Jonna en ik hebben ook keihard gewerkt!!!! Maandag na het Bakenweekend hebben we getraind met Ilse. Dit ging best goed. Wel vind ik de heenweg lastig, omdat er weinig herkenningspunten zijn. Ik was die week ervoor erg verdwaald. Ik was een heel eind uit de richting en ik kwam er pas heel laat achter. Gelukkig is iemand toen met mij meegelopen naar De Kern. Ik baalde er wel van. Tijdens de training ging het allemaal best goed: Ilse noemde nog een aantal commando’s, dat ik Jonna moest geven. Ik vind het wel lastig wanneer ik die commando’s precies moet geven. Dit komt dus omdat er weinig herkenningspunten zijn. OP de terugweg zijn er wel veel herkenningspunten. Ik moet bijvoorbeeld drie uitritten oversteken. Dit is vrij duidelijk. Na de derde uitrit ben ik bij de bushalte.

Op het station vond ik het lastig om de trein te vinden. Dit hebben we maandag 30 oktober nog specifiek geoefend. Dit is me nu ook duidelijk geworden. Ik ben dinsdag alleen naar huis gegaan. Het vinden van de bus en de trein ging prima. Ilse heeft mij in de bus een plaats gewezen waar ik prima kan zitten met Jonna. Er is daar namelijk veel ruimte. Dit is achterin de bus vlak bij de uitgang op de klapstoeltjes. Jonna liep er dinsdag direct naar toe. Op de terugweg ging ik nog even verkeerd, omdat Jonna in IJsselmuiden naar een snackbar toe wilde en ineens een andere kant opging waardoor ik gedesoriënteerd was.

Omdat de terugweg wel goed te doen is en de heenweg niet heb ik besloten me eerst te richten op de terugweg. Bij de heenweg is het trouwens een probleem om de goede bus te vinden. Ik heb hiervoor overstaphulp gevraagd, maar ze zeiden dat ze me niet konden garanderen dat ik deze hulp krijg, omdat ze eerst mensen moeten helpen die uit de trein stappen en daar voor hulp hebben aangevraagd. Ik vind dit nogal vreemd, want het station in Zwolle is totaal niet blindvriendelijk.