Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Lonneke blogt
- India reis 2009 - Cultuur Maatschappelijke studie 2008-2010


Faith

27 oktober 2009

Faith

"You seriously need to loose some weight" zei de zelfverzekerde modelagent zonder enig beschamend overkomend gezicht tegen het model, met ik denk een maatje of 34/36.
"Yes I know, and I'm really going to work on that" antwoorde het model die zich zichtbaar schaamde.
Dit zei ze met een zelfde soort blik die ik op de middelbare school altijd opzette wanneer ik weer eens een onvoldoende kreeg voor een wiskunde toets. "Ja meneer, ik ga echt goed leren voor de volgende toets". Maar helaas, geen wiskunde-knobbel voor ondergetekende. Daarom heb ik mij dan maar ook wijselijk gericht op de wereld van sociale studies en ontwikkelingssamenwerking. Dat gaat me een stuk beter af.


Dit arme model. Ik vind het een mooi meisje. 6 kilo moet ze nog kwijt raken. Hoe? Waar? Van welk lichaamsdeel? Willen ze dat ze haar arm laat amputeren. Ok, slecht voorstel waarschijnlijk. Maar ik zou niet weten hoe dan wel.
Uit frustatie, of misschien eerder afkeer zap ik verder naar de volgende zender. Een engelse soap, echte mensen. Een vrouw (met zo'n maatje of 48/50) ligt te bevallen. Daarnaast staat een man alle vooroordelen uit te beelden die er zijn over mannen die een bevalling mee maken. Overigens is deze man niet de vader van de baby. Voor de kijker is het nog een groot geheim wie de vader is.
De vrouw, groot aanbidder van George Michael, heeft ergens een stille hoop dat op wonderbaarlijke wijze George toch de vader is van haar zoontje.
"You got to have faith" zingt deze zanger in een mooi liedje.


En zo is het maar net. Zo hebben we allemaal wensen, de model agent wil dat niet aanwezige kilo's verdwijnen, de vrouw wil zwanger zijn van een man die ze nooit ontmoet heeft. En ik, ik wil nu lekker gaan slapen. O, en wereldvrede..


Posted: 20:53, 10/2/2012 in Cultureel Maatschappelijke studie; 2008-2010
Comments (0) | Add Comment | Link

Busje komt zo!

13 januari 2009

Busje komt zo!

Afgelopen maandag stond ik na een etentje te wachten op de bushalte.
Enigszins versufd ving ik een gesprek op tussen twee jonge meiden.

Meisje 1 wil samenwonen met haar vriend. Leuk voor haar dacht ik nog. Meisje 2 dacht hier anders over. Want meisje 1 wil niet trouwen, dan ga je toch niet samenwonen? Waarom ze niet wilde trouwen? Dat komt later wel. Rare argumentatie volgens meisje 2, want zo zei ze: "als het niet bevalt kun je toch gewoon gaan scheiden"?
Een opmerking die mij aan het denken heeft gezet.
Trouwen is inderdaad een soort van formaliteit, maar het moet naar mijn idee toch wel gezien worden als iets heel speciaals. Wanneer een of andere kerel ooit bij zich zelf denkt "weet je wat misschien moet ik Lon toch maar is ten huwelijk vragen" dan hoop ik dat hij doet omdat hij graag wil dat wij het nog heel erg lang heel erg leuk hebben samen. En dat trouwen is dan een hele mooie bevestiging, ook op papier horen wij bij elkaar.

Wat is voor meisje 2 de betekenis van trouwen dan nog? Ze droeg een hoofddoek, ik interpreteer dan ook maar dat deze visie mede bepaald is door haar geloof.
Na onderzoek op internet heb ik gelezen dat in de Islam de enige relatie tussen een man en een vrouw het huwelijk is. Het huwelijk is bijna verplicht voor elke moslim, tenzij het niet kan door bijvoorbeeld gezondheidsredenen. De islam raadt het huwelijk ten sterkste aan. De profeet Mohammed zegt dat de mens die trouwt daarmee de helft van zijn geloof uitvoert. Iedere moslim die een vrouw kan onderhouden moet trouwen, zodat hij door het huwelijk beschermd wordt tegen wangedrag.

