Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Mijn Blog

Home - Profile - Archives - Friends

Supermarktleed

Posted on 13/2/2012 at 10:49 - 0 Comments - Post Comment - Link

Zoals velen van u komt ik al járen in de supermarkt. Eerst met mijn ouders, later met mijn (nu ex) vrouw en sinds een jaar of 5 alleen of soms met de kids.

Nog maar een paar jaar geleden was er een vast stelletje in mijn supermarkt dat er om de een of andere vreemde reden altijd was als ik ook was. Toeval naar ik aanneem, maar toch.
Ze waren de 70 beslist ruim gepasseerd.
De vrouw leek sterk op Hyacinth Boucquéééé'uit "Schone Schijn" en droeg altijd een donkere jas met een enorme bontkraag. Aan haar verschijning te zien deinsde ze er niet voor terug om écht bont te dragen. Ze had blauw-paarsig gespoeld haar en liep met een gezicht dat heel duidelijk iedere tegenspraak uitsloot door de winkel. Had Hyacinth nog een enigszins vriendelijk gezicht, dat was bij deze dame in de verste verte niet het geval. Ik was er van overtuigd dat, als ze zou lachen, het ontzettend veel pijn zou doen en dat ze iedere ochtend na het opstaan een groot glas azijn achterover sloeg.

De man die erbij was, was een gekwelde geest. Zijn haar bestond uit enkele losse plukjes. Zijn gezicht was bruin van de ouderdomsvlekken en had grote rode plekken, mogelijk van ellende. Hij liep met licht gebogen rug achter de vrouw aan te sjokken en deed precies wat ze hem opdroeg. De man liep niet zo snel meer en kon haar nauwelijks bijhouden.
Het was duidelijk dat hij ieder verzet tegen haar bazige gedrag reeds lang geleden had opgegeven.
Vermoeid en soms bijna hoorbaar zuchtend schikte hij zich in zijn droeve lot.

Ik ben daarna eens goed gaan rondkijken tussen het winkelend publiek en ik ontdekte dat sprake is van een veel voorkomend verschijnsel, hoewel zelden zo erg als hiervoor beschreven.
Man en vrouw, tussen de 40 en pakweg 70 jaar. Vrouw meestal met een permanent (of zoals mijn moeder altijd zegt : een schapenkapsel), man met een sterk terugtrekkende en/of grijzende haargrens.
De vrouw loopt stuurs voorop, één boodschappentas in de handen geklemd, alsof daar alle adspirant-aankopen in zullen passen. Ongeveer een metertje erachter komt de mannelijke helft van het stelletje.
Vrijwel altijd er achter, zelden of nooit ernaast. Er zijn ook stelletjes die náást elkaar lopen, maar dat is een ander soort stelletje dan ik hier bedoel.
De vrouw neemt het boodschappenkarretje en stapt de supermarkt binnen. Vervolgens deelt ze allerhande commando's uit aan de man. Korte, voor anderen nauwelijks verstaanbare éénwoordige opdrachten met korte vingerwijzingen  naar de gewenste producten.
Eventuele opmerkingen van de zijde van de man worden volledig genegeerd of met een korte grom terzijde geschoven. Zo wordt het hele boodschappenlijstje afgewerkt.

De volgzame man heeft vrijwel altjd een uitermate serieus en vaak getergd gezicht.
Je kunt er van aflezen dat hij dit al járen zo moet doen, daarin weliswaar berust, maar er ontzettend van baalt. Hij verdraagt het omdat het maar kort duurt, zo denk ik altijd.

Ik heb mezelf altijd afgevraagd waarom er zoveel van dergelijke stelletjes zijn. Wat gaat er in de man van het stelletje om ? De ernst en gekweldheid zijn niet zelden van het gezicht af te lezen.
Toen ik nog met mijn ex boodschappen deed nam ik -tot grote ergernis van haar- altijd de leiding en vulde de kar met boodschappen. Mogelijk dat deze houding tot het einde van mijn echtelijke leven heeft geleid, ik weet het niet, maar het zou kunnen. Haar huidige partner past feilloos in de hiervoor omschreven willoze man.

Nu doe ik in  mn eentje mijn inkopen en ik kan u zeggen : het is heerlijk ! Geen overleg, geen geschipper, geen compromissen : ik bepaal wat er in de kar gaat en wat niet. Geen opdrachten, geen vingerwijzingen.
Toch zie ik De Stelletjes altijd wat meewarig kijken. De vrouw met een blik van "een vent die alleen boodschappen doet, dát kan nooit goed gaan". De mannen kijken altijd zo van "Lucky you !".
Althans, dat dénk ik. Ik kan me niet voorstellen dat een man voor zn lol met zijn eega als leidinggevende boodschappen gaat doen.
Tenzij je een masochist bent uiteraard......
Nu stop ik. Ik ga boodschappen doen. Alleen.....!


Hosting door HQ ICT Systeembeheer