| Als ik mijn slaapkamer binnen kom, zit hij (of liever gezegd: hangt hij, of nee, het is meer gedrapeerd zijn...) op de stoel voor de computer. In mijn Telfort-fleece en met mijn strandbroek aan. Zijn weekend outfit. Zijn lange puberbenen heeft hij gestrekt op mijn bed, zijn sokken op mijn hoofdkussen. Lekker fris. Hij kijkt me half aan, een half oog blijft gericht op het beeldscherm, waar hij net MSN weg klikt. Er klinkt Hiphop uit de speakers. Of R&B? Ik weet het niet meer. Herrie.
Ik probeer het nog een keer...
'Kom op, doe niet zo kinderachtig... Ik help je wel...'
'NEE! IK DOE HET NIET! IK MAAK GEEN FAKKING GEDICHT!'
'Dan niet. Flauw hoor!'
Ik loop bozig terug naar de kamer. Bozig, machteloos en stiekem een beetje trots. Hij laat zich niet vermurwen. Is koppig en voor de duvel niet bang. Goed hoor!
Het was een drukke zaterdag. Mijn moeder, die toch merkbaar achteruit gaat, heeft de sleutels ontvangen van haar nieuwe appartement in de seniorenflat. Ik ben er dinsdag heen geweest voor de sleuteloverdracht, en heb snel tapijt geregeld en vitrages en raambedekking. Donderdag kwamen ze de boel inmeten, en zaterdag heb ik e.e.a. kunnen afronden. Het wordt mooi. Met beige tapijt overal, en een roestbruine mat in de gang ingelijmd in het tapijt. De vitrages en de lamellen zijn champagne-kleurig, de 17e komen ze het leggen. Dat is mooi want dan kan ik de 19e kasten halen en in elkaar zetten en dan kan ze er daarna in. Ik heb haar ook even bezocht op de dagopvang... Sinterklaas was geweest, en nu gingen ze aan de borrel. Mijn moeder zag er redelijk gelukkig uit. Dat is een pak van mijn hart. Damn, ik ben weer teveel met anderen bezig!
Ondertussen is mijn zoon wel alleen. Dat is minder want nu weet ik niet of hij de aandacht aan zijn huiswerk geeft die ik E. beloofd heb. Nu ja, ik hoop maar dat hij dat doet, want als hij het niet doet, is er niets dat ik kan doen..
Hij is volop aan het puberen mijn zoon. Zijn cijfers zijn gekelderd, hij is weerspannig en nukkig, als je iets vraagt, komt er op zijn best alleen een one-liner uit... Ook thuis is het niet best. Mijn ex verhaalt van bijna avondlijke ruzies over gedrag en huiswerk, en ik heb vorige week dinsdagavond toen ik door hem gebeld werd, een kwartier moeten luisteren naar geklaag over mijn ex (meneer zat een straf uit op zijn slaapkamer) en de dag daarna heb ik een kwartier lang het geklaag van mijn ex aangehoord over mijn zoon... Tja, mijn ex is fel en dominant en zit mijn zoon bovenop zijn huid, en ook hij is niet makkelijk en gaat de confrontatie vol aan. Ja, dat is de puberteit.
De volgende dag bel ik hem en vraag hoe het was... Het was leuk geweest en hij was blij met zijn cadeaus. Heeft hij uiteindelijk nog gedichten gemaakt? Tuurlijk niet! Nee is nee! Hij had zaterdag nog gezegd: 'Ze heeft het veel te laat gezegd. Als ze het eerder gezegd had, had ik het wel gedaan, maar nu niet!'
Hehehe! Ik ben trots op hem! |