Dus het huwelijk wordt in de Islam vooral gedaan vanwege de beloofde bescherming.
In Nederland loopt 1 op de 3 huwelijken uit op een scheiding. Best veel toch, de gegevens van de Islam kan ik helaas niet vinden. Wel de volgende (opvallende) quote:
1) De islam verbiedt echtscheiding tijdens de menstruatie, omdat dan geslachtsgemeenschap verboden is. Dit betekent dat gedurende ongeveer één week per maand geen echtscheiding kan plaatsvinden. Dit is een manier om echtscheiding in de hand te houden. De mogelijkheid hier is er omdat afwezigheid van geslachtsgemeenschap een verkoeling van de relatie tussen man en vrouw als gevolg kan hebben.

Ik ben benieuwd wat ik voorafgaand aan het volgende busritje op ga vangen..


Posted: 20:52, 10/2/2012 in Cultureel Maatschappelijke studie; 2008-2010
Comments (0) | Add Comment | Link

Zwarte piet! Of niet?

11 november 2008

Zwarte piet! Of niet?

De datum zegt het al; gekkengetal. In het van Abbe Museum te Eindhoven vond deze dag het debat "Zwarte piet of niet, kunnen we er over praten? plaats.
Eerder dit jaar was er in dit museum de expositie Be(com)ing Dutch te zien. Het museum gaf kunstenaars de kans te laten zien hoe zij over Nederland dachtten. Deze kans grepen ook Petra en Annette aan, kunstenaars afkomstig uit Duitsland en Zwitserland. Na lang onderzoek gedaan te hebben kwamen zij tot de volgende conclusie: De Nederlandse traditie Sinterklaas is maar slecht, het is racistische zwarte mensen (pieten) aan te nemen als slaaf en deze op te laten draven op het verjaardagsfeestje van de Sint. Resultaat: het kunstobject (?) Read The Masks, Tradition Is Not Given. Petra en Annette wilden een protestmars organiseren.
Een protestmars tegen die lieve zwarte pieten, die mannetjes vol met humor, onhandige wegwijspieten, lieve pieten die snoepjes en cadeautjes geven, met kinderen dansen en zingen. Goed nu u als lezer weet over wie het gaat kan ik verder met dit verslag.
Dit gaf zoveel tegen reacties, zoals "blijf als buitenlander van Nederland af, jullie snap er niks van". De kunstenaressen hebben na lang wikken en wegen besloten de mars af te blazen. Toch wilden ze er graag nog met de tegenstanders over praten, vandaar dit debat.
Ik was erbij; vooraf had ik een mening(sinterklaas is mijn held, en zwarte pieten zijn coowl. Vooral de wegwijspiet en hoofdpiet.) en die is na het debat niet bijgesteld. Zaterdag de intocht van de Sint; ik kan niet wachten!!

Ik; geboren en getogen Nederland. Fan van sinterklaas en zwarte piet ben het absoluut niet eens met de gedachte die volwassenen bij dit feest vandaag de dag verzinnen. Het is een kinderfeest mensen! Kinderen genieten ervan en kijken er na uit verkleumd naast papa en mama naast het water te staan en uit het kleine bolletje te gaan wanneer de pakjesboot met Sint, de pieten en het paard weer in zicht zijn. Ik ben er na mijn, inmiddels vele jaren dat ik met kinderen gewerkt heb, ervaring van overtuigd dat kinderen niet racistisch over dit geweldige feest denken.
Het zijn de volwasssenen die het weer moeten verpesten. Waarom liggen er al in september pepernoten in de winkel? Volwassenen willen uit dit kinder feest een financieel slaatje slaan. Waarom is dit debat er, waarom schrijf ik uberhaupt dit verslag, omdat er een aantal volwassenen zijn die de kinderen maar wat graag dichterbij de harde wereld willen brengen.

Dus hou alsjeblieft op met dat gezeur. Kijk zaterdag allemaal naar de intocht van sinterklaas op tv (ned 3. zo rond half 12, als ik het goed onthouden heb) of ga je naar je eigen watertje en hoop dat daar op den duur een pakjesboot verschijnt. Eet je vanaf zaterdag vol met die pepernoten (of nu, maar dan niet zeuren dat je dik wordt.) Als je toch dik wordt, want dat kan natuurlijk net zo goed als je zaterdag begint met pepernootjes eten. kun je meteen aan sinterklaas het Sonja Bakker boek vragen, of een sportschool abbonement.
En als je daar allemaal geen zin in hebt dan ga je toch lekker emigeren. Sinterklaas en Zwarte pieten horen nu eenmaal bij Nederland.


Posted: 20:50, 10/2/2012 in Cultureel Maatschappelijke studie; 2008-2010
Comments (0) | Add Comment | Link

Vrijheid van meningsuiting?!

30 oktober 2008

Vrijheid tot meningsuiting?!

Hey! Hoe gaat het? Goed hoor, en met jou?"
Wat zeg ik nou toch? Hoezo het gaat goed, zo goed gaat het momenteel helemaal niet. Ik voel me niet lekker en wil het liefste zo snel mogelijk mijn bed in.Maar moet ik dat wel zeggen tijdens dit gesprekje met mijn buurvrouw. Mijn buurvrouw en ik komen nooit verder dan dit soort gesprekken.
Is er in deze situatie sprake van vrijheid tot meningsuiting? Heb ik de keuze mijn mening te uiten? De Verenigde Naties zeggen van wel. Dit is tenslotte een van de mensenrechten zoals beschreven in de Universele Verklaring voor de Rechten van de Mens. Miljarden mensen zouden willen dat zij de keuze hadden of zij ook van alle mensenrechten gebruik te maken.En wat doe ik? Ik durf tegen mijn eigen buurvrouw niet mijn mening te delen. Wat zou er kunnen gebeuren, dat ik de volgende keer geen kopje suiker mag komen lenen?
Ik als CMV'er zou toch beter moeten weten: ga altijd uit van het beste van de mens. Mocht het toch mis gaan heb ik altijd aan de andere kant nog een buurvrouw wonen. De volgende keer ga ik eerlijk zeggen hoe ik mij voel, sterker nog ik ga vandaag eerlijk zijn, en niet liegen, geen enkele leugen zal door mij uitgesproken worden. Zelfs geen leugentje om bestwil, want dat is geen mensenrecht. Dames en heren mij kunt u vertrouwen. Amen!

"Nee meneer ik heb mijn huiswerk niet afgerond. Het boek was namelijk niet op door te komen; ik heb er even in gekeken maar ben uiteindelijk toch gezwicht voor de charmes van Johnny Depp". Op tv dan, ik blijf eerlijk.
Mijn broertje komt binnen gestrompeld. Hij heeft morgen een date, en dat meisje dat ken ik. Wat een schaap. Ik mag dat kind niet. Volgens mijn eigen afspraak zou ik dat vandaag moeten zeggen.Oef, dilemma. Ik hou maar veilig mijn mond en klets er wat om heen. "Leuk voor je dat je een date hebt". Ik probeer DE vraag te ontwijken door hem te laten antwoorden op mijn strategische vragen. Niet vragen hoe ik er over haar denk, niet vragen, niet vragen blijf ik denken.Het gaat goed. We houden een heel gesprek over wat hij aan moet, welke film ze gaan bekijken en waar ze uit eten gaan. Het onderwerp de mening van zijn grote zus komt niet aan bod. Dan gaat de telefoon, de dame in kwestie belt op."Ja dag, tot morgen" hoor ik mijn broertje met een inmiddels knal rode kop nog zeggen. "Ben je zenuwachtig?" vraag ik nog. Ik zit mis; het is gewoon erg warm in deze kamer. Leugenaar denk ik."Ey zus, begint mijn broertje, het is wel een leuk meisje hé?"


