Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Beter combineren van werk/zorg/prive; het nieuwe werken

Home - Profile - Archives - Friends

Flexibel werken vraagt om andere communicatie

Posted on 19/5/2010 at 12:42 - 0 Comments - Post Comment - Link

De laatste tijd kom ik regelmatig artikelen tegen die een keerzijde van flexibel werken laten zien. De Stentor kopte op 10 mei ‘Burnouts in 2009 met 48,5% gestegen’ en op 18 mei ‘Overwerk verstoort steeds vaker balans privé en werk’. In het eerste artikel wordt als oorzaak vooral verwezen naar de crisis maar ook het feit dat het steeds moeilijker is om los te komen van je werk door internet en mobiel. In het tweede artikel gaat het om een onderzoek (http://www.randstad.be/_files/Arbeidsmarktstudie_Randstad_2010.pdf) dat door Randstad in België is uitgevoerd. Daaruit blijkt dat werknemers steeds minder tevreden zijn met de balans tussen werk en privéleven. Het werk zou de woonkamer insluipen en dat gaat ten koste van ontspanning.

 

Zijn de verwachtingen duidelijk?

Hoewel het lastig is om precies aan te geven waar de klachten vandaan komen is het wel een feit dat werk steeds vaker tijd- en plaatsonafhankelijk gedaan wordt. Op zich niets mis mee, integendeel zelfs. Veel mensen stellen het bijzonder op prijs dat zij zelf hun dag kunnen indelen en verantwoordelijkheid kunnen nemen voor het werk. Zij bepalen zelf hoe en wanneer zij het werk doen. Dit lijkt allemaal heel logisch maar in de praktijk kan het toch best lastig zijn. Want weet jij wanneer je je werk goed hebt gedaan? Heb je daar een exacte omschrijving van? Voor veel functies en taken is dat namelijk niet zo concreet te beschrijven. Als je een verkoopfunctie hebt, kun je best afspreken dat je iedere dag tien potentiële klanten moet bellen. Maar hoe zit dat als je beleidsmedewerker bent? Waarschijnlijk is je werk dan een stuk moeilijker te vertalen in meetbare, concrete resultaten. En nu heb ik het alleen nog maar over de individuele resultaten. Hoe staat het met de doelen die je hebt als team en het doel dat je nastreeft als organisatie? Zijn die wel helder geformuleerd en zo gecommuniceerd dat de medewerkers zich er in herkennen en duidelijk weten op welke manier zij hieraan bij kunnen dragen?

 

Het belang van persoonlijk contact

Natuurlijk behoren organisaties altijd helder en goed te communiceren. Of de medewerkers nu op kantoor hun werk uitvoeren of elders. Maar helaas gebeurt dat niet altijd. Medewerkers pikken hun informatie dan (noodgedwongen) vaak op in de wandelgangen of bij de koffieautomaat. Via informele kanalen verzamelen zij hun informatie. Als dat wegvalt en de medewerker veel vanuit huis werkt dan kan dat een gevoel geven ‘los’ te zijn van de organisatie. Een onbestemd gevoel van ‘niet weten wat de bedoeling is’, ‘niet weten of je baas wel tevreden is’ of het gevoel informatie te missen kan dan optreden. Dat geeft onzekerheid. Ik denk dat we ons niet moeten vergissen in de psychologische effecten van veel thuiswerken. Veel mensen tasten ongemerkt regelmatig af of ze op de goede koers zitten. Dat kan door een blik, een kort gesprek op de gang of even binnenlopen bij je baas of je collega.

 

Meer aandacht voor communicatie

De ontwikkelingen die geschetst worden in de krantenartikelen zijn natuurlijk niet wenselijk. Flexibel werken en de digitale mogelijkheden moeten het werken juist leuker en gemakkelijker maken en geen hogere werkdruk veroorzaken. Misschien laten we ons soms iets te veel leiden door technische mogelijkheden en minder door menselijke behoeftes. Wellicht dat communicatie daar verandering in kan brengen. Laten we beginnen regelmatig met elkaar in gesprek te gaan. Gewoon open en eerlijk praten over doelen en verwachtingen. En laten we niet vergeten te delen met collega’s. En dan niet alleen het werk maar ook de privé aangelegenheden. Als dat niet meer automatisch gebeurt tijdens de taart op de verjaardag of bij de koffieautomaat dan moeten daar bewust momenten voor gecreëerd worden. Ik wil pleiten voor meer aandacht voor communicatie als organisaties anders gaan werken. Praat erover met elkaar en maak een plan. Definieer soorten informatie en bepaal wanneer en op welke manier de informatie wordt verstrekt of gedeeld. Geef communicatie een duidelijke plaats in het proces zodat de verandering voor zowel werkgever als werknemer een succes wordt. Tevreden medewerkers zorgen immers voor het beste bedrijfsresultaat.


Klokken: straf of zegen?

Posted on 29/3/2010 at 20:31 - 0 Comments - Post Comment - Link

Onlangs werkte ik voor een opdracht bij een lokale overheid. Daar werd mij gevraagd om bij aankomst en vertrek te klokken. Ik kreeg een pasje dat ik voor het apparaat moest houden, dan volgde de piep en hup mijn tijd van aanwezigheid was geregistreerd. Persoonlijk had ik nooit eerder in mijn werkzame leven ergens geklokt. Ik was dus erg benieuwd naar deze nieuwe ervaring.

 

Uren worden uitbetaald

Met het klokken werden mijn tijden nauwkeurig geregistreerd. Als externe kracht kon ik daardoor mijn facturen aan het eind van de maand gemakkelijk verantwoorden. Dat zou je een voordeel kunnen noemen. Er waren ook medewerkers die aangaven dat zij het klokken erg prettig vonden. Meestal waren dat de loyale en betrokken medewerkers. Zij vertelden dat zij anders al die overuren nooit hadden opgeschreven. Nu stond het geregistreerd en konden zij hiervoor vrije tijd opnemen of de uren laten uitbetalen.

 

Geen mail op zondagavond

Een nadeel ondervond ik zelf op momenten dat ik buiten kantoortijden aan de slag ging. Dan zat ik ’s avonds thuis een stuk af te maken of een tekst te beoordelen. Deze uren moest ik dan met een speciaal formulier of op een ingewikkelde manier in de computer laten registreren. Dat vond ik lastig. Ik hoorde ook van medewerkers die vooraf toestemming moesten vragen van hun leidinggevende om thuis te werken. Eén iemand vertelde dat zij graag op zondagavond haar mail wilde afhandelen zodat ze op maandag met een schone lei kon beginnen. Haar leidinggevende gaf geen toestemming om deze uren te declareren.

 

Boodschap van de organisatie

Er zijn dus voor- en nadelen te benoemen bij het klokken. Maar wat is eigenlijk de boodschap die de organisatie geeft als je zo’n apparaat aan de muur hangt? Naar mijn idee zijn dat uitsluitend negatieve signalen. Ten eerste geeft de organisatie aan dat aanwezigheid belangrijker is dan het resultaat van je werk. Als je een halve dag koffie drinkt met een collega ben je al mooi vier uur verder. Dat is dus goed. Maar als je een half uur later komt omdat je toevallig op de parkeerplaats die éne belangrijke contactpersoon hebt gesproken dan is dat niet hetgeen wat telt.

Ten tweede straalt het wantrouwen uit. Kennelijk is het nodig om precies te registreren wanneer iedereen komt en gaat. Want stel dat iemand zijn snor wil drukken en iedere dag te vroeg naar huis gaat? Kennelijk heeft de organisatie (ook) die medewerkers in huis. Het motto lijkt ‘controleren’ in plaats van ‘vertrouwen’.

 

Klokken heeft geen toekomst

In onze huidige kijk op werken zou je nog enigszins het klokken kunnen verdedigen met de voordelen zoals eerder genoemd. Maar dat het klokken absoluut geen toekomst heeft, lijkt mij duidelijk. Werknemers hebben namelijk steeds meer behoefte aan beter combineren van werk en zorg en willen niet meer aansluiten in de file. Zij willen steeds meer zelf bepalen wanneer zij werken en waar zij werken. Er is dus veel behoefte aan flexibiliteit. Voor organisaties biedt dit ook kansen. Er is minder kantoorruimte nodig, medewerkers worden gestuurd op meer eigen verantwoordelijkheid en medewerkers zijn meer tevreden over de werk-privé balans. Ik zou iedere organisatie willen uitnodigen om met elkaar in gesprek te gaan, behoeftes te inventariseren en te kijken waar kansen liggen. Ook als we kijken naar de volgende generatie dan moeten organisaties het werk anders gaan inrichten. De volgende lichting medewerkers is namelijk gewend om projectmatig te werken en afgerekend te worden op resultaat. Daar past echt geen 9 tot 5 inrichting meer bij.


Worden vrouwen blij van mannen als Bos en Eurlings?

Posted on 14/3/2010 at 19:01 - 0 Comments - Post Comment - Link

Erg boeiend om de discussie te volgen over het besluit van Bos en Eurlings om hun politieke carrière (tijdelijk) achter zich te laten en te kiezen voor het thuisfront. Zijn dit nu de mannen van de toekomst? Is dit een prachtig statement waar vrouwen blij van worden? Zelf kom ik tot de conclusie dat dit eigenlijk niet het goede voorbeeld is voor onze samenleving!

 

Op het eerste gezicht lijkt het natuurlijk prachtig. Eindelijk zeggen twee mannen met een flinke baan dat zij nu even voor het thuisfront kiezen. Zij geven aan dat hun werk zoveel van hen vergt dat hun privéleven er te veel onder lijdt. Het mooie hieraan is dat dit kennelijk nu ook gezegd kan worden. Enkele jaren geleden was dit veel moeilijker geweest. Dan waren zij beide weggezet als watjes zonder ambitie. Dat er nu openlijk over gediscussieerd kan worden is dus een behoorlijke winst. We kunnen ronduit zeggen dat we ons privéleven en de zorg voor de kinderen net zo belangrijk of soms zelfs even belangrijker vinden dan onze carrière.

 

De opvatting van Rutger Groot Wassink van Papa Plus (Stentor afgelopen zaterdag) stemde mij echter tot nadenken. Hij zei dat het natuurlijk moedig is van beide heren om zo’n statement te maken. Maar dat beide mannen, hoewel zij een topfunctie hadden, toch werk en gezin moeten kunnen combineren. En daar kan ik mij wel heel goed in vinden. Het zou zo moeten zijn dat je wel je kinderen kunt zien, af en toe eens samen kunt eten of op een ouderavond kunt zijn. Ook als je een topfunctie hebt. Als dat namelijk kan, zul je zien dat ook meer vrouwen een topfunctie gaan ambiëren. Juist het mogelijk maken van deze combinatie, zonder taboes of andere rare opvattingen, maakt het leven voor veel vrouwen compleet.

Marieke Gorkink

Reageren? mail naar mgorkink@planet.nl

 

 


Vrouwen zitten thuis en drinken de hele dag koffie; toch?

Posted on 7/3/2010 at 20:41 - 0 Comments - Post Comment - Link

Dat leraren af en toe op training gaan vind ik logisch. We willen immers dat ze goed geschoold voor de klas staan. Daar hoort af en toe wat bijscholing bij. En dat die bijscholing soms overdag moet gebeuren, begrijp ik ook helemaal. Maar het gemak waarmee de afspraken 1,5 dag van tevoren even worden veranderd, dat vind ik niet acceptabel. Zodat je maar snel even alles uit de kast moet halen om opvang te regelen of zelf vrij te krijgen? Lieve help, in welke tijd leven we!

 

Hele dag vrij, halve dag vrij, hele dag vrij

Wat was het geval? In september krijgen alle ouders keurig een schoolgids waarin alle vrije dagen staan vermeld voor het hele jaar. Gaandeweg het jaar verandert er natuurlijk wel eens wat en daarom krijgen de kinderen iedere week een nieuwsbrief waarin alles nog een keer staat vermeld. Helemaal prima. In de schoolgids stond een hele donderdag gepland als studiedag. Maar in de nieuwsbrieven van de afgelopen vier weken stond er een middag gepland. Ook goed, schema weer aangepast. Op mijn werk heb ik vervolgens verschillende afspraken gemaakt voor de donderdagochtend.

 

Nog snel even een briefje

Wat gebeurt er? Er zijn mensen die nooit de nieuwsbrieven lezen. Deze mensen hebben op de bewuste donderdag een uitje gepland. En nu kwamen ze er twee dagen van tevoren achter dat de kinderen alleen een middag vrij zijn. Op hoge poten naar de directie. De directie zwicht en besluit de kinderen dan maar de hele dag vrij te geven. Nog snel even een briefje mee op dinsdagmiddag. Als werkende moeder krijg ik het briefje voor mijn neus en ik sla helemaal op tilt.

 

Neem ouders eens serieus

Het gemak waarmee wordt verwacht dat je voor de donderdagochtend ‘maar even iets regelt’ irriteert mij enorm. In welke tijd leven we. Wordt er nog steeds stiekem van uit gegaan dat moeder er wel voor zorgt dat zij thuis is? Worden opa’s en oma’s snel aangerukt om de ochtend op te vangen? Ik word in bochten geduwd waar ik niet in wil zitten. Kunnen we even fatsoenlijk overleggen? De verwachting om altijd klaar te staan om te rijden of om te helpen bij welke activiteit dan ook vind ik al discutabel. Maar dit soort acties, even een briefje voor je neus en regel het maar. Dat kan écht niet! Ik wil het onderwijs oproepen om ouders serieus te nemen en een volwassen relatie met hen aan te gaan. Ga in gesprek en verplaats je ook eens in de ouders. Hoe mijn donderdagochtend er uiteindelijk uitzag? Ik kon geen opvang regelen, ik heb de kinderen gewoon naar school gebracht.

 

Reageren? Mail naar mgorkink@planet.nl


Hosting door HQ ICT Systeembeheer