Vandaag was het ook weer lachen met Jonna al heb ik wel even flink moeten optreden. Ik was op mijn werk en Jonna wil daar vaak niet veel drinken. Ik hoorde haar op een gegeven moment wel drinken en ik kon daardoor niet langs haar heen. Ze stond helemaal in het pad. Ik dacht: laat ik maar even wachten. Ze drinkt nu in ieder geval. Opeens kwam er iemand aan die in de kantine werkt. ‘Jonna drinkt de koffiemelk op!’ schreeuwde ze. De koffiemelk stond daar dus op de grond precies voor Jonna ’s neus. Die kans kon ze natuurlijk niet laten schieten.

WAARRRRRM!!!!!

Het is zo ontzettend warm en daar denkt Jonna net zo over. Op het werk ligt ze te slapen onder een bureau. Ze zoekt het plekje op wat het koelst mogelijk is.

IJSKONG

Voor Jonna heb ik een ijskong gemaakt. Dat is: een kong met brokjes en water. Deze kong met inhoud gaat verpakt in plastic in de vriezer. Na een paar uur haal ik de kong weer uit de vriezer. Jonna heeft dan een heerlijk ijsje. Voor Jonna is het heel lekker en ik ben er van verzekerd dat Jonna weer wat water binnenkrijgt.

ZWEMMEN

Gisteren heb ik met Jonna gezwommen. Jonna vond het niet erg leuk. Ze ging wel mee het water in, zwom een klein stukje en wilde er toen weer uit. Toen ze op de kant was, schudde ze zich eens uit en ging gras eten. Ik vroeg me toen af of ze in een koe veranderd was.

Ok, wat staat er nog op het programma. Ik heb nog een foto gekregen van een halfbroer van Jonna. Die komt nog op de site te staan. Verder zal ik alle belevenissen die ik hier nog niet verteld heb nog uittypen en op de weblog plaatsen.

Groetjes en hopelijk weten jullie de weg nog naar mijn weblog,

Willemijn

In de meivakantie ben ik dus naar Juba en haar baas (en baasjes) geweest. Er staan weer een paar leuke foto’s op mijn weblog. Ze kenden elkaar nog heel goed. Ze gingen eerst heel veel spelen en daarna moesten ze af liggen. Ze gingen heel lief bij elkaar liggen en met de bekken om elkaar heen. Echt grappig!  

Zo das alweer een hele tijd geleden. Ik zal het goed maken door een extra lang verhaal te schrijven.

Met Jonna’s poot is het gelukkig helemaal goed. Ze heeft er gelukkig ook geen pijn meer aan gehad. Dus dat is dan goed afgelopen. Wat nog wel een probleem is, is dat Jonna zo graag allerlei dingen van straat opeet. Met koninginnedag was ik met een vriendin van mij en Jonna naar de vrijmarkt geweest. Erg gezellig! Voor Jonna’’s doen hield ze haar tempo flink laag, maar toch had ze volgens mij nog niet helemaal begrepen wat slenteren over de vrijmarkt precies inhoudt. Verder wilde ze elk ding dat ze tegenkwam opeten. Erg irritant! Ik heb haar toen kort aan de lijn gehouden. Daarna gingen we bbqen. Op zich erg leuk, maar met een geleidehond erbij erg vermoeiend. Ik moest haar de hele tijd in de gaten houden. Toen ik er even geen erg in had, heeft ze een hamburger opgegeten. Ze was me dus weer te slim af.

Die dag daarvoor, vrijdag dus, ben ik met Jonna met de bus naar school gegaan vanaf het station in Zwolle en weer terug. Dit hebben we gedaan om te oefenen: ik heb getraind met iemand van Bartimeus. Het ging erg goed. Dus daar ben ik wel erg blij mee. Nu gaan we de route in IJsselmuiden naar de kerk trainen. Ik ken al een heel groot gedeelte van die route, dus dat scheelt dan al weer.

Gisteren heb ik met drie vriendinnen in Apeldoorn gewinkeld. Jonna was aan de diarree en ze poepte ook in de Oranjerie. Hiermee was ik wat minder blij. Verder heeft ze zich de hele dag keurig gedragen. Het was wel lastig dat ik haar nergens goed kon uitlaten. De terugweg kon ze nog wel ff ergens in het zand plassen. En dit brengt mij weer tot iets anders dat ik met Jonna beleeft heb. In onze achtertuin zijn alle tegels weggehaald en het is nu één grote zandbak. Jonna was helemaal enthousiast: te enthousiast naar mijn zin. Ze plaste midden in het zand. Ze is vandaag alweer achter ‘t huis geweest, maar nu heeft ze zich keurig gedragen. Maar goed: met het winkelen kwamen we ook bij een roltrap en daar mocht Jonna niet op. Dan maar ff beneden wachten. Wel jammer, maar nix aan te doen. Later hoorde ik dat er nog wel ergens een lift was. Wat wel heel fijn was, was dat Jonna mijn vriendinnen constant volgde. Echt heel handig! Het was een heel vrij gevoel om daar zo lekker zonder arm van iemand anders te kunnen lopen. Vanavond ga ik naar Juba. Ik ben benieuwd of Jonna haar zusje nog kent.

Vandaag heb ik een heel eind met Jonna gereisd. Dat ging erg goed! Ik kwam terug van een kamp. Ik ging met klasgenoten. Ook de heenreis heb ik gereisd met de trein en de bus. Echt super dat het zo kon!!!!

Op kamp kon Jonna heel lekker vrij rennen. Er was veel gras en er was een heel lang stuk waar geen auto’s reden. Om twaalf uur ’s nachts gebeurde er iets vreemds. Jonna rende lekker in het gras, maar opeens hoorde ik gejank. Daarna een soort val en weer heel hoog en zielig gejank. Mijn klasgenoten en ik gingen naar Jonna toe. Normaal moet de hond naar de baas komen, maar dit was wel een bijzondere situatie. We liepen weer terug naar het gebouw. Toen we binnenkwamen, was er niets aan Jonna’s poten te zien. We gingen slapen. De volgende dag zei iemand dat Jonna bloed aan haar poot had. Het bleek dat ze een wond helemaal bovenaan haar rechterpoot heeft. Deze wond zit aan de binnenkant. Vandaag ben ik naar de dierenarts geweest. Ze heeft wondenzalf gekregen. Op kamp hadden we desinfecterende poeder op haar wond gedaan. Het was dus gelukkig niet ontstoken.

Vandaag ben ik weer met Jonna naar de dijk geweest. Ze ging weer keihard rennen natuurlijk. Ook was ze zo slim om in de aalt te gaan liggen. (heerlijk rook dat, dus niet) En het allerleukste was nog dat ze onder de douche moest en gewassen moest worden met hondenshampoo. Het kwam ook wel weer goed uit eigenlijk, want ik wilde haar binnenkort toch onder de douche doen. (dit mag trouwens niet te vaak, omdat dit slecht kan zijn voor haar huid) Ze bleef heel lief staan onder de douche en toen ik haar achterpoot wilde schoonmaken, tilde ze die netjes voor mij op. Zo beleef je altijd wel weer wat!

Oh ja, ik heb ook een poll op mijn site gezet, dus je kunt aangeven hoe je over de weblog denkt. Dat is handig om te weten natuurlijk! En je kunt nog steeds een reactie geven op wat ik geschreven heb: klik dan op post a comment. Altijd leuk om te lezen. En nu ik toch bezig ben: je kunt me natuurlijk ook mailen.  

Groetjes en tot blogs! (of hoe heet dat)   

Hoi allemaal!!!!!

Ik ben lid van een forum over geleidehonden en daar kregen we het over het spelen van geleidehonden. Ik merk dat veel mensen denken dat Jonna niet mag spelen. Maar gelukkig is dat niet zo!!!! Ze vindt spelen net zoals andere honden erg leuk en ze zou het niet kunnen missen. Ze mag dus best met andere honden lekker ravotten. Natuurlijk mag dat niet als ze haar tuig om heeft en ook niet als ik haar aan de riem heb, want dan kan ik achter haar aan gaan rennen en daar heb ik totaal geen zin in natuurlijk. (zoveel conditie heb ik trouwens ook niet)

Ik heb een heel leuke foto gekregen waar de vader van Jonna op staat. Een echte tophond!!!! Ze heeft al veel prijzen gewonnen. Je kunt de foto ook bekijken in het fotoalbum.

Nu zijn jullie natuurlijk ook benieuwd hoe het met Jonna gaat. Twee woorden: heel goed! Ze heeft inderdaad ook een flostouw en daar komt ze telkens mee aanlopen. Eerst lag het touw in de schuur en af en toe pakte ik het om ermee te gaan spelen met Jonna. Nu ligt het touw in haar mand. Af en toe gaat ze op haar rug liggen en kwispelt ze met haar staart: dit geeft een hard getik op de grond. Ze vindt trekken ook heel leuk. Ze is echt heel sterk en laat niet snel los. Als ik zeg: ‘Los’, dan doet ze dit direct.

Pas had Jonna mij weer naar ‘mijn’ plekje in de mediatheek gebracht. Maar ja, op school zijn er natuurlijk geen plekjes gereserveerd en er zat al iemand anders. Dat was wel even apart voor haar, volgens mij. De volgende keer bracht ze me gelukkig wel weer naar ‘mijn’ plekje wat toen ook nog vrij was.

Dawast weer. Groetjez.

Hoi allemaal,

Vandaag zijn mijn vader en ik met Jonna en Siepie (de poes) naar de dierenarts geweest. Jonna moest ingeent worden. Dat moet één keer in het half jaar. Dat betekent dat ik Jonna zo ongeveer ook al een half jaar heb. Echt tof!!!! Ik kan haar niet meer missen, hoor. Maar goed: ze gaf geen kik bij het inenten en bleef rustig tegen mij aanstaan. Alles was prima in orde: hartslag was goed, nagels waren goed, gewicht was prima op peil, dus wat wil je nog meer. Ook zijn haar nagels nog geknipt.

Met de poes is het minder goed afgelopen. Deze weblog gaat eigenlijk over Jonna, maar ik wil het toch even kwijt. De poes hebben we laten inslapen. Ze had allemaal vocht in haar buik en borst en ze was erg benauwd. We moesten er bij blijven toen Siepie doodging. Ze kreeg een spuitje en de stof ging dan door haar bloedbaan en dit zorgde er voor dat ze doodging. Oh zo zielig! Ze ademde even heel hard en piepend en toen was het voorbij.

Nou, dit was een vrolijk en een verdrietig bericht. Groetjes en tot logs.

Zaterdag 18 februari

Vandaag zijn we vertrokken naar Simonswald. Dit was een hele reis: vooral voor Jonna, want volgens mij was dit de eerste keer dat ze zo’n grote reis gemaakt heeft. Jonna lag achterin in de mand. Ik zat naast haar op een stoel helemaal achterin de auto. Jonna ging eerst nieuwsgierig zitten kijken, maar later, toen ze merkte dat het wel heel lang duurde, ging ze met haar kop op de tas liggen slapen. Jonna lag nl helemaal tussen de tassen. Het zag er echt lief uit.

’s Avonds gingen we eten in een restaurant. Jonna kreeg ook een bakje water. Ook daar vond iedereen haar erg lief en wilde men haar graag aaien.

Zondag 19 februari

’s Morgens zijn we naar de kerk geweest. De mensen daar keken hun ogen uit. Wat lastig was, was dat JOnna telkens ging staan als er iemand langs ons heen liep. Ook ging ze steeds staan als wij gingen staan met de zegen of met zingen. Na de dienst gingen we koffiedrinken. Jonna snuffelde aan een brood en had bijna ook nog een stukje van iemand gekregen. Gelukkig zei mijn vader dat ze dit niet mocht hebben, want anders werd ze ook nog beloond voor haar slechte gedrag. Maar goed: als ik Jonna was, zou ik ook proberen dit heerlijke brood te proeven.

’s Middags hebben we een lange wandeling gemaakt. In het begin kon JOnna mooi in tuig, datt liep erg fijn. Ze was in het begin wat gespannen. Maar ja, dat is ook wel logisch, want het is allemaal nieuw. Later kwamen we op een stuk waar de sneeuw wel een meter diep was. Toen heb ik Jonna vrij laten lopen, want ze wilde zo hard dat ze mij steeds dieper de sneeuw in trok. Jonna vond het helemaal geweldig. Ze heeft wel 10 keer zoveel gelopen dan wij. ’s Avonds was ze hondsmoe en lag ze te snurken in haar mand.

Maandag 20 februari

Vandaag gingen wij langlaufen. Jonna deed haar behoefte precies naast de laupe: gelukkig niet erin, maar toch erg vies. Verder vond ze het heerlijk om zo lekker vrij rond te lopen. Het is echt de week van haar leven volgens mij. Ze geniet net zoals mij met volle teugen van deze vakantie.

Woensdag 22 februari

Vandaag zijn we uiteraard weer wezen langlaufen, maar we zijn ook nog naar het zwembad geweest. Jonna mocht bovenaan het trapje staan kijken. Daar was ze het niet mee eens. Ze jankte keihard totdat ik naar haar toeging en zei, dat ze stil moest zijn. Het hielp gelukkig wel. Wil je ff lekker zwemmen en dan heb je dat hondengejank aan je hoofd. Niet erg gezellig, maar ja ik kan me wel voorstellen dat ze ook graag mee wil doen.

Vrijdag 24 februari

Vandaag hebben we bij Duitse mensen gegeten. Ze hadden ook een hond: Flo. Ze blafte toen ze Jonna zag, maar bleef verder rustig. Jonna had mooi geluk, want ze kreeg lekkere botjes van die mensen. Hun hond werd ook verwend, want zo bleven de honden lekker rustig.

Woensdag 1 maart

Jonna is echt een superhond! Vandaag was ik in een heel drukke aula op zoek naar klasgenoten. Ik hoorde ze nergens. Op een gegeven moment stond ik maar even stil en zei iemand: ‘Ha Willemijn.’ Daar zaten een paar klasgenoten waar Jonna me heen gebracht had. Echt goed!!!! Ook kan ze voor mij een plaatsje vinden in de mediatheek. Ze loopt er bijna rechtstreeks naar toe. Even heeft ze een tussenstop, maar als ik zeg dat ze door moet gaan en een plekje moet zoeken doet ze dat braaf. Ik ben echt heel blij met haar.

Vandaag had ik ook een rondleiding. Een mevrouw zei waar ik heen moest en ik gaf Jonna de commando’s. Echt fijn zo vrij lopen veel beter dan met de stok.

Hoi allemaal,

Vandaag ben ik naar de manege geweest. Rond negen uur ging ik met Jonna op weg. Eerst de uitlaatroute lopen en daarna nog een stuk naar de manege. Jonna vindt het altijd helemaal geweldig bij de manege. Ik maak haar riem dan altijd vast aan een stang op het perron. Zo kan Jonna precies zien wat ik allemaal doe. In het begin was ze erg jaloers op Ivo, het paard waarop ik rijd, maar dit is nu niet meer zo. Ze snuffelt mij wel helemaal af na het paardrijden.

Vandaag heb ik bij de dierenwinkel een bijtring gekocht. Ik hoorde van iemand dat ze die had gekocht en dat leek mij ook wel een goed idee. Ik wilde nl nog een speeltje voor haar kopen, maar ze mag niet met ballen spelen, omdat als er dan kinderen op straat spelen met een bal en Jonna aan het werk is de kans groot is dat ze mee wil spelen. Er vielen dus al heel wat speeltjes af, maar deze ring is erg leuk. Je kunt er trekspelletjes meedoen, maar je kunt er ook mee apporteren.

Oeps, vergeten!!!!!! Of tenminste: vergeten op mijn weblog te zetten. Jonna is 1 januari 2 jaar geworden. Haar verjaardag begon niet zo leuk, want ze was doodsbang voor het vuurwerk. Ik wilde ’s nachts nog weg, maar dat feest ging dus niet door. Jonna heeft ’s nachts maar op mijn kamer geslapen, zodat ik het kon horen als ze bang was, maar toen heeft ze gelukkig wel doorgeslapen.

Na de kerkdienst op nieuwjaarsmorgen gingen we elkaar handen geven. Jonna liep netjes naast mij mee en af en toe snuffelde ze even aan mensen.

Gisteren liep ik in de stad en ik hoor ineens iemand zeggen: ‘Gelukkig nieuw jaar.’’ Dat was niet tegen mij, maar tegen Jonna. Later bleek dat ik hem ook nog kende van mijn werk. Haha, was wel grappig!!!

Hallo allemaal,

Dat is echt heeeeeeeel lang geleden, maar nu heb ik ook weer heel veel te vertellen over Jonna. De afgelopen week heb ik heel wat met haar meegemaakt.

Zaterdag was ik met vrienden naar ’t Hok geweest. Jonna mocht daar wat rondlopen, maar dat had ik dus beter niet kunnen doen. Op de grond lag heel veel chips waar ze erg veel van gegeten heeft. Ze was de dag of beter gezegd de nacht daarna erg misselijk en heeft in huis gepoept, net zoals woensdagnacht. Ja, das dan balen hoor! Ik durfde haar bijna niet mee te nemen naar school. (haha) Maar het is gelukkig allemaal goed gegaan.

Ook was Jonna gisteren helemaal zwart. Ik had haar ergens vrij laten lopen waar ze net een sloot uitgebaggerd hadden. Dit wist ik natuurlijk niet en Jonna was zo zwart als... (mag je zelf invullen, ik ben kleurenblind) Maar in ieder geval moest ze zo snel mogelijk onder de douche. Ik had vorige week hondenshampoo gekocht, dus dat kwam weer goed uit.

Ook heb ik va de week met Jonna in het park gelopen. Ik was daar met een studiegenoot van mij die ook een geleidehond heeft. Jonna heeft er wat afgelopen. Het was echt gezellig!

Jonna gaat ook elke zondag mee naar de kerk. Ze ligt dan heel lief naast of voor mij. Tenzij dat mijn vader eraan komt om te collecteren. Ze wil dan graag naar hem toe en gaat staan. Erg grappig!

Dit was het weer. Weer heel veel stof tot nadenken, toch?

Ik wil jullie ook allemaal heel fijne kerstdagen en een goede jaarwisseling wensen.

Gisteren werden er op school pepernoten gestrooid. Jonna vond het helemaal geweldig. alle pepernoten lagen gewoon voor haar neus. Wel lastig voor mij trouwens om haar toch af te laten blijven. het was ook nog eens onder de les en ze wilde het hele lokaal wel doorlopen om alles op te snoepen, maar dat ging helaas voor haar niet door, maar natuurlijk kon ik niet voorkomen dat ze er een heleboel in haar maag had.

Vandaag ben ik er weer eens achter gekomen hoe slim Jonna is. Ik had JOnna uitgelaten, wat korter dan anders, want ik ging over een half uur weer met haar op pad. Ik liep weer terug over het schelpenpad en stak de straat over. Ik wilde linksaf, maar Jonna wilde rechtdoor over het andere schelpenpad. Ik zei dat ze naar links moest, maar nee hoor. Op een gegeven moment moest ze wel, maar wat deed ze: ze bleef stokstijf staan. Ik voelde met mijn stok en voelde dat ik ook niet verder kon, want we stonden voor een struik. Maar goed, ik wist dat we wel verder moesten kunnen, want ik had er al zo vaak gelopen. Ik ging dus even met de stok verder en ja hoor: we konden er gewoon langs. Conclusie: Jonna is beslist niet dom!!!

Vanmiddag hebben we een heel eind met Jonna gelopen. Ik typ dit nu al voor de derde keer, dus dat is niet erg handig, maar goed. Hopelijk lukt het nu wel. Jonna heeft erg hard en veel gelopen en ze is nu erg moe. Ze wist zelfs een manier om over het wildrooster heen te komen. Beter gezegd: ze liep op het randje langs het rooster heen. Slim, he? Gisteren heb ik met Jonna de terugweg van het station naar huis geoefend. We hebben er nu weer een aantal herkenningspunten bij: zoals paaltjesen heuveltjes. Dat was het weer voor vandaag.