Losjes op de fiets naar Santiago de Compostela

17/5/2009 - dag 55, zaterdag 16 mei 2009

Wat een rotweer hier! Eerst maar even naar het reisbureau om de terugreis te regelen. Met het vliegtuig kunnen we niet eerder dan maandag 18 mei terug, want alles zit tot dan vol. Ook nog even de mogelijkheid onderzocht om met de trein of bus terug te gaan, maar dat is veel te omslachtig en duurt gemiddeld twee dagen. Bovendien ook niet veel goedkoper. Kregen op de ticket ook nog pelgrimskorting maar moesten wel eerst even ons compostelaat laten zien! Het bleef de hele dag regenen. Zo jammer en wat ga je dan doen? Tentje in en tentje uit, wijntje, tapaatje, sangriaatje, hier en daar effe kijken, boodschapje doen en zo komt de dag dan om. Na het eten in een mooi klassiek spaans café, waar veel pelgrims komen, een lekkere orujo (soort jenever) gedronken. Naast ons zaten twee spanjaarden die de camino vanaf Porto naar Santiago hadden gelopen. Dat werd ook weer een leuk gesprek. Pelgrims maken gauw contact en dat is erg vermakelijk. Zij wezen ons nog op een typisch spaans restaurant, waar we beslist moesten eten. Daar komen alleen de spanjaarden volgens hen. Vervolgens werden we een café ingetrokken, waar een groep spanjaarden uitbundig zat te zingen. Achter de bar stond een onsympathieke ober. Ik vroeg hem of ie net de zak had gekregen.....z´n stemming werd er niet veel beter op! Nog foto´s gemaakt van de prachtig verlichte kathedraal en toen naar het hotel. Zondag uitslapen. Een laatste bezoek aan de stad brengen en maandagochtend naar het vliegveld. Het zit erop. We hebben zoveel leuke, grappige, lieve sms´jes en emails ontvangen, soms uit heel onverwachte hoek, daar willen we iedereen voor bedanken. Voor terugmailen ontbrak vaak de tijd en de gelegenheid. Internet is niet overal aanwezig. We hebben 2.700 km gefietst. Alle weersomstandigheden meegemaakt, soms zes talen door elkaar gesproken, handen en voeten niet meegerekend. Het was een geweldige ervaring, al die tijd geen krant gelezen, geen tv gezien, alleen af en toe voor het weer om te weten of we beter meteen de regenpakken al aan konden trekken! We zullen het nog vaak over dit avontuur hebben. Nogmaals allemaal bedankt en tegen degenen die we met onze verhalen hebben aangestoken, zeggen we alvast " BUEN CAMINO ".
Permanent Link

16/5/2009 - Dag 54, vrijdag 15 mei 2009

Redelijk weer. Mooie omgeving maar het blijft bergachtig, daar hadden we eigenlijk niet op gerekend! Van Pino do Val ging de route over Oliveira, Cée naar Finisterre. Toen we eenmaal op het hoogste punt waren, 410 meter, volgde er een prachtige afdaling naar zee. Lekker zonnetje erbij maar wel een frisse wind. Toen we in het dorp Finisterre aankwamen, moesten we weer 4 km klimmen, langs de kaap, naar de uiterste punt de Faro. Het weer werd al donkerder, kouder, wind en toen we helemaal boven waren begon het ook nog te regenen. Daar zaten wij nou net op te wachten! Even naar de schuimende zee, beneden ons gekeken, waar vorige week nog drie Poolse pelgrims door de golven zijn gegrepen! Twee hebben het overleefd en de derde moet nog gevonden worden. Veel te gevaarlijk om je daar beneden te begeven. Je kan wel denken " ik ben een pelgrim en Jacob past wel op".....maar die doet ook wel eens een tukkie! We hebben even een foto gemaakt bij kilometerpaal 0,00. Dit is dus echt het eindpunt. Gauw naar beneden gefietst, want het begon al harder te regenen. Aanvankelijk waren we van plan om daar te blijven overnachten. Maar het weer is zo slecht, dan liever terug naar Santiago. Laatste bus was net weg om 16.45 uur. Toen maar een deal met een taxichauffeur gemaakt. Hij ging gauw een karretje regelen voor de fietsen en kwam na een half uurtje terug.  Blij dat we wegkonden. Zo ongezellig een badplaats in de wind en de regen! Het was ongeveer 90 km met de auto. Wij hebben totaal voor dit uitje naar Finisterre 126 km gefietst! De chauffeur had 12 jaar in Bazel gewerkt, dus sprak ook Duits en Italiaans. Dat werden dus grappige gesprekken, maar we kwamen overal uit. Meteen de fietsen naar Soetens gebracht die de volgende week de fietsen al thuis bezorgt. Afscheid van onze stalen rossen genomen....jeetje wat hebben die het goed gedaan, moeilijk om ze achter te laten. Toen we, na een half uur, bij het hotel aankwamen, stond daar onze taxichauffeur te wachten! Waarom?......Marian had haar fototoestel, met wel 200 foto´s erop, in de auto laten liggen! Wat een schatje en wat een mazzel dat ik toevallig de naam van ons hotel had genoemd, want hij had ons daar niet afgezet! Hij heeft een dikke zoen en een fooi gekregen en zoeoeoef weg was ie!   
Permanent Link

16/5/2009 - Dag 53, donderdag 14 mei 2009

Het is in ieder geval droog. Vandaag gaan we verder naar Finisterre, het echte eindpunt van de camino ruim 119 km verder. Met hotel geregeld dat we daar zaterdagavond weer kunnen slapen en dat we daar een paar tassen mogen laten staan. Route liep van Santiago, Ramallosa naar Padrón. In Padrón staat aan de oever een gedenkpaal, hier komt van oorsprong het symbool van de bekende schelp vandaan.  Toen we even in een klein dorpje vóór Padrón koffie gingen drinken, kwam er een oud vrouwtje (achteraf 92 jaar) naar ons toe die een kus op onze handen gaf!! Alleen maar omdat we uit Santiago kwamen! Bijzonder, wat voor een betekenis dat hier voor de mensen heeft. Het waren toch pittige hellingen hoor, die we moesten nemen. Vooral van Padrón naar Noia. Jeetje er kwam geen end aan. Onderweg liep de ketting van Marian haar fiets er nog af. Nou dacht ik, dat kan leuk worden! Fiets op het zadel gezet en binnen 5 minuten lag die ketting er weer om. Wie doet haar dit na? We wilden in Noia blijven maar de stad beviel ons niet. Geen sfeer en het geheel gaf een vervallen indruk. 8 km verder, in Serra de Outes zou ook slaapgelegenheid zijn, dus wij verder. Plaatsje van niks dus nog maar even 12 km verder, naar Pino do Val. 75 km gefietst, was eigenlijk niet de bedoeling. Eindelijk zagen we het bord; Hotel Rustico Santa Eulalia, staan. De lange oprijlaan opgefietst, wij blij......niemand deed open! Voorbijgangers, buren, een boer op een tractor gevraagd, niemand wist het. Was toen al 18.00 uur. Maar weer weggereden. Zijn net 1 km weer aan het klimmen, stopt er een auto uit tegenovergestelde richting, met jawel.....de eigenaar. Weer teruggefietst, was een mooi appartement, prachtige omgeving midden tussen de bergen. Om 21 uur konden we in het restaurant eten. Mooie vissoep, tarbot en kaas toe, 2 flessen wijn, koffie en likeur....€ 15.00 per persoon. Snap je toch niet? 
Permanent Link

15/5/2009 - Dag 52, woensdag 13 mei 2009

Gek hoor. Vandaag niet fietsen. Elly schreeuwde ons om 6 uur wakker eeeeeh, eeeeeh, teruggeven! Geef hier! Moest echt het licht aan doen en haar wakker schudden want ze bleef maar door dromen. Droomde dat haar fiets werd gestolen maar ze had de dief te pakken! Het is toch wat! Om 12 uur was de pelgrimsmis, maar we waren er al om 10.30 uur. Eerst de kathedraal bekeken, die langzaam volstroomde. Zagen al snel het Duitse setje, die we onderweg vaak gezien hebben, en nog meer bekenden. Er hing een speciale sfeer in de kerk, niet te beschrijven. Er stond een lange rij mensen te wachten om het beeld van St. Jacob te omhelzen. Hebben wij ook maar gedaan, je moet immers alles meemaken! Alle pelgrims die de tocht volbracht hadden, werden per land en startplaats genoemd. Wij ook! Een non zong voor, had een prachtige stem, en was mooi om naar te luisteren en mee te zingen. Was even een emotioneel ogenblik toen de geestelijke gelegenheid gaf om elkaar te omhelzen. Je kan dan nog zo nuchter zijn, maar er gaat dan toch wat door je heen. Het volgende mooie ogenblik was het zwaaien van het geweldige en zware wierookvat tot in het gewelf van de kathedraal. Deze hangt aan een katrol voor het altaar en wordt dan, door een man of 10 die aan het touw trekken, van links naar rechts de kerk ingezwiept. Wij dachten dat dat elke dag om 12 uur tijdens de pelgrimsmis gebeurde, maar dat bleek niet zo te zijn. Het gebeurt alleen bij speciale gebeurtenissen en...als er flink voor betaald wordt! Wij hadden de mazzel dat een groep Amerikaanse pelgrims, dit bekostigd hadden! Na de dienst o.a. het museum van de kathedraal bekeken en een gedeelte van de stad. Koud en buiig weer. In de namiddag maar snel zo´n typisch spaans café/restaurant ingedoken en daar leuke gesprekken gehad en belevenissen gedeeld mat andere pelgrims. Dat was lachen geblazen en gingen daar pas ´s nachts om 12 uur de deur uit! 
Permanent Link

13/5/2009 - Dag 51, dinsdag 12 mei 2009

Heel erg geregend vannacht. Nu bewolkt maar.....het gaat. Weer gefietst naar Prevediños en daar de route weer opgepakt. Zware buien onderweg en ook behoorlijke heuvels. Dit zijn dus de beruchte laatste loodjes. We werden inmiddels drijfnat!!! Net zo nat als de eerste dag toen we uit Purmerend vertrokken. Nu nog 30 km naar Santiago. Het was een afwisselend landschap maar Jezus, sorry Jacob, het begon te gieten...niet normaal meer. Regenpak aan, mutsen op, wat erg. Het kwam af en toe met bakken naar beneden. Kwamen telkens net te laat onder een boom aan. Schuilen had geen zin meer, wat een natte bende. Route liep van Prevediños, Rodiño, Arins naar Santiago de Compostela. Pelgrims kwamen we onderweg niet tegen want de camino liep ergens anders dan onze fietsroute. Toen we bij Arins, op de heuveltop, de stad zagen verschijnen, moest je toch even slikken. Tot nu toe was er dan geen bloed gevloeid maar wel zweet en tranen. Bij het bord " SANTIAGO" natuurlijk even een foto gemaakt. Lopend zijn we verder de binnenstad ingegaan. Iedereen klappen en joelen..........vergeet het maar!!! Maar van binnen joelde het wel. Totaal tot hier 2.570 km gefietst, Het is een hele drukke stad, 100.000 inwoners en het wemelt er van de pelgrims vanuit de hele wereld. Ongelooflijk dat deze tocht zo´n aantrekkingskracht heeft op zoveel mensen. Eerst even een wijntje gedronken op de goede afloop en toen naar het pelgrimskantoor om ons compostelaat op te halen. Toch een bijzonder ogenblik.  Even een foto bij de kathedraal en toen gauw een hotel gezocht. Koud hier maar wel droog. ´s Avonds heerlijk gegeten bij een restaurant uit de Michelingids. Hadden we verdiend, vonden wij! 

Permanent Link

12/5/2009 - Dag 50, maandag 11 mei 2009

Onderweg vragen, meestal oude mensen, of je voor hun in de Santiago kerk het beeld van St. Jacob wil omhelzen. Heb zeker daarom gedroomd dat ik dat deed, en met beeld en al omdonderde! Het is zwaar bewolkt en dreigende luchten, dus we houden ons hart vast. Tot Melide moesten we over een drukke weg rijden. Af en toe ging dat heel hard en dan met die auto´s vlak langs je, was niet prettig. Even voorbij Melide kwamen we langs een heel mooi 12e eeuws kerkje van Sta. Maria, met binnen muurschilderingen. In een huisje, naast de kerk, konden we de sleutel van de kerk halen. Een oud vrouwtje deed de deur voor ons open. We hebben alle 3 een kaarsje opgestoken, geld in het busje gedaan. Toen we weggingen hield het vrouwtje ook haar hand op...dus die ook maar gevuld. Nu waren we effe van die drukke weg af. Een prachtige heuvelachtige route, heel stil, je hoorde alleen de vogels fluiten. Veel eucalyptusbomen die heerlijk ruiken. Tegen 14.00 uur kwamen we in Arzúa aan. Eigenlijk een beetje te vroeg om te stoppen, maar het begon hard te regenen. Beetje ongezellige plaats en toen het weer droog werd, toch maar weer op de fiets gestapt. Tot Santiago komen we nog maar een plaatsje met slaapgelegenheid tegen, dus het is wel een risico, Dus wij richting Touro. Moesten al gauw schuilen want het begon te hozen. Onderweg kwamen we een Nederlands stel op de fiets tegen, waren gestart in St. Jean Pied de Port. Hadden de eerste 2 etappes al eerder gedaan. Met hun opgereden richting Touro. Moesten al gauw weer schuilen. Toen we tegen een huis gedrukt stonden, ging de deur open, we mochten binnen wachen. Man en vrouw, zo´n sober huisje met een keuken waar je dagelijks het eten voor een verzorgingshuis kon bereiden. Zo´n ouderwets, op hout gestookt, fornuis. Prachtig, je keek 100 jaar terug in de tijd. In Touro het logeeradres per ongeluk voorbij gereden. Daarom van de route afgeweken en naar Pedrouzo, 58 km gefietst, gereden. ´S avonds gezellig met het betreffende Nederlandse stel gegeten en ervaringen uitgewisseld.
Permanent Link

12/5/2009 - Dag 49, zondag 10 mei 2009

Vroeg ontbeten. Ontbijt stelt trouwens niks voor in Spanje, geroosterd brood met jam. We ontbeten samen met 2 Duitse, lopende, pelgrims die behoorlijk het "jak an" hadden. Ze zwaaiden ons uit toen we wegfietsten. Het is half bewolkt. Morgen schijnt het te regenen, dus we moeten ervan genieten. Santiago komt angstig dichtbij, nog maar 140 km! We gaan maar wat langzamer fietsen. Nog even met onze bestrukkerige huisbaas op de foto gegaan en weg waren we. Eerst naar Sarria, mooie weg ernaar toe, klimmen en dalen. In Sarria kwamen we het Duitse setje ook weer tegen. Dat is nu al zo vaak gebeurd, het werd nu tijd voor een fotootje. Toen ging de route over Paradela, dat lag 25 km verder, maar wat een route! Heel mooi maar erg klimmen, 7 tot 8%. Vervolgens kwamen we in Portomarin. Ligt aan een stuwmeer van de Rio Miño. Het oude dorp is onder de waterspiegel verdwenen toen de stuwdam in 1962 was voltooid. De mooiste gebouwen hebben ze vóór die tijd afgebroken en steen voor steen hogerop weer in elkaar gezet. We zijn doorgereden tot Palas de Rei, 60 km. Vonden we toch weer een prestatie met al die colletjes!  Het was wel een mooie route door hele oude kleine dorpjes. In de verte werd de lucht al zwarter. En gelukkig waren we voordat het uit de hemel kletterde, in een mooi schoon hotel beland. Met elkaar lekker gegeten voor € 22,00 totaal! De prijzen zijn hier nog wel effe anders dan bij ons. Alleen de bediening was bedroefend. De betreffende dame zou je zo bij kop en kont de tent uitgooien.
Permanent Link

12/5/2009 - Dag 48, zaterdag 9 mei 2009

Het huis waar we sliepen was mooi opgeknapt, maar erg gehorig. Alles kraakte in het huis. Voor we weggingen nog even met de eigenaar en zijn vrouw op de foto, en om 9 uur fietsten we weg. In het boek waren we gewaarschuwd dat het een zware route zou worden, dus we waren geestelijk voorbereid. Het is half bewolkt, goed fietsweer. De weg liep van Trabadelo (585 meter) naar Ambasmestas, Puerto Pedrafita naar Cebreiro (1.310 meter) Het klimmen viel afhankelijk nog wel mee, maar na 20 km begon toch het echte werk. Voor heuvels van 5 tot 7% draaien wij onze hand niet meer om, maar....als ze naar de 8 tot 10% gaan, wordt het toch andere koek. De klim werd al steiler langs hele groene frisse weiden, hoe zou dat komen? Gelukkig reden we onder een half zonnetje, maar het kan hier behoorlijk regenen. In Cebreiro waan je je in de middeleeuwen. Er staan maar rond de 20 huizen, maar staat geheel onder monumentenzorg. Huizen zijn gebouwd op Keltische wijze, half in de grond gegraven, waardoor ze goed bestand waren tegen de gierende sneeuwstormen in de lange winters. In Galicia wordt nog steeds Keltisch gesproken en geschreven, en de bevolking heeft een eigen cultuur. Bij Fonfria begon de afdaling vanaf 1.290 meter, 7%, en 12 km lang, Jeetje wat een rotgang had je af en toe. Gingen weer vaak over de 50 km per uur. Helm in de tas! Bij Alto do Poio, 1.335 meter, was het hoogste punt. Even daarvoor kwamen we een pelgrim tegen met een volbeladen ezel! Bij de afdaling had je prachtige vergezichten, maar je had al je aandacht nodig op de fiets. Af en toe kreeg je een zwieper van de wind en moest je goed je stuur vasthouden. We zijn gestopt in Samos, 55 km gefietst. Het plaatsje ligt prachtig aan een riviertje. Daaraan ligt een van de oudste kloosters uit Spanje, het monasterio San Julián, uit de 11e en 12e eeuw. Er wonen nog steeds enkele paters, die hebben inmiddels ruimte zat, daarom geven ze onderdak aan pelgrims. Even om een hoekje gekeken, maar toen we die stapelbedden weer zagen, wisten we al weer genoeg.   
Permanent Link

11/5/2009 - Dag 47, vrijdag 8 mei 2009

Beetje bewolkt, mooi fietsweer. De route liep door frisgroene kastanjebossen en weiden met daartussen wijngaarden. Via Ponferrada richting Cacabelos gefietst naar Villafranca del Bierzo. Hele plagerige bergen. Telkens als je dacht, nu blijven we dalen, zag je weer ineens een berg voor je en kon je dezelfde gedaalde afstand weer klimmen. In Cacabelos werden we aangesproken door een spaans uitziende jongen met een Rotterdams accent. Is hier 3 jaar terug neergestreken. Had een Spaanse vader die hier vandaan kwam, en was een taxibedrijf begonnen en had een pension in Trabadelo.  Wij daarheen, hartstikke leuk huis dus daar gebleven. Daar gezellige mensen ontmoet. O.a. een (Franse) Belg met zijn vrouw. Hij fietst en zij gaat er met de auto achteraan met zijn bagage. Waar vind je nog zo´n vrouw? Hij rijdt 100 km per dag, maar wij denken dat we dat met een korreltje zout moeten nemen. Het was een grappenmaker die een paar keer perfect Johnny Holiday immiteerde. Dat was weer lachen geblazen. Hele gezellige avond gehad. Morgen rijden we in de (Los)bolletjestrui!
Permanent Link

11/5/2009 - Dag 45, woensdag 6 mei 2009

Weer heel mooi weer, het werd al gauw 27 graden. Maar....niet zeuren over hitte! Vanaf León liep de route via Mozóndiga naar Hospital de Orbigo. Vrij vlakke route. Moeten we vandaag maar van genieten want vanaf morgen kunnen we er van lusten!  In Hospital de Orbigo kom je binnen over een, van oorsprong Romeinse brug, met een lengte van 18 stenen bogen en onregelmatige vormen, over de Rio Orbigo. In de ondiepe rivier stond een aantal vissers hun hengeltje uit te gooien naar de forellen. Gefietst  tot Astorga, 64 km. Mooie stad met veel historische gebouwen. Natuurlijk weer een kathedraal en een bisschoppelijk paleis van architect Antoni Gaudi. Naast de kathedraal staat een Romeinse poort. Verder een klein getralied venster met erboven een latijnse tekst, vertaald " Gedenkt mijn toestand, gisteren ik, vandaag gij". Nou dat zullen we maar niet hopen!!!  Heerlijk gezeten op het plaza Mayor, lekker drankje gedronken, in het ondergaande zonnetje en toen een mooi pelgrimsmenu voor € 11,00, 3 gangen incl. wijn. Toch ook niet te geloven. Let wel het hoofdgerecht was zeetong, en zo veel, dat we het niet eens opkonden! Hij moet in Purmerend, op de koemarkt beginnen! 
Permanent Link

11/5/2009 - Dag 44, dinsdag 5 mei 2009

Prachtig weer. Van Sahagún ging de route via Bercianos del Real Camino naar Mansilla de las Mulas. Mooie vlakke route door dromerige dorpjes. Ook zie je hier weer veel lemen huizen, maar veel zijn er vervallen. De meeste bewoners hebben gedacht, geef mij ook maar een stenen huisje! Geef ze eens ongelijk, maar voor ons als kijkers natuurlijk wel jammer. Een groot gedeelte van de route liep naast de camino, dus je zwaaide en riep bijna de hele dag " buen camino". Onderweg kwamen we een Nederlander tegen op de fiets, hij zei; hè hè eindelijk normale pelgrims! (Nou ja, wat je normaal noemt). Weer veel ooievaars gezien. Zelfs op een drassig landje, even voor León, stonden er wel bijna 100 bij elkaar. Kwamen ook weer een schaapsherder tegen, die met zijn schapen de weg overstak. Hij maakt verschillende fluitgeluiden en afhankelijk daarvan, reageren ze. Hebben ook effe gefloten, maar ze draaiden niet om!! Tot León gereden en 65 km op de teller. Een stad met 150.000 inwoners met een mooi oud centrum.
Permanent Link

11/5/2009 - Dag 46, donderdag 7 mei 2009

Oh wat een mooi weer! 7 uur de wekker gezet want we wilden vroeg beginnen, omdat het een zware dag zou worden. Dat liep anders. Marian haar fiets liep aan, dus fietsenmaker opgezocht. Zou om 9.30 uur open moeten zijn! Kom daar maar eens om in Spanje! Om 10 uur was hij er nog niet! Hij komt zo, zei de buurman! Effe over tienen kwam ie aan. Hij had een half uur nodig. Er bleek een spaak stuk te zijn. Gelukkig dat dat hier gebeurde en niet in de bergen, want dan kom je niks meer tegen. Astorga ligt op 870 meter en we moeten vandaag klimmen tot dik 1500 meter. Dat werd zweten! Wel een fraai traject door een ruig landschap, maar wat een geklim. Het ging over hellingen van 5 tot 12%. Hele leuke authentieke dorpjes onderweg, helemaal gericht op de pelgrim, anders hadden ze waarschijnlijk al niet meer bestaan. Onderweg kwamen we veel fietsers tegen, vooral Duitsers en Italianen. Vonden ons helemaal geweldig, want waren zelf ook aan het zwoegen en zweten als een rund. Zodra ze horen dat we vanaf Nederland op de fiets hierheen zijn gekomen, moeten we meteen onze stempelkaart laten zien en.....op de foto! Vanaf 1500 meter gingen we als een speer naar beneden. Jeetje we durven al harder te gaan. Topsnelheid van 51.9 km per uur. Gestopt in Molinaseca, 50 km gereden.  Vanaf nu hebben we totaal 2325 km gereden. Het is een heel karakteristiek dorp. Sierwapens op de gevels van de woningen en houten balkons. 

 

Permanent Link

4/5/2009 - Dag 43, maandag 4 mei 2009

Begon een beetje bewolkt en koud. Handschoenen weer aan! Van Frómista ging de route naar Carrión de los condes. Het werd prachtig weer. Wel veel wind maar die hadden we weer in de rug. Het is een van de meest vlakke delen van de route over de Tierra de Campos. Uitgestrekte velden tot aan de horizon, met vooral graanvelden. Het valt op hoeveel ooievaars je hier ziet. Bijna in elk dorpje zie je ze op een kerktoren of hoge mast op hun nesten. Ook veel roofvogels trouwens. Onderweg kwamen we nog een schaapherder met zijn hondjes en schapen tegen. Zo´n mooi gezicht. Zo´n herder hoeft nooit te onthaasten! In de verte zagen we ook weer die pelgrim met zijn 2 paarden lopen. Je vraagt je af waar hij die paarden stalt! In de gang???? In Carrión de los Condes ben je op de helft van de spaanse camino. Bij Ledigios zag je nog veel adobebouw: blokken leem, vermengd met stro en de muren afgedekt met leem en een pleisterlaag. Rond 15.00 uur, 62 km gefietst, kwamen we aan in Sahagún. Vonden het wel goed voor vandaag.
Permanent Link

4/5/2009 - dag 42, zondag 3 mei 2009

Geweldig die oordoppen, niks meer gehoord. Wat een rust op zondag in zo´n grote stad. Was wel weer lastig om de stad uit te komen maar toch weer gelukt. Met enkele hellingen klom de route tot op de glooiende hoogvlakte van Spanje, de Meseta. Het is prachtig weer, harde wind, maar die hebben we grotendeels in de rug. Het landschap verandert in eindeloze graanvelden. Doordat het nog vroeg in het jaar is, ziet alles nog groen. Weinig dorpjes, dus we hadden voldoende water meegenomen. De tocht ging richting Estepar, Hontanas en zo richting Frómista, de provincie Palencia. Daar zijn we gestopt, 79 km op de teller. Alle hotels waren vol, zodoende kwamen we toch nog in een refugio terecht. Een ruimte met 15 stapelbedden. Wij kregen 3 bovenbedden naast elkaar. Kosten incl. ontbijt 9,50 euro  per persoon. Toch zijn we niet blij!! Het is nieuw en ziet schoon maar......! Onze bedden waren vlak naast de douche en wc ruimte. Na deze nacht weten we waarom die als laatste bezet worden! Slaapzak in orde gemaakt en even het plaatsje in om wat te drinken. Kwamen aan een tafeltje met een Nederlandse wandelende pelgrim te zitten, die z'n leven lang nog niet bij de tandarts was geweest, en dat was te zien! Ook niet te geloven dat je er zo bij wil lopen, verder was het toch een normaal iemand! Toen gauw gegeten, want we moesten om 22 uur binnen zijn, want dan gingen de lichten uit. En die gingen ook uit. Geen minuut later! Bijna iedereen lag al op bed. Wat een geluiden allemaal! Zonder oordoppen doe je geen oog dicht. Daar hadden Marian en Elly dus ook de hele nacht last van.  5.30 uur gaat de eerste er al uit met al die geluiden die daarbij horen. Dus voor dag en dauw wakker. Dit was eens maar nooit weer!
Permanent Link

4/5/2009 - dag 41, zaterdag 2 mei 2009

Mooi weer. Besloten om een dagje in Burgos te blijven, een stad met 180.000 inwoners. Moesten wel het hotel uit, want was volgeboekt. Leuke levendige stad. Gister was alles dicht vanwege 1 mei. Kwamen al snel een bekende duitse wandelaar, van een paar dagen terug, tegen. Even later de 2 mannen uit Beieren, die we 30-4 in Villafranca ontmoet hadden. De kathedraal bekeken, die dateert van 1221. Ongelooflijk hoe ze toen al konden bouwen. 'S middags op een zonnig terras een wijntje gedronken ( kunnen er ook 2 geweest zijn) en wat tapas gegeten. Die Spanjaarden kunnen er wat koken betreft, wat van. Daarna, heel truttig, met een treintje door de stad, maar daardoor wel alle bezienswaardigheden gezien. Na het eten kwamen we op onze kamer, bleek deze precies boven een Ierse pub te zitten. Een muziek en kabaal, het leek wel of onze bedden achter de bar stonden! Oordoppen tevoorschijn gehaald, ben ik geen fan van, maar nood breekt wet.
Permanent Link

4/5/2009 - dag 40, vrijdag 1 mei 2009

Vannacht heel erg geregend. Somber weer en koud, slechts 11 graden! In ons boek stond dat we vanaf Villafranca ook de wandelroute konden nemen. Hij had er alleen niet bijgezet.....naast de fiets! Wat een foute beslissing, een ramp. De fiets omhoog duwen door natte blubber, alleen maar stijgen en dalen ho maar, er kwam geen eind aan. En alle wandelaars die ons passeerden maar zeggen " bon camino"! Maar je hoorde ze denken " wat een mafkezen met die fiets". We kwamen onder de blubber te zitten. De remmen liepen vast, onze schoenen glibberden weg, het leek wel of we ermee in de macaroni gestaan hadden. Uiteindelijk vonden we een pad dat naar de grote weg leek te gaan, en ja hoor, dat lukte. 2 uur gedaan over nog geen 3 km. Toen moesten we nog even doorbijten, want die vrachtwagens met een rotgang langs je heen, is ook geen pretje. Je kreeg af en toe een zwieper van heb ik jou daar! De route konden we weer oppakken bij de afslag naar Arlanzon. Wat was het koud. Zelfs de handschoenen moesten aan. Na 42 km kwamen we in Burgos aan. Eerst bij een fonteintje de fietsen schoongespoeld, want die zagen helemaal oranje. Hotel gezocht. De receptionist leek precies op Mr. Bean! Dus wat ons betrof oké.  
Permanent Link

2/5/2009 - dag 39, donderdag 30 april 2009

Jeetje wat een nacht. Hadden best een mooi pension met prachtig sanitair maar wat een bedden! Een fakir ligt lekkerder. Het is zwaar bewolkt, harde wind kracht 7 en heel koud. De route maakt een grote omweg om de drukke N 120 te mijden. Moesten toch 2 km op die drukke weg rijden. Is vreselijk met al dat vrachtverkeer. Vanaf Herramélluri gingen we de heuvels op. In Leiva effe koffie gedronken, werd ik binnengeroepen door een oud vrouwtje, wist bij God niet wat ze bedoelde, maar er stond een trap en er hing een hele grote pan aan een haak! Ze brabbelde wat over dat haar hermano (broer) er niet was en zij die pan er niet af kon halen. Dat snapte ik wel, want donderde zelf al bijna met die pan van die trap! Probleem opgelost. Zij blij, wij lachen. We wilden fietsen tot Villalómez, was nog maar 12 km, maar dat viel effe tegen. Jacob ....wat een klim. Bijna 5 km 5% naar 990 meter. Daarna zou er een snelle afdaling volgen, maar met windkracht 7 kwam er van die snelle afdaling niet veel terecht. Vervolgens moesten we nog 5 km van de route afwijken om een slaapplaats te krijgen. Dat werd in Villafranca, 48 km gefietst. Eerst even een pelgrimshut bekeken, maar dat moeten we onszelf niet aandoen. Leuk pension gevonden. Marian heeft nog een duitse pelgrim uit de brand geholpen, want zijn wandelschoenzool liet los, en haar bandenplakmiddel heeft hem gered. Hij was dolblij want moest er nog wat kilometertjes op maken voordat hij in Burgos nieuwe kon kopen.
Permanent Link

2/5/2009 - dag 37, dinsdag 28 april 2009

Beetje bewolkt, maar geen onaardig weer. Heuvelachtige route. Even Torres del Rio ingereden omdat daar ook een bijzondere kapel uit de 12e eeuw was. Moest een juweeltje zijn, volgens het boek. Viel ons een beetje tegen. Denk dat we al teveel mooie kerken gezien hebben. Bij het entree zat een " dame" die we eerst een euro moesten betalen. Ze keek ons wat langer aan en zei toen " ik heb nog nooit zulke mooie pelgrims gezien (guapa's) ...opgemaakt en zo lekker ruikend!  Hadden ook al eerder door dat we er niet uitzien als de doorsnee pelgrim. We kwamen ook nog een pelgrim op een paard tegen! Ze lijken wel al gekker te worden. Toen we in de buurt van Viana, onderweg op een bankje, een banaan zaten op te peuzelen, kwamen ineens de 3 australische meiden voorbij fietsen die we ook al in St. Jean Pied de Port hadden gesproken. Zo kom je elkaar telkens weer tegen. Die meiden hadden in een refugio geslapen maar gaan vannacht weer in een hotel.....nou dan weet je wel waarom. ook Viana is een heel oud vestingstadje. Door poorten bereik je het centrum. De tijd staat stil! We zijn doorgefietst tot Logroño. Niet veel kilometers gemaakt, ongeveer 29 km, maar zo'n prachtige oude stad, daar wilden we blijven. Het is de hoofdstad van de Rioga. Mooie kathedraal bezocht, maar het mooiste vonden we nog dat we, hoog op de torens in het centrum van de stad, een paar ooievaarsnesten zagen. De ooievaars vlogen af en aan om hun jongen te voeren. Toen we in een bar wat gingen drinken, waren we getuige van een stierengevecht op een groot scherm achter in de bar. Afschuwelijk om te zien. En wij maar hopen dat die stier die stierenvechter op zijn horens zou nemen! Maar helaas, de stier kreeg zelf 6 speren in zijn lijf en daarna de doodsteek. Dat dit nog mag in 2009!
Permanent Link

2/5/2009 - dag 38, woensdag 29 april 2009

De route begon makkelijk maar werd al gauw anders. Er stond echter een frisse wind dus we kregen het niet al te warm. In Navarrete even het stadje ingelopen.  Daar een kerk ingedoken " la Asuncion" uit de 16e eeuw. Elly wilde even een kaars voor John opsteken  want hij moet vandaag een zware operatie aan zijn rug ondergaan.  Echte kaars kon niet vanwege brandgevaar, maar door geld in een automaat te gooien, gaat er dan een kunstkaarsje branden. Het was stikdonker in die kerk, moest je een euro in een automaat stoppen en toen floepten de lampen aan. Wat we zagen was ongelooflijk, wat een pracht en praal.  Gefietst richting Santo Domingo de la Calzada. Behoorlijke klimpartijen tussen de 2-5-7 en 12%. Af en toe hadden we het end in de bek. Toen we aan kwamen rijden rees van verre al de spitse toren van de kathedraal voor ons uit.  Mooi gezicht was dat. Binnen in de kathedraal is een gebeeldhouwde graftombe van sto. Domingo en houden een levende kip en een haan in een hok een van de meest legendarische en bekende vertellingen langs de camino in ere. De mensen maken vreemde geluiden om die haan aan het kukelen te krijgen....toen wij er waren lukte niemand dat. Wel komisch om te zien trouwens.

Permanent Link

27/4/2009 - dag 33, vrijdag 24 april 2009

Vanuit het hotelraam keek je zo de rue de la citadelle in. Zo'n mooi gezicht om voor dag en dauw al die bepakte en bezakte wandelaars voorbij te zien sjokken. In het stadje heeft de tijd stilgestaan en je waant je in de middeleeuwen. Zagen nog net, om 8 uur, die oostenrijker van gister, met zijn vrouw, om het hoekje verdwijnen! Wij hebben eerst een fietsenmaker opgezocht om de boel effe na te laten kijken. Elly en ik moesten allebei, voor en achter, nieuwe remblokken want die waren volgens hem "mort". Met een uurtje waren de fietsen weer klaar. Bij mij had hij ook een nieuwe binnenband, achter, gemonteerd want die erom zat was volgespoten met anti-lekspray!! Heeft die vorige fietsenmaker me toch te pakken gehad! Nieuwe binnenband met arbeidsloon laten betalen maar gewoon die troep erin gespoten! Had hem zelfs nog fooi gegeven. Als ik thuis ben, krijgt hij nog wel een bedankbriefje van me. Prachtig weer vandaag. Over 8 km rijden we Spanje binnen. Die eerste 8 km ging nog redelijk met wat kleine klimmetjes.....maar toen begon het gedonder. Jeetje niet normaal meer. 20 km klimmen in die hitte, helling van 7 tot 9%. Ganz kaput waren we. We kwamen zelfs sneeuw tegen. Moesten telkens afstappen, de benen werden zwabbers. Bij  Marian ging bijna het licht uit, totdat ze weer even in een fris windje stond. Elke beek of waterval was voor ons....lekker de boel nat hozen. Henk was ons al ver vooruit. Die man is niet normaal. Hij heeft 35 minuten, op de top, op ons moeten wachten maar we hebben het gered.  Toen kregen we een korte beloning, de afdaling naar Roncesvalles. Een plaatsje met een lange pelgrimsgeschiedenis. Vanaf de 12e eeuw kregen hier al pelgrims onderdak en verzorging. Er is ook een prachtig gerestaureerd pelgrims albergue, die geleid wordt door nederlandse vrijwilligers. Er kunnen ruim 100 mensen slapen, allemaal stapelbedden naast elkaar! Dan heb je wel oordoppen nodig. Wij hebben dus maar een mooi hotelletje uitgezocht. Wat een pelgrims zijn hier, uit alle windstreken, en iedereen praat met elkaar. Echt heel leuk. Werd snel kouder maar we zitten ook op 960 meter. Eerst maar even een camparietje drinken. Jeetje wat schenken ze hier een bellen....hik hik. Daarna heerlijk spaans gegeten. Wat een dag! 

Permanent Link

<- Last Page • Next Page ->

About Me

Links

Home
View my profile
Archives
Friends
Email Me

Friends