Op weg naar mijn PPL
• 15/6/2007 - A whole different ballgame (IFR)
15 juni 2007. Ik was om 8:30 op de vliegclub.
Ik had op donderdag avond al even naar de TAFs gekeken. Het beloofde niet veel goeds.
Om 8:55 kwam Toon aanlopen. Samen keken we even naar de actuele METAR gegevens en de TAF die was uitgegeven.
Op de TAF bleek dat het zicht tijdelijk 3500m was, met nevel, wolken op 700 ft en 1500ft en lichte regen.
Om VFR te mogen vliegen is een zicht van 3000m met wolkenbasis hoger dan 600 ft noodzakelijk (met zicht op grond). Wij zouden eventueel dus Special VFR kunnen vertrekken naar Seppe, maar echt overhouden deed het niet. Bovendien had ik vandaag maar een korte les geboekt, dus een les met speciale verrichtingen zat er ook niet in.
Toon had via via gehoord dat ik wel eens IFR wilde vliegen. Dus stelde hij dat voor. Dat leek mij wel wat. Na een vliegplannetje ingediend te hebben vertrokken we naar het toestel. Wij zouden gaan vliegen/navigeren naar een aantal NDB's (Non Directional Beacons). De route was Papa Sierra (PS), STD, ROT, RR en vandaar de ILS oppakken voor baan 24.
"Eitje" dacht ik. Dit doe ik op de simulator ook zonder problemen. Dus in het echt kan ik het ook. Toon deed deze keer de RT, want hij voelde waarschijnlijk aan dat ik het druk genoeg zou krijgen. Hij zat er niet naast.
Rwy 24, Victor 2. ok.. Voor het taxien hadden we al een aantal navigatiebakens ingesteld. Zo hadden wij Papa Sierra ingesteld, en de VOR om een aantal checks te kunnen doen. Eerst moet je uitluisteren (morse) om te horen dat je het juiste baken te pakken hebt. Na het taxien kregen we takeoff clearance en op naar 2000 ft richting Papa Sierra. Na passeren van 1000 ft kreeg een Boeing van Onur Air clearance om te mogen landen. Uitgekomen bij 2000 ft werden we overgezet naar Rotterdam Approach.
Ondertussen waren we de wolken al ingedoken en zag ik echt HELEMAAL niets meer. Dit is wel even anders dan op de simulator. Want hier is er wel sprake van wind, turbulentie en ..... foute waarnemingen.
Ik vloog, zonder dat ik het doorhad, "stijl" omhoog en een bocht naar rechts. Dat stijle viel wel mee, maar het geeft aan dat ik niet werd gewaarschuwd door mijn evenwichtsorgaan. Dit komt omdat de koerswijzigingen onder de "drempel"waarde van je zintuigen zit. Ik werd door Toon erop attent gemaakt en corrigeerde het. Gevolg is alleen dat je gevoel je dan verteld (want de correctie is BOVEN de drempelwaarde) dat je een daalvlucht aan het maken bent met een bocht naar links. Een heel rare belevenis.
Daarna gebeurt dit (eigenlijk) niet meer. Er zijn wel correcties nodig, maar die ontdek ik zelf en corrigeer ik dan ook. Het vliegen van NDB's is verder zoals in de simulator (met wat aanpassingen, maar dat gaat te ver om hier uit te leggen.. voor de kenners: Pas op voor een "hondenbocht"). Via PS naar STD, naar ROT (bij Van Brienenoord brug) naar RR. Door gaten in de bewoling kon ik af en toe naar buiten kijken, maar daar had ik echt effe geen tijd voor. Wat is dit werken zeg. En ik hoefde alleen maar te vliegen. Toon deed al het andere werk. Moet ik dit allemaal alleen kunnen?
Bij het aanvliegen van RR werden wij naar 3000 ft gedirigeerd en een 360 over right. Daarna werd een citation geklaard naar 2000 ft (daar zaten wij op). Op 3000 ft vlogen wij net boven de wolken. Wat een gaaf gezicht. En ik vlieg...wow. Na de 360 mochten wij indraaien naar de ILS maar moesten op 3000ft blijven.
Na twee minuten werden wij geklaard voor 2000ft. Op een gegeven moment begon de RTM VOR naald te verlopen, maar de ILS deed nog niets. Dat komt omdat de ILS veel nauwkeuriger is. Op een gegeven moment begon ook de ILS localiser te bewegen en draaiden wij rustig in naar koers 240 (de baan ligt op koers 239). Toon meldt aan Rotterdam Approach: de PGO is established on the localiser, en wij mochten naar de toren. Let wel, ik zie nu weer helemaal niets, behalve wit.
Bij de toren aangekomen kregen we te horen dat we number 2 waren. Number 1 was op short final. Na twee minuten waren wij cleared to land. Ik bleef focussen op de horizon, localiser, horizon, snelheid, horizon, koerstol, horizon, horizon, koerstol, horizon, localiser... en toen kwam de glideslope er bij (de dalingshoek 3 graden) voor de ILS. deze moest ik ook in het midden houden. Dit was redelijk eenvoudig (gewoon de juiste daalsnelheid houden en dan is er niets aan). Op 1000 ft zagen we de approach lights van baan 24 en die ILS klopte precies met de baan. Fantastisch om dit te (mogen) (en kunnen) doen. Boven de baan gas dicht, 20 graden klappen, 30 graden klappen, flaren en federlicht neerkomen (bijna) op de centerline.
Daarna naar Lima en afgemeld. Wat een fantastisch gave les, en het ging best wel goed (vond Toon zelf ook). Maar het is mij wel duidelijk dat ik, als ik niet goed getraind ben in IFR vliegen, wolken zal gaan vermijden. Want zonder zicht op de grond en zonder horizon vliegen is echt even iets anders. Voor je het weet zit je in een duikvlucht of tol. En je hebt het echt te laat door. Dit was echt een hele leerzame les. Gewoon top. |
Post A Comment! :: Send to a Friend!
|
|
|
|
|
• 15/6/2007 - SUPER!!