Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Nieuw-Zeeland

Terug in Nederland

14:43, 16/10/2010 .. 0 comments .. Link
Sinds woensdag 13 oktober ben ik terug in Nederland.
Dinsdagochtend om 10 voor 8 vertrok het vliegtuig van Invercargill naar Christchurch, een klein beetje vertraging dus. Rond 9 uur was ik in Christchurch, daar moest ik tot ongeveer half 12 wachten totdat het vliegtuig naar Singapore vertrok. In Singapore moest ik 5 uur wachten op het vliegtuig naar Amsterdam.
De vlucht van Singapore naar Amsterdam was helemaal donker voor mij. Om half 12 's avonds vertrok in namelijk uit Singapore en om  uur 's ochtends kwam ik in Amsterdam aan.
Tijdens het vliegen heb ik niet zoveel beleeft. Heb een paar films gekeken, wat gelezen en muziek geluisterd. Ik kon niet slapen, tenminste niet langer dan een paar minuten.
Iets na 7 uur was in in Amsterdam en iets voor 8 uur ontmoette ik m'n familie weer. Mijn ouders, zusjes, opa, oma en oom Gert hebben me vanaf daar opgehaald.
Rond 12 uur 's middags was ik weer in Enumatil.
Daar bleek dat papa, mama, Jakoba, Jessica, Hennieke en Annet mijn kamer geverfd hadden! Dat was een leuke verrassing! :-)

Dit is het afsluitende blogbericht, iedereen die dit gelezen heeft: bedankt!
Ook bedankt voor alle reacties (op de bloggen, via e-mail, twitter en kaartjes), ik heb ervan genoten!

Laatste dag Nieuw-Zeeland

00:07, 11/10/2010 .. 0 comments .. Link

Het is ongelofelijk, tenminste dat vind ik zelf, maar het is vandaag echt mijn laatste dag in Nieuw-Zeeland. Tenminste voorlopig, dat zeg ik er direct maar bij, want ik zou het helemaal niet erg vinden om hier later nog eens terug te komen. Niet dat ik hier zou willen wonen, ik zou jullie (mensen in Nederland) te veel missen denk ik. Maar zoals jullie wel op foto's hebben kunnen zien, is Nieuw-Zeeland een super mooi land! En dan te bedenken dat de foto's nog lang niet zo mooi zijn als het echt is hier!

In ieder geval is vandaag de laatste dag dat ik ervan kan genieten. Gisteren was mijn laatste dag bij Theo en Clarinde. Het is wel heel raar dat ik daar niet weer terugkom, het was zo gewoon om daar te zijn!
Sinds gisteravond ben ik bij Frido thuis, daar ben ik vandaag ook. Morgenvroeg om 7 uur (lokale tijd) vertrekt mijn vliegtuig vanaf Invercargill naar Christchruch. Dus morgen wordt het vroeg opstaan! Vanaf Christchurch vlieg ik naar Singapore en dan naar Amsterdam. Als alles goed gaat ben ik dan om 7 uur 's ochtends (Nederlandse tijd) in Amsterdam.

Tot snel!



Queenstown en terug naar Owaka

10:25, 4/10/2010 .. 1 comments .. Link



Zoals je hebt kunnen lezen, ben ik afgelopen week een paar dagen in Queenstown geweest. Mijn vorige blog schreef ik op mijn eerste ochtend daar, woendag. Het lijkt mij handig om vanaf daan verder te gaan. Nadat ik de blog op internet had gezet, ben ik op zoek gegaan naar het 'KiwiBird-Life Park'. Op internet had ik gezien dat ze daar kiwi-vogels hebben en die wilde ik graag zien. Ik heb op de basisschool een werkstuk gemaakt over deze vogel en eht is een van de nationale symbolen van Nieuw-Zeeland, voor mij reden genoeg om ze te willen zien.
Het park was vrij makkelijk te vinden, onderandere omdat Queenstown niet zo groot is als het klinkt. Ook de kiwi-vogel was niet moeilijk te vinden. Er waren twee 'kiwi-houses' met in beide twee kiwi's, in totaal dus 4 kiwi-vogels. Het zijn erg coole vogels, moet ik zeggen! Jammer genoeg was het niet toegestaan om foto's te maken, dat was omdat hun 'huis' donker was gemaakt omdat ze 's nachts actief zijn en alleen dan te voorschijn komen en de flits stoort hun dan. Als je ze wilt zien kun je natuurlijk altijd even googlen.
Nadat een verzorgster iets had verteld over kiwi's en ze had gevoerd, ben ik verder gelopen door het park. Er waren vooral vogels, wel grappig om te zien. Ook de 'normale' Nederlandse eend was er, die komt hier ook in het wild voor. Voor de rest heb ik er niet zoveel over te vertellen.
Toen ik ongeveer alles gezien had in het park, was er een soort van vogelshow. Daar ben ik ook maar even geweest, onder het mom van 'nu we er toch zijn'. Het was wel leuk, er werd een beetje meer verteld over bepaalde vogels ook over de kiwi.
Daarna ben ik Queenstown in gegaan, om wat rond te kijken en souverniertjes te zoeken. Dat laatste was een hele opgave, er was veel te veel keus en kiezen is niet mijn sterkste kant. Uiteindelijk is het wel gelukt, dat dan weer wel.
Donderdag om 12 uur kwam Frido mij ophalen uit Queenstown. We zijn nog even naar Wanaka en Arrowtown geweest, was wel leuk maar er valt niet zoveel over te vertellen.
Daarna zijn we naar Lumsden (=waar Frido woont) gegaan, daar heb ik ook geslapen. Vrijdagochtend heb ik daar even gefietst, zonder technische problemen deze keer :). Vrijdagmiddag zijn we vertrokken richting Owaka, via een andere weg dan normaal zodat ik ook nog wat watervallen kon zien. Dat was tof om te zien!
Ook ben ik nog op het een na zuidelijkste stukje van Nieuw-Zeeland geweest. Maar toen we daar waren, regende het, zodoende kon ik Stuart Island niet zien liggen. Dat kan bij mooi weer namelijk wel. 's Avonds rond 8 uur was ik weer bij Theo en Clarinde thuis. Zaterdagochtend zagen Peter en Mark mij pas weer, gelukkig kenden ze me nog en ze waren blij om me weer te zien.

Ik blijf hier nog tot zondag, tenminste als ik niet ineens het plan krijg om nog ergens naartoe te gaan. Zondag, waarschijnlijk 's avonds, ga ik naar Frido's huis. Vanaf daar ga ik dinsdagochtend naar Invercargill. Daarna vlieg ik naar Christchruch en dan naar Singapore en Amsterdam. Woensdagochtend hoop ik te landen in Amsterdam en dan ben ik dus alweer terug.



