Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

menara

10/3/2007 - Zorg Dat Je Erbij Komt

 

Zorg Dat Je Erbij Komt

 

Hij had een wat onverzorgd uiterlijk, een stevig postuur, gemillimeterd haar, een stoppelbaard en ik schatte zijn leeftijd op een jaar of vijfenveertig. Jim kwam de gang van de school binnenlopen in sjofele spijkerkleding en terwijl ik hem van de andere kant komend kruiste, wensten we elkaar goedemiddag. Toen hij van een bezoekje aan de toiletten terugkwam en onze kamer passeerde, kreeg hij een helder idee. Waarom niet eens proberen of er op de Thuiszorg Vakschool een opleiding voor hem te volgen was? Hij trok de stoute schoenen aan, bleef in de deuropening van onze kamer staan en sprak mij aan: ‘Kan ik hier ook een opleiding volgen?’ Zijn stem klonk krakend en het was alsof hij vanuit een diepe put binnen in hem de klanken naar buiten moest duwen om zich verstaanbaar te maken. Zijn grote starende ogen en starre gezichtsuitdrukking met de kiezen op elkaar maakten hem er niet bepaald communicatiever op. Mijn collega’s op de kamer spitsten hun oren en waren al half begonnen een list te verzinnen om me te helpen van hem af te komen. In deze buurt, het Oude Noorden, lopen nu eenmaal diverse figuren rond van wie je het gevoel hebt ze liever niet ’s avonds tegen het lijf te lopen, laat staan bij je over de vloer te hebben en Jim was zo’n figuur. ‘Als je bij de Thuiszorg werkt, dan zijn er ruime mogelijkheden’, antwoordde ik neutraal. ‘Het is je zorgteammanager die dan bepaalt of je voor deze of gene opleiding in aanmerking komt en je daarvoor opgeeft’. Natuurlijk werkte Jim niet bij de Thuiszorg, dat kon ik zo al zien, dus gaf ik hem het advies eens te gaan solliciteren bij de afdeling personeelszaken, ook al zag ik hem niet één-twee-drie bij Thuiszorg klanten werken, daarvoor zou zijn voorkomen waarschijnlijk te veel angst inboezemen. Inmiddels hadden we ons naar de gang verplaatst om de dames op onze kamer niet te veel in hun werk te storen. Dat we op die manier wat meer privacy hadden was mooi meegenomen, alhoewel het gesprek nog grotendeels voor de anderen te volgen moest zijn, vermoedde ik. ‘Ja, zie je’, ging hij verder, ‘het is een tijdje niet zo goed met me gegaan en ik heb een poosje geleden in een herinstromingsproject voor (ex) verslaafden gezeten, maar dat is nu helaas afgelopen’. ‘Wat voor project was dat?’, vroeg ik hem. ‘Eh, in de catering, salades maken en zo, weet je’. ‘Lijkt me niets mis mee’, zei ik, ‘maar waarom was ‘t opeens afgelopen?’ ‘Ik weet niet, ik had het er best wel naar mijn zin, maar ik had in plaats van die koude salades zo graag eens een warm sausje gemaakt, en dat mocht niet’. Even dacht ik dat hij me in de maling nam, maar zijn blik bleef serieus. ‘Ze beloofden me dat ik dat in de tweede periode van 3 maanden mocht gaan doen, maar toen die eerste drie maanden afgelopen waren, boden ze me een nul-uren contract aan, met de mededeling dat ik dan misschien een paar uur minder zou gaan werken dan eerst. Sindsdien heb ik helemaal niets meer van ze gehoord’. ‘Misschien waren ze bang om je de waarheid te vertellen en zagen ze je niet zitten’, zei ik. Jim ging niet op mijn vermoeden in en begon verder uit te wijden over z’n niet erg te benijden situatie. ‘Ik heb nu weer een woning, maar de huur is erg hoog. En ze schrijven de huur ook al niet meer automatisch af, zoals eerst, dus dan weet je wel hoe het gaat’. Hij knikte hierbij en keek me aan met een ‘je-begrijpt-me-wel’ blik. ‘O, maar dat is tegenwoordig toch zo geregeld’, ging ik serieus op zijn klacht in. ‘Een telefoontje en ’t is toch voor elkaar? ‘Dat ligt moeilijk’, antwoordde hij, ‘het leven is erg duur en ik heb maar 800 eurootjes te besteden, dus is het bijna niet te doen alle rekeningen te betalen, en uitgaan is er bijvoorbeeld al helemaal niet meer bij’. ‘Dat heeft niet veel te maken met het automatisch afschrijven van je huur, die huur moet tóch betaald worden, anders gaat het toch fout’, zei ik. ‘Ja maar, als ik dan weer in de bak terechtkom dan geeft dat allerlei administratieve problemen.’ Het gesprek ging nu in een wat bizarre richting en vroeg om een tactische reactie. ‘O, maar natuurlijk kom je niet meer in de bak, je doet nu toch geen gekke dingen meer’, monterde ik hem op en ik gaf hem ter bemoediging een schouderklopje. Jim’s gezicht fleurde wat op, hij was waarschijnlijk niet gewend op zo’n positieve manier toegesproken te worden. Hoewel ik inmiddels het hopeloze van onze ontmoeting begon in te zien, probeerde ik me desondanks Jim in een werksituatie bij Thuiszorg voor te stellen, en alsof hij dat aanvoelde begon hij nu wat aan z’n PR te werken. ‘Ik hou al jaren mijn eigen huishouden bij, dus dat is het probleem niet: stofzuigen, bed opmaken, afwassen, noem maar op, ik heb dus eigenlijk veel ervaring’. ‘Des te meer reden om eens te solliciteren’, bleef ik positief. Inmiddels stelde ik me voor hoe de thuiszorgklanten zich ernstige zorgen zouden maken over hun bezittingen die ze aan Jim moesten toevertrouwen als hij deze van vuil ontdeed en al stofzuigend door de vertrekken van de woning zou schuifelen. Jim op zijn beurt zag, naast zijn Florence Nightingale- achtige missie die hem de nodige gemoedsrust zou geven, wellicht tegelijkertijd mooie mogelijkheden zijn dan inmiddels verbeterde inkomen wat verder op te krikken met hem niet geheel onbekende activiteiten uit een rijk verleden. Ook daarin had hij waarschijnlijk véél ervaring. Het waren een paar heldere momenten voor Jim, en nadat ik hem nog eens aanspoorde vooral even een sollicitatieformulier aan te vragen bij de secretaresse van PZ, schuifelde hij opgemonterd richting Hulpmiddelencentrum en uitgang van het pand om de rest van de dag te teren op zijn zojuist getoonde durf en ondernemingszin. Hij had tenminste weer eens geprobéérd zijn leven een andere wending te geven. Wie weet op een goeie dag……….

 

1 Comments Post A Comment! Permanent Link

About Me

dagboek en verhalen

Recent Posts

Zorg Dat Je Erbij Komt

Friends


Hosting door HQ ICT Systeembeheer