Posted: 20:48, 10/2/2012 in Cultureel Maatschappelijke studie; 2008-2010
Comments (0) | Add Comment | Link

Ik heb een hekel aan voetbal!

16 oktober 2008

Opdracht; schrijf een hekeldicht.

Ik heb een hekel aan voetbal!

Ik ben opgegroeid in een doorsnee gezin (vader, moeder en broertje van imiddels 20 jaar). Allemaal voetbal supporter, behalve ik.
Tijdens het eten (thuis, visite of in een restaurantje) onderweg op de fiets/auto waar dan ook naar toe, tijdens het feestjes. Altijd komt er steeds weer één onderwep naar voren: voetbal. En ik; als niet fan zit er dan eenzaam en buitengesloten bij.
Waarom ik geen fan ben?

  • Zit ik na een lange dag hard werken/studeren op de bank klaar voor mn favoriete serie komt er plotseling voetbal op tv. "Ja duh, is wel de Fillipijnen tegen Zambia hoor! Weet je hoe belangrijk??"
  • Drie maanden voor het EK of WK voetbal worden alle winkels omgetoverd tot oranje winkels.. Prachtig ( das sarcastisch bedoeld..). Met als gevolg dat je op feestjes drinken in een oranje beker krijgt, kaas met van die leuke oranje vlaggetjes, oranje taartjes, oranje chips. Dodelijk vermoeiend..
  • Zit je op een feestje wordt er met zijn allen gekeken naar een van die o zo leuke wedstrijden. Situatieschets: Nederland tegen Italie.
    "*pieeeeep* nee da is toch geen voetbal, schijts/scheits/schijds (hoe schrijf je dat?) dat is buitenspel man, dat zie je toch..* enz. Lovely, erg diepgaand, hou ik wel van..
  • Italië scoort (duh, oranje is niet zo goed, let's be honest). Nu besluiten ze opeens met zijn allen geen pizza's te eten. Eigen schuld voor die Italianen. Oef, ik denk een steek recht door het hart van de gemiddelde italiaan.
    Ow, drie keer raden wat er de volgende dag toch maar aangeschaft wordt bij de supermarkt. Pizza's en kant en klare lasange. Is toch handig.
  • Mannen die denken te weten dat 99 procent van de vrouwen niet weten wat buitenspel is. Ze vinden het leuk dit dan ook meerdere malen per dagen te testen.
    Zucht, gast, luister! Ten eerste weet ik wel wat het is( weet jij het eigenlijk zelf wel, waarom vraag je het anders zo vaak?) en ten tweede; ik heb echt geen zin dit continue uit te leggen.

Ow, en dan heb ik het nog niet eens gehad over al dat geweld na een wedstrijd, en de prachtige teksten over de moeders van de spelers!

Zo, dat lucht op!


Posted: 20:43, 10/2/2012 in Cultureel Maatschappelijke studie; 2008-2010
Comments (0) | Add Comment | Link

Spiderman

India, 24 juli 2009

Spiderman

Soms zijn er van die verhalen die je hoort die je niet eens in een film zou willen horen. Zo schokkend zijn ze.
Vandaag heb ik een van die verhalen gehoord.
Gisteren vertelde R. tegen mij dat hij geen ouders meer heeft. Als hij naar huis gaat, in de schoolvakantie periodes, zorgen zijn opa en oma voor hem. Verdrietig dat hij geen ouders meer heeft, maar helaas in India niet een zeldzaam verhaal.
De volgende dag krijg ik van de leiding de details te horen.
Zijn moeder blijkt samen met zijn twee zusjes levend verbrand te zijn door een familielid. R. was een klein jongetje en heeft dit allemaal zien gebeuren.
Waar zijn vader is is niet bekend. Maar het zal, zo interpreteren wij, vast wel iets met deze gebeurtenis te maken hebben.
Aan R. zelf kan ik echter niets merken. De avond waarop hij mij vertelde geen ouders meer te hebben waren we gezellig aan het spelen.
Hij deed zijn grote held Spiderman na. R. speelde echter een gemene Spiderman.
Ik at mijn onzichtbare mango die hij telkens opnieuw door zijn speciale Spiderman beweging van mij stal. Steeds opnieuw lag hij dubbel wanneer ik verbaasd reageerde dat mijn onzichtbare mango gestolen werd.
Op een gegeven moment werd hij moe en viel neer op mijn schoot. Een andere jongen die er bij zat vroeg hoe ik zo goed Engels heb leren spreken. “Op school zei ik, via tv en ik heb een Engelse moeder”. 10-0 voor mij. Een Engelse moeder hebben is echt heel coowl.
” I have no mum and dad” zei R. “But I have a granddad and granny”. Spiderman vloog weer vrolijk op, op weg naar de volgende onzichtbare mango die hij kon gaan stelen.


Posted: 20:38, 10/2/2012 in India reis 2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Het leven van de straat

India, 8 juli 2009

Het leven van de straat                         

"A strawberry smoothie and a vegetable sandwich please" vroeg ik aan de man achter de balie.
"All right, I will bring it to your table".
Mooi! Ik plof neer in de heerlijke wegzakbanken die in dit eettentje staan.
Mijn bestelling is er, " thank you sir". Ik neem een hap uit mijn heerlijke sandwich. Als ik uit het raam kijk zie ik een vrouw bedelen om geld. Ze heeft haar arm gebroken, maar geen geld voor de doktor.
De vrouw wordt weggestuurd door het personeel van de eettent. Een volgende persoon doet een poging, ook zij wordt weggestuurd.
Ondertussen probeer ik toch maar te genieten van mijn sandwich, hij is immers erg lekker.
Door de warmte is mijn eetbehoefte een stuk kleiner geworden, ik krijg het niet op.
Dan hoor ik een stemmetje in mij praten. "Buiten staan mensen te verhongeren, en jij kan door dit temperatuur verschil niet eens je boterham opeten?"
Ik doe mijn best, en het grootste gedeelte weet ik toch nog op te eten.

Na deze lunch verder ontspannen in het park.
Tijdens de wandeling hierna toe worden we achtervolgd door een jongetje. Om beurten trekt hij aan ieder van onze armen, hij wil geld.
Aangekomen in het park gaat hij verder. Hij gooit zand en gras over mijn tenen heen. Ik probeer hem te negeren maar hij gaat maar door.
Twee Indiase mannen zien het gebeuren en jagen de jongen weg met een stok.
Terug naar huis komt er weer een kindje om geld te smeken. Met pijn in ons hart besluiten we na lang negeren een zachte pedagogische tik uit te delen. De boodschap is duidelijk, de jongen gaat weg.

Bah, wat een rotdag. Waarom wilde ik ook alweer naar India?
Eenmaal terug op het project stormen er een aantal vrolijke kindjes op ons af. Didi didi! Didi you play game please?
Dit aanbod kunnen we echter niet weerstaan, en spelen gezellig met de kinderen.
Hopelijk krijgen de kindjes die vandaag om geld vroegen vroeg of laat ook de kans bij een mooi project te mogen komen.


Posted: 20:35, 10/2/2012 in India reis 2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Home sweet home

Geldrop, 16 augustus 2009

Home sweet home

"Heeft u geen peperkoek met kanij meer?"
Jawel mevrouw, deze. "Ja, maar dat merk wil ik niet". Ik wil van het merk Peynenburg. Die is op, hopelijk maandag weer. "Schandalig hoor".
U was zojuist getuige van een vaak voorkomend gesprek tussen medewerker en klant in een supermarkt.
Gisteren speelde ik -na 6 weken stage gelopen te hebben in India en 4 dagen thuis op adem geprobeerd te komen- de rol van medewerker.
Nie zo zeuren vrouwke, dacht ik nog, je staat hier in een winkel vol met lekker voeier voor weinig centjes. Kies maar wat anders lekkers uit.

Wat een omschakeling.
Zo ben je in contact met mensen die geld bij elkaar sprokkelen om in leven bij te blijven, en zo stel je mensen gerust die mopperen omdat dat ene product uitverkocht is.
Wat een verschil, ongelijkheid.

Voor mij alleen maar bevestiging op bevestiging dat ontwikkelingswerk hét gene is waar ik mee aan de slag moet. Ik heb een prachtige tijd gehad in India. Voor herhaling vatbaar, als het kan stap ik morgen weer in het vliegtuig!

____________________________________________________

Update
Wanneer je een blog op internet publiceert kies je ervoor dat mensen waarvan je niet hoopt of verwacht hem ook kunnen lezen. Bovenstaand blog is ook gelezen door de manager van de winkel waar ik destijds als hoofdcassiere op de zaterdag werkt.
Hij stelde mij voor het volgende dilemma. Wat vind ik erger, de supermarkten oorlog in Nederland of de armoede in India. Met andere woorden; is het erger dat Mevrouw Jansen haar boontjes liever bij de concurrent koopt of dat mensen op straat sterven van de honger.
Vol overtuiging, maar ook vol verbazing vertel ik de manager dan mijn antwoord de armoede in India is. Zijn reactie is duidelijk. Mijn functie als hoofdcassiere ben ik kwijt, en over vijf maanden verloopt mijn contract. Een andere keer wil hij er verder over praten.
Of hij zijn ogen uit zijn kop schaamt vanwege zijn gedrag weet ik niet, maar een mogelijkheid om er nog eens over te praten laat hij niet toe.
Anderhalve week later had ik trouwens alweer een andere bijbaan gevonden. Houdoe!  


Posted: 20:06, 10/2/2012 in India reis 2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Stoere mannen in Delhi

India, 9 augustus 2009

Stoere mannen in Delhi

Vandaag ben ik naar het National Museum of Modern art geweest.
Alleen maar schilderijen.
Normaal gesproken zou ik meteen naar het winkeltje of de uitgang gehold zijn (schilderijen zijn saaaai gast).
Maar vandaag had ik die onbedwingbare drang niet. Het waren mooie schilderijen.
Ik wil niet als zo'n tussen kunst en kitch schaap klinken, maar je zag echt een verhaal over India.
Wat me tijdens mijn reis hier ook al duidelijk geworden is, is dat men hier trots is op de mooie cultuur die India heeft. Mensen zijn ook blij met wat ze hebben, maar tegelijkertijd weten ze ook al te goed dat er veel problemen spelen. Armoede, eerwraak, geen vrijheid tot meningsuiting. Een wandeling door het museum verteld je deze samenvatting.
Bij veel schilderijen dacht ik ook terug aan iets wat ik deze reis heb meegemaakt.

Gisteren ben ik even langs de Beer and Wine shop geweest. Soort van Indische Gall & Gall zeg maar.
Allemaal stoere mannen, met westerse kleren aan, stonden daar heel stoer bier te kopen, en sommige zelfs al meteen drinken.
Ik had besloten die avond op mijn hotelkamer een film met Jude Law te gaan kijken, Closer.
Om zelf ook stoer te kunnen doen besloot ik in die mooie shop maar een biertje te kopen.
Een stoere man zag mij aan komen lopen, zei vervolgens iets tegen de andere stoere mannen. Alle stoere mannen keken mij vervolgens stoer aan.
Wow een vrouw die alcohol wil kopen, die hebben we hier in India niet zo veel.
"Hi, one bottle King fisher please. (zijn best grote bottles, dus een vond ik wel even genoeg."
Toen verpeste ik mijn hele imago door te vragen hoe ik ergens aan een opener kan komen. Meisje, daar heb je toch gewoon deurposten voor..
Ah juist, ik kijk wel even ergens anders..
Terug in het hotel was Jude Law al begonnen met acteren, nondedjuu...
Maar de film was nog makkelijk te volgen en het drankje smaakte goed..

Namaste!


Posted: 20:05, 10/2/2012 in India reis 2009
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer