Het is maandagavond en net na tienen. Ik heb vanavond naar het twintigste jubileum van de val van de muur gekeken Waar was ik toen? Op de Rozengracht. Ik had geen idee wat er aan de hand was, maar vond het wel spannend.

Een paar jaar er na zou ik voor het eerst naar Berlijn gaan. Voor een afstudeerfeest van van de zus van B. Een reis waar ik me weinig van herinner. En daar wil ik het bij laten.

Mijn huis is een rommeltje en dat stoort me, maar ik heb geen zin om er wat aan te doen, dus moet ik er mee leven. Op mijn bed naast de computer ligt mijn tweede dekbed dat ik in het weekend gebruik als Y. er is en ik op het opblaasbed slaap. Eigenlijk moet ik het opruimen, maar ik kwak het zo naast mijn bed bovenop de strips die Y. nooit opruimt. Herkenbaar. Zo herkenbaar. Aan de bovenkant van mijn kale hemelbed hangt een t-shirt van Y die ik er gisteren ontdekt heb. Zal ik het opruimen? Naa, laat maar. In de woonkamer staat een kapotte bureaustoel die weg moet. Wellicht donderdag. Dan gooi ik ook die verhuisdoos met cd-roms en zo naar beneden, de berging in. In de keuken wacht de vaat van vandaag. Ook geen zin in.Op mijn zwart-leren bank ligt een Groene. Nog niet in begonnen. Wellicht morgen. Maar niet dus. Morgen heb ik om half negen gitaarles. Woensdag? Ook niet. Donderdag dan! Moet. Want vrijdag komt Y. weer voor even. Want zaterdag vertrek ik naar Luxemburg voor een weekend wandelen. We zullen zien. Wellicht.

Wat een besognes allemaal! Het valt niet mee in 2009!

Ik ga zo pitten. Eerst ff Boudewijn de Groot luisteren. Of nee, laat maar.Morgen msschien.