Reis naar Queenstown

21:08, 28/9/2010 .. 1 comments .. Link
Gistermorgen werd ik rond kwart over 8 opgehaald door Karen, zij zou me naar Balclutha brengen. Peter en Mark vonden het niet zo leuk dat ik wegging, dat belooft nog wat!
We waren rond 9 uur in Balclutha, daar hebben we even een kop (hele vieze) thee gedronken in het VVV-kantoor, de bus was er toch nog niet. Ergens tussen half 10 en kwart voor 10 kwam de bus. Nouja bus, een te groot uitgevallen gezinsauto, wel anders dan ik verwacht had. In ieder geval heeft die bus mij keurig voor het treinstation in Dunedin afgeleverd. Daar was ik rond half 12 en de trein vertrok om half 1. Ik had dus even de tijd om wat rond te kijken. In het station was een hall of fame/museum over de nationale sporthelden van Nieuw-Zeeland. Daar heb ik natuurlijk even gekeken! Het was wel leuk om te zien en rugby is niet de enige sport die hier gedaan wordt, mocht je dat denken ;-) Ik heb ook papieren meegenomen uit het museum, waarop te lezen staat wat een sporter gepresteerd heeft. Je kunt gewoon lezen dat degene die het geschreven heeft, trots is. Dat is wel heel cool.
Daarna ben ik door een paar straten van Dunedin gelopen, totdat het tijd was om naar het station terug te gaan. Het reizen met de trein gaat hier wel anders dan in Nederland.
Omdat veel mensen van te voren de trein geboekt hebben, werd er gewacht dat iedereen er was. Dat moeten ze in Nederland eens proberen, nee toch maar niet. Verder is het duidelijk dat het niet een zo-snel-mogelijk-op-de-bestemming-trein is. Het ging namelijk niet zo heel snel, maar het was wel mooi om alles te zien! Foto's volgen later. De trein stopte op 2 plaatsen, gewoon om er even uit te kunnen. Bij de 2e stopplaats, was ik iets langer blijven zitten. Toen kwam er een man binnen die vroeg of er iemand in de coupe was die naar Queenstown moest. Dat was ik dus. Hij bleek de buschaffeur te zijn. Ook deze keer was het geen echte bus, maar het was in betere staat dan de 1e bus. Ik geloof dat we rond hafl 4 vertrokken. In de bus zaten nog 2 mannen. Zij bleken ineens Duits te praten, terwijl ze verteld hadden dat ze uit de USA en de UK kwamen. Was wel gek, maar ze hadden Duits gestudeerd. Tot Cromwell zat ik bij hen in de bus. Daarna moest ik overstappen om naar Queenstown te gaan. Het kon niet makkelijker, de buschauffeur zei: ik ga hier niet weg, voordat jij in de goede bus zit. Wat een service, haha. ;-) Toen was het nog een klein uurtje naar Queenstown. Daar ben ik rond kwart voor 8 aangekomen. Nu is het al de volgende ochtend en zit ik te internetten in een VVV-Kantoor. Vandaar dat er misschien wat typ-fouten in het verhaal zitten, want ik heb niet zoveel internettijd ;-)

nieuws update

11:01, 25/9/2010 .. 0 comments .. Link

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets geschreven heb, hoog tijd dus voor een nieuwe blog!
Ik begin met vorige week woensdag, 15 september. Toen heb ik schapen geschoren, of tenminste iets geprobeerd dat daarop leek! Ik had een halve week eerder al gekeken bij het schapenscheren, zoals ik al geschreven had, maar nu mocht ik het zelf proberen! Eerst ging ik even weer kijken en een beetje praten met de mensen die aan het scheren waren. Een van hen, Simon, vroeg: 'The Netherlands are Worldchampion soccer, aren't they?' Maar ik moest hem, zoals jullie waarschijnlijk allemaal weten, teleurstellen omdat we tweede waren. Toen zei hij:'Oh, yeah! Now I remember, I was in Spain then. They were crazy!' Oke, laten we maar zeggen dan dat het voetbal hier niet zo leeft als het doet in Nederland. Natuurlijk is het wel leuk dat hij dacht dat Nederland wereldkampioen is. ;-)
Het schaapscheren dan. Het was best leuk, voor een keer! Maar het is wel lastiger dan het lijkt. Het zag er namelijk vrij simpel uit, toen Grant, Phil en Simon aan het scheren waren. Vooral Simon was goed, want hij is een schaapscheerder van beroep, hij deed ongeveer 1 schaap per minuut!
In ieder geval, het is wel lastig want je moet het schaap vasthouden en het schaap scheren. Gelukkig was Grant er om af en toe het schaap vast te houden en te vertellen waar ik moest scheren. Zelfs dat is belangrijk. De volgende dag had ik wel spierpijn, maar goed!

Even denken, wat is er nog meer te vertellen? Zaterdag en zondag de 18e en de 19e september hadden we sneeuw hier. Alles was wit buiten, dat was wel heel raar. Ik had namelijk helemaal niet het gevoel dat het hier winter is. Zondag ging de kerkdienst ook niet door, vanwege de sneeuw (de dominee kon niet komen ;-)) Er lag hier helemaal niet zoveel sneeuw als in Nederland afgelopen winter, maar blijkbaar zijn ze hier niet zoveel sneeuw gewend (netals wij eigenlijk). Zondag zou Frido ook komen en hij zou een fiets meenemen voor mij, maar hij kon ook niet komen vanwege de sneeuw. Dat was wel jammer, want nu moest ik nog wat langer wachten om te kunnen fietsen. Afgelopen week dacht ik dat ik wel even kon kijken of ik de fiets die hier is, kon maken. (Ik kon niet echt meer wachten om te gaan fietsen.) De ketting was eraf, ik had nog nooit eerder een ketting met succes weer op een fiets gekregen maar heb het toch even geprobeerd. Het zag eruit alsof het aardig gelukt was. Later die dag, kwam Clarinde binnen met de mededeling dat de fiets het weer deed, ze had gezien dat de ketting helemaal niet van de fiets was en had even getest of het inderdaad werkte. Ik ging het ook heel even proberen en ook ik ontdekte dat het gewoon goed was! Zodoende kon ik zaterdagochtend (25 september) fietsen! Ik heb best wel een aantal kilometers gemaakt vandaag en het viel me niet tegen om de heuvels op te fietsen, dat was wel een goed gevoel (beide dingen)! Het ging superlekker, eigenlijk, totdat ik net buiten Owaka (onderweg terug naar 'huis') een heuvel op wilde fietsen en schakelde naar een lichtere versnelling (al staande op de pedalen). Toen vloog de ketting van de fiets af, ik heb geprobeerd om het weer te maken, maar dat wilde niet zo goed lukken. Dus ik moest een paar kilometer terug naar 'huis' lopen, dat was wel een beetje jammer. Het voelde een beetje als Andy Schleck in de afgelopen Tour de France, alleen er was niemand om mij een andere fiets te geven. ;-) Verder heb ik best wel genoten van het fietsen en morgen komt Frido hopelijk met een andere fiets! Heel gek dat ik het zoveel zin had om te fietsen, in Nederland denk ik nogal eens: 'oh, nu moet ik daar weer naartoe fietsen, daar heb ik helemaal geen zin in.'

Tot slot nog even de plannen voor de komende tijd. Komende dinsdag ga ik naar Queenstown, een stukje met de auto (tot Balclutha). Dan ga ik vanaf daar met de bus naar Dunedin en vanaf Dunedin ga ik met de trein naar Queenstown. Ik blijf daar voor een paar dagen, hoe lang precies is nog onbekend, en daarna haalt Frido mij op uit Queenstown. Waarschijnlijk ga ik daarna weer naar Theo en Clarinde en misschien ga ik later nog wel weer ergens heen. Met andere woorden, voor het grootste deel is het kww (kiek'n wat 't wordt).



een fijne dag

12:11, 11/9/2010 .. 1 comments .. Link

Een fijne dag!

Vandaag, 11 september, was een leuke dag, tenminste voor mij. Vanmorgen toen ik opstond, had ik dat niet verwacht. Niet dat de dagen hier vervelend zijn, maar de meeste zijn niet extra bijzonder omdat ik meestal gewoon in huis ben. Vandaag was dus anders. Nadat ik Peter en Mark in bad had gedaan, ging ik ontbijten met hen. Clarinde vroeg toen ineens of ik zin had om de heuvel op te gaan. Dat had ik wel, als het mooi weer zou zijn. Om 10 uur bleek dat het mooi weer was, dus ik vertrok richting de heuvel. Onderweg naar de top kwam ik koeien, schapen en lammetjes tegen. Je kunt nu echt merken dat de lente komt, dat is wel heel lekker! Aangekomen op de heuvel heb ik een paar foto's gemaakt (zie twitter.com/martieneg) en een stukje brief geschreven (jawel Mattie, voor jou!). En ik kwam de buurman nog tegen, bovenop de heuvel, omdat zijn schapen daar lopen. Nouja, dat is verder niet zo interessant. Na een tijdje ben ik maar weer richting huis gegaan, onder andere om iets te eten. Onder het eten belde er een vrouw uit de kerk, Karen. Zij had vorige week gezegd dat ze mij met of zonder Peter en Mark wel een keer mee wilde nemen naar het strand. Ze vroeg of we vanmiddag konden en wilden gaan. Ik zag dat wel zitten, want ik hou best wel van het strand en het leek ons (Theo, Clarinde en mezelf) het beste om Peter en Mark mee te nemen. Clarinde had namelijk de hele ochtend al Peter en Mark voor zich alleen gehad en dat bleek toch wel een beetje vermoeiend te zijn.
Zoals afgesproken was Karen hier om 2 uur om ons op te halen. We zijn naar Kakapoint geweest, dat is een van de stranden hier vlakbij. Het was erg leuk om daar te zijn. We hebben een stukje gelopen en in het zand gespeeld met Peter en Mark. Zij vonden het zo leuk dat ze niet weer terug wilden lopen naar de auto. Uiteindelijk zijn ze wel naar de auto gelopen, hoor ;-). Toen nog een superlekker ijsje gegeten! En weer vertrokken richting Owaka. Ik vroeg aan Karen of zij ook een boerderij hadden. Ze vertelde dat ze onder andere schapen hadden en dat ze nu bezig waren met het scheren van een gedeelte van de schapen. We konden wel even gaan kijken, als ik dat wilde. Dat leek me wel interessant en Frido had verteld dat ik dat zeker moest zien, als ik de kans kreeg. Dus we zijn eerst naar hun huis gereden om het schaapscheren te zien. Ik vond het best leuk, eigenlijk. Er waren drie mannen aan het scheren. Een van hen kwam bijna direct op mij af om even te praten, ik kende hem helemaal niet maar was wel grappig. Ze hadden elk een deur en een 'gat' schuinachter zich. Door de deur lieten ze telkens een nieuw schaap komen en na het scheren 'verdween' het schaap in het gat en mocht het volgende schaap komen. (Foto's op twitter.) Alleen Peter en Mark vonden het niet zo leuk (het was een beetje donker en er was het geluid van de scheerapparaten). Daarom zijn we niet zo lang gebleven en zijn we even later terug gegaan naar huis. Daar had Peter direct een 'leuke' verrassing voor mij: een vieze luier. Op die manier kwam ik weer terug in de orde van de dag



een zondag

10:52, 5/9/2010 .. 1 comments .. Link
Vandaag was het zondag en, zoals elke zondag, gingen we 's ochtends om 11 uur naar de plaatselijke kerkdienst.
De kerk is heel klein, dus ik ken iedereen al van gezicht. Deze morgen was er een gezin dat ik nog nooit eerder gezien had.
Hier zitten de kinderen van klein tot groot in de kerk (zo ook Peter, Mark en Chris en de kinderen van dat gezin). De kinderen van dat andere gezin waren boeken aan het lezen/bekijken. Ik zag een Engelse versie van Donald Duck en een boek van Dick Bruna, geen idee in welke taal maar ik ging uit van Engels.
Toen het de tijd was voor de preek, bleek dat de vader van het gezin de dominee was. Dat verklaarde direct waarom ik het gezin nog niet herkend had. Onder de preek dacht ik: 'wat spreekt die man fijn Engels! Super duidelijk en verstaanbaar (ze praten niet allemaal verstaanbaar ;-)).
Na kerktijd raakte ik op een of andere manier aan de praat met de dominee en ik vertelde dat ik uit Nederland kom.
Tot mijn stomme verbazing zei de dominee daarop: 'The Netherlands? Leuk!' Ik denk dat hij de verbazing van mijn gezicht kon lezen. Hij vertelde dat hij, lang geleden, ook uit Nederland was gekomen! Ik heb niet gevraagt wanneer enzo, omdat ik te verbaast was (denk ik). Maar we hebben even in het Nederlands staan praten. Super apart, maar wel heel leuk!
Toen ik Theo en Clarinde vertelde dat de dominee ook een (waarschijnlijk van oorsprong) Nederlander was, was Theo helemaal niet verbaast. Hij had al gehoord of gelezen dat de naam van de dominee Van der Brink was. Ja, als ik dat ook had geweten! ;-)
 
Oh en voor de mensen die zich mijn (EpkeZonderland-)trapval nog herinneren, met als gevolg een blauwe teennagel. Mijn teennagel is nu voor meer dan de helft los van mijn teen. Het is nog te vast aan een kant om het er af te halen, maar ik kan je vertellen: het voelt heel raar, vooral als ik sokken aan heb. Vandaag of morgen zal het er helemaal af zijn! Dan weten jullie dat ook weer.


boodschappen doen

14:53, 1/9/2010 .. 3 comments .. Link
 

Boodschappen doen in Balclutha
 
Vanmorgen moest Clarinde met Chris naar het ziekenhuis in Balclutha voor een gehoortest. Ik kon mee naar Balclutha om boodschappen te doen, omdat een vrouw uit de kerk (Heni) op Peter en Mark kwam passen. Een andere vrouw uit de kerk (Karen) is met ons mee geweest, om auto te rijden omdat het voor Clarinde een beetje ver was om zelf te rijden.
In ieder geval, aangekomen in Balclutha werd ik gedropt bij de New World (supermarkt) om een waslijst boodschappen te doen. Eerst kwam ik bij de fruitafdeling, ik moest kiwi's kopen, dus dat kwam goed uit. Ik zag iets wat op kiwi's leek, maar dan met minder 'haar'. Op het bordje erboven stond dat het kiwi's waren, dus ik gooide er een aantal in een plasic zakje. Het zakje was bijna vol, toen ik een wat oudere vrouw zag die 'normale' kiwi's in een zakje aan het doen was. Ik keek nog een keer op het bordje boven de 'vreemde' kiwi's en er stond nog steeds dat het kiwi's waren. Toen ben ik maar op het bordje boven de andere kiwi's gaan kijken, ook daar stond dat er kiwi's lagen. Ik ben nog maar eens terug gegaan naar de 'vreemde' kiwi's en ik zag ineens dat er op het bordje stond 'golden kiwi's'. Ik heb die kiwi's toen maar weer in het schap gelegd en de andere kiwi's in de plastic zak gedaan.
Na de fruitafdeling kwam ik op de internationale afdeling. Clarinde had al verteld dat daar ook Nederlandse dingen zijn, waardoor ik nieuwsgierig was geworden wat voor Nederlandse dingen er zouden zijn. Een kleine impressie: stroopwafels, lange vingers, appelkoeken, gevulde koeken en kano's. Vooral koek dus ;-) Het was best grappig om te zien, vooral omdat de verpakking ook Nederlands is. Tenminste dat vond ik.
Nadat ik een tijdje in de supermarkt had rondgelopen en bijna alles had gevonden wat ik moest vinden, moest ik alleen nog wasknijpers (pags) hebben. Ik besloot om aan de dichtstbijzijnde medewerker te vragen waar ik die kon vinden.
Het gesprek, bij benadering:
Martiene:'Can I ask you something?'
Winkelmedewerker: 'Yes, of course!'
M: 'I'm looking for pags (peks), were can I find them?'
W: 'Were are you looking for?'
M: 'For pags (peks)'
W: 'For what?'
M: 'Pags, euhm, things you can use to hang wet wash'
W: (probeert te lezen wat op de boodschappenlijst staat) 'Sorry, I don't know what you mean'
M: (met gebaren van kleren naar ophangen) 'Things you can use to hang wat wash' (tja, mijn Engelse woordenschat is niet super groot ;-))
W: 'Oh, pags!'
(peks, met een 'e' die omhoog gaat, zeg maar), 'Follow me'.
(lopend door de halve winkel)
M: 'Oh, wait. I see it already!
(de man is al 3 meter verderop) Thank you!'
W: (beetje in de war) 'Oh, okee, you're welcome'
Nouja, zoiets ongeveer. Gelukkig had ik ze wel echt gevonden! ;-)
Nadat ik klaar was met het doen van de boodschappen, moest ik buiten even wachten totdat Clarinde, Chris en Karen me kwamen ophalen. Maar het was super mooi weer, dus helemaal niet erg!
Vanmiddag, toen we al een aantal uren thuis waren. Vroeg Clarinde ineens of ik wist wat ik gekocht had. Natuurlijk wist ik dat, dacht ik. Ze liet me een pak zien dat ik gekocht had: 'bakmeel' en ik had het naast de custardpoeder in de kast gezet. Ik snapte er niets van, want ik had helemaal geen bakmeel gekocht (dacht ik). Maar ik had per ongeluk bakmeel in plaats van custardpoeder gekocht. Want dat staat naast elkaar in de winkel en de pakken lijken best wel op elkaar! Ik voelde me eerst best wel dom ;-) Maar Clarinde had het zelf ook al een keer bijna fout gedaan. Dat wordt dus de komende tijd geen toetje en veel gebakken dingen eten!



nieuws

19:12, 26/8/2010 .. 1 comments .. Link

Zittend op de heuvel achter Theo & Clarinde's huis schrijf ik de kladversie van dit blogbericht. Er staan al foto's op twitter van het uitzicht vanaf de heuvel. Ikzelf vond het erg mooi! Het was best wel een klim, maar zeker de moeite waard! De mensen die mij niet volgen op twitter zullen zich misschien afvragen of ik gevlucht ben uit het huis. Ik kan jullie geruststellen: dat is niet zo. Vanmorgen zijn Peter en Mark opgehaald door een mevrouw uit de kerk, zodat ik even vrij ben! Na het middageten komen ze terug. Het is best wel lekker om even wat tijd voor mezelf gehad te hebben. Zeker na de afgelopen dagen, die aardig druk waren. Voor de niet-twitter-volgers: er is nieuws vanaf deze kant van de wereld! De baby is geboren, op 19 augustus. Het is een jongetje en hij heet Chris Frido, zijn roepnaam is Chris!
De ochtend van de 19e kwam de vroedvrouw om te kijken hoe het was en zij vond dat Clarinde het beste alvast naar het ziekenhuis kon gaan (in Dunedin, 1,5 uur rijden met de auto). Dat heeft ze toen maar gedaan en 's avond is, met behulp van een keizersnee, Chris geboren. Afgelopen zondagmiddag mochten ze weer naar huis.
De dagen dat Clarinde weg was, ben ik volop huisvrouw en tweelingverzorger geweest. Ik kan je vertellen: dat is soms hard werken. ;-)
Vooral zondag was het vrij druk, want toen waren Frido en Epeus er ook en alles moest klaargemaakt worden voor de komst van Clarinde en Chris. Bovendien was er 's ochtends een kerkdienst waar we naartoe 'moesten' (nouja, niet moesten maar ik heb op het moment geen ander woord). Trouwens, Frido was er al vanaf woensdag (volgens mij) om de kalfjes te voeren, normaal deed Clarinde dat.
Maandag en dinsdag waren ook wat drukker dan normaal, omdat iedereen eraan moest wennen dat Clarinde en Chris weer thuis waren. Woensdag was een vrij normale dag en nu is het dus donderdag, een hele rustige.
Met Clarinde gaat het supergoed, voor een week na een keizersnee! Ze loopt alweer rond, binnen en buiten, ze helpt mij soms met bijvoorbeeld aardappelsschillen of afwassen. Ze is weer vrij normaal dus, om het maar zo te zeggen. Ze mag alleen niet meer dan 4 kilo tillen (dus Peter of Mark ook niet). Ze voert zelfs de varkens, schapen, geiten en konijnen alweer! Ik hoef alleen maar af en toe een emmer water naar de varkens te brengen en het konijnenhok te verzetten.
Met Chris gaat het ook goed, hij drinkt, slaapt, huilt en maakt luiers vies. Verder is daar niet zoveel over te zeggen, behalve dat hij echt een wonder is! De vroedvrouw was er vanmiddag en zij zei dat goed met hem gaat.
Peter en Mark zijn er ook aan gewend dat Clarinde weer thuis is en dat Chris er nu ook is. Ze vragen wel meer (negatieve) aandacht nu, bijvoorbeeld door op de tafel te klimmen of was van het wasrek af te halen. Toch denk ik dat het vrij normaal is. Vooral Mark vindt Chris interessant, erg leuk om te zien!
En met mij gaat het ook goed! Het is wel fijn dat ik nu weer een beetje rustiger aan kan doen, want een gezin runnen als je het niet gewend bent is soms best druk. Ja, ik geef het toe ;-)
Ondertussen is het alweer donderdagavond. Vanmiddag zijn hier drie lammetjes geboren! De moeder wil er eentje niet hebben, die was ook wat kleiner dan de andere twee. Die heb ik afgedroogd en hij staat nu in een doos in de bijkeuken, het lijkt erop dat hij het gaat redden. Dan weten jullie dat ook weer ;-)



bij Theo en Clarinde

13:50, 16/8/2010 .. 2 comments .. Link
Sinds iets meer dan een week ben ik nu bij Theo en Clarinde in huis. Het gaat goed! Ik ben aan hen gewent en zij aan mij, geloof ik. Ik ben vooral aan het afwassen, stofzuigen, spelen met Peter en Mark, koken en alles wat daarbij hoort. Peter en Mark hebben al iets van mij geleerd. Ze laten nog al eens iets van hun speelgoed vallen en vaak zeg ik dan 'ohoh'. Eerst had ik dat helemaal niet door, totdat Peter het ineens ook zei en Mark even later ook. Ze weten precies dat ze het van mij hebben, want elke keer dat ze het zeggen, kijken ze naar mij en gaan ze heel hard lachen. Dat was voordat ik 3 dagen wegging met Frido en Epeus.
Toen ik terug was, vroeg ik aan Peter en Mark of ze nog steeds 'ohoh' konden zeggen. Ze schudden toen heel hard hun hoofd. Ondertussen heb ik het al weer een paar keer gehoord, dus ze kunnen het nog steeds.
Peter en Mark willen eigenlijk alles nadoen wat een ander doet. Dat kun je goed zien op de foto's die ik op twitter heb gezet (als ze zijn aangekomen, de computer deed namelijk raar dus ik weet niet zeker of ze er zijn). Een ander voorbeeld: Laatst was er iets op de grond gevallen, eten of iets dergelijks, en Clarinde had het schoongemaakt. Toen het schoon was, liep Peter door de kamer met een lege fles van het spul dat Clarinde gebruikt had. Hij hield de fles af en toe op de kop en ging daarna over de vloer met een speelgoedschaap. Op zijn manier was hij dus ook aan het schoonmaken.
Verder willen ze altijd doen wat de ander ook doet. Bijvoorbeeld als Mark bij mij op schoot zit, wil Peter dat ook. Dat past gelukkig precies. ;-)
Ik ben erg benieuwd hoe het zal gaan als de baby er is, zowel met Peter en Mark als met Theo en Clarinde en mezelf. Binnenkort zal ik daar wel achterkomen, omdat Clarinde over een dag of 10 is uitgerekend. Eigenlijk kan de baby zich elk moment aankondigen.

3 dagen weg met Frido en Epeus

10:19, 14/8/2010 .. 1 comments .. Link

Woensdag 10 augustus kwamen Frido en Epeus mij bij Theo en Clarinde ophalen om een paar dagen weg te gaan. Rond 11 uur gingen we weg uit Owaka, na een aantal uren rijden stopten we even bij een meer (zie foto met de zwarte zwanen op twitter). Nadat we weer een tijdje gereden hadden, stopten we ergens aan de zee (oostkust). Ik weet niet precies waar het was, maar ook hiervan staan foto's op twitter. Het was bij de zee in elk geval erg mooi weer, zodat we met onze voeten in de zee konden. Het water was niet eens heel erg koud, vond ik, maar daar waren de meningen over verdeeld.
Later gingen we weer verder, richting Dunedin. Daar stopten we weer even om wat boodschappen te doen en Frido en Epeus dachten dat ze een korte broek nodig hadden.
Nadat er boodschappen en korte broeken waren gekocht, reden we verder richting Lake Tekapo. Ineens lag er sneeuw langs de weg, hoe dichter we bij Lake Tekapo kwamen, hoe meer sneeuw er lag. Bij het meer zelf lag ongeveer 20 centimeter sneeuw. Het was ontzettend gek om te zien, want 's middags bij de zee was het nog erg warm. Zo verschilt het weer in Nieuw-Zeeland dus.

Om ongeveer 6 uur waren we bij onze bestemming voor de eerste nacht, een backpackers overnachtingsplaats bij Lake Tekapo. Daar gingen we koken, eten, afwassen, monopoly spelen, kijken wat we de volgende dag zouden doen en slapen.
De volgende ochtend ging de wekker van Epeus om 6 uur, gelukkig was dat een foutje zodat we nog bijna 2 uur konden slapen.
Om half 8 ging Frido's wekker, dat was wel de wekker waar we naar moesten luisteren. Na nog een tijdje in bed gelegen te hebben, ging ik er toch maar uit om me klaar te maken voor de dag.
Rond 9 uur verlieten we de backpackersovernachtingsplaats om nog even wat dingen te zien in Tekapo: Een klein kerkje met zicht op het meer en een standbeeld van een hond. Ik heb er wel foto's van, maar heb die niet geplaatst omdat ik ze niet bijzonder goed gelukt vond. Maar als er geinteresseerden zijn, kan ik ze natuurlijk alsnog plaatsen. Laat het dan maar even weten! Ik heb nu een manier gevonden om heel snel foto's te plaatsen, dus is het niet zoveel moeite.
Nadat we het kerkje en de hond bekeken hadden, gingen we verder met de auto richting de Mount Cook. Het was daar niet erg mooi weer, dus heb ik niet zoveel van de Mount Cook zelf gezien (denk ik). We hebben daar een stukje gelopen richting de Hooker Glatser (zie foto's op twitter). Het waaide daar soms ineens ontzettend hard (ik moest me een paar keer vastgrijpen aan Frido of Epeus, als ik wilde blijven staan) maar het was ontzettend mooi!
Ondertussen heb ik ontdekt dat ik meer een klimmer ben dan een daler. Eerst dacht ik dat het onzin was als mensen niet konden dalen, maar heb nu ontdekt dat het echt lastig kan zijn om te dalen. Laat mij maar klimmen! Ik hoop dat ik dat ook nog kan ontdekken op een fiets, het lijkt me echt tof om hier te fietsen! Alleen ketting van de fiets bij Theo en Clarinde ligt er af, dus ik moet nog maar even wachten.
Maar ik dwaal af. Nadat we terug waren gelopen naar de auto, reden we weer verder. Doordat we zoveel reden, hebben we ook veel verschillende dingen kunnen zien onder het rijden. We reden de tweede dag al weer een beetje terug richting Owaka, we hebben geslapen in Cronwell. Weer in een backpackers overnachtingsplaats, deze hadden we helemaal voor ons alleen. De volgende dag gingen we verder terug naar Owaka, met een aantal tussenstops. Onderandere een stop bij een oude treintunnel, maar ik ben even vergeten waar dat ook alweer was. Volgens mij staat dat wel op twitter.
Om 1 uur ongeveer waren we terug bij Theo en Clarinde's huis, we hebben het dan over 13 augustus.
De volgende keer ga ik iets schrijven over wat ik allemaal doe bij Theo en Clarinde. Daar heb ik nu geen tijd meer voor, vind ik.
Ohja, het is erg leuk om jullie reacties te lezen! Het is alleen lastig om er op te reageren, vind ik, dus vandaar dat ik dat nu even in een keer doe Knipogende emoticon

Groetjes Martiene



Woensdag 4 augustus

10:22, 7/8/2010 .. 4 comments .. Link

Woensdag (4 augustus) ben ik met Frido en Epeüs naar Te Anau en Milford Sound geweest.
Op de heenreis naar Milford Sound was het erg mistig in Te Anau. Daardoor konden we niet zoveel van van het meer dat daar is en ontzettend mooi schijnt te zijn. Toch heb ik er maar wel een foto van gemaakt, zoals je kunt zien op twitter. Tijdens het maken van die fotos ontdekte ik dat de accu van mijn camera bijna leeg was. Gelukkig had Frido zijn camera in de auto liggen, dus konden we wel foto's maken.
Nadat we in Te Anau een souvenierswinkel, boekwinkel, geldautomaat en een bakker hadden bezocht, zijn we verder gereden naar Milford Sound. Daar was het niet mistig, zodat we onze ogen uit konden kijken, want het is daar ontzettend mooi! Bergen, rivieren, watervallen, regenwoud (niet tropisch) dat soort dingen. Over een tijdje hoop ik de foto's ervan online te zetten. Ik heb geen idee wanneer dat gebeuren gaat omdat ik nu bij Theo en Clarinde ben en de camera met de foto's bij Frido is.
Terug naar 4 augustus. Nadat we in Milford Sound waren geweest, gingen we via Te Anau weer terug naar Lumsden. In Te Anau was de mist ondertussen opgetrokken, zodat we het meer toch nog goed te zien kregen. Goed houdt in dit geval in: met ondergaande zon. Het was erg mooi! (Ook hier geldt, foto's volgen later)
Om 20 over 6 waren we terug bij Frido's huis. Daar gingen we eten, mail checken en tassen inpakken. Dat laatste omdat Epeüs en ik die avond nog naar Theo en Clarinde moesten. Uiteindelijk waren we daar om half 11. Daar was alles al in diepe rust en hoewel we dat van te voren wisten, voelde het een beetje vreemd (lees: als inbreken).
Toen zijn we maar gaan slapen en de volgende ochtend weer wakker geworden. Ik heb de halve ochtend met Peter en Mark gespeeld (en ik kan ze uit elkaar houden!) De andere helft van de ochtend heb ik gestofzuigt en samen met Clarinde eten gekookt.
Na het eten moest Clarinde naar het ziekenhuis in Balkluta voor een controle en ik ben met de tweeling mee geweest. Ik heb een stukje 'live echo' gezien, maar omdat Peter het niet zo leuk vond daar, het was half donker, en begon te huilen ben ik met hen in de wachtkamer gaan wachten. Het was wel ontzettend tof om de echo te zien! Alles was, voor zover ze konden zien, goed. Daarna hebben we nog een paar boodschappen gedaan en zijn we weer naar hun huis gegaan. Verder niets gedaan die middag wat benoemenswaardig is.
De volgende dag, 6 augustus ondertussen, ben ik 's middags met Clarinde en Peter en Mark naar Nugget Point geweest, een strand. Daar staan al wel een paar foto's van op twitter. Dat was ook ontzettend mooi, volgens mij is alles dat hier. Ik heb daar zeeleeuwen en pinguins gezien. De pinguins waren erg cool, zij kwamen uit de zee zwemmen/lopen. Ik heb daar een filmpje van gemaakt, maar ik denk niet dat het me lukt om die te uploaden dus die kunnen jullie komen bekijken als ik terug ben in Nederland. 
 
Groetjes, Martiene



04:02, 2/8/2010 .. 3 comments .. Link
Ondertussen staan er wat nieuwe foto's op twitter. (misschien ten overvloede: twitter.com/martieneg )  Het valt best wel tegen om hier foto's te uploaden, dus het zijn er niet heel veel. Misschien is het bij Theo en Clarinde wel makkelijker om foto's te plaatsen, dat zullen we nog wel ontdekken.
Gisteren ben ik samen met Frido en Epeus bij Theo, Clarinde, Peter en Mark geweest. Peter en Mark lijken ontzettend op elkaar, dus ik ben benieuwd of ik ze uit elkaar kan houden als ik alleen met ze ben. Gisteren ging dat aardig goed, omdat ik ontdekt had dat de ene blauwe en de andere rode sokken aan had. Nouja, komt vast goed, want ze luisteren wel naar hun namen.
Donderdag ga ik in ieder geval weer naar hen toe, omdat Clarinde dan een controle heeft in het ziekenhuis dus dan moet ik even oppassen. Of ik daar dan blijf of dat ik weer naar Frido's huis ga, weet ik nog niet.

Zoals je op de foto's hebt kunnen zien, zijn we zaterdag naar een meer vlakbij Queenstown geweest. Het was super mooi daar! Zoals eigenlijk alles hier omdat het zo anders is dan ik gewent ben.
Elke keer als we een stuk gaan rijden in de auto, kijk ik mijn ogen uit! We rijden nogal veel hier, omdat alles ver weg is (voor Nederlandse begrippen).
Voorbeeld: gisteren waren we naar Theo en Clarinde geweest (2 uur rijden met de auto, geen idee hoeveel kilometer het is) en op de terugweg zagen we een bordje met daarop: 'Lumsden 62 km' En we zeiden 'Oh, we zijn bijna weer thuis'. Er vallen 2 dingen op, waarvan er 1 te maken heeft met afstanden: 1. 62 kilometer is niet ver (terwijl we dachten dat dat ongeveer de afstand is van Groningen naar Heerenveen) en 2. thuis, we waren natuurlijk nog lang niet 'thuis in Nederland' maar wel 'thuis bij Frido'. Dit zegt denk ik wel iets over hoe ik hier al gewent ben. Een goed teken, lijkt mij.




foto's

02:40, 31/7/2010 .. 1 comments .. Link

Vanmiddag heb ik geprobeerd foto's op deze blog te zetten, dat is niet gelukt omdat de foto's te groot zijn.
Het is wel gelukt om foto's op twitter te zetten. Je kunt de foto's zien op: www.twitter.com/martieneg
Als er achter een boodschap een link staat die begint met http://twitpic.com/ dan zit er een foto achter die link.



Jetlag?

01:46, 30/7/2010 .. 2 comments .. Link

"Een jetlag is een natuurlijke reactie van het lichaam op het passeren van een flink aantal tijdzones zoals gebeurt bij een lange vliegreis. De verschijnselen ontstaan doordat de biologische klok, die dag- en nachtritme, slaap- en waaktijd, lichaamstemperatuur en menstruatiecyclus regelt, verstoord raakt." (http://www.medicinfo.nl/d_2426)

Bij deze consateer ik dat ik geen jetlag heb! Tenmiste dat denk ik, want ik heb er natuurlijk nooit eerder een gehad dus ik weet niet hoe het voelt. Ik herken mezelf helemaal niet in de bovenstaande definitie: Ik voel me fris, uitgeslapen en gewoon warm. Niets aan de hand dus!
Gisteravond lag ik om half 11 in bed en vanmorgen was ik om kwart voor 9 alweer wakker. Blijkbaar had ik niet zoveel slaap in te halen, hoewel ik in 51 uur misschien 3 kwartier geslapen heb.
Vannacht heb ik opzich wel goed geslapen. Het was erg koud, dat wel, maar gelukkig had ik een deken en 2 slaapzakken om me warm te houden, dat is aardig goed gelukt.

Toen ik wakker werd waren Frido en Epeus al weg, koeien voeren en nog wat dingen. Dus ik had rustig de tijd om wakker te worden, te ontbijten en te douchen.
Ik zag pindakaas staan, ik dacht dat ze dat hier niet kenden maar blijkbaar wel (made in Australia). Het leek me wel lekker om een broodje pindakaas te eten.Maar het was niet helemaal zoals de pindakaas thuis. Het was bijna beige van kleur en het smaakte ook niet naar pindakaas. Verder was het prima te eten, dat wel.

Net ben ik ook even bij de koeien geweest. Er gaan straks een aantal koeien weg om te kalven, dus die moesten uit het land gehaald worden. De hond 'Storm' haalde ze uit het land en dreef ze op, dat was wel tof om te zien! Ik kon toekijken vanuit de auto, wel iets anders dan thuis!



Aankomst

00:03, 30/7/2010 .. 0 comments .. Link

Jawel, het is allemaal gelukt, ik zit nu bij Frido en Epeus in Lumsden! (Ben hier al bijna 24 uur, maar ik kon dit niet eerder op internet zetten.)
Nadat ik ongeveer 8 lange uren gewacht had en gedoucht had in Singapore, ging ik richting de plaats waar het vliegtuig naar Christchurch zou vertrekken. Ik moest daar in een kleine trein naartoe rijden. Nouja moest, ik vond dat het moest: iets met een blaar en moe/geen zin. Die trein reed voor het grootste gedeelte door buiten! Echt tof, daar waren allemaal palmbomen en andere planten die buitenlandse/vakantiesferen oproepen.
Na een aantal minuten kwam de trein op de bestemming aan. Ik stap uit, kijk om me heen en ik zag allemaal mensen, winkels en nog vanalles en het was super groot daar! Op de plaats waar ik de hele tijd gewacht had, was het ook wel groot en er waren ook wel winkeltjes maar dat stelde niets voor bij waar ik met de trein gekomen was.
Gelukkig was ik vrij vroeg richting het vliegtuig gegaan, terwijl ik er nog niet hoefde te zijn, dus kon ik nog even van het mooie gedeelte van het vliegveld van Singapore genieten. Er was ook een vlindertuin, die heb ik maar even bekeken en er waren super grote wc-hokjes, als je zou willen zou je er gemakkelijk met 15 personen in kunnen staan en dan sta je nog ruim.
Ik had helemaal niet door dat daar nog zoveel dingen zouden zijn, ik dacht dat je er alleen maar kon inchecken of instappen.
Rond half 8  kon ik inchecken, even later instappen en rond half 9 vertrokken we richting Christchurch. Dat was nog 8 uur vliegen. De aankomst daar was supermooi! We konden allemaal bergen en veel van het land zien! Na het uitstappen moest ik even wachten op mijn tas en door de doanne, dat was allemaal goed.
Ik moet nu alleen nog naar Invercargill vliegen, het was nog wel even afwachten of dat zou lukken want ook op dat ticket stond Martiene, in plaats van Emma. Gelukkig vroegen ze helemaal niet meer naar mijn paspoort, dus kon ik zo het vliegtuig(je) in stappen. Het was een dik uur vliegen, klein stukje dus maar eigenlijk. Op het vliegveldje stonden Frido en Epeus al op mij te wachten. (Epeus loopt stage bij Frido) En toen ook mijn tas gearriveerd was, konden we weer weg.
We gingen nog even boodschappen doen, in een reusachtige supermarkt. Beetje zoals de Macro, maar dan voor 'gewone mensen'.
Daarna gingen we onderweg naar Frido's huis, ongeveer 100 kilometer verderop. Supermooi was de rit naar zijn huis. Allemaal bergen enzo, echt fantastisch!
Ik weet niet of het lukt (doordat internet hier heel langzaam is) om foto's op internet te zetten. Als dat wel kan, zal ik dat doen!



Deel 1 van de heenreis

01:23, 28/7/2010 .. 4 comments .. Link

Het begon allemaal heel goed, afgelopen dinsdagochtend. Na enkele uurtjes slaap, stond ik toen de wekker ging 'zomaar' naast m'n bed (en dat is zeldzaam). Ook de familie die me naar Schiphol zou brengen, was keurig op tijd. Ook de verrassing van de dag, Hennieke die me uit Enumatil kwam zwaaien, was op tijd.
Toen onderweg naar Schiphol. We zijn toch maar helemaal met de auto gegaan, omdat er werkzaamheden aan het spoor bij de Schipholtunnel waren. Maar de reis verliep soepel: we waren al om kwart over 7 op Schiphol, terwijl de planning half 9 was.
Rond kwart over 8 ging ik alvast maar inchecken. Bij de balie bleek dat mijn ticket op naam van Martiene stond, terwijl mijn paspoort op de naam Emma Teuniske staat. Volgens de mevrouw achter de balie zou dat problemen opleveren. Dus moest het ticket op een andere naam gezet worden. Het kantoor van Singapore Airlines zou dat misschien wel kunnen regelen, maar die was pas om 9 uur open. Toen moesten we dus even wachten en om 9 uur terugkomen bij de balie. Dan zou iemand van Singapore Airlines (Steve) even naar het kantoor bellen. Om 9 uur gingen we maar weer naar de balie en daar ging Steve dus bellen. Hij kreeg te horen dat Singapore Airlines niet de bevoegdheid had om het ticket te wijzigen en dat wij naar de ANWB moesten bellen, omdat ik via hun de reis geboekt had. Nou, prima, wij (mijn moeder) bellen naar de ANWB. Maar ze kreeg de medeling dat het ze pas vanaf 11 uur bereikbaar zouden zijn. Terwijl mijn vlucht om 11.30 uur zou vertrekken! Ik had het toen even niet meer, dat mag je wel weten, ik dacht al dat het niet meer door zou gaan. En had al bedacht dat ik in ieder geval niet mee naar huis zou gaan, omdat ik dat dom zou vinden 'eerst zeggen dat je 2,5 maand weggaat en dan na 1 dag terugkomen'.
We zijn toch nog maar even weer naar Steve gegaan en hebben het hem uitgelegd. Hij ging weer bellen met het kantoor. En nu konden ze het ineens wel veranderen. Dan moesten we wel even een kwartier lopen naar het kantoor (en daarna weer terug). Maar dat had ik er natuurlijk wel voor over. Daar ben ik met papa, oom Gert en Jakoba naartoe gelopen, ze konden het inderdaad veranderen!
Rond kwart over 10 waren we weer bij de incheckbalie, daardoor kon ik na het inchecken direct doorlopen naar de paspoortcontrole en de gate.
Daar waren gelukkig geen nare verrassingen meer en kon ik zo doorlopen. Nadat ze toch even in m'n tas wilden kijken, maar dat was natuurlijk in orde.
De vlucht naar Singapore was goed en viel me qua tijdsduur heel erg mee. Er was wel wat turbelentie en slecht weer, maar daar hebben we niet echt veel last van gehad. Wat trouwens wel leuk is voor de fans van 'de Pfaffs' onder jullie (en ik weet dat ze er zijn) de vrouw die naast me zat in het vliegtuig, komt uit hetzelfde dorp als de Pfaffs. Altijd leuk om te weten!

Nouja, in ieder geval zit ik nu op het vliegveld van Singapore. Voorlopig blijf ik ook zoveel mogelijk zitten, want ik heb een enorme blaar op m'n enkel en het lopen doet dus pijn. Gelukkig hadden ze hier wel (Hanseplast) blarenpleisters te koop, dus die heb ik gekocht, maar ze helpen niet zo goed als die van Compeet. Dus voorlopig ga ik niet hele einden lopen, ookal ben ik in Singapore, wel jammer, maar goed 't is niet anders. (Het is niet zo erg als het klinkt hoor)

Tot slot, voor de mensen die het willen weten: het is hier nu bijna 9 uur 's ochtends en bij jullie is het bijna 3 uur 's ochtends en om 18.40 uur (hier) vertrekt mijn vliegtuig naar Christchurch.



Afscheid

10:37, 21/7/2010 .. 3 comments .. Link
Afgelopen week kreeg ik het volgende mailtje:
"Zomaar een wild (nou ja...) plan: hebben jullie zin om dinsdagavond bij mij thuis een filmavondje te doen?
Ik heb een leuke dvd gekocht, en zin om iets leuks te doen...
En ik ben alleen thuis.
En de kasten zijn vol.
Nog meer redenen nodig? ;-)
Uurtje of 20.00/20.30?"

Leuk, dacht ik, nog net voordat ik wegga. Ik ben van de partij!
Gisteren was het die dinsdagavond. Onderweg naar de andere kant van het dorp kwam ik Annet al tegen, dus wij gingen samen naar Huize Faber, daar zou de filmavond plaatsvinden.
Toen we de tuin binnenkwamen (in Enumatil ga je via de achterdeur naar binnen), zag ik allemaal mensen achter in de tuin zitten. Toen ik wat beter keek, zag ik papieren aan het schuurtje hangen waarop stond: VAARWEL MARTIENE. Dat was een beetje een 'Hart van Nederland-moment'
Ze hadden helemaal geen filmavondje georganiseerd, maar een afscheidsfeestje!
Erg leuk!
Als afscheidscadeautje kreeg ik een mp3-speler met daarop (bijna) allemaal liedjes over afscheid.
Heb ze gisteravond in bed al een beetje geluisterd, er zit vanalles tussen.
Een impressie:
* Clouseau - Afscheid van een vriend
* Clouseau - Daar gaat ze
* Krezip - Sweet goodbyes
* Samson en Gert - Vrolijke vrienden
* Stef Bos - Afscheid
* The Beatles - Hello, goodbye
* Marco Borsato - Afscheid nemen bestaat niet
En nog een aantal nummers, waarin afscheid en vriendschap een rol spelen. ^^
Verder nog een aantal nummers om Nederland niet te vergeten, zoals 'Viva Hollandia' en 'Ik hou van Holland'.

Francis, Harmen, Mirna, Hennieke, Annet, Hanneke, Maritha, Kor Niels, Kees-Jan, Arend Jan: Bedankt!




Voorbereidingen Nieuw-Zeeland

13:53, 19/7/2010 .. 9 comments .. Link

Over één week (en één dag) is het zover. Dan vertrek ik naar Nieuw-Zeeland, voor tweeënhalve maand!
Omdat zoveel mensen mij gevraagd hebben of ik een blog of iets dergelijks bij ga houden, heb ik wat mogelijkheden op gezocht en zo kwam ik hier terecht.
Op dit moment ben ik mijn reis aan het voorbereiden, dat wil zeggen: nadenken over wat er mee moet, hoe ik dat mee ga nemen, zorgen dat ik een blog kan schrijven (check), nouja dat soort dingen.

Voor de mensen die nog niet weten wat ik ga doen in Nieuw-Zeeland, zal ik het nog even uitleggen.
In Nieuw-Zeeland wonen mensen die vroeger vaak bij ons thuis kwamen (Frido en Clarinde). Clarinde is ondertussen getrouwd met Theo en zij hebben een tweeling van 2 jaar: Peter en Mark. Theo en Clarinde wonen op een boerderij met ongeveer 180 koeien. Al die koeien krijgen rond augustus een kalfje, dus Theo heeft dan heel veel werk te doen. Op dit moment is Clarinde zwanger van hun 3e kindje en zij is in augustus uitgerekend. Voor haar is het vlak voor, tijdens en vlak na de bevalling onmogelijk om ook nog voor de tweeling en het huishouden te zorgen. Hetzelfde geldt, zoals eerder gezegd, voor Theo. Dus hebben ze daar hulp voor nodig, die hulp hebben ze gevonden in mij.
De broer van Clarinde, Frido, woont ook in Nieuw-Zeeland.  De eerste tijd (waarschijnlijk 1 of 2 weken) zal ik bij hem zijn, om bij te komen van de reis en om wat meer van het land te zien. Waarschijnlijk zal ik mijn reis ook op die manier afsluiten.

Dat was het denk ik wel, voor nu.
Ik weet (nog) niet of jullie, als lezers, hierop kunnen reageren.
Als dat wel kan, zou ik dat erg leuk vinden om te lezen.
Als dat niet kan, kun je me mailen! Ook dat zou ik erg leuk vinden om te lezen.

Groetjes Martiene



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Terug in Nederland
Laatste dag Nieuw-Zeeland
Queenstown en terug naar Owaka
Reis naar Queenstown
nieuws update

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer