Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Welkom op de weblog over mijn geleidehond Jonna.

• 2/1/2008 - Hiep hiep hoera: Jonna is 4 jaar!!!!!!!!!

 

Jonna is 4!

 

Gisteren is JOnna 4 jaar geworden. Ze had niet zo’n heel leuke verjaardag, want ze is echt bang voor vuurwerk. Voor oud en nieuw ben ik naar de kerstconferentie geweest. Erg mooi: zou ik je ook aanraden om eens heen te gaan. Voor Jonna was het ok erg fijn, want ze hoefde nu niet de hele tijd naar al dat vuuwerk te luisteren.

 

In de auto op weg terugnaar huis begon ze hard te hijgen. Ze wilde vanuit de achterbak al op de achterbank springen. Haar poten waren al onderweg, maar dat kon ik echt niet goedkeuren.

Omdat ik vorig jaar de kalmeringstabletten ook niet zo’n succes vond, besloot ik dit jaar om te kijken of het zonder kon. Om vijf voor twaalf was het rustig en heb k jOnna nog snel even buiten laten plassen. Ze moest toen heel nodig. Om twaalf uur was het vergeleken met de rest van de dag erg rustig. Jonna was nog wel in voor een spelletje en rende al kwispelend achter mij aan. Jonna was wel bang, maar in vergelijking met vorig jaar viel het allemaal best mee. Buiten was ze echter wel heel bang en ook tijdens de familiebezoeken trilde ze steeds erg.

 

Gelukkig is het geknal nu ongeveer voorbij!

 

Vergeleken met vorig jaar is ze oud en nieuw best goed doorgekomen. We hebben veel getraind. Als Jonna een knal hoorde, kreeg ze steeds een likje uit de tube met smeerkaas. De bedoeling is dat ze nu een positieve associatie krijgt bij een knal. Nou ja, ze vind het nog steeds niet geweldig, maar zo angstig als vorig jaar is ze niet meer. Ook ga ik geen strijd meer aan met Jonna. Wil ze niet werken naar het uitlaatveld, dan gaat ze maar aan de riem en loop ik er met de stok naar toe. Dat gaat niet zo snel, maar het lukt! Dit scheelt aan beide kanten heel veel frustratie.

 

Mijn oom heeft trouwens nog een leuke foto van Jonna en mij gemaakt. die kun je weer bewonderen in mijn fotoalbum.

 

Allemaal een heel goed 2008 gewenst.

 
 
Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 15/11/2007 - Jonna en de Trekker

 

Hoi allemaal,

Sinds een tijdje heb ik nu het GPS-systeem de Trekker. Een paar keer heb ik nu een training hiervoor gevolgd met een mobiliteitstrainster van Bartimeus. Vandaag ben ik maar eens alleen met Jonna op pad gegaan.

 

Het is nog best ingewikkeld. Als ik eenmaal goed ga, blijft het ook een tijdje goed gaan, maarals ik de instructies niet snap, blijft het fout gaan. Natuurlijk kan ik de route weer opnieuw berekenen, maar dan krijg ik het commando dat ik naar Noord-Oost moet gaan bijvoorbeeld. Tja, je kunt ook weer ergens vinden in welke richting je staat, maar toch niet erg handig. Jonnawas aan het begin veel aan het snuffelen. Zo van: ik weet niet wat jij wilt, maar dit lijkt me eigenlijk niet zo’n goed plan. Ik dacht eerder dat JOnna snuffelde omdat ze iets lekkers ruikt, maar nu merk ik dat ze vaak gaat snuffelen als ze onzeker is. Naarmate we verder liepen, kreeg Jonna er ook zin in en fier stapte ze door. We zijn uiteindelijk op onze bestemminggekomen en nog belangrijker: weer thuis. Nadat ik een aantal keer hulp gevraagd had en nadat de verbinding een aantal keer was weggevallen. Het is dan trouwens ook best lastig om hulp te vragen, want ik had daar niet een duidelijk herkenningspunt omdat ik een wat onbekende route liep.  Ik wilde eerst een bekende route lopen, maar dan werd ik ergens langsgeleid waar ik normaal nooit loop. Dit was bij een erg drukke weg en dat leek mij niet zo slim.

 

Groetjes,

Willemijn

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 13/10/2007 - Middagje naar bos en strand

Hoi,
 
Na een lange tijd toch weer eens een berichtje over JOnna. Niet dat we in de tussentijd niets beleefd hebben, hoor, maar van het schrijven is het toen niet zo gekomen. Wat nog wel grappig is om even te melden, is dat JOnna in een ware stoeltjeslift gezeten heeft. Dat was een dubbelle stoeltjeslift. Er zat een kap overheen, zodat het niet gevaarlijk was. Haar staart stak er onderuit. Wel grappig als je net onder haar zit. Ze is ook in de gondel geweest.
 
Vandaag zijn we heeeeerlijk naar het bos in Heerde geweest. Jonna mocht daar niet zoveel loslopen, omdat de regel daar is dat je de honden daar moet aanlijnen. Dat is ook wel nodig, want er rijden veel fietsers.
 
Op het Heerdestrand kon ze zich wel echt uitleven. Ze heeft zelfs gezwommen!!!! Jonna houdt normaal gesproken niet van zwemmen, maar apporteren vindt ze erg leuk. We gooiden om de beurt een bal of een stuk hout in het water en daar zwom ze dan naar toe. Mijn vader kon het verst gooien. Jonna moest er dan echt iets voor doen. mijn zusje en ik kwamen minder ver. Ik gaf mijn zusje alleen een keiharde stoot met het stuk hout tegen haar hoofd. Auw!!! Mijn gooikunsten zijn dus niet echt geweldig.
 
Onderweg naar huis stonk de auto naar natte hond, maar ja, dat kon de pret niet drukken.
Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 9/5/2007 - 1/2 Meivakantie!

