Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Cliché verhalen van een cliché mama

Description

Een kijkje in mijn leven als mama van twee grappige kindjes!


«  November 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Tjilp, tjilp, ik vllieg!

Mijn laatste werkdag in vaste dienst zit er op. Vanaf nu moet ik voor mezelf zorgen. Erg vreemd, ik voel me als een vogeltje dat voor het eerst het nest uitvliegt. Ruim 5 jaar was ik in dienst van FC Groningen, ik heb er veel geleerd en ben er groot geworden. Afscheid nemen van FC voelt als afscheid nemen van de familie. Maar het voelt goed, ik denk dat ik het kan.

 

Waar begin je als je zelt moet zorgen dat geld binnen komt? Gezien het social media tijdperk lijkt het me verstandig daar te beginnen. En gelukkig blijkt mijn netwerk van social media vriendjes en vriendinnetjes uit allerlei zelfstandig ondernemers te bestaan. Dat geeft vertrouwen, als zij het kunnen dan kan ik het ook.

 

Hoewel ik Linkedin een beetje voor saaie dodo's vindt, blijkt al snel dat je je hier als zelfstandige erg goed kunt presenteren. Even het profiel up to date maken met een fotootjes en wat nuttige info. Kan er een fotootje op met mijn kids? Een rondje Linkedin geeft aan dat dat niet gebruikelijk is. Dan maar een fotootjes alleen. Vind ik persoonlijk niet zo gezellig, maar daar is Linkedin ook niet voor geloof ik.
En dan, wie voeg ik toe aan mijn netwerk? De buurvrouw en de cassiere van de AH? Mijn hele vriendinnetjesgroep? Volgens mij is dat meer iets voor facebook. Dus dan eerst maar eens de mensen waar ik mee heb samengewerkt en gestudeerd (telt groep 3 daar ook bij?). En nu? Afwachten maar, op alles wat Linkedin me gaat brengen.

 

Ondertussen twitter en faceboek ik mijn boodschappen de wereld in. Ook Hyves moet er aan geloven, want daar planten we maar gelijk een advertentie op van de verkleedkledingverhuur die we in de winkel gaan doen. Of het helpt? Geen idee, maar niemand kan straks meer om ons heen. Uit alle reacties die ik krijg blijkt dat ik straks wel een openingsfeest van een week mag gaan houden. Iedereen wil graag langskomen. Fijn om te zien!

 

Voor nu sluit ik af met: lieve allemaal, ik ben uit gevlogen! Vangen jullie me op als ik val?

 


Posted: 10:16, 30/7/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Hé, het is okay .....

1. Dat je koninginnedag lekker flitstend viert op de rommelmarkt!
2. En dat je voor het hele gezin bijpassende outfits hebt gescoord bij de Henk ten Hoor...
3. Dat je even niet meer wist wie nou dat meisje was die op je foto reageerde. Ze zit in je Facebooklijst, maar wie was ze ook alweer.....
4. Dat je verwacht dat je onmiddelijk wordt aangenomen nadat je je sollicitatie hebt verstuurd. Met jouw CV kan het eigenlijk niet anders!
5. Dat je de nieuwe telefoon van je man moet gebruiken om mobiel te kunnen twitteren aangezien je zelf geen telefoon met internet hebt...
6. dat je fan bent van Lady Gaga.
7. Dat je vandaag, heel even maar, je probeerde in te beelden dat JIJ daar naast William stond in Westminster Abby.
8. Dat je het op je werk heel druk hebt met totaal nutteloze dingen.
9. En dat je vervolgens tegen je collega verzucht dat je het zo druk hebt....
10. Dat je je irriteert aan het koninginnenacht-feestje van je studentenburen....


Posted: 20:46, 29/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

An other year is over and a new one just began

Lieve 2010,

Wat was je een bijzonder jaar. Enorme up’s, maar ook met grote down’s. Je begon met een rustig oud en nieuw, waarbij we afscheid namen van je voorganger, 2009. We wisten dat je 2009 in alle opzichten zou overtreffen, want we kregen er een dochtertje bij!

De maanden januari en februari gingen voorbij en op 13 maart werd, om 6 voor 6 in de ochtend, ons kleine meisje Lyla geboren! Hoewel Vinnie zelf nog niet eens twee was, zagen we ineens hoe groot onze vent al was geworden in vergelijking met zijn zusje. Best leuk, dat je daarin onze ogen hebt geopend, want tot die tijd was Vinnie nog steeds onze grote baby.

Lyla heeft het de eerste twee maanden heel moeilijk gehad, een huilde maar de hele dag door. Na ik er overspannen van was geworden leek het ons goed om verder te kijken dan de gewone artsen. We vonden Arie, een chiropractor uit Zuidbroek, hij wist Lyla binnen 3 minuten te kalmeren. Enerzijds door te constateren dat haar beentje uit de kom was, anderzijds omdat hij op een bijzondere manier contact kan maken met mensen. Eind mei was het dus opeens stil en rustig in ons huis, en kreeg ik de tijd van FC om rustig bij te komen.

