Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Mart & Maus

22/10/2010 - Grand Canyon road trip.

Ons bezoek aan de grand canyon hebben we op ons gemakje gedaan. Dat wil zeggen, we hebben de eerste dag voornamelijk gereden richting de canyon, zonder de intentie te hebben ook daadwerkelijk er op tijd te zijn. Dat was maar goed ook, aangezien we meer dan 1,5 uur vast zaten in het verkeer bij de Hoover dam. Uiteraard hier ook even gestopt, om deze bizar hoge dam te bekijken.

Onderweg kwamen we nog van alles tegen. Mooie rots formaties, en ook wat typische lokale taferelen, waaronder de elk jagers. Best vreemd om in eens zo'n hoofd tegen te komen op een bankje.

We hebben uiteindelijk de nacht doorgebracht in een motel aan route 66 (nou bijna dan), op zo'n 1.5 uur van de Canyon. Heerlijk geslapen, en klaar op met frisse moed de Canyon in te duiken.

Eenmaal aangekomen bij de grand Canyon kan je niet anders dan onder de indruk zijn. Hoe veel je van te voren er ook over gehoord hebt, als je er zelf staat voel je je klein. Werkelijk waar een fantastich uitzicht.

Er waren verschillende wandel routes om uit te kiezen, die je de kans gaven meer van de Canyon te zien. Uiteraard kozen wij voor de moeilijkste, gevaarlijkste en vermoeiendste die er was. Coconino saddle. Slopend, met name de weg naar boven, maar de uitzichten maken het dubbel en dwars waard. Wel moeten we toegeven dat dit het eerste wandel pad ooit is waarop we daadwerkelijk een angst gevoel kenden,  

Jammer wel, dat de zo veel belovende zons ondergang verpest werdt door de vele bewolking, Uiteraard waren wij er weer op een van die paar dagen in het jaar dat het regend.

Na al dit natuur geweld was het terug naar Vegas, om onze auto terug te brengen, alvorens we door zouden reizen naar Los Angels (alwaar ik dit nu type). De terug weg zijn we via Flagstaff gereisd. Een geinig stadje, dicht bij Phoenix. We reden hier in het donker naar toe, en waren s'ochtends nog aangenaam verrast door het uitzicht. Ook de terug weg vanuit Flagstaff bracht nog veel vermaak. Vooral toen we besloten de Hooverdam te vermijden, en ik per ongeluk iets teveel van de highway op vermijden had gezet. Hierdoor leidde de TomTom ons de middle of no where in, om op 7 mijl lange gare zand weg te eindigen, waar onze huur auto duidelijk niet voor gemaakt was. Vooral al die lekke banden naast de weg en het feit dat onze gsm geen bereik had maakte dit een aangenaam ritje.

Inmiddels zijn we velig terug geraakt, en zelfs al in Los Angeles geland. Na twee nachten hebben we het hier al gezien, en morgen beginnen we onze trein reis richting San Fransico, maar eerst doen we nog een groot skatepark en sixflags aan hier in de buurt.
Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

21/10/2010 - Vegas

Onze drie nachtenin  Vegas waren slopend. Na een nachtje op het vliegveld te hebben doorgebracht in New Orleans kwamen we s'middags aan in Vegas. Aangezien het met zo'n veertig graden niet echt lekker slapen is zat er niks anders op dan de strip op te duiken, en de casinos te gaan verkennen. Nou zijn deze casinos in de regel echter zo groot als een compleet winkel centrum, dus was dit makkelijker gezegd dan gedaan. Veel lopen, en continue verbazing over de belachelijke bouwerken die er in deze woestijn uit de grond zijn gestampt. Het duurde niet lang voordat Maurice zijn eerste dollar winst had! Nog redelijk wat dollars zouden volgen, met als hoogte punt een verzeventien voudiging van zijn 5 dollar bij roulette, zonder te begrijpen waarom. Erg vermakelijk. Ook geeft het wel een goed gevoel om te kunnen vertrekken uit vegas, met allebei zo'n 100 dollar winst. Uiteraard gaat dit direct op aan eten drinken etc., maar toch....