Even een verslagje van vorige week. Maandag was het Koninginnedag en dat hebben we even gevierd natuurlijk. ’s Middags ben ik eerst met een vriendin naar de vrijmarkt geweest. Ik besloot om Jonna mee te nemen, omdat ze anders heel lang alleen thuis zou zijn. Het leek me eigenlijk niet zo handig als Jonna meeging aangezien ze vorig jaar de hele tijd van de grond wilde eten. Dit jaar gedroeg Jonna zich voorbeeldig. Op het laatst werd ze het wel zat en ging ze wat vaker proberen om iets van de grond te pakken, maar verder gedroeg ze zich voorbeeldig. Daarna zijn we naar het Oranjeconcert geweest. Een paar meisjes vond Jonna heel lief en wilden haar steeds aaien. Daarna zijn we nog naar de lampionnentocht geweest. Jonna was bang voor het geluid van de gastoeters en voor een ballon die kapot knapte. Ze trilde over haar hele lijf. Vervolgens hebben we nog wat gedronken in ’t Hok. Daar vond Jonna het volgens mij niet zo geweldig, want ze bleef de hele tijd staan.

 

De volgende dag ben ik met Abke en mijn moeder naar het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen geweest. Jonna ging ook mee. We moesten met een veerboot naar het museum toe. Dit was de eerste keer dat ik Jonna op een boot heb meegenomen. Het ging erg goed. Ze was heel rustig. In het museum zelf konden we veel dingen voelen. We zijn helemaal rondgeleid door een huisje en alles konden we even bekijken. Erg leuk1 In de smederij kregen we nog een uitleg over hoe de smid spijkers maakt. Ik heb Jonna toen even buiten gelaten bij mijn moeër, want het was daar erg krap. In de slagerij en de kaasmakerij heb ik Jonna ook maar niet meegenomen. In de slagerij hingen worsten aan het plafond en in de kaasmakerij lagen de planken vol met kazen. Haha: allemaal nep. Dat merk je wel als je ze aanraakt, maar als je kijkt, merk je het niet. Duzzz de volgende keer neem ik Jonna ook hier maar mee naar binnen.

 

De volgende dag heb ik met vriendinnen gewinkeld. Dit keer is Jonna niet mee geweest. Mijn moeder heeft op haar gepast. Dank je wel !!!

 

Donderdag en vrijdag moest ik weer gewoon stagelopen. Ik ga altijd met de trein en dan komt er een reisassistent die mij naar de bus brengt. Helaas was er iets mis gegaan in de communicatie, want er stond 18.15 in de computer in plaats van 8.15. Beetje jammer, maar goed dat kan een keer gebeuren natuurlijk!

 

Zaterdag zijn Marianne en Zora geweest. Heel gezellig! We hebben een heel eind over de dijk gelopen. De honden genoten er erg van. Ze renden keihard. We moesten ze alleen af en toe bij ons roepen, omdat er fietsers aankwamen. Toen we thuis waren, hebben we lekker in de tuin gezeten. De honden kregen een kauwstaaf. Zora had er niet zoveel zin in, maar Jonna at natuurlijk weer heel snel de staaf op. Haha: Jonna en eten... Jonna ruikt nu heel vreemd. Ze heeft ergens doorheen gerold en iets gegeten wat volgens mij niet zo fris is. Nou ja, maar hopen dat de geur gauw weg is. ’s Avonds hebben we nog een eind langs de vijver gelopen. We hadden er mooi weer bij, dus echt genieten!!!!!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 22/4/2007 - Dabarweekend!

Vrijdagavond stopte de taxi bij mijn huis. Een vriendin, Jonna en ik vertrokken op weg naar Barneveld. ER zat een andere mevrouw voorin de taxi, dus wij namen plaats op de achterbank. Jonna lag tussen ons in. Haha, wel een raar gezicht volgens mij.

 

Tien minuten voordat de bijeenkomst zou beginnen, kwamen we aan. Al onze bagage werd naar binnen gebracht. We gingen namelijk naar het Dabarweekend!!!!! In de zomer gaan we namelijk naar een camping: camping De Scheepsbel en daar gaan we Dabar doen. Ik ontmoette de mensen waar ik Dabar mee ga doen. Heel gezellig!

 

We gingen een quiz doen met ballonnen. Bij a moest je je ballon omhoog doen en bij b moest je de ballon gewoon laag laten. Er knapte af en toe een ballon. Jonna trilde en was bang. Op het laatst werd er gezegd dat iedereen zijn balloon kon laten knappen. Jonna was afschuwelijk bang1 ik wist niet dat dit zou komen en de mensen die dit bedacht hadden, wisten natuurlijk niet van Jonna’s angst. Het hele weekend bleef ze heel bang. Soms knapte er nog een ballon en dan trilde ze heel erg. Later is er wel omgeroepen dat er geen ballonnen meer kapot gemaakt konden worden en dat er niet meer op de tafels mocht worden gebonkt. Jonna is daar volgens mij niet bang voor, maar ja, aan de andere kant konden we maar beter rustig aan doen, want Jonna was zo extreem bang!

 

Jonna heeft nog een stroopwafel die voor mij bestemd was opgegeten. Iemand wilde hem aan mij geven en op dat moment gleed ie in Jonna’s bek. Ik moest er hard om lachen en kon daardoor niet streng tegen Jonna zijn. Dat was wel jammer eigenlijk, want dit kan dus echt beslist niet !!!!

 

Verder was het Dabarweekend heel gaaf en ik heb er veel geleerd. We sliepen in een klaslokaal. Ik had Jonna’s kleedje meegenomen en daar kon ze lekker op slapen. Verder zijn er geen bijzondere Jonna-dingen gebeurd, dus ik stop er nu maar weer eens mee.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 14/4/2007 - Zaterdag

Vanmorgen zijn Jonna en ik eerst naar de manege geweest. We gaan daar meestal op zaterdag heen. Jonna's uitlaatplek ligt op de route. We lopen er zo'n 20 minuten over. Vandaag is het heerlijk weer, dus het was echt genieten! Toen we er waren, legden we Jonna vast op het perron. Ze kan dan mooi alles zien. Ze is niet meer jaloers op het paard, dat was ze in het begin namelijk wel. Ik heb een uurtje lekker gereden, terwijl Jonna rustig lag toe te kijken. De paardenpoep is nog altijd een probleem, of beter gezegd de combi tussen Jonna en de paardenpoep. Ze neemt er graag een hap van. Al moet ik zeggen dat ze zich vandaag aardig netjes gedroeg. Vandaag hebben mijn zusje en ik Jonna een goede wasbeurt gegeven. Daarna heb ik Jonna geborsteld en gekamd. Er kwam enorm veel haar uit. Dat kwam natuurlijk ook doordat ze zo nat was. Ze moet nu drogen in de zon. Ik heb een kong voor haar gemaakt met stukjes brokjes en stukjes dentastick. Hier had ik water bij in gedaan. Daarna heb ik de kong in de vriezer gedaan. Dit was het weer voor vandaag. Tot de volgende keer.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 13/4/2007 - Wandeling van 10 km

Hoi allemaal,

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets over Jonna verteld heb. Vandaag heb ik met mijn ouders en Jonna tien km gelopen. Jonna heeft de hele tijd gewerkt. Ze kon daar nl niet los. Ze heeft echt super gewerkt. Af en toe ging haar snuit naar de grond. Dat doet Jonna vaker als  ze in een vreemde omgeving is, maar natuurlijk ook als ze lekkere luchtjes ruikt of iets ziet wat voor haar eetbaar is.

 

Ik heb ook een gpssysteem gekregen. Dat heb ik meteen getest. Nog best ingewikkeld. Maar veel oefenen! Als ik eenmaal een btje gewend ben aan het systeem lijkt me het ideaal. Het schijnt goed te werken in combinatie met een geleidehond. Ik stop nu met schrijven want ik doe dit met mijn mobiel en dat gaat niet zo snel.

 

Groetjes,

Willemijn

Comments (3) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 14/3/2007 - Vakantie naar het Zwarte Woud

Hallo allemaal,

 

Van zaterdag 24 februari tot zaterdag 3 maart zijn we op vakantie geweest naar het Zwarte Woud. Het was de bedoeling om daar net zoals vorig jaar te gaan langlaufen maar daarvoor lag er te weinig sneeuw. Helaas!

 

De reis naar het Zwarte Woud duurde ongeveer 7 uur. We hadden Jonna’s mand meegenomen. Daar kon ze tijdens de reis in slapen. Ze heeft zich heel netjes gedragen. We zijn één keer gestopt om haar uit te laten en zelf wat te eten. Echt plek om haar los te laten lopen, was er niet voor Jonna. Maar dat hebben we de andere dagen weer goed gemaakt.

 

Zondag hebben we een eindje gelopen. Jonna begeleidde mij goed. Ze mocht ook nog een stukje loslopen. Dat was dichtbij ons appartement. Meestal ging mijn vader haar uitlaten. Ik heb het zelf ook een paar keer alleen gedaan. De eerste keer kwam ik een Duitssprekende man tegen. (Ik kwam er toen wel achter dat mijn Duits wel wat opgevijzeld mag worden) De andere keer kwam ik bijna op een drukke weg. Gelukkig bijna. We stopten op tijd, maar toch vond ik het een eng idee.

 

’s Maandags zijn we naar de glasblazerij geweest. We hebben vazen gemaakt. Jonna was nogal zenuwachtig. Misschien was ze bang voor de oven die nogal een hard lawaai maakte? In ieder geval had ze diarree en stonk het enorm in de glasblazerij. Ik schaamde me wild!!!!!!!!!

 

Dinsdag zijn we naar de sneeuw geweest. Naar Schau Ins Land. Er lag nog redelijk wat sneeuw, maar nog niet genoeg om te langlaufen. Jonna mocht lekker rennen in de sneeuw. Ze was druk bezig om sneeuwballen op te eten. Sneeuw vindt ze helemaal geweldig! Ze was door het dolle heen. Toen we weer teruggingen en vervolgens bij een toiletgebouw in Freiburg kwamen, liet Jonna zien dat ze veel gevoel voor humor heeft. Ze plaste precies voor het gebouw. Haha: dat kwam zeker door de vele sneeuw die ze gegeten had. Voor de rest van de vakantie ging het gelukkig wel goed met p & p. Jonna moest denk ik even wennen.

 

Woensdag zijn we naar het Bucattimuseum in Mullhausen geweest. Ik ben wel niet zo’n autofanaat, maar het was wel erg leuk dat we veel auto’s konden voelen. Ook kregen we een soort cassetterecorder in de vorm van een telefoonhoorn mee waarop we informatie over de auto’s konden horen. Voor Jonna was dit nogal saai, maar daarna hebben we nog een rondleiding gekregen door de stad, dus toen kwam ze wel weer aan haar trekken. We liepen ook door een gedeelte waar allerlei eettentjes stonden. Eerst mocht Jonna niet mee naar binnen, maar toen er uitgelegd werd dat Jonna een geleidehond is, mocht het wel.

 

De volgende dag zijn we nog even naar de sneeuw geweest. (Helaas lag er dit keer bijna niets) daarna zijn we naar een klein dierentuintje geweest. Jonna gromde twee keer tegen een beer. (Haha: nu durft ze wel!) De lama’s vond ze ook erg leuk. Er liep de hele tijd een kat met ons mee. Dit ging gelukkig goed! De vogels die er waren schrokken enorm van Jonna en vlogen verschrikt weg.

 

Vrijdag hebben we nog een heel eind gelopen. Echt fijn dat ik dan zo met Jonna kan lopen. Daarna hebben we gebowld.

 

De terugreis verliep weer goed en Jonna heeft zich prima gehouden.

Comments (2) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 10/3/2007 - Een heerlijke dag !!!!

Bloemendaal !!! Daar zijn we dus vandaag naar toe geweest. Het was ontzettend leuk! Eerst gingen Jonna en ik met de taxi naar Ermelo. Daar waren de andere twee honden krispin en Zora met hun baasjes. Zora is vandaag vier jaar geworden en dat hebben we gevierd !! een heerlijk stuk appeltaart en een lekkere kauwstaaf voor de honden.

 

Vervolgens vertrokken we naar Zandvoort. Of tenminste dat was de bedoeling, maar we zijn uiteindelijk naar Bloemendaal gegaan. We hebben daar een strandwandeling gemaakt naar Zandvoort. Op het strand hebben we gepicknickt. Het was heerlijk weer. Jonna vond het vervelend dat wij aten en zij niets kreeg, dus ze wilde ook graag een stukje brood. Dat ging dus mooi niet door ! De honden vonden nog een lekke plastic bal op het strand waar ze mee gingen spelen.

 

Aan het eind van de wandeling gingen we iets drinken in het strandpaviljoen. We zagen nog even een tafel aan voor een bank, haha.

 

’s Avonds hebben we gegeten in het pannenkoekenhuis. Jonna en Krispin waren mee gegaan. Ze waren helemaal kapot en sliepen als een blok!

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 17/2/2007 - Artikel - Stentor

Hallo allemaal,

 

Dit artikel staat vandaag in de Stentor: het gaat over Jonna en mij. Veel leesplezier!

 

“Medelijden is volstrekt misplaatst”

 

 

Vanaf je geboorte niet weten wat licht is, blijft voor de zienden een moeilijk te bevatten iets. Willemijn Kloosterman weet niet beter. De 21 jaar die ze achter zich heeft, zijn gehuld in duisternis. Zelf zegt ze het anders: “Ik zie geen licht en geen donker, ik weet niet wat het is, ik weet het verschil niet.”

 

Bijna dagelijks reist de studente maatschappelijk werk van IJsselmuiden naar Zwolle op en neer met het spoor. Ze loopt met haar hond Jonna naar het station volgens een route die ze tot in detail in haar hoofd heeft gestampt. Ze is daarin getraind door haar ouders en iemand van Bartiméus. Dat viel nog wel tegen. Soms weet ze een struik te staan, dan weer een paal of voelt ze dat de ondergrond verandert van structuur. Op andere plekken helpt de akoestiek van gebouwen haar de route te bepalen. Op herkenbare plekken geeft ze Jonna een opdracht: ‘naar links’ of ‘naar rechts.’ In de trein is het wel eens lastig een plek te vinden. Dat moet soms op de tast. Ze zit graag op de klapstoeltjes. Het station in Zwolle staat bekend als het slechtst toegankelijke station voor blinden. Ze moet dan verder met de bus naar de Gereformeerde Hogeschool, maar de opstelling van de bussen achter en naast elkaar vormen een grote barrière voor Willemijn en Jonna. Daarom wordt ze in Zwolle door de reisassistentie van NS naar de bus gebracht.

 

Willemijn loopt op dit moment stage bij een instelling voor algemeen maatschappelijk werk. “Dat geeft geen extra problemen. Sommige cliënten houden niet van honden. Nou, dan gaat Jonna gewoon buiten de deur. Cliënten weten dat ik hen niet zie, maar ik kan goed horen en heb een sterk gevoel voor intonatie.” Ze heeft net als veel andere studenten nog geen scherp idee wat ze precies wil gaan doen in het maatschappelijk werk. Af en toe denkt ze aan werk in de revalidatie.

 

Haar hele leven woont Willemijn al in IJsselmuiden. Samen met  haar ouders, broer en zus. Voor blindeninstituut Bartiméus was ze de eerste leerling die naar een gewone basisschool ging en daarna naar het voortgezet onderwijs. Wekelijks kreeg ze op de basisschool hulp van een begeleider van Bartiméus en een personeelslid die had geleerd hoe een blinde te begeleiden. Voor de leerkracht betekent het vooral dat alles wat op het bord wordt geschreven ook uitgesproken moet worden. Al het lesmateriaal was gebrailleerd. “Ik heb er een goed geheugen van gekregen. Dat is ook wel eens lastig, want ik vergeet niet veel”, zegt ze met een brede grijns.

 

De computer is voor blinden als Willemijn een geweldige uitkomst. Ze gebruikt een gewone computer die tekst omzet in braille. Daarnaast heeft ze een braille leescomputer en maakt ze gebruik van spraakherkenning. “Er bestaat prachtige software die bijna alles toegankelijk maakt. Ik kan googelen als iedereen, behalve als het helemaal om beelden gaat. Ik heb ook een eigen site (www.blogger.nl/mijn geleide hond) of googel maar op ‘Jonnna’ en ‘geleide hond’. Via internet heb ik contacten met andere eigenaren van geleide honden. Sinds een jaar heb ik Jonna. Dat bevalt veel beter dan alleen met een stok lopen.”

 

Vervelende ervaringen op straat heeft Willemijn nauwelijks. Als ze hulp nodig heeft vraagt ze die. “Aan het tempo waarop mensen lopen of de stem kan ik wel schatten of ik iemand om hulp kan vragen. Gevoelens van onveiligheid heb ik eigenlijk niet. Ik geloof ook niet dat ik eenzamer ben dan andere mensen. Misschien zijn doven wel eenzamer. Het hangt ervan af hoe je jezelf geeft. Medelijden is volstrekt misplaatst.”

 

Door haar stage heeft Willemijn momenteel te weinig vrije tijd. “Ik speel graag piano en verteer het ene romannetje na het andere. Een meneer van de kerk helpt me bij het paardrijden in de manege. En af en toe ‘kijk’ ik naar een Nederlandse film. Ik ga weinig naar studentenactiviteiten in Zwolle omdat ik een goede vriendenkring heb hier in IJsselmuiden.” Willemijn voelt zich verder nauw betrokken bij de kerk: “ Het geloof is het belangrijkste in mijn leven.”

 

Ze wil vooral een normaal leven leiden. “ Ik ben niet tobberig. Je moet kijken naar wat goed gaat.” Ze hoopt nog eens te trouwen en een gezin te vormen. En dromen heeft ze ook. “ Ik zou graag naar Afrika gaan. Iets doen in ontwikkelingswerk lijkt me prachtig.”

 

 

Volgens de Nederlandse Vereniging van Blinden en Slechtzienden zijn er in Nederland circa 650.000 mensen met een ernstige visuele handicap. Hiervan zijn er 16.000 die in het geheel niets zien of alleen het onderscheid licht/donker kennen. In Kampen zijn naar schatting 20 blinden. Willemijn Kloosterman is er een van. Ze heeft ook een zus die blind is. De oorzaak is erfelijk (ziekte van Leber). Willemijn heeft incidenteel contact met een andere blinde in Kampen.

 

 

Jonna

De geleidehond van Willemijn Kloosterman heet Jonna. Het is een mix van een Labrador en golden retriever aan moeders kant en een witte herder aan vaders kant. Alle acht honden uit het nest zijn geleidehonden geworden. Het is een gewone hond die in negen maanden heeft geleerd een blinde te begeleiden. Ze zijn niet getraind in ‘ bewaking’ van de blinde. Maar het herdersbloed lijkt wel te gaan stromen als er sprake is van onraad. Bartiméus komt een keer per jaar op bezoek voor hond en begeleider. Willemijn trekt graag met haar hond op.

 

de Stentor/Nieuw Kamperdagblad, 17-02-2007

Comments (5) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 17/2/2007 - Ziezobeurs

Twee weken geleden ben ik naar de Ziezobeurs geweest. Ik wil jullie mijn belevenissen van deze dag niet onthouden, dus schrijf ik hier alsnog een verhaaltje over.

 

Bij aankomst kwamen we al direct bij de dierenarts. Hij heeft Jonna onderzocht. Haar ogen, oren en gebit waren prima. Hij heeft ook nog naar haar hartslag geluisterd en die was ook goed. Jonna was wel bang voor de stethoscoop, want ze draaide weg. Het moest toch echt even, dus ging Jonna maar heel dicht tegen mij aan staan. Wel lief! Ik heb Jonna nog even gewogen: ze woog 28,4. De dierenarts zei, dat Jonna precies goed was: ze moest niet lichter, maar ook niet zwaarder worden. Ik vind Jonna nu wel erg licht. Toen ik haar kreeg was ze 31,8.

 

Halverwege de morgen kwamen we Juba met haar baas tegen. Jonna was heel blij en de riem draaide om mij heen. Zo heftig begroetten ze elkaar! Wel grappig dat honden elkaar dus ook kunnen herkennen en blij zijn als ze elkaar weer zien.

 

Ik ben nog bij de KNGF-stand geweest. Daar heb ik met een paar mensen van het KNGF gekletst. We hebben het nog even gehad over Jonna’s angst voor vuurwerk. Ik heb nog een sleutelhanger gekocht van een aspirant geleidehond.

’s Middags kwam ik Jilly tegen. Jilly is het zusje van Jonna. Jilly heeft erg lange haren op  haar kop. Op dat moment kwam Juba ook weer langs. Met z’n drieën gingen ze drinken uit de waterbakken die op de beurs stonden.

 

Aan het eind van de dag heb ik de Golden Doodle nog bewonderd. De Golden Doodle is een kruising tussen een Golden Retriever en een Poedel. Deze hond verliest minder huidschilfels dan andere honden en verhaart bijna niet. De eigenaar heeft astma en voor hem is het ideaal dat de hond minder huidschilfels verliest dan andere honden en dat hij bijna niet verhaart. 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 27/1/2007 - Geluiden in de nacht

Vannacht werd ik wakker. Dat vond ik nogal vreemd, want meestal slaap ik gewoon de hele nacht door. Opeens hoorde ik een vreemd geluid op zolder. Het leek alsof er iets/iemand over de vloerbedekking schuifelde. Ik vond dat natuurlijk geen prettig idee. Ik keek op mijn horloge. Het was vier uur ’s nachts. Het was dus ook niet echt logisch dat er iemand van ons gezin op zolder rondliep. Ik dacht dat ik me het geluid verbeeld had toen ik het weer hoorde. Ik besloot toch maar op te staan en de deur open te doen. Toen ik de deur opendeed voelde ik een staart tegen mij aanslaan. Dat was Jonna dus!!! Ik liep naar beneden om tegen mijn ouders te zeggen dat Jonna op zolder was en dat ze even jankte boven aan de trap. Jonna gaat namelijk nooit zomaar naar boven. Mijn vader ging Jonna uitlaten. Ik wilde dit ook wel doen, maar mijn vader zei dat hij het deed. Ik ga liever niet alleen ’s nachts  weg zonder dat er iemand iets van weet. Ondertussen ging Jonna nog even gitaar spelen door met haar staart tegen de snaren van de gitaar aan te slaan.

Jonna had waarschijnlijk veel water gedronken, want ze moest erg nodig plassen!

Comments (4) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 6/1/2007 - Jonna op de Kc

Tusssen Kerst en Oud en Nieuw zijn Jonna en ik naar de Kerstconferentie geweest. Het was echt super!!!! Een echte aanrader! Als je meer wilt weten over de Kerstconferentie kijk dan even op: http://www.kerstconferentie.nl.

 

We hadden een ruime kamer: beter gezegd een huis. Jonna’s mand (kleed) en voerbakken had ik onder de trap gezet. Echt ideaal dat dat zo kon. We kregen ook een speciale plek in de zaal, zodat Jonna de ruimte had om te liggen. Er was een stoel weggehaald, zodat Jonna op die plek kon liggen.

 

Jonna staat in de krant!!!!! In het Nederlands Dagblad van 29 december staat een grote foto van Jonna op de Kerstconferentie. Misschien lukt het nog om de foto te scannen. Als dat lukt, zet ik hem op Internet. Er werd ook nog verteld door Reayald (presentator) dat er geen huisdieren toegelaten werden op de Kc, maar dat er wel één dier werd toegelaten: namelijk de hond van Willemijn. Dat verhaal ging zo ongeveer als volgt: ‘Er is wel een huisdier en dat is de hond van Willemijn. Het baasje van Willemijn, ik zal haar naam niet noemen, al is ze er op getraind. Ik weet niet waar Willemijn zit. Ze  vindt het leuk als je tegen haar praat.’ Dus gevolg: ik heb met 700 mensen gepraat. Beetje overdreven, maar het komt aardig in de richting. Haha. Jonna en ik worden langzamerhand erg beroemd!

 

We hebben ook nog een boswandeling gemaakt. We moesten over een hek waaraan de onder- en bovenkant prikkeldraad zat. Er zat niets anders op dan Jonna over het hek te tillen. Dat was dan weer een hele belevenis! Ik heb ook nog gedrumd met ongeveer 50 (ik kan niet goed schatten) mensen en het was echt keihard. Jonna lag gewoon te slapen.

 

Op de laatste dag van de Kc ben ik alvast begonnen om Jonna kalmeringstabletjes te geven, zodat ze rustig thuiskwam, want thuis werd al erg veel vuurwerk afgestoken. Ik schrok erg toen Jonna bijna door haar pootjes zakte. Dat kwam dus door die tabletjes. Dankzij de tabletjes is Jonna oud en nieuw erg rustig doorgekomen. Ik heb haar lekker verwend, zodat ik haar aandacht wat af kon leiden.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 4/1/2007 - Rondrit door de stad

Hoi allemaal,

 

Vandaag heb ik heel zwolle'gezien'. Ik ging vanaf mijn stage met de bus naar het Station in Zwolle. In de bus zit een navigatiesysteem dat zegt wanneer je bij welke halte bent. op de een of andere manier ging dit niet helemaal goed en 'zei' het systeem de verkeerde halte. Ik was dus bij het busstation, maar ik wist het niet. Ik vond al wel dat er veel mensen uitstapten, maar in verhouding waren het er heel weinig, want het is vakantie. ((behalve voor mij) In ieder geval kwam ik er een halte te laat achter dat het station al geweest was. Ik vond het wel erg lang duren voordat ik er was en ik vroeg het aan een andere passagier. Had ik dat nou maar eerder gedan... Ik ben maar blijven zitten totdat het station weer langs kwam, dat was een uur verder. Aan het eind van mijn sightseeing kwam er een vrouw met een kind in de bus. Jonna ging staan toen ik bijna bij het station was. (volgens mij toevallig, maar dat weet ik niet) 'weet die hond wanneer ze erzijn?' vroeg hij aan zijn moeder. 'Nou, niet dus!!' dacht ik, of in ieder geval is ze er dan wel mooi laat mee!!! Nou ja, ik kwam uiteindelijk om half zeven thuis,! Toen was het echt ff tijd voor een bord vol boerenkool met worst.

 

Ps: er was nog een collega van Jonna in de bus. Jonna rende de bus door: dat was dus niet de bedoeling.

 

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 20/12/2006 - Nieuwe belevenissen

Hallo allemaal,

De afgelopen weken is er weer heel wat gebeurd. Hieronder zal ik de hoogte- en dieptepunten van onze belevenissen beschrijven.

 

Reizen naar stage

Ik heb, zoals ik al geschreven heb, veel geoefend om met Jonna naar stage te reizen. Vrijdag 8 december was het dan zover. Eerst liep ik met Jonna van huis naar het station in Kampen. Opeens vloog er een bokser op Jonna af. Ik heb Jonna toen maar losgelaten, zodat ze zich kon verdedigen. Ze begon erg hard te piepen. De baas van de bokser kwam er al snel aan en riep de hond terug. Normaal kan deze hond niet bij Jonna komen, maar hij was ontsnapt. Gelukkig heeft Jonna geen wonden o.i.d. opgelopen. Ik merk nu wel dat ze mij helemaal naar links trekt als we weer langs die betreffende plek lopen. Verder verliep de rit prima. Ik stapte in Kampen op de trein en kwam in Zwolle aan. Ik had reisassistentie aangevraagd. Hij was mooi op tijd en hij heeft mij naar de bus gebracht. Met de bus kom ik dichtbij mijn stage aan. Ik moet dan nog vijf minuutjes lopen. Mijn begeleidster van Bartimeus was op de achtergrond aanwezig en kon gelukkig ingrijpen toen ik de verkeerde straat overstak. Ik snap nu hoe dit kwam en hoe ik dit anders kan doen. Het aanvragen van reisassistentie was trouwens een heel gedoe. Ze zeiden dat ik een traject moest opgeven en dat ik dus niet kon zeggen dat ik van het station Zwolle naar mijn bus wilde. Ik moest daarbij zeggen dat ik vanuit Kampen kwam. Maar ja, in Kampen is helemaal geen reisassistentie, dus ik snapte er toen al helemaal niks meer van. Uiteindelijk is het toch gelukt, na vier keer bellen. Ik moet dan altijd naar het landelijke punt van de reisassistentie bellen en zij geven het weer door aan de betreffende reisassistenten in Zwolle. Na 8 december ben ik vaak ’s morgens naar mijn stage gaan reizen. Het verliep helemaal prima. Met een kleine uitzondering dat Jonna naar haar uitlaatroute liep ipv naar de deur, maar goed dat was ook snel opgelost. Ik ben hier dus wel tevreden over.

 

Naar school

Vorige week woensdag ben ik naar school geweest. Ik ben bij de verkeerde halte uitgestapt. Dat kwam door een misverstand. Er zijn twee haltes die Park Wezelanden heten en ik had met de chauffeur afgesproken bij welke halte ik eruit moest. Helaas had ik hem verkeerd begrepen en stapte ik bij de verkeerde halte uit. Na een aantal mensen gevraagd te hebben of zij mij konden uitleggen waar mijn school was, ben ik er toch gekomen. Ik was 10 minuten te laat, maar dat maakt dan ook niet uit. Ik was erg blij dat ik er toch nog zo snel gekomen was.

 

Vuurwerk

Met Jonna heb ik veel getraind om haar angst voor vuurwerk te verminderen. Het hielp erg goed. Jonna is erg blij wanneer ik de ballon op ga blazen en laat knallen. Ze weet dan dat ze eten krijgt. Binnen is ze niet meer bang voor vuurwerk. Ook op vuurwerk dat ze buiten in de verte hoort, reageert ze niet meer heftig. Ik was dus helemaal in de veronderstelling dat het redelijk goed ging. Ik had niet gedacht dat haar angst helemaal weg zou zijn, maar toch. Gisteravond werd er vrij dichtbij vuurwerk afgestoken. Jonna schoot helemaal in de stress. Trillen, hijgen, janken. Ze wilde heel hard naar huisrennen en trok erg hard aan de riem. Ze is echt heeel sterk!!! Ik kon haar nog maar net houden. Ik was gelukkig dichtbij huis. Toen ik thuis kwam, moest ik na een uurtje weer met haar op pad. Ze wilde helemaal niet meer lopen. Ik heb haar toen aan de riem meegenomen. Wel jammer dat het weer zo ging. Ik ga het KNGF maar even mailen of ik ook buiten kan gaan oefenen om Jonna’s angst voor het vuurwerk te gaan verminderen. Natuurlijk krijgt Jonna nog steeds kaas als er vuurwerk wordt afgestoken, maar gisteren nam ze er een likje van en dan vond ze het wel weer goed en keek ze de andere kant op.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 25/11/2006 - Bezoek dierenarts en aankomst van sinterklaas

Hoi allen,

Gisteren ben ik met Jonna naar de dierenarts geweest. Dit naar aanleiding van de diarree die ze al een paar weken had. Jonna’s temperatuur is gemeten: 38,5 graden C. Dat was prima! Haar hartslag was ook goed. Haar tanden zijn bekeken: ze heeft wel wat te veel tandsteen. Ik ga zo eens op Internet zoeken of ik iets kan vinden wat dit kan voorkomen. Je hebt genoeg kauwstaven voor honden wat tandsteen ook tegengaat. Haar ogen waren goed. De dierenarts heeft nog even aan har buik gevoeld, maar dat was allemaal prima. Ik heb tabletjes meegekregen die diarree afremmen, een wormenkuur, high sensitivity voer (licht verteerbaar) en kalmeringstabletjes tegen vuurwerk. De dierenarts raadde mij wel aan niet te vroeg hiermee te beginnen, omdat het erg versuffend werkt.

 

Vandaag kwam Sinterklaas aan achter de Oosterholthoeve. Heel spectaculair in een helikopter. Ik zou gaan paardrijden: in de manege. De manege is heel dicht bij de Oosterholthoeve. We hebben eerst gewacht tot iedereen weg is. De paarden zijn soms heel schrikkerig. Jonna was niet bang. Wel heel nieuwsgierig.

Comments (5) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 22/11/2006 - Bezoek KNGF

Hallo allemaal,

 

Vanmorgen is Renate samen met Michelle van het KNGF geweest. We hebben samen een begin gemaakt met de training om Jonna’s angst voor vuurwerk te verminderen. Renate en Michelle hadden blokjes kaas, smeerkaas en ballonnen meegenomen. Het was de bedoeling dat Jonna tijdens het knallen van de ballonnen lekkere blokjes kaas kreeg. Jonna werd helemaal gebiologeerd door de kaas. Eerst werd er een piepend geluid gemaakt met de ballonnen. Jonna reageerde daar totaal niet op. Vervolgens werden er buiten twee ballonnen kapot geknald. Jonna spitste even haar oren, maar genoot verder van de kaas. Vervolgens hebben we buiten geoefend. Ik liep met Jonna in tuig en Michelle ging boterhamzakjes (had ik nog gevonden ergens in de kast) kapotknallen. Zodra er een knal kwam, moest ik heel enthousiast gaan doen en Jonna wat smeerkaas geven. Dit is heel handig. De smeerkaas zit in een tube en Jonna kan aan het tuitje van de tube likken. Je houdt er dus geen vieze handen of vettige jas aan over. Jonna reageerde heel goed en was heel blij wanneer ik enthousiast zei: ‘Kijk eens Jonna.’ Ze was toen heel erg op mij gericht. Ook hoorde ik nog echt vuurwerk. Jonna reageerde weer blij toen ik zei: ‘Kijk eens, Jonna.’ En natuurlijk toen ik haar de smeerkaas gaf, was het feest helemaal compleet. Ik was iets te enthousiast, want de smeerkaas zat in haar neusgaten.

Dit wat we nu getraind hebben, ga ik elke dag één keer doen. Ik zet dan Jonna’s voerbak op tafel met brokjes uiteraard en zodra de ballon is geknapt door iemand van ons gezin, zet ik Jonna’s bak in de standaard en dan mag Jonna gaan eten. Zodra het beter gaat, zet ik niet eerst Jonna’s voerbak op tafel, maar haal ik het voer op nadat er een knal is geweest. Ik ga dus vanmiddag een zakje ballonnen en boterhamzakjes kopen.

 

Ik heb net de dierenarts gebeld, omdat Jonna steeds aan de diarree is. We verwachten wel dat dit door stress komt, maar om uit te sluiten dat het iets lichamelijks is, ga ik vrijdagmiddag naar de dierenarts. Ook wil ik hem vragen wat hij mij voor kalmerend middel voor Jonna aanraadt.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 18/11/2006 - Foto's van zeehonden toegevoegd!!!

Hoi allemaal,

 

Er staan 12 nieuwe foto’s in het fotoalbum. Ik moest nog steeds de foto’s van het dagje naar zee met mijn ouders, toevoegen. En ik heb ook een aantal foto’s van de geleidehondendag gekregen. Deze foto’s staan er nu ook op. Verder gaat het al wat beter met Jonna. Er wordt veel minder geschoten en Jonna reageert minder heftig als er wel wordt geschoten. Wat wel vervelend is, is dat Jonna nog steeds diarree heeft. Vandaag geef ik haar maar weer eens rijst.

Ik ben vandaag naar de dierenwinkel geweest. Daar heb ik nog een paar leuke speeltjes gekocht en  2 zakken beloningsbrokjes. Die dingen zijn echt in alle vormen verkrijgbaar. Ik heb nu brokjes in de vorm van tumtums en een zak met brokjes in de vorm van kleine botjes. Geen idee of ze anders smaken, maar dat ga ik ook niet proberen!!!  

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 15/11/2006 - Hoe gaat het nu met Jonna???

Woensdag heb ik het ‘vuurwerkverhaal’ op het forum geplaatst. Ik heb erg veel tips gekregen. Hieronder heb ik er een aantal op een rijtje gezet:

-         Koop een cd met vuurwerkgeluiden en laat Jonna aan deze geluiden wennen.

-         Geef Jonna iets kalmerends: Rescue of D.A.P.

-         Bel de politie om een deel van de oorzaak weg te nemen.

-         Neem contact op met het KNGF

-         Lees een boek over het beter begrijpen van het gedrag van je hond.

 

Nog een aantal andere tips dat ik kreeg:

-         Ga met Jonna naar een cursus waar haar angst voor vuurwerk kan worden afgeleerd.

-         Ga Jonna niet troosten, maar negeer haar angst.

 

Vrijdag heb ik het KNGF gebeld. Ik wil eerst van hen weten wat zij het beste vinden dat ik nu met Jonna kan gaan doen. Ik heb met hen afgesproken dat Renate woensdag 22 november langskomt. Vrijdag was ik trouwens ook jarig. Marianne kwam met Zora op bezoek. Er werd vrijdagavond een paar keer geknald, maar Jonna bleef rustig naast mij liggen. Dit kwam misschien wel doordat Zora ook erg rustig bleef. Jonna trilde heel erg tijdens de taxirit naar de stage die morgen. Ik was bang dat ze heel nodig moest, dus toen ik op stage kwam heb ik haar direct uitgelaten. Dit was niet de oorzaak van haar angst, want ze heeft niks gedaan. In de taxibus lagen wel een aantal planken. Misschien was Jonna bang voor het geluid dat de planken gaven die tijdens de rit verschoven. ’s Middags hijgde en trilde Jonna weer. Ik dacht nu dat het door haar angst kwam. Ik heb haar toch maar even uitgelaten. Toen bleek dat ze aan de diarree was.

 

Na donderdag heeft Jonna een aantal keer ’s nachts gejankt. Ze moest toen heel nodig. Mijn vader heeft haar toen uitgelaten. Vanmorgen ging ik naar de winkel met een paar klasgenoten. Jonna trok wel aardig hard, maar ik had niet door dat ze zo nodig moest. Toen poepte ze dus voor en in de ingang van de winkel. Echt heel vies. Ik denk dat dit allemaal veroorzaakt wordt door stress. Dit kan ik me namelijk ook nog van vorig jaar herinneren. Toen was het niet zo erg als nu, maar Jonna had toen ook vaak diarree in de tijd dat er vuurwerk werd afgestoken.

 

Ik vond het erg vervelend, maar ik besloot dat er de volgende week contact opgenomen zou moeten worden met de politie. Jonna wilde ’s avonds niet meer van huis en ’s morgens had ze er ook weinig zin in. Toen ik gisteravond naar de manege ging, werd er dichtbij vuurwerk afgestoken. Jonna wilde hard rennen, maar ik hield haar tegen. Ze was wel bang, maar het ging redelijk. Op een gegeven moment liepen we verkeerd. Ik weet niet hoe dit kwam. Of dat ik het verkeerde commando gegeven heb of dat Jonna een plek zocht waar ze minder bang was... Geen idee! Maar het was wel heel vervelend. Vooral omdat ik mijn oriëntatie toen kwijt was en omdat Jonna niet veel zin meer had aan werken. In het algemeen wordt er nu minder vuurwerk afgestken, omdat de politie er al heen was geweest voordat ik van plan was contact op te nemen. Ik heb dit nu ‘nog’ niet gedaan, maar mocht het weer erger worden dan ga ik er zeker achteraan. Het volgende vond ik op Internet. (het was dus niet gewoon vuurwerk) ik heb dit bericht gevonden op: http://www.blikopnieuws.nl.

 

Experimenteer niet met vuurwerk/Croftybommen

IJsselmuiden - Op woensdagavond kreeg de politie een melding van overlast van vuurwerk/melkbusschieten op de skatebaan aan de Graspieper. Men liet een projectiel ontploffen waardoor brand op de skatebaan ontstond. De politie hoorde een ontploffing en trof op de skatebaan twee

 plastic flessen aan die ontploft waren. Bij aankomst van de politie waren de daders reeds gevlogen. 

Uit de ontploffing en de daarop volgende brand bleek wel dat het een gevaarlijke ontploffing was geweest en dat het meer geluk dan wijsheid was dat er geen persoonlijke ongelukken zijn gebeurd. 

De politie waarschuwt voor het zelf experimenteren met explosieven of zogenaamde Croftybommen die gemaakt worden met behulp van gootsteenontstopper. De eerste slachtoffers zijn al gemeld. Gootsteenontstopper lijkt misschien een onschuldig goedje maar dat is het niet. Het bestaat uit agressieve chemicaliën die grote schade aan de huid, ogen en andere lichaamsdelen kunnen veroorzaken.

 

Pluspuntje is dat Jonna toen er vandaag in de verte vuurwerk afgestoken werd rustig in haar mand bleef liggen. Het uitlaten ging vanavond goed. Ik heb een ander rondje gelopen en Jonna was nu veel rustiger.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

• 8/11/2006 - Heeeel bang voor vuurwerk

Hier een berichtje dat ik op het geleidehondenforum heb geplaatst.

 

Hoi allemaal,

 

Jonna is echt heel bang voor vuurwerk. Er zijn nu al mensen vuurwerk aan het afsteken. Soms hoor ik het nauwelijks, maar dan is Jonna alweer dodsbang. Ze staat nu boven aan de trap te hijgen en ze trilt helemaal. Als ik met haar in tuig loop en ze hoort een knal wil ze hard rennen. Ik kan haar dan nog wel onder controle houden, maar ik vind het wel heel vervelend. Vorig jaar was het precies hetzelfde liedje en ik heb al heel wat tips gehad, maar niks helpt eigenlijk. De tips die ik gehad heb zijn:

-          leid Jonna af door met haar te spelen

-          geef haar iets kalmerends (dat kan volgens mij ook geen twee maand lang)

-          geef haar iets lekkers als het vuurwerk losbarst (dat kan ook niet de hele dag)

Deze tips zijn voornamelijk van het KNGF. Ze helpen natuurlijk wel iets, maar ik kan niet de hele avond met Jonna gaan spelen. Datkan natuurlijk wel een keer, maar niet elke dag.

Ik heb er ook over nagedacht om de politie te bellen, maar het probleem los ik daar geloof ik niet mee op, want Jonna blijft bang voor vuurwerk en bijvoorbeeld bij mijn stage wordt ook vuurwerk afgestoken. Hebben jullie tips? Mijn pianoleraar had het over een man die een cursus ging doen met zijn hond om aan het vuurwerk te wennen: is dat een idee?

 

Groetjes,

Willemijn

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

About Me

Hier kun je lezen over mijn belevenissen met Jonna. Je kunt ook foto's van ons bekijken. Schroom niet om eens te reageren op onze belevenissen of een berichtje achter te laten in het gastenboek.

Links

Home
Teken mijn gastenboek foto’s van Jonnawie is Jonna
Archives
Email Me
Page 1 of 5
Last Page | Next Page
Kijk ook eens op de volgende sites: site van het KNGF Site over de vader van Jonna
Hosting door HQ ICT Systeembeheer