Van rustig bijkomen kwam het niet helemaal. Vinnie belandde met een acute bronchitisaanval in het ziekenhuis en moest 4 dagen opgenomen worden. Gelukkig kon Jalèle alle dagen blijven slapen, zodat Vinnie niet alleen was. We zijn hier erg van geschrokken en namen ook Vinnie mee naar Arie. Binnen korte tijd was Vinnie een stuk opgeknapt.

Eind juni 2010 ging ik weer aan het werk. Al snel voelde alle hectiek rondom de FC weer als vanouds. De wisseling van crèche, die we begin februari hadden gemaakt, bleek goed uit te pakken en zowel Vinnie als Lyla hadden het erg naar hun zin bij Hamertje Tik.

6 Juli was het een bijzondere dag. Mijn zusje trouwde met haar grote liefde Dani, en ging vanaf die dag als Tess Dumitru door het leven. Gek, om allebei met de zelfde naam te zijn geboren en vervolgens allebei met een andere naam verder te gaan. Maar ook goed en vertrouwd, aangezien we Dani vanaf het begin niet meer uit de familie kunnen weg denken. Deze dag was gelijk de ultieme opening van de trots van papa en mama, de Ruige hoek 23 aan het Paterswolde meer. Maanden was er gewerkt aan de opbouw van een nieuw huisje en het was meer dan prachtig geworden.

We gingen niet op vakantie in de zomer, maar dat vonden we niet erg. Zeulen met twee kindjes om vervolgens ergens in een tent te kamperen leek ons, gezien de voorgaande periode, meer gedoe dan dat het rust zou opleveren. We vermaakten ons echter in heerlijk Tuinesië, echt de moeite waard om eens te bezoeken ;-) .

September en Oktober gleden zachtjes voorbij en in November werden we weer opgeschrikt door een nieuwe plotselinge ziekenhuisopname van Vinnie. Wederom met een acute bronchitisaanval. Dit maal bleef ik in het ziekenhuis bij hem. Omdat hij alweer een half jaar ouder was dan de vorige keer, snapte hij er nu meer van. Vooral de Bob de Bouwer video en de enorme takelwagen maakten indruk. Gelukkig maar.

Op 2 november was mijn oma 86 jaar geworden. Omdat ik op haar verjaardag niet kon komen, ging ik de volgende dag nog even langs. Het paste totaal niet in de planning, maar we gingen toch. Gelukkig maar, want de week erna, op 9 november, overleed mijn lieve omaatje in haar slaap. We zijn allemaal erg verdrietig, maar zijn ook blij dat ze op zo’n vredige manier overleed.

Op 2 december was het groot feest in Groningen. Papa werd 50 en dat moest gevierd worden! Niets vermoeden ging hij deze dag, de dag voor zijn verjaardag, naar een concert van Boudewijn de Groot. Nog geen half uur heeft hij van de muziek kunnen genieten, want toen dirigeerde mama hem naar Coffee Break waar vrienden, familie en collega’s hem stonden op te wachten voor zijn verjaardagsfeest. Dagen erna riep iedereen nog: “Was gezellig hè?!”

Begin van deze week zijn we lekker met de familie in Makkum geweest. Nadat we een heerlijk kerstmaal kregen bij Jalèle zijn moeder reden we op 27 december met de trein naar Friesland. Zowel Vinnie als Lyla vermaakten zich er heerlijk en op 29 december gingen we vol getankt met nieuwe energie weer richting Groningen.

Op 28 december hoorden we dat 11 jarige Thomas van de Groep was overleden. Hij maakte diepe indruk op ons door de manier waarop hij met zijn ziekte omging. Op verzoek van Thomas werd er een afscheidswedstrijd georganiseerd voor hem, waarbij hij zelf samen met zijn vriendjes afscheid nam van het voetballen. Thomas had spierkanker en wist dat hij niet meer beter zou worden. Het is en blijft oneerlijk dat kinderen met dit soort ziektes moeten dealen.

En nu? Nu is het oudejaarsavond. Lyla is alweer 9 ½ maand, Vinnie is bijna 2 jaar en 9 maanden. Mijn tante is vandaag jarig (gefeliciteerd Rien!), mijn nicht werd gisteren 40 (ook nog gefeliciteerd!) en vanavond gaan we nog even op visite bij mijn Oom die morgen jarig is (Gefeliciteerd!). We hebben tussen nu en juli nog 17 verjaardagen te gaan bij ons thuis en bij Jalèle thuis. Lekker druk!

Vanavond nemen we afscheid van je, lieve 2010. Je hebt ons hart gestolen en we zullen je nooit vergeten. Kom je nog eens in onze herinnering langs?

Veel liefs van Kimm

Posted: 09:26, 22/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Mijn oma is een engel

Vanochtend, half 6, de telefoon. Ik zie op het scherm dat het mijn moeder is. Voor ze wat zegt ken ik de boodschap al, oma is overleden. De laatste tijd verwachte ik dit telefoontje, en vroeg me af hoe dat zou zijn. Zo dus...

Ik slik, en veeg een traan weg.

Bij Opa en Oma's huis loop ik langzaam door de gang. Helemaal aan het einde hoor ik mijn familie. Ik vraag me af wie er zijn. Op de gang begroet ik mijn ooms en tantes. Voor de deur een diepe zucht. Ik ben bang voor de reactie van mijn Opa. Binnen meteen een zucht van verliching. Met Opa gaat het goed. Hij doet wat hij altijd doet. Koffie maken, thee zetten, rustig om zich heen kijken wat iedereen aan het doen is. "Ga maar naar Oma", gebaart hij direkt. En daarna "Wil je zo koffie of thee?"

Oma ligt er rustig bij. Zoals mijn oma is. In haar chique nieuwe jurk, met haar lange grijze haren rondom haar gezicht. Als een soort Oma-engel. Haar handen liggen een beetje raar. Maar misschien hoort dat wel zo. Ik wil haar een kus geven. Maar ik durf het niet. Bang om te beseffen dat ze niet slaapt.

Opa geeft me verse koffie. Ik zie mijn nichtje. En zie voor het eerst hoe volwassen ze is. Ze wil geen koffie, "doe maar cola". Ik prop zelf een handvol M&Ms in mijn mond. Het is nog niet eens 10 uur in de ochtend, maar Cola en M&M's mag vast wel als je oma net is overleden.

Opa drukt voor de 10de keer het kokende water weer aan. De koffie en thee is lekker vers. Mijn neef wijst op de dag-kalender, die op 2 november is blijven hangen. Oma's verjaardag. 86, best wel oud.

Ik krijg een smsje. Een collega smst "Wat heb jij een klote week!". En zo is het inderdaad.

Het wordt druk. Steeds meer familie komt binnen. De uitvaartmevrouw schikt zich een ongeluk. "Och, hemel! Wie is wie?" Ik kijk haar aan en gebaar "Doe geen moeite, je onthoud het toch niet in 1 keer." Ik ga naar huis, wil plaats maken voor de rest. Nog 1 keer bij mijn Oma langs. Ik kus haar gedag.

Dag lieve Oma, doe je de groetjes aan Linda? Ze kan vast niet wachten tot je boven bent. Houden jullie samen een oogje in het zeil? We gaan je missen, maar we weten dat je, net als Linda, altijd bij ons in de buurt bent...


Posted: 09:26, 22/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Dag lieve oma!

Mijn lieve omaatje is overleden. Ze is 86 geworden. We gaan haar zo missen! Dag lief omaatje, ik hou heel veel van je.


Posted: 09:26, 22/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Grijze sluiers

6 oktober 2010. Antonie Kamerling besloot uit het leven te stappen. Sinds deze dag hangt er een grijs sluiertje over alles heen. Ik denk aan mijn kinderen. Ik hoor Vinnie's enthousiastme als ik hem ophaal bij de creche: "Dat is MIJN mama!!" Ik zie Lyla in de box breeduit lachen als ik gekke bekken naar haar trek. Ik denk aan zijn kinderen. Die voor altijd hun vader kwijt zijn. Die nooit meer tegen hun vader kunnen zeggen: "Papa. ik hou van jou". Ik denk aan Jalèle, aan het team dat wij zijn. En aan Isa, die het vanaf nu zelf moet zien te rooien. Aan de koffietafel worden er grapjes over gemaakt. Ik vind er niets grappigs aan en loopt maar weg. Vind het meer dan ongepast.

Het is onbegrijpelijk om te bedenken dat je je vrouw en kinderen op deze manier achterlaat omdat je in de volle overtuiging bent dat ze beter af zijn zonder je. Dan moet je wel heel diep in de put zitten.

Dag Antonie...


Posted: 09:26, 22/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Over peuterpubers en koffiedames

Het was weer vroeg vanochtend. Heel vroeg. Om 5.55 uur kroop Vinnie bij ons in bed. Meestal is dat het startsein voor Lyla om te gaan protesteren, want zodra ze geluid hoort wil ze er ook bij zijn. Omdat manlief avonddienst heeft en dus laat thuis is sta ik om 6.25 uur met de kindertjes op. Even rustig ontbijten en daarna ploffen we op de bank voor Dora. Want Dora is favoriet in huize Waterman!

Vanwege het vroege ochtendtijdstip val ik in slaap en om 9.00 uur komt manlief naar beneden gerend. "Ik moet naar de tandarts!!" En ineens gaat er bij mij ook een lichtje branden. "We moeten naar het CB!!" Snel op zoek naar mijn agenda, wie was er ook alweer aan de beurt? Vinnie of Lyla? Vinnie is deze keer de pineut en dus springen we snel op de fiets (Mama, Vinnie en Lyla) en in de auto (Papa).

Met z'n drieen rennen we net op tijd binnen. De koffiejuffrouw vraagt of ik koffie wil drinken in de huiskamer. "Nee, bedankt, beetje haast!" kan ik nog net uitbrengen. Ik snap trouwens niet zo goed waarom ze de wachtkamer van het CB vol hebben gestouwd met speelgoed, want op het moment dat Vinnie sppelgoed ziet wil hij nergens meer heen. Dus dan maar de hele garage en dierentuin mee de spreekkamer in.

"Heeft u nog vragen?" Is het eerste wat de Cbarts zegt. "Euhm.. nee. Jullie hebben toch altijd vragen, dat is toch het hele punt hier??" Wil ik zeggen, maar ik beperk het tot een simpel "Nee, eigenlijk niet." Vinnie mag blokjes gaan bouwen, vertellen wat hij kan zeggen en naar lampjes kijken. Heeft ie natuurlijk geen zin in, want het speelgoed is veel te leuk. De CBarts constateerd dat hij alles vast wel kan en we mogen weer gaan. Lekker nuttig.

In de wachtkamer kleed ik Vinnie aan terwijl hij met allerlei speelgoed speelt. "Wilt u nu koffie?" De koffiejuffrouw heeft ons ook weer gespot. "Nee, bedankt hoor!" probeer ik nog aardig, terwijl ik Vinnie's arm met olifant en al door het armsgat probeer te wurmen.

Na 20 minuten eindelijk mijn ventje in de kleren te hebben zie ik dat ik zijn schoenen verkeerd om aan heb gedaan. Terwijl hij naar de glijbaan strompeld probeer ik zijn schoenen goed aan te doen. Lyla heeft haar jas gelukkig al aan dus we kunnen zo weg. Op het moment dat ik Vinnie in de houdgreep heb om zijn jas aan te doen, inmiddels onder luid protest, doet de koffiejuffrouw nog eens een poging: "Mevrouw, wil u nu koffie??" "Waar maakt u uit op dat ik koffie wil???" Roep ik bijna uit, maar ik houd me weer in. "Nee mevrouw, ik wil geen koffie, ik heb het druk!".

De weg naar buiten is een drama. Duurt nog een kwartier extra omdat Vinnie zich om de drie stappen krijsend op de grond laat vallen. SPPPEEEELGGGGOOOOEEEEDDDD! Gos, kunnen ze eindelijk horen dat mijn zoon echt goed kan praten.

De worstelpartij op de fiets trekt uiteraard brede belangstelling. Fijn, al die mensen die niets te doen hebben op een dag. Net al ik beide kindjes op de fiets heb geparkeerd en dus bijna uit het zicht ben van het CB doet de koffiejuffrouw nog een laatste poging. "Mevrouw, komt u nu toch even koffie drinken!" Ik tel heel langzaam tot 10 en vraag me af van wie ik op dit moment meer last heb. Van mijn gillende peuterpuber of van de vasthoudende koffiejuffrouw.... Zucht....

Posted: 09:26, 22/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Hé, het is okay....

1. Om alleen voor de vorm een thuishulp boek op je nachtkastje te hebben maar eigenlijk te vinden dat je het nog niet zo gek doet.

2. om nu al te weten dat je straks weer met tranen in je ogen naar de slotdans van Dirty Dancing zit te kijken. Voor de 14de keer....

3. Om ook met tranen in je ogen te zitten bij de Merci reclame...

4. Dat je nu pas een telefoon hebt met camera en dat je daar heel trots op bent. Vooral omdat 'ie roze is.

5. Dat je zo milieubewust mogelijk probeert te leven. Behalve als het regent....

6. Om je kids tegelijk op bed te leggen zodat je eindelijk even een uurtje voor jezelf hebt.

7. Om mode inspiratie op te doen uit de glamour van oktober 2008.

8. Om ontzettend trots te zijn op je zoon die eindelijk kan praten. Ook al versta alleen jij het en heeft de rest van de wereld geen idee waar hij het over heeft!

9. Om nu al te bekijken waar je volgend jaar zomer op vakantie wilt. Onder werktijd...

10. Dat je het belachelijk vind om meer dan 100 vrienden te hebben op hyves. Maar zelf niet te weten wie van de 131 je dan moet schrappen...

Posted: 09:26, 22/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Sweet dreams

Het is best druk, zo met twee kindjes. 's Nachts wisselen ze elkaar af met het wakker worden. De ene is de ene week verkouden, de ander is de volgende week verkouden. Spuugt Lyla haar kleertjes niet onder dan laat Vinnie zijn eten wel op zijn nieuwe shirt vallen. Oefenen met een beker is best lastig als je 2 bent, dus soms vergeet je even dat een gewone beker niet op de kop kan.

Om kwart over 6 staan we op. Allemaal aankleden en dan beneden ontbijten. Snel de tassen klaar maken, tafel opruimen en naar de creche. Manlief moet om 8.15 uur beginnen, ik zelf om 8.30 uur. Na een dag werken rij ik om 17.00 uur naar Hanos waar manlief om 17.15 uur vrij is. De kindjes ophalen duurt ook zomaar weer een half uur dus rond 18.00 uur stappen we het huis weer in. Snel koken en eten en om 19.00 uur de kindjes in bad. Tandjespoetsen, drinken, medicijntje hier of daar, verhaaltje en op bed. Om 20.00 uur nog even 2 uurtjes voor onszelf. En dan snel op bed, morgen gaat de wekker weer om kwart over 6...

En dan is het zondag. kwart over 6. Uit kamertje 1 komt wat geknor. Lyla is wakker en krijgt honger. Ik leg haar bij ons in bed zodat ze in bed kan eten. Na een half uurtje komt er gestommel uit kamertje 2. Vinnie had zijn deken van bed gegooit en is dus koud geworden. Maar nog niet helemaal wakker. Ook maar in bed. Lylaatje slaapt alweer, Vinnie ook. Manlief neemt een groot stuk van het bed in en snurkt rustig door. Ik lig op het randje en kan dus niet meer slapen. Maar ik geniet. Van deze zondagochtend. Van de rust. Van mijn slapende schatten. Van mijn gezin.


Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Sugarsnaps

Lieve zielige ik,

Na 3 maanden lang de focus op de kinderen te hebben gehad kan ik nu niet meer om mezelf heen. Het gaat goed met de kinderen, dus ik moet nu echt met mezelf aan de slag. Ik weet het namelijk zeker, ik heb een suikerverslaving. En niet zo zuinig ook...

2 zwangerschappen, 2 rot-kraamperiodes en een AH om de hoek heeft geen goed gedaan. Het wordt hoog tijd dat ik er weer vanaf kom. Niet voor de lijn, maar voor de gezondheid.

Vandaag heb ik samen met manlief besloten dat het zo echt niet langer kan. Aldoor een stukje chocolade tussendoor, snoepjes, koekjes, suiker in de thee, in de koffie en door de yoghurt. Echt niet nodig, deed ik vroeger ook niet.

Bij de lunch stond vandaag eens iets anders dan een witbroodje met hagelslag op het menu. Manlief (die ook aan de zelfde verslaving lijdt) en ik gaan voor de verandering eens aan de vis. Hij een Zweeds broodje met garnalen en zure room en ik een wrap met zalm, sla en roomkaas. Daarbij een kop thee.

We zitten zowaar voor we het op hebben al vol. En dat volle gevoel blijft de hele middag. We voelen ons gezond, al roept er op de achtergrond steeds harder een stemmetje om die lekkere oranjekoek die in de kast ligt. En dat stuk chocola. Het is heel lastig om niet naar de kast te lopen om er iets uit te halen.

Onze kindjes bieden uitkomst. Die zijn allebei zo onrustig bij het naar bed gaan dat we ruim een uur met ze bezig zijn. Kijk, dat is nog eens goed afleiding. Maar nu? Het is nu half 9 en de kindjes slapen. Tijd voor... Nee!! Geen suiker!! Een bakje yoghurt dan maar? Nee, blegh, geen zin in. En in thee zonder suiker ook niet.

Uit nood gaan we de kledingkast maar eens opruimen. Die is daar hard aan toe. Hopelijk denken we het komende uur even weer aan iets anders....

Liefs ik

ps. Jippie, morgen yoghurt met fruit als ontbijt....

Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

De ziekenboeg aan de Bekemaheerdboulevard

Afgelopen maandag is Vinnie met een hevige bronchitusaanval opgenomen in het ziekenhuis. Hij moest uiteindelijk tot en met woensdagavond blijven en heeft dus vannacht gelukkig weer in zijn eigen bedje aan de Bekemaheerdboulevard geslapen. We hebben wel een lading pufjes mee gekregen voor thuis, maar liever dat dan ons ventje in het ziekenhuis. Gelukkig mocht Jalèle ook in het ziekenhuis overnachten zodat Vinnie niet alleen was.

Lyla is twee weken geleden behandeld door een chiropractor en daar gaat het nu ook iets beter mee. Haar beentje was uit de kom en haar rugje is behandeld omdat er een ruggewerveltje niet goed zat. Zeer vervelend voor haar dus vandaar dat ze de eerste 8 weken erg veel heeft gehuild. Langzaam maar zeker begint ze beter te slapen en kan ze eindelijk een beetje lachen.

Hopelijk houdt het nu op met de ziekenboeg bij ons thuis, wij kijken uit naar een lange en warme en gezonde zomer!






Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Times are changing

10 jaar geleden was ik 16. 10 jaar geleden was het 2000. Zolang als ik kan rekenen en snap hoe het zit met jaartallen en leeftijden had ik berekend dat ik 16 werd in 2000. Wauw! Een nieuw millenium en dan 16 jaar oud. Best cool! 10 jaar geleden zat ik op het Rolingcollege in havo 4. Sanne, Desiree, Peggy, Cindy, Sozan en nog veel meer zaten daar ook op. Toen moest ik alvast een beetje bedenken wat ik wilde studeren. Werd het FD? Of Pabo? Ik werkte bij Coolcat, op de kinderafdeling. Elke donderdagavond en zaterdag. Ik vond het best een grote mensen baan. Al mijn collega's waren minstens 22 jaar en dus echt veeeel ouder. 10 jaar geleden gingen we voor het eerst legaal naar de driegezusters. Waar je 16 voor moest zijn. We kwamen er al ongeveer 3 jaar, maar nu konden ze ons niets meer maken bij de deur. 10 jaar geleden was het kerstgala. Sanne en Dees in prachtig zwart, ik in een witte jurk. Toen Desiree 16 werd in augustus gingen we naar Scopje in Harkstede. Dat was meteen de laatste keer dat we er zijn geweest. DJ Arnout draaide speciaal voor ons het telekidsnummer. 10 jaar geleden duurde het nog maar 1 jaar voor ik van de middelbareschool af ging. Wat een stap!

Nu ben ik 26. het is 2010. Mama van 2 kindjes. Alweer 2 jaar getrouwd met Manlief, die ik inmiddels 5 jaar ken. Ik werk bij FC Groningen op de Junior Club en heb het daar zeer naar mijn zin. Ik heb een koophuis aan de Bekemaheerdboulevard en een mooie volvo staat voor de deur. Sanne is inmiddels Fysiotherapeut, Desiree is mijn collega bij de Junior Club geworden. Het zusje van Peggy en Cindy is mijn vast kassameisje van de AH en Sozan is druk op zoek naar een leuke baan. Scopje in Harkstede heet inmiddels alweer jaren 2 brothers en uitgaan op vrijdagmiddag in de drie gezusters bestaat niet meer. Telekids bestaat ook niet meer, alhoewel Carlo en Irene nu, met Life 4 you, een grote mensen telekids maken. Mijn kleine meisje gaat in Juli voor het eerst naar de creche, mijn grote vent gaat er al een hele tijd naar toe.

Over 10 jaar ben ik 36. Dan is het 2020. Sta ik in de zomer voor de laatste keer op het schoolplein van de basisschool om mijn zoon op te halen. Die gaat dan namelijk na de vakantie naar de middelbare school. Mijn kleine meisje zit dan in groep 6. Manlief en ik zijn dan op 1ste kerstdag, 12 1/2 jaar getrouwd. We hebben vast een auto voor de deur van ons koophuis. Die auto loopt op aardgas denk ik. Ons ventje zal dan wel toe zijn aan zijn eerste mobiel. Of misschien zijn we dan al rijkelijk laat omdat kinderen al veel eerder een mobiel hebben. Manlief en ik zijn samen bezig met het opzetten van een mooie winkel. In kadoartikelen. Het is 20 jaar geleden dat ik ooit 16 was.

Times are changing....

Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Met andere ogen...

Hoe kan mijn kleine baby ineens zo groot geworden zijn?
Wat heb ik gemist in de afgelopen tijd?
Kleine handjes zijn ineens dikke knuisten geworden,
In plaats van helpen eet je ineens zelf.
Je loopfiets wordt aan de kleine kant,
Je kleertjes zijn veranderd in kleren.
Je babbelt er op los in je eigen peutertaal,
Leest een boekje op de bank.
Je klimt, klautert en rent door het huis,
En ik weet dat je het kan.

Mijn kleine babyventje, nu een peuter.
Een grote broer, met een klein zusje.

Ventje, wat is mama trots op jou!


Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

En we noemen haar ..... Lyla!

Lyla!

Vanochtend om 6 voor 6 is onze dochter Lyla geboren!

Na 3 uur was ze er al! 3280 gram, 49 cm, alles gaat goed met ons 4ren!

Binnenkort meer over onze nieuwste aanwinst!

Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Liefs van mama

Hoi lief klein babytje,

Hoe is het met je? Het wordt zeker wel een beetje krapjes de laatste tijd. Maar dat vinden babytjes niet erg geloof ik, want zelfs na de geboorte houden jullie er van om lekker goed ingepakt te slapen zodat het allemaal wat krapjes aanvoelt. Ik heb vrijdag je hartje nog heel goed en duidelijk horen kloppen, dus het zal allemaal wel goed gaan.

Over precies een week is het officieel tijd dat je geboren wordt. Babytjes horen 40 weken te groeien voor het hun verjaardag is, maar maar 4% van alle babytjes houdt zich daar aan. Als je het eerder tijd vind voor je verjaardag, of als je nog even wilt wachten op mooier weer dan mag dat dus ook wel hoor. Je bent straks in iedergeval in de buurt van je papa en grote broer jarig want papa is 19 maart jarig en je grote broer op 2 april.

Iedereen is heel nieuwsgierig naar hoe je er uit ziet en hoe je gaat heten. Dat laatste weten papa en mama gelukkig al tijdje, hoewel we het pas een week of drie geleden echt hebben besloten. Was je voor die tijd geboren dan had je misschien wel een andere naam gehad. Gelukkig ben je dus lekker blijven wachten op de juiste naam. De reden dat iedereen al zo lang nieuwsgierig is heeft er denk ik ook mee te maken dat je grote broer rond deze tijd al ruim een maand oud was! Hij vond 7,5 maand in de buik zitten namelijk wel genoeg. Nou is hij ook heel groot, die broer van jou, dus vandaar dat hij vond dat hij na 7,5 maand wel genoeg was gegroeid.

Volgens de verloskundige ben jij aan de kleinere kant, maar volgens mama’s buik niet. Die is namelijk zo dik dat jij wel een hele grote baby lijkt, zo aan de buitenkant. Sommige mensen denken zelfs dat er twee van jou inzitten!

Aan de ene kant lijkt het mama heel leuk als je binnen nu en heel snel geboren wordt. Papa en mama zijn natuurlijk ook heel nieuwsgierig naar jou! Maar aan de andere kant vind mama het ook prima als je nog een tijdje blijft zitten. Misschien zelfs wel tot na volgende week. Want mama realiseert zich maar al te goed wat een drukte we zeker het komende half jaar gaan hebben met jou als klein babytje erbij! Babytjes zoals jij slapen namelijk veel korter achter elkaar dan papa’s en mama’s en daardoor worden vooral de mama’s soms wel eens heel moe in het begin. Ook moeten babytjes soms heel hard huilen terwijl de papa’s en mama’s niet precies weten wat er aan de hand is. Dat is best lastig hoor, maar dat hoort er ook allemaal bij. Misschien wordt je wel net zo’n duimelotje als je grote broer, dan hoef je ook niet aldoor te huilen.

Nou lief babytje, we wachten rustig af tot je verjaardag. Je papa denkt dat dat 11 maart is, dat is het komende donderdag. We zijn er klaar voor wanneer jij dat ook bent.

Tot straks liefje,

Liefs mama

Posted: 14:09, 21/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Nieuwe creche

Hoewel we al sinds april 2009 in Beyum wonen, was er pas sinds oktober 2009 plaats op de creche. Tot die tijd zat Vinnie nog steeds op zijn eigen vertrouwde creche in Helpman. Toen het oktober was, namen we met tranen in onze oogjes afscheid van zijn lieve juffies van het Coendersnest en verhuisde Vinnie naar het grote gebouw van SKSG in Beyum.

Toen hij daar de eerste paar keer zijn draai niet kon vinden, vonden we dat wel logisch. Hij moest immers even wennen. En wij ook, want eigenlijk vonden we deze grote creche helemaal niets. Regelmatig pinkte ik een traantje weg als ik weer buiten stond omdat ik mijn ventje hier moest achterlaten. De juffies waren best wel heel lief, maar het grauwe gebouw, de indeling, de muffe lucht bij binnenkomst en de groepsopbouw stonden ons gewoon niet aan. "Ik breng Vinnie even naar de Jungle" werd onze benaming voor de creche thuis. Na 3 maanden waren we nog steeds allemaal niet gewend, maar ja, wat moet je anders, alles zit vol in de kinderopvang.

Tot dat we ineens in januari ouders en kindertjes zagen lopen naar een gebouw nog geen 200 meter van ons huis. Voor de ramen hingen tekeningen en knutselwerkjes en het zag er allemaal erg kleurig uit. Na wat rondbellen hadden we de eigenaars achterhaald en wat bleek? Er was nog voldoende plek! Zowel voor Vinnie als voor onze baby straks. En Vinnie kon inprincipe per direkt komen. Na kennis te hebben gemaakt met de eigenaren en het gebouw waren we om. Wat anders dan "de Jungle"! Veel kleiner, kleuriger, schoner. Een verademing.

En daarom liepen Vinnie en ik vanochtend naar de nieuwe creche. Vinnie wou eerst niet naar binnen maar eenmaal over de drempel gelokt met de belofte aan heel veel mooi speelgoed keek hij eens goed om zich heen. Binnen 5 minuutjes liep hij voor me uit aan de hand van zijn nieuwe juffie en toen hij zag dat ik ook binnen bleef ging hij opzoek naar al het speelgoed. Na een half uurtje stond het fruit-eten op het programma en ging hij zonder morren aan tafel. Af en toe keek hij om, om te zeggen: "Kijk mam, wat leuk hier he?".

Dat was voor mij het moment om even weer naar huis te gaan zodat hij zijn wen-ochtend zelf verder kon voortzetten. Buiten wederom tranen in mijn ogen, ditmaal omdat ik zo ontzettend trots ben op mijn kleine grote ventje die zomaar weer probeert te wennen aan zijn nieuwe creche.

Posted: 10:34, 20/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Nog even dromen

Nog zo'n 11 uur en dan is het oud en nieuw. In ons laatje ligt een staatslot. Nog 11 uur dromen van al die miljoenen die we kunnen winnen. We hebben ze al bijna uitgegeven.

Nog even dromen van het feit dat het in 2010 financieel weer beter wordt in de wereld. Dat de koningin in gaat zien dat ze zich echt geen zorgen hoeft te maken over netwerken als hyves, want dat die juist zorgen voor meer verbintenissen dan voor vereenzaming. Dat de croc's eindelijk uit de handel worden gehaald, want die zijn toch echt niet zo mooi. Dat Patricia Paay zich weer bezig gaat houden met normale zaken inplaats van 25 jarige jongens en het plannen van een tweede kindje. Dat er een oplossing wordt gevonden voor het probleem in Afganistan, in Irak, in Iran en in de rest van de wereld waar het niet goed gaat. Dat de achterban van Geert Wilders eens gaat inzien dat deze man toch echt niet serieus genomen kan worden. Kamervragen stellen over Kinderen voor kinderen en over Sesamstraat? Echt waar? Dat onze nieuwe burgemeester zorgt dat de tram toch niet doorgaat, wat een geouwehoer en gedoe brengt dan ding met zich mee! Dat Vinnie het komende jaar niet zovaak meer ziek wordt. Dat de Junior Club het 10.000ste lid binnensleept. Dat de FC toch nog heel hoog gaat eindigen, en dat Tim Sparv de redding komt brengen. Dat de regering beslist dat ook Roemenen vrij mogen werken in Nederland, net als de Poolse werknemers. Dat het huisje aan het Paterswoldse meer deze zomer helemaal af is. Dat we een heerlijke lente krijgen die al eind februari begint, gevolgd door een super zomer die tot eind september duurt. En dat we dan, aan het einde van 2010 terug kunnen kijken op een heel geslaagd jaar. Zonder nare gebeurtenissen en milieurampen.

Maar vooral dromen wij nog even over hoe ons kleine meisje er uit gaat zien, hoe het straks is met z'n 4tjes en hoe we uiteindelijk ook twee kindjes prima onder controle kunnen houden...

Ach ja, we blijven dromen...

(Noot van de redactie: Uiteindelijk op € 999995,- na miljonair geworden.... )

Posted: 10:16, 20/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

En toen sneeuwde het een beetje....

17 dec 2009, 20:17



Posted: 10:16, 20/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Wie het kleine niet eert....

Als papa en mama is je hele leven veranderd. Niet alles staat meer in het teken van jezelf of elkaar. En weet je? Daardoor leer je hele andere dingen waarderen!

Puur verwennerij top 5:
Met stip op 1: Uitslapen tot half 9
2: Rustig kunnen douchen
3: Een knuffel van ons kleine ventje
4: 's nachts maar 1 keer er uit inplaats van 3 keer
5: Een heel enthousiast "Hé!!!" uit een heel klein mondje horen als je thuis komt na een lange werkdag.

Burgelijk he? Hahahahah

Posted: 10:16, 20/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Weet je nog?

Als iemand overlijdt dan worden er op de begravenis of crematie altijd de mooiste anekdotes en herinneringen verteld. Een prachtige manier om samen degene die gemist gaat worden te herdenken. Toch is het zonde dat dit alleen gebeurt op een droevige gebeurtenis als een begravenis. Het is toch veel leuker om herinneringen te delen als je er allemaal nog bent?

Daarom een klein deel van mijn herinneringen:

Een van mijn eerste herinneringen bestaat uit de tijd dat we op vakantie op een camping waren. Het was in het buitenland. Ik was misschien 4 ofzo? Mama was aan het afwassen en ik moest even naar de wc. Omdat ik bij het slot kon deed ik de deur op slot. Niet zo handig... De deur wou niet meer open! In mijn herinnering deed ik 1 schreeuw en uit het niets stond mijn vader voor de deur. De deur werd opengeschroeft en ik kon er weer uit. Mijn vader, mijn held, had uit die ene schreeuw opgemaakt dat zijn kind in nood was en racede de hele camping over om mij te redden!

Dan een andere camping, in Frankrijk, aan de Moezel. Mijn zusje en ik spraken geen Frans maar dat weerhield ons Tessje er niet van om met handjes en voetjes te vragen of we alsjeblieft in het privezwembad van de campinghouders mochten zwemmen. Ik zie haar nog staan in haar blauwe zwempakkie. Wijzend naar zichzelf, daarna naar het zwembad en verschillende zwembewegingen makend. Helaas, het mocht niet baten, we moesten het met de koude Moezel doen.

Vroeger woonden we in Lewenborg. Met mijn oma gingen Tess en ik naar de intratuin in de Hunze. Opa moest paardrijden en zette ons onderweg af. We zouden weer teruggaan met de bus. Maar ja, die ging niet! In het donker liepen we naar Beijum, waar bij het winkelcentrum ook een bushalte was. We vonden Beijum verschrikkelijk eng! Hoorden allerlei enge geluiden en vluchtten gedrieen naar het pompstation. Daar belde ik een taxi, die niet op kwam dagen. De pomphouder belde na een half uur nog maar eens en kreeg te horen dat ze dachten dat het een grapje was aangezien er een kind had gebeld (ik was 10 of 11, maar voelde me zeer verantwoordelijk voor mijn oma en zusje!) De taxi kwam en we konden eindelijk uit dat enge Beijum weg. Nooit weer zijn we met de bus geweest, stel je voor dat hij niet meer komt opdagen als je naar huis wilt! Nu, ruim 10 jaar later kijk ik vanuit mijn huis uit op het pompstation en fiets ik met een gerust hart door Beijum, laat mijn oma het maar niet horen!

In groep 8 verzonnen Sanne en (ik denk) Rachel een kersttoneelstukje. Natuulijk mochten Dees en ik ook meedoen en we kregen (en namen) veel tijd om te repeteren, decorstukken te maken enz. In werkelijkheid hingen we gewoon een beetje slap te ouwehoeren op de gang en uiteindelijk werd het een kerststuk waar iedereen erg om moest lachen omdat het zo ontzettend slecht was. Hoe we het voorelkaar kregen weet ik niet, maar jaren later haalden we precies hetzelfde truukje uit op de havo, waarbij we een zeer idioot Sinterklaasfeest bedachten en zo onder alle lessen uitkwamen. Omdat ik tegenwoordig samenwerk met Dees, en we allerlei dingen moeten organiseren voor ons werk, voelt het nog wel eens zo. Alsof we stiekem spijbelen, maar de waarheid is: We hebben vroeger gewoon goed geoefend en hebben nu de baan die precies bij ons past!

Nog even kort:
- Sanne, Gaby, Renske en ik hadden vroeger een geheim clubje. De hutspotgroep ofzo. We bespioneerden mensen en haalden oud papier op wat onze ouders vervolgens weer weg konden gooien.
- Als het Sinterklaastijd was ging ik 's avonds vaak uit het raam kijken in de hoop Sinterklaas te zien.
- De kerstcd werd vroeger bij ons gedraaid van oktober tot april. Nu nog steeds....
- Tess wou perse haar nieuwe schoenen aan vanaf de winkel. Na 3 straten bleken ze te klein, oeps!

Posted: 10:16, 20/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer