Het is 9 uur. Wordt wakker en voel meteen dat ik me lekker voel. Ik laat de hond uit en kleed me aan. Zet koffie. Heb zit om dingen op te schrijven, hoe ik me voel. Ik moet ook nog opschrijven wat mijn vragen zijn. Ik moet me aankleden en de hond uitlaten. Het is half 10 en ik moet om tien uur op mijn werk zijn. Ik krijg een stoot energie door mijn lijf en heb  het druk. Ik lees heel snel iets uit mijn info boek over manisch. Het blijft nog hangen ook. Weet niet waar ik moet beginnen met  mijn vragen. De klot staat op 9.35. Tijd te kort. Ik wil alles tegelijk en denk dat ik het nog kan ook. Het is een warboel in mijn hoofd, maar ik voel me goed Vandaag het gevoel dat ik alles kan. Maar waar moet ik beginnen.

Wil eigenlijk alles tegelijk en nog veel meer. Wil een cursus gaan doen en de cursus webdisign afgaan maken. Wil nieuw dagboek beginnen en deze op internet vol blijven schrijven en kan niet kiezen. Ik wil cd ho esje maken voor papa en ben bezig met mijn eigen ontwerpen. Ik wil de hond gaan trainen, elke dag wandelen voor mijn conditie en naar concerten omdat die zo leuk zijn. Ik wil inzicht in mezelf en het liefst vandaag. Ik denk dat ik alles kan en raak niet in paniek als ik er over na denk. Ik kan het allemaal. Ik heb stapels boeken die ik aan het lezen ben. Drie tegelijk. Ik drink koffie rook en typ tegelijk. Het lukt me ook nog. mijn handen trillen, maar ik geloof in mezelf.

Kon ik maar altijd zo zijn. Ben ook bang dat het morgen weer over is.

Vandaag lekker naar het werk, ik heb er sinds tijden weer zin in. Heb lol met mijn vriend en kan de hond weer verdragen. Het is maandag en ik voel me goed. Voel ik me te goed. Kan nog niet echt geloven dat ik stemmings wisselingen heb. Geloof het pas weer als ik straks weer depresief ben, maar nu? Ik denk niet dat  dat meer komt. Het gaat goed met me. Ik geloof oprecht dat ik mormaal ben.

Dat vraag ik me dus sinds een half jaar af. Wie ben ik. Waar ben ik. Ik weet wel wat ik ben, namelijk depressief. Een klein half jaar geleden barste de bom. In augustus om precies te zijn. Ik ben me rot geschrokken. Was gewoon vakantie aan het vieren (in hoeverre dat bij mij gewoon kan). Ik knapte mijn huis op, dat gepaart ging met flinke huil buien en paniek aanvallen. Ik wilde in 1 dag mijn hele huis klaar hebben. De verf moest nog drogen en ik sliep in mijn iniminie gangetje met de deuren open. Mijn moeder heeft me kunnen helpen, maar ik heb mijzelf niet kunnen helpen. Werd hyper en was niet te stoppen.

Na drie weken zou ik weer aan het werk gaan, maar heb ik me wijs als ik ben ziek kunnen melden. Ik kon niet meer. Vanaf dat moment ben ik in een gat gevallen. Kon niks meer, wilde niets meer, zag de toekomst zwart en voelde me zwaar ellendig. Kon niet meer lezen, wilde niet meer wandelen. Lag het liefst hele dagen in bed.

Mijn omgeving was op de hoogte en het gebeurde dan ook vaak dat ik snel opstond als de wacht er weer aan kwam. In die tijd ben ik naar de terapeut gegaan. Een intake en meteen daarna gesprekken met een psycholoog die gespecialiseerd is in cognitieve gedragstherapie. Volgens haar moest ik eerst uit de depressie komen waar ik nogal diep in zat.