Tegen de avond zijn we naar Fremont street gegaan, het oude Vegas waar het allemaal begonnen is. Een spectaculair video dak overdekt hier de straat, waarop eens in het uur een muziek clip met video kunst te zien is. Op dat moment stop alles en staat iedereen naar boven te staren. Erg indrukwekkend. Verder hier natuurlijk veel vrouwelijk schoon, mensen in maffe pakken en uiteraard, vele casinos. Ook wel plezant is het gratis drinken in de casinos, allemaal bedoelt om je uiteindelijk meer uit te laten geven uiteraard.

De rest van onze tijd in Vegas bestond voornamelijk uit meer van hetzelfde. Het bekijken van de verschillende casinos is leuk, al moet je al snel concluderen dat ze allemaal precies hetzelfde zijn,  uiteraard ietwat anders aangekleed. We hebben wel nog een aantal chille mensen ontmoet, waaronder drie kerels uit Zweden, een meid uit Londen en wat Franse lui die vrij weinig engels spraken. Met hun zijn we naar de top van de Stratosphere gegaan. Deze toren/casino bevat een drietal kermis atractie boven op de toren, welke bij nacht behoorlijk spectaculair bleken. Met name de vrije val attractie, en de zweefmolen die over de rand van de toren hangt, waren goed voor wat hachele momenten.

Hoe verslavend het gokken op de speelmachines ook is, na drie dagen heb je alles echt wel gezien. We waren dan ook echt blij toen we onze gehuurde auto konden ophalen, voor een bezoekje aan de grand canyon. Eindelijk weer eens de stad uit, de natuur in.

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/10/2010 - New Orleans

Zonder verwachtingen vertokken wij vanuit New Orleans. Onze slaap plek bleek een prachtig oud kinder tehuis, met het interieur groten deels zo als vroeger. Erg mooi, en erg rustig. Weinig jongeren te bekennen, eigenlijk alleen maar locals. Ook eindelijk eens fatsoenlijke bedden, waardoor we hier wat slaap hebben kunnen inhalen.

 

Qua sfeer beviel New Orleans ons erg goed. De stad is behoorlijk lay back. Een grote verscheidenheid aan mensen tref je er overal aan. Af en toe is de schade die is aangericht door Katrina nog goed te zien, vooral in de woonwijken buiten het centrum.  Sommige huizen verkeren daar in prima staat, maar daarom steken de huizen die nog bijna kompleet vernield, maar wel bewoondt zijn er erg bij af.

 

In the French Quater viel van alles te beleven. We hebben een football match van the Saints gekeken in the Boondock Saints pub. Erg cool, al verloren ze helaas wel. We snapte nu in ieder geval de regels, met dank aan de bar vrouw en wat kerels aan de bar. Verder was er veel te doen op French Man street,

de place to be according to the locals. Veel live muziek, barretjes en lekker eten. Heel erg cool allemaal. We hebben uiteindeijk nog een avondje door gebracht op de stoep met wat straat artiesten met een banjo. Super chill, net zoals de jazz festivalletjes die we hadden aangedaan. Wel is het centrum van New Orleans redelijk klein, en na een paar dagen hadden we het dan ook wel gezien. Tijd voor iets nieuws. Tijd voor VEGAS BABY, YEAH!aaa

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/10/2010 - Miami

Miami, living the high life. Miami beach was bedoelt om een weekje lekker uit te kunnen rusten aan het strand. Uiteraard kwam daar weinig van terecht. In onze party hostel aan south beach Miami was er geen ontkomen aan. Gelijk al na aankomst werdt ons gevraagdt mee te gaan naar een van de aller grootste clubs ter wereld, the mansion. Iedereen zou gaan. Wij waren veels te gaar van het reizen, en besloten het te houden bij een skateboard tochtje over de boulevard. Eenmaal op stoom gekomen met de adreline nog pompend door onze aderen, besloten we dat we net zo goed wakker konden blijven en te feesten alsof ons leven er vanaf hing. Resultaat, een avond in een fancy club, met prive gedeeltes voor veels te rijke mensen, bieren van 9 dollar en veels te mooie mensen waarbij we maar schraal af staken. Uiteraard vermaakte we ons hier prima in deze neppe schoolprom voor gevorderde omgeving, al was het niet echt  ons ding. Helaas geen fotos van de feesten, daar is de camera toch net iets te duur voor. 

In de resterende dagen zouden we nog vele feesten mee maken. Zo was er het feest op Nikki Beach, een club aan het strand met vele bedden, meerdere zalen en feestende mensen. Het mooiste hier was nog het feit dat je naar de zee kon lopen, en chill aan het water kon zitten. Vele nachtelijke zwem acties zouden volgen, samen met onze room mates.

Tussen het feesten door was het vooral heerlijk aan het strand zitten. Lekker zwemen in het water dat zo lauw is als de pis van Theo Maassen. Wel moesten we onze buik in houden wanneer we van onze handoek naar de waterlijn liepen, aangezien we anders bekeken werden als een walrus in artis.

Ook een avondje typische Amerikaanse sport is natuurlijk wel aan ons besteed. Daarom, een avondje basketball, een avondje Miami heat. Een prachtige ervaring, en gelukkig wonnen ze de wedstrijd! Heel interessant om te zien hoe zo'n wedstrijd gaat. Van de chearleaders tot de muziekjes bij het spelen. Bij welke andere sport mag je een gehaast muziekje opzetten als je tegenstander aan de bal is. Hilarisch.

Bij een bezoek aan Miami kan een tripje EverGlades eigenlijk niet uitblijven. Dit unieke natuurgebied, wat voornamelijk bestaat uit moeras, valt het beste te bekijken vanaf een met propellor aangedreven boot. Hierbij draait het voornamelijk om het zien van de aligators. Een beetje saaie beesten eigenlijk, dit omdat ze voornamelijk slapen, maar tock wel spectaculair om te zien en vast te houden.(je gaat er ook raar van kijken)

 

Na aan aantal dagen gefeest te hebben waren we er wel een beetje klaar mee. Om even te kunnen ontsnappen hebben we een auto gehuurd, voor een dagje skatepark. Dit gaf een heerlijk vrij gevoel, al voelden we ons wel behoorlijk oud. Het was dan ook even opwarmen na weken niet meer geskateboard te hebben. Uiteraard brak Maurice binnen een uurtje zijn skateboard, gelukkig net op tijd aangezien onze energie onderhand alwel opgebrand was.

Hoogte punt van onze tijd was onze trip naar Key West. Een eilandje verbonden met vele andere eilanden via eindeloze bruggen. Vier uur rijden heen, vier uur terug, allemaal om de zonsondergang te vieren met velen andere op dit mooie eilandje. Wat de trip zo aangenaam maakte was het feit dat onze twee Franse kamer genoten Mathieu en Wilfrid mee waren. Met deze chille dudes hadden we echt geluk in onze kamer. Gezellige kerels waar we veel mee hebben afgelachen. Lekker muziek luistern in de auto en eindeloze fotos schieten van de trip, om na de mooie zonsondergang gelijk weer terug te rijden voor een gezellige party in de bar.

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

3/10/2010 - Mooie stad

Gisteren woonde er nog 100.000 mensen.
Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

30/9/2010 - New York deel 1.

Na een lange rit door het mooie Ontario kwamen aan in Toronto, navigeerend over de drukke 8-baans snelwegen kwamen we aan op Toronto(Pearson) Airport. Met knikkende knieen en flink van tevoren kwamen we aan bij de check in balie. "Komen we binnen" ging door ons heen. Na de check in konden we meteen door naar de American Customs. Na 2 formulieren, 20 vingerafdrukken, één paar mugshots, beide gefoullieerd en "geswiped" te zijn liepen we veilig door de detectiepoortjes. Nou alles goed gegaan. Wij blij, tax free shoppen nog 2 uur! Dat dachten we :s Vanwege slecht weer hadden we vertraging. uiteindelijk hebben we zeker 5 uur bij de gate zitten pokeren op het gratis wifi netwerk aldaar. Het tax free shoppen viel best tegen: 3 winkels. Na gratis versnaperingen vertroken we dan toch eindelijk. Big apple, Here we come! Na een goed landing namen we een taxi in stijl. Een Lincoln Vanquiser met alles.. zeg maar pimped. Het uitzicht van de skyline van manhatten was Fantastisch. Aangekomen in het hostel waren we kapot. We besloten dus maar bier te gaan halen en het op een zuipen te zetten met een stel gekke duitsers en bulgaren. Een mooie start.

De volgende dag begonnen we rustig met ontbijten en door Central Park te wandelen. Dat bleek 2 minuten verderop te liggen. De naam van het Hostel Jazz on the park had dit eigenlijk al een beetje weggeven.  

Verder hebben we de directe buurt verkent en hebben, ter ere van Jacob chinees gegeten, volleerd met stokjes.

De volgende dag ging om siteseeing. Onze tocht begon bij de metro hierna liepen we naar Wall Street. Zoals we gehoord hadden bleek het bij ons ook het geval. De toerist herken je: Hij kijkt veel omhoog. Na een antaal gigantische skyskrapers kwamen we uit op Wall Street.

 

 

Vanuit Wall Street liepen we af op De Staten Island Ferry, Martin dacht een WC gevonden te hebben maar hij kwam een "o" tekort.

Even wat pinnen en we konden aan boord, we hadden een prachtig uitzicht op the Statue of Liberty en Downtown Manhatten.

Aangekomen op Staten Island hebben we de tour genomen, deze bleek echter vrij saai te zijn en ook nog eens vet om.

Uiteindelijk hebben we toen maar zelf een route uitgestippeld. We liepen over een kade die een mooi uitzicht gaf op de haven van New York en The Financial District.

 

 

Onze wandeling kwam ook langs een monument voor slachtoffers van 9/11, die werkte in het World Trade Center. Het bleek dat een flink percentage van de mensen die werkte in de Twin Towers op en neer gingen vanuit staten island, met de Ferry. We besloten toen om ook ground zero te bezoeken.

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

28/9/2010 - dag 9-14

Dag 9-14

Ondanks het feit dat we moose noch vis hebben gezien, voelde ons verblijf in Alqonquin Park als geslaagd. De natuur was op sommige momenten echt adembenemend. Met een goed gevoel vetrokken we vroeg in de ochtend richting Carp. Zo'n drie en een haf uur ten oosten van Hay Lake. Na een voorspoedige reis volgde een prettig ontvangst door Joost en Mary-Ann.

 Hier komen nog wat fotos.. (todo)

Wel moesten we even wachten tot de grote Mechelse herder Gypsy wat afgekoeld was. Een maal gewend bleek het een schat van een hond, al kon hij qua aaibaarheids factor niet tippen aan de sneeuw witte Foxy. Naast de honden waren er nog drie katten en een stel kippen om ons te verwelkomen. Later konden we daar nog een stel wilde kalkoenen aan toe voegen.

Tijdens ons verblijf hebben we veel gelopen in de 5 km lange tuin van Joost, en over de Burnt Lands. Deze vlakte, welke zicht het best laat omschrijven als een heide, is ontstaan na een bosbranden vele jaren terug.

Ook een bezoek aan Martin's neef Neil Harwig stond op het programa. Hij liet ons zijn knusse huisje zien, met veel grond daarom heen. Ook toonde hij ons de plek waar hij zijn cottage aan het bouwen is, om samen met zijn vrouw en twee kinderen te kunnen camperen in de achtertuin. Een mooie lokatie, en het is leuk om te zien hoe Neil stap voor stap zijn land opbouwt, door bijvoorbeeld een grote porch, of mega schommel te bouwen of een stel bomen te planten.

Op de dag voor vertrek zijn we met zijn allen naar de Carp fair gegaan, met typische taferelen zoals pompoen wedstrijden, schapen vergelijken en als hoogte punt team penning. Bij deze sport moeten drie ruiters een drietal koeien met een specifiek nummer uit een kudde koeien weten te halen, om ze vervolgens in een kooi te sturen. Dit alles binnen een minuut of twee, en zonder een koe met een verkeerd nummer naar de andere kant van de arena te laten ontsnappen. Behoorlijk spectaculair, en er komt een hoop tacktiek en training bij kijken.

 

 

Comments (5) :: Post A Comment! :: Permanent Link

24/9/2010 - dag 6-8

Dag 6

De rit naar Hay Lake was een relatief korte (3.5 uur), maar vanwege al het moois onderweg duurde het aanzienlijk langer.

Eenmaal aan gekomen bij onze cottage aan Hay Lake waren we verbijsterd van het uitzicht. Wat een prachtige plek om drie dagen te vertoeven. We kregen ook nog eens een gratis upgrade van een eenkamer cottage naar een cottage met twee losse slaap kamers, omdat ze vonden dat we niet samen in een bed konden slapen. Goed Bezig.

Tien minuten na aankomst zijn we heerlijk gaan zwemmen, in het veels te koude water natuurlijk. Na eten te hebben gekocht in de plaatselijke supermarkt (uiteraard in zwembroek en op slippers), hebben we een prachtige kano tocht gemaakt. De eerste drie kwartier heerlijk ontspannen, totdat ons zelfvertrouwen onze skills overtrof en we omgingen. Een tweede maal zwemmen dus, ditmaal in lange broek, wandelschoenen en een dikke trui. In opperste concentratie zijn we vervolgens terug gepeddeld, om als een verzopen kat de kant op te kruipen, en onder de douche te duiken. Helaas voor jullie lezers hebben we hiervan geen fotos.

Dag 7

Op de tweede dag hebben we een bezoek gebracht aan het Algonquin Park zelf. Een natuurgebied met enkele prachtige wandelpaden. Onze doelstelling was het zien van een Moose, en zoals het Maus en Martin betaamt is dit uiteraard falikant mislukt. Wel zijn we blijven lopen tot het echt niet meer kon. En niet zonder succes. We hebben woodpeckers, blue jays, herten en zelfs een wolf mogen aanschouwen. Daarnaast was de natuur zelf natuurlijk ook prachtig.

Woody.

Deer danger.Beaver pond.Beaver dam.Some local wildlife on the driftwood.

We hadden er een beetje de pest in dat we geen moose hadden gezien. Dus we bleven extra lang in het park. We werden getroost met het spotten van een veel zeldzamere wolf. Ook zagen we een hert midden op de weg. We rekten de dag steeds langer ookal wisten we dat er een thunderstorm aanwam. We begonnen aan een trail van 1,5 kilometer maar hebben de laatste 500 meter gerend, 2 minuten nadat we in de auto zaten kwam de regen met bakken uit de hemel. De terugrit was toch best even spannend aangekomen bij de cabin was de stroom uitgevallen. We hebben lekker op de overdekte frontporch zitten kijken naar het schouwspel.

Dag 8

Dag 8 stond in het teken van meer faalacties. We begonnen de dag goed (en goed vroeg) met wederom een awesome ontbijt.

 Na het ontbijt zijn we gaan wandelen in de omgeving van de cabin. We zijn een pad ingeslagen dat ons leek op een wandelpad. Dit bleek uiteindelijk een oud, lang ongebruikt, pad te zijn. Toen het pad een aantal keer was opgesplits besloten we maar om de zelfde weg terug te gaan. Zonder kaart, kompas, tomtom, eten of drinken leek dat ons wel zo verstandig. Faalactie 1

We besloten toen dat het een goed idee was om te gaan vissen om zo ons avondeten veilig te stellen. Je kunt het wel raden: na 8 uur vissen, 5 verloren vishaken, natteschoen en 2 gebroken lijnen was het donker en hadden we honger. Faalactie 2

Ondertussen had de landlady ons brandhout gebracht met haar ATV en zij we een kampvuur gaan bouwen. Jawel dat ging goed. Echter....

We hadden nog een stuk vlees over van de vorige avond en besloten dat het leuk was om dit boven het kampvuur te braden. We prikten dit aan een flinke stok en alles leek prima te gaan. Eenmaal op een broodje met ui, mosterd en cheddar bleek echter dat het stuk vlees zo taai was als een schoenzool. Faalactie 3.

Al met al hebben we veel gelachen en een beetje gehuild. weinig foto's maar wel deze.

Na deze mooie afsluiter van ons bezoek aan Hay Lake maakte we ons op voor het vertrek de volgende dag naar Joost Harwig en zijn vrouw Mary-Ann Rivers in Carp near Ottowa.

 

 

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

19/9/2010 - Dag 4

Dag 4 stond in het teken van familie. Als eerste arriveerde Jacobs zoon Larry samen met zijn vrouw Teresa en zijn zoon Matthew. Een minuut na aankomst was hun Xbox 360 aangesloten aan Jacobs 46 Inch Hd Plasma tv, en werd de nieuwste Halo opgestart.

 Even later arriveerde Anya, de oudste dochter van Jacobs twee dochters, samen met haar vriend Ron.

Met iedereen aanwezig konden we beginnen aan de door ons eerder bereide pasta. Alles heerlijk vers en dat merk je niet alleen aan de smaak maar ook in de portemonnee. Het is ons dan ook wel duidelijk waarom men eerder geneigd is een burger naar binnen te werken hier.

 Waar Larry en Matthew hun vermaak vinden in de Xbox, heeft Teresa cuddles en keesie (casey). Handig met name wanneer je je oren uitgewassen wenst. Wanneer ze dorst hebben gaan ze voor de wasbak staan blaffen.

  Al met al hebben we een geslaagde avond gehad, met leuke verhalen, goed eten en fijne ontmoetingen.

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

19/9/2010 - Dag 5

Op onze laatste dag bij Jacob hebben we een bezoek gebracht aan de Niagra Falls. Jacob heeft ons via de toeristische route er nar toe geleidt. Eerst een bezoek aan Niagra on the Lake, een dorp aan Lake Ontario.Het was een mooie dag, met goed weer en als hoogtepunt de falls zelf.

 

Jacob bekijkt een beeld van Nikolas Tesla. Deze foto is niet opgezet, en daarom wel erg mooi met de twee mannen met stok.

De dag in zijn geheel was een mooi afscheidt van Toronto en Jacob. We hebben in deze eerste dagen veel gelachen en veel gezien. Nu op naar de natuur, aan het Hay Lake meer in Algonquin Park.

Comments (7) :: Post A Comment! :: Permanent Link

18/9/2010 - Dag 3

Wederom rond zeven uur op vandaag, ondanks het feit dat we rond 1 uur zijn gaan slapen. Mischien toch nog enigzins last van jet lag. Veel meer tijd om te slapen was er dan ook niet, aangezien onze hulp nodig was in union ville. Union Ville heeft naast een verzorgingshuis o.a. een wijk die speciaal is ingericht voor de oudere medemens. Het is in deze wijk waar het activiteitencentrum staat waar Jacob is gevraagd te helpen bbqen. Het leek ons wel gezellig om mee te gaan, en dat bleek ook absoluut het geval. We hebben een aantal geweldige mensen ontmoet, en we kregen de kans om achter zo'n humongous barbeque te staan.

Naast grote hoeveelheden kip, hebben we ook nog zo'n zeventig maiskolven bereid in een mega grote pan. Jacob's taken waren grotendeels over genomen door ons, wat leidt tot hilarische taferelen als deze waar Jacob zo'n kwartier lang rond loop met een mega pan deksel op zijn hoofd.

Na de bbq hebben we een bezoek gezocht aan aunt Nelly, Jacobs vrouw die de laatste zes jaar in het verzorgingshuis heeft gewoond. Een indruk wekkend bezoek, maar ook enigzins droevig aangezien er weinig tot geen contact meer te maken is met Nelly.

Het middag programma bestond uit een bezoek aan de CN-tower, met prachtige overzichten over Toronto. De uitkijk punten bevinden zich op 346 meter en 446 meter. Die laatste meters koste maar 5 dollar extra, maar na ruim een uur in de rij te staan bleek die extra 100 meter toch maar bar weinig toe te voegen, waar we dan ook wel weer om konden lachen.

Squirrel says: Talking to me?

Cat cries: Stop touching me!

Als afsluiting van de dag hebben we een lange wandeling gemaakt over Yonge str. Deze straat loopt dwars door Toronto en is de langste straat van de wereld. Vooral het laatste eind vanaf het laatste subway station tot Jacobs huis was een stevige hike. Vooral omdat we de eerste kilometer de verkeerde kant op bleken te lopen (terug richting CN tower). Uiteindelijk hebben we gedurende onze wandeling van zo'n 8 km (exlusief het deel voor de subway) maar een miniscuul deel van de 1,896 km lange straat gezien.

Burger count: 3
Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

16/9/2010 - Dag 2

Na een verdiende nachtrust stond Martin als eerste op. Maurice lag nog te slapen in zijn eigenste kamer, want Jacob had maar liefst twee slaapkamers ter beschikkiing evenals twee badkamers! In zijn Psv shirt sloop martin om 7.15 naar buiten om foto's te maken van typische Noord-Amerikaanse suburbiaanse taferelen (zie foto's).

Na Maurice wakker gemaakt te hebben werd het volgende resultaat bereikt: Koffie.

Zoals jullie hebben kunnen lezen bij de vorige dag hadden we een heel menu om ons ontbij uit te kiezen! Vanwege goede herinneringen kozen we verheugd voor de pannenkoeken optie.

Na dit we dit lekkere ontbijt hebben bereid onder leidend toezicht van Jacob konden we genieten van pannekoekjes met rozijnen, spek , honing en jam. Nu stond er iets in de planning dat Jacob verbaasde. De mannen wilde shoppen. Dit vooral vanwege het feit dat we allebei precies één lange broek, nul jassen, vier onderbroeken en acht sokken bij hadden. Uit betrouwbare bron hadden we vernomen dat aanschaffen overzees een goed(koop) idee was.

Om 9 uur zaten we in de auto op weg naar de mall. Inmiddels kwam de regen met bakken uit de hemel. Aangekomen bij de winkel... gingen ze pas om 10 uur open. niets wat een beetje geduld niet kan verhelpen. Aanschouw hier het resultaat:

Na het shoppen, was het tijd voor één van Jacob's befaamde uitspraken: "Wat zullen we nu eens eten?". Op naar een voor ons hollanders absolute primeur. Een Chinees restaurant waar niet alleen Chinezen werken, maar ook daadwerkelijk eten! Dim Sum op traditionale wijze, uiteraard te verwerken middels Chinees gereedschap.

 Na een cursus eten met stokjes, Chinese ettiquette en een half woordenboek Chinees werdt het tijd Toronto nader te bekijken. Door het slechte weer en het korte zicht verruilden we het mooie uitzicht van de CN tower voor een minstens zo interessante auto garage.

 

 

Een van Jacobs eerste cliënten. We hebben nog even gezocht naar bugs in het database systeem van de garage, gemaakt door Abas Computing in 1983. Gelukkig lukte het ons nog om Jacob achter de computers vandaan te krijgen, voordat er een marathon debug sessie in dit dinosaur systeem ontstond. Onze Toronto tour leidde ons langs vele bezienswaardigheden, inclusief het gemeentehuis, de universiteit, enkele musea en één van Toronto's oudste winkel straten (Baldwin str).

Eenmaal thuis een pizza besteld, met een keurige diameter van wel 18 inch (nagemeten door Jacob). Uiteraard had hij eerst de prijs per vierkante inch uitgerekend voor de verschillende maten pizza's, om er zeker van te zijn dat het voordelig was om voor deze mega pizza te gaan.

Morgen vrijwilligerswerk in the union ville home society. Aangezien het werk het bbqen van kip inhoudt, schatten we onze kansen goed in.

Comments (6) :: Post A Comment! :: Permanent Link

16/9/2010 - Dag 1

De dag is dan eindelijk daar, we naaien hem ertussen uit, Houdoe!

Na een voorspoedige reis met een kleine omweg via het lelijke suffe saaie Reykjavik, IJsland (zie de foto die het tegendeel bewijst) zijn we veilig aangekomen in Toronto Canada.

Ook de rit met onze gepensioneerde taxi bestuurder Jacob Abas hebben we overleefd.

Een gezellige herreniging met oom Jacob volgde, inclusief rondleiding van zijn casa in suburbia. Na het ongedaan maken van een gedaante verwisseling (zie foto), volgde een stevige hap eten (Volgens onze biologische klok was het inmiddels zo'n 4 uur in de nacht). Vol van nieuwe indrukken zochten wij ons bed op, om wat broodnodige energie op te laden.

Burger count: 1

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Een reis van twee maanden door Canada en de VS.

«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer