Ik staar naar mijn computer. Het is laat. Wat wilde ik ook alweer vertellen? Ik weet het niet meer. Ik ben de laatste tijd zo druk met prive-dingen dat ik niet meer toe kom aan het op een rijtje zetten van dingen. Ik zit weer in een rollercoaster van dingen die stuk voor stuk grappig of zelfs soms interessant zijn, maar op de keper beschouwd, allemaal afleiding zijn. Alleen: 'afleiding waarvan?' Ik heb geen idee.

Het wordt weer kerst. Ik HAAT kerst. Verplichte gezelligheid. Bah! Opgelegde emotie. Ik vind dat zo iets... nikserig!  Trouwens: ik vind de hele maand december eigenlijk nogal hijgerig: met dat sinterklaas gedoe en dan kerst en oud-en-nieuw... Allemaal opgeklopte lucht bedoeld om me te sturen. Me te laten consumeren. Ik consumeer dus ik ben. Niet dus.

In 'de Groene' (wat een goed blad is dat toch!) stond een mooi stuk over de 'disneyficatie van Nederland'. Een stuk uit mijn hart gegrepen. Ik heb het er al vaker over gehad hoezeer ik me verbaas over de 'verpretparking' van Nederland en de Nederlanders. Alles moet 'leuk' en 'fun' zijn. En geregeld. Over elke vorm van vermaak is nagedacht, over alles wat ik wil doen hebben groepen mensen nagedacht over hoe ze mijn 'ding' maximaal kunnen 'uitnutten' en in 'efficiente logistieke banen kunnen begeleiden'. Gereguleerd uit je dak gaan. Eigenlijk is het consumentisme een nieuw fascisme: compleet met het verheerlijken van de glorie van een nooit bestaand verleden, verheerlijking van 'het consumeren' en 'de GELUKKIGE hedonist' als onbereikbaar ideaal. En we vinden het HEERLIJK!

Des te grappiger is de mate van ontwrichting in Nederland als het een keer tegen zit: een beetje herfst of winter en het gonst gelijk van de weeralarmen en de noodmaatregelen: de NS halveert bij de eerste vorst gelijk het treinverkeer en bij meer dan 5 cm sneeuw komt 'gansch het raderwerk tot stilstand'. Waarom? Niet omdat het weer zo beroerd is. Niet omdat het weer zoveel erger is dan vroeger. Maar omdat onze hele samenleving uitgaat van een 'best of' scenario. Omdat we elke tegenslag verwerken als 'externe bedreiging. Niet onze schuld. Zodat we 'gedupeerd' zijn. Het is niet onze schuld dat de positieve scenario's niet gehaald zijn. Het waren externe factoren!

De sneeuw van vandaag en gisteren leidt tot totale paniek in Nederland: gisteren reed maar de helft van het aantal treinen en vandaag en morgen wellicht nog minder. Door het weer? Hier mijn theorie: Nee, door hun belofte aan de politiek om 88% op tijd te rijden. Waar targets aan verbonden zijn Die nu gevaar lopen. En dus wordt er maar alarm geslagen. Zodat de targets geen gevaar lopen 'want ja overmacht!'. En zo modderen we voort. Er zijn morgen geen treinen waarschijnlijk, dus wordt het de fiets. Ik twijfel: zal ik wat eerder vertrekken zodat ik op tijd op mijn werk ben of zal ik net zo laat als altijd vertrekken en dan de schuld geven aan het weer? Wat denken jullie zelf?