Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Rotterdam Marathon in 2014 Home | Profile | Archives | Friends
Lees over mijn trainingen, voorbereiden en strubbelingen onderweg naar de Rotterdamse marathon in april 2014.

Tussendoelen20/11/2012
Als ik iets doe, moet ik een doel voor ogen hebben. Anders kan ik mijzelf niet genoeg motiveren om er daadwerkelijk mee door te gaan. Mijn eerder gestelde doel - de marathon van 2014 - is natuurlijk mooi, maar is nog zo ver weg, zowel in tijd als in training, dat ik een 'tussendoel' heb gesteld. 9 juni 2013 is de Ladies Run in Rotterdam, hier wil ik graag de 10 kilometer lopen. Hier heb ik nog ruim een half jaar voor om naar toe te trainen, dus het lijkt mij zeker geen onmogelijk doel. Het mooie van zo'n afstand is ook dat je zelf een tijd kan stellen waarin je het wil lopen, afhankelijk hoe ver je dan bent in de training. Dus kun je de loop gebruiken voor zowel training als even sfeer proeven hoe het voelt om met zo'n grote massa lopers door de Rotterdamse binnenstad te rennen. De Ladies Run was het eerste wat in mij opkwam, maar even speurend op internet was ik verbaasd hoeveel hardloopevenementen er eigenlijk worden georganiseerd in ons land. Ieder weekend sowieso een aantal, met tal van variatie wat afstanden betreft. 10 maart wordt de City-Pier-City race gelopen in Den Haag, dit lijkt mij ook een leuke loop. De route loopt onder andere over de boulevard van Scheveningen. Het is ook mogelijk om hier 5 kilometer te lopen, dit is over iets meer dan drie maanden vanaf nu. Geen onmogelijk doel, lijkt mij? Er bestaat echter een mogelijk dat ik dan niet in het land ben omdat ik dan voor onderzoek in de Verenigde Staten zit, maar dit is nog lang niet zeker. Mocht dit onderzoek niet doorgaan, dan lijkt deze loop mij zeker een mogelijk om te doen. Sfeer proeven en de smaak te pakken krijgen. Dus tussendoelen zijn sowieso de Ladies Run 10 kilometer in juni, en misschien daarvoor de 5 kilometer over de boulevard van Scheveningen. En wie weet... een halve marathon in het najaar...? Dat zien we dan wel weer. Vooralsnog heb ik vandaag mijn derde trainingsrondje gelopen, 4 kilometer in 30 minuten. 2 minuten hardlopen afgewisseld met 1 minuut wandelen. Vandaag voor het eerst met muziek in mijn oren, variërend van heavy metal tot industrial, lekker hard en opzwepend. Beetje een rare combinatie qua muziek, maar het werkt wel lekker oppeppend. Het lopen vandaag ging dan ook lekker, ik was al thuis voordat ik het wist. Alle reden om volgende keer het interval te verlengen naar 3 minuten hardlopen en 1 minuut wandelen. Ook besloten om dit weekend hardloopschoenen te gaan kopen. Ik vind het lopen erg leuk en verwacht niet binnenkort het bijltje erbij neer te gooien, en langere afstanden op mijn Ariats lopen is gewoonweg geen optie. Daar dempt de schoen toch te weinig voor, hoewel ze heerlijk lopen. Ik heb de verleiding weerstaan om een paar leuke hardloopschoenen op internet te bestellen. Schoenen zijn toch echt iets wat je alleen in de winkel kunt kopen, helemaal als je ermee wilt sporten. ' Shoppen, ik heb er, net als in de Ladies Run, nu al zin in.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

It's not the distance that kills, it's the speed18/11/2012
Een kwestie van goede training is: vooral niet te snel willen gaan. Zowel qua snelheid tijdens het lopen als de opbouw van de training. Ik was twee dagen geleden voor het eerst een stukje wezen trainen, dat voelde ik gisteren wel een beetje in mijn bovenbenen, met name in de quadricepsmusculatuur. Ik wilde vandaag eigenlijk weer een stukje rennen, maar ik besloot het af te laten hangen van de mate van spierpijn als ik op zou staan. Deze was weg, dus daar ging ik voor het volgende rondje. Spierpijn is niet iets dat je moet negeren. Natuurlijk hoef je er ook geen nachten wakker van te liggen, maar het is toch een teken dat er wat (micro)trauma is opgetreden dat tijd nodig heeft te herstellen. Als je te snel weer gaat lopen zonder dat het trauma verdwenen is, is de kans aanwezig dat je het juist erger maakt. Zo ben je niet je spieren goed aan het opbouwen, maar ben je ze juist aan het afbreken. En dat is het laatste wat je wilt bereiken met je trainingen. In mijn geval was het waarschijnlijk ook beter geweest om nog een extra dagje te wachten, zodat eventuele trauma's echt goed hersteld zouden zijn. Maar ik had zo'n zin om weer te lopen, dat ik besloot om het toch te doen. Soms druist het hart tegen het hoofd in, en ik had nou niet het idee dat ik enorm slecht bezig zou zijn, als ik het maar rustig aan zou doen. Wederom bepakt met mijn telefoon stapte ik de deur uit. Ik had gisteravond wat muziek op de telefoon gezet, maar ik had helaas geen oordopjes dus dan nog maar even geen hoorspel. Overigens ben ik gisteren ook gaan kijken voor hardloopschoenen, de prijzen voor een beetje aardige hardloopschoen beginnen toch vanaf 60 euro. Niet heel goedkoop dus, maar een gezond en een niet-stuk lijf is mij wel meer waard. Besloten om deze schoenen z.s.m. aan te schaffen. Vandaag dus nog op de Ariat's heb ik hetzelfde rondje gelopen als de vorige keer, alleen het interval verlengd met 2 minuten wandelen en 2 minuten hardlopen. Na de eerste keer 2 minuten hardlopen was ik al redelijk buiten adem, echter dat weet ik aan een wat te hoog tempo. Een wijsheid vanuit de endurance is: it's not the distance that kills the horse, but the speed. En dat is natuurlijk helemaal waar, ook voor mensen. Bijna iedereen kan wel 10 kilometer lopen, echter de ene persoon kan dit binnen een half uur, iemand anders heeft daar misschien wel 3 uur voor nodig. Dus het tempo wat omlaag geschroefd en de ronde gelopen. Volgens MyTracks dit keer 3.97 km in 34:43 in 6,86 km/h, volgens Runtastic 3.90 km in dezelfde tijd, met 6.7 km/h en 339 calorieën verbrand. Tot mijn verbazing ben ik dus niet eens zo veel sneller gegaan dan vorige keer, terwijl ik wel meer hardgelopen heb. Nu heb ik wel langer moeten wachten voordat de stoplichten op groen gingen, misschien dat het daaraan ligt? Ik ren echt niet zo langzaam dat het eigenlijk veredeld wandelen is. Althans, dat is mijn idee. Volgende plan: volgende keer wederom weer hetzelfde rondje (wel proberen de 4 km te halen), maar dan met 2 minuten hardlopen en 1 minuut wandelen. Ik moet wel eerlijk zeggen dat interval training absoluut niet mijn ding is. Ik vind het niet erg fijn om steeds op mijn horloge te moeten staren, en als ik na het hardlopen ga wandelen voel ik mijn spieren verzuren. Het opstarten om daarna weer te gaan hardlopen, is daardoor niet altijd even prettig. Als je eenmaal een halve minuut tot een minuut weer rent, dan is er niets meer aan de hand, maar erg lekker in het ritme kom ik daardoor niet. Maar ja, zonder interval red ik nog niet eens een rondje van 2 kilometer. Dus voorlopig moet het nog maar even! N.B. Ik kwam er vorige keer achter dat Runtastic mijn runs op Facebook deelt en ben er ook niet helemaal achter hoe je dat precies uit moet schakelen. De run van vandaag heeft de app niet op Facebook geplaatst, maar ik moet nog even uitvogelen hoe dit nu precies zit.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Vogelpoep brengt geluk16/11/2012
Na een onrustige nacht met weinig slaap ging vanochtend om acht uur de wekker. Ik voelde mij wonderbaarlijk genoeg fris en stond met goede moed op: ik had er zin in. Ik besloot om eerst te ontbijten alvorens ik de deur uit zou gaan voor mijn eerste loop. 4 beschuitjes en een kop thee later stapte ik de deur uit, gekleed in een joggingbroek, een sportshirt die ik vroeger gebruikte voor de endurancewedstrijden en een sportjasje die ik nog had liggen. En natuurlijk mijn Ariats. De kleding die ik aanhad was bewust niet te warm en goed ademend, maar in de eerste instantie sloeg de kou direct op mijn huid. Ik had daardoor de neiging om direct een stuk hard te lopen, maar bedwong mijzelf en besloot het eerste stuk in een stevig tempo te wandelen - bij wijze van opwarming. Ik stapte de deur van het flat uit en schakelde MyTracks en Runtastic in. Over MyTracks heb ik het eerder gehad, Runtastic is ook zo'n app maar dan wat meer gericht op het hardlopen. Ik heb besloten ze allebei te proberen en uiteindelijk verder te gaan met degene die ik het fijnst vind. Dus daar begon de tocht. Ik heb tot het laatst getwijfeld welk interval ik zou gebruiken, maar toch gekozen voor 2 minuten (stevig) wandelen en 1 minuut hardlopen. Het eerste stuk ging van een leien dakje. Het is ook niet dat ik helemaal geen conditie heb: paardrijden kost energie en ik fiets iedere dag een half uur. Maar toch is hardlopen andere koek. Je spreekt spieren aan die jaren niet al te veel moeite hebben moeten doen, en het asfalt kan soms venijnige tikken geven. Dat merkte ik toen ik de eerste minuut ging hardlopen, al na een paar passen zette ik mijn rechtervoet wat verkeerd neer en voelde ik een pijnscheut door mijn enkel trekken. Oké, hardlopen betekent dus niet als een lapzwans over de stoep dweilen, maar letten op hoe en waar je loopt. En wat doe je met die onhandig lange armen tijdens het lopen? Daar ik interval deed, moest ik ook steeds op mijn horloge kijken. Deze is geheel digitaal en geloof mij, de kleine secondecijfertjes zijn soms lastig te zien zonder bril. Voordat ik het wist was ik, nog steeds fris en fruitig, in het Vroesenpark aangekomen. De koude lucht voelde nu heerlijk aan, mijn spieren waren opgewarmd maar ik zweette niet doordat ik genoeg afkoeling had aan de buitenlucht. Mijn handen waren ijskoud en ik zag letterlijk de kloofjes gevormd worden, dus voortaan insmeren of handschoenen aantrekken. Halverwege spiekte ik hoeveel kilometer ik erop had zitten: 1,6. Ik bedacht dat 4 kilometer wel een mooi streven zou zijn voor de eerste keer, liep een extra lus en zette mijn weg via Blijdorp weer in terug naar huis. De steken in mijn zij kwamen eigenlijk pas opzetten toen ik het park uitliep. Ook werd ik wat kortademiger als de minuut hardlopen op zijn einde liep. De steken werden pas echt irritant toen ik langs de Diergaarde liep, en ik was blij als mijn twee minuten wandelen weer waren aangebroken. Gelukkig verdwenen de steken op een gegeven moment weer en inmiddels kon ik het flat waar ik in woon ook zien, dus dat gaf een fijne mentale boost. Hardlopend over de Bentincklaan vond een vogel het nodig om mij te beschijten vanuit een overhangende boom. Een warme, witte flats sijpelde over mijn arm. Ik keek ernaar en glimlachte. Brengt het immers geen geluk als je wordt ondergescheten door een vogel? De laatste 5 minuten heb ik uitgewandeld als cooling down. Voor de deur van mijn flat heb ik de meting van beide apps gestopt en tot mijn verbazing gaven ze allebei verschillende waardes aan. Volgens MyTracks heb ik 4,19 kilometer gelopen in een kleine 36 minuten, met een gemiddelde snelheid van 7.02 km/h. Volgens Runtastic heb ik 3,98 kilometer gelopen in dezelfde tijd, met een gemiddelde snelheid van 6,7 km/h. Deze app geeft bovendien ook aan hoeveel calorieën ik heb verbruikt: 348. Toch ook fijn om te weten. Welke van de twee nu het meest accuraat is, weet ik nog niet. Volgende keer gebruik ik ze gewoon weer allebei. Al met al ging de eerste loop prima. Aan het einde begon ik mijn spieren net wat voelen, dus ik denk dat de afstand die ik heb afgelegd goed is. Ik had ook niet heel veel moeite met de ronde volhouden, alhoewel ik wel blij was toen mijn flat in zicht kwam. Wat ik wel moet constateren, is dat intervaltraining lopen in de stad met alle stoplichten nog een hele opgave is. In het park is het geen probleem, maar voordat ik daar ben moet ik toch een aantal kruispunten over. En de steken in mijn zij wijt ik aan het ontbijt wat ik een half uur voordat ik ging lopen heb weggewerkt. Ik denk dat ik de volgende keer langer moet wachten na het ontbijt, of moet ontbijten met Dextro. Volgende doel: zondag hetzelfde rondje, dezelfde 4 kilometer, maar dan met 2 minuten wandelen en 2 minuten hardlopen. Nu hopen dat ik morgen niet al te veel spierpijn hebt, want als dat zo is heb ik mijzelf toch wat overschat.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Je moet wat.15/11/2012
Het lopen van de Rotterdamse marathon is altijd al een droom geweest. Ik heb dan ook wel een groot voorbeeld dat dicht bij me staat: mijn vader heeft in zijn leven zeven keer de marathon gelopen. Zes keer in Rotterdam, en één keer in New York. Ik herinner mij dat ik als klein meisje langs de kant, net over de dranghekken heen kunnen kijkend, hem juichend en schreeuwend aan stond te moedigen in de twee seconden dat hij langs gerend kwam. De lach die hierbij op zijn gezicht verscheen was voor mij genoeg, de aanmoedigingen zorgden dat hij er een tandje bij kon zetten en de finish haalde. Ik was niet bij de laatste marathon die hij liep, in New York. Daarna kreeg hij last van zijn achillespees waardoor 42.195 meter rennen er niet meer in zat. Wel gingen wij nog jaarlijks naar het Kralingse Bos op de zondag in april waarop de marathon werd gehouden, om vooral het laatste staartje lopers nog een hart onder de riem te steken. Mijn vader wist immers dat dit stuk, terug vanuit de Alexanderpolder richting het centrum, zowel mentaal als lichamelijk, ontzettend zwaar is. Ieder jaar bedacht ik mij hoe gaaf het zou zijn om hier ooit zelf te lopen, maar zou ik het doorzettingsvermogen hebben dat een marathonloper nodig heeft? Lichaam kun je trainen, maar geestelijk is de opgave nog veel groter. Ik wist het niet en heb de gedachte van mij afgezet. Toch kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Met mijn paard heb ik jarenlang endurance gereden, een soort marathon voor paarden, met als langste afstand de 60 kilometer in Duitsland (in vergelijking met de maximale afstand, 160 kilometer, is dit een peulenschil, maar voor mij een mijlpaal). Helaas is dit sinds een aantal jaar niet meer mogelijk met hem. Het zit in mijn aard om grenzen op te zoeken en ze te verleggen, zowel met het paard als met mijzelf. De grens met Angelo was bereikt bij de 60 kilometer. Maar waar ligt mijn eigen, individuele grens? Ik wil het weten en daarom moet ik het 'gewoon' gaan doen: de marathon lopen. De komende marathon in 2013 ga ik qua training niet redden, maar 2014 moet toch mogelijk zijn. Maar trainen... heb ik daar tijd voor? Eigenlijk niet. Studeren en iedere dag paardrijden gaan je niet in de koude kleren zitten. Kwestie van tijd maken, roep ik dan. Misschien kan ik de ene week twee of drie keer trainen, een andere week misschien maar één keer. Maar benader het positief: één keer is beter dan geen keer. Met thuis op de bank zitten schiet je helemaal niks op, je wordt er alleen maar dik en lui van. En luiheid, dat is zeker een eigenschap van mij. Gelukkig kan ik dit redelijk makkelijk opzij schuiven, doch de ene dag is dit makkelijker dan de andere dag. Meestal afhankelijk van de hoeveelheid slaap die ik de dagen ervoor heb genoten. Het plan is morgen voor het eerst een stukje te trainen. Door mijn ervaring met het trainen voor de endurance en vanuit mijn studie, waarvan sportfysiologie een onderdeel is, is duurtraining geen onbekend gebied voor mij. Ik weet ook dat goede hardloopschoenen een absolute must zijn wanneer je aan hardlopen begint - zeker wanneer je dit op de straat doet. Heb ik deze? Nee. Heb ik geld om deze binnenkort aan te schaffen? Eigenlijk niet. Maar ach, de decembermaand komt eraan, wie weet wat de Kerstman nog in mijn oude sok stopt. Mijn beste schoenen die ik heb staan, zijn een paar Ariats. Eigenlijk zijn dit paardrijschoenen, maar de zool is stevig en goed ondersteund en er zit een fijne demping in. Bovendien lopen ze heerlijk. Ik denk dat ik om te beginnen deze schoenen maar ga gebruiken - onder het mom: je moet wat. Ik heb een handige app op mijn telefoon, waarbij ik track kan houden van de route die ik loop (MyTracks voor Androidgebruikers) qua snelheid en afstand. Deze wil ik zeker gebruiken. Een mp3-speler met muziek erop lijkt me een uitkomst, helaas is de mijne zoek dus dat is iets wat na de hardloopschoenen op het verlanglijstje komt te staan. Verder: sportkleding. Ik heb op zich wel wat liggen, het is misschien niet ideaal voor het hardlopen, maar nogmaals: je moet wat. Ik moet alleen nog bedenken hoe ik telefoon en huissleutels mee ga nemen. In mijn handtas lijkt me niet bepaald een plan. Dus morgenochtend het eerste rondje. Om 12 uur heb ik een lunchafspraak met een vriendin, dus ik als ochtendmens (niet dus) wil daarvoor mijn rondje hebben gelopen. Interval natuurlijk. Anders haal ik het einde van de straat niet eens.
0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer