Het was zo ver!!!!! Bakenweekend!!!!! Wat is dat?????? Een heel gaaf weekend van het Baken. Haha, nu weet je nog niet zoveel. Dit jaar gingen er vijfenzeventig jongeren mee van onze kerk. In het Baken kun je zaterdagavond altijd gezellig wat drinken en kletsen en soms worden er activiteiten georganiseerd waaronder dus het Bakenweekend. Je begrijpt het waarschijnlijk al: Jonna en ik waren ook van de partij.

Gelukkig kon ik een uurtje eerder weg van mijn stage, zodat ik tijd genoeg had om te douchen, Jonna uit te laten en nog snel wat spullen in mijn tas te proppen. Om zes uur kwamen Willemein en haar moeder, Abke, Jonna en mij ophalen. Het was wel wat proppen met Jonna en tassen in de achterbak, maar het ging prima. Om kwart over zes kwamen we bij het Baken aan.

Ik reed mee met Jan-Kees. Jonna lag op de achterbank. Het was de bedoeling dat ze daarvoor op de grond zou liggen, maar daar paste haar grote lijf niet in. Rond negen uur kwamen we aan in Appelscha. Het verblijf was best groot. We sliepen met veertien meiden en een hond op één slaapzaal. Ik had Jonna’s kleed meegenomen. Daar sliep ze ’s nachts op naast mijn bed.

Ik vond het best spannend om Jonna mee te nemen. Tijdens zo’n weekend heb je een heel ander ritme dan normaal. Ik hoopte maar dat het goed zou komen met uitlaten en eten geven aan Jonna. Gelukkig viel dit allemaal reuze mee. Jonna plaste netjes helemaal achteraan op het grasveld. In het bos ging ze poepen, dus daar hadden we geen last van. Jonna kon trouwens heerlijk los lopen. Op het grote grasveld kon ze hard rennen. Bart en Rien gingen een paar rondjes met Jonna rennen, maar Jonna kan altijd het hardst natuurlijk.

Vrijdagavond gingen we een douanespel doen. Ik heb niet meegedaan, omdat Jonna moeilijk mee kon. We gingen door een bos waar veel doornstruiken groeiden en geen echte paden waren. Maar goed dat ik niet meegegaan was met Jonna. Ik had overal de doornen kunnen uithalen.

Wat wel heel lastig was, was dat Jonna graag en veel van de grond wilde eten. Ik heb het proberen te voorkomen door de riem kort te houden. Dat was nog een hele crime! Op een gegeven moment liet iemand een vulkoek vallen. Die was binnen één seconde in Jonna’s maag verdwenen.

Zondagavond deden we een stukje waarin Jonna een rol had als figurant. In het stukje was Jonna de hond van Irma en Marqueriete. (twee vriendinnen van mij) Jonna ontdekte ineens tijdens het stukje dat ik ook op het podium was. Ze vergat haar rol en rende naar mij toe. Ze likte mijn gezicht: ik vond dit het leukste van het stukje. Dit waren de dingen die ik ff kwijt wilde over het Bakenweekend.