Vanmorgen reed ik naar mijn werk. Het is een fijne rit. Nu het bedrijf waar ik nog steeds werk, is verhuisd van Amsterdam Zuidoost naar Amsterdam Sloterdijk, heeft het 'naar je werk gaan' voor mij hele nieuwe dimensies aangenomen. Ik rijd namelijk langs de IJ-kant van de stad van Oost naar West en omgekeerd. Zoveel te zien! Elke keer voel ik me vereerd dat ik deel mag uitmaken van datgene wat deze stad uitmaakt. Ik ben onderdeel van Amsterdam!
Vanmorgen reed ik, te laat - ik stond al te laat op want ik droomde iets dat ik me niet meer kan herinneren, maar het was iets dat me wel bezighield. Ik herinner me schaamte, woede en agressie. Allemaal reacties op het afgelopen weekend - langs het scheepvaartmuseum toen ik de bel al hoorde van de brug die open ging. Er waren een stuk of vijf boten die, langzaam en hoekig, via de smalle Nieuwe Herengracht van het IJ naar de Amstel voeren. Een stukje dat al 400 jaar elke dag hetzelfde beeld laat zien, al is het niet meer zo dat dit houten zeilschepen uit de West zijn die bij het entrepot hun kostbare inhoud moeten klaren en er belasting over moeten afdragen alvorens ze hun spullen in de pakhuizen aan datzelfde entrepotdok mogen opslaan. Mooi. Ik kan daar van genieten. Mijn werk is zo hysterisch, zo... vluchtig. En dan is een ritje langs de 'echte wereld' geruststellend. Ik bedacht dat veel van de zo kenmerkende torens aan de IJ-kant van Amsterdam allemaal een zakelijke achtergrond hebben gehad... Zowel de Montelbaanstoren als de Schreierstoren en de Nieuwmarkt, de Munt en ook de verdwenen haringpakkerstoren (op de hoek van het Singel en de nu Prins Hendrikkade)... Ook nu zijn de meeste 'torens' zakelijk van aard aan de IJ-oevers...
Een stukje verderop, in het Westerpark, reed ik voorbij een ninja. Het was een in het zwart geklede man met een zwarte bandana om, die aan het joggen was. Nu is het Westerpark 's morgens 1 grote, continue file van joggers, dus dat was niet zo raar, en ook zijn outfit verbaasde me niet, maar wel het feit dat hij op blote voeten liep. Ik reed hem voorbij, stopte en reed een stukje , al pratend, met hem op. Ik ben wel benieuwd: waarom loopt hij op blote voeten? Hoe werkt dat? Bevalt het? Al met al maakte ik niet de snelste tijd 'evah' in het naar mijn werk gaan...
Een anderhalve maand geleden was ik op een 'heidag' van mijn afdeling. Ik moest daar wat roepen over 'wie ik ben', 'Wat mijn waarden en normen zijn' en wat ik het bedrijf ga bieden'. Ik vind dat zo'n bullshit! Ik werk enkel om mijn vrije tijd te kunnen betalen, voel me absoluut niet betrokken bij dat werk en zal er geen traan om laten als het bedrijf waar ik nu al 13 jaar werk, ten gronde zou gaan. Maar ja, het betaalt wel mijn rekeningen. Ik heb dus een soort one-man show opgevoerd van 10 minuten, het was even komisch als onzinnig -maar-toch-gemeend, en even waardeloos als eerlijk. Ik was tevreden. Waar kun je de hele zaal beledigen en ook nog betaald krijgen? Maar het is zo'n bullshit! Nee dan de reis er heen en weer terug!
Vandaag reed ik dat Entrepotdok af over de Nijlpaardenbrug (zweepslagen voor de bedenker van die naam!). Pakhuis na pakhuis - nu trendy en zelfingenomen - en bedacht me hoe het daar geroken moet hebben, tweehonderd jaar geleden... Naar kolen, nootmusjaat en kardemon, naar mest en wijn... Het is mooi om door de stad te fietsen. |
