Vandaag, zondag 19 augustus, was ik om 14:00 uur op de vliegclub. Even lekker relaxen en een beetje praten met de andere vliegfanaten. Ook maar even een vliegplannetje gemaakt voor een vlucht naar Seppe. Niet omdat het plan vandaag was om naar Seppe te gaan, maar wel omdat het al een behoorlijke tijd geleden was dat ik het gedaan had.

En alhoewel ik het trucje niet verleerd ben, was het wel weer wennen (maar dat kwam met name door de layout van het navagitieplan dat gebruikt wordt door de vliegclub. Alle dingen staan ergens anders.

Dat brengt me op iets anders. Met vliegtuigen is het namelijk ook zo. Bij ieder type vliegtuig zitten een groot aantal instrumenten op een andere plaats. Dit ondervond ik vandaag.

Omdat mijn vaste instructeur, Toon, waarschijnlijk de komende tijd geen instructie meer zal geven (of misschien wel helemaal nooit meer, wat ik niet hoop (Toon, mocht je dit lezen.. sterkte) was het voor mij een goed moment om na te denken over het vliegtuig type waar ik mee vlieg. Ik heb tot nu toe altijd op een Cessna 150 of Cessna 152 gevlogen. Dit toestel is geschikt voor 2 personen en nogal krapjes. Ik had problemen omdat ik nogal lang ben (en "volslank" zullen we maar zeggen). Het was nogal knus in dat toestel met Toon.

Vandaag heb ik dus gelest op een Piper Warrior (PA28). Dit toestel is geschikt voor 4 personen. Een stuk krachtiger ook maar ook een stuk zwaarder. Allereerst legde Victor (mijn instructeur voor vandaag) me uit waar alle instrumenten zaten en met name wat er anders is t.o.v. de Cessna. Grootste verschil is het feit dat een Cessna een hoogdekker is en een Piper een laagdekker. Dit betekent dat de brandstof met een pomp naar de motor moet worden gepompt, aangezien dit vanwege de zwaartekracht anders niet gaat (dit in tegenstelling tot de Cessna's, die geen brandstof pomp nodig hebben).

Mijn eerste ervaring: WOW.. wat ruim. Dit zit echt 10 keer beter dan de Cessna. En een groot voordeel is dat je nog eens een keer iemand kan meenemen met een les. Dat ga ik dus ook zeker doen. Na een uitgebreide kennismaking met het toestel hebben we Rotterdam Delivery opgeroepen om te mogen starten. Daarna naar de Toren en we waren op weg naar de startbaan.

Taxien gaat ook een stuk makkelijker, lijkt het wel.

We deden een Romeo departure. Gedurende de vlucht naar Romeo al een slow flight (op hoogte blijven met 70 knopen snelheid) en wat uitkijkbochten. Bij Romeo ons afgemeld en daarna naar de Hoeksche Waard gevlogen en gestegen naar 3000 ft. Hier hebben we een Stall oefening gedaan en wat normale en steep turns. Vervolgens even de maximale snelheid getest (130 knots, oftewel zo'n 230 kilometer per uur). Daarna richting Oud Beijerland gevlogen en via de Euromast weer geland.

Ik zat nogal hoog, dus flaps full, gas eraf en dalen.. het toestel ging daardoor nogal hard, en wilde dus maar niet "gaan zitten". De landing was overigens prima. Terug bij de club aangekomen het toestel geparkeerd, en de vlucht besproken. Victor voelde zich schuldig, aangezien hij niet zoveel had bijgedragen (vond hijzelf). Het ging prima. Tuurlijk waren er wel wat kleine puntjes... maar het was gewoon prima.

Daarna even in de Robin diesel gezeten, omdat die qua prijs een stuk aantrekkelijker is (€ 135 per uur ipv € 166 voor de Warrior). Die zit net zo ruim als de Warrior, dus ik ga voortaan denk ik op de Robin vliegen en daar ook mijn praktijkexamen op doen. Weer iets nieuws, want de Robin's hebben "sticks" en geen stuurtjes zoals de Warrior en de Cessna's.

Vrijdag eerst naar het oogziekenhuis voor de keuring, en 's middags weer vliegen.. ik heb er zin in.