Hallo allemaal,

De afgelopen weken is er weer heel wat gebeurd. Hieronder zal ik de hoogte- en dieptepunten van onze belevenissen beschrijven.

Reizen naar stage

Ik heb, zoals ik al geschreven heb, veel geoefend om met Jonna naar stage te reizen. Vrijdag 8 december was het dan zover. Eerst liep ik met Jonna van huis naar het station in Kampen. Opeens vloog er een bokser op Jonna af. Ik heb Jonna toen maar losgelaten, zodat ze zich kon verdedigen. Ze begon erg hard te piepen. De baas van de bokser kwam er al snel aan en riep de hond terug. Normaal kan deze hond niet bij Jonna komen, maar hij was ontsnapt. Gelukkig heeft Jonna geen wonden o.i.d. opgelopen. Ik merk nu wel dat ze mij helemaal naar links trekt als we weer langs die betreffende plek lopen. Verder verliep de rit prima. Ik stapte in Kampen op de trein en kwam in Zwolle aan. Ik had reisassistentie aangevraagd. Hij was mooi op tijd en hij heeft mij naar de bus gebracht. Met de bus kom ik dichtbij mijn stage aan. Ik moet dan nog vijf minuutjes lopen. Mijn begeleidster van Bartimeus was op de achtergrond aanwezig en kon gelukkig ingrijpen toen ik de verkeerde straat overstak. Ik snap nu hoe dit kwam en hoe ik dit anders kan doen. Het aanvragen van reisassistentie was trouwens een heel gedoe. Ze zeiden dat ik een traject moest opgeven en dat ik dus niet kon zeggen dat ik van het station Zwolle naar mijn bus wilde. Ik moest daarbij zeggen dat ik vanuit Kampen kwam. Maar ja, in Kampen is helemaal geen reisassistentie, dus ik snapte er toen al helemaal niks meer van. Uiteindelijk is het toch gelukt, na vier keer bellen. Ik moet dan altijd naar het landelijke punt van de reisassistentie bellen en zij geven het weer door aan de betreffende reisassistenten in Zwolle. Na 8 december ben ik vaak ’s morgens naar mijn stage gaan reizen. Het verliep helemaal prima. Met een kleine uitzondering dat Jonna naar haar uitlaatroute liep ipv naar de deur, maar goed dat was ook snel opgelost. Ik ben hier dus wel tevreden over.

Naar school

Vorige week woensdag ben ik naar school geweest. Ik ben bij de verkeerde halte uitgestapt. Dat kwam door een misverstand. Er zijn twee haltes die Park Wezelanden heten en ik had met de chauffeur afgesproken bij welke halte ik eruit moest. Helaas had ik hem verkeerd begrepen en stapte ik bij de verkeerde halte uit. Na een aantal mensen gevraagd te hebben of zij mij konden uitleggen waar mijn school was, ben ik er toch gekomen. Ik was 10 minuten te laat, maar dat maakt dan ook niet uit. Ik was erg blij dat ik er toch nog zo snel gekomen was.

Vuurwerk

Met Jonna heb ik veel getraind om haar angst voor vuurwerk te verminderen. Het hielp erg goed. Jonna is erg blij wanneer ik de ballon op ga blazen en laat knallen. Ze weet dan dat ze eten krijgt. Binnen is ze niet meer bang voor vuurwerk. Ook op vuurwerk dat ze buiten in de verte hoort, reageert ze niet meer heftig. Ik was dus helemaal in de veronderstelling dat het redelijk goed ging. Ik had niet gedacht dat haar angst helemaal weg zou zijn, maar toch. Gisteravond werd er vrij dichtbij vuurwerk afgestoken. Jonna schoot helemaal in de stress. Trillen, hijgen, janken. Ze wilde heel hard naar huisrennen en trok erg hard aan de riem. Ze is echt heeel sterk!!! Ik kon haar nog maar net houden. Ik was gelukkig dichtbij huis. Toen ik thuis kwam, moest ik na een uurtje weer met haar op pad. Ze wilde helemaal niet meer lopen. Ik heb haar toen aan de riem meegenomen. Wel jammer dat het weer zo ging. Ik ga het KNGF maar even mailen of ik ook buiten kan gaan oefenen om Jonna’s angst voor het vuurwerk te gaan verminderen. Natuurlijk krijgt Jonna nog steeds kaas als er vuurwerk wordt afgestoken, maar gisteren nam ze er een likje van en dan vond ze het wel weer goed en keek ze de andere kant op.