Vandaag ben ik na vier weken weer eens naar school geweest. Ik vond het best spannend om weer met Jonna met de bus te gaan. Het was al zo lang geleden en zoiets moet je echt bijhouden.

Maar goed: het moest toch, dus heb ik het gewoon gedaan. Eerst ging ik een kort uitlaatrondje lopen met Jonna. Na een half uurtje thuis nog een paar dingen te hebben gedaan, gingen we op weg naar school. Eerst moest ik nog een cadeautje kopen bij de Drogist. Ik ben bang dat Jonna een dropje heeft gepikt. Ik weet het niet zeker, heb er ook maar niet naar gevraagd. Ik heb wel even heeeel streng foei gezegd, want ze was in ieder geval aan het snuffelen. Verder ging alles prima. Op de route naar het station kwam ik nog een vriendin tegen en daar heb ik nog mee staan kletsen. Jonna was ondertussen enthousiast aan het kwispelen. Ik was veel te vroeg bij de trein, maar ik kon nu mooi even uitrusten van een wandeling van zo’n drie kwartier. Jonna zocht al zonder dat ik er naar vroeg een bankje. Toen de trein kwam, zocht Jonna keurig een deur. We liepen wel eerst een heel stuk langs de trein. Ik dacht bijna dat ze niet luisterde, maar ze zocht keurig de deur. Het instappen ging ook goed. Jonna bleef in het halletje stil staan. Ik voelde bij haar kop en daaronder was een klapstoeltje. Daar ben ik toen gaan zitten. Na tien minuten treinen, moest ik naar de bus. Dit vond ik wel spannend ! Ik liep eerst verkeerd. Ik snap niet hoe dat kwam, maar goed ! Iemand hielp mij weer op weg en verder ging het lopen naar de bus prima. Ik dacht eerst dat ik in een andere bus moest, want die stond naast de bus die ik moest hebben. Jonna liep niet naar de verkeerde bus en iemand anders vroeg aan mij of ik lijn 29 moest hebben. Dit klopte en ik stapte in de goede bus. De chauffeur vertelde wanneer ik er was. Toen ik uit de bus ging moest ik nog een fietspad en een grasstrook oversteken, ging allemaal prima.

De terugweg ging ik ook met de bus terug. Jonna liep erg hard. Ik denk dat ze dacht dat we naar het park gingen, want daar kwamen we langs. Toen dit niet zo bleek te zijn, werd Jonna al minder enthousiast en ging ze zachter lopen. Ik had bij de stationshal afgesproken met mijn begeleidster van Bartimeus. We gingen nl op het station oefenen om de goede bus naar de stage te vinden. Dit ging wel goed, maar het is voor Jonna heel moeilijk om de juiste paal te vinden als er acht op een rij staan en er heel veel bussen en mensen zijn. Ik moet dus maar gewoon aan mensen vragen waar ik moet zijn.

Ik ben dus heeeel blij dat het zo goed gaat ! Om even een eerlijk beeld te geven: het gaat ook wel eens fout. Vooral als ik moe ben dan kan ik meniet concentreren op de route en dan verdwalen we soms. Ik heb dat pas ook gehad op de terugweg van het station naar huis. Ik heb toen maar steeds tegen Jonna gezegd: ‘ga door.’ Op een gegeven moment kwamen we langs een hele omweg thuis. Gelukkig ! Die dag ervoor stond ik op mijn moeder te wachten bij de apotheek. Tenminste dat dacht ik. Ik stond heel ergens anders; ik ben waarschijnlijk schuin over gestoken. Wel jammer, maar het hoort er ook weer bij. Uiteindelijk komt het altijd wel goed, maar het is soms wel frustrerend! Daarom ben ik echt heeeel blij dat het vandaag zo supergoed ging. Ik heb nog bijna nooit zo’n goed gevoel gehad over een route die ik met Jonna gelopen heb.