Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
iNSPIRAT!E / Minor Toegepaste Psychologie

Description

Studenten en docenten Communicatie van de NHL Hogeschool inspreren elkaar met trends, artikelen, tips, anekdotes, meningen op het gebied van (sociale) psychologie.


«  March 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Welkom

Hartelijk welkom op de weblog van de minor Toegepaste Psychologie. Als je met de juiste ogen kijkt zie je overal 'psychologie' om je heen. Deze blog wordt gevuld met (sociaal) psychologische onderwerpen uit het dagelijks leven. Studenten die de minor volgen plaatsen wekelijks berichten met dat wat zij hebben gezien, gehoord of bedacht. 

Anneke Augusteijn


Posted: 15:19, 31/7/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

America's Medicated Kids Louis Theroux

Vaak kijk ik wel even naar de documentaires van Louis Theroux. Dit keer ging het over kinderen in Amerika die medicijnen voorgeschreven krijgen voor hun stoornissen. Syts sprak tijdens de lessen vaak over het ADHD label. In deze documentaire gebeurt dat extreem. Er zijn 4 delen op youtube.
link

*Grietje*

Posted: 14:20, 23/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Facebook en de balans tussen gemak en privacy

Het klinkt misschien als een nieuw spannend avonturenverhaal, maar het gaat over gezichtsherkenning en over hoe ver Facebook gaat in het opzoeken van de grenzen van de privacy. Ik kwam op nrcnext.nl een blog tegen van Ernst-Jan Pfauth:

"Dat mijn collega Ward Wijndelts tijdens een gezamenlijk verblijf in New York bij Facebook probeerde in te loggen, kon volgens de beveiliging van het sociale netwerk niet door de beugel. Zijn account werd geblokkeerd omdat opeens inloggen in het buitenland een ‘verdachte activiteit’ is. Maar het kosmopolieten-hatende Facebook is de slechtste niet, en bood Ward een oplossing in de vorm van een spelletje. Facebook toonde vijf keer drie foto’s van zijn Facebookvrienden. Als hij alle keren goed raadde wie die mensen zijn, mocht Ward weer inloggen. Om de gezichten van zijn vrienden, die overigens allemaal collega’s waren, stond een raar vierkantje. Alsof ze in het vizier genomen werden. Ik herkende die vorm van een nieuwe opzienbarende functie die Facebook onlangs lanceerde: gezichtsherkenning."

Wil je verder lezen? Dat kan hier!

Milou

Posted: 13:51, 19/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ziek van liefde

Nog een interessant stukje ontwikkelingspsychologie:

 

Sommige ouders (veel ouders eigenlijk) houden zoveel van hun kinderen dat die er ziek van worden en eindigen bij de therapeut. Psychiater Lori Gottlieb beschrijft in The Atlantic hoe haar dagen steeds meer gevuld raken met patiënten die niet vertellen over hun verschrikkelijke jeugd, met mishandeling, verwaarlozing & slaag, maar die depressief zijn terwijl hun jeugd juist werd getekend door ouders die maar met een ding bezig waren: het geluk van hun Pietje of Marietje. 

 

De theorie van Gottlieb voor deze instorting van kinderen die gelukkig moesten worden is simpel. Die liefhebbende ouders wilden niet dat hun kind door tegenslag werd getroffen en effenden dus de weg door het leven. Losten problemen op voor hun kind, kochten tegenslagen af, hielden hen tot iedere prijs gelukkig en tevreden.


Op die manier wordt die kinderen in hun leerjaren de kans ontnomen te ontdekken dat het leven niet altijd een pretje is en kunnen ze ook niet leren omgaan met tegenslagen en moeilijkheden. Als ze volwassen zijn komen ze in aanraking met een leven dat een stuk minder leuk is dan waarop ze waren voorbereid. En zo leidt die goedbedoelde zorg tot levenslang verdriet.

 

Bron: www.welingelichtekringen.nl

 

Marloes


Posted: 08:43, 17/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Doe je voordeel met tegenslag

Pech, nederlaag, verdriet? Juist de tegenslagen kunnen je zelfvertrouwen versterken blijkt uit onderzoek. Je moet alleen even weten hoe. Uit onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen vorig jaar kwam goed nieuws: afwijzing heeft op de lange duur geen invloed op je zelfvertrouwen. Sterker nog: het zijn de harde lessen des levens die je zelfvertrouwen zelfs kunnen sterken. Want niet wát er gebeurt maar hóé je erop reageert, bepaalt de kwaliteit van je leven.
“In het begin zit er best winst in een slachtofferrol (bijvoorbeeld na een scheiding),” vertelt Roos Vonk, hoogleraar sociale psychologie. “Iedereen staat voor je klaar om zijn schouder aan te bieden. Samen kun je lekker tekeergaan: hij heeft je laten barsten, die zak! Dat bevestigt nog eens dat het maar goed is zo, want anders had je nog met die ‘zak’ opgezadeld gezeten. Maar het werkt ook verslavend: je blijft makkelijk in die behoefte van steun hangen.” Dat komt doordat deze rol een ondermijnend effect heeft, in plaats van dat het je versterkt.
Slachtofferig doen is een tegenovergestelde beweging van ‘je leven in eigen hand nemen’. Je blijft je antennes op de steun van de anderen richten in plaats van op jezelf. Bovendien wekt ‘slachtoffer voelen’ op den duur juist irritatie op. Roos: “Je buit je eigen verdriet een beetje uit. De ander voelt dat het bedelen om steun en aandacht niet helemaal eerlijk meer is. Zolang je blijft zeggen: ‘Ik kan pas verder met mijn leven als die ander…’ ga je niet de goede kant op.” Vonk adviseert om je niet te veel te identificeren met je leed. Accepteer het en ga weer verder. “Gedachtes als: jij bent de grote verliezer en hij de winnaar, dat zijn maar hersenspinsels. Wie zegt dat ze ergens op zijn gebaseerd? Weg ermee.”
Bron: Flow
Karen

Posted: 10:51, 16/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

De duistere drie

Ook de klinische psychologie vind ik interessant. Al die persoonlijkheidsstoornissen zijn reuze interessant. Op Picasa heb ik een artikel uit Psychologie Magazine gezet over de duistere drie. Dit zijn Narcisme, Machiavellisme en Psychopathie. Psychologie Magazine heeft er een overzichtelijke opsomming van gemaakt. Mensen in hokjes stoppen is nooit goed, maar ik ken wel personen in mijn omgeving die toch wel erg veel van bepaalde karaktertrekjes hebben.

*Grietje*

Posted: 22:21, 15/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Het hoeft niet zo moeilijk allemaal

In een oude Flow vond ik een artikel over ‘simplify your life’. Het leven hoeft helemaal niet zo ingewikkeld te zijn als ik wel eens denk. Als je inderdaad je leven vereenvoudigd, heb je veel meer tijd over voor zaken die echt belangrijk voor je zijn. Hieronder staat een korte samenvatting van het artikel, het gehele artikel is in Flow magazine nummer 2 uit 2010 te vinden.

In het oude Griekenland was het heel normaal om les te krijgen over hoe je moest leven. En in de jaren vijftig had je gewoon de kerk. Na al die jaren van vrijheid zoeken veel mensen om dat leven zo goed mogelijk in te vullen.
Sinds een paar jaar is er een nieuwe stroming in de levensfilosofie, namelijk die van simplify life: je leven vereenvoudigen zodat je meer tijd overhebt voor wat er echt toe doet.
Met aan paar -simpele- inzichten kom je al een heel eind. De voornaamste is: sta stil bij je belangrijkste waardes en gebruik die als meetlat voor al je keuzes (en máák ze vooral, die keuzes).
Bron: Flow 2 uit 2010
Karen

Posted: 18:10, 15/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Weg met ‘ja maar’

Waarom worden we toch zo zorgelijk als we ouder worden? Heel simpel: omdat we steeds beter weten wat er allemaal fout kan gaan. Van een beetje meer onbevangenheid knapt iedereen op, volgens psycholoog Gijs Jansen.

Wie jong is, heeft vaak geen idee van wat er mis kan gaan en stapt overal onbevangen op af. Niet denken, gewoon doen. Soms gaat het goed, soms gaat het fout. Naarmate we ouder worden, worden we ons steeds bewuster van al die fouten. Op zich heel nuttig, alleen de grootste valkuil is dat we onszelf geen missers meer toestaan. Psycholoog Gijs Jansen: “Stel: je stapt in een zwembad, terwijl je nog niet kunt zwemmen. Je verzuipt bijna en schrikt. Wat doen wij dan als we ouder worden: we gaan maar niet meer zwemmen. Dat komt omdat angst één van de belangrijkste motivaties van gedrag is. Een gevoel van falen is niet prettig, dat gevoel gaan we een tweede keer liever uit de weg.”
Het probleem volgens Gijs Jansen is dat we teveel foutloos willen leven, en daardoor onze lichtvoetigheid kwijtraken. Gijs: “Je laat de leukste dingen aan je voorbijgaan en wordt steeds zorgelijker. Dat gaat natuurlijk knagen. Veel mensen zeggen tegen me: ‘Ergens ben ik mijn onbevangenheid verloren.’ Als je jezelf toestaat weer fouten te maken, vind je die weer terug.”

Gijs: “We zijn te strenge schoolmeesters voor onszelf. Wat er gebeurt met mensen die foutloos willen leven, is dat ze bij elk nieuw idee zeggen: ‘Ja, maar.’ Hun gevoel is enthousiast over iets, maar het verstand plakt er al het label ‘falen’ op. Mijn tip: vervang alle ‘ja maar’ eens voor ‘nou en’. Relativeren is in het leven heel belangrijk. Het is maar een spelletje. Onbevangenheid zit ´m vooral in ervaringen opdoen, ergens op afstappen en genieten van de kleine simpele dingen des levens; sporten, tuinieren en naar buiten gaan. Zet die computer in je hoofd even uit, zet de tijd stil en houd op met die idiote innerlijke dialoog.”
Karen

Posted: 16:30, 15/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

iBrein

In de Quest van juni 2011 stond een artikel over de invloed van het internet op onze hersenen. Een te lang stuk om over te typen, dus ik ben op zoek gegaan naar andere artikelen. Eentje ervan vond ik op molblog.nl

Nicholas Carr heeft een boek geschreven: ‘The Shallows: What the Internet Is Doing to Our Brains’ (‘Het Ondiepe: Hoe Onze Hersenen Omgaan Met Internet’).

Kern van het boek in 285 Twitter-karakters: internet verandert onze hersenen, onze gedachten passen zich aan. En dat is niet in ons voordeel, we worden slaaf van de technologie. We verliezen onze creativiteit, culturele rijkdom en zijn steeds slechter in staat van informatie te leren en ervaringen in onze hersenen op te slaan.

Nicholas Carr is zeker niet onverdeeld pessimistisch over internet, laat dat duidelijk zijn. ‘De kracht van internet is dat het ons nieuwe dingen laat ontdekken. Nieuwe informatie, nieuwe mensen.’

Carr gaf aan dat ons leven de laatste paar jaren radicaal is veranderd. Er zijn zoveel nieuwe vormen van technologie in ons dagelijks bestaan gekomen. Vroeger maakten nieuwe apparaten ons leven makkelijker. De apparaten stonden in dienst van de mens. Nu is dat andersom, zei hij. ‘De apparaten overmeesteren ons, wij zijn de onderdanigen.’ Kijk maar eens rond in een treincoupé, kijk eens naar de slingerende fietsers, wandelende mensen in het straatbeeld. Het getuur op schermpjes is overal. En het heeft effect op onze hersenen. Carr spreekt uit eigen ervaring. In 2007 merkte hij dat zijn hersenen anders gingen functioneren. ‘Ik kreeg steeds meer moeite om me langdurig op een ding te focussen.’ Zoals het lezen van een boek.

Zijn hoofd bleek niet meer lineair te willen lezen, maar meerdere dingen tegelijk willen doen. Carr vermoedde eerst dat het kwam omdat hij gewoon te druk was, maar nee: zijn gedachten wilden in een voortdurende flow blijven.

Het blijkt in de neurologie niet iets onbekends te zijn: je hersenen passen zich aan. Wat niet wordt gebruikt, wordt zwakker. Dat geldt zeker voor hersenen in combinatie met media en technologie, weet Carr.

Hij is bezorgd over de langetermijneffecten van het gebruik van internet.

Bij internet draait het om:
- Connectie
- Hoeveelheid
- Snelheid
- Interactiviteit


Internet is een interruptierijke omgeving. Alles kan er – het is het eerste medium dat we kennen waar alle media een plaats in hebben. En we verwachten de informatie snel te krijgen. En in grote hoeveelheiden. Wat het internet ook doet, is het ontmoedigen van het lang vasthouden van de aandacht - sustained attention, zoals Carr het aanduidde. In deze tijd met deze technologieën word je niet langer aangemoedigd om met je gedachten lang bij een onderwerp te blijven.

De aandacht wordt, zoals bij het lezen van een boek, niet meer per pagina vastgehouden, internet is één lange informatiestroom. In het begin van het internet waren de webpagina’s vrij statisch, maar met de opkomst van social netwerksites hebben we een voortdurende stroom van informatie. Twitter, Facebook, één lange informatiestroom.

Waarom is dat zo schadelijk? Nou, zei Carr, het zorgt ervoor dat het werkgeheugen in de hersenen wordt beperkt. Het kortetermijnwerkgeheugen wordt overladen met korte snippets van informatie. We blijken maar 2-4 dingen tegelijk tot ons te kunnen nemen. Met internet en de moderne technologie proberen we veel meer dingen tegelijk te verwerken, waardoor er een overload plaatsvindt en informatie niet het langetermijngeheugen bereikt.

Wat blijft over: een blur van informatie waarmee we in de hersenen niets opbouwen. Er wordt niet langer kennis en ervaring opgebouwd. Een cognitieve overload.

Stel: je leest online een stuk tekst vol links. Maak niet uit of je wel of niet op die links klikt (en daarmee weer andere informatie tot je neemt), je hersenen registeren die links en maken de afweging om wel of niet op die links te klikken. Psychologe Patricia Greenfield schreef naar aanleiding van onderzoek aan Stanford in 2009 in Science magazine dat: 'Screen media build strengths in visual-spatial intelligence but weaken mindful knowledge acquisition'.

En psychologieprofessor Clifford Nass zegt in diezelfde studie naar de gevolgen van het multitasken bij media: ‘Adding digital insult to cyber-injury, multitaskers even seem to get worse at multitasking. Heavy-duty multitaskers are suckers for irrelevancy. Everything distracts them.’

Irrelevante informatie wordt voor internetters belangrijk. Het gaat om de hoeveelheid informatie, niet om de waarde ervan.

‘Het echte denken lijdt er onder. Het dieper nadenken, het langdurig nadenken. De denker, zoals we die van Rodin kennen is niet welkom op internet’, aldus Carr. ‘Neem het printboek’, zei Carr. ‘Daar staan slechts woorden in. Maar dat is de kracht van het boek. Het zorgt ervoor dat je je gedachten bij de tekst houdt, je traint je hersenen in dieper nadenken.’

De verandering in de balans tussen korte en lange aandachtspanne is al voor de opkomst van internet aan de gang. Maar met internet gaat het nu wel een stuk sneller. En volgens Carr zijn er hoge kosten verbonden aan het gebruik van deze technologie. Het zorgt voor een verlaging van de productiviteit van werknemers, creativiteit wordt minder gestimuleerd (men komt minder snel op nieuwe en afwijkende ideeën) en kennis wordt niet langer in de hersenen opgeslagen. En, het wordt steeds lastiger om in ‘eenzaamheid’ na te denken en te zijn. Er wordt steeds meer verwacht dat je te allen tijde bereikbaar bent. Er treedt een verlies van culturele rijkdom op.

Carr citeerde dichter T.S. Eliot uit diens Choruses from the Rock: ‘Where is the wisdom we have lost in knowledge? Where is the knowledge we have lost in information?’

Maar niet alles is verloren, het is geen onomkeerbaar proces. De hersenen zijn elastisch. Als je stopt met twitteren, niet langer 40 keer per uur je inbox checkt voor nieuwe mail, niet langer internetteksten met hyperlinks leest, sms’en laat voor wat het is, veren je hersenen terug in hun eerdere staat en ben je in staat om weer dieper na te denken. En een boek te lezen.

Posted: 22:42, 14/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ontdek wat jouw krachten zijn!

In onze maatschappij is het gemeengoed om je vooral te concentreren op je zwakke punten. Als je wilt “werken aan jezelf”, gaan we er bijna direct van uit dat je moet werken aan je minder sterke kanten. Binnen de Positieve Psychologie is er een nieuwe benadering ontstaan. Een die er vanuit gaat dat je beter kunt werken aan je krachten. Dit wordt ook wel de krachtenbenadering genoemd.

Kun je zwakke punten dan helemaal negeren? Nee, dat is natuurlijk niet verstandig. Maar het is wel aan te raden om aan zwakke punten alleen aandacht te besteden in zoverre ze je sterke punten ondermijnen. Bovendien is het handig om te kijken of je je taken anders kan indelen zodat je minder geconfronteerd wordt met je zwakke punten. Binnen een team kan dit betekenen dat je de taken anders verdeeld onder de verschillende leden van het team. Als zelfstandig ondernemer kan dit bijvoorbeeld betekenen dat je bijvoorbeeld een boekhouder inhuurt als netheid niet een van je sterkste punten is.

Het is een hele hap maar als je er een keer voor gaat zitten test je krachten!

Groetjes Hester

Posted: 19:47, 14/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Lessen in de liefde

Relatietherapie: toch wel een woord met een bepaalde emotionele lading. Sommigen vinden het onzinnig psychologisch geneuzel, anderen zweren erbij en beweren dat hun relatie nooit zo goed is geweest als na de therapie.

 

In de afgelopen jaren heeft relatietherapie vele vormen gekend. Aanvankelijk dachten relatietherapeuten dat het allemaal draaide om, jawel, de communicatie. Als partners beter zouden communiceren, door hun wensen en ergernissen duidelijk te verwoorden, was de relatie gered. Mits zij dit zouden blijven doen en, ook niet onbelangrijk, echt naar elkaar zouden luisteren. Daarnaast bestond de opvatting dat het gezegde ‘voor wat hoort wat’ ook in relaties geldt. Beide partners moeten evenveel in de relatie stoppen als eruit halen. Dus de afstandsbediening moet gedeeld worden, en niet alleen zijn familie moet worden verblijd met bezoekjes, ook die van haar verdient de nodige aandacht.

 

Toen bleek dat onderhandelen en communiceren niet het ultieme effect had, richten de relatietherapeuten zich meer op de bedoelingen van mensen. Met name de ideeën die de partners hadden over elkaars bedoelingen. Het afruimen van de tafel uitstellen tot het einde van de avond hoeft niet te betekenen dat je partner lui is of jou niet respecteert. Het kan ook zijn dat hij het gezelliger vindt om samen met jou op de bank te zitten. Het afruimen kan naar zijn idee wel even wachten. Hetzelfde geldt voor de rondslingerende sokken en onderbroeken. Het feit dat hij ze liever naast de wasmand gooit dan erin, wil niet zeggen dat hij jou ziet als huissloof. Misschien heeft hij haast of denkt hij er gewoon niet bij na, omdat aan- en uitkleden op de automatische piloot gaat. Op zo’n moment komt toch de communicatie even om de hoek kijken. Als jij aan je partner duidelijk maakt dat je het opvat als respectloos wanneer hij zijn was niet ín de wasmand gooit maar ernaast, zal hij hier (waarschijnlijk) volgende keer beter bij nadenken, want het zal niet zijn bedoeling zijn om jou te kwetsen.

 

Toch bleek dat ook dit niet de perfecte oplossing was om relaties weer een oppepper te geven. Communiceren, onderhandelen en elkaars bedoelingen helder krijgen, heeft namelijk niet direct met liefde te maken. En daar draait een relatie uiteindelijk wel om. De Engels-Canadese psychologe Sue Johnson was de eerste therapeut die dit besefte. Stellen komen in de problemen wanneer zij hun liefde bedreigd zien. De liefde tussen volwassen partners draait om een gevoel van veiligheid en verbondenheid. Dr. Johnson baseerde haar opvattingen op het onderzoek naar hechting bij kinderen, dat de Britse psychiater Bowlby halverwege de vorige eeuw uitvoerde (ontwikkelingspsychologie!). Uit het onderzoek van Bowlby bleek dat kinderen die in de eerste levensjaren niet werden gekoesterd door vaste, liefdevolle verzorgers, schade opliepen die daarna vrijwel niet te herstellen was (onveilige hechting). Pas veel later realiseerden wetenschappers zich dat ditzelfde principe geldt voor volwassenen. Lange tijd was de opvatting dat volwassenen zelfstandig en onafhankelijk moesten zijn, om een gelijkwaardige relatie aan te kunnen gaan. Inmiddels is gebleken dat een gevoel van veilige verbondenheid met een ander een aangeboren behoefte is. Mensen die een liefdevolle relatie hebben, leven langer en gelukkiger, zijn fysiek en psychisch gezonder, genezen sneller als ze iets mankeren. En juist door het hebben van een gelukkige relatie, voelen mensen zich zelfverzekerder en onafhankelijker.

 

Die ‘happy single’ die zo geniet van zijn of haar vrijheid, onafhankelijkheid en zelfstandigheid, zal dus onbewust hunkeren naar liefde en geborgenheid.

 

(Bron: Margriet nr. 15)

 

Marloes


Posted: 11:11, 13/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Invloed van de naam op het schrijven van teksten

Ik was nog aanvullende informatie aan het zoeken voor mijn experiment, en zou kwam ik een leuk artikel tegen uit psychologie magazine, februari 2010.

Wat ik eerder al eens blogde;

- We wonen vaak in een plaats waarvan de naam overeenkomsten heeft met onze voor- of achternaam.

-We kiezen vaak beroepen die op onze voor- of achternaam lijken

-We werken vaak bij een bedrijf die begint met de letter van onze voornaam

- We hebben vaak uiteindelijk een partner waarvan zijn achternaam begint met dezelfde letter als onze eigen achternaam

- We kiezen drankjes en fietsen die beginnen met dezelfde letters als onze naam

 

Nu blijkt;

- Bij het schrijven van een tekst gebruiken we vaker woorden met letters uit onze naam, ontdekte psycholoog Raymond Smeets onlangs. Daarbij houden we zelfs rekening met het soort tekst onderzoekers kiezen in hun formele onderzoeksverslagen vaker voor woorden met letters uit hun achternaam, terwijl we in teksten over alledaagse onderwerpen vaker woorden gebruiken met letters uit onze voornaam. 'Dingen die je mooier vindt, gebruik je meer; licht Smeets toe. Net zoals we het liefst uit onze mooiste beker drinken, hebben we voorkeur voor woorden met de letters die we het meest waarderen: die uit onze eigen naam.

 

Klik hier voor het hele artikel http://www.ara.nl/weblog/wp-content/uploads/2010/02/naameffect.pdf

 

Hillie

 


Posted: 09:39, 13/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Prosociaal gedrag en altruïsme

Zoals jullie weten hou ik me tijdens mijn experiment bezig met ‘druk van de camera op doneren goed doel’.  Bij het doneren van geld aan een goed doel, zijn prosociaal gedrag en altruïsme van toepassing. Hierbij heb  ik nog een theoretisch stuk gevonden, dat ik graag met jullie wil delen.

Prosociaal gedrag
Altruïsme is een vorm van prosociaal gedrag. Prosociaal gedrag omvat alle gedrag en alle acties die door de samenleving positief gewaardeerd worden en op de een of andere wijze positieve gevolgen hebben voor het lichamelijke of psychische welzijn van anderen (Roos Vonk; 2009, p. 554).
Er wordt vaak onderscheid gemaakt tussen verschillende motieven die mensen kunnen hebben wanneer ze prosociaal gedrag vertonen. Er wordt hierbij onderscheid gemaakt tussen een egoïstisch motief (mensen helpen om er zelf beter van te worden) en een altruïstisch motief (er is geen andere reden voor de verleende hulp dan het bevorderen van het welzijn van een ander)(Roos Vonk; 2009, p. 555).

Het blijkt dat vaak het eigenbelang voorop staat bij prosociaal gedrag. Er is dan dus geen sprake van puur altruïstisch gedrag.
Uit verschillende onderzoeken blijkt dat de neiging van mensen om anderen te helpen toeneemt naarmate ze genetisch meer aan elkaar gelijk zijn. Dit zijn dus familieleden.

Toch helpen mensen ook anderen die geen familie zijn. De verklaring hiervoor kan wederkerige hulp zijn. Mensen voelen zich over het algemeen verplicht iets terug te doen als ze van een ander een gunst hebben ontvangen. Het helpen van iemand kan dus bijdragen aan je overlevingskansen, omdat je op jouw beurt weer hulp van die ander ontvangt (Roos Vonk; 2009, p. 556).

De hulp aan een ander kan de helper ook iets opleveren. Dit kunnen materiële zaken zijn, zoals een beloning voor het terugbrengen van een portemonnee, maar ook immateriële zaken als complimenten, dankbaarheid of een verhoging van je status.
Ook een goed gevoel krijgen omdat je een ander hebt geholpen of het delen in de vreugde van de ander kan als een vorm van beloning worden gezien. Het meeliften met de blijdschap van iemand anders wordt empathic joy (empathische vreugde) genoemd.
Naast beloning kan ook het vermijden van straf een reden zijn voor prosociaal gedrag. Deze straf kan sociale afkeuring zijn als men weigert iemand de helpende hand toe te steken.

Altruïsme
Sommige onderzoekers zijn ervan overtuigd dat echt altruïsme niet bestaat. Volgens deze onderzoekers is er altijd een vorm van eigenbelang betrokken bij de hulp aan de ander.
Volgens Daniel Batson wordt het helpen van een ander soms wel degelijk slechts gemotiveerd wordt door het verlangen om het welzijn van een ander te bevorderen zonder dat er een vorm van eigenbelang meespeelt. Het maakt hierbij niet uit of de helper er beter van wordt, zolang het motief of het doel achter het gedrag, altruïstisch is.

Tot zover de theorie van prosociaal gedrag en altruïsme.

Engelien


Posted: 10:59, 12/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Jouw X-Factor

Gisteren was de finale van X-Factor 2011 op RTL4. Nu kwam ik vandaag op internet een testje tegen dat jouw X-Factor test. Oftwel; hoe kom jij over?

Test het hier.

Milou

Posted: 15:14, 11/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Rotbeesten top 50

In opvolging van het interessante college over dierpsychologie door Hanna en Hester, de Rotbeesten top 50! Ik vond dit stukje en vond het wel grappig om het met jullie te delen. Dit gaat dan natuurlijk ook meer over wat mensen van dieren vinden.
Artikel Top 50


*Grietje*

Posted: 10:12, 11/6/2011
Comments (4) | Add Comment | Link

Testje herkennen van emoties

Op de site van Psychologie Magazine staat een leuk testje. Hoe goed kennen wij emoties? En kunnen we die herkennen op de verschillende foto's?

 

Ik vond het zelf behoorlijk lastig om de emoties te herkennen. Ik had een gemiddelde score, dat viel me mee toen ik het las. Maar toen zag ik erachter staan hoe weinig ik eigenlijk goed had beantwoord. Daar schrok ik wel een beetje van. Het blijkt dus dat wij als mensen helemaal niet zo goed zijn in het herkennen van emoties.


Wat is jullie score?


Karen


Posted: 21:50, 9/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Een tip voor de laatste weken ;-)

We zitten in de laatste weken van ons derde jaar. De spanningen van het 'laatste' jaar komen dichterbij en dan nog niet gesproken over de projecten, portfolio's, tentamens en de rest die nog af moeten voor dit jaar!! Ok, ik maak jullie nu vast niet echt vrolijker maar ik vondt op de site van BG een leuk stukje hoe je vrolijker je dag kan beginnen. Het stukje gaat over je mobiele telefoon die we vaak als wekker gebruiken maar dat die telefoon er noujuist ook voor zorgt dat je minder goed slaapt! Tja we hebben er vast niet heel veel aan maar toch wel een informatief stukje ;-)

Gr, Esther V

Stralend je dag beginnen.

´S ochtends wordt je erdoor gewekt, het helpt je bij onthouden van belangrijke afspraken en het is het laatste dat je ziet voor het slapen gaan. Naast de hond ook wel ´mens best friend´: de mobiele telefoon. We leven in een wereld waarin het ontbreken van de mobiele telefoon ondenkbaar is. We zien vooral de voordelen van onze beste vriend, maar zit er ook nog een duistere kant aan dit stralende object?

Zwitserse onderzoekers hebben hier een heleboel onderzoek naar gedaan. Onze hersenen geven signalen door via kleine elektrische pulsjes, en deze blijken verstoord te kunnen worden door de straling van mobieltjes. Door deze verstoringen blijken we moeilijker in een echt diepe slaap te komen, het duurt langer wat dus inhoudt dat er meer gerust moet worden.

Wanneer we slapen verwerken we de indrukken die we gedurende de dag hebben opgedaan, deze verwerkingen zijn noodzakelijk om normaal te kunnen blijven functioneren. Wanneer er niet genoeg geslapen worden raken mensen emotioneel onstabiel en raken overdonderd van elke nieuwe indruk die op hun wordt afgevuurd.

Jongeren van tegenwoordig bellen vaak nog even ´s avonds laat, en zijn daardoor een gevoelige groep voor de effecten van de straling van hun mobieltje. Wanneer er te weinig wordt geslapen herstelt hun lichaam minder goed en kunnen ze daardoor te maken krijgen met gezondheidsproblemen. Er is geconstateerd dat het zelfs zo erg kan zijn dat jongeren er depressief van worden, last krijgen van stemmingswisselingen en zelfs symptomen van ADHD gaan vertonen. Ook het concentratie vermogen, en daardoor schoolprestaties, zouden hiervan afnemen.

De hersens blijven mogelijk ´langer wakker´ doordat er een soort stress reactie plaatsvindt in de hersenen, ze worden geprikkeld en blijven daardoor scherper en alerter waardoor er minder kan worden ontspannen. Deze verklaring is gevonden door professor Bengt Arnetz.

We kunnen dus stellen dat mobieltjes ons beïnvloeden in ons dagelijks leven, meer dan we dat doorhebben. Daarom zou er nog veel meer onderzoek moeten worden gedaan naar de preciesie invloeden van mobieltjes en of er een manier is om veilig om er veilig mee om te gaan. Zou het bijvoorbeeld al helpen als we in een ander kamer dan ons mobieltje gaan slapen, of moeten we verder kijken en echt een nieuw soort mobieltje uitvinden?


Posted: 20:19, 9/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Beïnvloeding via (social) media

 Aansluitend op de theorie die we hebben gehad, hier een interessant stuk over beïnvloeding. Mischa Coster, communicatie adviseur, schrijft op zijn website een stuk over hoe hij menselijk gedrag via media kan beïnvloeden. Hiervoor gebruikt hij de principes van Cialdini en legt per principe uit, hoe hij dit toepast in de social media.

http://www.mischacoster.com/2010-06/psychology/psychologie-van-beinvloeding-via-social-media/

Hillie


Posted: 18:03, 9/6/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

€3000,- voor handen wassen

Naar aanleiding van mij Wash your hands - experiment waarbij er gekeken is of mensen door een afbeelding wel/niet hun handen gaan wassen (compliance) kwam ik een -bijna ongeloofwaardig- artikeltje tegen op nursing.nl. Toch is het eigenlijk best een goed idee.

Verpleegkundigen beloond voor goed handen wassen

05 januari 2011

Verpleegkundigen beloond voor goed handen wassen

 

 

Het ziekenhuis in de Noord-Italiaanse stad wil zo infecties bij te vroeg geboren kinderen voorkomen.  Dat heeft de krant Corriere della Sera maandag gemeld, schrijft De Volkskrant.

Sterfgevallen baby's
De regeling, die de naam Schone Handen heeft gekregen, werd begin dit jaar bedacht door neonatoloog Fabio Mosca. En met succes, want het aantal sterfgevallen onder de kwetsbare baby's verminderde met 30 procent. Om te controleren of de verpleegkundigen daadwerkelijk hun handen wassen, wordt alles wat de zij bij de wasbak doen geregistreerd met een camera. 

Lidewij

Verpleegkundigen van de Mangiagallikliniek in Milaan krijgen een beloning van 3000 euro per jaar, als zij hun handen goed wassen.


Posted: 14:52, 9/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Verslaafd zijn aan informatie

We hebben het er al eerder in de les over gehad: social media en het feit dat we daar gebruik van maken uit angst om iets te missen. Hier is sinds een jaar een term voor, namelijk: 'infobesitas'. Een heus ziektebeeld dat uiteindelijk kan leiden tot informatiestress.

Iemand met infobesitas is continu bezig nieuwe informatie op te vragen en wil weten wat er om hem heen gebeurt. Deze informatie kan van alles zijn: wat er in de wereld gebeurt, wat je vrienden aan het doen zijn of informatie over een film die binnenkort uit komt. Iemand die aan infobesitas lijdt heeft eigenlijk nog genoeg informatie en zit uren achter internet.

Infobesitas kan leiden tot informatiestress. Informatiestress uit zich in niet kunnen slapen en vermoeidheid. Daarnaast kan iemand met informatiestress zijn aandacht moeilijker verdelen en zich moeilijk concentreren.

Herkenbaar voor iemand? Voor mij in ieder geval wel! Ik wil altijd op de hoogte blijven van hetgeen wat er om me heen gebeurt, als ik dat niet ben, dan voel ik me rusteloos. Misschien is het overschot aan informatie misschien wel de reden van een eerder door mij geschreven blog ;) Dus, de telefoon en laptop een dagje uit!

Het programma Netwerk heeft hier ook eens aandacht aan besteed. En, heel toevallig, dit item onder andere gefilmd op de NHL Hogeschool! Link: http://www.netwerk.tv/uitzending/2010-03-15/infobesitas-constant-online-uit-angst-iets-te-missen

Lotte

Posted: 10:38, 9/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Eindelijk volwassen

Laatst hadden we het bij Ontwikkelingspsychologie over volwassen worden en dat dat in Nederland eigenlijk niet echt gevierd wordt. In andere landen bestaan hier echter ware rituelen voor. Ik heb hier laatst een uitzending over gekeken van Metropolis. Soms echt hartstikke bizar!


Stukje van de Metropolis website:


Maar in de rest van de wereld zijn dit soort rituelen juist vaak nog heel normaal.  Zo begint het volwassen leven van jongens in Pakistan en Armenië pas als ze voor de eerste keer geschoren zijn. De eerste scheerbeurt wordt dan ook feestelijk gevierd met familie, vrienden, snoep en cadeaus. In Nicaragua hoef je geen dons op je wangen te hebben om een echte ‘macho’ te zijn: daar nemen sommige vaders hun zestienjarige zoon mee naar een prostituee om een man te worden en ‘over de liefde te leren’. En in Peru ben je als vader op de vijftiende verjaardag van je dochter niet alleen je kleine meisje, maar ook een hoop peso’s armer na haar feestelijke ‘quinceañera’.


Je kunt de gehele uitzending hier bekijken: http://www.uitzendinggemist.nl/index.php/aflevering?aflID=11731476&md5=c16cb14c8fe08511beb2f3470c910b24


Ilse


Posted: 21:28, 8/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Goedemorgen!

Het is geen nieuw nieuws, maar het is wel interessant. Hoe vaak zeggen jullie ‘Goedemorgen’ tegen de mensen die jullie tegenkomen? Het valt mij op dat ik vaker mensen groet als ik in Leek ben, het dorp waar mijn ouders wonen. Daar is het een soort ongeschreven regel: je groet elkaar, of je elkaar nu kent of niet. In een stad is het groeten van onbekenden toch eerder vreemd dan normaal. Of ervaren jullie dat anders?

Het blijkt dat noorderlingen elkaar het vaakst een goede morgen wensen. Dat beschrijft dit artikel:

“Nederlanders denken dat er in Noord-Brabant en Limburg het meest 'goedemorgen' wordt gewenst, maar juist in de Noordelijke provincies gebeurt dat veel vaker.

Zes op de tien mensen in de provincies Groningen, Friesland en Drenthe zegt goedemorgen tegen iedereen die hij of zij 's ochtends tegenkomt, terwijl de meeste mensen denken dat in Brabant (26 procent) en Limburg (17 procent) het meest goedemorgen wordt gewenst. In de Randstad zegt slechts 38 procent tegen iedereen goedemorgen.

Het landelijke gemiddelde van mensen die iedereen een goede morgen wenst, is 47 procent. Zo blijkt uit onderzoek in opdracht van drinkontbijt GoedeMorgen! onder ruim 1.000 mensen.

Op een gemiddelde ochtend wenst de Nederlander negen personen een goede morgen. Bijna tweederde van de ondervraagden vindt het dan ook een kleine moeite en geeft aan dat het bijdraagt aan een goede sfeer.

Te weinig
Toch zegt de Nederlander tegen 31 procent van de mensen die hij of zij in de ochtend tegenkomt, geen goedemorgen. Ruim 60 procent vindt dat er te weinig goedemorgen wordt gewenst.

De belangrijkste oorzaak voor het uitblijven van een goedemorgenwens is een druk en gehaast leven. Daarnaast worden ook 'omdat ik die persoon niet ken', 'omdat ik die persoon niet mag' of 'omdat ik geen zin heb in contact' als redenen opgegeven.”

Milou

Posted: 21:07, 8/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

5-jarig meisje geeft make-up tips op Youtube

Dat de kinderen van tegenwoordig anders zijn dan wij ooit waren weten we allemaal wel een beetje. Zoals Syts in haar colleges al zei komt dat voor een groot deel door de invloed van de media. Naar mijn mening worden kleine kinderen tegenwoordig veel te vroeg volwassenen. Dat bewijst het volgende filmpje maar weer eens. Oké het ziet er heel erg schattig uit, maar een vijfjarig meisje dat make-up tutorials op Youtube doet gaat toch wel een beetje ver.

 

http://www.youtube.com/watch?v=59fFehv6pFM&feature=player_embedded#at=228

http://www.youtube.com/watch?v=98Y-5fSxwg8&NR=1

Hanna


Posted: 20:03, 8/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Waarom eigen ervaring veelzeggender lijkt dan wetenschap

en het niet is

De basisfrequentievalstrik is één van de consequenties van de beschikbaarheidsheuristiek, wat het onderwerp van mijn experiment is. Een veel voorkomende en herkenbare denkfout, waar iedereen gebruik van maakt. Roos Vonk Illustreert dit met allerlei voorbeelden uit het dagelijks leven:

"Het vervelende van psychologie is dat iedereen er verstand van denkt te hebben. Vertel ik iets over een interessant onderzoek, dan zeggen mensen vaak: “Dat had ik je zo ook wel kunnen vertellen” of juist “Dat klopt niet, want ik ken iemand die…” Of het nu gaat om de vraag of de eerste indruk de beste is (Ja, ‘want ik had laatst bij die man meteen al het gevoel dat hij niet te vertrouwen was, ik zei nog tegen mijn man, Piet zei ik, vertrouw die man niet!’), of tegenpolen elkaar aantrekken (Natuurlijk, dat is veel spannender), of mensen kunnen zien of een ander liegt (Zeker wel, je ziet het aan de ogen), het maakt allemaal niet uit: mensen weten het. En ze weten het vaak beter dan de wetenschap. (Voor de goede orde: de uitspraken zijn alledrie onjuist.)

Daarmee maken ze een begrijpelijke maar irrationele fout: Ze hechten meer waarde aan hun eigen individuele ervaringen dan aan statistische gegevens over vaak wel duizenden mensen. Onlangs nog voelde ik me geroepen om middels een ingezonden brief in te grijpen, toen iemand beweerde dat sekseverschillen niet bestaan; dat verschillen binnen de seksen (tussen mannen en vrouwen en onderling) groter zijn dan tussen de seksen. Kijk maar naar al die voorbeelden van zorgzame mannen en ambitieuze vrouwen, was de bewijsvoering.

Tja, er zijn ook voorbeelden van lange vrouwen en kleine mannen, toch zal niemand betwisten dat mannen gemiddeld langer zijn dan vrouwen. Datzelfde geldt voor andere sekseverschillen; mannen zijn gemiddeld agressiever, zelfverzekerder en hebben meer ruimtelijk inzicht, terwijl vrouwen meer zeuren, empathischer zijn en verbaal sterker. Deze en andere verschillen zijn statistisch significant, wat betekent dat de verschillen tussen de twee groepen groter zijn dan verschillen binnen groepen. Zo werkt statistiek. Dat er altijd uitzonderingen zijn en dat sommige verschillen klein zijn, doet niets af aan het feit dat ze statistisch betrouwbaar zijn. Individuele ervaringen en privé-intuïties zwaarder laten tellen is net zoiets als verwijzen naar je vitale opa van 90 die rookt en statistische gegevens over de gezondheidsproblemen van tienduizenden rokers negeren."

Klik hier voor gehele artikel.

Esther Heida

 


Posted: 17:47, 8/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Gratis mini-boekje over de psychologie van het overtuigen

Hoi allemaal, Via een kennis kreeg ik een leuk en interessant mini-boekje over de psychologie van het overtuigen. In het boekje vind je een aantal artikelen over de principes van Robert Cialdini, de meester in het overtuigen. Daarnaast komen er verschillende beïnvloedings-experts aan het woord. Zij hebben een column geschreven, waarbij de ene column aansluit bij de principes van Cialdini en de andere een leuk inzicht geeft in de psychologie van het overtuigen. Via deze link kun je het mini-boekje gratis downloaden: http://www.psychologievanhetovertuigen.nl/extra/gratis-miniboekje.html Groetjes, Inge

Posted: 08:30, 8/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Kun je heftig pubergedrag voorkomen?

Kun je heftig pubergedrag voorkomen?
Ja - een beetje. Wangedrag van pubers heeft vooral te maken met hun persoonlijkheid, zo blijkt uit recent onderzoek door de Universiteit Utrecht. Maar door als ouder rustig te blijven, kun je in elk geval voorkomen dat het erger wordt. De onderzoekers volgden hoe de persoonlijkheid van kinderen veranderde tussen hun achtste en hun vijftiende. Vooral kinderen die in die periode minder emotioneel, minder meegaand en minder plichtsgetrouw werden, lieten meer probleemgedrag zien. Wanneer ouders bovendien geneigd waren te reageren met boosheid, frustratie en kritiek, maakte dat het probleemgedrag erger. Even diep ademhalen dus...
[Transitloning to adolescene, Development and Psychopathology, juni 2010]

Jorrit


Posted: 09:16, 7/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Test hallucinaties

Eén op de zes schijnt het te hebben...

Test Hallucinaties

Anneke


Posted: 08:30, 7/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Gastcollege Raymond van Dongelen

Raymond (docent bij CMD) vertelde gister over zijn experiment ten behoeve van zijn afstudeerscriptie in het kader van zijn studie Communicatiewetenschappen aan de Universiteit Twente (waar ze echt interessante masters hebben voor studenten die vooral geinteresseerd zijn in gedrag).

Raymond onderzocht of mensen een website ook positiever beoordelen (good and useful) als ze de website bij een eerste indruk ook 'mooi' vinden. Wat ik interessant  vond aan zijn presentatie was dat hij heel goed liet zien dat een wetenschappelijk experiment vrij diepgaand rekening heeft te houden met allerlei factoren. Je zou bij het vormgeven van je eigen eindassessment zijn presentatie in je achterhoofd kunnen houden, alhoewel we bij jullie wel wat meer achterliggende psychologische theorieen verwachten.

De uitkomst van zijn onderzoek was: 'What is beautiful is good and useful'. Dit bevestigt het Halo-effect waar we het al eerder over hebben gehad. Ben je geinteresseerd in het hele verhaal, of in de opbouw en diepgang van een scriptie in z'n algemeenheid, open zijn scriptie via de volgende link:

scriptie Raymond

Anneke


Posted: 08:02, 7/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Angst beïnvloedt leerproces

Uit mijn experiment over de effecten van taalgebruik op het geheugen, blijkt dat er geen significant verschil is in het herinneren van positieve berichten ten opzichte van negatieve berichten. Een herinnering wordt niet gebaseerd op emotie, maar op intensiteit.

 

Een leerproces daarentegen wordt wel beïnvloed door emotie. We kennen allemaal de uitdrukking 'wie niet luisteren wil, moet maar voelen'. Hoe onaangenaam het ook kan zijn, en hoe graag ouders hun kinderen willen behoeden voor een vervelende ervaring, het is wel de beste manier om te leren dat een pan heet is als je je er aan brandt. Of dat de hond je bijt als je hem pijn doet. De emotie die hier bij hoort (een schrikreactie, pijn) zorgt ervoor dat je het de volgende keer wel uit je hoofd laat om in de keuken te klieren als mama aan het koken is, en dat je de hond voortaan alleen aait in plaats van knijpt. Kortom: emotie versnelt het leerproces.

 

Uit onderzoek blijkt dat ook geluid sterk samenhangt met emotie. Dit is onder andere te zien bij mensen met een posttraumatische stress-stoornis (PTSD - Post Traumatic Stress Disorder). De hersenen generaliseren angst, waardoor men in een soortgelijke situatie sneller kan reageren op potentieel gevaar.  Zo kan een oorlogsveteraan weg duiken als hij een harde knal hoort, en kunnen mensen die ooit aangevallen zijn door een hond al angstig worden van het gekef van een chihuahua.

 

Bij mensen met PTSD gaat dit zo ver dat niet alleen soortgelijke situaties als gevaarlijk worden geïnterpreteerd, maar de hele wereld om hen heen. Mensen met PTSD kunnen letterlijk geen onderscheid maken tussen bedreigende en niet-bedreigende situaties. Hetzelfde geldt voor mensen met een ander soort angststoornis en waarschijnlijk ook voor mensen met autisme. Als men erachter komt hoe het generaliseren van angst door de hersenen gereduceerd kan worden, zouden mensen met bijvoorbeeld PTSD, een andere angststoornis, of autisme geholpen kunnen worden om de wereld te interpreteren als minder bedreigend.

 

Bron: Time Magazine

Marloes


Posted: 22:33, 6/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

territoriumdrift

Ik kwam het onderstaande stukje tegen. Nu snap ik waarom mijn broertje z'n beltoon altijd op het luidst heeft staan! :)

Selma

'Luide muziek uit telefoons is vorm van territoriumdrift'

Uitgegeven: 6 juni 2011 05:46
Laatst gewijzigd: 6 juni 2011 10:01

AMSTERDAM – De gewoonte van sommige jongeren om harde muziek uit hun telefoonluidsprekers te laten klinken, is een vorm van territoriumdrift. Dat beweert een Britse wetenschapper.

Volgens fysioloog Harry Witchel van de Brighton and Sussex Medical School willen jongeren die muziek afspelen door de luidsprekers van hun telefoons onbewust andere mensen op afstand  houden.

De gewoonte is volgens hem vergelijkbaar met de geluiden die insecten en vogels maken om hun territiorium af te bakenen, zo meldt de Britse krant The Daily Telegraph.

 

“Veel mensen vragen zich af waarom je muziek zou afspelen met zulke slechte speakers in openbare gelegenheden”, verklaart Witchel. “Maar het blikken geluid is een expressie van de territoriumdrift van de jongeren.”

“Ze creëren een vertrouwde omgeving om hen heen waarmee ze zeggen: dit is wie we zijn en waar wij thuishoren. De kans dat iemand anders naast ze gaat zitten, is daardoor erg klein. Veel mensen die in de buurt zitten, zullen zelfs opstaan en ergens anders plaatsnemen”, aldus Witchel.

 

Gedrag

 

De wetenschapper zal zijn theorie later deze week toelichten tijdens een lezing op het Cheltenham Science Festival. Ook komt zijn hypotese aan bod in zijn nieuwe boek getiteld You are what you hear (Je bent wat je hoort).

Volgens Witchel heeft muziek een grote invloed op de mate waarin mensen zich thuisvoelen in een bepaalde omgeving.

 

Zwervers

 

“Muziek bepaalt in zekere zin aan wie een ruimte toebehoort”, aldus de wetenschapper. “In sommige gebieden zoals metrostations wordt bijvoorbeeld klassieke muziek gedraaid om zwervers te verdrijven. Dat werkt omdat deze mensen zich niet thuis voelen bij deze muziek.”

 

 


Posted: 15:35, 6/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Straattaal bij Lingo

Zoals jullie waarschijnlijk weten is straattaal het onderwerp voor onze p-taak (Hanna, Karen en Marloes). Daarom heb ik eens gezocht op YouTube om te zien welke hits straattaal daar zou opbrengen, en deze wilde ik toch wel even met jullie delen: Straattaal Lingo.

 

Marloes


Posted: 12:46, 6/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Als je begrip hebt voor een ander, krijg je dat ook terug...

Binnen bepaalde situaties vind ik het soms lastig om op een zo correct mogelijk manier met mensen op te kunnen gaan. Ik leer daarom ook erg vanuit het begrip ‘spiegelen’, oftewel ik wil graag ontdekken hoe ik zelf met mensen om ga tijdens gesprekken. Om hierachter te kunnen komen heb ik de afgelopen acht weken een cursus ‘conflicthantering’ gevolgd. Graag wil ik jullie deze wijze van theorie even kort toelichten aan de hand van een grappig kort filmpje.
Kortom ik ben van mening dat ik veel heb mogen leren van zowel de cursus ’conflicthantering’, maar ook van onze minor ‘toegepaste psychologie’. Zo heb ik met andere ogen (met betrekking tot sociale psychologie) naar mezelf gekeken en heb ik kennis en inzicht gekregen over het correct hanteren van een conflict.

Engelien


Posted: 19:08, 5/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Gaat je niets aan

De deur zit vaak op slot. Er wordt vaak gesmiespeld of gewoon geen antwoord gegeven op een vraag. Héél normaal bij pubers. Gezond zelfs, blijkt uit onderzoek. "Loskomen van ouders is één van de belangrijkste doelen als kinderen tussen de tien en twintig zijn,” zegt bioloog en psycholoog Loes Keijsers van de Universiteit Utrecht. “Geheimen hebben is een manier om los te komen. Het is normaal dat kinderen meer privacy willen, omdat ouders zich dan niet overal meer mee kunnen bemoeien.”
Opvallend: als meisjes veel geheimen hebben, wordt de relatie met de ouders slechter. Terwijl dat bij jongens, die ook nog eens veel meer geheimen hebben, niet zo is. Loes Keijsers: “Meisjes hebben meestal een hechtere band met hun ouders. Als er veel geheimen zijn, wordt de afstand groter. Meisjes wikken en wegen ook veel meer: vertel is het wel of niet? Jongens denken eerder: niks mee te maken, dus vertel ik het niet. Die worstelen daar niet mee.”Wat meer vissen bij meiden die veel achter houden, kan dus soms geen kwaad…
Karen

Posted: 11:16, 5/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Meer kopen dan je wilt.

Tijdens de presentatie van Lidewij en mij (reclamepsychologie en beïnvloeding in winkels) vertelden we al dat er in winkels over nagedacht is waar alles staat. Dat marketeers wel degelijk veel trucjes hebben om ervoor te zorgen dat jij meer koopt dan je wilt is in onderstaand filmje terug te zien. 

 

 

Probeer je de volgende keer niet te laten verleiden!

Esther Heida


Posted: 09:12, 4/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Online vrienden... Echte vrienden?

Tijdens de presentatie van Social Media & Psychologie hadden we het er al even over. We hebben op social media sites als hyves en facebook soms honderden vrienden. We twitteren, hyven en facebooken ons een slag in de rondte. Houden we al dat getweet, gekrabbel en gepost nog wel bij? Online noem je de meest vage onbekenden tegenwoordig vriend. Best gek. Want zowel off- als online, heb je maar plek voor een beperkt aantal sociale relaties.

Het getal van Dunbar worden ze genoemd. De 150 sociale relaties die een mens maximaal kan onderhouden, vernoemd naar de Brit Robin Dunbar. Hij ontdekte dat onze hersengrootte bepaalt dat we meer sociale contacten niet aankunnen.

 

Maar dat is in het echt. Online grossiert de gemiddelde sociale netwerker in een netwerk dat veel, veel meer vrienden bevat, niet zelden tot over de duizend. Zijn die honderden online contacten dan alleen maar vage kennissen? Natuurkundige Bruno Goncalves van de Indiana Universiteit analyseerde miljoenen tweets en ontdekte dat Dunbar ook online gelijk heeft. Als we honderden mensen in ons netwerk hebben, houden we al dat getweet, gekrabbel en gepost niet meer bij. We focussen ons dan op een veel kleinere groep van… maximaal 150 mensen.

 

Toeval of niet? Nee hoor, door nieuwe technologische mogelijkheden communiceren we weliswaar anders. Maar onze hersenen zijn niet groter geworden. Hoe hard we het ook proberen: nog socialer zijn, lukt gewoon niet.

 

Bron: Quest.nl

Esther Heida


Posted: 08:36, 4/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

De 7up series: Give me a Child untill he is 7 and I will give you the men......

Hai Peeps,

 

Voor onze P-taak onderzoeken wij de onwikkeling in beroepskeuze. Hiervoor bekijken wij alledrie alle banden van 7-up(14,21,28,35,42 en 49 up) waarbij we ieder twee personen voor onze rekening nemen.

 

Ik heb gekozen voor John en Bruce. Deze spraken mij erg aan. Bruce omdat hij er gewoon erg lief uit ziet en een dromerige blik in zijn ogen heeft en John omdat hij met zijn  zeven jaar al zo slim is, iets wat mij echt facineert aan hem. Hij heeft het dan al over dingen waar ik nu nog niet eens over nadenk, vooral op veertienjarige leeftijd sta ik versteld van zijn kennis over bijvoorbeeld politiek. Eerlijk gezegd heb ik sinds een jaar of twee pas een beetje meer kennis over Politiek en begin ik mij daarvoor iets meer te interesseren. John komt direct met zeven jaar al heel sterk naar voren, heeft al een erg duidelijke mening en weet dan al van alles beter als de rest. Dit wordt steeds erger naarmate hij ouder wordt. Soms kan hij wat té zelfverzekerd en betweterig overkomen.Hij heeft een erg sterke persoonlijkheid.

 

 

Nu is het natuurlijk ook zo, dat hij uit een heel ander milieu komt. De beste prive- scholen tot zijn beschikking heeft gehad en waarschijnlijk ook erg slimme ouders had. Wat iedereen natuurlijk al verwachtte, wordt John erg succesvol. Naarmate hij ouder wordt krijgt hij ook steeds meer kritiek op de serie. Hij vindt dat het een soort stereotiep achtig idee is. Hij zegt dat het maar een moment opname is en dat men niet ziet hoe lang ze hebben moeten studeren, welke vreselijke vakantiebaantjes ze hebben moeten doen, om rond te komen. Het lijkt alsof alles ons zomaar is is komen aanwaaien en dat we er weinig voor hebben moeten doen, maar het tegendeel is waar.

 

Tsja..... iedereen heeft daar natuurlijk zijn eigen mening over. Maar goed, niet iedereen kan een prive- school betalen. En zeker niet iedereen kan de universiteit betalen zonder beurs of iets dergelijks. Helaas ziet John dit niet zo (wat dan eigenlijk wel weer iets kinderlijks heeft).

 

Hij geeft aan op 14 jarige leeftijd of de politiek in te willen, of advocaat te worden. John  studeert af aan Oxford university gespecialiseerd in bedrijfsrecht. En krijgt een succesvolle carriere zoals hij ook al had voorspelt.

 

Aan 28up wil hij niet mee doen. Hij heeft alles wat er te zeggen valt al gezegd en heeft niets toe te voegen aan zijn eerdere uitspraken (weer een echt John opmerking). Dan ineens in 35up wil hij wel weer mee doen, dit alleen omdat hij inmiddels getrouwd is met Claire de dochter van een Bulgaarse ambassadeur en zo geld wil inzamelen voor hun gezamenlijke goede doel in Bulgarije. Het gesprek gaat dan ook alleen maar over Bulgarije en de slechte voorzieningen, wanneer het gesprek zijn kant dreigt op te gaan dan draait hij het snel weer om naar Bulgarije en hoe zielig en arm de mensen daar zijn qua farmaceutische middelen.

 

Ook aan 42 up wil John, vervolgens niet mee doen. Ook nu, heeft hij niks toe te voegen aan zijn eerdere uitspraken en wil daarom verder niet voor de camera verschijnen. Het zou in conclaaf zijn met zijn beroepsfunctie.

 

In 49up is John wel weer terug te zien. Hij is inmiddels gepromoveerd tot Queen's Counsil en heeft dus succes wat zijn beroep betreft. Hij praat continue over zakelijke dingen die hem waarschijnlijk kunnen helpen bij het uitvoeren van bepaalde activiteiten. Veel persoonlijke dingen worden niet vertelt. Hier lijkt hij ook wat somberder, niet meer zo levendig en opgewonden over dingen als vroeger. Het lijkt of hij zijn spark een beetje kwijt is.... Maar ach wat wil je ook.....Het is moeilijk om altijd alles beter te willen weten als de rest. Ze zeggen wel eens It's lonely at the top! Nou in dit geval, is dat zeker waar!

 

Al met al vond ik het echt super leuk om die zevenjarigen te zien uitgroeien tot echte volwassen mannen. Het is zo raar om te zien hoe ze veranderen in al die jaren, maar toch ook zoveel hetzelfde blijven. Echt heel erg leuk om te zien.

 

Naast al deze persoonsveranderingen, zie je ook grote verschillen in beeldmateriaal, ondertiteling, teksten in beeld etc. De eerste film is zelfs nog zwart wit, langzamerhand wordt de kwaliteit van de films steeds beter, maar ook de ondertitels waar in de eerste films nog de oude spelling wordt gebruikt, soms zelfs heel andere woorden, als wij nu gewend zijn.

 

Kortom een hele klus om al die films te bekijken, maar daarentegen ook wel weer heel leuk om van zo dichtbij de ontwikkeling mee te maken van kinderen van zeven tot volwassenen van 49 jaar.

 

Groetjes,

 

Sandra

 


Posted: 07:58, 3/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

DIS (Dissociatieve Identiteitsstoornis)

Een tijdje geleden las ik een thriller genaamd Vleugels van Ruth Newman. Het boek gaat over een meisje Olivia dat studeert aan de universiteit van Cambrigde. Wat niemand weet is dat ze een zwaar jeugdtrauma heeft. Als ze samen met haar vriend Nick naar het meifeest gaat, vindt ze het toegetakelde lichaam van een medestudente: June. Olivia is in shock. Vooral omdat dit niet de eerste moord op de campus is. Haar angsten uit het verleden komen in volle hevigheid terug. Later blijkt dat Olivia alle slachtoffers persoonlijk kende.

In het boek maakte ik kennis met het begrip DIS - Dissociatieve Identiteitsstoornis-. Olivia zou meerdere identiteiten hebben waarvan één identiteit de moordenaar is. Zelf is ze totaal niet bewust van het feit dat er meerdere identiteiten binnen haar bestaan.

Het onderwerp vond ik direct al interessant. Dit is eigenlijk ook het enige wat me is bijgebleven aan het boek. Persoonlijk vind ik het boek niet ‘geweldig’ maar zeker de moeite waard om te lezen op bijvoorbeeld vakantie. Je moet wel van thrillers houden want hij is soms nogal gruwelijk.

Toevallig kwam ik deze week een artikel tegen in PsychologieMagazine mei 2011 over DIS. Ik moest meteen aan het boek denken en vind het leuk om dit artikel met jullie te delen.

Het hebben van meerdere identiteiten
De diagnose DIS – vroeger ook wel meervoudige persoonlijkheidsstoornis genoemd – is heel erg omstreden. Dat is altijd zo geweest, zegt Simone Reinders, die hersenonderzoek doet naar mensen die deze diagnose kregen. Volgens het ene kamp zouden door traumatische gebeurtenissen op jonge leeftijd, zoals herhaaldelijk seksueel misbruik of (emotionele) mishandeling, uit zelfbescherming verschillende identiteiten binnen een persoon ontstaan. Sommige identiteiten kunnen zich het trauma herinneren, andere niet. De identiteiten weten vaak niet van elkaars bestaan af en kunnen verschillende gedachten, gevoelens, zelfbewustzijn en vaardigheden hebben.

Het andere kamp meent dat DIS-patiënten weliswaar veel problemen hebben, maar dat de verschillende identiteiten pas ontstaan in therapie en dat ze iemand worden aangepraat door therapeuten. Het idee dat de verschillende identiteiten geen weet van elkaars bestaan hebben, werd bijvoorbeeld ontkracht in een onderzoek door Rafaele Huntjens van de Rijksuniversiteit Groningen; daarin leerden patiënten in de ene identiteit iets wat ze bleken te herkennen wanneer ze in een andere identiteit waren. Reinders’ onderzoek – een samenwerking tussen de ziekenhuizen UMC Groningen en AMC Amsterdam, en de Vrije Universiteit en King’s College in London – geeft juist wel weer aanwijzing dat er meerdere identiteiten binnen een persoon kunnen bestaan. Ze ontdekte in haar promotieonderzoek dat verschillende identiteiten gepaard gaan met verschillende patronen van hersenactiviteit. Als mensen naar traumatische gebeurtenissen uit hun  jeugd luisterden in een identiteit waarin ze wel herinneringen hadden aan hun trauma’s – de zogenaamde traumagerelateerde identiteit – raakte hun amygdala, het hersengebeid dat een rol speelt bij emoties zoals angst, geactiveerd. Dat gebeurde niet wanneer ze in een neutrale identiteit verkeerden: een identiteit die geen weet had van het trauma. ‘Ik laat de onderzoeksgegevens spreken’, zegt Reinders, ‘en op basis van mijn onderzoek zie ik verschillende hersenpatronen als mensen verschillende identiteiten hebben.’

Maar bewijzen die hersenplaatjes wel dat mensen werkelijk verschillende identiteiten hebben? Reinders: ‘Er kwam kritiek die luidde dat dezelfde hersenpatronen misschien te zien zouden zijn bij acteurs die zich in verschillende rollen inleven, of dat de verschillen in activiteit het gevolg waren van een grote fantasie. Die mogelijkheid heb ik uitgesloten in vervolgonderzoek dat binnenkort verschijnt. De resultaten van mijn promotieonderzoek blijven voor het grootste deel staan.’ Toch zijn de critici nog niet overtuigd, vertelt ze. Zo zou bijvoorbeeld de oorzaak van DIS niet een trauma zijn, maar slaaptekort. ‘Dus dat gaan we nu uitzoeken.’

Inge

Posted: 18:04, 1/6/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Kijk, twee bloemen

Omdat Grietje, Sacha en ik onderzoek doen naar de cognitieve ontwikkeling van kleuters een stukje over de gecijferdheid van kinderen.



Er bestaan grote verschillen tussen kinderen die in groep één van de basisschool komen wat betreft hun begrip voor getallen. Die verschillen blijken samen te hangen met de mate van gecijferdheid van het gezin waaruit het kind komt. Herhaaldelijk is vastgesteld dat dat aanvangsbegrip mede bepaalt hoe hun rekenkundig inzicht zich gaat ontwikkelen.
Uit nieuw onderzoek is gebleken dat die verschillen in gecijferdheid los staan van sociaal-economische gezinsverschillen, maar simpelweg met de mate waarin ouders pratend met hun kinderen aantal-woorden gebruiken. En dan niet een, twee, drie enzovoort als deuntje, maar in hoeverre ze kinderen attent maken op aantallen voorwerpen. ‘Kijk, nou hebben we vier bordjes op tafel gezet, voor ieder eentje’, ‘Oh, nou heb je een toren van vijf blokken gemaakt, zie je wel’. ‘Pak maar drie koekjes, voor elk kindje één’. Op die manier ontstaat in kinderen het besef dat de woordjes drie, vier, vijf steeds slaan op een groepje voorwerpen van wisselende omvang. Het begin van een abstractie dat er bij louter tellen niet ontstaat.
Aan het onderzoek deden 44 ouderparen mee met hun kinderen vanaf veertien maanden. Iedere vier maanden werden gedurende anderhalf uur video-opnamen gemaakt van doorsnee huiselijke situaties. De laatste toen de kinderen dertig maanden waren.
 Er waren enorme verschillen tussen hoe vaak ouders tussen de bedrijven door tegen hun kind iets zeiden over een aantal. Sommigen slechts vier keer gedurende de vijf video-opnamen, anderen wel 257 keer. Als je dit volgens de onderzoekers zou doorberekenen naar hoe vaak in het algemeen per week, zou dat een verschil opleveren van 28 tegen 1799.
De kinderen werden getest toen ze 46 maanden waren op hun begrip voor kardinale getallen. Dus in hoeverre ze begrepen dat ‘drie’ of ‘vier’ slaat op een verzameling van een bepaalde omvang. Er bleek een direct verband te bestaan tussen dit begrip en de hoeveelheid  aantal-woorden dat de ouders in die eerdere periode hadden gebruikt.

Meer blogs over ontwikkelingspsychologie van deze auteur vind je op: http://www.bsl.nl/blogs/ontwikkelingspsychologie/

Hester

Posted: 10:45, 1/6/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Eigen taal eerst?

Over taalontwikkeling en het leren van een tweede taal. http://www.kennislink.nl/publicaties/eigen-taal-eerst-1 Anneke PS Op de Mac is de opmaak voor een new entry weer compleet anders, krijg de link niet clickable. Even knippen, plakken dus.

Posted: 11:39, 31/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Condoom gebruik, naar veel alcohol, nog steeds zo logische keuze?

Ik kwam een grappig artikel tegen over condoom gebruik. Er is onderzoek gedaan naar de vraag of mensen een condoom gebruiken als ze een one night stand hebben terwijl ze dronken zijn.
Stel je voor. Je zit in een bar en bent single. Terwijl je een drankje bestelt komt er een man/vrouw naast je staan. Jullie beginnen een gesprek en komen er beiden al snel achter dat jullie veel raakvlakken hebben. Het gesprek wordt gekenmerkt door veel gelach van beide kanten. Jullie halen om de beurt een alcoholische versnapering voor elkaar, de vrouw staat erop dat het qua geldbesteding eerlijk blijft, maar de man kan haar af en toe overhalen tot een extra rondje van zijn kant. De vonken vliegen eraf en de uren vliegen voorbij, voor dat je het weet gaat de bar sluiten en jullie staan nog steeds geanimeerd met elkaar te praten. Buiten kom je erachter dat jullie dezelfde kant op moeten en fietsen met elkaar mee. Wanneer je thuis aankomt en afscheid wilt nemen neem je de gok om hem/haar te zoenen, de zoen wordt beantwoord. Je krijgt hierdoor moed, vraagt hem/haar mee naar binnen voor een kopje thee en om nog wat te kletsen. Van het één komt het ander en voor je het weet liggen jullie gepassioneerd te zoenen op de bank. Je voelt je erg opgewonden. Je weet dat jezelf aan de pil bent of de ander aan de pil is en denkt niet dat de andere persoon veel wisselende seksuele contacten heeft. Maar er is geen condoom binnen handbereik.

Wat nu? Seks, geen seks? Condoom, geen condoom? En wat voor invloed heeft de gedronken alcohol op deze beslissing?

Op de Universiteit van Leeds is soortgelijk verhaal als hierboven gebruikt om deze beslissingen te onderzoeken onder studenten in het Verenigd Koninkrijk. Er werd onderscheid gemaakt tussen studenten die niet/weinig gedronken hadden en studenten die meer gedronken hadden (maar niet meer dan 10 alcoholische consumpties voor vrouwen en 12 voor mannen). Na het lezen van het scenario hebben de proefpersonen een enquête ingevuld. De enquête bestond uit vragen die een beeld gaven over wat voor invloed alcohol heeft op het maken van beslissingen, zoals wel seks met condoom of geen seks zonder condoom of wel seks zonder condoom.

Het is altijd al de vraag geweest: wie is verantwoordelijk voor het bij zich hebben van een condoom? Sommigen zeggen mannen en anderen vinden weer dat vrouwen net zo verantwoordelijk zijn. Maar wie van de twee is eerder geneigd seks te hebben zonder condoom?

Uit het onderzoek is gebleken dat door alcoholconsumptie bij mannen hun cognitieve zienswijzen negatief wordt beïnvloed en net zoals hun beoordelingsvermogen. Mannen zijn dus minder in staat tot een consequentie analyse. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat het dierlijk instinct weer naar boven komt: ‘ik weet wat ik wil en dat zal ik krijgen, wat er daarna gebeurt komt daarna wel, daar denk ik nu niet over na.’ De uitkomsten geven aan dat mannen eerder geneigd zijn het condoom te ‘vergeten’ na de consumptie van alcohol.
Bij vrouwen heeft alcohol een heel ander effect. Vrouwen hebben na alcoholgebruik veel meer behoefte aan affectie en op die manier worden hun beslissingen beïnvloed. Zo hebben vrouwen dus wel meer behoefte aan het met elkaar zijn en aan seks, maar alcohol beïnvloedt niet het condoomgebruik.

Als deze resultaten ook toepasbaar zijn op het dagelijks leven, zou het dus beter uitkomen als de vrouw voortaan de condooms bij zich heeft. Maar komt het überhaupt voor dat een man een vrouw eraan moet herinneren dat ze toch echt wel een condoom moeten gebruiken?!

Esther Veenstra

Posted: 12:07, 30/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Facebook populair

Waarom is Facebook zo populair?
In ieder geval niet omdat we deze sociale netwerksite zo leuk vinden. Dat blijkt uit een Schots onderzoek onder ruim tweehonderd studenten met een Facebook-profiel. De meesten van hen zeiden vooral actief te zijn op de site uit angst belangrijke informatie te missen. Hoe meer Facebook-vrienden ze hadden, hoe meer ze die angst voelden. Als andere stressfactoren noemden ze: 'ongewenste' vriendschapsverzoeken ontvangen [zoals van een ex], de druk om origineel en onderhoudend te zijn, en het omgaan met verschillende soorten 'vrienden' - aan je stapmaatjes laat je liever een andere kant van jezelf zien dan aan je [schoon-]ouders of baas. Als grootste voordeel noemde de meerderheid 'in contact blijven met anderen'.

(Onderzoek van Edinburgh Napier University, wordt nog gepubliceerd)

Jorrit


Posted: 10:54, 30/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Pubergedrag voorkomen

Kun je heftig pubergedrag voorkomen?
Ja - een beetje. Wangedrag van pubers heeft vooral te maken met hun persoonlijkheid, zo blijkt uit recent onderzoek door de Universiteit Utrecht. Maar door als ouder rustig te blijven, kun je in elk geval voorkomen dat het erger wordt. De onderzoekers volgden hoe de persoonlijkheid van kinderen veranderde tussen hun achtste en hun vijftiende. Vooral kinderen die in die periode minder emotioneel, minder meegaand en minder plichtsgetrouw werden, lieten meer probleemgedrag zien. Wanneer ouders bovendien geneigd waren te reageren met boosheid, frustratie en kritiek, maakte dat het probleemgedrag erger. Even diep ademhalen dus...
[Transitloning to adolescene, Development and Psychopathology, juni 2010]

Jorrit


Posted: 09:58, 30/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Roddelen helpt vriend van vijand te onderscheiden

We zijn geboren om te roddelen, dat beweren wetenschappers althans. Het menselijke brein gebruikt ze namelijk als overlevingsmechanisme. Ook geldt daarbij: hoe gemener, hoe beter.

Amerikaanse onderzoekers aan de universiteit van Harvard bestudeerden hoeveel belang het brein hecht aan foto's van mensen. Ze baseerden zich hiervoor op een fenomeen genaamd binoculaire concurrentie. Dit is wanneer een bepaald beeld voor elk oog wordt gezet, het brein ziet dan het ene voor het andere. De hoeveelheid tijd dat daarbij aan elk beeld gespendeerd wordt, kun je vaak niet bewust controleren. 66 mannen en vrouwen kregen foto's te zien van mensen en kregen informatie over hen. Sommige informatie was normaal, in andere gevallen ging het over positieve of negatieve roddels.

Schandalen
Vervolgens kregen de vrijwilligers een van de foto's voor hun linkeroog en een beeld van een huis voor hun ander oog. De vorsers hielden de hoeveelheid tijd gespendeerd aan elk beeld bij. Daaruit bleek dat de ogen en het brein langer bleef hangen bij de gezichten van de mensen die zogezegd bij een schandaal betrokken waren.

Belangrijk hulpmiddel
Een tweede experiment toonde aan dat dit niet enkel kwam doordat ze de informatie over deze persoon beter konden onthouden. Volgens de wetenschappers komt dit doordat het brein aangetrokken wordt door roddels. "Dit criterium voor het spotten van slechte mensen beschermt ons tegen leugenaars en bedriegers doordat dit toelaat langer naar hen te kijken en meer informatie over hun gedrag te verzamelen. Roddelen is een belangrijk hulpmiddel in menselijke sociale interactie. Het helpt je sociaal relevante informatie te ontdekken over de persoonlijkheid van iemand zonder dat je rechtstreeks met hun daden te maken krijgt", besluiten de onderzoekers Voorgaand onderzoek toonde aan dat onze gesprekken voor 80 uit roddels bestaan. Slechts 5 procent daarvan is met slechte bedoelingen.

Bron: www.toegepastpsycholoog.nl

Milou

Posted: 22:28, 29/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Wie onbeleefd is, oogt machtiger

Wie machtig wil overkomen, gedraagt zich maar beter asociaal en onbeleefd. Mensen die normen overschrijden, worden aanzien als personen met autoriteit. Het idee leeft dat zij zich mogen gedragen zoals ze zelf willen.

Mensen met veel macht, hebben lak aan sociale regels. Ze lachen minder, spreken luider en onderbreken vaker anderen. Een onderzoek, uitgevoerd aan de universiteit van Amsterdam, bewijst dat mensen die de regels overtreden, door anderen aanzien worden als machtiger.

Bij het onderzoek dienden proefpersonen te kijken naar filmpjes waarbij bijvoorbeeld een man meteen zijn voeten op tafel legde, de as van zijn sigaret gooide en onbeleefd een maaltijd bestelde. De bevindingen bewijzen dat de onbeleefde mensen doorgaans als machtiger werden aanzien. De beleefde en vriendelijke medemens werd niet als invloedrijk ingeschaald.

Mogelijkheid
Volgens de vorsers worden mensen die zich niet aan de normen houden, aanzien als machtiger omdat ze kunnen doen wat ze willen. Het onderzoek werd gepubliceerd in het blad Social Psychological and Personality Science.

Bron: www.toegepastpsycholoog.nl

Milou

Posted: 22:25, 29/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Waarom zitten honden katten achterna?

Een leuk stukje uit de Quest Psychologie (No1, 2011). Dit vond ik een grappig stukje, ook omdat Hanna en ik binnenkort jullie meer gaan uitleggen over dierenpsychologie.

Honden en katten zijn beide roofdieren. Door hun jachtinstinct gaan ze achter beesten aan waarvan ze denken dat ze ze kunnen verschalken. Een wegrennende kat is voor een hond net zo onweerstaanbaar als een wegrennende muis voor een kat. Bij de hond spelen bovendien andere, vaak rasgebonden eigenschappen mee.

Sommige honden zijn gefokt om schapen bij elkaar te houden en beschouwen een wegstuivende kat in een Vinexwijk als een uitbrekend schaap op de heide. Maar volgens zooloog Joseph Terkel van de Universiteit van Tel Aviv is er nog meer aan de hand. 'Honden en katten hebben een volstrekt verschillende lichaamstaal', weet Terkel. 'Als een kat agressief is, zwaait hij met mijn staart, terwijl een hond dan denkt dat de kat wil spelen. Honden kwispelen als ze opgetogen zijn. Als een kat zijn kop omlaag houdt, bereidt hij een aanval voor, terwijl een hond daarmee juist onderdanigheid uitdrukt. Van nature begrijpen katten en honden elkaar niet.'



Groetjes Hester

Posted: 16:34, 29/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Toevallig: Politie Flevoland kondigt Facebook-actie aan

Het lijkt wel de wéék van het toeval te zijn in plaats van de dag (zie mijn eerdere blog over dag van het toeval).

 

De Politie Groningen is niet het enige korps dat een Facebookpagina wil opzetten, dat wisten we al. Maar (heel toevallig) kondigde de Politie Flevoland gister aan een nieuw offensief te starten tegen het grote aantal diefstallen van smartphones. En jawel, deze actie wordt deels uitgevoerd via hun Facebookpagina. In het kort:

 

De politie Flevoland kondigt een offensief aan om straatroof van smartphones tegen te gaan. Bijzonder is dat de aanpak mede bedacht is door jongeren. In gesprekken tussen jongeren en de politie is de vraag gesteld hoe de doelgroep jongeren het beste benaderd kan worden. De bedachte maatregelen zijn door deze jongeren beoordeeld op hun werking. Via Twitter, Hyves en Facebook wordt de doelgroep geïnformeerd over preventiemaatregelen om de kans op slachtoffer te worden van een Smartphone-roof te verkleinen.

 

Voor het gehele bericht, klik hier.

 

Marloes


Posted: 11:59, 28/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Man/vrouw Communicatie

Hai Bloggers,

 

Ik vind het altijd interessant om te zien dat de denkwijze van vrouwen zo contra ligt op de denkwijze van mannen. Ik heb zelf het boek:"mannen komen van Mars en vrouwen van Venus" al vaak doorgelezen en je stuit op de grappigste dingen. Daarom dit filmpje van Roos Vonk (boek Sociale Psychologie) gaat over communicatie tussen mannen en vrouwen.

 

In het filmpje komt bijvoorbeeld aan bod dat vrouwen beter zijn in sociale interactie. Vrouwen zien sneller hoe iemand zich voelt, zij letten meer op details. Alleen het probleem is dat vrouwen denken dat mannen dit ook kunnen zien en voelen bij een ander. Vrouwen verwachten daarom als ze een lange rotdag heeft gehad op het werk, de man dit wel zal opmerken, dit gebeurt helaas niet want mannen zien dit simpelweg niet, waarop de vrouw weer boos kan worden.

 

Conclusie: mannen kunnen beter Inparkeren en vrouwen beter Communiceren?

Verder heeft praten voor mannen een andere functie. Vrouwen praten om een relatie in stand te houden. Mannen meer om functionele redenen. Zij hebben minder behoefte te praten die willen liever na  het werk onspannen (stil zijn). Terwijl vrouwen ontspannen (kletsen).

 

Hoe kan je het beste ruzie maken?

Ruzie is emotie, dit is niet de goede basis om een ruzie uit te praten. Wanneer je in volle hevigheid ruzie aan het maken bent (schreeuwen, gillen, verwijten), dan kan je het beste een time out nemen (niet schreeuwen en krijsen) beetje tot bedaren komen. Pas praten als de ergste emotievoorbij is.

 

http://www.youtube.com/watch?v=NEUusUCrgV0&feature=related

 

 

Groetjes,

 

Sandra


Posted: 15:42, 26/5/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Meeloopgedrag of toeval?!?


Zoekende naar info over meeloopgedrag van pubers vond ik een toch wel vreemd artikel en filmpje over een school in Memphis waar wel heel erg veel tienermeisjes zwanger raken...


Artikel + filmpje


Lidewij


Posted: 11:32, 26/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Filmtip: The King’s Speech

Voor wie geïnteresseerd is in spraakontwikkeling is dit een leuke film! Gebaseerd op het waargebeurde verhaal van Koning George VI (de vader van de huidige Koningin Elizabeth van Engeland) die een stotterprobleem had.

 

Trailer

 

Hanna


Posted: 13:17, 25/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Camera voor je neus, wat nu?

Omdat ik even aan het zoeken was naar aanvullende theorie voor mijn experiment 'druk van de camera op doneren goed doel', kwam ik het volgende artikel tegen.

“Je hebt maar één kans voor de camera. Dus vertel je boodschap zo duidelijk mogelijk en wees je er bewust van hoe je overkomt”, vertelt succesvol presentatrice en actrice Daphne Bunskoek. “Houd je nek en schouders recht en ga stevig zitten”, merkt Elsemieke Havenga op, bekend als presentatrice van onder meer EditieNL en eigenaar van een communicatiebureau. De doorgewinterde mediavrouwen gaven voor het Women in Control Fund een succesvolle workshop Mediatraining. Een impressie.

Exclusief voor het Women in Control Fund
Het is zaterdagmiddag. De zaal in NH Hotel Krasnapolsky stroomt langzaam vol met de 10 deelnemers die via Ebay het hoogste bod uitbrachten op de exclusieve workshop. Daphne Bunskoek komt binnen, samen met Elsemieke Havenga. Speciaal voor het Women in Control Fund besloten de twee hun krachten en jarenlange ervaring te bundelen.

Omgaan met de pers

Daphne legt uit dat het die middag gaat over leren presenteren, interviews geven en hoe je met de pers moet omgaan. “En we gaan het hebben over hoe je een heldere en duidelijke boodschap kunt overbrengen. We willen het vooral heel praktisch houden, jullie moeten het direct kunnen gebruiken. Daarom doen we na de pauze interviews en korte presentaties.”

Daphne Bunskoek in bikini
Daarna volgt gelach in de zaal als Daphne een anekdote noemt die haar deed inzien dat mediatraining nuttig is. “Mijn eerste lastige ervaring met de media was toen ik voor TMF werd gevraagd me te laten fotograferen voor een magazine. Ik kwam op de set en moest poseren in zes soorten bikini’s. Ik was totaal overdonderd. Toen ik mijzelf terugzag in het blad, besefte ik het belang van een goede mediatraining.”

Voor een goed doel
Een gevarieerde groep, waaronder ook eigenaren van bedrijven, doet mee aan de workshop. Eén van hen zegt: “Voor mij een uitgelezen kans om van echte vakvrouwen te leren hoe je een interview geeft voor televisie, maar ook voor de gedrukte media. Dat ik hiermee ook nog aan een goed doel bijdraag, maakt het helemaal af.”

Camera-angst
Dan vraagt Elsemieke de deelnemers wat over zichzelf te vertellen terwijl ze worden gefilmd. Dat valt nog niet mee. Non-verbale communicatie, gebruik van de stem en de inhoud van het verhaal komen aan bod. Niet iedereen voelt zich prettig voor een groep en camera, blijkt al snel. Elsemieke geeft deze mensen het advies om goed op de houding te letten: “Houd altijd je nek en schouders recht en ga stevig zitten.”

Al met al is het een dynamische middag met veel positieve reacties. En een mooie opbrengst: Daphne en Elsemieke brachten met hun workshop Mediatraining het geweldige bedrag van €4272,50 bijeen! Het geld is voor 100% naar het Women in Control Fund gegaan.


Engelien


Posted: 11:37, 25/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Filmpje: Bang voor vreemdgaan?


Waarom ben je bang dat je partner vreemdgaat?


50% van de mannen zijn bang dat hun vrouw weggaat, maar slechts 28% van de vrouwen hebben dezelfde angst. Zelf dacht ik altijd dat vrouwer bangen zijn dat hun partner vreemdgaat dan mannen. Echter geeft dit onderzoek het tegendeel weer. Waarom zijn mannen banger?


FILMPJE - YouTube


Bron: Quest.nl


Esther Heida


Posted: 18:19, 24/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Intelligentie bij kinderen

Wonderkinderen
Kon jij als baby van drie maanden al praten? Gregory Smit wel, hij studeert aan de Universiteit van Virginia en is pas 15 jaar oud. Met zijn bachelorsdiploma al op zak wil hij promoveren in wiskunde, biomedische wetenschappen, lucht- en ruimtevaarttechniek en internationale betrekkingen. Gedrild door strenge ouders? Of is er een andere verklaring voor hun uitzonderlijke talent?

De Canadese onderzoeker Françoys Gagné bedacht een model dat de ontwikkeling van supertalentjes in kaart brengt. Alles begint volgens Gagné met de aangeboren mogelijkheden van een kind. Maar of een talentje daadwerkelijk uitgroeit tot een wonderkind, wordt bepaald door andere eigenschappen: motivatie, doorzettingsvermogen, concentratievermogen en doelbewustheid. De persoonlijkheid van het kind is heel belangrijk.

Wonderkinderen zijn vaak hoogbegaafd, dat wil zeggen: ze hebben een iq van boven de 130. Ongeveer 2,5 procent van de bevolking is hoogbegaafd. Uit verschillende onderzoeken naar wonderkinderen blijkt dat hun iq meestal ergens tussen de 120 en de 200+ ligt. Begaafde kinderen gaan sneller vooruit dan andere kinderen. Ze leren ook anders. Vaak leren ze zichzelf dingen aan, ze vinden zelf regels uit en bedenken nieuwe, creatieve manieren om problemen op te lossen.

Hoogbegaafdheid als kind biedt geen garantie op succes in het latere leven. Veel begaafde kinderen komen in een crisis in hun puberteit, dit heeft o.a. te maken met de zoektocht naar de eigen sociale identiteit. Hoe wil het kind gezien worden door andere kinderen? Misschien is het wel leuk om jezelf eens na te gaan hoe jij je profileerde bij je klasgenoten om zo een goede indruk achter te laten.

Kortom al met al is hier veel informatie over te vinden, mocht je het interessant vinden kun je het gehele artikel terug vinden op psychologiemagazine.nl

Voor de liefhebbers heb ik nog een kort filmpje over een jongetje van zes jaar die binnen 38 seconden een Rubik Kubus oplost, snap staaltje werk maar of het te maken heeft met intelligentie?! filmpje

Jorrit-Jan


Posted: 11:09, 24/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Klinische psychologie

Voor de mensen die klinische psychologie interessant vinden, is dit misschien een 'leuke' website:

http://www.trimbos.nl/onderwerpen/psychische-gezondheid

Veel psychische stoornissen op een rij, compleet met symptomen, oorzaken, gevolgen en cijfers.

Lotte

Posted: 20:05, 23/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Hoe kleuren onze aankopen beinvloeden

Een leuke infographic over kleuren en de invloed ervan op ons koopgedrag:

http://www.froot.nl/posttype/froot/image/hoe-wordt-ons-aankoopgedrag-beinvloed-door-kleur/

Er staan meer interessante infographics en andere leuke artikelen op deze website. Niet per se op het gebied van psychologie, maar wel leuk ;)

Lotte

Posted: 19:56, 23/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Toevallig!

Komende donderdag de film waar de studenten van de RuG naar refereerden 'A beautiful mind' op net 5! Anneke

Posted: 19:42, 23/5/2011
Comments (4) | Add Comment | Link

Weten jullie nog wat je op 24 januari 1998 om 13.06 uur deed?

Eerder hadden we het al over de man die alles heel snel vergat. Er bestaat ook een vrouw die juist niks vergeet en zich vanaf haar 14e alles herinnert! Het volgende artikel vond ik op www.quest.nl.

Wat at je 10 jaar geleden met kerst? En begon je 3 weken geleden de dag met je haren borstelen of met tandenpoetsen? Geen idee? De 42-jarige Jill Price herinnert zich dit soort zaken tot in detail. Wetenschappers van de Universiteit van Californië hebben Price’s brein 8 jaar bestudeerd. Conclusie? Deze jonge vrouw herinnert zich alles van wat er vanaf haar 14de gebeurde. Van de meest onbenullige zaken kan ze de datum en tijd opnoemen. De onderzoekers deden onder andere tests op basis van een dagboek dat Price in haar jongere jaren bijhield. Aantal pagina’s: 50.000. Zou zij dit dagboek soms uit haar hoofd geleerd hebben? Volgens het onderzoeksteam is dat onmogelijk.

Hoe Price zich al deze gebeurtenissen zo goed kan herinneren? In haar hoofd speelt zich, zoals ze het zelf omschrijft, een constante film af met alle gebeurtenissen uit haar verleden. Neurologen smullen van zo’n ‘onderzoeksobject’: een autobiografisch geheugen als het hare is ongekend. Voor Price lijkt het eerder een vloek dan een zegen. Ze heeft moeite om zich te concentreren en om dingen te vergeten.

Een filmpje http://www.youtube.com/watch?v=SoxsMMV538U

Lotte

Posted: 19:39, 23/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Toevallig hè!?

Vandaag, maandag 23 mei, was het de Dag van het Toeval. Dit fenomeen, in de wereld geholpen door Psychologie Magazine, is bedoeld om ons leven wat 'relaxter' te maken, door een dag lang alles aan het toeval over te laten. Volg een onbekende in de supermarkt, gooi alles in je karretje wat diegene ook meeneemt en flans daarmee een verrassende maaltijd in elkaar. Pak de eerste de beste trein en laat een dobbelsteen bepalen bij welk station je uitstapt, laat een wildvreemde je vertellen bij welk restaurant je lekker kunt eten, laat je door de serveerster/ober adviseren bij het bestellen van een gerecht, etc.

 

De Dag van het Toeval is in het leven geroepen om mensen ervan bewust te maken dat er zoveel dingen in ons leven vaststaan, zonder dat we daar zelf veel invloed op hebben. We leven grote delen van ons leven op de automatische piloot. 's Ochtends staan we op dezelfde tijd op, eten (vaak) hetzelfde als ontbijt en gaan vervolgens via de standaard route naar het werk met de auto die op een vaste plek geparkeerd staat. We doen elke dag (bijna) hetzelfde werk, in dezelfde omgeving, met dezelfde collega's en hebben op vaste tijden (lunch)pauze. Na het werk staat al vast bij welke winkel we boodschappen doen en wat we die dag eten, na het eten kijken we de vaste tv-programma's en uiteindelijk gaan we op dezelfde tijd naar bed. Kortom, er zijn maar weinig toevalligheden in ons leven, terwijl we vaak roepen 'Goh, wat toevallig!'.

 

De routine in ons leven is op zich niet verkeerd, het bespaart tijd en energie. Maar altijd hetzelfde wordt na een tijdje ook saai. Om uit te vinden hoe het is om minder routineus te leven en meer open te staan voor onverwachte verrassingen, heeft Manon Sikkel, een redacteur van Psychologie Magazine, een week lang alles aan het toeval over te laten. Ze heeft de meest bijzondere ervaringen opgedaan, leuke mensen ontmoet en is op plaatsen geweest waar ze uit zichzelf niet zo snel naartoe zou gaan. Zo heeft ze oude vrienden bezocht die 'toevallig' vlakbij de plaats woonden waar zij 'toevallig' de trein uitstapte, en is een dagje naar Leuven (België) geweest om te lunchen met een onbekende die 'toevallig' via Twitter reageerde op haar oproep waarin ze vroeg om een tip voor een restaurant om te lunchen.

 

Een verslag van haar 'toevallige' week is te lezen in het Psychologie Magazine van juni, een voorproefje is te vinden op de website. Ook is op de website van Radio 538 een interview te beluisteren, dat Manon Sikkel heeft gedaan met Ruud de Wild. Een leuk, inspirerend verhaal. Het is jammer dat we altijd zo druk zijn, veel verplichtingen hebben en weinig vrije tijd, maar ik denk dat ik in de vakantie toch maar eens de trein in stap en op het moment dat ik zin heb eruit stap, om te zien welke toevalligheden het leven mij te brengen heeft!

 

Marloes


Posted: 18:50, 23/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Wonderkinderen

Wonderkinderen
Kon jij als baby van drie maanden al praten? Gregory Smit wel, hij studeert aan de Universiteit van Virginia en is pas 15 jaar oud. Met zijn bachelorsdiploma al op zak wil hij promoveren in wiskunde, biomedische wetenschappen, lucht- en ruimtevaarttechniek en internationale betrekkingen. Gedrild door strenge ouders? Of is er een andere verklaring voor hun uitzonderlijke talent?

De Canadese onderzoeker Françoys Gagné bedacht een model dat de ontwikkeling van supertalentjes in kaart brengt. Alles begint volgens Gagné met de aangeboren mogelijkheden van een kind. Maar of een talentje daadwerkelijk uitgroeit tot een wonderkind, wordt bepaald door andere eigenschappen: motivatie, doorzettingsvermogen, concentratievermogen en doelbewustheid. De persoonlijkheid van het kind is heel belangrijk.

Wonderkinderen zijn vaak hoogbegaafd, dat wil zeggen: ze hebben een iq van boven de 130. Ongeveer 2,5 procent van de bevolking is hoogbegaafd. Uit verschillende onderzoeken naar wonderkinderen blijkt dat hun iq meestal ergens tussen de 120 en de 200+ ligt. Begaafde kinderen gaan sneller vooruit dan andere kinderen. Ze leren ook anders. Vaak leren ze zichzelf dingen aan, ze vinden zelf regels uit en bedenken nieuwe, creatieve manieren om problemen op te lossen.

Hoogbegaafdheid als kind biedt geen garantie op succes in het latere leven. Veel begaafde kinderen komen in een crisis in hun puberteit, dit heeft o.a. te maken met de zoektocht naar de eigen sociale identiteit. Hoe wil het kind gezien worden door andere kinderen? Misschien is het wel leuk om jezelf eens na te gaan hoe jij je profileerde bij je klasgenoten om zo een goede indruk achter te laten.

Kortom al met al is hier veel informatie over te vinden, mocht je het interessant vinden kun je het gehele artikel terug vinden op psychologiemagazine.nl

Voor de liefhebbers heb ik nog een kort filmpje over een jongetje van zes jaar die binnen 38 seconden een Rubik Kubus oplost, snap staaltje werk maar of het te maken heeft met intelligentie?! filmpje

Jorrit-Jan


Posted: 11:15, 23/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Top dat jij geen afval achterlaat!

Laatst zat ik in de bus en zag ik dat er hoesjes om de stoelen zaten waarop stond Top dat jij geen afval achterlaat of Cool dat je je muziek niet te hard zet. Ik vond de actie wel grappig en wilde dit even met jullie delen.

link

Ik merkte ook aan mezelf dat ik eerder hierdoor afval weg zou gooien. En dat alleen maar omdat je er zo duidelijk op gewezen wordt, maar wel op positieve manier.

*Grietje*

Posted: 08:51, 23/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Stella

Vorige week heeft een aantal mensen de film Stella gekeken. Ik was eigenlijk wel benieuwd wat jullie ervan vonden!


Ik vond het een aardige film, ben zelf erg liefhebber van Franse films en vond het jaren 70-sfeertje heel tof in beeld gebracht. Daarnaast wordt het verhaal gewoon puur gebracht, geen tierelantijntjes of overdreven gebeurtenissen. Het verhaal blijft luchtig doordat er ook wat humor doorheen is geweven, maar uiteindelijk kom je wel tot de kern en dat vond ik mooi. Ook is dat meisje dat Stella speelt, erg overtuigend! Wel zat ik nog een beetje te zoeken naar dat psychologische aspect. Eigenlijk zou je daar meer van weten als ze nog een stukje van 'later' hadden getoond. Sowieso was wel duidelijk dat zo'n cafeleven absoluut geen goede omgeving is voor een jong kind. Maar daarentegen vond ik het karakter 'Stella' een sterke persoonlijkheid hebben en had ik erg het gevoel dat ze door haar jonge volwassenheid de wereld wel aan kon...


Nou goed, ik vond het een erg aardige film, niet waanzinnig, maar goed om een keer te hebben bekeken. En jullie?


Ilse


Posted: 08:37, 20/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Klinische psychologie

Eigenlijk ben ik altijd wel geïnteresseerd geweest in de klinische psychologie. Ik vond het daarom ook erg leuk dat we vorige week schizofrenie hebben behandeld in het college. Daarnaast heb ik mijn stage gedaan bij GGZ Friesland, wellicht ook om die interesse voor de klinische psychologie.

GGZ Friesland heeft vorig jaar een nieuwe website gelanceerd, waarbij belevingsgerichte filmpjes zijn gemaakt. Zo kun je een depressie of een eetstoornis 'beleven'. Ik dacht dat er misschien wel meer geïnteresseerden voor zouden zijn en wilde dit jullie daarom niet onthouden! De filmpjes zijn, althans dat vind ik, erg mooi gemaakt en zeker de moeite waar om te bekijken.


Kijk dus eens op www.ggzfriesland.nl voor een beleving! Ook kun je er meer lezen over bijvoorbeeld autisme en andere psychische stoornissen.


Ilse


Posted: 22:13, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Waarom huilen we eigenlijk?

De meeste dieren produceren traanvocht om viezigheid uit hun ogen te krijgen. Ze huilen niet als ze bang, boos of gelukkig zijn. Mensen doen dat gek genoeg wel, maar waarom dan? Psychologie Magazine heeft een onderzoek uitgevoerd naar 'huilen'. Het opvallendste resultaat is dat mensen op uiteenlopende redenen in huilen kunnen uitbarsten. Die redenen kunnen negatief of positief zijn.

Een theorie over het huilen van mensen is afkomstig van Jeffrey Kotler. Volgens hem groeien babyhoofden zo snel dat een een volgroeide baby eigenlijk niet meer door het geboortekanaal zou passen. Dat loste de natuur op door een baby te vroeg geboren te laten worden en dus blijven baby's langer afhankelijk van hun moeder (in vergelijk met andere diersoorten). Dus, moeten baby's aandacht trekken met een krachtig signaal --> schreeuwen! Tranen zouden dit geschreeuw extra kracht bijzetten. Ik vind het zelf niet echt een hele geloofwaardige theorie, want waarom zetten nou per se tranen geschreeuw extra kracht bij?!

In ieder geval, Psychologie Magazine deed dus een 'huilonderzoek'. Enkele uitkomsten:

- Mannen huilen vaker van vreugde, vrouwen van woede.

- Huilen lucht niet op.

- We onderdrukken onze tranen.

- We huilen eerder om een romantische film dan om wereldleed.

- Tranen worden wel eens gebruikt om te manipuleren.

Voor de volledige onderzoeksresultaten kun je het artikel vinden op: http://www.psychologiemagazine.nl/web/Artikelpagina/Waarom-huilen-we-Onderzoek.htm

Lotte

Posted: 21:36, 19/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Zandstra's zijn er als de kippen bij als er een nieuwe Harry Potter uitkomt!

Een grappig experiment met bijzondere, maar eigenlijk ook wel logische uitkomsten. Wat ze al niet allemaal onderzoeken!

Eerste letter van je naam bepaalt wat voor consument je bent

Waarom staat de één ‘s nachts uren in de rij om een zojuist uitgekomen boek te kunnen kopen en heeft een ander er totaal geen moeite mee om deze pas een week later te bestellen? Uit onderzoek blijkt dat de eerste letter van uw achternaam hierbij belangrijk is. Hoe verder deze letter zich in het alfabet bevindt, hoe meer haast de consument heeft om een product te bemachtigen. De onderzoekers verzamelden een aantal volwassen proefpersonen en stelden ze in de gelegenheid om bepaalde producten te verkrijgen. De wetenschappers maten ondertussen hoelang een volwassene er over deed om de producten te kopen.

Van a tot z

Uit het experiment blijkt dat volwassenen met een achternaam die met een ‘A’ begint veel langzamer reageerden dan mensen wier achternaam met een ‘Z’ begint. Dat effect trad zowel op bij concrete producten (geld of een fles wijn, bijvoorbeeld) als bij minder tastbare aanbiedingen (korting op een rugtas, bijvoorbeeld).

Meisjesnaam

Opvallend genoeg trad het effect alleen op bij mensen die nog steeds dezelfde achternaam hadden als in hun kinderjaren. Proefpersonen die door het huwelijk een andere achternaam hadden gekregen, vertoonden geen verband tussen de eerste letter van hun naam en hun consumentengedrag. Dat wijst erop dat het effect voortkomt uit de jeugd.

Kinderen met een naam die begint met een letter die achteraan het alfabet komt, moeten vaak langer wachten. Ze worden als één van de laatsten genoemd. “Het idee is dat kinderen een tijdsafhankelijke respons ontwikkelen op basis van de behandeling die ze krijgen,” zo schrijven de onderzoekers. In een poging die ongelijkheid recht te zetten, reageren ze sneller als hun achternaam niet ter zake doet. En dat is bijvoorbeeld het geval in winkels. “Mensen met een achternaam die eerder in het alfabet voorkomt, zijn zo gewend om als eerste genoemd te worden dat ze niet als eerste een aankoop hoeven te doen: zij kopen dingen later.”

Herkent iemand dit bij zichzelf? Ik ben zelf wel iemand die het wel leuk vindt om als (een van de) eerste(e) bepaalde nieuwe producten te hebben, maar ik zou er niet voor in de rij gaan staan. Ik ben dus niet echt extreem, niet traag en er niet als de kippen bij. Mijn achternaam begint met de 'K'; een letter ergens in het midden!

Lotte

Bron: http://www.scientias.nl/eerste-letter-van-uw-naam-bepaalt-wat-voor-consument-u-bent/23355

Posted: 21:04, 19/5/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Bumper- ongelukje met de auto van mijn moeder

Afgelopen week heb ik een heel stom ongelukje gehad met de auto van mijn moeder. Deze gebeurtenis heeft me erg bezig gehouden, zoals sommigen misschien al wisten. Ik had het gevoel dat ik door deze gebeurtenis erg onzeker ben geworden in het verkeer. Gelukkig, blijkt uit de test die ik even heb gedaan, dat ik geen rijangst heb. Misschien vinden jullie het ook wel ff leuk om deze test te doen. Zie hier voor de desbetreffende link. Op deze site staan ook nog meerdere testen over verschillende onderwerpen. Oftewel, echt een aanrader!

Oant moarn, tot morgen!

Engelien


Posted: 20:01, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Een ander voorbeeld van klassieke conditionering - Hanna

Bij de term klassieke conditionering denken we allemaal meteen aan het voorbeeld van Pavlov. Je weet wel de hond die begint te kwijlen zodra hij het belletje hoort. Toch zijn er ook nog veel andere voorbeelden. Bij het trainen van dieren wordt er vaak gebruik gemaakt van klassieke conditionering. Op Animal Planet heb ik dan ook al een aantal mooie vormen gezien.

Zo heb je het programma Michaela’s Animal Roadtrip. Ze reist langs dierentuinen, opvangcentra. Bij één van de dierentuinen maakt de eigenaar gebruik van klassieke conditionering om zijn dieren trucjes te leren. Dit gaat eigenlijk tegen zijn principes in (het hoort niet bij de natuur) maar het is bedoeld om de dieren te helpen. Denk bijvoorbeeld aan het makkelijker verplaatsen van het dier, wanneer het hok schoon gemaakt moet worden.


Het voorbeeld van de krokodillen is mij bij gebleven. Dit omdat het een dier is waarvan ik niet had verwacht dat trainen mogelijk zou zijn. Door middel van een klikker en klassieke conditionering leerde hij de krokodillen uit het water te komen voor voedsel. In het begin kregen de krokodillen voer wanneer ze uit het water kwamen, daarbij liet hij het geluid van de klikker horen. Door dit meerdere malen te doen associëren de krokodillen het geluid van de klikker met eten. Als hij de klikker liet horen, kwamen ze dus uit het water voor iets lekkers. Vervolgens ging hij tegelijkertijd een grijs verkeersbord laten zien. Op een gegeven moment liet hij alleen nog het verkeersbord zien, de krokodillen zagen dit als een signaal waar ze hun lekkers voor kregen en kwamen dus uit het water. Wanneer de verzorger het grijze bord laat zien, denkt de krokodil aan eten. De verzorger kan de krokodil echter zo verplaatsen op een manier waarvan de krokodil zich niet bewust is.


Naast krokodillen traint deze man ook tijgers, apen en vogels op deze manier. Volgens hem is het mogelijk om elk dier op deze manier te trainen, afgezien van insecten.


Posted: 19:58, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Iedere ergenis zegt óók iets over jezelf!

In een sollcitatiegesprek probeer je je slechte eigenschappen positief te benaderen. Maar door een slechte eigenschap nog negatiever te benaderen, weet je wat je valkuil is, zegt Roos Vonk. Dit ligt ze toe in onderstaand artikel, dat ik vond op de website van intermediair.

In sollicitatiegesprekken wordt wel eens gevraagd naar je slechte eigenschappen. Een strategisch antwoord is dan: ‘Ik bijt me weleens te veel vast‘ of ‘Ik ben soms te veeleisend voor mezelf‘. Dit zijn ‘slechte' eigenschappen waarvan je vooral zelf last hebt, je baas niet. Het zijn ook extremen van eigenschappen die in meer gematigde vorm juist goed zijn, zoals vasthoudend en kritisch. Subtiel heb je op zo'n vraag dan toch mooi ook iets positiefs over jezelf weten te zeggen.

In de jaren zestig liet de Amerikaanse psycholoog Peabody zien dat de extremen van positieve eigenschappen altijd negatief zijn. In nuchter Hollands: alles waar ‘te' voor staat is verkeerd. Peabody ontwikkelde een schema van vier soorten eigenschappen: ‘losse' gematigde eigenschappen zijn positief, bijvoorbeeld flexibel, evenals ‘strakke' gematigde eigenschappen, zoals systematisch. Het extreem van die eigenschappen is negatief: chaotisch, een extreme variant van flexibel, en rigide, een extreme variant van systematisch. De vier soorten eigenschappen liggen op een continuüm van extreem ‘strak' naar extreem ‘los', waarbij de positieve, gematigde varianten in het midden liggen en de negatieve varianten aan de uiteinden.

Ben je een beetje thuis in de verhoudingen tussen eigenschappen (zie de tabel onder aan de blog voor voorbeelden), dan kun je daar leuk gebruik van maken bij het omschrijven van je sterke en zwakke punten wanneer je goed voor de dag wilt komen - en die van anderen wanneer je tactvol wilt zijn. Je noemt jezelf bijvoorbeeld een ‘doorzetter' terwijl ‘fanatieke drammer' beter zou kloppen, of je omschrijft je leidinggevende als ‘geeft iedereen ruimte' waar je bedoelt ‘geeft geen leiding'.

Interessant is dat het schema naadloos toepasbaar is op de kernkwadrantentheorie van Daniel Ofman, die stelt dat iedere kwaliteit van mensen vergezeld gaat van drie varianten. Aldus ontstaan vier eigenschappen:

  • kernkwaliteit: een kwaliteit die richting geeft aan je gedrag. Dit is altijd een positieve eigenschap (dus een gematigde ‘strakke' of ‘losse'), bijvoorbeeld doorzetter;
  • valkuil: die ontstaat doordat je je kernkwaliteit te sterk inzet. Dit is de extreme variant van je kernkwaliteit (dus negatief), bijvoorbeeld doordrammer;
  • uitdaging: het tegengestelde van je kernkwaliteit (positief); datgene waar je aan moet werken, bijvoorbeeld ontspannen en accepterend als je een doorzetter bent;
  • allergie: het extreem van je uitdaging (dus negatief); datgene waaraan je je bij anderen kapot ergert, bijvoorbeeld passief of onverschillig als je een doorzetter bent.

Dit kwadrant van Ofman is zeer bruikbaar bij persoonlijke ontwikkeling en wordt daarom veel gebruikt door trainers. Het aardige is dat je via elke ingang bij je sterke kanten (kernkwaliteit) én je verbeterpunten (uitdaging) kunt komen. Zo weten veel mensen niet wat hun valkuil is, maar wel waar ze allergisch voor zijn. Vanuit je ergernis kun je op die manier beredeneren wat je uitdaging is (dit is de gematigde variant van je ergernis: daar moet je zelf aan werken) en ook wat je kernkwaliteit zou kunnen zijn (het tegendeel van je uitdaging) en je valkuil (het extreem daar weer van). Zo bezien is iedere ergernis een kans om iets over jezelf te leren.

 

Neem je voordeel zou ik zeggen!
Esther Heida

 


Posted: 19:45, 19/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Jawel hoor, echt waar!

Ha! Je gesprekspartner krabt aan zijn neus! Hij liegt dus.

Hoe ontmasker je een leugenaar? Daarover liggen zelfs de experts met elkaar overhoop. Ze schrijven boeken vol over hoe je kunt zien of iemand wel of niet de waarheid spreekt. Maar ze geven niet allemaal dezelfde tips. Verraden kleine bewegingen dat iemand een onwaarheid vertelt? Of juist niet? In een filmpje op de Amerikaanse website howtodetectalie is een aantal tips te zien. (link van het filmpje werkte niet, daarom de wbsite...)

Iedereen liegt. Soms zelf meerdere keren per dag. Is dat echt slecht? Of is eerlijkheid een overschatte deugd?

Bron: Quest Psychologie

Esther Heida


Posted: 19:37, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Onzekerheid maakt minder gul

Uit onderzoek van Joel Vuolevi van de Vrije universiteit blijkt dat mensen de neiging hebben te denken dat anderen hun eigenbelang voorop stellen. We onderschatten hoe coöperatief anderen zijn en worden daardoor zelf minder gul in onze medewerking.

Dit komt doordat coöperatief gedrag (bijv. iemand helpen verhuizen )vaak gedrag is waarbij mensen ingaan tegen hun directe eigen belang of hun eigen belang helemaal laten varen. In dat soort situaties kunnen mensen eisen gaan stellen aan een samenwerking; zij beantwoorden coöperatief gedrag met samenwerking en een gebrek aan coöperatief gedrag niet. We spiegelen ons al dan niet coöperatieve gedrag dus aan dat van anderen.

Vuolevi onderzocht of mensen sneller voorwaarden stellen aan een samenwerking wanneer zij weinig informatie hebben over of de ander wel of geen coöperatief gedrag vertoond. Uit zijn experimenten is gebleken dat mensen, wanneer er dus weinig informatie is over het coöperatieve gedrag van de ander, dit onderschatten. Ze verwachten dan dus weinig coöperatief gedrag van de ander, en hierdoor laten ze hun eigen belang een grotere rol spelen.

Vuolevi: "Gebrekkige informatie vormt dus een realistische bedreiging voor samenwerking, omdat mensen reageren op wat ze denken dat de ander heeft gedaan in plaats van op wat de ander daadwerkelijk heeft gedaan."

Lisanne


Posted: 15:03, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

'Snelle sprekers zijn minder overtuigend'

De snelheid waarmee mensen spreken heeft invloed op hun overtuigingskracht. Dat hebben Amerikaanse wetenschappers vastgesteld.

Mensen die een gematigd spreektempo van 3,5 woorden per seconde hanteren zijn beter in het overtuigen van anderen dan personen die snel en geanimeerd praten. Ook het laten vallen van korte stiltes – ongeveer vier of vijf keer per minuut - helpt bij het overreden van een gesprekspartner. Dat meldt BBC News naar aanleiding van een onderzoek aan de Universiteit van Michigan.

Pedant
De Amerikaanse wetenschappers bestudeerden bijna 1400 telefoongesprekken van honderd mannelijke en vrouwelijke telefonisten die mensen probeerden over te halen om deel te nemen aan een telefonische enquête. Ze analyseerden met name het spreektempo, de spreekstijl en het aantal keren dat de telefonisten korte spreekpauzes inlasten.

Volgens hoofdonderzoeker Joe Benki komt iemand die erg snel spreekt vaak onoprecht over op andere mensen. Telefonisten die erg langzaam praten worden volgens hem als pedant en niet al te slim gezien.

Opdringerig
Een grote variatie in toonhoogte zou er volgens de wetenschappers toe leiden dat sprekers ‘kunstmatig’ en ‘opdringerig’ overkomen.

De studie kan mogelijk leiden tot veranderingen in de manier waarop bedrijven en instellingen mensen benaderen. De resultaten van het onderzoek zijn gepresenteerd op een bijeenkomst van de American Association for Public Opinion Research.

Boodschap
“Sprekers zijn zich lang niet altijd bewust van de invloed die hun manier van spreken heeft op hun boodschap”, verklaart deskundige Rachael-Anne Knight van City University in Londen.

“Dit onderzoek biedt enkele praktische methodes waarmee mensen anderen met meer succes kunnen overtuigen om bijvoorbeeld mee te doen aan een telefonische enquête.", aldus Knight.

Milou


Posted: 10:45, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Kunnen we zelf sturen of regelt het onbewuste alles?

Ga ik nu mijn column schrijven, of ga ik de krant lezen, of een ommetje maken. Ik kan kiezen. Ik heb een vrije wil. Jij ook: dit bericht lezen of verder scrollen? Sta er eens bij stil: Wat ga je doen? Als je nu opeens zou doorbladeren, terwijl je van plan was dit te gaan lezen, zou dat dan de ultieme demonstratie zijn van je wilsvrijheid? Of juist niet? (Je wilde het immers juist gaan lezen!)

 

Wat je ook doet, onderzoeksresultaten suggereren dat de beslissing in je brein allang genomen zijn voordat je denkt dat je een beslissing neemt. In een onderzoek moesten mensen bijvoorbeeld links of rechts een knop indrukken, en ze moesten het zeggen als ze gekozen hadden. Hersenactiviteit wees uit dat de beslissing al genomen was vóórdat de deelnemers het zeiden. Dus de volgorde was: 1) beslissing (hersenen), 2) bewustzijn van de beslissing en (3, maar vrijwel gelijktijdig) handeling.

Omdat (1) onbewust is en (2) altijd samengaat met (3), líjkt het alsof we beslissen en daarop handelen. Maar de werkelijke bron van onze keuzes is onbewust. In feite is het grootste deel van wat we doen onbewust. Hoeveel dat is, is niet vastgesteld.

Dit soort resultaten heeft enkele wetenschappers tot de conclusie gebracht dat mensen geen vrije wil hebben: we hebben de illusie dat we zelf kiezen, maar in werkelijkheid worden besluiten genomen door onbewuste drijfveren, die weer worden beïnvloed door genetische en omgevingsfactoren, waar we óók al geen invloed op hebben.

Belangrijker is dat we met ons bewustzijn weliswaar vaak achter de feiten aanlopen, maar wel degelijk óók input kunnen verschaffen aan ons onbewuste. Het onbewuste wordt immers niet alleen gestuurd door genetische en situationele krachten, maar ook door onze eigen bewuste gedachten. Die kunnen weer een onbewust besluit teweegbrengen. Zelfs al zou je maar 1% van de tijd bewust kiezen, dan is dat al van wezenlijk belang. Denk eens aan een auto, die rijdt 99% van de tijd rechtdoor. Als je zou zeggen dat je bij het produceren of rijden in een auto geen rekening hoeft te houden met die 1% dat hij een bocht maakt, zou je een kapitale fout maken. Zo is het ook met ons bewuste. Die 1% of wat het ook is maakt het verschil tussen een auto die maar één kant op kan, een dier dat volledig wordt bestuurd door instincten, en een mens die zijn leven zelf een wending kan geven.

Deze column stond in Psychologie Magazine, door Roos Vonk, najaar 2009

Hillie


Posted: 10:40, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Waarom raakt de één verslaafd aan drugs en de ander niet?


Tijdens het keuzedomein Cognitie zijn er meerdere gevallen aan bod gekomen van mensen die op diverse plekken in het brein schade hebben opgelopen. Schade aan het brein kan grote gevolgen hebben voor mensen. Zo kan een specifieke schade aan de ventromedial prefrontal cortex (VMPC) grote gevolgen hebben voor de lange termijnplanning. Keuzes die voor normale mensen niet meer dan logisch zijn zullen voor mensen met schade aan de VMPC zeer moeilijk zijn. Ze zullen eerder dan iemand zonder schade kiezen voor een kleine beloning op korte termijn dan voor een grote op een langere termijn. Dit terwijl deze patienten normaal zijn qua intelligentie, geheugen en andere cognitieve functies. Er zijn overeenkomsten tussen mensen die verslaafd zijn aan drugs en aan mensen die schade hebben aan hun VMPC. Drugsverslaafden moeten een keuze maken tussen aan de ene kant een shot en aan de andere kant hun baan verliezen, ruzie met familie of financiële problemen. Een shot betekent direct een kleinere beloning en geen shot betekent aan het begin moeite en later een veel grotere beloning.

Hoe komt iemand tot een keuze?
Er zijn twee systemen die iemand in staat stelt om een keuze te maken: het impulsieve en het reflectieve systeem(Figuur 1).
Beide geven zowel positieve als negatieve affectieve signalen af over een keuze. Wanneer een keuze zich voordoet zullen beide systemen of positieve of negatieve signalen afgeven, wanneer het ene systeem de bovenhand heeft met een positieve lading zal de keuze uitgevoerd worden. Zal een willekeurig systeem met een negatieve lading de overhand hebben, dan zal die optie niet tot uiting komen. Het impulsieve systeem reageert automatisch en snel, de amygdala hebben hier een centrale rol. Het reflectieve systeem ligt voornamelijk in de VMPC en creëert een affectieve reactie van persoonlijke, bedachte of hypothetische, gebeurtenissen. Bij een drugsverslaafde wordt de drang naar een shot bepaald door het impulsieve systeem. Het reflectieve systeem zal een bedachte hypothetische gebeurtenis tegen over het impulsieve systeem zetten waarin een mogelijke situatie geschetst wordt waarin hij/zij zijn toekomst ziet zonder baan en geliefden. Welk systeem de overhand heeft bepaald of hij/zij de kleinere korte termijn beloning kiest of kiest voor een uitgestelde grotere beloning. Meerdere onderzoeken wijzen uit dat drugsverslaafden abnormaliteiten hebben in belangrijke onderdelen van het reflectieve systeem, waar onder het VMPC. Het is niet duidelijk of dit door drugsgebruik komt of dat dit aanwezig was voordat men verslaafd raakte. Waarschijnlijk is de abnormaliteit deels aanwezig voordat men verslaafd raakt.

Iowa Gambling Task
Dat dit te maken heeft met de twee systemen blijkt uit een test die afgenomen wordt bij mensen met schade aan de VMPC en verslaafden. De test heet de ‘Iowa Gambling Task’. Hierin krijgt een proefpersoon vier stapels met kaarten, elk met een ander potentieel winst of verlies. Men kiest een stapel en na de keuze krijgen ze informatie over hun winst of verlies. Normale mensen kiezen, door de gegeven informatie, na een verloop van tijd de stapels die over de lange termijn meer winst opleveren. Verslaafden en mensen met schade aan de VMPC kiezen vaker een stapel met grotere winsten op korte termijn, maar grotere verliezen op lange termijn.

Zijn drugs slecht voor je mogelijkheid tot lange termijnkeuzes? Of zijn mensen die verslaafd zijn minder goed in lange termijnkeuzes maken?
Het is nog niet duidelijk of mensen die verslaafd zijn aan drugs slachtoffer zijn van hun eigen ‘decision making’ of dat men slechte keuzes gaat maken door drugsgebruik. Om dit te bepalen is een onderzoek nodig waar mensen op een lange termijn gevolgd worden die verslaafd raken aan drugs. Maar vanwege het feit dat niet iedereen die in aanraking komt met drugs verslaafd raakt, lijkt het dat bij verslaafden, voor het verslaafd zijn, het impulsieve systeem meer de overhand heeft dan het reflectieve systeem.

Wat betekent dit voor de samenleving
De Nederlandse samenleving is groot en complex. De bestuurders van Nederland hebben de verantwoordelijkheid over 15 miljoen mensen en miljarden aan euro's. De keuzes die zij maken zijn ook complex en vaak gericht op de lange termijn. De keuze van Minister Bos van Financiën om de Nederlandse banken overeind te houden heeft een hoop geld gekost, maar wanneer de banken om zouden vallen was de rekening hoogstwaarschijnlijk veel hoger uitgepakt. Zo zijn er elk jaar in de wereld, zowel bij de overheden als bij bedrijven, vele beslissingen nodig die op de korte termijn niet voordelig zijn, maar op de lange termijn des te voordeliger.
Mensen die met hun keuzes niet rekening houden met de lange termijn en daardoor drugsverslaafd zijn verpesten hun leven en deels die van hun naasten. Veel erger is het wanneer iemand met deze beperking op een positie zit waar hij/zij verantwoordelijk is voor miljoenen mensen. Belangrijk hierbij is de vraag of zowel persoonlijke keuzes, zoals drugsgebruik, als niet persoonlijke keuzes, zoals wel of niet een geld injectie verstrekken aan een bank, door hetzelfde cognitief systeem verwerkt wordt.


Posted: 10:20, 19/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Kleding passen maakt vrouwen woedend

Bijna drie kwart van de Britse vrouwen kreeg al een woedeaanval in het pashokje. Het gevolg is dat ze verkoopsters afsnauwen of de winkel uitstormen. Kleding passen is blijkbaar zo frustrerend voor vrouwen dat dit gevoelens van teleurstelling en woede bij hen los maakt, dat blijkt uit een enquête bij 1.200 vrouwen. 60 procent gaf toe hierdoor kledingstukken in het pashok te laten hangen, meer dan de helft past nu outfits thuis. Ook maken ze zich boos op het winkelpersoneel. Effecten op lange termijn zijn boos worden op familie en vrienden bij het thuiskomen, zich lang slecht voelen, een laag zelfvertrouwen hebben, aldus gedragspsychologe Susan Quilliam. "Mooie kledij maakt dat vrouwen zich mooi voelen, maar ook dat ze zich zelfzekerder en optimistisch voelt. Maar wanneer het shoppen als negatief ervaren wordt, kan het hele gebeuren destructief werken. In plaats van dat het zelfvertrouwen stijgt, daalt dit. In plaats van jezelf goed te voelen, zorgt outfits passen dan voor frustratie en woede. Zelf ken ik dit gevoel wel een beetje. Vaak heb ik geen zin om kleding te passen, al bij het vooruitzicht word ik soms chagrijnig. Ook vind ik het super irritant als ik uit een pashokje kom en de verkoopster roept ‘hoe zit de broek?’. En als de kleding dan ook nog eens verschrikkelijk zit dan heb ik al gauw de neiging om inderdaad de kledingstukken te laten hangen of gewoon maar ergens neer te hangen. Regelmatig kies ik voor online winkelen om kleding op mijn eigen gemak te passen. Wie kent dit gevoel? Inge

Posted: 19:38, 18/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

vriendschap en psychologie

Mijn dagelijks leven bestaat uit; studie, relatie, werk, hond, familie en vrienden, huishouden, uitgaan/shoppen, vrijetijdsbesteding etc. Onderdelen die ik belangrijk vindt in mijn leven daar besteed ik veel tijd aan, relatie, vrienden en familie staan bij mij op nr1. In mijn leven doe ik veel dingen samen met anderen, omdat ik het prettig vindt om bij mensen te zijn, vooral mensen die het ook leuk vinden om met mij samen dingen te ondernemen. Vrienden zijn hierbij erg belangrijk.  Ik ben daarom ook erg blij dat ik genoeg tijd heb om mijn vriendschappen te onderhouden. En het is nog fijner dat mijn vrienden weten hoe ik in het leven sta en andersom, we begrijpen elkaar en vinden het dan ook niet erg als we een keertje wat minder tijd voor elkaar hebben.
Hoe ouder ik wordt hoe meer ik mij bessef dat vriendschappen heel bijzonder zijn, echte vrienden zijn niet makelijk te vinden, en nog moeilijker om los te laten.
Vrienden maken mijn leven compleet ik zou niet weten wat ik zonder hen moest!
Selma
op de onderstaande site kwam ik het volgende bericht tegen wat aanleiding gaf tot mijn blog.
[]
Vriendschap
Vriendschap is een kunst die aandacht en toewijding verdient. Vrienden kunnen uit elkaar gaan en weer bij elkaar komen. Ze kunnen elkaar opzoeken of elkaar een poosje niet ontmoeten. Vriendschap neemt ons niet zo in beslag als de permanente huwelijksrelatie. De intensiteit en de innigheid wisselt naar behoefte.
[]

Sommige vriendschappen zijn zo ontspannen, dat men elkaar opzoekt om bij te komen van andere relaties. Zo zijn er mannen die elkaar opzoeken als verpozing voor de veeleisende relatie die het huwelijk voor hen betekent. Vriendinnen zoeken elkaar op met dezelfde bedoeling, ook zij willen zich ontspannen. Zo is vriendschap een vorm van liefde die weinig of geen spanning teweegbrengt. Het is juist een ontspanning en verpozing na de in beslag nemende relaties die we nodig hebben, maar die we niet ieder ogenblik van ieder uur kunnen uithouden.
Vrienden vullen ons leven met een soort kameraadschap die zelfs het meest ideale huwelijk niet kan bieden. Getrouwde stellen kunnen veel interesses gemeenschappelijk hebben, maar zij kunnen eenvoudig niet op alle punten parallel lopen.

[] 

Gemeenschappelijke interesses
Mannen en vrouwen hebben vaak verschillende hobby’s en interesses. Daarom kunnen we in het samenzijn met onze wederhelft genieten van de verschillen tussen man en vrouw en daarnaast met onze eigen vrienden, onze eigen hobby’s beoefenen. Ook als individuen hebben we het recht om onze persoonlijke hobby te beoefenen. Hoe rijker onze persoonlijkheid is, des te meer facetten kennen onze interesses en des te meer vrienden hebben wij nodig om samen met hen die interesse te delen. Niemand hoeft voor iedere vriend alles te betekenen. Maar iedere vriend brengt iets van zijn of haar eigen ik in het leven van zijn vriend.

Posted: 14:51, 18/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Dr. Phil talkes about personality

Hoi Allemaal,

 

Gister zat ik naar Dr. Phil te kijken en het ging toevallig over persoonlijkheid en hoe je de persoonlijkheid van mensen terug kan vinden in bijvoorbeeld de inrichting van een huis, een bureau op het werk, of in de auto van iemand. Dus niet zozeer hoe mensen zichzelf beschrijven maar meer hoe de dingen om hen heen beschrijven hoe zij werkelijk zijn.

 

Dr. Sam Gosling is een professor in de  psychology aan de University of Texas en auteur van  Snoop: What Your Stuff Says about You. Hij legt uit, "Snoop is hoe we onszelf kunnen uitdrukken, zowel bewust als onbewust, in de ruimtes om ons heen, en op zijn beurt, hoe je kunt kijken in bepaalde ruimtes rond mensen en uitzoeken wat ze willen zijn. Sommige van deze mensen zullen je op een authentieke manier vertellen hoe ze zijn , maar andere dingen vertellen ze per ongeluk, gewoon door de manier waarop ze bijvoorbeeld objecten op hun bureau laten liggen en het organiseren van hun boeken en ga zo maar door.....

 

Het lijkt alsof er een echte consensus is voor vijf grote factoren die persoonlijkheid beschrijven," zegt Dr Phil. "Ik zeg niet dat het perfect is. Deze vijf kenmerken zijn openheid, nauwgezetheid, extraversie, vriendelijkheid, en neuroticisme."

 

Dr. Gosling geeft vijf persoonlijkheidskenmerken:

 

Openheid
"Stel je voor dat je in een restaurant bent. Bent u het type persoon, wanneer u in het menu kijkt, die wijst op het ding je nog nooit hebt gezien en zegt dit te willen hebben, 'Ik zal dat, wat het ook is,' of bent u het soort persoon die zegt: 'Ik weet het al en dat het zelfs niet eens nodig is om het menu te openen. ik neem de spaghetti. Ik hou van wat ik weet. Ik weet wat ik wil. Breng me de spaghetti?'

Zorgvuldigheid
"Zorgvuldigheid gaat meer over mensen die denken voordat ze handelen. Ze zijn van plan, zegt " Dr Gosling . "Ben jij het soort persoon die alleen een nieuwe wc-rol ophangt wanneer het opraakt, of doe je dit in een aantal vooraf?"

Extraversie
"Deze mensen hebben de neiging om meer dominant te zijn. Ze hebben de neiging om meer actief te zijn, en ze krijgen echt energie van mensen," Dr Gosling verklaart. "Veel mensen kunnen komen om een ​​feestje, daarna kan je een duidelijk verschil zien, tussen de introverte en de extraverte personen, omdat de introverte moeten gaan zitten, terwijl de extraverten juist extra energie krijgen van zoveel mensen.

Aangenaamheid
"Dit zijn echt mensen die warm en sympathiek  zijn, versus mensen die het je gewoon botweg vertellen, en die niet zullen gaan proberen om hun gevoelens te verbergen. Ze gaan op een directe manier met u om zegt," Dr Gosling.

Neuroticisme
Dit kenmerk heeft betrekking op de stabiliteit, stress en zorgen. "Het hangt af van in wat voor wereld je leeft . Als je in een wereld vol bedreigingen leeft, dan is het goed om zeer alert te zijn op bedreigingen. Als je in een veilige wereld leeft, wat de meesten van ons nu doen, dan kun je heel angstig en bezorgd zijn, je eigenlijk zorgen maken over dingen die eigenlijk niet bedreigend zijn voor u,  zegt "Dr Gosling.


Ik vond het erg leuk om te kijken, hier nog een linkje waarin je kunt kijken welk van deze kenmerken het best bij jou past! Ik heb de test ook gedaan en mijn hoogste score kwam uit bij Openheid. Ben benieuwd wat er bij jullie uitkomt en of je vind of het klopt met wat je zelf dacht.

http://drphil.com/shows/bigfivepersonalityquiz

Groetjes,

 

Sandra






Posted: 09:29, 18/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

I (am) Like!

Niet erg relevant voor onze minor, maar toch wilde ik jullie dit stukje niet onthouden met het oog op de opdracht voor Analysevaardigheden.

 

Me Like!

 

Zie volgende link: http://www.rtl.nl/(/actueel/rtlnieuws/opmerkelijk/)/components/actueel/rtlnieuws/2011/05_mei/17/opmerkelijk/like_knop-inspireert-tot-voornaam.xml

 

Wat social media al niet kunnen veroorzaken :)

 

Overigens ook een interessant lijstje aan de linkerkant naast het bericht, met uitzonderlijke voornamen die in ons land voorkomen. Daarover gesproken; wat ik me dan weer afvraag, en dat heeft wel betrekking op deze minor, wat doet zo'n aparte voornaam eigenlijk met een mens? Het lijkt me vrij vervelend als men je altijd tot 3 keer toe vraagt wat je naam nou echt is, iedereen je naam verkeerd spelt, en/of je naam misschien wel een hele rare betekenis heeft (in een andere taal).

 

Met mijn naam valt dat gelukkig mee, al zijn er veel mensen die Marlous schrijven, maar daar is overheen te komen. Hebben jullie wel eens gehad dat je baalde dat je ouders je geen 'normale' naam hebben gegeven, of dat je jezelf voorstelt met een andere naam (of afkorting van je eigen naam) omdat je een hekel hebt aan je eigen naam?

 

Marloes


Posted: 16:23, 17/5/2011
Comments (5) | Add Comment | Link

Mannen en social media: een gevaarlijke combi

Soms komen verschillende dingen toevallig op hetzelfde moment bij elkaar, lees hier een voorbeeld van een combinatie tussen sociale psychologie (de groepsdruk), ontwikkelingspsychologie (ontwikkeling van het mannelijke brein) en analysevaardigheden (social media):

 

Gevaarlijke Facebook-rage: planking

Weer eens een gekke rage op Facebook. Een potentieel erg gevaarlijke rage dit keer. Met name in Australië is het enorm populair: planking, oftewel je voordoen als een houten plank.

 

Bij planking lig je op je buik, helemaal recht als een houten plank, op een randje of richel terwijl een vriend een foto maakt. Des te gevaarlijker de richel, des te beter de foto en daarom nemen steeds meer jongeren onverantwoorde risico's tijdens het planken. Deze week viel de 20-jarige Acton Beale zijn dood tegemoet toen hij probeerde te planken op een richeltje van zijn balkon op de zevende etage.

 

Boost

Ironisch genoeg zorgt het nieuws over de dood van Beale juist voor een sterke toename van het aantal plankers. Ruim 104.000 mensen sloten zich al aan bij de Facebook-pagina. De groep kondigde aan op 25 mei een wereldwijde 'Plank-dag' te houden. Dat moet een jaarlijks evenement worden als het aan de groep ligt.

 

Prefrontale cortex

Volgens een psycholoog zal Beale niet het laatste slachtoffer van het planken zijn. Jonge mannen (23 jaar of jonger) hebben een prefrontale cortex - het beslissingscentrum van het brein - die nog niet volledig is ontwikkeld. Daarom hebben ze maar weinig oog voor gevaar. "Voeg testosteron toe en het Jackass effect en de explosie van sociale netwerksites waar goedkeuring te vinden is... en dood is haast onontkoombaar" aldus een psycholoog in de Herald Sun.

 

Marloes

 

Bron: rtlnieuws.nl


Posted: 22:57, 16/5/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Ons brein doet aan kansberekening

Brein doet aan kansberekening tijdens zoeken

Een rekenend brein stelt mensen in staat om hun sleutels in no-time tussen allerlei andere rommeltjes terug te vinden, zo blijkt.

In één tiende van een seconde kunnen mensen een klein papiertje tussen allerlei andere papieren terugvinden. Zelfs als het gezochte papiertje een beetje verborgen ligt. Onderzoeker Ronald van den Berg zocht uit hoe we dat precies doen.

Efficiënt
Hij concludeert dat ons brein zo’n situatie heel efficiënt aanpakt. “Ons brein blijkt de beschikbare informatie zo goed mogelijk te gebruiken. We noemen dat optimaal zoekgedrag,” legt Van den Berg uit.

Berekenen
Het brein berekent hoe groot de kans is dat een object in het beeld aanwezig is. Als die kans groter is dan vijftig procent stellen de hersenen vast dat het gezochte voorwerp er moet zijn. “Je zou kunnen zeggen de mens een visuele detective is.”

Het onderzoek van Van den Berg is verschenen in het blad Nature Neuroscience en werd mede mogelijk gemaakt door een Rubiconsubsidie van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO).

Ikzelf ben een echtte opruimer, ik heb overal vaste plekjes voor en ik weet bijna altijd alles weer snel terug te vinden. het grappige is dat mijn vriend mij regelmatig opbelt met de vraag: waar ligt...... of waar heb jij ......  opgeruimd. Ik heb dan een soort fotografisch geheugen, denk na en ik weet precies in welke lade, doos of kast hij moet kijken, vaak weet ik precies te vertellen in welke kleur doos, in het midden van de lade of achter de boeken hij moet zoeken. Soms ben ik wel eens bang dat ik doorsla en dat ik een dwangneurose ontwikkelen 'opruimdrang'. Maar dan denk ik weer, ikzelf heb geen last van het opruimen, mijn huis ziet er altijd netjes uit en ik kan toch alles weer terug vinden. Geen probleem toch?

Selma Vos


Posted: 13:03, 16/5/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Voor alle piekeraars onder ons

 ’s Nachts wakker liggen. Nadenken over wat je nog moet doen, wat je hebt gedaan, wat er mis kan gaan, of wat er al mis ís gegaan. Waarom piekeren we toch zoveel? En, belangrijker, hoe zetten we er een rem op?

In Nederland lijden 1,1 miljoen mensen aan een piekerstoornis, wat inhoudt dat ze onophoudelijk tobben over normale, alledaagse gebeurtenissen. Het merendeel van deze mensen (62%) is vrouw en relatief hoog opgeleid.

Psychotherapeute Carien Karsten heeft een speciale piekercursus opgezet, waar veel belangstelling voor is van mensen die iets aan ‘de kermis in hun hoofd’ willen doen. Karsten noemt piekeren een ‘riskante bezigheid’. “Het stimuleert het stresshormoon cortisol”, legt ze uit. “Bij mensen die maar doorgaan met malen, staat dat stresshormoon voortdurend aan. Hun spierspanning is contant te hoog. Ze komen niet meer tot rust, lijden aan slapeloosheid, hun weerstand vermindert, ze worden telkens ziek. Uiteindelijk kan het leiden tot een burn-out of depressie.”

Volgens Karsten is de neiging tot piekeren deels genetisch bepaald. Als je moeder een piekeraar is, heb je meer kans er ook een te worden. Daarnaast wordt dit gedrag bevordert door stress die je mogelijk al in de baarmoeder hebt ervaren en door wat je het meegemaakt als jong kind. “Als je moeilijke ouders had of op heel jonge leeftijd verlies hebt ervaren, kan daardoor de neiging tot piekeren ontstaan. Die kwetsbaarheid zit er al jong in.”

“Het heeft geen zin om jezelf dwingen te stoppen met tobben”, zegt Ad Kerkhof (hoogleraar klinische psychologie aan de Vrije Universiteit en auteur van het boek piekeren). Het is beter om echt goed te gaan piekeren. “Ga er op twee vaste momenten op de dag, ’s ochtends en ’s avonds, echt voor zitten. Bijvoorbeeld een kwartier lang. Aan tafel, met pen en papier en de kookwekker. Als de wekker afgaat, stop je ermee. Duiken de gedachten daarna dan weer op, dan zeg je tegen jezelf: vanavond ga ik verder. Zo leert de piekeraar te stoppen en het piekeren uitstellen.”

Een mooie oefening is ook positief piekeren. Denk aan een leuk moment in je leven en laat de details van die situatie door je hoofd gaan. Dan heb je even vijf minuten pauze van al die negatieve gedachten. Volgens Kerkhof is het mogelijk om door middel van dit soort oefeningen het malen in je hoofd te verminderen.

Hier nog een paar antipiekertips:
1. Houd een week lang alle rampgedachten bij die in je opkomen. Hoeveel zijn er aan het einde van de week echt uitgekomen?
2. Ga hardlopen, fietsen, fitnessen of gun jezelf een welness-dag. Op die momenten maak je endorfine aan, een stof die een geluksgevoel geeft. Shoppen is ook een goed idee: je maakt dan dopamine aan.
3. Pieker je eindeloos door over waar je bijvoorbeeld met vakantie naartoe moet? Stel jezelf een deadline waarop je moet beslissen.
4. Pieker je veel over het werk? Bedenk aan het einde van de dag drie dingen die goed zijn gegaan.
5. Betrek niet altijd alles op jezelf. Als iemand een e-mail niet direct beantwoordt, betekent dat niet meteen dat diegene je niet meer mag. Kan ook zijn dat er geen tijd was om te antwoorden.

Ad Kerkhof, Piekeren – Een stapsgewijze methode om je gepieker te verminderen

Ik ga de tip van vaste piekermomenten per dag proberen. Zijn er meer mensen die veel piekeren en het leuk lijken een of meerdere tips te proberen? Ik ben benieuwd of het werkt.

Karen


Posted: 16:33, 15/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Vrouwen dragen meer dan de helft van hun schoenen nooit

Om onderstaand artikel moest ik toch wel even gniffelen. Vooral omdat ik mezelf hier wel een beetje in herken. Ik heb aardig wat schoenen in een grote doos onder mijn bed liggen. En of ik ze ooit draag? Eh...

Bijna elke vrouw heeft een collectie schoenen die nooit het daglicht zullen zien, dat blijkt uit een Britse enquête.

De gemiddelde Britse vrouw heeft 20 paar schoenen, maar 11 daarvan doet ze nooit aan, dat blijkt uit een enquête bij 3.000 dames. Dit komt neer op een totaal van gemiddeld 450 euro dat in de kast blijft liggen. Ook koopt ze gemiddeld acht nieuwe schoenen per jaar. Bijna een derde kocht schoeisel in de verkeerde maat enkel omdat ze deze mooi vond. Meer dan een derde van de vrouwen, 37 procent, zeggen dat ze schoenen kopen om zichzelf op te vrolijken. Andere redenen voor een nieuw paar zijn een nieuwe outfit, trendy te zijn of om hun schoenenobsessie te voeden.

Bewaring
Het gemiddelde paar kost 40 euro. Een vrouw draagt schoenen gemiddeld drie jaar voor ze deze wegsmijt, een vijfde kan haar geliefde paar niet wegdoen, 21 procent doet nooit oude schoenen weg. 55 procent bewaart haar aankopen veilig in de kast, een op de vijf bewaart ze in de woonkamer, verspreid over het hele huis of zelfs in de auto. 10 procent geeft toe jaarlijks minstens 675 euro uit aan schoenen.


Passen altijd

Volgens gedragspsychologe Jo Hemmings, auteur van 'Shoes and Shopping', is hier een eenvoudige verklaring voor. "Schoenen houden allerlei beloften en verwachtingen in. Ze kunnen een outfit transformeren, de benen verlengen, ons groter maken en slanker doen lijken, ze zijn ook erg vergevingsgezind. Ook al komen we wat kilo's bij, onze schoenen zullen altijd passen." (ep)


Bron: http://www.hln.be/hln/nl/35/Seks-Relaties/article/detail/1258307/2011/05/02/Vrouw-heeft-11-paar-schoenen-die-ze-niet-draagt.dhtml


Nog mensen die zich herkennen in de schoenobsessie en de gedachte dat schoenen allerlei beloften en verwachtingen inhouden? Ik had er zelf nog nooit zo over nagedacht, maar goed, schoenen passen altijd inderdaad!


Ilse


Posted: 20:23, 12/5/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Vraag jij je ook wel eens af, waarom ben ik ik? Of wie ben ik?

Alles wat je bent, verandert voortdurend. Je uiterlijk verandert elke dag een beetje, je innerlijk ook. Wat is er dan permanent aan dat ik? Het beroemde kinderboek ‘Alice in Wonderland’ speelt dat een centrale rol. Alice valt in een hol en door een lange tunnel, komt ze in een ander land terecht. Het is allemaal zo vreemd wat er gebeurt, hoe weet ze eigenlijk zeker dat zij het is?

 

Het geldt voor ons allemaal, dat we niet meer dezelfde zijn als die we als kind waren. Of als je ouders eens iets zeggen als, toen was jij er nog niet, wat eigenlijk gek is, dat je er ooit niet was. Want voor je allerdiepste gevoel ben je er altijd geweest. Als kind moet je een stevige ik ontwikkelen, een identiteit, om een geestelijke gezonde volwassene te worden. Al op de basisschool ga je door een fase heen waarin je experimenteert met je ik, door je naam op te schrijven, je straat, woonplaats, Nederland, Europa, de wereld, alsof je daarmee je plaats bepaalt binnen het heelal. Er wordt gezegd dat je rond je 11e de klik hebt gemaakt met je ik. Dan besef je dat je echt ik bent, en niemand anders en dat je leven om jou draait. In de puberteit wordt je onhandig, met grote neus, slungelige armen, alsof je in de woelige periode van verandering wakker wordt als jezelf. Je vindt jezelf lelijk. Je vraag je af of je knap, hip of origineel genoeg bent. Maar wat je echt bent, is niet je persoonlijkheid, maar het bewustzijn waarmee je die persoonlijkheid en alle andere dingen in het leven waarneemt. Je bent niet de hoofdpersoon in de film van je leven, maar je bent het kijken zelf, je bewustzijn.

Dan komt de vraag: waarom ben ik eigenlijk ik? Waarom ben ik nou toevallig ik geworden en niet iemand anders? Waarom ben ik niet rijk geboren, buitengewoon talentvol geboren etc. Je hoort er nou eenmaal bij, net als alle andere mensen op de aarde. Zo ben je perfect geschikt om ik te zijn.

 

Een leuk spiritueel artikel, uit de Happinez, die ik graag met jullie wil delen. Omdat ik (en ik denk iedereen) hier wel eens over nadenk.

 

Hillie


Posted: 20:12, 12/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Puberteit afschaffen?

Naar aanleiding van onze P-taak over pubergedrag kwam ik dit leuke fragment tegen van DWDD met daarin Linda van Leijenhorst, promovenda ontwikkelingspsychologie.   -   Lidewij



Posted: 17:11, 12/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

We moeten eerst iets leren over ‘eigendom’, voor we begrijpen hoe iets ‘van ons’ gemaakt kan worden tot iets ‘van jou’.

Voor onze P-taak hebben wij als onderwerp ‘de sociaal-emotionele ontwikkelingen van een kind. Hiervoor hebben we uiteraard veel deskresearch nodig. Tijdens het zoeken kwam ik veel bruikbare informatie tegen, maar kwam ik ook een filmpje tegen waarvan ik erg onder de indruk was.

Wil je een filmpje kijken over de sociaal-emotionele ontwikkeling van een kind, wat samen gaat met een heerlijk muziekje, kijk dan hier voor meer informatie.

Veel kijkplezier!

Groetjes,
Engelien


Posted: 16:11, 12/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

SIRE

Ik was laatst door de Quest aan het bladeren en kwam een artikel tegen over de reclames van SIRE. Zo heb je nu bijvoorbeeld het tv-spotje over kinderen van gescheiden ouders (zie de blog van Engelien), en daarvoor was er één over het steunen van dodelijk zieke mensen.

Deze ideële reclames sporen ons aan om ons beter te gedragen, maar werkt het ook? Volgens de directeur van SIRE is de eerste voorwaarde dat ‘het thema een maatschappelijk probleem is dat sluimert, maar niet besproken wordt’. Om zulke thema’s te vinden houdt het Sociaal en Cultureel Planbureau onderzoeken naar trends in onze samenleving. Volgens het SCP krijgen we de komende vijf jaar met de volgende problemen te maken: individualisering, informalisering, internationalisering, informatisering en intensivering. Zo heeft de campagne over het steunen van een dodelijk zieke te maken met individualisering.

Vervolgens moet de boodschap in een dusdanige vorm worden gegoten dat het mensen aanzet tot het veranderen van hun gedrag. Een optie is het laten zien van ongewenst gedrag, bijvoorbeeld de spotjes over asociaal gedrag. Een veelgebruikte formule met als achterliggende gedachte; kijk nou welke kant we opgaan als we geen rekening houden met elkaar. Maar werkt deze formule wel zo goed?

Volgens Kees Keizer van de universiteit Groningen hebben dit soort filmpjes juist een averecht effect. Hij zegt dat mensen sociale dieren zijn die gedrag van anderen onbewust overnemen (modelling). Dit principe geldt ook voor asociaal gedrag. Behalve dat hebben mensen de neiging om bijvoorbeeld meer rotzooi op straat te gooien wanneer er al veel troep ligt (broken window theory). Kees Keizer zegt dat de ideële reclames van SIRE te weinig rekening houden met het kuddegedrag van mensen. Stel je voor dat je een reclame ziet waarin een massa mensen Pepsi cola uit de schappen haalt, vervolgens is de boodschap: doe dit niet, koop Coca Cola. Volgens Kees Keizer is het goede voorbeeld geven de beste insteek.

Niet iedereen is het hiermee eens. Patrick de Pelsmacker, hoogleraar marketing, pleit voor het schrikeffect. Hij heeft vele onderzoeken doorgelezen, en kwam tot de conclusie dat het schrikeffect goed werkt, mits het goed wordt ingezet. Zo zijn mannen banger voor sociale dreigingen en vrouwen zijn banger voor fysieke dreigingen. Wanneer je dus een man wil laten stoppen met roken, kun je volgens Patrick de Pelsmacker de man het beste een afbeelding laten zien van een mooie vrouw die een rokende man weigert te kussen. Vrouwen kun je daarentegen beter vertellen dat ze rimpels krijgen van roken.

Toch is het niet duidelijk welke boodschap het beste werkt. Zo is er nog maar weinig onderzoek gedaan naar bijvoorbeeld de effecten van het inspelen op schaamte en schuldgevoel. En werkt humor bijvoorbeeld beter dan het opwekken van angst?

Jullie zijn nu vast nieuwsgierig wat dan wel het beste werkt. Ik was ook erg benieuwd naar de conclusie van Quest. Helaas viel die wat tegen..

‘Conclusie: de ultieme formule voor een ideële reclame besaat nog niet. En dat is misschien maar goed ook, want anders zouden al die reclames wel erg veel op elkaar gaan lijken. ‘

Nu ben ik benieuwd of jullie nu het idee hebben dat je, met alle psychologische theorieeën in je achterhoof, betere communicatie strategieeën kunt verzinnen?

Lisanne


Posted: 14:34, 12/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Sociale psychologie en social media

HOi Allemaal,

 

IK was een beetje aan het surfen op internet en kwam een leuk artikel tegen van media psycholoog Mischa Coster. Zij is zelf een echte fan van R. Cialdini. De begrippen(wederkerigheid, consistentie, sociale bewijskracht, sympathie, autoriteit en schaarste) in het boek invloed worden door haar stuk voor stuk gekoppeld aan social media.'

 

Laat me weten wat julie ervan vinden!

 

http://www.marketingfacts.nl/berichten/20100628_psychologische_beinvloeding_via_social_media/

 

 

Groetjes,

 

Sandra

 


Posted: 14:30, 12/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Je bent mooi zoals je bent

Wanneer ik weer eens naar mijn zusje haar Hyves pagina ga om haar te krabbelen. Wordt ik er zowat gek van. De krabbels van haar vriendinnetjes met daarin berichten als: wij voor altijd, i love you, wij zijn niet te breken, ik verlaat jouw nooit. Gigantische lijsten met allemaal vriendinnen, waar ze die heeft ontmoet en een onmogelijk aantal hartjes. Polls met vragen als; waar zag ik jou voor het eerst? was je ooit verliefd op mij? vind je mij mooi? Kijk ik vervolgens naar het commentaar bij foto’s  van haar of op het profiel van haar vriendinnetjes, dan zie ik teksten als: you’re beautiful, mooiste meisje ever, mijn mooie vriendinnetje. Ja mijn zusje is een bakvis en een puber eerste klas.

 

In Psychologie Magazine vond ik een artikel over dit fenomeen. Want die standaarduitdrukkingen op Hyves of andere social media zijn een enorme hype. Meisjes in de puberteit zijn extreem gefixeerd op hun uiterlijk en dit wordt alleen nog maar erger door programma’s als Hollands next topmodel, Extreme Makeover, etc.  Volgens psychologe Kirsten de la Horra Calomarde neemt het lichaamsbeeld van meiden een andere plek in dan bij jongens. Zo geeft zij een voorbeeld; laat je jongens een foto zien van Rafael Nadal dan zullen ze zeggen dat die goed kan tennissen. Laat je meisjes een foto zien van Fatima Moreiro de Melo, dan zeggen ze niet dat die goed kan hockeyen maar dat ze mooi slank is. Meisjes in de puberteit zijn altijd bezig met het spiegelen van zichzelf aan iedereen, denk aan fotomodellen en andere meisjes.

 

Kirsten de la Horra Calomarde (een Nederlandse psychologe) doet promotieonderzoek naar het effect van media-educatie op het zelfbeeld van jongeren. Zaken die naar voren komen uit haar onderzoek zijn bijvoorbeeld dat het zelfbeeld van meisjes naar beneden gaat na het zien van gemanipuleerde beelden in de media. Ook kijken ze significant vaker naar programma’s over het uiterlijk. Hoe beter het zelfbeeld, hoe minder ze naar dit soort programma’s kijken.

Hoe maak je het zelfbeeld van een tienermeisje nou sterker? Door meisjes mediabewust te maken. Meisjes die snappen hoe de beelden gemanipuleerd worden, voelen zich beter over zichzelf.  De psychologe kwam tot deze conclusie door een experiment, waarbij ze grote groepen meisjes het filmpje van de Dove-campagne liet zien, waarin een model zwaar wordt opgemaakt en daarna de foto’s bewerkt worden met de computer. Na het filmpje kregen ze gemanipuleerde foto’s van modellen te zien. De negatieve invloed op het zelfbeeld, zoals die in de controle-groep werd gemeten na het zien van de modellen, was verdwenen bij de meisjes die eerst het Dove filmpje hadden gezien. Een ander middel is volgens de onderzoekster om jonge meisjes het doel van reclame uit te leggen.  Het invoeren van een waarschuwing bij gemanipuleerde reclame-uitingen, zoals een waarschuwingslabel bij sigaretten heeft volgens de la Horra Calomarde geen zin. Alleen als je het proces van manipulatie laat zien heeft het effect.

Toch is er nog hoop, moeders kunnen het lichaamsbeeld van hun dochter versterken. Door hun te vertellen dat ze hun waarderen om wie ze zijn en niet om hoe ze eruitzien.  Natuurlijk zijn er nog veel meer tips, zoals niet plagen met het uiterlijk, het prijzen van vrouwen in de media om hun prestaties en niet om hun uiterlijk, etc.

 

Bron; Psychologie Magazine, november 2010


Posted: 13:26, 12/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ehm.. Onomatofobie

Volgens Richard Aslin van de Universiteit van Rochester onderbreken mensen hun zinnen vaak met ‘euh’ of ‘euhm’ als er daarna een bijzonder woord volgt. Met name kinderen zouden de onderbrekingen in spraak als taalkundige markeerpunten gebruiken aan de hand waarvan ze nieuwe begrippen herkennen. “Onze laatste studie toont aan dat deze onderbrekingen in spraak een voordeel met zich meebrengen voor kinderen”, verklaart Ashlin in een interview met het Britse tijdschrift New Scientist.

Boodschap
Kinderen leren zichzelf al vroeg aan dat er na ‘euh’ of ‘euhm’ meestal een woord volgt dat ze nog niet kennen”, aldus Ashlin. “Als mensen aangeven dat ze zoeken naar een bepaald woord door ‘euh’ te zeggen, verzenden ze daarmee de boodschap dat kinderen moeten opletten.”
Volgens de professor gebruiken kinderen al vanaf tweejarige leeftijd onderbrekingen in spraak om nieuwe woorden te verwerven.

Ouders
Ouders kunnen volgens hem dan ook niet vaak genoeg ‘euh’ of ‘ehm’ zeggen. “Ouders moeten zich geen zorgen maken over vloeiend taalgebruik in het bijzijn van hun kinderen”, aldus Ashlin.  “Veel mensen denken dat een woord als ‘euh’ zinloze opvulling van onze taal is. Maar dat is niet zo. Deze woorden helpen onze kinderen om taal te leren”, verklaart de onderzoeker.

Bron: nu.nl

Milou

Posted: 16:37, 11/5/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Vroegste herinneringen al voor het tweede levensjaar gevormd

De meeste kinderen kunnen zich gebeurtenissen herinneren die plaatsvonden toen ze pas achttien maanden oud waren. Deze herinneringen verdwijnen echter relatief snel naarmate ze ouder worden. Dat meldt BBC News op basis van onderzoek aan de Memorial Universiteit van Newfoundland.

Ouders
De onderzoekers kwamen tot hun bevindingen door honderd kinderen in de leeftijdsgroep van vier tot dertien jaar te ondervragen over hun vroegste herinneringen. De wetenschappers spraken ook met de ouders van de deelnemers om te controleren of de gebeurtenissen die de kinderen zich voor de geest haalden ook echt hadden plaatsgevonden. Bijna alle proefpersonen konden in hun geheugen teruggaan tot in hun tweede levensjaar.

Vergeten
Toen de deelnemers aan het experiment twee jaar later opnieuw werden ondervraagd, bleek echter dat ze veel van hun vroegste herinneringen waren vergeten. “We gaven de kinderen soms heel gedetailleerde aanwijzingen over de vroege herinneringen die ze twee jaar eerder hadden genoemd”, verklaart hoofdonderzoeker
Carole Peterson
. “Maar nu zeiden ze: ‘nee, dat is nooit gebeurd in mijn leven.”

Verklaring
Eerdere onderzoeken suggereren volgens de wetenschappers dat mensen herinneringen in hun jeugd op een andere manier opslaan dan in hun volwassen leven. Dat zou mogelijk kunnen verklaren waarom jeugdherinneringen zo snel vervagen. Peterson is echter van mening dat er meer onderzoek nodig is om te verklaren waarom mensen gebeurtenissen uit hun kinderjaren zo snel vergeten.

Bron: nu.nl

Milou

Posted: 16:33, 11/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Personal-interest sessies

Ter info, de onderwerpen die binnenkort door en voor jullie aan bod komen zijn:

* Reclamepsychologie
* Social media-psychologie
* Dierenpsychologie
* (biologische/ evolutionaire kant van) Aantrekkelijkheid

Nog leuk om daar anderen bij uit te nodigen? Bijvoorbeeld studenten of docenten van de minor social media? Of Mirjam Lasthuizen ivm haar persoonlijke interesse bij dierenpsychologie? Relaties uit de reclamewereld?

Anneke


Posted: 11:45, 11/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

De plaats van het kind in het gezin

Iedereen heeft vast wel eens de vooroordelen gehoord over dat oudste kinderen in het gezin ontzettende strebers zijn, middelste kinderen vaak het buitenbeentje zijn en 'het' jongste en enig kind verwend zijn.

Zelf ben ik enig kind. Ik had veel speelgoed vroeger, maar echt verwend ben ik niet (vind ik). Als kind vond ik het vooral erg jammer dat ik geen broers en zussen had. Dit kwam mede doordat we vroeger buitenaf woonden en er niet veel klasgenootjes / leeftijdgenootjes in de buurt woonden. Ook vraag ik me wel eens af hoe het zou zijn als ik wel broers of zussen had. Vandaar dat ik gezocht heb naar of de plaats in het gezin invloed heeft op ontwikkeling en andere zaken.

De plaats in het gezin. (artikeltjes.com)
Opvoeding en gedrag - Enig kinderen (ouders.nl)

Natuurlijk is het zo dat er voordelen en nadelen zitten aan enig kind zijn. Het lijkt nu net of ik het verschrikkelijk vond, maar dat is ook weer niet zo ;)

Verder ben ik ook nieuwsgierig naar jullie plaats in het gezin en wat jullie ervaringen daarmee zijn.

*Grietje*

Posted: 09:32, 11/5/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Luister niet naar Countrymuziek (als je leven je lief is) - Hester

'Worked this place all my life, broken my heart, took my wife. Now I got nothing to show.' De makers van countryliedjes houden wel van een beetje drama. Thema's als geldproblemen, mislukte liefdes en alcoholmisbruik komen in bijna ieder liedje naar voren. En daar worden luisteraars niet vrolijk van, dachten Steven Stack en Jim Gunlach van respectievelijk Wayne State University en Auburn University.

De twee sociaal psychologen bekeken de zelfmoordstatistieken van negenenveertig grote steden in de Verenigde Staten. Ze vergeleken deze cijfers met de airtime die plaatselijke radiozenders besteedden aan countrymuziek. Wat bleek? Hoe meer mensen worden blootgesteld aan countrymuziek, hoe hoger het zelfmoordcijfer. Dat de schuld echt ligt bij de muziek maken de onderzoekers aannemelijk door te corrigeren voor andere factoren die voor meer zelfmoorden zouden kunnen zorgen, zoals armoede en beschikbaarheid van wapens.

Rest de vraag: zullen countryzangers hun repertoire gaan opvrolijken nu ze weten wat voor effect hun liedjes hebben? Ronnie Milsap, in de jaren zeventig en tachtig een van de meest invloedrijke countryzangers van de Verenigde Staten, heeft het geprobeerd. Hier het refrein van 'Nobody likes sad songs'.

Nobody likes sad songs, the ones about goodbyes
Songs about broken hearts with tears in your eyes
Nobody likes sad songs, but since you went away
Seems like sad songs are all I can play

Posted: 07:27, 10/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

gezocht ' vrouw met gebroken hart'

In de leeuwarder courant van dinsdag 3 mei kwam ik het volgende artikel tegen;

Groningen- Wat gebeurt er in de hersenen als je liefsdesverdriet hebt? neurobioloog Gert ter Horst gaat het onderzoeken.
Hij zoekt daarvoor jonge vrouwen met een gebroken hart. ter Horst is directeur van hete Neuro Imaging Center in Groningen. Voor zijn onderzoek heeft hij rechtshandige vrouwen nodig tussen de 18 en 25 jaar die de anticonceptie pil slikken. ze moeten minstens een half jaar een relatie hebben gehad en nog steeds een gebroken hart hebben.
De deelnemers krijgen 20 euro voor het invullen van een vragenlijsten over hun liefdesverdriet en gevoelens. ook wordt een MRI scan van de hersenen gemaakt om de hersenactiviteit te meten. Volgens de professor maken mensen met liefdesverdriet een stressvolle periode door.

interessant onderwerp? kijk ook eens op www.liefdesverdriet.info  op deze site staan ook de uitkomsten van andere onderzoeken gedaan in Nederland.

Ikzelf ben heel gelukkig in de liefde, dus het onderwerp heeft geen persoonlijke raakvlakken
Ik vond het wel een leuk idee van Gert ter Horst om te onderzoeken wat voor nare gevolgen de mens mee maakt wanneer hij of zij verlaten wordt door de 'grote liefde'

Selma


Posted: 20:43, 3/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Man without a memory

Degenen die de film '50 First Dates' wel eens gezien hebben, weten wat voor impact het heeft als je door een ongeluk of ziekte aan geheugenverlies lijdt. Zelf dacht ik altijd dat de patiënt (Hi, I'm Tom.... 10 sec. later: Hi, I'm Tom), die met hoofdpersoon  Lucy in een kliniek voor amnesie-patiënten verblijft, zwaar overdreven was. Maar in dit filmpje is te zien dat het toch echt bestaat, een geheugen van minder dan een dag, zelfs minder dan een minuut!

 

De Engelse musicus Clive Wearing lijdt aan een zeer ernstige vorm van amnesie, waardoor hij altijd in het 'nu' leeft. Voor hem bestaat er geen verleden of toekomst, hij heeft geen herinneringen en geen gedachten. Een normaal gesprek met hem voeren is praktisch onmogelijk, na ongeveer 30 seconden wordt zijn geheugen 'gereset' en is hij vergeten wat daarvoor gebeurd is. Als hem een vraag gesteld wordt, is Clive aan het einde van zijn antwoord de vraag weer vergeten. Zijn geheugenverlies gaat zelfs zo ver dat hij zijn eigen huis en kinderen niet meer herkent. Als hij uiteten gaat, weet hij niet meer wat hij besteld heeft op het moment dat het geserveerd wordt. Het maakt overigens ook niet uit wat hij bestelt, want hij weet niet eens hoe dingen smaken, dat is hij vergeten zodra zijn eten op is.

 

Clive's geheugenverlies is echter op twee punten heel bijzonder. Ten eerste weet hij nog precies wie zijn vrouw is. Zij is de enige persoon die hij herkent. Echter verwelkomt hij haar bij elk weerzien alsof hij haar jaren niet gezien heeft. Als ze boodschappen heeft gedaan en thuiskomt, vliegt Clive haar om de hals. Hij is dan namelijk alweer vergeten dat ze er een uur geleden nog was en alleen maar boodschappen heeft gehaald.

 

Ten tweede is Clive's passie voor muziek altijd gebleven, net als zijn kunde daarin. Hij kan perfect piano spelen en speelt zo een heel stuk zonder te zijn vergeten waar hij begonnen is en hoe het afloopt. De twee belangrijkste dingen in zijn leven hebben dus kennelijk zoveel verschillende verbindingen in zijn hersenen, dat deze onmogelijk over het hoofd gezien kunnen worden. Gelukkig maar, want anders had Clive helemaal niets meer gehad en zou zijn leven behoorlijk leeg en nutteloos zijn.

 

Geheugen... het blijft een raar fenomeen.

 

Marloes


Posted: 16:10, 2/5/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Blijf jezelf herhalen (en krijg vaker gelijk)

In het boekje 'Maak nooit je bed op' (R. Kuiper & T. Mudde) staan 115 wetenschappelijke tips voor het dagelijks leven beschreven. Ik vind het een ontzettend leuk en handig boekje. Korte hoofdstukjes met allerlei experimentjes en onderzoek. Een voorbeeldje:

Blijf jezelf herhalen (en krijg vaker gelijk)
Zien we verschillende mensen op televisie roepen dat ze bang zijn voor een terroristische aanslag? Dan is de kans groot dat we zelf ook angstzweet ontwikkelen. Want  hoe vaker we dezelfde mening horen, hoe meer belang we eraan gaan hechten. Kimberlee Weaver van Virginia Polytechnic Institute besloot dat fenomeen eens nader te bestuderen. Tijdens een serie experimenten bleek dat haar proefpersonen een mening serieuzer namen wanneer deze door drie personen was geuit, dan wanneer slechts één persoon deze had uitgesproken. Tot zover geen verrassing. Maar wat gebeurde toen één persoon drie keer dezelfde mening uitte, elke keer net iets anders geformuleerd? Dan hechtten de proefpersonen er opeens wél waarde aan. Volgens Weaver zorgt de herhaling ervoor dat een mening beter in het brein wordt opgeslagen. Of die mening van drie verschillende mensen komt, of drie keer van dezelfde persoon, is blijkbaar niet van belang. Mensen raken vertrouwd met de boodschap en krijgen daardoor het gevoel dat veel mensen die mening zullen delen. Dus wil je je zin krijgen? Herhaal je standpunt!

Meer leuke weetjes zijn:
Maak tekeningetjes (en onthoud alles beter)
Laat je niet aanraken door de serveerster
Kijk naar commerciele zenders (en geniet van de reclames)


Ik zal binnenkort weer een kort hoofdstukje plaatsen!
Hester

Posted: 11:50, 2/5/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Ontwikkeling in stappen uitgelegd

Bij toeval kwam ik deze website tegen, waarop de ontwikkeling van de mens per fase kort wordt toegelicht. Er staat o.a. in welke fases mensen komen, welke aspecten van ontwikkeling ze leren en wat deze inhouden, en in welke fase welk aspect aan bod komt.

 

Een mooi overzicht van de informatie die we in de colleges van Syts behandelen.

 

Marloes


Posted: 14:37, 30/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Mentale ontwikkeling kind meten met 5 minuten scan


Mentale ontwikkeling kind binnen vijf minuten te meten

donderdag 17 maart 2011 / logopediestart.nl


Volgens Amerikaanse wetenschappers is het mogelijk om met behulp van een MRI-scan en wiskundig programma in vijf minuten tijd te bepalen hoe een kind zich tot op heden mentaal ontwikkeld heeft. In de toekomst kan de scan wellicht in een vroeg stadium tevens aangeven of een kind een stoornis als autisme of schizofrenie heeft.
De onderzoekers legden vorig jaar al vast hoe de functies van het brein zich gedurende het leven ontwikkelen. Naarmate een kind groter wordt, ontwikkelt het bepaalde verbindingen, terwijl andere verbindingen juist weer verzwakken. Door het brein van een kind te scannen kan op basis van de verbindingen worden vastgesteld in hoeverre het kind zich mentaal ontwikkeld heeft.

 

Dat betekent dat de mentale ontwikkeling van het kind straks net zo snel is vast te stellen als het gewicht en lengte. Een scan duurt ongeveer vijf minuten en in die tijd verzamelt het apparaat 13.000 metingen van verbindingen in de hersenen. Door deze gegevens naast een grafiek met daarin de leeftijd en te verwachten mentale ontwikkeling te leggen, kan bepaald worden of het kind mentaal goed ontwikkeld is of niet.

 

De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat de methode ook gebruikt kan worden om specifieke aandoeningen als schizofrenie en autisme op te sporen. Daarvoor moeten echter eerst weer nieuwe gegevens worden verzameld en nieuwe wiskundige programma’s worden gebouwd. Vorige maand bleek uit andere studies al dat autisme bij volwassen in het brein te zien is. Nu moet uit nader onderzoek blijken of dat ook voor kinderen geldt.

Lidewij


Posted: 07:03, 29/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Voorlezen, leuk en leerzaam

Taalontwikkeling blijf ik een interessant onderwerp vinden. Vanavond kwam ik op internet een artikel tegen over voorlezen, een handig middel om de taalontwikkeling van een kind te stimuleren. Uit onderzoek blijkt dat kinderen die op jonge leeftijd al voorgelezen worden:

- als kind taalvaardiger zijn;
- een grote woordenschat hebben;
- het beter doen op school;
- meer gemotiveerd zijn om zelf te leren lezen;
- op latere leeftijd meer lezen.

In hetzelfde onderzoek staat dat kinderen het leuk vinden om steeds uit hetzelfde boekje voorgelezen te worden. Dit komt door de
regelmaat, het ritme en de voorspelbaarheid die veilig zijn voor een kind. Een kind weet wat er gaat komen, en dat vindt het prettig. En, door herhaling leert een kind.

Over leren van herhaling kan ik ook meepraten. Vorige week begon mijn vader over een boekje dat hij mij en mijn broers regelmatig heeft voorgelezen vroeger. (Het zal de leeftijd wel zijn..) Wat bleek, ik kende het grootste gedeelte van het verhaaltje nog uit mijn hoofd!

Voor wie geïnteresseerd is in het o zo spannende verhaal over boskabouter Sproet, hier vind je het.

Milou

Posted: 22:28, 28/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Roken slecht voor de psyche?

Ongeveer tien jaar geleden, in de brugklas, rookte ik mijn eerste sigaret. Stiekem, in een steegje achter school. Hopende dat mijn zus mij niet zou betrappen en het zou vertellen aan mijn moeder! Ik wist wel dat roken slecht voor je was, maar ik was toch nieuwsgierig hoe het zou zijn. En daarbij dacht ik dat eentje geen kwaad kon. En twee ook niet, drie, vier, vijf en zes ook niet.

Maar op een gegeven moment was er voor mij geen grens meer en werd ik langzamerhand een verstokte roker. Ik voelde me ongemakkelijk als ik geen sigaret in mijn hand had. Vijf minuten wachten zonder de mogelijkheid om te roken, voelde als een uur. Ik maakte mezelf wijs dat ik alleen mensen kon leren kennen door te roken, de leukste en sociaalste mensen roken tenslotte. Daarbij, door te roken heb je een gezamenlijke bezigheid en dus een reden om met de groep mee naar buiten te gaan. Het ijs is zomaar gebroken als je een roker bent.

Ongeveer een maand geleden kwam bij mij het besef dat ik er helemaal klaar mee ben. Het is slecht voor je, je krijgt gele tanden, een slechte adem, een droge huid, rimpels en een akelig hoestje. Dus, stoppen! Maar ja, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Inmiddels ben ik nu zo ver dat ik thuis, op school en op het werk sowieso niet rook. Wanneer ik in het weekend in de stad ben en een roseetje drink, wordt het wat moeilijker. Dat mag nog van mezelf. Uiteindelijk hoop ik er ooit helemaal vanaf te zijn. Spijtig dat ik er ooit aan begonnen ben!

Maar goed, dat stoppen met roken zorgt er ook voor dat ik op zoek ga naar stimulans om het vol te kunnen houden. Een middel voor mij is artikelen over de gevolgen van roken opzoeken. En wie dacht dat roken alleen lichamelijke schade toe brengt heeft het mis, want ook psyche heeft eronder te lijden. Hierover stond ook een artikel op de website van Psychologie Magazine:

http://www.psychologiemagazine.nl/web/Artikelpagina/Roken-is-slecht-voor-je-psyche.htm

Ik ben ook wel benieuwd wie van jullie rokers zijn, of misschien doen jullie wel andere dingen die je eigenlijk niet zo moeten doen... Heb je wel eens geprobeerd ermee te stoppen? Hoe ging dat?

Lotte

Posted: 18:42, 28/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Je eigen vierkanten meter

Op mijn werk wordt er vaak gesproken over je eigen vierkanten meter die je moet houden wil je, je niet laten intimideren. Nu is het op mijn werk wel logisch omdat je aan het werk bent en je valt op om genoeg aandacht te verwachten.
Je eigen vierkante meter, van ongeveer 50 cm, is volgens meerder onderzoeken de zone waar je alleen naaste toelaat. In dit kleine experimentje van psychologiemagazine wordt een test gedaan bij mensen over hen reactie als een onbekende persoon hen vierkante meter betreedt. Een grappig testje Filmpje
 
Gr,
 
Esther V.

Posted: 13:33, 28/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

“Als je nu naar je vader gaat kun je daar blijven”

Een kind van gescheiden ouders heeft 2 keer zoveel kans om later ook te gaan scheiden. Vaak wordt een kind (onbewust) gedwongen om te kiezen tussen beide ouders. Als een kind het gevoel heeft dat hij van beide ouders mag houden is de kans op het ontwikkelen van problemen, bijvoorbeeld in relaties, kleiner.

Over de campagne
Jaarlijks zijn er 70.000 kinderen wiens ouders gaan scheiden met deze campagne wil SIRE ouders bewust maken van de consequenties van een scheiding voor hun kinderen, en helpen om een scheiding vanuit het oogpunt van de kinderen goed te laten verlopen.

De campagne maakt indringend duidelijk hoeveel invloed de woorden van scheidende ouders kunnen hebben op hun kinderen. De geportretteerde kinderen zijn getatoeëerd door de woorden van hun ouders, letterlijk. Dit maakt dat de conflicten in scheiding niet alleen op het moment zelf grote impact hebben, maar mogelijk een leven lang invloed zullen hebben op het kind, aldus Stichting SIRE (2011). Bekijk hier het filmpje.

Vanochtend zag ik deze campagne op het NOS journaal. Ik wilde dit graag even met jullie delen, omdat ook dit betrekking heeft op ons onderzoek van de P-taak. Ook vind ik zelf dat dit een erg sterke campagne is. Goed gedaan door SIRE!
Maar wat vinden jullie hier eigenlijk van? Hebben jullie zelf ook zoiets dergelijks meegemaakt of binnen jullie omgeving? Zelf heb ik (gelukkig) geen scheiding van mijn ouders meegemaakt, maar ik vind wel dat het tegenwoordig jammer genoeg te vaak voorkomt. Ik ben er benieuwd naar jullie verhalen.  

Groetjes,
Engelien


Posted: 11:53, 28/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Sociale ontwikkeling – Wat kan het kind op welke leeftijd?

De sociale ontwikkeling van kinderen van 1 maand tot 8 jaar in overzicht. Wat moet een kind sociaal gezien kunnen op een bepaalde leeftijd? Ieder kind door-loopt sociale ontwikkelingsfasen; echter het tempo kan per kind verschillen. Gerelateerd aan het gemiddelde, doorsnee profiel van de ‘normale’ sociale ontwikkeling wordt bekeken over welke vaardigheden een kind moet beschikken. Een overzicht met details- stap voor stap de ontwikkeling van de sociale vaardigheden per leeftijd.

Ik vond dit artikel na aanleiding van ons onderwerp voor onze P-taak, namelijk: ‘de sociale ontwikkeling van het kind’. Dit is een erg interessant artikel voor ons, maar misschien wellicht ook voor andere mensen. Dit is natuurlijk afhankelijk van ieder zijn/haar onderwerp. Zie hier voor het desbetreffende artikel.

Groetjes,
Engelien


Posted: 11:31, 28/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ontwikkelingspsychologie

Tijdens mijn zoektocht naar een geschikt en leuk onderwerp voor ontwikkelingspsychologie, kwam ik deze website tegen van het boek 'Kleine ontwikkelingspsychologie' van Rita Kohnstamm.

http://www.kleineontwikkelingspsychologie.nl/

 

De website is eigenlijk een soortgelijk boek als ons boek 'Ontwikkeling in vogelvlucht', en op deze website zijn veel interessante onderzoeken te vinden.

Zo las ik in een artikel dat borstvoeding een gunstige ontwikkeling heeft op de hersenontwikkeling van een baby. De onderzoekers volgden de kinderen tot 14 jaar en legden een positief verband tussen deze 2 factoren.

Ook gaat een artikel in op het brein van depressieve moeders. Zij reageren minder en trager op het huilen van hun baby, dan niet depressieve moeders. Bij de depressieve moeders was er minder hersenactiviteit in de delen die te maken hebben met het plannen en reageren op emotionele signalen.

Erg interessante website om even op rond te kijken.

Hillie


Posted: 08:43, 28/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Snacks zijn gezond!

Heb jij ook wel eens zo zin in dat ‘broodje kroket’ of iets lekkers uit de automaat? Uiteindelijk besluit je vaak om het niet te doen omdat het ongezond is. Maar zijn al die snacks wel zo ongezond als iedereen denkt/zegt? In Quest Psychologie las ik een grappig artikel die het tegendeel beweert: Snack zijn gezond en je valt er ook nog eens van af! Altijd gedacht dat je ‘gezond’ moet eten om slank en fit te worden? Grote onzin bewijst voedingswetenschapper Mark Haub. Zijn snackdieet maakte hem gezonder. Marsen, Nutsen, Milky Ways, donuts, marshmellows en Twinkies… 10 weken lang at Mark Haub, hoogleraar humane voeding aan de Kansas State Universiteit, elke 3 uur een tankstationsnack. Haub had bij aanvang zo’n 20 kilo overgewicht. Bij afvallen tellen alleen calorieën, redeneerde hij. Door zelf een snackdieet te volgen, zou hij dat mooi aan zijn studenten kunnen demonstreren. Maar hij wilde ook uitzoeken of een snackdieet, een Twinkie Diet noemt hij het, echt zo ongezond is als iedereen denkt. Antwoord: helemaal niet! Normaal gesproken eet Haub ongeveer 2600 kcal per dag. Hij doet een paar uur per week aan sport. Maar in de loop der jaren verzamelde hij toch de nodige vetrolletjes. Zijn Twinkie Diet bestond uit minder dan 1800 kcal per dag. 2/3 daarvan kwam uit repen en cakes, de rest uit magere melk en doperwten. Ook nam hij elke dag een vitaminepil. Na 10 weken was Haub 13 kilo afgevallen. Het snoepdieet beviel hem prima. ‘Ik had geen hongeraanvallen’, zegt hij. ‘Het is een extreem makkelijk dieet, want je hoeft nooit iets te bereiden. Het is spotgoedkoop’. ‘Iemand die dagelijks 1600 kcal eet bij McDonalds , wordt binnen de kortste keren echt aanzienlijk gezonden dan wanneer hij dagelijks 5000 kcal aan ‘verantwoord’ voedsel eet’. Dat Haub afviel verbaasde hem niet. Waar hij wel van stond te kijken, was dat al zijn gezondheidswaarden verbeterden. Zijn slechte cholesterol daalde, zijn goede cholesterol steeg, zijn bloeddruk zakte en zelfs zijn bloedsuikerspiegel verbeterde. Moeten we nu toch onze ideeën over gezond en ongezond voedsel bijstellen? Inge

Posted: 22:11, 27/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

tip ! GEPEST

voor ontwikkelingspsychologie ging ik opzoek naar gebeurtenissen die mensen overkomen in hun ontwikkeling. Kinderen op basisscholen komen in aanraking met pesten. Ze pesten zelf, worden gepest, zijn meelopers of buitenstaanders.
Iedereen heeft wel eens iets te maken gehad met pesten. Of misschien nog steeds, want ook volwassenen worden soms nog gepest.
Het programma laat zien wat pesten doet met mensen, en hoe ze hier later op terug kijken. Zijn zij er over heen gekomen, of hebben zij er nog dagelijks last van?

RTL 4 zend vanaf 5 mei het programma Gepest uit.
http://www.rtl.nl/programma/geefjeop/

Ik ga zeker kijken.

Selma

 


Posted: 18:30, 27/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Filmtip: Stella

In Psychologie Magazine kwam ik een recensie tegen van de film Stella uit 2008.  In het kader van het vak ontwikkelingspsychologie leek mij dit eigenlijk wel een mooie film om te zien.

Stella is een biografische film, waarin we in het universum van een 11-jarige worden getrokken. Ondanks de veelal zwaar beschonken gasten voelt Stella Vlamick zich thuis in het arbeiderscafe dat haar ouders in de jaren 70 in Parijs bestieren. Ze weet alles over pokeren, poolen en de nieuwste muziek, maar op haar nieuwe, elitaire school komt die kennis niet van pas. Ze doet amper haar best en haar klasgenoten moeten niets van Stella hebben. Alleen de joodse-Argentijnse Gladys trekt met haar op. Toch groeit langzaam het besef dat school haar vlucht kan zijn uit een leven in de marge van de maatschappij.

De trailer: http://www.youtube.com/watch?v=e2o6IZ1Sk9M

Misschien wel een leuke film om met zijn allen te bekijken?

Hanna


Posted: 15:47, 27/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

aangeboren of aangeleerd?

In de eerste les van Syts, kwam het al aan bod. De nature en de nurture; de oorsprong van de eigenschappen van de individu.

Nature: alle eigenschappen van het individu zijn bepaald door aanleg, bijvoorbeeld het genetisch materiaal.
Nurture: alle eigenschappen van het individu zijn bepaald door opvoeding, met name door de leefomgeving.

Ikzelf vind dit een zeer interessant onderwerp, want wat maakt iemand nou de persoon die hij of zijn is?

Volgens John Locke (1632-1704) en zijn aanhangers was de ontwikkeling van de persoonlijkheid puur een kwestie van ‘nurture’ oftewel opvoeding. Het pasgeboren kind zou als een onbeschreven blad (‘tabula rasa’) zijn, dat zich laat vormen zoals de opvoeders willen.

Tegenhangers van deze visie, zoals Jean-Jacques Rousseau (1712-1778), beweerden juist dat erfelijkheid de belangrijkste invloed heeft op de persoonlijkheid. Volgens Rousseau loopt de ontwikkeling van het kind volgens een innerlijke, biologische tijdtafel. Als ouders speel je daarin geen rol, aldus Rousseau. Waarschijnlijk is dat ook de reden dat Rousseau zijn eigen kinderen naar het weeshuis bracht.

Ikzelf denk dat je zowel een groot aantal eigenschappen hebt vanaf de geboorte, of zelfs daarvoor wanneer je in de maak bent. Vervolgens groei je op in een land, met cultuur, bij een gezin, een omgeving die ervoor zorgt dat je nog veel eigenschappen aanleert.

Wat denken jullie? ik ben benieuwd!

Selma


Posted: 12:59, 27/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

De wereld van Sophie

Ik wilde deze tip al een tijdje op de blog zetten, maar twijfelde of het boek wel genoeg met psychologie van doen had. De wereld van Sophie is een 'literaire roman over de geschiedenis van de filosofie'. Sophie is een schoolmeisje die in aanraking komt met een filosofieleraar die haar les begint te geven over filosofie. Ondanks dat het er soms erg veel theorieën in het boek staan, blijft het wel erg begrijpelijk.

Nu bekeek ik gister ons nieuwe boek voor Ontwikkelingspsychologie, en ik zag warempel een aantal namen van filosofen/psychologen staan die ook in De wereld van Sophie voorkomen. Daarom lijkt het mij nu toch de moeite waard om dit boek als tip te geven. Vooral omdat de theorieën in het boek zo begrijpelijk en makkelijk uitgelegd worden. Bij deze alvast de link naar de wikipedia pagina van het boek, vanwaar je ook weer door kunt klikken naar bijvoorbeeld Freud en Locke.

En ik heb ook nog een ervaring over psychologie in de praktijk. Ik zat laatst weer in de trein richting huis, toen een jongen bij mij in de coupé een epileptische aanval kreeg. De coupé was redelijk druk, en ik weet zeker dat iedereen het wel zag of hoorde gebeuren. Toch was er niemand die opstond om te helpen, sommigen waren opeens erg verdiept in hun telefoon of keken geconcentreerd het raam uit. Nu had ik zelf ook geen idee wat ik moest doen om te helpen, maar ik snapte niet dat íedereen gewoon de andere kant opkeek. Ondanks dat ik er wel heen wilde lopen en het stom vond dat anderen niks deden, voelde ik ook een soort 'druk' om te blijven zitten. Ik zat eigenlijk al klaar om er heen te lopen, was al aan het bedenken wat ik moest doen, maar bleef toch om me heen kijken wat andere mensen deden. Na een tijdje bedacht ik me dus dat dit de sociale druk was, en dacht ik nog aan het verhaal van Ilse over de gevallen man. Toen ben ik toch opgestaan om te helpen (ik kon niet erg veel doen, en gelukkig kwam de conducteur ook al snel) maar acheraf voelde ik me wel een sukkel dat ik zo lang heb gewacht voordat ik ging helpen. Ook denk ik, dat als ik nooit van sociale druk of beïnvloeding had gehoord, ik ook was blijven zitten.

Lisanne


Posted: 11:08, 27/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

The Funtheorie deel 2

Hoi Allemaal,

 

Afgelopen weekend zat ik tv te kijken en ik zie toevallig dat het over het beinvloeden van gedrag in de auto gaat. En dan met name over de toegestane snelheid op de weg. Later kwam ik erachter, dat het om dezelfde organisatie ging als een eerder geplaatst stukje van mij, namelijk "the fun theory". De funtheorie is een intiatief van Volkswagen en in het kort komt het er op neer, dat ze proberen door middel van "fun" vervelende alledaagse dingen leuk te maken.

 

Het is een experiment genaamd: "de speedlimit theory". De winnaar van het experiment verteld over hoe het experiment in zijn werk gaat en ik vond het echt super leuk. Er zijn heel veel van dit soort dingen gedaan, mocht je het leuk vinden kun je zoeken op : the fun theory - volkswagen of op fast lane voor meer leuke experimenten.

 

HIer in ieder geval het filpmje van de speed limit theory:

ww.youtube.com/watch

 

Groetjes,

 

Sandra

 


Posted: 18:03, 26/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Social Media

Ik las laatst een artikel over de zin en onzin van sociale media in Psychologie Magazine. Marloes heeft het er in 1 van haar laatste blogs ook over. Het leek me leuk dit met jullie te delen, aangezien het een link met Psychologie en Communicatie heeft. Daarnaast wordt er eens anders tegen social media aangekeken en worden veel negatieve argumenten om het niet te gebruiken weerlegd.

Het artikel heb ik gescand en op picasaweb gezet. Hier is de link. (Hopelijk werkt ie!)

*Grietje*


Posted: 18:45, 25/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Solliciteren

Afgelopen week heb ik gesolliciteerd voor een nieuwe bijbaan. Nu was solliciteren alweer een tijd geleden voor mij; ik werk namelijk al twee en een half jaar bij de ING nu.

Toen ik bij de ING ging solliciteren, vond ik dat echt doodeng. Ik werkte toen nog bij de H&M, wat vrij informeel was en vond de ING meteen zo een groot, zakelijk iets. Toen ik werd opgebeld om op gesprek te komen, werd mij verteld dat ik geen spijkerbroek aan moest doen, ik ging ten slotte op gesprek bij een bank!

Dus ik trok mijn netste zwarte jurkje aan, nette laarzen en een jasje en mijn haar ging strak in een knot. Ik zal nooit vergeten dat de manager met wie ik een gesprek had mij beneden ophaalde in jawel... een spijkerbroek! En toen ik door het gebouw liep, zag ik meerdere medewerkers in een spijkerbroek. Hartstikke casual dus. Ik voelde me enorm overdressed natuurlijk.

Ja, lekker was dat. Het gesprek ging uiteindelijk wel goed hoor, maar ik ging er in eerste instantie niet met een fijn gevoel heen dus.

Afijn, afgelopen week mocht ik weer solliciteren. Ik koos voor een outfit tussen zakelijk en casual in, het gesprek was namelijk gewoon bij het betreffende uitzendbureau en voor mijn gevoel is dat altijd vrij informeel.

Van tevoren had ik vijf tests moeten doorlopen, een competentietest, callcenter vaardigheden, callcenter klantsituaties en een typetest. Dat was verder ook de enige voorbereiding die ik had gehad. Praten vind ik niet heel moeilijk, dus ik had me niet voorgenomen wat ik wel of niet zou gaan vertellen.

Zonder problemen van tevoren stapte ik het gesprek in en het ging goed. Maar ik ben nog niet aangenomen. Dat weet ik pas na donderdag, want dan heb ik een kennismakingsgesprek met de opdrachtgever. Best nog even spannend dus :)

Maar wat ik me eigenlijk na dit hele verhaal afvraag. Hoe bereiden jullie je voor op een sollicitatie? En hebben jullie ook wel eens iets meegemaakt zoals mijn gevoel van overdressed zijn? Hebben jullie nog tips over hoe je jezelf kleedt, hoe je over wilt komen? En is een gesprek wel eens helemaal in de soep gelopen? Hoe ga je daarmee om?



Ilse


Posted: 15:23, 24/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Denkfouten met soms zelfs schadelijke effecten


Tijdens mij presentatie van Sociale Psycholoogie heb ik mijn experiment m.b.t. de beschikbaarheidsheuristiek toegelicht. Hierbij heb ik verteld dat deze vuistregel meestal negatieve effecten heeft. Natuurlijk waren maar een paar van jullie bij mijn presentatie; daarom blog ik de soms erg schadelijke effecten van het gebruik van de beschikbaarheids heuristiek nog even.


De beschikbaarheidsheuristiek is de belangrijkste oorzaak van het valse consensuseffect, de neiging om de mate waarin anderen onze opvattingen, eigenschappen en gedragingen delen , te overschatten.



Een tweede consequentie van de beschikbaarheidsheuristiek is dat sociale percepties meer beïnvloed worden door één levendig levensverhaal dan door harde statistische gegevens en feiten. Waarom kopen zoveel mensen loterijbiljetten, ondanks het feit dat de kans op winnen bijzonder laag is? Waarom zijn zoveel reizigers bang om met het vliegtuig te reizen, hoewel de kans op een auto-ongeluk groter is? Beide gedragsvormen zijn symptomen van de basisfrequentievalstrik, de vaststelling dat mensen relatief ongevoelig zijn voor numerieke basisfrequenties of waarschijnlijkheidsberekeningen en eerder belang hechten aan opvallende, spectaculaire gebeurtenissen.


De basisfrequentievalstrik, kan soms zelfs echt schadelijk uitpakken. Zo heeft de vele media aandacht over de aanslag op het New Yorkse World Trade Center van elf september 2001, een disproportionele impact op de sociale beoordelaars. Dit blijkt uit het boek Dans met kans (Maven Publishing, 2010). Hierin beschrijven drie wetenschappers de gevaarlijke denkfouten die we maken als we de rol van toeval en onzekerheid onderschatten. zo namen in de drie jaar na de aanslagen op het New Yorkse World Trade Center van 2001 minder mensen het vliegtuig. Ze dachten dat de auto veiliger was. Maar het resultaat was een flinke toename van het aantal auto-ongelukken. Als die mensen gewoon waren blijven vliegen, had dat zo'n 5000 doden gescheeld en 45000 zwaar gewonden (Quest, maart 2011).



De basisfrequentievalstrik verklaart dus waarom risico’s verkeerd ingeschat worden. Met overschat het aantal doden door terroristische aanslagen en men onderschat het dodencijfer door auto-ongelukken.

 


Belangrijk dus dat we ons bewust zijn van deze denkfouten.

 


Esther Heida

 


Posted: 13:14, 23/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Zelfbeeld: te rooskleurig of juist negatief?

In de Flair las ik een artikel over in hoeverre ons zelfbeeld overeenkomt met het beeld dat anderen over ons hebben. Best opvallend dat andere mensen vaak een veel realistischer beeld van je hebben dan jijzelf, en dat zij minstens net zo goed kunnen voorspellen hoe jij reageert in bepaalde situaties. Hierbij een korte samenvatting:

 

Volgens de Amerikaanse professor David Dunning wijkt de manier waarop je jezelf ziet vaak af van het beeld dat andere mensen van je hebben. Wie denkt precies te weten hoe hij/zij in elkaar steekt, heeft het mis. Over het algemeen is ons zelfbeeld iets te rooskleurig. Veel mensen vinden namelijk dat zij beter autorijden dan welke andere automobilist ook, en dat zij bovengemiddeld goede sociale vaardigheden hebben. Opvallend genoeg hebben anderen vaak wél een heel realistisch beeld over ons. Amerikaanse wetenschappers hebben dit getest door proefpersonen enkele situaties voor te schotelen en hen te laten voorspellen hoe zij zouden reageren. Dit varieerde van iemand die voordringt bij de kassa tot een partner die met een aantrekkelijke man/vrouw staat te kletsen. Dezelfde vraag stelden de onderzoekers ook aan partner, familie en vrienden van de proefpersoon. En wat bleek: de naasten konden het gedrag van de proefpersoon net zo goed voorspellen als de persoon zelf.

 

Als het gaat om intelligentie en aantrekkelijkheid blijkt bovendien dat naasten een veel objectiever beeld van ons hebben dan wij zelf. In dit geval is ons zelfbeeld vaak vrij negatief. Mensen twijfelen aan hun capaciteiten en vinden dat er altijd wel iets beter kan. Hoewel het niet handig is om negatief over jezelf te denken, is het wel verstandig om realistisch te blijven. Manager willen worden zonder leiderschapskwaliteiten te bezitten of een talentenjacht willen winnen met een stem als een krolse kat zijn nou niet bepaald realistische doelen. Het risico van een te negatief zelfbeeld is echter dat je minder gaat presteren. Als je ervan uitgaat dat wiskunde niet jouw ding is, zul je daar inderdaad niet in uitblinken. En als je aan een cursus yoga begint terwijl je vindt dat je zo lenig bent als een houten plank, weet je vantevoren dat het weggegooid geld is.

 

Kortom, met een realitisch zelfbeeld bereik je het meest. Solliciteer niet op een baan die te hoog gegrepen is, maar zorg wel dat je werk een uitdaging vormt. Om tot dat realistisch zelfbeeld te komen is het handig om te weten hoe anderen jou zien. Zij kunnen jouw gedachtengang dan wel niet lezen, maar zien wel jouw non-verbale gedrag dat jou zelf waarschijnlijk niet opvalt. Een praktische methode om erachter te komen hoe je familie en vrienden over jou denken is door hen een persoonlijkheidsvragenlijst in te laten vullen. Op de websitewww.imagotest.nl kun je testen of jouw zelfbeeld klopt met het beeld dat anderen van je hebben. Eerst geef je zelf aan in hoeverre jij bepaalde (negatieve en positieve) eigenschappen bezit. Vervolgens stuur je de vragenlijst naar anderen die deze ook moeten invullen. Daarna kun je de resultaten met elkaar vergelijken en zul je zien dat je vrienden jou misschien nog wel beter kennen dan jij zelf!

 

Marloes

 


Posted: 11:58, 22/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Hoe sociaal vaardig ben jij?

Televisieprogramma Labyrint heeft zijn laatste aflevering van dit televisieseizoen gehad. Aan het einde van de uitzending liet de presentator weten dat de wetenschap niet stilstaat tot het volgende televisieseizoen.  Labyrint stort zich de komende maanden op het Groot Nationaal Onderzoek, een onderzoek over de sociale vaardigheden van Nederland. Met dit wetenschappelijk onderzoek willen VPRO en NTR meer te weten komen over de verschillen tussen mensen in het herkennen van emoties.

Het herkennen van emoties is iets waar we het vanmorgen tijdens college ook over hadden. Syts Tanja vertelde dat veel mensen vaak wel goed zitten met het herkennen. Eerder hebben we al een test gehad over het herkennen van een echte glimlach.

Dit onderzoek gaat verder dan dat. Ook angst en verbazing zijn bijvoorbeeld meegenomen. Ik heb meegedaan aan het onderzoek, ik weet natuurlijk niet of ik in de meeste gevallen goed of fout zat, maar ik weet wel dat ik niet alle emoties even gemakkelijk te herkennen vond. Hoe vergaat het jullie?

Hier vind je het onderzoek.

Milou

Posted: 22:10, 19/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

TIP! BreinGeheim

Dinsdag 19 april om 21.25 uur op Ned. 2, de eerste aflevering van de serie BreinGeheim. Morgen over hoe de hersenen in de baarmoeder worden aangelegd. Heeft een prachtig muziekstuk voor hoogzwangere vrouwen invloed op de groei van het brein van de ongeboren baby?

Posted: 18:30, 18/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

8 Fasen van rijping (Erik Erikson)

Hallo allemaal, Tijdens het speuren op het internet naar informatie over ontwikkelingspsychologie ben ik het volgende tegen gekomen. Een tabel met daarin duidelijke informatie van psycholoog Erik Erikson over de 8 fasen van rijping. De theorie van Erikson beslaat het hele leven, van geboorte tot ouderdom. Erikson ging ervan uit dat iedere fase zijn eigen uitdaging, risico en mogelijke uitkomsten had. Ik ben in ieder geval tal van overzichten tegen gekomen met verschillende fasen die beschreven zijn. Best lastig misschien om overzicht te houden.. Klik op de onderstaande link voor een overzicht van deze 8 fasen van rijping. http://www.home.zonnet.nl/davidkooy/erik_erikson.htm Groetjes Jorrit

Posted: 14:53, 18/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Werkzoekende man vaker naar plastisch chirurg - Hanna

In de lessen van Sociale Psychologie hadden Marloes en Sandra het er al over; sympathie door fysieke aantrekkelijkheid.  Werkloze mannen in Amerika hebben dit principe ook door en gaan massaal naar de plastisch chirurg om hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. Zie onderstaand artikel.

Werkzoekende man vaker naar plastisch chirurg  

WASHINGTON - Amerikaanse mannen gaan steeds vaker naar de plastisch chirurg. Dat meldt de American Society of Plastic Surgeons (ASPS) maandag. Het zijn vooral oudere mannen die zo hun kansen op de arbeidsmarkt willen vergroten.

De organisatie meent dat de toename van het aantal ingrepen een teken is dat de recessie op zijn einde loopt.

Het totale aantal ingrepen bij Amerikaanse mannen steeg met 2 procent. Maar er is vooral een stijging van het aantal facelifts (14 procent) en liposuctie-ingrepen (7 procent).

''De wat oudere man maakt zich zorgen over de jongere generatie waarmee hij moet concurreren'', zei ASPS-voorman Phillip Haeck. Oudere mannen ''zoeken werk en vinden dat ze er jonger uit moeten zien om meer kans te maken''.

Het zijn vooral mannen tussen de veertig en 55 die aan zich laten sleutelen. Neus- en oogcorrecties en liposuctie zijn het populairst.

Bron: http://www.nu.nl/werk-en-prive/2472959/werkzoekende-man-vaker-plastisch-chirurg.html


Posted: 13:03, 7/4/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Het chocolade experiment

Gister was het dan eindelijk zo ver! Gewapend met mijn camera en een stapel chocolade repen ging ik op weg naar O.B.S. De Stam.  Met mijn experiment toets ik de hypothese: ‘Kinderen in de leeftijd van vier tot en met zes jaar worden dusdanig beïnvloedt door de autoriteit van de leerkracht waardoor ze ervoor kiezen om vijf minuten te wachten en de autoriteit hun chocolade te laten verdelen.

In de gymzaal liet ik groepjes van twee kinderen in de leeftijd van 4 tot en met 6 jaar zitten aan een klein tafeltje. Op het tafeltje voor hun neus stond een bordje met daarop één blokje chocolade en zes blokjes chocolade aan elkaar vast. Bij de helft van de groepjes toonde ik mij als autoriteit en bij de helft gewoon als Hanna. Ze kregen de keus om de chocolade zelf te verdelen of deze door mij te laten verdelen als ik terug kwam. Vervolgens liet ik ze vijf minuten in de steek.

Wat voor rare dingen de kinderen gingen uithalen in mijn afwezigheid heb ik inmiddels op mijn camera gezien. De reacties van de groepjes zijn dan ook erg verschillend, wat de resultaten en reacties zijn houd ik nog even voor me.  In ieder geval kan ik zeggen dat ze de chocolade erg lekker vonden. De kinderen van de andere groepen waren dan ook een beetje beledigd dat ze niet mochten deelnemen aan het experiment. Zoals ik hoorde van hun docenten, die overigens ook heel nieuwsgierig naar mijn experiment waren.

Na afloop van het experiment heb ik nog even gezellig met mijn proefpersonen in de poppenhoek en de bouwhoek gespeeld. Ik kan zeggen dat de uitvoering van mijn experiment in ieder geval zeer gezellig was!

 Hanna


Posted: 08:39, 7/4/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

TIP ! GENERATIE 2010

Alvast een voorproefje op de tweede periode van de minor Toegepaste Psychologie, ontwikkelingspsychologie.
De ncrv volgt 6 gezinnen 18 jaar lang. Ze zijn in 2010 gestart toen de stellen zwanger waren en de kinderen geborden werden.
De gezinnen worden gevolgd en bijgestaan door een psycholoog.

Het programma wil in kaart brengen hoe een kind opgroeid tot volwassene, welke keuzes hij of zij maken. Waar dromen zij over? waar zijn zij bang voor. Kortom hoe verlopen alle ontwikkelingsfasen in de periode van baby tot volwassene.

www.generatie2010.ncrv.nl

Selma


Posted: 20:42, 31/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

"Vanavond ga ik een lekkere jankfilm kijken..."

Dat zinnetje hoor ik mensen, en dan vooral vrouwen, wel eens zeggen. Zelf vind ik het maar raar klinken. Gaan ze dan bewust een zielige film kijken, omdat ze zin hebben om te huilen, wat bedoelen ze er eigenlijk mee?

Ik ben zelf dus niet iemand die een 'lekkere jankfilm' aan zet met de intensie om de tranen maar eens te laten rollen. Het overkomt me alleen wel eens. Zo zat ik laatst nog huilend voor de televisie toen ik zag wat er in Japan gebeurde. En ook bij 'Komt een vrouw bij de dokter' heb ik het niet echt droog gehouden.

Maar waarom huilen we eigenlijk? Hierover vond ik twee artikelen. Een op de website van Quest en een op de website van Psychologie Magazine. Die laatste heeft er een onderzoek naar gedaan.

http://www.quest.nl/braintainment/pijlers/psychologie/tranen-met-tuiten

http://www.psychologiemagazine.nl/web/Artikelpagina/Waarom-huilen-we-Onderzoek.htm

Overigens zei mijn moeder vroeger eens gekscherend dat mijn tranen op konden raken, als ik te veel huilde. Dat heb ik heel lang geloofd ook nog, haha. Inmiddels weet ik wel beter ;).

Ilse

Posted: 21:32, 29/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Anderen hebben het altijd leuker

Foto’s van feestjes, aankondigingen van vakantieplannen, een review van een familieweekendje. Goh, wat doen mensen toch een boel leuke dingen en wat een spectaculaire verhalen hebben ze allemaal te vertellen! Had ik dat maar…

 

En daar ga je dus de mist in. Het gevaar van social media: anderen lijken (!) het altijd leuker te hebben. Maar uit onderzoek blijkt dat dit klinkklare onzin is. Dit wordt de ‘statistische misleiding’ genoemd en werkt als volgt:

 

Mensen zijn van nature gewend om in groepen van 150 personen te leven. Ons brein is ingesteld om risico’s en kansen in te schatten, zodat we onszelf kunnen beschermen tegen eindeloos gepieker. Dit gebeurt automatisch, hiervan zijn we onszelf niet bewust. Alle informatie wordt echter afgezet tegen de grootte van de natuurlijke groep waarin de mens gewend is te leven: 150 personen dus. Tegenwoordig is ons referentiekader echter vele malen groter vanwege de vele media die er zijn. Een nieuwsbericht wordt door onze hersenen verwerkt alsof het heeft plaatsgevonden in onze eigen groep van 150 personen. Als we gruwelijke informatie ontvangen (brand in een woning, een kind dat ontvoerd is), beschouwen onze hersenen dit als een kans van 1 op 150. Het resultaat is dat we gaan piekeren: wat als dit mij ook gebeurt? Omgekeerd, met positieve berichtgeving, gebeurt precies hetzelfde. Dit kan echter een gevaar vormen voor wat je als ‘normaal’ beschouwt.

 

Een ongeschreven regel voor social media gebruikers is dat je enkel leuke dingen plaatst. Geen depressieve verhalen (‘ik zit nu al de hele dag belspelletjes te kijken en mijn vriendje heeft nog steeds niet gebeld, eikel!’) maar juist leuke dingen (‘net thuis van een romantisch weekendje Parijs, wat is mijn vriendje toch een schat’). Met het eerste zeg je: ik haat mijn leven. Het tweede komt neer op: ik hou van mijn leven. Alle berichten die indirect de tweede boodschap mee geven kunnen dus al snel zorgen voor een slecht gevoel over je eigen leven. Jouw leven had ook zo kunnen zijn, want: kans van 1 op 150. Deze beredenering klopt echter van geen kant. Ten eerste is de kans dat jij zoiets meemaakt veel kleiner omdat je in veel grotere groepen leeft, en ten tweede hebben de mensen achter de geweldige verhalen ook wel eens een baaldag. Kortom: onthoud dat Facebookprofielen ambassadeurs zijn van echte mensen. En die echte mensen, hebben net zoveel problemen als jij, alleen delen ze dit niet met de rest van de wereld. En wees blij! Anders zit je de godganse dag opgescheept met verhalen over relatieproblemen, ik-weet-niet-wat-ik-aan-moet kwesties en ‘wat is mijn werk toch k*t’ berichtjes. En dat hoeven we nou ook weer niet te weten.

Marloes


Posted: 15:45, 29/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Die @BarackObama is zeer arrogant

Jarenlang onderzoek naar de psyche achter twitterteksten.

Een soort psychoanalyse aan de hand van je tweets. Het lijkt vreemd, maar het is er nu toch. op analyzewords.com kun je persoonskenmerken achterhalen aan de hand van iemands twitter account (of je kunt jezelf erdoor halen?) Zo blijken Barack Obama en Charlie Sheen best veel op elkaar te lijken.

Het is trouwens geen grapje of iets dergelijks, er is echt psychologisch onderzoek aan voorafgegaan. Er wordt gekeken naar woord combinaties en frequentie van bepaalde woorden. Enige minpuntje; het is alleen voor het Engels.

Lisanne


Posted: 15:09, 29/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Verleid de emotionele consument

Vandaag vond ik een interressant stuk over beïnvloeding van de consument via e-commers. In dit artikel komen de zes beïnvloedings wapens voor maar ook met leuke voorbeelden hoe je het kan toepassen op e-commerce. Hieronder een voorbeeld over wederkerigheid, als je de rest ook wil lezen hier is de link: De route naar online succes
 
Het beïnvloeden van de emotionele klant
 
Tot voor kort waren de meeste e-commerce sites het equivalent van hun fysieke winkels, zonder dat er aandacht werd besteed aan de online gebruiksvriendelijkheid. Bezoekers hadden de grootste moeite te vinden wat ze zochten en konden nauwelijks een transactie voltooien. Nu e-commerce shops veel gebruiksvriendelijker zijn en bezoekers zich moeiteloos een weg banen door de webshop, is het tijd voor de volgende stap.
Hoewel een aangename shop ervaring nog steeds een voorwaarde is, is het niet langer de sleutel tot een succesvolle website. De toekomst van webdesign gaat over klantbetrokkenheid en verbondenheid op een dusdanige manier, dat het de bedrijfsresultaten positief beïnvloedt. Om je als webshop te kunnen onderscheiden is het nodig om een online shop ervaring te bieden, die verleidend werkt en conversies stimuleert.
Ook al willen we het liever niet toegeven, onze aankoopbeslissingen worden zelden op rationele gronden gemaakt. Feitelijk berust ons hele aankoopproces op emotie. De interactieve online omgeving biedt veel meer mogelijkheden om het aankoopproces van mensen te beïnvloeden dan traditionele marketing kanalen dat kunnen. Door te begrijpen waarom en wanneer een consument een bepaalde keuze zou maken en hierop verleidingstechnieken toe te passen, kunnen we het online klantgedrag beïnvloeden.

Er zijn verschillende theorieën en technieken bekend over hoe je je consument kunt verleiden. Prof. Robert Cialdini heeft 6 ‘wapens’ va verleiding beschreven: wederkerigheid; commitment & consistentie; schaarste; sociale bewijskracht; sympathie en autoriteit. De aankomende serie artikelen bespreek ik deze theorieën en hoe je die online kunt toepassen. Omdat ‘vertrouwen’ een voorwaarde voor conversie is, zal ook dit onderwerp in een van de aankomende artikelen besproken worden en hoe je hier online mee om moet gaan. In dit stuk bespreek ik wederkerigheid, wederzijdse concessie en commitment en consistentie.
 
Wederkerigheid
Een van de bekendste verleidingstechnieken is het principe van de wederkerigheid. Wederkerigheid lijkt op het ‘voor wat, hoort wat’ principie. Wederkerigheid werkt niet logisch, het is iets wat we instinctief doen. Wanneer iemand ons een gunst verleent, ook ongevraagd, zijn wij sterk geneigd hiervoor iets terug te doen.

Een bekend voorbeeld van wederkerigheid is het verschijnsel, dat collectanten van goede doelen eerst gratis bloemen uitdelen en vervolgens om een donatie vragen. De donatie is moeilijk te weigeren als je de bloem al geaccepteerd hebt.

Dus als je wilt dat mensen producten of diensten bij je kopen, verleen ze dan eerst een gunst. Geef een product of dienst weg zonder enige voorwaarde. Maar hoe kun je dit online toepassen?
 
Bron: Ecommerceblog.nl
 
Esther V.

Posted: 22:22, 28/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

“Zal ik de deur voor je open doen?”

Morgen is het tijd om de voortgang van de experimenten te presenteren. Ik geef hier alvast een voorproefje van mijn bevindingen.

Afgelopen vrijdag heb ik, met hulp van Inge, mijn experiment uitgevoerd. Mijn experiment draait om altruïsme. Dat wil zeggen, het helpen van anderen met als enige doel het bevorderen van het welzijn van de ander. Tijdens mijn experiment heb ik met een vol dienblad in mijn handen, een tas aan mijn ene arm en een sjaal over mijn andere arm bij een deur in school staan klungelen. Ik deed net alsof ik de deur niet open kreeg. Het was de bedoeling dat voorbijgangers de deur voor mij open zouden doen. Een actie waar zij zelf niets aan hebben (het is niet van belang of de helper zich beter voelt na het helpen, volgens de gebruikte theorie van Batson).

Mijn hypothese en variabelen richten zich op de verschillen in hulpgedrag in een drukke en in rustige omgeving. Mijn vermoeden was dat ik in een rustige omgeving eerder geholpen zou worden, dan in een drukke omgeving. En wat blijkt, het is waar! Meer details vertel ik morgen..

Posted: 19:23, 28/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Mijn grootste angst

 

Ik heb er lang over getwijfeld of ik dit wel op de blog zou zetten. Het is namelijk wel erg persoonlijk. Maar ja, deze minor gaat ook wel een beetje over je persoonlijke ontwikkeling en daarnaast is het gewoon een mooi onderwerp. Er zijn al veel artikelen geplaatst over stress, maar mijn grootste bron die stress veroorzaakt is toch wel de angst om te falen. Een angst die ik steeds meer onder controle begin te krijgen, maar nog wel altijd aanwezig is.

 

Eerst een beetje achtergrond informatie over faalangst. Faalangst is de angst om te falen, te kort te schieten of om aan bepaalde verwachtingen van jezelf of anderen niet te kunnen voldoen. Je kunt faalangst onderscheidden tot verschillende vormen: motorische faalangst (angst om te falen bij sportieve presentaties denk aan de gymles), cognitieve faalangst (angst om te falen voor het maken van huiswerk, tentamens, etc) of sociale faalangst (spreekbeurt, geven van een lezing, etc). Daarnaast kunnen dingen zoals het uiterlijk, sociaal gedrag en seksuele prestaties voor veel volwassen ook reden tot faalangst zijn. Zaken als plankenkoorts en examenvrees worden ook als vormen van faalangst gezien.

 

Natuurlijk hoeft faalangst niet altijd verkeerd te zijn, sommigen mensen geeft het een gezonde spanning, net als een soort van gewone zenuwachtigheid. Maar bij velen slaat het de verkeerde kant op (zoals bij mij) en blokt het je helemaal. Symptomen die dan naar voren komen zijn; transpireren, uitstelgedrag, gekke gedachten, tobben, trillende handen, slapeloosheid, hartkloppingen, enz. Deze symptomen worden ook wel irrelevant gedrag genoemd. De symptomen zorgen er ook voor dat je bepaalde dingen die je daarvoor nog wel wist, opeens niet meer kunt herinneren wat dan weer een black-out wordt genoemd.

 

Op de meeste middelbare scholen moet je in de tweede klas een test maken, waaruit blijkt of je faalangst hebt. Wanneer je faalangst blijkt te hebben maken ze onderscheid tussen de sociale of de cognitieve variant, waar je dan bij de orthopedagoog een cursus voor kunt volgen. In mijn geval werd geconstateerd dat ik beide varianten heb, maar ik heb alleen de cursus voor de sociale variant gedaan. Ik moet zeggen dat ik hier niet veel aan had, ten eerste was ik de enigste tweedejaars en iedereen heeft bij deze cursus hetzelfde probleem. Het is veel moeilijker om op kritiek te reageren wanneer je tegenover iemand staat die het toch niks kan schelen dan tegenover die ook sociale faalangst heeft. Wel krijg je veel technieken te leren, over hoe om te gaan met faalangst.

 

Eigenlijk heb ik gewoon last van alle soorten faalangst. Wat betekend dit nou voor mij? Vroeger was ik echt extreem perfectionistisch als het ging om bijvoorbeeld huiswerk, maar ook om mijn uiterlijk. Want stel je voor dat ik niet aan iemand zijn verwachtingen zou voldoen? Tijdens mijn examentijd kreeg ik ook verschrikkelijke last van examenvrees, terwijl ik één van de beste van de klas was en dus nergens voor hoefde te vrezen. Ik had zulke erge trilhanden, waardoor ik niet eens meer normaal kon betalen in de winkel, ik liet het geld namelijk vallen door het trillen. Dus volgde ik weer een cursus, waarin vooral dingen zoals ademhaling onder controle houden en andere stress onderdrukkende oefeningen naar vormen kwamen. Uiteindelijke slaagde ik met zulke goede cijfers dat niemand natuurlijk begreep waar ik mij eigenlijk druk om maakte. Zoals ik als reactie op Ilse haar artikel over omgaan met moeilijke situaties al zei bij mij zit er altijd een soort van stemmetje in mijn hoofd die mij verteld dat ik het eigenlijk helemaal niet kan. Dat ik zal falen.

 

Natuurlijk hangt het er van af waar het om gaat en hoeveel nadruk mensen er op leggen. Denk bijvoorbeeld aan de eind presentatie van SLB in het eerste jaar, waar sommige docenten een ‘big deal’ van maakten. Hierbij kreeg ik dan ook natuurlijk een black out. Ook maken bepaalde dingen mij onnodig onzeker, wanneer docenten bij een presentatie te laat komen, of je niet zeker weet of je deze keer wel aan de beurt. Dan is de angst er elke weer.

 

Ik denk dat faalangst altijd wel aanwezig blijft, alleen in mindere mate. Je groeit er voor een deel overheen en je leert er mee omgaan. Toch zit er een voordeel aan mijn faalangst, door alle cursussen en testjes heb ik wel veel zelfkennis.

 

Hanna


Posted: 11:57, 28/3/2011
Comments (5) | Add Comment | Link

Sneek Noord - Leeuwarden

Eigenlijk zijn wij mensen zo beïnvloedbaar. Ik zat vanochtend in de trein, en bedacht me dat we eigenlijk leven op beïnvloeding. Ik zat op een klapstoeltje en haalde me allerlei dingen in het hoofd over hoe andere treinreizigers naar mij aan zouden kijken. En wat zouden ze van mij vinden? Hoe ik mijn zonnebril op mijn hoofd had, hoe mijn haar nog nat was van het douchen, hoe heet leek omdat ik een zwarte sjaal, zwarte jas en zwarte schoenen aan had en hoe het leek dat ik geen make-up op had gedaan. Vanuit mijn perspectief zag ik een Friese vrouw met leren rode laarzen, zij had het over een 'basisschooljuf die het wel toevertrouwd was', een kereltje die wel schattig leek maar nog jeugdig en knullig overkwam, een ander kneuzig knulletje die zijn OV-chipkaart moest pakken door eerst op te staan, en zijn beurs op een moeilijke wijze uit zijn broekzak te halen om daarna weer te kunnen gaan zitten. Daarachter zat een jongen die me direct aan Justin Timberland deed denken, hij weet precies hoe hij er stoer uit moet zien dacht ik, en aan zijn tas te zien (met Burberry-look) kon hij het ook wel hebben, zelfs met zo’n kitsche tas bleef hij stoer. Dan had je nog de twee vrouwen voor mij, waarbij de ene van alles te vertellen had en het andere vrouwtje liever haar iPod in de oren stopte, die had er wel genoeg van dacht ik! Grappig, hoe ik iedereen direct al bestempel met eigenschappen, en hoe ik ook verwacht dat anderen dat bij mij doen en daardoor mijn houding misschien wel aanpas.

Hester

Posted: 11:41, 28/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Uitvoering Experiment

Hoi Allemaal,

 

Deze week was naar mijn mening erg leuk. Iedereen was zo'n beetje bezig met het uitvoeren van zijn/haar experiment. Zo heb ik Jorrit nog geholpen met het stelen van een laptop...erg grappig, heb ik Selma geholpen met filmen tijdens haar experiment en heeft Selma mij weer geholpen met het uitvoeren van mijn eigen experiment.

 

Het uitvoeren van mijn experiment is erg goed gegaan. Selma en ik zijn buiten gaan zitten (iedereen zat buiten) en ik heb steeds een aantal groepen mensen gevraagd of ze mee wilde werken door voor mij graag deze vragenlijst in te vullen. Eigenlijk was iedereen wel bereid om mee te werken, dus dat was in ieder geval een goed begin. Beetje jammer was wel, dat iedereen toch wel door had waar het over ging namelijk; het stereotype;"Domblondje".

 

Ikzal even kort uitleggen wat ik heb gedaan. Ik heb een vragenlijst gemaakt, met bij elke vraag 2 foto's van vrouwen die er precies hetzelfde uitzien op de haarkleur na. De één had donker haar en de ander blond haar. BIj elke vraag heb ik een IQ gerelateerde vraag gesteld met daarin een beoordelingstaak. Bijvoorbeeld: Welk van deze twee vrouwen weet het antwoord op deze vaag als eerst: Welk cijfer volgt 7, 9, 11, 13, 15......

Foto1 of Foto 2?

 

Nou goed bij het ophalen van de vragenlijst hebben we nog wat reacties gefilmd die uiteen liepen van: "Ik heb naar de uitstraling gekeken" tot aan "ik ging gewoon voor degene die er het slimste uit zag". Een andere reactie waar we niet over hadden nagedacht, was of ik express ook iemad met donker haar had laten filmen en of wij er ook ergens tussen stonden? haha best grappig. Kortom erg geslaagd en leuk om eens een keer te doen.

 

Ik wens jullie allemaal succes met alles!

 

Groetjes,

 

Sandra


Posted: 18:56, 27/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Mensen stelen sneller in een omgeving met graffiti

Op de site van de RuG vond ik een artikeltje dat interessant is voor mijn experiment. In dit artikel wordt de 'broken window theory' kort uitgelegd. Ook staan er een paar voorbeelden bij van al uitgevoerde experimenten met betrekking tot deze theorie.

 

Interessant om te lezen, de grootte van de verschillen zijn enorm!

 

Karen


Posted: 15:56, 27/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Het is weer prijzencircus bij V&D!

Het prijzencircus bij V&D is losgebarsten! Dameskleding, herenkleding, kinderkleding, accessoires, schoenen, tassen, winterjassen, sierraden, make up, zelfs omafietsen alles maar dan ook alles gaat bij V&D de deur uit voor stuntprijzen. Zelfs topmerken als Desigual, Mango, Jane Norman, Soho New York, Mexx, Guess, s.Oliver, Esprit en Tom Tailer! Wie valt daar nou niet voor?

Vorige week zat ik op de bank de twee foldertjes van het V&D prijzencircus aandachtig te bekijken: wat een leuk jurkje, nu van 34,99 maar voor 25 euro! Of dat leuke zomerjasje! En als je nu een product van Rituals koopt, krijgt je de tweede voor de helft van de prijs! In m’n hoofd was ik al een lijstje aan het maken met alle dingen die ik wel wil hebben. En bedacht dat ik komende week ook nog twee verjaardagen heb: leuk die giftsets van Rituals van 18,90 voor maar 9,45. Die moet ik scoren!

Aangezien de ‘Rituals giftsets’ in de tweede folder stonden, die vanaf vandaag geldig zijn, had ik besloten op mijn vrije zaterdag eens vroeg uit mijn bed te gaan, in de hoop nog twee te kunnen bemachtigen. Voor vipklanten was V&D trouwens om 8 uur al open! Maar om 8 uur op mijn vrije zaterdag voor de V&D te staan vond ik toch wel een beetje te ver gaan, dus werd het 10 uur;)

Eenmaal aangekomen was het natuurlijk al super druk in de V&D. Overal waar ik keek zag ik ‘graaiende’ vrouwen. Snel ging ik naar de Rituals producten waar nog maar 1 giftset lag (en het was nog maar 10 uur ’s ochtends:@). Er lagen nog wel meer maar het was maar op een bepaalde giftset geldig terwijl in het foldertje stond ‘diverse giftsets’. Helaas, maar gelukkig wel 1 giftset weten te bemachtigen.

Verder heb ik nog even rondgeneusd en ben ik uiteindelijk toch gevallen voor dat leuke zomerjasje met 20% korting. Achteraf vroef ik mezelf af: had ik dat zomerjasje eigenlijk wel nodig? Ben ik er weer ingetrapt? En wie zegt dat die Rituals giftset eerst 18,90 was? Misschien was hij wel goedkoper en is die korting helemaal niet zo hoog…

Op de site quest.nl vond ik een leuk filmpje over dit onderwerp. Het duurt 23 minuten maar het is zeker de moeite waard om even te bekijken! In het filmpje gaat het VPRO-programma Goudzoekers op onderzoek uit: je hebt in de uitverkoop voor een prikkie iets heel duurs gescoord. Maar klopt dat wel? Of word je belazerd waar je bij staat? Uitverkoop is nep

Hebben jullie ook wel eens iets soortgelijks meegemaakt? Ik ben benieuwd!


Inge


Posted: 19:33, 26/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Het 'achternaam effect'

Dit opmerkelijke artikel las ik in januari al in de Quest, maar raakte daarna de Quest kwijt en heb hem daarom eigenlijk nooit gepost. Omdat Hillie haar experiment over het ‘naam-letter effect’ gaat, en ik het toch wel een heel leuk artikel vond, heb ik een soortgelijk artikel opgezocht. Dus hierbij :)

Je familienaam verraadt of je snel zal reageren op koopjes of andere gunstige voorstellen. Wie alfabetisch achteraan bengelt, zal zich sneller reppen om als eerste aan de beurt te komen, zo toont nieuw onderzoek aan.

Het ‘achternaam effect’ betekent dat namen die beginnen met A tot I trager in actie schieten dan namen die later in het alfabet eindigen.  De theorie, uitgedokterd door een resem Amerikaanse vorsers, verschijnt binnenkort (januari 2011)  in het Journal of Consumer Research. In bepaalde situaties waar mensen keuzes maken, neigen latere familienamen het eerst te zijn.

Angst voor tekorten
Dat effect ontstaat al tijdens de prille kinderjaren op de schoolbanken. Kinderen wiens naam met een letter begint dat zich op het einde van het alfabet situeert, trachten manieren te vinden om hun latere beurt te compenseren. Hun angst om tekort te komen is groter dan bij de eersten in de rij.

Als achternaam geen bepalende factor is, reageren degenen met een latere familienaam sneller, net uit vrees om tekorten te lijden. Mensen met een familienaam vooraan het alfabet, zullen zich zelden haasten om een aankoop te doen, net omdat ze gewend zijn om als eerste aan de beurt te komen. Bij familienamen, middenin de alfabetische rangorde, bleek er geen invloed.

Studie

Bij het onderzoek dienden mensen te reageren op een e-mail met een interessant aanbod voor toegangstickets. De eerste reacties kregen de beste zitplaatsen voor een basketbalmatch. De mensen met een achternaam, eindigend op één van de acht laatste letters, deden er gemiddeld 19,4 minuten over. De overigen 25,1 minuten.

Esther Heida


Posted: 15:59, 26/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Meegaanheid = loyaliteit

In het kader van mijn experiment betreffende Compliance (meegaandheid) zag ik een interessant artikel op Loyaltyfacts.com. Meegaanheid blijkt één van de persoonskenmerken te zijn die zorgt voor loyaliteit aan een bepaald merk/product.

Lees hier het artikel

Lidewij

Posted: 12:46, 26/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Beestjes - Hester

In de Spits van vrijdag 25 maart, over het woordje 'Niet'


Posted: 12:36, 25/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Mijn experiment is UITGEVOERD!!!

Afgelopen donderdag heb ik eindelijk mijn experiment over wederkerigheid uitgevoerd. Ik was behoorlijk inspiratieloos en nadat ik mijn gehele experiment eindelijk had uitgeschreven was ik er toch nog niet tevreden mee.
 
Mijn eerste idee was dat ik mensen een bloementje zou geven en vervolgens hen om een gunst ging vragen. De gunst was dat ik hen vroeg of ze lootjes van mij wouden kopen voor mijn werk en dat ze een leuke prijs konden winnen.  Nou voor diegene die in het boek invloed het hoofdstuk wederkerigheid hebben gelezen zal dit waarschijnlijk erg bekend voorkomen. Naar mijn mening leek mijn experiment te veel op het voorbeeld in het boek.  
 
Dus uiteindelijk, wat heel vaak gebeurd met mij, wou ik het toch nog veranderen. Ik wou ze om een gunst vragen die wel een beetje hoge drempel had maar niet te hoog. Om een lang verhaal kort te maken is heb ik het volgende gedaan. Luzia, mijn actrice, heeft dertig mensen een flesje water gegeven en vervolgens gevraagd of ze voor de camera hun stem uit wouden brengen voor haar. Dit was voor een competitie voor haar werk waarbij ze zoveel mogelijk stemmen moest krijgen. Daarna heeft ze weer dertig nieuwe mensen gevraagd of ze hun stem uitwouden brengen voor de camera alleen daarbij gaf ze geen flesje water vooraf. Het ging echt heel snel en het was ook erg grappig om te zien. De verschillen van wel iets geven of niets geven is bij mijn experiment echt duidelijk te zien. Bij het eerste scenario wel iets geven heeft bijna iedereen zijn stem uitgebracht en bij het tweede scenario waarbij Luzia niets gaf waren er maar vijf mensen die het wouden doen en de 25 anderen zeiden nee.
Wat me echt mee is gebleven is dat er op een gegeven moment twee vrienden een flesje kregen maar één van die jongens wou niet zijn stem uit brengen waarop de andere jongen reageerde; ‘Gast, je hebt een flesje water van haar gekregen dan kun je op zijn minst je stem uitbrengen.’ Echt super grappig ik had niet verwacht dat mensen zelfs na een flesje water zich verplicht voelen iets terug te doen!  Ik zat bij het uitvoeren bij de receptie stiekem te filmen vanuit een andere hoek als dank dat ik daar mocht zitten gaf ik de receptioniste een flesje water, ook wederkerigheid. Maar het grappige hiervan was dat zij dacht dat ze ook haar stem moest uitbrengen, waar ze helemaal geen zin in had. Ze zei tegen mij dat ze haar verplicht voelde om het te doen door het flesje water maar we vroegen haar niet en daar was ze erg blij mee!
 
Een geslaagd experiment voor mijn idee nu nog analyseren de aankomende weken kijken of ik er dan nog zo blij mee ben ;-)
 
 
Esther Veenstra  

Posted: 12:14, 25/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

psychologie op het station

Ik was bezig met het verzamelen van mijn blogs en bedacht me dat ik nog een klein dingetje had, die ik op zichzelf niet de moeite waard vond om te bloggen. Nu zet ik het er, zo aan het eind van de periode, toch maar op.

Vorige week reisde ik met de trein naar huis. Als een echte student, behangen met tassen, kwam ik aan op Zwolle. Er stond toen nog een koude wind en ik besloot om in zo’n ‘wamte’ hokje te gaan staan. Ik vind de bankjes daar altijd zo koud dus bleef ik zelf staan, maar zette mijn tassen op het bankje. Ik bleef met mijn rug naar de deur staan, omdat ik dan mijn trein kan zien aankomen. Het zorgde ervoor dat ik op een best ongebruikelijke en onlogische manier stond, met mijn rug naar de deur, vlak voor het bankje. Na een tijdje kwamen er meer mensen het hokje inlopen. Tot mijn stomme verbazing ging niemand zitten (terwijl er nog genoeg zitplekken leeg waren) en ging ook iedereen met zijn rug naar de deur staan. Even twijfelde ik of het toeval was, en of deze mensen ook graag wilden zien of hun trein er al aan kwam. Maar toen op het perron achter mij (waar ik dus met mijn rug naartoe stond) de trein naar Groningen aankwam, verlieten de meeste mensen het hokje. Blijkbaar is de drang om te conformeren toch groter dan de drang om te doen wat voor jou logisch is. Ik vond het wel grappig om zo onverwacht een praktijk voorbeeld mee te maken van iets wat we in de lessen behandelen.


Posted: 11:42, 25/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Blondjes maken dat mannen zich dommer gaan gedragen - Sacha

Ik vond in de quest een stukje over vrouwen met blond haar. Hierin werd ook aangegeven uit welk onderzoek de resultaten kwamen. Even opgezocht op internet, misschien dat Sandra hier wat aan heeft voor haar experiment!

Voor alle andere, het is gewoon een leuk artikel dat voornamelijk in gaat tegen het vooroordeel dat blondjes dom zijn. Ze hebben zelfs bewezen dat het IQ van een man juist daalt wanneer hij in gesprek is met een blonde schone!

Lees hier het hele artikel.


Posted: 01:27, 25/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Toegepast psychologie in de praktijk

Worden jullie ook de sinds je de minor toegepaste psychologie volgt, met de neus op de feiten gedrukt? Ik namelijk wel! Ik kijk veel om me heen en ik betrap mezelf ook op psychologische verschijnselen.
Om even een paar voorbeeldjes te geven:

-          Als ik nu met mensen praat probeer ik erachter te komen via welk representatiesysteem deze persoon zijn/haar informatie vandaan haalt.

-          Wanneer ik me voorstel aan iemand, let ik erop wat voor hand ik krijg. Krijg ik een slap handje of krijg ik juist een stevige hand van iemand? En staat deze desbetreffende persoon dan juist sterk in zijn schoenen ja of nee?

-          Wanneer ik een gesprek aan wil gaan met iemand die ik nog niet ken, probeer ik er eerst op te letten of ik overeenkomsten zie tussen mijzelf en hem of haar.

Dit laatste voorbeeld wil ik graag nog even verder toelichten. Eergisteren stond ik namelijk te wachten bij een bushalte te Kollum. Zo kom ik een meisje tegen van mijn leeftijd en zij stelt mij de vraag: “Weet jij misschien ook dat de bus 63, richting Buitenpost ook al is langs gereden?” Ik keek haar aan en kwam tot de ontdekking dat ook zij een ‘kuise meisjes oorbel’ in haar oren had. Geweldig! Want ik vind dit ook helemaal leuk en het is de zomertrend van 2011, dacht ik bij mezelf. Vervolgens beantwoorde ik haar vraag met: “Naar mijn idee, komt deze bus over enkele minuten, omdat ik hier al zeker tien minuten sta te wachten”. En zo ging het gesprek nog even door, totdat ik naar haar schoenen keek. Zij had namelijk ook schoenen aan met hele lieve kleine bloemetjes erop!
Nou, als je punten wil scoren bij Engelien, dan moet je echt zoveel mogelijk kledingstukken of schoenen aandoen waarop bloemetjes zijn afgebeeld.

We hebben toch zeker tien minuten gezellig staan kletsen totdat onze bus aan kwam rijden. En toen? Toen? Ja, toen viel het kwartje pas bij mij….
Dit is precies zo’n voorbeeld als we ook in de les van sociale psychologie hebben gehad. Hierbij was er een klant die van golf hield, waar de autoverkoper keurig op in wist te spelen. Als mensen overeenkomsten bij elkaar zien voelen ze zich meer tot elkaar aangetrokken.

Hebben jullie dit ook weleens? Ik ben erg nieuwsgierig naar jullie verhalen! Wat maken jullie zoal mee op een normale doordeweekse dag?

Groetjes,
Engelien


Posted: 21:21, 24/3/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Ben je net genezen van je winterdepressie, begint de voorjaarsdip!

Het is ook altijd wat. In de zomer zijn we lui en sloom omdat het zo warm is. In de herfst krijgen we last van een najaarsdip omdat we opzien tegen de aankomende winter. In de winter begint de echte depressie door gebrek aan zonlicht. En dan denk je er eindelijk vanaf te zijn omdat er weer meer zonlicht komt, dient de voorjaarsmoeheid zich aan...

 

Aan de ene kant kan ik me niet voorstellen dat je met dit heerlijke weer in een halve depressie wegzakt, maar aan de andere kant moet ik toegeven dat ik het ook wel herken. Het aantal uren zonlicht neemt weer toe, het is 's avonds langer licht en 's ochtends vroeg komt de zon ook eerder op. Om die reden word je dagritme enigszins verstoord. Zeker als dit weekend de klok nog een uur vooruit gaat, dan heb je én een uur minder slaap én je gaat later naar bed omdat het nog zo lang licht blijft. Door deze veranderingen kunnen mensen last krijgen van aanpassingsproblemen. De overgang van de donkere naar de lichte periode is voor hen te groot. Het gevolg hiervan is lusteloosheid, passiviteit en minder behoefte aan sociale contacten. Terwijl je zou denken dat gezellig met vrienden op een terrasje zitten juist zo aanlokkelijk is met dit weer. Hoewel dit overigens ook niet de beste oplossing is om van de voorjaarsdip af te komen. Alcohol maakt je namelijk loom. Gezellig op een terrasje zitten kan uiteraard wel, maar dan met een sapje of een glas water. Verder is het belangrijk om veel te bewegen, gezond te eten en lekker naar buiten te gaan, om toch die zonnestralen mee te pikken. Ook schoonmaken en opruimen helpen tegen vermoeidheid en lusteloosheid.

 

Meer informatie over de voorjaarsdip en tips om te voorkomen of te verhelpen vind je in dit artikel.

 

Marloes


Posted: 15:34, 24/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Klein psychologisch testje

Ik vond dit testje op internet. Ik vond hem erg grappig en ben benieuwd hoe jullie het er van af brengen. In de comments staat het juiste antwoord.

Neem ongeveer 10 seconden voor deze test, niet meer want dat is niet de bedoeling.

Hoeveel keer zie je de letter 'F' in het volgende stukje tekst :

+++++++ ++++++++++++++++++++
FINISHED FILES ARE THE RE-
SULT OF YEARS OF SCIENTIF-
IC STUDY COMBINED WITH THE
EXPERIENCE OF YEARS
+++++++++++++++++++++++++++

Ik ben benieuwd! Het juiste antwoord post ik als comment op deze blog!

Liefs Sas


Posted: 12:41, 24/3/2011
Comments (5) | Add Comment | Link

Handige database met wetenschappelijke artikelen

Tijdens het zoeken naar wetenschappelijke artikelen, kwam ik deze website tegen;

http://sanderkoole.com/publications.html

 

Sander Koole is sociaal psycholoog, en heeft veel wetenschappelijk onderzoek gedaan. Misschien heb je hier wat aan voor je eigen onderzoek.

 

Hillie


Posted: 11:27, 24/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Klopt jouw zelfbeeld?

Met mijn experiment ga ik testen of mensen de beschikbaarheidsheuristiek gebruiken bij het beoordelen van hun zelfbeeld.

 

"Beschikbaarheidsheuristiek: De neiging om de waarschijnlijkheid van gebeurtenissen af te leiden uit hoe makkelijk men voorbeelden ervan uit het geheugen kan oproepen." (In de les: Rekensom met als uitkomst bijv. bruine egel uit denemarken)

 

Iemands zelfbeeld is wat iemand van zichzelf vindt, zowel op lichamelijk, emotioneel, cognitief en sociaal gebied. Een goed zelfbeeld is erg van belang. wanneer jij jezelf bijvoorbeeld saai vindt, zal je niet snel op de voorgrond treden. Wanneer je jezelf helemaal niet intelligent vindt zal je niet zo snel een hogere opleiding beginnen of voor een baan solliciteren waarvoor enige intelligentie vereist is.Hoe je over jezelf denkt, bepaalt dus in belangrijke mate wat je wel en niet doet. Een zelfbeeld dat klopt wil dus zeggen dat je zelfbeeld overeenkomt met hoe je bent.

 

Tijdens mijn experiment heb ik  mensen kort na laten denken over hun zelfbeeld m.b.t. een eigenschap namelijk behulpzaamheid. 1 groep mensen heb ik gevraagd 3 situaties op te noemen van wanneer zij iets goeds hebben gedaan voor de medemens, de andere groep 8 situaties. Waarschijnlijk komen de meeste mensen niet verder dan 5 a 6 situaties. Daarna vroeg ik de proefpersonen om zichzelf een rapportcijfer te geven voor hun behulpzaamheid. Mijn verwachting is dat de 3-groep hun zelfbeeld m.b.t. behulpzaamheid positiever beoordelen dan de 8-groep. Dit omdat de 3-groep makkelijk 3 situaties kan benoemen, maar de mensen in de 8-groep niet zo snel 8 situaties tot hun beshcikking hebben (in hun hersenen), waardoor zij hun zelfbeeld minder positief beoordelen.

 

Iigv, je kunt ook een testje op internet maken, om te zien of jou zelfbeeld overeenkomt met je imago. Denk goed na over de antwoorden die je geeft, om zoveel mogelijk informatie in je hoofd beschikbaar te maken, zodat je jezelf goed kunt beoordelen ;)

 

Esther Heida 


Posted: 10:14, 24/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

De kracht van de menselijke massa/kuddegedrag - Labyrint

Toevallig zag ik gisteravond, net als Lisanne, een stukje over kuddegedrag, de kracht van de menselijke massa in het programma Labyrint. Ik bleef kijken, omdat ik nieuwsgierig was naar aanleiding van het college van afgelopen maandag, toen we hier ook een aflevering van zagen.

 

Rond de 13e minuut wordt onder andere aandacht besteed aan het experiment van Ash, maar dan in een ander jasje, bijvoorbeeld de hoofdstad van MacArtur (verzonnen). De proefpersoon gaat mee met het antwoord van de groep, Jeddai (ook verzonnen). Vervolgens wordt er ook een reactie gegeven door de proefpersoon, ze wilde niet dom overkomen, want iedereen wist het antwoord. Interessant om te zien.

Jaap van Ginneken, massapsycholoog, legt in de 20e minuut uit, dat het een soort van reflex is dat in ons zit dat we ons midden in de groep willen begeven, omdat dat veilig is.

http://beta.uitzendinggemist.nl/afleveringen/1082273  

Hillie


Posted: 17:55, 23/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

experimenten!

Vandaag woensdag 23 maart op het zonnige NHL terras het experiment van Sandra uitgevoerd. Heerlijk weer, vrolijke mensen, dus veel deelnemers!
Ben beniewd of mensen een ander slimmer vinden met bruin haar dan met blond haar, op zijn andere factoren belangrijker wanneer het gaat om het inschatten van het IQ van een ander?

Morgen voer ik het eerste deel van mijn experiment uit, bij eerste jaars studenten, maandag bij een andere groep. Sandra als mijn assistente zal gaan filmen!
ben benieuwd wat de uitkomsten zullen zijn!

Selma


Posted: 16:49, 23/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

neuro-marketeers

Gisteren was ik aan het zappen en zapte ik toevallig langs het programma Labyrint. Niet het soort programma wat ik vaak kijk, maar dit keer bleef ik hangen. Gisteren ging het programma namelijk over de intelligentie van de massa, en veel andere feitjes die naar mijn idee goed passen binnen de sociologie. Nieuwsgierig geworden, keek ik vandaag op uitzending gemist naar meer afleveringen van het programma. Zo kwam ik toevallig bij de aflevering 'de gedachtenlezers'. Vooral de eerste 15 minuten zijn een koppeling tussen enerzijds de neurowetenschap, en anderszijds de reclame. Een leuk filmpje dus voor ons communicatiestudenten met een minor psychologie.

In het filmpje wordt met behulp van scans gekeken naar verschillende reclames, en hoe de hersenen daar op reageren. Worden in de hersenen de gebieden voor begeerte en beloning geactiveerd? Dan heb je het goed gedaan. Worden in de hersenen daarentegen de gebieden voor pijn en 'pijn in de portemonnee' geactiveerd, dan heb je iets fout gedaan.

Er worden zelfs een aantal tips genoemd die misschien belangrijk zijn om in je achterhoofd te houden.
Lisanne


Posted: 12:26, 23/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Het wittejasseneffect

Om even terug te komen op het idee dat we personen in witte jassen direct geleerd en professioneel vinden.. Hier zitten ook zeker nadelen aan!

NIJMEGEN - Als dokters de bloeddruk van patiënten meten zonder daarbij zelf in de kamer aanwezig te zijn, is de uitkomst veel exacter. Dat blijkt uit onderzoek dat het Universitair Medisch Centrum St Radboud maandag heeft gepubliceerd.

De onderzoekers denken dat één op de vier patiënten last heeft van het zogenoemde 'wittejasseneffect': alleen al het feit dat ze bij de dokter zijn, doet hun bloeddruk stijgen.

Hierdoor kan het zijn dat ze medicijnen krijgen voorgeschreven die ze eigenlijk niet nodig hebben, en dat kan weer slecht zijn voor hun gezondheid.

Volgens één van de onderzoekers, huisarts Mark van der Wel, kan het effect eenvoudig worden tegengegaan door patiënten apart te zetten in een kamertje waar ze zich kunnen ontspannen.

Een apparaatje meet een half uur lang om de vijf minuten hun bloeddruk. Van der Wel stelt dat de metingen op die manier veel betrouwbaarder zijn.

Bron: Nu.nl

Hester


Posted: 22:44, 21/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Ben jij een egoïst?

In mijn experiment speelt altruïsme een grote rol. Altruïsme wil zeggen dat iemand een ander helpt met als enige doel het bevorderen van het welzijn van de ander. Tijdens wat onderzoek naar altruïsme kwam ik een test tegen die je in twee minuten kan vertellen of je altruïstisch of egoïstisch ingesteld bent.

Neig jij naar egoïsme of scoor je hoog op altruïsme?

Milou


Posted: 22:34, 21/3/2011
Comments (4) | Add Comment | Link

Sociale bewijskracht met omhoog kijken - Hester

Nu de kaders van het experiment duidelijk worden wil ik dit graag even met jullie delen. Hopelijk wordt het deze week een leuk en leerzaam weekje wat betreft al die experimenten die we zullen uitvoeren.

Ik hoop het volgende te kunnen uitvoeren:

Scenario:
De hoofdacteur gaat een punt in de verte zoeken om op te richten, minimaal vier overige personen volgen dit voorbeeld en staren 60 seconden lang naar dit zogenaamde ‘spannende’ punt. De locatie is het liefst een druk trottoir, waarbij het de bedoeling is dat voorbijgangers ook naar boven gaan kijken. Puur omdat een andere groep mensen het ook doet. Kortom: Sociale bewijskracht.

Locatie:
Druk punt in de NHL, bijvoorbeeld gangpad door kantine of centrale hal bij binnenkomst van grote groepen studenten. (Andere locatie-ideeen zijn het station en het centrum van Leeuwarden)

Duur:
Tien maal verdeeld over de dag, 1 minuut acteren, totaal 10 minuten.

Het tweede scenario zal één of twee dagen later opgenomen worden, hierbij kijkt enkel een individueel persoon naar hetzelfde punt in de verte (op dezelfde locatie). Daarbij zal minder reactie van voorbijgangers zijn, is de verwachting.

 Acteurs/filmer:
- Hester
- Jorrit-Jan
- Esther
- Hanna
- Lidewij
- Hillie
- ……………

Eisen:
minimaal 5 personen acteren (hierbij is het wel zo, hoe groter de groep, hoe groter het gewenste effect)
1 persoon filmt

Naast dit experiment gaan we morgen ook met de experimenten van Esther (V.) en Jorrit-Jan bezig. Ik begin er wel zin in te krijgen en ben erg benieuwd naar het verloop en de uitkomsten.

Iedereen veel succes en alvast bedankt voor eventuele feedback en/of hulp!


Posted: 22:25, 21/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Tip: Wreck this Journal (Inge)

Al eerder op dit blog hebben we het gehad over het krijgen van 'rust in ons hoofd'. Hoe moeilijk het is om even niks te doen of om al je 'zorgen' even opzij te zetten en met compleet iets anders bezig te zijn. Hiervoor heb ik een leuke oplossing die zorgt voor de nodige afleiding, namelijk het (dag)boek: Wreck this Journal: Wreck this Journal van Keri Smith is eigenlijk een dagboek, maar het ongewone ervan is dat er op elke pagina een prikkelende opdracht staat. Je mag alle opdrachten door elkaar heen uitvoeren op de manier zoals jij dat wilt. De opdrachten worden steeds gekker en wilder. Het resultaat is verbluffend en verslavend. Je mag er namelijk mee gooien, ‘m mee onder de douche nemen, ‘m onder de naaimachine leggen of volplakken met kleine dingetjes die je op straat hebt gevonden, etc. Als je alle opdrachten hebt uitgevoerd, zien de pagina’s er flink afgeleefd uit en voel je je heerlijk! ‘Verrassend is het zeker, het stimuleert je om buiten de gebaande paden te denken’ zegt Psychologie Magazine. Ik ben zelf heel perfectionistisch dus je kan je voorstellen hoe erg ik het vond om de kaft van het boek te breken of te krassen en te scheuren in het boek, verschrikkelijk! Maar ik heb me er over heen gezet en me eens flink uitgeleefd (ook erg fijn als je je woede ergens op af wilt reageren). Voor mij is dit boek ook weer een goede manier om dat perfectionisme even los te laten of gewoon om lekker even met iets anders bezig te zijn, dingen die je normaal gesproken niet zo snel doet. Dus misschien een leuke tip!

Posted: 22:02, 21/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Omgaan met moeilijke situaties

Een sollicitatiegesprek voeren, een presentatie geven voor een groep mensen of een slechtnieuwsgesprek leiden. Het zijn allemaal situaties waar je tegenop kunt zien. Vaak zijn het je negatieve gedachten ('ik ga het vast verprutsen, dat doe ik altijd') die je gespannen maken. Door jezelf een aantal simpele vragen te stellen, leer je de situatie rustig tegemoet te treden.

- Wat is het ergste dat er kan gebeuren? Hoe kan ik dat voorkomen? Deze vraag kan relativerend werken. Het ergste dat kan gebeuren, valt vaak erg mee. Daarnaast kun je er meestal van alles aan doen om te voorkomen dat het ergst denkbare gebeurt.

- Wat is het beste dat kan gebeuren? Wat kan ik doen om dat tot stand te brengen? Je voorstellen dat wat de best mogelijke situatie zou zijn en dit proberen te bewerkstelligen, zorgt voor een rustig en zeker gevoel.

- Wat zal er waarschijnlijk gebeuren? Het antwoord op deze vraag is veelal geruststellend.

Bron: Merel Haverman, Trimbos-instituut

Ik vond dit wel een leuk stukje, kwam het tegen op mijn psychologie kalender. Iedereen maakt wel eens van die spannende situaties mee, maar vaak valt het achteraf hartstikke mee. Ik stel mezelf nogal eens gerust als ik een klant moet bellen voor het werk. Ik vind dat elke keer wel weer spannend eigenlijk! Alleen je merkt elke keer weer dat een goede voorbereiding het halve werk is. Zo is dat eigenlijk met alle dingen wel. En hoe vaker iets goed afloopt, hoe geruster je de volgende keer bent.

Wat doen jullie om je spanning en zenuwen onder bedwang te houden?

Ilse

Posted: 08:29, 21/3/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Ergernissen tijdens een groepsreis

Naar aanleiding van de blog van Engelien (over je ergeren aan eigenschappen die je zelf ook hebt), zat ik op internet wat te zoeken naar informatie over ergernissen en je ergeren aan mensen. Ik vond het volgende artikel op de website van Psychologie Magazine, over groepsreizen.

Iedereen herkent het denk ik wel. Je gaat op reis met een groep mensen (denk bijvoorbeeld aan onze excursie naar Hongarije) en er zijn altijd mensen die je niet kent. Soms ken je zelfs helemaal niemand. Hoe moet je hier mee om gaan en hoe zorg je ervoor dat je je ergernissen de baas blijft? En welke fasen maakt zo'n groep door? Zo overleef je een groepsreis:

http://www.psychologiemagazine.nl/web/Artikelpagina/Zo-overleeft-u-een-groepsreis-1.htm

Lotte

Posted: 21:54, 20/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

autoriteit?

Ik had zaterdag klanten in de winkel.Ik  liep op de klanten af om te vragen of ik hen ergens mee van dienst kon zijn. Ik had al gezien dat mevrouw een chique jas aan had met een vossebondkraag, meneer in pak met een duur gouden brilletje kortom mensen met geld! (maar wel van die kakkers)  Maar goed elke klant is een klant, en er is geen klant waar ik niet iets aan wil verkopen! 

Mevrouw kijkt mij aan en zegt 'ik wil de baas spreken, is die er ook?'' . Ik vroeg meteen waarom zij mijn baas dan zou willen spreken. mevrouw zegt ´ik wil een bank kopen, uit toonzaal en ik wil weten of er nog iets aan de prijs gedaan kan worden´.
Ik zeg tegen mevrouw, maar daar heeft u de eigenaar toch niet voor nodig, dat kunt u prima met mijn af!
Meneer en mevrouw kijken mij verbaasd aan, met een blik van z´n jong meisie, dat kan toch niet....
Ik kreeg meteen het gevoel dat ik niet echt serieus werd genomen, maar goed, ik wil die bank wel verkopen!
Tijdens het verkoop gesprek wil mevrouw in plaats van 3350 euro 3000 euro betalen.. In het verkoop spel zeg ik, ik ga kijken wat ik voor u kan doen. Toen ik terug kwam met koffie gaf ik de klant het voorstel, u koopt vandaag bij mij deze bank voor 3200 euro, dit is een schappelijke prijs aangezien er al 500 euro toonzaalkorting van de prijs af is. Ik vertelde erbij dat dit bod alleen vandaag en alleen bij mij geldt. Mevrouw probeerde er nog 3150 van te maken, ik hield voet bij stuk en zij 3200 euro en stak mijn hand uit. Mevrouw was enigzins geschokt dat ze mij niet kon overhalen, maar gaf mij een hand, deal..

Meneer en mevrouw blij met de aankoop van hun nieuwe bank, ik blij dat ik mijzelf niet de grond in heb laten trappen door een stel kakkers. haha autoriteit, als je zelfverzekerd bent en voet bij stuk houdt maakt het naar mijn mening niet uit hoe oud je bent of wat voor jas je draagt!

Selma


Posted: 21:43, 20/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Tot rust komen?!

Inge blogde al eerder over 'rustmomenten', met de vraag bij welke dagelijkse bezigheden wij tot rust komen. Ik begon na te denken en merkte al heel snel dat ik het erg moeilijk vond om te bedenken wanneer ik nou tot rust kom. Ik realiseerde me dat ik het de laatste tijd juist heel vervelend vind om tot rust te komen en niks te doen (gek he?). Ik wil altijd bezig zijn met iets.

Mijn moeder zegt altijd tegen mij dat het helemaal niet erg is om je te vervelen, maar ik vind het zo moeilijk om me gewoon simpelweg te vervelen. Als ik me verveel, ben ik druk aan het nadenken over wat ik zal gaan doen om ervoor te zorgen dat ik me niet meer verveel. Dan ga ik op bezoek bij vrienden, winkelen, het huis schoonmaken, met school bezig, iets wat ik voor mijn werk kan doen. Maar gewoon lekker op de bank zitten en niets doen, dan kan ik eigenlijk helemaal niet.

En daar komt bij, als ik iets gevonden heb dat ik kan doen tegen de verveling, dan vind ik het na 10 minuten alweer saai worden en wil ik iets anders doen. Soms word ik wel eens moe van mezelf en zeg ik ook tegen mezelf dat ik rustig aan moet doen. Maar terwijl ik dat zeg, komt er alweer iets anders in mijn brein op en is mijn concentratie op hetgeen wat ik aan het denken of doen ben alweer verdwenen. Zelfs nu ik deze blog type, merk ik dat ik met mijn gedachten alweer afdwalen: hoelaat ik morgen op moet staan, de presentatie van onze kwalitatieve onderzoeksanalyse, of ik nog even zal gaan lezen voordat ik slapen ga, welke liedjes ik ga laten horen aan mijn vrienden, hoe het in Libie zou zijn en zelfs hoe zielig ik het vind dat Knut dood is gegaan! Misschien is het voor mij tijd om mijn dagelijkse rustmomentjes te gaan plannen ;)

Herkennen jullie dit? Of hebben jullie juist helemaal geen moeite om je te ontspannen of om tot rust te komen? Hoe zorg jij ervoor dat je tot rust komt, als je dit moeilijk vindt?

Lotte

Posted: 21:40, 20/3/2011
Comments (7) | Add Comment | Link

Liegen

Afgelopen les kwam het onderwerp 'liegen' naar voren. Dit vond ik zelf een interessant onderwerp en daarom ben ik nog even op zoek gegaan naar informatie hierover.

Ik kwam dit filmpje tegen met tips hoe je kunt zien of iemand liegt. Het leek me leuk om dit even met jullie te delen.

 

Groeten Engelien


Posted: 20:29, 20/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Kuddegedrag

Ik was vandaag (zondag 20 maart) op de woon &CO beurs in martiniplaza (groningen).
Ik had in de krant al gelezen wat er allemaal te doen was, ik had gelezen dat er gratis woontijdschriften werden weggegeven. Ik dacht; dat is altijd leuk natuurlijk..

Voor een zonnige zondag was het niet druk op de beurs. We konden bij elke stand even rondkijken, en leuke accessoires kopen! Toen we aankwamen bij het 'woonplein' (waar de gratis tijdschriften waren) was het daar erg druk.. Ik en mijn moeder liepen rustig naar de stand tijdschriften. Tot mijn verbazing werd ik bijna omvergelopen door een paar dames, die riepen 'Tis gratis!'... kom snel!  En al gauw stond ik bijna weer achteraan in de rij... doordat er van alle kanten dames aan kwamen lopen (lees duwen). Ik stond er echt bij te kijken, van, typisch kuddegedrag. Iemand roept het is gratis en meteen staan al  die Hollanders vooran om hun deel toe te eigenen..

Er waren tijdschriften in overvloed, en ook ik en mijn moeder hebben alle gratis tijdschriften kunnen bemachtigen. Al met al een leuke dag!

Selma


Posted: 19:27, 20/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Schuldgevoel... wat moet je ermee?

In de Flair van deze week las ik een interessant artikel over schuldgevoel. Omdat het niet online terug te vinden is, geef ik hier even een korte samenvatting.

 

Vrouwen hebben vaker last van schuldgevoelens dan mannen, omdat vrouwen de oorzaak van problemen vaker bij zichzelf leggen. Waar mannen factoren in hun omgeving de schuld geven als iets niet lekker loopt, denken vrouwen eerst ‘het ligt aan mij, ik ben niet goed genoeg’. Uit onderzoek door het blad Stylist in 2010 blijkt dat 96% van de vrouwen zich minimaal drie keer per dag ergens schuldig over voelt. De helft van alle vrouwen heeft dit zelfs vier keer per dag. Nog eens meer dan de helft ligt ’s nachts wel eens wakker door die gevoelens.

 

Volgens coach Nicolien Bot is het probleem met schuldgevoel dat mensen het als iets negatiefs zien. Op die manier worden mensen passief en doen zij niks aan dat gevoel. Je kunt het knagende gevoel echter ook op een positieve manier interpreteren: het is je geweten dat opspeelt, omdat er iets wat voor jou waardevol is verkeerd is gegaan (bijvoorbeeld wanneer je hebt gelogen). Hiervan kun je leren, schuldgevoel dwingt je kritisch naar je eigen handelen te kijken. Je weet nu wat er mis is gegaan en zult je volgende keer wel tien keer bedenken voor je op dezelfde manier handelt.

 

Er is echter wel verschil tussen soorten schuldgevoel. Er bestaan schuldgevoelens vanuit waarden en schuldgevoelens vanuit normen. Waarden zijn dingen die voor jou persoonlijk belangrijk zijn, normen zijn meer van belang voor de omgeving en bepalen ‘hoe iets hoort’. Schuldgevoelens vanuit normen zijn vaak beklemmend, je overtreedt een zogenaamde regel die je omgeving aan je stelt. Dit is vaak het geval bij werkende moeders die zelf een thuisblijfmoeder hadden. De norm is dan dat je als vrouw stopt met werken zodra je kinderen krijgt. Veel vrouwen voelen zich er juist prettig bij als ze naast de zorg voor hun kinderen ook iets voor zichzelf hebben, iets waar ze hun ei in kwijt kunnen, zoals een baan. Hebben ze dit niet, dan voelen ze zich vaak niet optimaal gelukkig, maar ja, ‘het hoort nou eenmaal zo’. In dat geval moet je je afvragen of je je niet spiegelt aan onhaalbare idealen. Je kunt niet alles perfect doen en je moet je afvragen of de eisen die je aan jezelf stelt wel reëel zijn.

 

In het geval van schuldgevoel omdat je iets hebt gedaan waarmee je iemand hebt gekwetst, bijvoorbeeld door te liegen, kun je het beste je excuses aanbieden. Door welgemeend je excuses aan te bieden, stel je je kwetsbaar op. De persoon aan wie jij je excuses aanbiedt, zal zien dat jij het oprecht erg vindt wat je hebt gedaan en diegene zal daardoor waarschijnlijk vergevingsgezinder zijn. Is er echter veel tijd overheen gegaan, dan moet je je afvragen of excuses aanbieden nog wel zin heeft. Dit kan verkeerd uitpakken, misschien is de persoon in kwestie het voorval allang vergeten. Je moet dan leren om met je schuldgevoel om te gaan. Maar indien het voorval nog niet vergeten is, kan het heel verlichtend werken om alsnog je excuses aan te bieden. Een welgemeend excuus zet de verhoudingen in relaties weer recht, waardoor je op gelijke voet verder kunt.

Marloes


Posted: 14:31, 18/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Rust in je hoofd

Maandelijks staat er in Psychologie Magazine een column van Roos Vonk. Ook in het maart nummer staat weer een interessant en herkenbaar artikel die ik graag met jullie wil delen:

Bij veel dagelijkse bezigheden kijken we vooruit. We doen boodschappen voor een paar dagen. We doen werk dat pas later wordt beoordeeld of gebruikt. Terugkijken doen we ook voortdurend, naar wat we eerder deden en of dat succesvol was of mislukte. Door al die gedachten over de toekomst of het verleden zijn we niet echt ‘wakker’ – niet aanwezig in het moment. En dat terwijl we eigenlijk in het hier en nu leven.  Volgens boeddhisten is dat onze natuurlijke staat. Maar als het zo natuurlijk is, waarom is het dan zo moeilijk? Waarom is ons hoofd steeds aan het babbelen, plannen en mijmeren?

Amerikaans psycholoog Leonard Martin komt met de volgende theorie: ons leven bestaat vooral uit vooruitdenken. Naar school gaan, werken, geld beheren, je huis en tuin onderhouden, relaties in stand houden: wie van dag tot dag leeft en zich verder nergens om bekommerd, kan niet probleemloos functioneren. Maar in onze evolutionaire geschiedenis is dat niet altijd zo geweest. Meer dan 90% van ons bestaan leefden mensen in groepjes van tien tot dertig als jagers-verzamelaars. Deze nomaden bouwden geen huizen, legden geen voorraden aan, hielden nauwelijks dieren, verbouwden niets. Ze konden ieder moment naar de volgende plek trekken. Ze leefden van dag tot dag.

Veel psychologische kronkels van de moderne mens, meent Leonard Martin, zijn het gevolg van verschillen tussen onze huidige leefwijze en die van onze voorouders de nomaden. Dit is de kern van zijn immediate/delayed-compensation theorie. Het belangrijkste verschil in de leefwijze van de nomaden en van ons is volgens Martin hoe snel we feedback krijgen over het effect wat we doen. Bessen verzamelen, hout hakken, een vuurtje maken, een hut bouwen: het zijn allemaal activiteiten waarbij je meteen ziet of het goed gaat. Gaat het fout dan kun je direct je gedrag bijstellen. De leefwijze van de nomaden wordt dus gekenmerkt door immediate returns: een directe terugkoppeling op bijna alles wat ze doen. De moderne samenleving wordt juist gekenmerkt door delayed returns. Het begint al met school, waar je elke dag naar toe moet om pas maanden later op je kennis te worden getoetst.

Hoe krijgen wij als volwassenen ‘rust in ons hoofd’ in het noordelijke Nederland, met een samenleving die in het niets meer lijkt op een nomadenbestaan?
We moeten zorgen dat we vaker onmiddellijke terugkoppeling krijgen op wat we doen. Zowel buiten als binnen ons werk kunnen we momenten van directe terugkoppeling creëren. Uit onderzoek is gebleken dat het stellen van intrinsieke doelen, waarbij je iets doet voor jezelf, goed is voor de inzet en tevredenheid. Het stellen van extrinsieke doelen, ten behoeve van een ander, is dat niet. Ook simpele bezigheden als koken, knutselen, klussen of de tuin onderhouden zijn werkzaamheden met een relatief snelle terugkoppeling.

Roos Vonk schrijft zelf dat ze tot rust komt als ze het konijnenhok moet schoonmaken. Ikzelf heb ook een konijn en herken me dan ook in het voorbeeld van Roos Vonk. Ik kijk er vaak tegen op om te beginnen maar als ik eenmaal bezig ben dan kom ik tot rust en voel ik me prettig. Op dat moment dan denk ik ook niet aan 'alle dingen' die nog moeten gebeuren. Kortom: een rustgevende bezigheid met een snelle terugkoppeling. 

Ik ben benieuwd of jullie ook bezigheden hebben die je ‘tot rust’ laten komen…

Inge


Posted: 20:42, 17/3/2011
Comments (6) | Add Comment | Link

Nomen est omen (De naam is een voorteken)

Voor mijn experiment ben ik me aan het verdiepen in het naamlettereffect. Ik kwam het volgende artikel tegen; http://www.nu.nl/wetenschap/2019077/naam-voorteken-voor-beroep.html

 

Mensen die een positief gevoel over zichzelf hebben, hebben onbewust ook een voorkeur voor alles wat aan henzelf gekoppeld kan worden, zoals de letters of betekenis van hun naam en de cijfers van hun geboortedatum. Deze voorkeur is zo opvallend, dat het hele leven er door kan zijn beïnvloed. Nomen est omen (de naam is een voorteken), zeiden de Romeinen al.

 

 

Zo blijkt dat mensen de letters van hun eigen naam duidelijk vaker gebruiken in een tekst. Ook kiezen ze voor hun eigen letters als ze 5 positieve woorden over zichzelf moeten opschrijven, terwijl ze die letters juist vermijden in negatieve bewoordingen.

 

De voorkeur voor de eigen letters of cijfers beïnvloedt het gedrag veel vaker dan werd aangenomen. Het is nog niet bewezen dat iemand die in zijn leven niets heeft gedaan met zijn naam, ongelukkig is of geen zelfwaardering heeft.

 

Hebben jullie ook een voorkeur die gekoppeld is aan je eigen naam, geboortedatum etc?

Ik heb zelf een voorkeur voor het getal 28, de datum waarop ik geboren ben. Ik baalde zelfs een beetje, toen ik 2 jaar geleden op het huisnummer 18 woonde. Hoe stom..

 

Hillie


Posted: 18:09, 17/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Stress

Ter aanvulling op ons college AOP over stress, uit de Leeuwarder Courant; Beter ademen tegen stress.

De invloed van stress wordt vaak onderschat. Stress is een welvaartziekte, die niet zo zeer te maken heeft met hoe druk we het hebben, maar hoe we omgaan met emoties. Stress is een reactie op negatieve prikkels, stelt een docent die stressmanagementcursussen aanbiedt.

Stress doen we onszelf aan, het ontstaat in je hoofd. Je bent verdrietig of boos of je voelt je schuldig over gebeurtenissen uit het verleden. Dat zorgt voor piekeren. Onze geest slingert continu heen en weer tussen verleden en toekomst. We houden vast aan negatieve gedachten. Eén rotopmerking kan 10 complimenten doen vergeten.

De docent van de beweging Art of Living, beweert mensen te leren ontstressen door een betere ademhaling d.m.v. een cursus. De adem is de link tussen lichaam en geest. Stress zorgt voor afvalstoffen en meer dan 80% gaat weg via de adem. Met de juiste ademhalingstechniek kun je leren hoe je negatieve emoties moet loslaten.

Het is het proberen waard, want wie heeft tegenwoordig geen last van stress?

www.aofl.nl

 

Hillie

 


Posted: 17:00, 17/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

beïnvloeding of trucage?

Dat is nep, dat kan niet anders. Heus niet dat je mensen zo kunt beïnvloeden.. dat dacht ik toen ik dit filmpje bijna af had gezien. En toch hoopte ik dat ze nog wel zouden laten zien hoe ze dit voor elkaar hadden gekregen. Blijkt het toch écht beïnvloeding te zijn... kijk zelf maar

Lisanne


Posted: 14:01, 17/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

6 principes van Cialdini online - Hanna

Op zoek naar informatie over autoriteit voor mijn experiment. Kwam ik op de site schrijvenvoorhetinternet.nl een blog tegen van Aartjan van Enkel. Hij schrijft hier een blog over;
'De zes geheimen van verleiding'. Hij bespreekt alle principes van Cialdini in het kort en geeft hierbij praktijk voorbeelden van de principes die door Nederlandse sites worden gebruikt.

De link;

http://www.schrijvenvoorinternet.nl/2009/01/26/de-6-geheimen-van-verleiding/


Posted: 13:25, 17/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Draag rode kleren als je mensen wilt overtuigen

Er is een onderzoek geweest aan de Universiteit van Tilburg dat aangeeft dat de kleur kleding die je tijdens onderhandelingen draagt van grote invloed is. Bij dit onderzoek waren er verkopers en kopers, ze moesten het eens worden over een prijs. De mensen met de rode shirts aan kregen eerder hun gelijk. We stemmen eerder toe aan iemand die rood draagt omdat er sprake is van ontwijkgedrag (rood staat voor gevaar) (Goed Gevoel).

Daarnaast is het zo dat wanneer een vrouw rode kleding draagt zij als sexy wordt beschouwd. Dit komt doordat we zijn geboren met een koppeling tussen rood en seks (Psychologie Magazine, februari 2011). Kan in bepaalde gevallen ook handig zijn...

Posted: 10:49, 17/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Sandra: "Stereotype Mannen en Vrouwen"

Hoi Allemaal,

Ik heb een artikel gevonden over typerende dingen die over de man, maar ook over de vrouw wordt gezegd en gedacht.

 

Zo zijn vrouwen domme blondjes, geneigd tot overspel, achter het aanrecht horen ze en ze zijn alleen goed zijn om kinderen te baren en op te voeden.  En mannen zijn de kostwinnaars, stoere breedgeschouderde voetballende macho's die niet huilen.

 

Het bericht gaat over Gender, dit is de betekenis die in een cultuur wordt toegekend aan sekse verschillen. Het gaat zelfs zo ver dat dat de RUG hier een speciaal onderzoekscentrum voor heeft opgesteld namelijk; Centrum voor Gender studies.

Hier nog een linkje voor de mensen die het interessant vinden!

http://www.rug.nl/scholieren/profielwerkstukken/alfasteunpunt/onderwerpen/maatschappijleer/emancipatie

 

Groetjes,

 

Sandra

 

 


Posted: 13:35, 16/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Broken windows theory

Op de website van psychologie magazine staat een filmpje dat de 'Broken windows theory' bevestigd. Deze theorie wil ik ook gaan testen met mijn experiment: gooien mensen hun afval vaker weg als duidelijk is dat hun voorgangers dit ook hebben gedaan? En laten mensen hun afval vaker staan als duidelijk is dat hun voorgangers dit ook hebben gedaan?

 

Is het echt zo dat mensen de regels vaker overtreden als ze zien dat anderen dit ook hebben gedaan? De readactie van Psychologie Magazine heeft dit getest. Bekijk hier het filmpje (derde van boven).

 

Karen


Posted: 13:18, 16/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Woensdag 23 maart

Hallo allemaal,

Naar aanleiding van mijn experiment, doe ik hier mijn oproep voor hulp.

Volgende week woensdag wil ik mijn experiment uitvoeren van 09.00 uur tot 11.00 uur/12.00 uur. Ik ga hiervoor een lokaal reserveren op de begaande grond in de 'communicatiegang' (als mij dat lukt ;)).

Welke mensen heb ik nodig?

Het liefst 4 vrouwen en 4 mannen. Voor zover ik weet hadden Lotte, Karen (en Engelien?) al toegezegd dat ze mij konden helpen die dag.

Wat is de bedoeling?

Dat ga ik hier niet vertellen! Als je mee wilt doen, hoor ik dat heel graag (ilse.lindenhovius@gmail.com). Je ontvangt dan een e-mail met hoe alles in zijn werk gaat.

Wat levert het jou op?

Mijn eeuwige dankbaarheid! ;) En ik wil jou ook helpen!

Ik kijk uit naar reacties! Alvast bedankt.

Ilse

Posted: 10:19, 16/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Autobiografie schrijven helpt tegen depressie

Uit een onderzoek van de Universiteit Twente is gebleken dat het schrijven van een biografie een effectief middel blijkt te zijn tegen een depressie.

 

Ernst Bohlmeijer van de UT zegt dat autobiografisch schrijven onderdeel is van een nieuwe stroming binnen de psychologie, de zogeheten narratieve psychologie.
(Narratieve psychologie is een vorm van psychologie die zich bezighoudt met wat de mens over zichzelf vertelt. De narratieve psychologie bouwt op de veronderstelling dat mensen hun identiteit construeren door het vertellen van verhalen over zichzelf en over wat hen overkomt)

 

lees hier meer over het artikel

 

Bron: ANP

Lidewij


Posted: 19:25, 15/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

lichaamstaal

Hier is een klein testje om te kijken of je emoties kunt herkennen aan de lichaamshouding van een persoon.

*Grietje*

Posted: 10:24, 15/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

aggressieve kleding?

Op Psycholog.web-log.nl vond ik een stukje over zwarte kleding.
Mensen associëren de kleur zwart met de dood, agressie, maar ook met gezag(handig voor mijn experiment).

De link naar het artikel

*Grietje*

Posted: 09:53, 15/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ik móét een eierkoek!!!

Als reactie op Anneke's filmpje over het verlangen naar iets dat onbereikbaar is, omdat iemand anders het al heeft (de zandduinen). Een typisch gevalletje van iets willen, juist omdat het er niet is:

 

Toen ik vanmiddag in de supermarkt liep, bedacht ik me dat ik geen koekjes meer in huis had. En een kopje thee 's avonds na het eten, daar hoort een koekje bij. Dus liep ik naar het koekschap, om eens te kijken wat ik deze keer zou nemen. Chocolate chip cookies, gevulde koeken, appelrondo's, tsja... erg lekker allemaal, maar ik moet natuurlijk ook een beetje om de lijn denken. Toen zag ik eierkoeken liggen. Die vind ik altijd erg lekker en zijn minder vet dan vele andere zoetigheden. Helaas lagen er enkel eierkoeken met een extra dosis vezels. Niet echt mijn ding. Dat is alsof je een meergranen croissant eet, of yoghurt met extra calcium. Bovendien waren deze koeken ruim twee keer zo duur dan de gewone eierkoeken. Maar ja... eierkoeken zijn wel erg lekker. En ik had er opeens ook wel errug zin in! Toch maar even verder in het schap kijken, daar zag ik stroopwafels liggen. Ook erg lekker uiteraard, maar ja, het zijn geen eierkoeken. En die wilde ik toch wel erg graag weer eens eten, das al zo lang geleden. Uiteindelijk besloot ik om toch de stroopwafels maar te nemen. Meer dan het dubbele betalen voor eierkoeken die geen echte eierkoeken zijn, dat ging me net iets te ver. Toch baalde ik ervan dat ik stroopwafels had meegenomen. Zelfs nu, na mijn kopje thee met een stroopwafel, vind ik het nog steeds jammer. De stroopwafel viel zelfs een beetje tegen, volgens mij zijn ze normaal veel lekkerder. Onzin natuurlijk, maar toch. Morgen maar even kijken of de eierkoeken er weer zijn!

 

Marloes


Posted: 21:10, 14/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Zoek nog twee actrices die mij zouden willen helpen..

Helemaal top dat er al drie mensen zich hebben aangeboden om mee te willen spelen in mijn experiment. Momenteel heb ik Selma, Lotte en Marloes aangenomen als actrices, daarbij ben ik nog opzoek naar iemand die voor mij als dader (laptop steler) wil spelen en iemand die de slachtoffer rol wil invullen. Ik zorg ervoor dat jullie duidelijk worden geïnformeerd over je rol zodat alles duidelijk en bespreekbaar is. Mocht ik genoeg mensen hebben dan leggen we de agenda's even bij elkaar om te kijken op welke dagen iedereen beschikbaar is om zo verschillende data te prikken voor het experiment! Alvast bedankt voor de leuke reacties! Jorrit

Posted: 17:30, 14/3/2011
Comments (4) | Add Comment | Link

Conformeren, mijn experiment

Na afgelopen vrijdag even met Anneke om tafel te hebben gezeten voor mijn experiment, weet ik het zeker. Het 'conformeren' experiment van Solomon Asch is mijn inspiratie en uitgangspunt hiervoor. Ik wil hier graag een moderne variant van doen, een van deze tijd. Ik wil namelijk weten of de huidige generatie (mijn generatie) zich conformeert wanneer het gaat om het geven van foute antwoorden.


Dat met die lijnen van Asch vind ik saai. Dat wil ik mijn proefpersonen niet voorschotelen. Ik ga iets doen met afbeeldingen en verschillen daarin. Kleur, personen, voorwerpen, er verschilt iets, maar dat 'zien de acteurs natuurlijk niet'. Zal de proefpersoon ze dan ook 'niet zien'? Gaat de proefpersoon zich dus conformeren? Of staat hij of zij op om te zeggen dat het antwoord fout is?


Voor mijn experiment heb ik natuurlijk wel een paar acteurs nodig. Wie vindt het leuk om mij te helpen? Wellicht kan ik ook iets voor jou doen!


Ilse


Posted: 12:25, 14/3/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Inspirerende Ted

In deze TedXHouston vertelt een wetenschapster over haar onderzoek naar Connections tussen mensen. ik vind het een inspirerende presentatie, zowel haar manier van vertellen over haar onderzoek als ook de boodschap die ze ons meegeeft. Het deed mij denken aan de cover van het nummer van Lady Gaga. " God makes no mistakes" howel dat met de ramp in Japan ook weer vragen oproept. kortom, stof om over na te denken met 2 linkjes.

Succes met jullie onderzoek

Renny Poelstra

http://t.co/jRYRkIg  (TEDXHouston)

http://www.youtube.com/watch?v=xG0wi1m-89o (LadyGaga cover)


Posted: 09:40, 14/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

De Grote Psychologie van de Koude Grond Quiz - Volkskrant

Om te testen hoe vaak onze mening overeenkomt met die van psychologen, is er een quiz met 15 voorbeelden van psychologie van de koude grond (mythes,bakerpraatjes,volkswijsheden) samengesteld. De quiz is samengesteld uit inzendingen van psychologen verbonden aan universiteiten uit heel Nederland. Zij geven bij elke vraag een persoonlijke toelichting op het antwoord. (Volkskrant.nl)

Naar de quiz

 

Lees daarna de Uitleg

 

Lidewij


Posted: 08:50, 14/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

De neurobiologie van emotioneel geheugen

Van een docent kreeg ik de tip om voor de theoretische onderbouwing van mijn experiment te zoeken via scholar.google.nl. Via dit wetenschappelijke zusje van google kun je diverse onderzoeksrapporten en samenvattingen vinden over onderwerpen uit de psychologie (en andere wetenschappen). Het eerste artikel dat mijn hypothese ontkracht heb ik al gevonden, uit een onderzoek blijkt namelijk dat niet de valentie (positief vs. negatief) maar de intensiteit van een bericht bepaalt of het wel of niet in het geheugen wordt opgeslagen. Dit onderzoek ging overigens in op het langetermijngeheugen, en in mijn experiment gaat het over het kortetermijngeheugen, dus wie weet krijg ik alsnog gelijk!

Het artikel gaat verder over de vraag waarom mensen vaak tot in detail kunnen navertellen in welke omstandigheden zij zich bevonden tijdens een schokkende gebeurtenis. Men dacht lange tijd dat dit kwam door een zogenaamd Now Print! mechanisme in onze hersenen. Dat mechanisme zou ervoor zorgen dat er in tijden van stress min of meer een foto gemaakt werd van de situationele kenmerken van dat moment. Inmiddels is dit idee verworpen en bestaat er een nieuwe verklaring, namelijk dat de kracht van de emotie bepaalt hoe goed iets herinnerd wordt. Helaas is het artikel niet geheel toegankelijk, daar moet voor betaald worden, maar een korte toelichting op wat ik hierboven verteld heb is te vinden in dit artikel.

Marloes


Posted: 17:10, 13/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Aantrekkelijkheid en productkeuze

Via een vriendin kreeg ik inlogcodes voor de bibliotheek van de universiteit van Utrecht. Erg handig, want zo stuit je snel op leuke en interessante artikelen. Na wat rondzoeken kwam ik op een artikel over een experiment uit 1994. Het artikel is in het Engels, en ik ga proberen de essentie even te vertalen naar het Nederlands (het lastigste aan Engelse artikelen ,vind ik, is om ze naar fatsoenlijk, kloppend Nederlands te vertalen). In het experiment is aantrekkelijkheid in de context van consumentengedrag getest. Met als variabelen de uiterlijke aantrekkelijkheid (al dan niet aantrekkelijk), de kledingstijl (al dan niet elegant) en als laatste variabele het type product (al dan niet een beauty product). De hypothese luidde: Mensen verwachten dat een aantrekkelijke vrouw kwalitatief betere producten koopt dan een minder aantrekkelijke vrouw. Er werd dan ook gekeken in hoeverre die hypothese klopt bij de beauty producten en bij de niet-beauty producten. 144 Indiase studentes kregen in totaal vier  foto’s te zien van twee verschillende modellen te zien (van ofwel de aantrekkelijke vrouw met elegante kleren, de aantrekkelijke vrouw met niet-elegante kleren, de onaantrekkelijke vrouw met elegante kleren en de onaantrekkelijke vrouw met niet-elegante kleren) en werden gevraagd in te schatten wat de kwaliteit zou zijn van het gekochte product. Wat bleek: de aantrekkelijke vrouw werd waarschijnlijker geacht een kwalitatief goed product te kopen. Dit verschil was weliswaar alleen significant voor de beauty-producten. Voor de variabele kleding, werd het elegant geklede model waarschijnlijker geacht een kwalitatief goed product te kopen, hierbij maakte het geen verschil of het wel of geen beauty product was.


Posted: 19:15, 12/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Onze ervaringen op de bouwplaats

Afgelopen donderdag hebben wij onze eerste interviews afgenomen voor de p-taak van Arbeids- en organisatie psychologie. Samen met Lisanne en Grietje ging ik op weg naar Bolsward. Voor degenen die het niet meer weten, wij doen onderzoek bij Bouwgroep Dijkstra Draisma naar de huidige stijl van leidinggeven en hoe deze mogelijk verbeterd kan worden aan de hand van de volgende theorieën. (Stogdil, 1974; Tannenbaum en Schmidt, 1973; Contingentiemodel van Fiedler, 1978 en het model van Hersey en Blanchard, 1988)

 

Om de stijl van leidinggeven goed te bekijken en deze te controleren met behulp van de verschillende theorieën, interviewen wij medewerkers uit verschillende lagen. Donderdag waren dit medewerkers vanuit het kantoor in Bolsward. De volgende mensen hebben wij geïnterviewd:
1. Vestigingsdirecteur Bolsward

2. Projectleider Hartwerdersvaart                  
3. Uitvoerder Hartwerdersvaart
4. Voorman Hartwerdersvaart
5. Timmerman Hartwerdersvaart

Sommigen zijn hierbij zowel leidinggevende als medewerker. Bij deze medewerkers hebben we dus beide interviews afgenomen. Over het algemeen bleek dat hoe lager de functie werd, hoe minder respons er ook op onze interviewvragen kwam. Zo vond de timmerman het beantwoorden van de vragen erg moeilijk, naar onze mening had dit grotendeels met zijn niveau te maken. Voor ons was het ook erg moeilijk om hier op te reageren, want hoe formuleer je een vraag op een andere manier als dit voor jou makkelijk te begrijpen is. Wij hebben dan ook nog een goede tip: ‘Houd er rekening mee dat je het interview aanpast op iemand zijn niveau’.

 

Verder hebben wij een hele leuke dag gehad. De reactie van drie vrouwen op een bouwplaats hadden wij verwacht, maar was uiteindelijk toch een beetje apart. Lees: nafluiten en schreeuwen. De timmerman vroeg na de algemene leeftijd vraag, ook meteen even hoe oud wij waren. En wilde aan het eind van het interview, graag telefoonnummers uitwisselen. De uitvoerder vroeg of hij ons ook vragen mocht stellen, wat wij natuurlijk niet erg vonden. De vraag die volgde verbaasde ons wel een beetje: Hebben jullie eigenlijk allemaal een vriendje?

 

Volgende week is het bouwpersoneel van Dokkum aan de beurt en gaan we naar twee bouwplaatsen in Groningen.

 

Hanna


Posted: 10:45, 12/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ons brein liegt niet - Hester

In de Clou van februari 2011, (Clou is een gratis magazine over marketing, informatie en research), staat een artikel over Neuromarketing.

Waar het op neer komt  is het volgende: 'Marketing is geen kunstvorm maar een exacte wetenschap'. Mensen worden namelijk veel meer door emoties en onbewuste factoren gedreven dan ze denken. Een confrontatie met een bepaald merk of product roept automatisch positieve en negatieve emoties op. Het is zaak dat de positieve overheersen.

Door proefpersonen, liggend in een scanner, te vragen naar wat voor producten ze zouden willen aanschaffen blijkt dat twee basale, tamelijk primitieve hersenstructuren een cruciale rol blijken te spelen bij ons aankoopgedrag. De 'nucleus accumbens' wordt actief bij alles wat begeerlijk is. Hoe actiever dat gebiedje, des te groter de kans dat iemand iets koopt. Daarnaast is er de insula die actief wordt bij alles wat pijn doet, en ook bij het uitgeven van geld.
 
Heel kort door de bocht: de verhouding tussen de hersenactiviteit in die twee gebiedjes bepalen of wij iets kopen of niet. Wat mensen zeggen voorspelt niet wat ze gaan doen, specifieke hersenactiviteit doet dat wel. Ons brein liegt niet.

De onderzoeker in dit geval, Victor Lamme, hoogleraar cognitieve neurowetenschappen, wordt aan het einde van het artikel nog gevraagd naar het idee om koopzieke proefpersonen door de scanner te laten gaan.. Lamme verwacht niet deze koopzieke personen bij te kunnen staan, hij verwacht wel een lage hersenactiviteit in de insula.

Meer info over het magazine Clou vind je op www.moaweb.nl

Posted: 16:26, 11/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Mimetische begeerte

"Deze zandkorrel is van mij!"
"Nee, die wil ik al hebben!"

Over de begeerlijkheid van iets dat al van iemand anders is... De basis voor 'sociaal bewijs' dus!
De spreker is Joachim Duyndam is professor in de filosofie aan de Universiteit voor Humanistiek

Kort filmpje over mimetische begeerte

Anneke


Posted: 09:28, 11/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Het woordje 'niet' kennen we niet

Afgelopen week of vorige week heeft Mirjam Lasthuizen het al eens genoemd, onze hersenen herkennen het woordje 'niet' niet. Toevallig vond ik hier een artikeltje over waarin ook uitgelegd wordt waarom dit zo is. Het komt erop neer dat ons onderbewustzijn dingen kan zien, voelen, ruiken, proeven en horen. Het niet zien, voelen, ruiken, proeven of horen van dingen die er niet zijn, is praktisch onmogelijk. Als iemand bijvoorbeeld zegt dat je niet aan een roze olifant moet denken, kan ons onderbewustzijn dit enkel ervaren door die roze olifant toch voor zich te halen. Het woordje 'niet' wordt in principe genegeerd door ons onderbewustzijn, waardoor onze hersenen zich vervolgens richten op de rest van de zin en je daardoor alsnog die roze olifant voor je ziet.

In dit artikel staat nog wat meer informatie, ook over de werking van het woordje 'geen'.

 

Marloes


Posted: 23:20, 10/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

De drie beste manieren om mensen te motiveren

Het onderwerp van de P-taak die ik samen met Engelien en Inge uitvoer is (extrinsieke) motivatie. Al twitterend kwam ik deze week een leuk artikel tegen over motivatie. Wellicht dat andere groepen die dit als onderwerp hebben, hier ook iets mee kunnen.

Het moreel onder werknemers wereldwijd is bijna gehalveerd - 8 maart 2011 - 'Zachte' zaken als complimentjes, aandacht en verantwoordelijkheid werken even goed als bonussen, optieplannen en andere financiële prikkels om medewerkers op te peppen en maximale prestaties te leveren. Het wordt wel hoog tijd dat managers deze motivatietools ook gaat inzetten, want wereldwijd is de arbeidsmotivatie door de crisis flink afgenomen.


Dat blijkt uit onderzoek van McKinsey, waarover Forbes bericht.

De drie belangrijkste motivatoren voor medewerkers zijn:

1. Complimenten van de directe manager
2. Aandacht van het hoger management
3. De kans om zelfstandig projecten te leiden

Prestaties waarderen
Voor managers betekent dit dat ze hun medewerkers aandacht moeten geven en goede prestaties weten te waarderen. Laat medewerkers weten en voelen dat ze belangrijk zijn voor het bedrijf. Arrangeer bijvoorbeeld regelmatig ontmoetingen met het topmanagement. En tot slot: zorg dat medewerkers voortdurend de kans hebben om zich verder te ontwikkelen, bijvoorbeeld door ze andere projecten te laten leiden en hiervoor ook daadwerkelijk verantwoordelijkheid te dragen.

M
oreel gehalveerd
Het is volgens McKinsey hard nodig dat managers hun motivatieskills gaan inzetten, want het moreel onder werknemers wereldwijd is bijna gehalveerd. Om mensen te behouden voor de organisatie en maximaal te laten presteren is het belangrijk dat zij goed in vel zitten, aldus het adviesbureau.

(bron: managersonline.nl)

Posted: 16:54, 10/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Experiment: Hoe namen keuzes beïnvloeden - Hillie

In het boek van Roos Vonk kwam ik het 'naamlettereffect' tegen, dit betekent in het kort: woorden/letters die in iemands naam voorkomen, zorgen voor voorkeur bij de persoon. Dit is waargenomen door Brendl. Er wordt gezegd dat onze naam zelfs (onbewust) invloed heeft op bijvoorbeeld de beroepkeuze en partnerkeuze. Interessant. Zo zijn er onder de tandartsen (dentist) in Amerika, veel meer mannen die Dennis heten, dan bij andere beroepen. Ook bij het kiezen van merken, heeft de naam onbewust invloed.

 

Ook in de communicatie wordt hier op ingespeeld, hier noemen ze het 'name letter branding'. Hier een link van Kellogg, School of Management, http://insight.kellogg.northwestern.edu/index.php/Kellogg/article/name-letter_branding

 

Dit wil ik gaan onderzoeken, hoe ik dat wil gaan doen, weet ik nog niet precies. Hebben jullie tips of zijn jullie iets tegengekomen, laat het me weten.


Posted: 12:11, 10/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Sandra: "Bizar onderzoekje"

Ik was aan het tweeten en nu is het zo dat ik het communicatieplein volg, waar ik op dit artikel kwam. Voor de mensen die iets met taal gaan doen (Marloes) is dit wellicht leuke inspiratie.

De link werkte helaas niet, dus heb ik het hele artikel maar geplaatst! Er staan echt hele leuke dingen in, ben benieuwd wat jullie ervan vinden.

7 bizarre onderzoeksresultaten

Iemand overtuigen met je tekst of campagne, hoe doe je dat? Uiteraard wordt hier veel onderzoek naar gedaan. Met interessante, verrassende of zelfs bizarre resultaten. Hier 7 zeer indrukwekkende bevindingen van de laatste jaren.

1. Woorden beïnvloeden onbewust gedrag
Mensen die grove woorden hebben gelezen of gehoord, interrumperen sneller personen die met elkaar in gesprek zijn dan mensen die neutrale of beleefde woorden lazen. En proefpersonen die woorden gerelateerd aan bejaarden (sentimenteel, rimpels, grijs) lazen, lopen daarna langzamer naar de lift dan proefpersonen die deze niet kregen. Foto's hebben ook zo'n effect. Proefpersonen die foto's van buitenlanders hadden gezien, gedroegen zich daarna vijandiger dan de groep met blanke foto's. Kortom: woorden activeren concepten in je brein dat effect heeft op je gedrag, zonder dat je het zelf doorhebt!

2. Oppervlakkig waarnemen is voldoende
Dagelijks worden mensen blootgesteld aan vele prikkels. Helpt een tijdschriftadvertentie, billboard of radioreclame dan nog wel? Jazeker. In verschillende onderzoeken kregen respondenten oppervlakkig woorden, tekens, foto's of melodieën te lezen of hoorden, terwijl ze een andere belangrijke taak moesten uitvoeren. Hoewel de responden achteraf de stimuli niet herkenden, beoordelen ze het gehoorde of gelezene toch positiever dan stimuli die ze niet hadden gekregen.

3. Effect van ja-knikkers en nee-schudders
Je eigen gedrag kan je oordeel beïnvloeden. Zo testten proefpersonen de kwaliteit van koptelefoons. De ene groep waren joggers en bewogen tijdens het luisten hun hoofd van boven naar beneden (ja knikken), de andere helft waren fietsers die hun hoofd van link naar rechts bewogen (nee schudden). Door alle koptelefoons klonk een betoog over de kwaliteit van het onderwijs. Wat bleek: de ja-knikkers waren het méér eens met het verdedigde standpunt dan de nee-schudders!

4. Milieukwestie? Haal de buren erbij
Twee jaar geleden vonden bewoners van San Marcos (Californië) een kaart aan hun deurknop. Daarmee werd aandacht gevraagd voor energiebesparing, 'omdat uw buren het ook doen', 'u er geld mee bespaart' of 'het milieu er baat bij heeft'. Hoewel de bewoners na het lezen van de 'uw buren doen het ook'-versie aangaven de boodschap weinig motiverend te vinden - ik trek me niets aan van wat andere mensen doen - nam bij die mensen juist het energieverbruik het sterkst af, zo bleek uit de meterstanden. Eenzelfde effect werd gevonden bij een tekst over hergebruik van handdoeken in hotelkamers. Als andere gasten hun handdoeken hergebruiken, deden de lezers van de tekst het ook. Blijkbaar zijn mensen dus meer bereid hun gedrag aan te passen voor het milieu, als ze merken dat anderen het eveneens doen.

5. De kracht van het portret
Het is een veelgebruikte strategie in de fondswerving: een beeldend verhaal van een - vaak zielig - persoon vertellen waarvoor het goede doel zich inzet. Een overtuigend middel. Zo krachtig zelfs, dat de persoonlijke verhalen statistieken overrulen, terwijl die toch op een grotere groep mensen zijn gebaseerd. Een persoonlijk verhaal leidt tot overschatting. Zo werd in een tekst verteld over carjacking in Amerika. Vaak komen slachtoffers er met kleerscheuren vanaf, de kans dat je er dood aan gaat is nihil. Hoewel dit in de tekst was aangegeven, gingen mensen toch af op het persoonlijke verhaal van de ooggetuige van het dodelijke ongeval. Door dat verhaal, werd de kans om dood te gaan aan carjacking vele malen hoger ingeschat.

6. Het gevaar van het portret
Iemands persoonlijke verhaal vertellen, is niet altijd positief. Mensen bleken eerder bereid om geld te doneren aan de organisatie waarvoor een hartpatiënt aandacht vraagt, dan wanneer iemand met overgewicht dat doet. Echter, blijkt dat de hartklachten ontstaan zijn door een ongezond leefpatroon terwijl de obesitaspatiënt nierproblemen heeft, dan draait het geefgedrag van de lezer om. Eigen schuld dikke bult is blijkbaar een veelgebruikte stelregel.

7. Succesvolle verzoeken
Vaak wil de organisatie met een persuasieve boodschap iets bij de ontvanger gedaan krijgen, zoals een schoner straatbeeld of afvalscheiding. Zo'n verzoek is niet niets. Twee tips om het toch voor elkaar te krijgen. Tip 1: begin met een klein verzoek (bijvoorbeeld of iemand zijn eigen stoep wil schoonhouden). Wordt dat gehonoreerd, dan kun je op een later moment het grotere verzoek doen, waar het eigenlijk om ging (zorg dragen voor de hele straat). Je kunt deze volgorde ook omdraaien, dat is tip 2. Begin met een groot verzoek (bijvoorbeeld: met 50 euro kunt u onze stichting helpen). Vindt iemand dit te veel gevraagd, dan is de kans groot dat hij een kleiner verzoek (5 euro) wel inwilligt.

Over deze en nog vele andere onderzoeken en theorieën vertel ik in mijn college Gedragssturende Documenten aan de Radboud Universiteit. Nieuwsgierig geworden? Lees dan eens de boekenOvertuigende teksten en Persuasion. Die staan boordevol met zulke interessante, verrassende en bizarre bevindingen!


Posted: 11:48, 10/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Wat de gek er voor geeft

Ik las de blog en kwam het experiment van Lotte tegen, dat herinnerde me aan een artikel in de quest psychologie. Ik zou het eerst als comment op het artikel posten, maar ik dacht het is wel leuk om met iedereen te delen.

Het gaat over het boek van Jaap van Ginneken "Gek met geld". Hierin noemt hij allerlei wetenschappelijke experimenten waaruit blijkt dat mensen eigenlijk volstrekt irrationeel omgaan met prijzen. Wat voorbeeldjes:

* Stel, je biedt de ene helft proefpersonen 300 cent voor hun medewerking en de andere helft 3 euro. Dan blijkt dat de respons in de eerste groep veel groter. Waarom? ons brein registreert 300 cent als een hoger gedrag.

* Deze is misschien interessant voor jou Lotte ;).
Wij lezen van links naar rechts. Daarom ligt onze focus op het bedrag dat voor de komma staat. En registreren we een prijs van 2,99 als iets meer dan 2 euro, en niet als bijna 3. niet verwonderlijk dus dat 60 procent van alle prijzen blijkt te eindigen op het cijfer 9. Een prijs die eindigt op 99 levert meer kopers en omzet op dan een prijs die eindigt op 00.

* Een supermarkt die de prijs van zijn margarine 18 cent verlaagde van 89 naar 71 cent, zag de omzet ervan met 65 procent stijgen. daarna werd de prijs met nog eens 2 cent verlaagd, van 71 naar 69 cent. Het resultaat? een omzet stijging van 220 procent! Dus een prijs die eindigt op een 1 levert minder winst op dan een 9.

(Quest psychologie)

Esther Heida


Posted: 09:33, 10/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Nat King Cole- Sometimes I love you, sometimes I hate you. But when I hate you, it’s because I love you

Afgelopen weekend las ik in een oude Flair het volgende artikel ‘Was sich leibt, das neckt sich’. Kortweg gaat dit artikel over je relatie samen met je vriend. Je houdt van hem, maar soms zou je die vieze sokken wel naar zijn hoofd kunnen gooien. En van die goedbedoelde adviezen van je moeder krijg je eerder jeuk dan warme gevoelens. Waarom kunnen juist de mensen die het dichtst bij je staan het bloed onder je nagels vandaan halen?

Wat je kunt leren van je ergernissen
Irritaties zeggen volgens psycholoog Jeannette Bolck vaak meer over jezelf dan over de ander. Dus erger je je mateloos, dan is het tijd voor zelfreflectie. Drie vragen die je jezelf zou moeten stellen voordat je ontploft:
1. Erger ik me hier altijd aan? Als dit niet het geval is, dan heeft het waarschijnlijk mee te maken dat je moe bent, ongesteld moet worden of gewoon een slechte dag hebt. Reageer je niet af op je partner, maar verwen jezelf extra. Als je uitgerust bent, zul je je ook niet zo snel meer ergeren. Als het een steeds terugkerende irritatie is, moet je het gedrag van de ander niet meteen afkeuren. Dat jij je ergert, betekent niet dat hij iets fout doet. Zie het als een punt waarop jullie verschillen: ik ben zus, en hij is zo. Accepteer dit en probeer een middenweg te vinden.
2. Ben ik misschien jaloers? Soms komen ergernissen voort uit jaloezie. Kijk eens heel eerlijk naar jezelf. Ben je niet stiekem jaloers? Als je je ergert aan een vriendin die vaak te laat komt, zou je misschien zelf ook wel zo relaxed in het leven willen staan. Doe vervolgens ook iets met dit inzicht. Doe het ook wat rustiger aan en houd wat meer rekening met jezelf dan met anderen.
3. Waaraan erger ik me nou écht? Gaat het je echt om die pietluttige dingen waarover je zeurt of speelt er iets anders? Vaak dienen ergernissen over kleine dingen als bliksemafleider voor een groter probleem. Misschien ben je onzeker en ga je vervolgens over allerlei onnozele dingen ruziën. Beter is het om het beestje gewoon bij de naam te noemen. Op die manier ben je constructief aan het communiceren en dat is eerste stap in het oplossen van een probleem.

Groetjes, Engelien

 


Posted: 21:37, 7/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Gedragsbeïnvloeding door woorden / taal

Een interessante blog van een docent / onderzoeker op het gebied van communicatie en taal.
Marloes, wellicht een link waar jij ook voor je experiment wat aan hebt.
In het rechtermenu zie je een heel rijtje met artikelen over taal.

Mijn foto

Blog Christine Liebrecht

Anneke


Posted: 19:54, 7/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Fungeren als een hardwerkende student? Appeltje eitje!

Voor mijn experiment heb ik een aantal personen nodig, ik zou graag willen dat jij mij daarbij helpt! Wat moet je doen? Het experiment gaat plaats vinden in de mediatheek van de NHL. Er vinden twee scenario's plaats waarvan één met acteurs. Bij het experiment gaat het erom hoe de proefpersoon reageert op het stelen van een laptop van een andere student die bij haar of hem aan dezelfde tafel zit te studeren. Ik wil gaan observeren hoe men daarop reageert en op het feit dat er bij scenario twee ook andere studenten bij haar of hem aan tafel zit. Zal diegene zich conformeren aan jullie?? Dus al met al hoef je alleen te acteren dat je druk bezig bent met je schoolwerk en juist niet reageert op het feit dat de laptop wordt gestolen. Graag ontvang ik hierop een aantal reacties, alvast bedankt! Groetjes, Jorrit

Posted: 16:31, 7/3/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Are you mental?

Ik vond een erg grappig testje op youtube om te kijken of je ''normaal'' bent of dat je opgenomen moet worden in een gekkenhuis. Je kunt m hier proberen. Het is meer een geintje dan dat het ook echt een verantwoord testje is, maar hij is wel leuk!

Sacha


Posted: 01:31, 7/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Een sociaal brein is anders - Sacha

Nu zoveel met psychologie bezig te zijn had mijn vriend heel lief een psychologie magazine voor me mee genomen (ik vind ze te duur!). Toch is het wel een heel erg leuk en interessant blad. Zo stond er een stukje in over het sociale brein en dat deze iets anders was dan het ''normale'' brein...:

Mensen met een rijk sociaal leven hebben een ander brein dan mensen die meer teruggetrokken leven. Amerikaanse hersenonderzoekers ondekten dat socialere mensen een grotere amygdala hebben. Dat gebied, diep in het brein, speelt een rol bij het ervaren en herkennen van emoties. De extra hersencellen maken dat je nieuwe gezichten beter herkent en onthoudt, en dat je makkelijker aan iemands gezicht kunt aflezen of diegene goede of slechte bedoelingen heeft.

Het is nog onbekend of een groot sociaal netwerk leidt tot een grotere amygdala of omgekeerd. Er is in elk geval wel een nadeel: mensen met een grotere amygdala zijn vaker angstig en gestrest. Wellicht is dat de prijs die ze betalen voor hun veeleisende sociale leven...


Posted: 21:44, 6/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Experiment Lotte

Ik had vandaag eens een eurekamomentje! Er is namelijk iets wat ik al langere tijd erg interessant vind, maar ik had hierbij (gek genoeg) nooit de link met (sociale) psychologie gelegd. Ik vind het namelijk zo apart dat mensen sneller een iPad van 599 euro zullen kopen dan eentje van 600 euro. Anchoring heet dat en er zijn verschillende vormen van. Dit onderwerp is ook al aan bod gekomen in de colleges, denk aan het voorbeeld van een pakkenwinkel waar eerst het (absurd) dure pak wordt verkocht waarna die stropdas van 60 euro helemaal niet zo duur lijkt te zijn.

Ik wil gaan onderzoeken of het klopt dat mensen niet in staat zijn om de waarde van een bepaald product in te schatten en daardoor hun onderbewustzijn de overhand laten nemen. Hoe ik dit precies ga doen, heb ik nog niet uitgedacht, maar hier alvast wel een interessant artikel erover:

http://www.molblog.nl/bericht/anchoring-de-psychologie-achter-pricing/

Lotte

Posted: 21:40, 6/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Hoe psychologie en biologie de ideale man helpen herkennen

Ja dames, ik heb er maar eens een foto van mijn geliefde bij gepakt, en ik moet zeggen... mijn instinct heeft me ditmaal niet in de steek gelaten ;-)

Als jullie ook willen checken of je vriendje wel de ideale partner is (of, als je nog single bent, hoe je deze kunt herkennen) lees dan dit artikel. Hierin staat omschreven welke uiterlijke kenmerken van een man door onze hersenen herkend worden als kenmerken van de juiste partner.

Marloes


Posted: 21:24, 6/3/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Nieuwsgierig?

Een tijd geleden hoorde ik een communicatiedocent enthousiast praten over het boek Nieuwsgierigheid van Roland van der Vorst. Ik werd ook nieuwsgierig en kocht het boek. Ik ben niet echt een lezer, maar dit boek is de moeite waard.

Bol.com vertelt:
Wat is nieuwsgierigheid? En hoe worden we nieuwsgierig gemaakt? Hoe komt het dat je de wereld vergeet in de bioscoop? Dat er reclames zijn die je blijven boeien en andere waarbij je meteen begint te zappen? Waarom je over sommige organisaties meer informatie wilt en waarom andere je onverschillig laten?

In een wereld waarin we overstelpt worden door signalen negeren we de meeste. Maar soms springen er beelden uit waar je meer van wilt weten, beelden die de nieuwsgierigheid prikkelen. Zoals een foto in de krant van mensen die op handen en voeten lopen, of de scènes uit moderne televisieseries als 24. Wat is het geheim van deze beelden? Hoe slagen de makers erin onze nieuwsgierigheid te prikkelen? Hoe doen schrijvers, reclamemakers, politici, beeldend kunstenaars, reclamemakers, gamebouwers, designers, filmmakers en fotografen dat?

In dit rijk geïllustreerde boek onthult Roland van der Vorst de principes achter het opwekken van nieuwsgierigheid. Het laat op een toegankelijke manier zien hoe ons denken over nieuwsgierigheid in de loop der tijd is veranderd en neemt de lezer mee van Aristoteles tot de allernieuwste snufjes uit de virtuele wereld. Nieuwsgierigheid is een boek voor iedereen die wil weten hoe hij dagelijks nieuwsgierig wordt gemaakt en hoe hij anderen nieuwsgierig kan maken.

Posted: 14:45, 6/3/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Iedereen liegt

Hoewel iedereen graag zegt dat eerlijkheid heel belangrijk is, liegen we er met z'n allen massaal op los. In een gesprekje van tien minuten hebben we al minimaal één keer gelogen. Maar eigenlijk is dat helemaal niet zo erg, want eerlijkheid duurt helemaal niet het langst (zoals vaak gedacht wordt).
Een simpel voorbeeldje: stel dat we onze geliefde in een onzekere bui vragen: "Vond jij me vroeger mooier dan nu?" en hij antwoordt: "Ja schat, toen was je een stuk slanker en had je minder rimpels." Dat zou toch niet zo fijn zijn, ook al is het waarschijnlijk waar. Er is dus niets mis met een leugentje hier en daar. Sterker nog: wie besluit om een dag niet te liegen, heeft binnen de kortste keren ruzie.
Het zou overigens zomaar kunnen dat een man veel te eerlijke antwoorden geeft op gevoelige vragen. En dan vervolgens verontwaardigd uitroept: “Ja maar, je vroeg het toch?” Volgens leugenexpert Aldert Vrij liegen mannen niet minder vaak, maar wél over andere dingen: “mannen liegen meer om er zelf beter van te worden, vrouwen om de ander er beter uit te laten komen. Zij maken dus eerder complimenten die niet waar zijn.” Dit verschil tussen mannen en vrouwen openbaart zich al op jonge leeftijd. Tijdens een onderzoek waarbij kinderen tussen de zeven en elf jaar een cadeautje werd beloofd in ruil voor hulp bij wat klusjes, lieten de jongens duidelijk hun teleurstelling merken toen het cadeautje tegenviel. De meisjes deden vaak net alsof ze er blij mee waren. Sociaal gezien is wat vrouwen doen slimmer. Beide seksen voelen zich namelijk beter na een gesprek met een vrouw dan met een man. De waarheid is immers niet altijd leuk om te horen.
Uit het boek Detecting Lies And Deceit van Aldert Vrij.
Karen

Posted: 13:03, 6/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Meer zelfvertrouwen door gebruik merkproducten

Het artikel zegt: Het kopen van dure spullen om anderen te imponeren wordt ook wel “conspicuous consumption” genoemd. Uit nieuw onderzoek blijkt echter dat we niet alleen dure spullen kopen om anderen te imponeren, maar dat het ook een effect heeft op ons eigen zelfvertrouwen. Op de korte termijn verhoogt het gebruik van merkproducten ons zelfvertrouwen namelijk.

Hierna wordt er een onderzoek beschreven waarbij een groep mensen een sollicitatiebrief moeten schrijven, de ene groep op een Apple computer, de andere groep op een merkloze computer (zo vertelden de onderzoekers). En wat bleek, de groep mensen achter de Apple computer, hadden de vraag over het verwachtte salaris hoger ingeschat dan de andere groep.

Interessant dat de mens zich zo gemakkelijk laat beïnvloeden. Meteen vraag ik het me dan hetzelfde af.. We leven nu eenmaal in een tijd dat het normaal is om dure spullen te kopen, af en toe. Maar is het juist goed, om dat eens niet te doen, en zelfvertrouwen uit andere dingen te halen..

Bron: www.psycholoog.net  (hier staan trouwens veel meer interessante artikelen op)

Hillie


Posted: 12:46, 6/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Experiment Sandra

Ik ben er al een tijdje uit...Ik ga mijn experiment over stereotypering doen namelijk; Haarkleur! Heeft haarkleur invloed op hoe mensen over andere mensen denken? Zijn blondines echt dommer als brunettes? Krijgen blondines sneller dingen voor elkaar?

Het gaat hier natuurlijk om vooroordelen. De vraag is alleen: Klopt dit wel allemaal?

Dat is iets wat ik ga uitzoeken met een experiment. Hieronder alvast een leuk filmpje over stereotypering:

http://www.youtube.com/watch?v=T1PkGZDm2ak&feature=related

Groetjes,

Sandra

 

 

 

 


Posted: 12:18, 6/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Psychologie met een knipoog

De bibliotheek in het dorp waar ik woon (Oosterwolde) beschikt niet over een grote hoeveelheid boeken op het gebied van psychologie. Eerlijk gezegd waren het er maar twee. In één van de twee boeken ben ik zelf net begonnen en dit wilde ik even met jullie delen.  Het is Zielenknijpertjes van psycholoog Jeffrey Wijnberg.

Jeffrey Wijnberg is al 21 jaar psycholoog, samen met zijn vrouw heeft hij een praktijk.  Jarenlang schreef hij een column in de Telegraaf. Het boek Zielenknijpertjes is een bundeling van deze columns. De ondertitel zegt het al; ‘Psychologie met een knipoog’, hij schrijft fragmenten waarin hij de psychologie uit het dagelijks leven op een grappige, maar ook provocerende manier bekijkt en beschrijft. Het boek is opgedeeld in de volgende vijf thema’s;

-          De mens op zijn best

-          De mens op zijn slechtst

-          De mens en zijn problemen

-          De mens in zijn dagelijks leven

-          De mens in het nieuws

Hij geeft voorbeelden uit het dagelijks leven, dingen die hij mee maakt in zijn praktijk en fragmenten uit de actualiteit. Hieraan geeft hij vervolgens een grappige wending. Ook al heb ik nog lang niet alles gelezen,  ik ben er nu al van overtuigd, dat dit echt een leuk boek is.  Het motto van de schrijver is altijd blijven lachen en dit komt uitstekend naar voren in het boek.  Van onderwerpen als kerstplicht en luiheid tot verslaving en wijsheid. Alles wordt besproken.

Hanna


Posted: 11:58, 6/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Autistische mensen minder vatbaar voor 'framing-effect'

In dit artikel wordt in het kort uitgelegd hoe autistische mensen keuzes maken en waarom zij om die reden minder vatbaar zijn voor het 'framing-effect', ofwel het bereiken van bepaald gedrag door het gebruik van 'sturende' woorden. Omdat autistische mensen rationeel nadenken over beslissingen, en daarbij minder afgaan op intuïtie of instinct, heeft het gebruik van kenmerkende woorden nauwelijks invloed op hun beslissing. Waar iemand zonder autisme geneigd is om te kiezen voor een optie die positief gebracht wordt, maar eigenlijk meer nadelen heeft dan de optie die negatief gebracht wordt, denkt een autist rustig na over de keuze en kiest hij of zij voor de optie die de minste nadelen met zich mee brengt, en niet voor de optie die het beste klinkt.

Framing wordt veelvuldig gebruikt in reclames, en vaak zijn mensen hier behoorlijk vatbaar voor, waardoor ze het duurdere product kopen, 'want in de commercial zeggen ze dat het beter is dan het huismerk'. Als autist kun je dus veel geld besparen!

Marloes


Posted: 15:51, 5/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Met slimme truckjes krijg je de gekste dingen van mensen gedaan!

Eddy Zoey is in een klein dorpje ergens in Limburg. Gewapend met een camera belt hij zomaar ergens aan. Een vrouw doet open.
Eddy: ‘Wat woont u in een leuk dorpje!'
Vrouw: ‘Ehhh, jazeker'
Eddy: ‘Is men hier gastvrij?'
Vrouw: ‘Jazeker!'
Eddy: ‘Bent u gastvrij?'
Vrouw: ‘Jazeker!!!'
Eddy: ‘Kunnen we bij u blijven slapen?'
Vrouw: ‘Eehhhhhh, ummmmmm, ehhh, ja hoor, waarom niet....'

Eddy maakt in dit korte interview handig gebruik van het feit dat de vrouw niet publiekelijk van mening wil veranderen.

Het begint ermee dat de vrouw ‘ja' zegt op de vraag of haar dorp nog gastvrijheid kent. Bijna iedereen zal zo'n vraag bevestigend beantwoorden. Bovendien is het een makkelijk antwoord, er hangt geen enkele actie of verantwoordelijkheid aan. De vrouw denkt dat ze er goedkoop vanaf komt. Een misrekening.

De tweede vraag is namelijk of zij zélf ook gastvrij is. Ze kan niet meer terug. Natuurlijk is zij gastvrij. Diep in haar hart weet de vrouw waarschijnlijk dat ze haar hoofd in een strop steekt. Maar er is geen weg terug. Zeker niet als er een camera in de buurt is. Genadeloos deelt Eddy de doodsteek uit. ‘Kunnen we hier blijven slapen?'
Gezien de twee vorige antwoorden is hierop maar één antwoord mogelijk. De vrouw geeft toe.

Volgens Cialdini zitten de principes van beïnvloeden ons in de genen. De kunst is om te onderzoeken welke principes werken en om deze te gebruiken. Volgens hem zijn dat geen trucjes.

(Bron: Intermediair.nl)

Zelf merkte ik dat (deur)verkopers hier ook handig gebruik van maken. Bijvoorbeeld, 'Mevrouw, Vindt u ook dat u tegenwoordig voor alles teveel betaald? Heeft u ook zo'n hekel aan uw hoge energierekening? Nou dan heb ik een mooi aanbod voor u, ... '. De verkopers worden erop getraind om twee à drie vragen te stellen waar iedereen 'ja' op antwoord, net als Eddy Zoey doet in het programma Nu We Er Toch Zijn. Herken ze wanneer ze op je losgelaten worden!

Esther Heida
 


Posted: 14:55, 5/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Sneller boos in je auto

Leuk onderzoekje uit Psychologie Magazine naar agressief rijgedrag;

Zestig procent van de ondervraagden meent dat de meeste mensen in de auto sneller geïrriteerd raken dan in andere situaties. En ja hoor: de overgrote meerderheid denkt dat ze zélf geen korter lontje hebben achter het stuur. Slechts een kwart van de automobilisten geeft toe achter het stuur sneller geïrriteerd te zijn, de rest denkt dat ze net zo snel (59 procent) geïrriteerd raken of zelfs minder snel (17 procent).

Volgens het magazine is dit logisch te verklaren omdat de auto onze communicatiemogelijkheden belemmert, waardoor we andermans gedrag eerder als agressief interpreteren. Ook zijn we als autobestuurder anoniemer dan bijvoorbeeld als voetganger, wat agressie in de hand kan wekken. Andere bestuurders kunnen je minder goed zien en weten immers toch niet wie je bent.

Lidewij


Posted: 14:22, 4/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Live sex tijdens psychologiecollege

Op een universiteit in Amerkia heeft een docent Psychologie te midden van zo'n 100 studenten ter illustratie twee mensen aan life sex laten doen. Zie artikel.

Heel bijzonder...
Anneke


Posted: 12:04, 4/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

verkeerde verwachtingen

Net als de vorige keer, heb ik weer een filmpje van ted.com. Als ik me verveel, kijk ik hier vaak allerlei filmpjes/presentaties over verschillende onderwerpen. Ik kwam net dit filmpje tegen. Het sluit een beetje aan bij het filmpje van mijn vorige post.

Dan Gilbert, psycholoog en afgestudeerd aan Havard,  vertelt in dit filmpje over hoe verwachtingen werken en hoe wij situaties verkeerd kunnen inschatten. Hoe werken verwachtingen? Dit laat hij in dit filmpje heel leuk zien aan de hand van heel veel kleine experimentjes. Eigenlijk somt hij een heel aantal bewijzen op dat mensen niet in staat zijn om kansen en waarde in te schaten. Naar zijn zeggen onderschatten mensen toekomstige tegenslagen en overschatten we de waarde van ons huidige plezier.

Het filmpje duurt misschien lang, maar is echt leuk om te kijken. Vooral omdat er veel gebruik wordt gemaakt van voorbeelden uit experimenten.

Lisanne


Posted: 15:04, 3/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Pas op voor verkeersborden!

In 2008 stond er in Psychologie Magazine een artikel met deze titel. Helaas is er geen (gratis) link naar het artikel, vandaar dat ik het hieronder een beetje probeer samen te vatten.

Een gevaarlijk kruispunt in een woonwijk wordt heringericht. Welke maatregelen werken het beste?
-Meer borden, stoplichten, vluchtheuvels en verkeersdrempels plaatsen.
-Alle borden, stoplichten, vluchtheuvels en verkeersdrempels weghalen.

Het antwoord is alle borden en andere verkeerstekens weghalen. Dit initiatief heet ook wel shared space en is een concept van Fries verkeersdeskundige Hans Monderman. De gedachte erachter is dat het gevoel van onveiligheid, door het weghalen van verkeerstekens, er juist aan bijdraagt dat deelnemers in het verkeer veiliger rijden / fietsen / lopen.

De buurman is geneigd het gaspedaal te diep in te trappen. Met welk soort auto zal hem dat het makkelijkst gebeuren?
-Met een lage aerodynamische sportauto.
-Met een grote hoge SUV.

Het antwoord is de SUV. Doordat de bestuurder hierin hoger boven het wegdek zit verlaagt dit zijn snelheidsbeleving. Hoe dichter je bij het wegdek zit, hoe meer wegdek je ziet wegschieten. Dit maakt de snelheidsbeleving groter.

Wat is een simpele manier om veiliger door het stadsverkeer te fietsen?
-Een weelderige pruik dragen.
-Een fietshelm opzetten.

Het antwoord is een weelderige pruik dragen (of je haar los  dragen). De Britse verkeerspsycholoog Ian Walker heeft dit getest in 2006. Als hij een helm droeg werd hij rakelings gepasseerd door auto's, en met de pruik op hielden de bestuurders veel meer afstand. Volgens Ian Walker ligt dit aan het beeld van automobilisten hebben van fietsers. Fietsers zijn volgens hen volslagen onvoorspelbaar, behalve wanneer ze een helm dragen want dat geeft hen een serieuze en ervaren uitstraling. Volgens deze gedachte maakt een helmdragende fietser dus geen onverwachte bewegingen en kunnen ze deze best rakelings passeren. Conclusie: hulpmiddelen die de veiligheid moeten vergroten, roepen onveilig gedrag op.

*Grietje*

Posted: 11:06, 3/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Helpen maakt vrolijk!

In het stukje van Ilse (alsof het zo moet zijn…) en in de les van afgelopen maandag kwam het al even naar voren dat we het fijn vinden om iemand anders te helpen. Het geeft jezelf een goed gevoel. Wetenschappelijk is aangetoond dat helpen vrolijk maakt. Psychologen speken zelf over helpers’ high: mensen die een ander helpen, ervaren een gevoel van euforie, hebben meer energie en minder stress.

In Flow nummer 8 stond een leuk en interessant artikel over dit onderwerp. Even kort samengevat:

We vinden het allemaal fijn om iemand anders te helpen, blijkt uit onderzoek. Toch vindt iedereen het moeilijk om hulp te vragen, blijkt uit weer een ander onderzoek. En als iemand ons toch helpt voelen we ons enorm bezwaard. Iets gaat hier mis, maar wat?

Om hulp vragen is lastig, dus sjouw je die zware tassen liever zelf en doe je zelf die boodschappen, ook al geeft de thermometer aan dat je beter in bed kunt blijven. Nee hoor, ik heb geen hulp nodig. Ik doe het zelf wel. En als iemand ons dan toch te hulp schiet, voelen we ons opgelaten of verplicht iets terug te doen. Maar als andere mensen ons om hulp vragen, staan we bijna altijd voor ze klaar, zonder dat we iets terug verwachten.

Waarom vinden we het moeilijk om hulp te vragen? Volgens filosoof Lilian Linders komt dat omdat we in een individualistische maatschappij leven waar de nadruk ligt op autonomie en onafhankelijkheid. We groeien op met de norm dat we zoveel mogelijk zelf moeten doen, en dat we onze eigen boontjes moeten doppen. Een andere reden is dat mensen niet bij elkaar in het krijt willen staan, beweert Linders.

Maar bijna iedereen vindt het prettig een ander de helpende hand te bieden. Het blijkt zelfs dat we de bereidwilligheid van anderen 50% lager inschatten. Psychologen van de Columbia University in New York onderzochten in hoeverre mensen bereid zijn anderen te helpen. Ze vroegen studenten hen te begeleiden naar de gymzaal, of hun mobieltje even uit te lenen. De proefpersonen bleken meer dan bereid een ander te helpen. De onderzoekers verklaarden dat als volgt: als je om hulp vraagt, concentreer je je op de instrumentele kosten van ‘ja-zeggen’ (de moeite die iemand voor je moet doen). Maar als je hulp biedt, denk je juist na over de sociale kosten van ‘nee-zeggen’ (wat de gevolgen zijn van het sociale contact). Mensen zullen je dus helpen omdat ze het gênant vinden om ‘nee’ te zeggen.

Inge


Posted: 20:23, 2/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

De invloed van kleding op het gedrag van mensen

In het boek Invloed is te lezen dat kleding, zoals een kostuum of pak het gedrag van mensen kan beïnvloeden. Zo kan het bijvoorbeeld zijn dat als iemand in een brandweerpak aan een voorbijganger vraagt of diegene een propje op wil ruimen meer succes heeft, dan iemand die geen brandweerpak aan heeft.

Het experiment dat ik wil uitvoeren heeft hiermee te maken. Hier de link naar een artikel over welke invloed een bepaald pak heeft bij verkopers en hun resultaten.

*Grietje*

Posted: 10:37, 2/3/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Laatste scène 'Die Welle'

Voor de mensen die er vanmorgen waren: de laatste scène van de film staat op Youtube:

Laatste scène

Ilse

Posted: 17:56, 1/3/2011
Comments (4) | Add Comment | Link

Dictatuur niet mogelijk in deze tijd?

Die Welle (2008)
In het kader van de minor Toegepast Psychologie hebben wij gezellig op dinsdag morgen met z'n achten met 100.000 kilokaloriën aan koekjes de film Die Welle bekeken.

Herr Wenger wilde 'zijn' projectgroep laten voelen hoe het leven in een dictatuur zou zijn. Op de eerste dag van de projectweek vroeg hij of een dictatuur nog mogelijk zou zijn in deze tijd.. Studenten vonden van niet, daar zijn wij toch te slim voor?! Herr Wenger laat de studenten kennis maken met groepsdruk, discipline en saamhorigheid, de groep is er voorelkaar. Wie zich niet aan sluit wordt buitengesloten. En tegenstanders worden niet getolereerd.
In de loop van de week blijkt dat Herr Wenger als een ware held wordt gezien, die de groep 'die Welle' heeft gevormd tot wat ze nu zijn; een hechtte groep met eigen waarden en normen..
Aan het eind van de projectweek moet er een eind komen aan die Welle, maar niet iedereen is het hier mee eens. Helaas eindigd het project in een drama....

Een interessante 'moderne' film over jongeren, groepsdruk, groepsvorming en invloed. Het blijkt dus toch dat een dictatuur nog steeds kan, zelfs in een moderne tijd in een modern land. De invloed die de docent op de studenten uitoefend is stap voor stap te zien.  En laat zien dat je stapgewijs een hechtte groep kunt vormen, die dezelfde normen en waarden gaat hanteren. Zonder dat zij dit vanuit zichzelf bedacht hebben.

Selma Vos


Posted: 17:32, 1/3/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Alsof het zo moest zijn...

... zag ik vandaag tijdens mijn fietstocht naar huis een bejaarde man op de stoeptegels vallen met zijn hoofd. En met het college in mijn hoofd, ben ik hem meteen te hulp geschoten. De man was erg dankbaar. Hij hield mijn hand de hele tijd vast en zei dat hij zoveel pijn had, heel zielig!

Helaas had ik geen auto of iets dergelijks en kon ik hem niet thuis brengen. En helaas had hij een levensmoeie, - denk ik - chagerijnige vrouw die alleen maar riep dat hij dement was en dat ze niet konden wachten op een taxi die hen thuis kon brengen. Een andere vrouw, die ook hielp, stelde voor dat ze wel even bij haar thuis - ze woonde vlakbij - konden wachten op de taxi, maar ook dat wilden ze niet. Toen heeft iemand anders ze met de auto naar huis gebracht.

Ik moet zeggen dat ik me wel goed voelde daarna. Ik had gedaan wat ik kon en zij gingen lekker met de auto naar huis (twee straten verderop). Misschien was ik niet snel te hulp geschoten, zonder dat dit college eraan vooraf was gegaan, bedacht ik later. Hopelijk kan ik nu gewoon vaker denken: fuck it, het is alleen maar goed bedoeld wat ik doe!

Ilse

PS Even iets anders dan een linkje! ;)

Posted: 21:46, 28/2/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Liefde gaat boven alles!!

Vandaag hebben we het over het klik, zoen effect gehad van Cialdini. Hierbij werd het voorbeeld van de moeder kalkoen genoemd. Door dit voorbeeld kwam ik op het volgende filmpje. het is een filmpje van 7 min. maar zeker de moeite waard om te kijken. Dit filmpje is ook een soort klik, zoem effect ook al weet ik zelf nog niet wat de laatste sleutelprikkel is.
Ps. Ik zou er een paar tissues bij pakken ;-)
FILMPJE:  Cristian de Lion
Esther V.
 

Posted: 21:29, 28/2/2011
Comments (5) | Add Comment | Link

The Miracle of Love

Ik ben nu twee weken bezig met het boek invloed van Cialdini. Ik lees er niet elke dag in maar toch vaak genoeg om zo af en toe situaties te herkenning waar de zes geheimen van het overtuigen in voor komen. Zo ook afgelopen zondag, ik moet zeggen ook al heb je nog geen bladzijde in het boek gelezen, deze is overduidelijk. Afgelopen zondag was een zondag die iedereen vast wel kent. Je zit de hele dag in je trainingsbroek en hangt een beetje op de bank van zender naar zender te zappen. Naar de zoveelste keer de samenvatting van voetbal te hebben gekeken zapte ik over naar SBS6 waar Undercover Nederland begon. Ik moet zeggen, ik ben totaal geen Alberto Stegeman fan maar dit keer bleef ik kleven aan het programma.
De aflevering van Undercover Nederland ging ditmaal over sektes in Nederland. Als ik denk aan sektes denk ik aan Amerika, rare freaks, dood, offers brengen, enge liedjes en de Scientology. Nederland is toch veel te nuchter voor sektes? Nou blijkbaar dus niet. Alberto Stegeman en zijn team zijn het afgelopen jaar in het diepste geheim geïnfiltreerd in Miracle of Love, een van oorsprong Amerikaanse organisatie die sinds 2006 ook in ons land leden ronselt en zich presenteert als geloofsgemeenschap. De verborgen camerabeelden laten zien hoe leden bewust worden misleid, bizarre bevelen moeten opvolgen van de leiders en vervreemd raken van familie en vrienden.
In deze uitzending laten ze zien hoe leden eerst lekker gemaakt worden op het ‘broeder gevoel’ die bij de Miracle of Love hoort. Vervolgens gaan ze op een soort uitje waarbij ze zogenaamde workshops moeten volgen. De workshops bestaan uit; naakt rond moeten dansen, weinig mogen slapen, zich moeten inbeelden hoe ze een familie lid zouden vermoorden en hoe ze seks met hun moeder zouden hebben. Tijdens dit uitje mogen ze geen contact hebben met de buitenwereld en moeten ze de leider gehoorzamen in alles wat hij zegt.
Ik was zo geschrokken naar het kijken van deze uitzending dat ik dit wou delen met jullie. In deze aflevering komen alle ‘geheimen’ van invloed naar voren maar dan op het donkerste gebied van het geweten van de mens.  
Voor de gene die de aflevering niet hebben gezien heb ik de link hieronder gezet. Als die het niet doet moet je even kijken op sbs6.nl/uitzendinggemist/undercovernederland.
Esther V.
 
 http://www.sbs6.nl/web/show/id=985917/langid=43/media=263974/page=1

Posted: 21:13, 28/2/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Waarom gedragen mensen zich zoals ze doen, wat zijn de beïnvloeders van en mechanismen achter dit gedrag?

Ook dit artikel kwam ik tegen tijdens mijn zoektocht naar inspiratie voor een experiment. Het is een artikel van Mischa Coster, over de zes principes van Cialdini en hoe deze toegepast kunnen worden door middel van het gebruik van social media. Leek me erg interessant om met jullie te delen!

Ik heb mijn – tijdens mijn studie en werk als adviseur opgedane – kennis en ervaring altijd gebruikt om binnen het speelveld van massacommunicatie en media organisaties te adviseren over vorm, inhoud en kanaalkeuze van boodschappen. De laatste jaren ben ik – onder meer door een studie van de wetenschappelijke onderzoeken van prof. Robert Cialdini – mij steeds meer gaan richten op beïnvloedingsstrategieën voor gemedieerde communicatie. Met andere woorden, hoe kan ik menselijk gedrag beinvloeden via media?

Nieuwe dimensie

Met de komst van social media heeft dit speelveld een totaal nieuwe dimensie gekregen. Er zijn nu mogelijkheden om als bedrijf 1 op 1 te communiceren met je doelgroep, en de directheid van communicatie via kanalen zoals Facebook en Twitter is in de historie ongeëvenaard. Dit biedt uiteraard ook veel kansen op het gebied van de psychologie van beinvloeding.

Bedrijven, scholen, universiteiten, goede doelen organisaties, ze hebben nu allemaal de mogelijkheid om met militaire precisie ambassadeurs en opinion leaders te benaderen. En via hen de rest van de doelgroep. We kunnen nu als organisatie-entiteit op meer persoonlijke wijze communiceren met deze personen en groepen. 1 op 1, 1 op n en n op n.

Dit biedt voor bedrijven en ondernemers kansen. Kansen op meer klanten, beter contact met klanten, beter productaanbod, effectievere dienstverlening, noem maar op. Om nu het maximale te halen uit de kanalen waarmee we proberen onze doelgroep te bewerken, heb ik de principes van beïnvloeding toegepast op gebruik binnen social media omgevingen.

De Principes in vogelvlucht

Het mooie van deze principes is dat ze uitgebreid wetenschappelijk onderzocht zijn, en breed toepasbaar. Ik merk zelf als mediapsycholoog dat er een groeiende interesse is in de psychologie achter ‘internet’ en specifiek social media. Het leek me ruim twee jaar jaar geleden dan ook nuttig om deze beïnvloedingsprincipes toe te passen op social media. Het resultaat is een leidraad voor het op een andere manier nadenken over communicatie, conversie, je online activiteiten en de principes die ten grondslag liggen aan menselijk handelen. Hieronder ga ik de 6 Principles of Persuasion kort behandelen in de context van gebruik binnen social media. Gebruik op eigen risico, authentiek en ethisch!

Wederkerigheid

Kort samengevat: mensen proberen naar evenredigheid te vergoeden wat ze van een andere hebben gekregen.

Toepassing: zorg dat je van waarde bent. Deel informatie, inzichten via Social Media. Geef, geef, geef opdat je later eens iets terug kunt vragen. Mensen voelen wederkerigheid, zelfs als ze ongevraagd iets hebben gekregen. Vul dus je twitterstream met nuttige informatie, geef ongevraagd. Op het moment dat je wat terug nodig hebt zullen je volgers erg behulpzaam blijken. Wederkerigheid blijkt het sterkst te werken bij onvoorwaardelijk geven. Dus niet: “Doe dit voor mij, dan doe ik wat voor jou” maar “wat kan ik voor je doen?” En als je de ander geholpen hebt is de kans veeeeel groter dat als je wat terugvraagt, de ander je zal helpen.
Voorbeeld: het zeer populaire fimpje op YouTube over Social Media, gemaakt door Socialnomics. Ik link vaak naar het filmpje, maar vermeld ook altijd de maker erbij, geef credits. Het is een Amerikaanse club dus ik weet niet of ze business halen uit mijn ‘recommendations’, maar voor mij is het een vorm van waardering en wederkerigheid.

Commitment en consistentie

Kort samengevat: mensen willen in overeenstemming leven met hun woorden, attitudes en daden. Wie A zegt, zal waarschijnlijk ook B zeggen.
Toepassing: dit principe is extra krachtig als de eerste daad openlijk is en veel inspanning heeft gekost. Het zou immers niet consistent overkomen en zonde van de inspanning zijn als er geen vervolg komt. Toegepast op Twitter: gebruik de #durftevragen hashtag. Maar daarna: #durfookmeertevragen! In algemeen: probeer je doelgroep ‘iets kleins’ te laten doen om ze vervolgens later ‘iets groters’ te vragen. Laat mensen een oranje balkje in hun profielfoto’s zetten. Of een ‘Vind ik leuk’ facebook button klikken als ze het Nederlands elftal zien. Kans is erg groot dat ze ook een Vuvuzela/T-Shirt/…. zullen kopen, als ze die niet al hebben

Sociale bewijskracht

Kort samengevat: mensen denken en handelen op basis van wat anderen denken/doen.

Toepassing:dit principe speelt sterk bij bijvoorbeeld Twitter en LinkedIn. Hoe meer connecties/volgers, hoe sterker de drang van anderen zal zijn om ook te volgen. Dit effect is het grootst als de ‘anderen’ gelijksoortig zijn, als mensen zich kunnen herkennen in al die anderen die ‘het’ ook gedaan hebben.

Sympathie

Kort samengevat: mensen zeggen ja tegen personen die ze kennen en sympathiek vinden. Sympathiek bestaat hier uit fysiek, gelijksoortig en/of associatie (met wie verbind jij jezelf?)

Toepassing: LinkedIn is natuurlijk sterk gebaseerd op associatie. Jouw connecties maken jou voor een deel interessant. It’s all about het 2e graads netwerk! Maar wat ook belangrijk is: zorg ervoor dat op alle sociale sites je profielfoto en ‘bio’ aantrekkelijk/verzorgd overkomen. Ook voor websites geldt dit overigens. Susan Weinschenk schrijft in haar uitstekende boek Neuro Web Design over hoe Sympathie ook geldt voor de aantrekkelijkheid (lees: graphic design) van websites. Herhaaldelijk contact vergroot overigens de sympathie dus daar ligt weer een goede reden om personen niet alleen maar te connecten en volgen, maar ook daadwerkelijk af en toe eens communicatie met je connecties en volgers te hebben. En om mensen herhaaldelijk op je website te laten komen. Kans op conversie wordt dan groter!

Autoriteit

Kort samengevat: mensen zijn geneigd te doen wat een autoriteit zegt.

Toepassing: verdiep je in een aspect van je werkveld en ga hierover bloggen en twitteren. Door veel informatie te geven bevorder je de wederkerigheid en kan je zelfs expertstatus verkrijgen. Hiermee kan je vervolgens weer overtuigender communiceren en je publiek mee laten bewegen in jouw richting. Ditzelfde geldt natuurlijk ook weer voor expert website zoals Marketingfacts. Een blogpost die hier gepubliceerd wordt zal, voorspel ik op basis van ander onderzoek, als meer waardevol worden gezien dan dezelfde blogpost op een persoonlijke weblog met 3 bezoekers per maand. Het zou een mooi experiment zijn

Schaarste

Kort samengevat: mensen hechten meer waarde aan zaken die moeilijk verkrijgbaar zijn.

Toepassing: deze regel geldt ook voor informatie. Moeilijk te verkrijgen informatie wordt als waardevoller gezien dan dezelfde informatie die publiek toegankelijk is. Zorg ervoor dat je informatie ‘achter de hand houdt’ of mensen een korte ‘lekkermaker’ geeft van die informatie. Het effect is nog groter als mensen veel moeite moeten doen om het schaarse goed te verkrijgen. En voila, dan neemt het principe van Commitment en Consistentie het weer over! Je hebt namelijk net veel moeite gedaan om iets van een merk/bedrijf/persoon te krijgen, de kans is dus nu veel groter dat als je in de toekomst iets nodig hebt, je naar ditzelfde bedrijf of website toe gaat! Let op: moeite doen is NIET gelijk aan onoverzichtelijke navigatiestructuren etc. Dit is niet-gerelateerd moeite en zal averechts werken.

Bovendien kan het beperken van lidmaatschappen, het uitschrijven van prijsvragen en feit dat het risico op verlies van informatie of product (dus potentiële schaarste) bestaat, het gedrag beïnvloeden.

Tot slot

Gebruik deze principes, zoals eerder gezegd, ethisch en authentiek. Lijkt voor de hand liggend, maar naast het feit dat manipulatief gebruik uiteraard sterk verworpen wordt, zullen de principes zelf ook niet werken met deze instelling. De achterliggende reden komt namelijk altijd weer terug en zal dan zelfs tegen je werken.

bron: http://www.bijgespijkerd.nl/social-media/psychologie-van-beinvloeding-via-social-media

Lotte

Posted: 20:43, 27/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

FIlmpjes van Cialdini

Ik ben nog steeds druk bezig met het concretiseren van het experiment dat ik wil gaan uitvoeren! Ik wil in ieder geval iets doen met een van de principes van Cialdini, die van wederkerigheid of autoriteit. In het kader daarvan zocht ik naar filmpjes en toen kwam ik deze serie korte filmpjes tegen waarin onder andere Cialdini en Roos Vonk vertellen over de zes principes die Cialdini beschrijft.

http://www.youtube.com/view_play_list?p=DC2F60CB5E156E86

Lotte

Posted: 20:28, 27/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

What would you do?

Op youtube is een hele serie 'What would you do?' experimenten te vinden. Eén van de filmpjes kennen we al, het filmpje van de baby die alleen in een hete auto werd achtergelaten, uit het college van David.

De makers van dit filmpje hebben een hele serie 'What would you do?' filmpjes gemaakt waarbij veelal het bystander effect getest wordt. Voorbeelden van onderwerpen zijn:

- Seksuele intimidatie (serveerster/manager restaurant)
- Racisme in een luxe winkel (Soho NYC)
- Een jong meisje in gevaar (kinderlokker)

Alles wordt opgenomen met verborgen camera's. De omstanders (zowel degene die uiteindelijk helpt en degenen die alleen kijken) worden na afloop  van het experiment geinterviewd. Tevens wordt het ondwerwerp nogmaals besproken met een deskundige.

De fimpjes zijn echte eye openers!

Esther Heida

 



Posted: 14:13, 27/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

De invloed van sociale relaties op risico gedrag

Vaak wordt verondersteld dat risicogedrag ontstaat door 'foute vrienden'. Maar hoe werkt de invloed van sociale relaties op het vertonen van risicogedrag eigenlijk precies? Onderstaand heb ik een artikel geplaatst die deze vraag aan de hand van 4 sociale theorieën duidelijk maakt.

Sociale leer theorie –Bandura:
De benaming verwijst naar zowel het behavioristische als cognitivistische referentiekader. Het gedrag is geleerd door observeren en modelleren van andermans gedrag. Met modelleren wordt het ‘na doen van gedrag’ bedoeld. Deze gedragingen vinden bewust plaats vanwege positieve beloning of vermijden van negatieve beloning. Er wordt onderscheidt gemaakt tussen de direct beïnvloedende groep en de indirect beïnvloedende groep. De naaste familie en vrienden vallen onder de direct beïnvloedende groep. De indirect beïnvloedende groep omvat onder andere de media. De jongeren zijn het meest geneigd om gedrag te imiteren van mensen waar zij het meeste contact mee hebben.

Primary socializaiton theory- Oeting en Donnermeyer
De primary socialization theory stelt dat normen, waarden en gedrag wordt geleerd aan de hand van de sociale context waarbinnen een individu zich bevindt. Directe beïnvloeding van uit de ouders, vrienden en school. Indirecte beïnvloeding tevens van uit de media en locale instituties. Daarnaast speelt eigen persoonlijkheid een rol. Verder stelt de theorie dat de band tussen de tieners en zijn of haar familie, school en vrienden als een soort kanalen fungeren waardoor informatie wordt uitgezonden. Wanneer deze banden sterk zijn, wordt er een kleinere kans op roken verwacht.

Social identity theory- Abrams en Hogg
Volgens de Sociale Identiteitstheorie streven wij allen naar een positief zelfbeeld. Dit zelfbeeld bestaat niet alleen uit een persoonlijke identiteit (bijv. ik ben geduldig, creatief, enz) maar ook uit een sociale identiteit (bijv. ik ben fysicus, etc.). Sociale identiteit verwijst naar de groepen waartoe wij ons rekenen, samen met het emotionele belang en de waarde die wij aan die groepen hechten. Hoe meer wij ons identificeren met een groep, hoe meer die groep wordt geïnternaliseerd in ons zelfbeeld, en hoe vager het onderscheid tussen de groep en het individu wordt.

Sociale netwerk theorie
Bij de sociale netwerk theorie wordt de focus gelegd op de onderlinge afhankelijkheid tussen een individu en de relationele banden die bestaan tussen individuen binnen een sociaal systeem. Sociale netwerk theorie gaat ervan uit dat de individuen in een sociaal systeem interacteren met elkaar en dienen als belangrijke referentiepunten in elkaars besluitvorming. De relaties die bestaan tussen individuen worden gezien als kanalen waarlangs informatie en middelen worden doorgegeven in het stelsel. Er wordt onderscheid gemaakt tussen centrale individuen en marginale individuen. De centrale individuen zijn meer betrokken bij de groep dan de marginale individuen. Centrale individuen zullen meer druk voelen door de groep, met als gevolg dat zij minder onafhankelijk keuzes zullen maken.

Esther Heida


Posted: 09:43, 27/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Kuddegedrag

Afgelopen week ben ik samen met mijn vriend een aantal dagen naar Antwerpen geweest. Het is toch vreemd, maar waar. Toen ik namelijk begon aan de opleiding communicatie, begon ik me te verdiepen in het vak ‘communicatie’. Maar nu heb ik dit weer, maar dan met de vrije minor ‘toegepaste psychologie’. Zo zie je maar weer, hoe meer je je ergens mee bezig houdt, hoe meer dingen je gaan opvallen tijdens je dagelijkse gewoonten.

In de stad Antwerpen ben ik namelijk zelf getuige geweest van een psychologische verschijning. Deze situatie deed mij denken aan het experiment van Jorrit.

Korte schets van de situatie:
Mijn vriend wilde gaan pinnen in een overdekte pinhalletje, waar in het totaal vier pinautomaten stonden.  Er waren twee rijen waarin twee mensen stonden te wachten. De overige twee rijen stonden geen mensen te wachten. Het leukste van deze situatie was, dat er meerdere mensen binnen kwamen om te gaan pinnen. En wat dacht je wat deze mensen deden? Inderdaad, ze gingen keurig aansluiten in de twee rijen waar al mensen stonden te wachten. En de twee lege rijen dan? Nee, daar ging niemand instaan. Oftewel, het kuddegedrag!

Ik wilde dit toch even kort met jullie delen. Hebben jullie dit ook weleens?

Engelien


Posted: 17:42, 26/2/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Mijn experiment gebaseerd op het Marshmallow experiment

Ik heb er lang over getwijfeld, maar ik ben er uit wat voor experiment ik ga doen. Ik had een drietal  onderwerpen die ik interessant vond; het Romeo en Julia effect, de reactantie theorie en het marshmallow experiment. Dit laatste experiment heb ik als uitgangspunt voor mijn experiment genomen. Zie hier één van de voorbeelden; http://www.youtube.com/watch?v=6EjJsPylEOY, onder het filmpje is ook achtergrond informatie te vinden over het originele experiment. 

David gaf mij wat tips om tot een meer sociaal psychologisch experiment te komen. En zo kwam ik tot het volgende;

Het originele experiment van Walter Mischel is gebaseerd op het uitstellen van een beloning. Wanneer de kinderen goed op hun marshmallow passen en hun geduld kunnen bewaren, dan worden zij hiervoor beloond met een extra marshmallow. Ik heb gekozen voor een opstelling, waarbij het originele experiment blijft bestaan. Alleen worden er nu vier kinderen tegelijk bij elkaar gezet die samen op twee marshmallows moeten passen. Hierdoor ontstaat naast de theorie van de uitgestelde beloning. Ook nog de vraag: ‘Hoe ze elkaar zullen beïnvloeden?’ Gaan ze de marshmallows verdelen, bewaren ze hun geduld of eet één kind ze allemaal op.

Hanna


Posted: 17:02, 26/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Hoe sneller de klok, hoe meer lol

In Psychologie Magazine  van maart 2010 kwam ik het volgende artikel tegen;

Hoe sneller de klok, hoe meer lol

‘De tijd vliegt als je plezier hebt, ‘ luidt de tegeltjeswijsheid. Daar zit inderdaad wat in. Activiteiten die veel aandacht vragen, lijken korter te duren – en plezierige gebeurtenissen eisen meestal onze volledige aandacht.

Amerikaanse psychologen vroegen zich af of het effect omgekeerd ook opgaat. Ze lieten proefpersonen allerlei activiteiten uitvoeren terwijl het verloop van de tijd werd gemanipuleerd. De onderzoekers zeiden bijvoorbeeld dat er tien minuten voorbij waren terwijl het er in werkelijkheid vijf waren (‘de tijd vliegt) of juist twintig (‘de tijd kruipt’), of ze lieten een klok zien die te snel of te langzaam liep.

Wat bleek? Wanneer de tijd verassend snel lijkt te gaan, worden saaie bezigheden als leuker beoordeeld, irritante geluiden als minder irritant, en genieten mensen nog meer van hun favoriete muziek. Geef mensen dus het gevoel dat de tijd voorbij vloog, en ze denken dat ze het erg naar hun zin hebben gehad.

Naar mijn mening een interessant voorbeeld van hoe belangrijk tijd voor ons is en hoe we erdoor beïnvloedt worden. 

Hanna


Posted: 16:40, 26/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Van neutrale gedachten naar negatieve gedachten

Een beetje politiek correcte tekst, maar toch wel interessant:

http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/59031-discriminatie-de-simpele-geest-discrimineert.html

Marloes


Posted: 13:01, 25/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Een goed humeur zorgt voor een beter immuunsysteem

Tijdens het lezen van 1 van mijn moeders Libelles, kwam ik een grappig artikel tegen over hoe een goed humeur het immuunsysteem beïnvloedt. Het immuunsysteem gaat door al die lichaamsstoffen beter functioneren. Positief gestemde mensen hebben daardoor minder last van bijvoorbeeld verkoudheids- en griepvirussen.

Verder las ik nog dat optimisten vaak een gezondere levensstijl hebben dan pessimisten. De reden hiervoor is dat optimisten geloven dat het hen zal lukken om te stoppen met roken, om af te vallen of om meer te sporten. Daardoor doen ze meer hun best dan pessimisten en bereiken ze vaker hun goede voornemens!

 Hillie


Posted: 14:44, 24/2/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Hoe meer mensen in de rij, hoe meer fooi voor mij!

Op de zondag heb ik een bijbaantje bij Bosbrasserie Ijgenweis in Appelscha. Gisteren viel mij iets op, waar ik eerder eigenlijk nooit bij had stil gestaan. Als iemand wil afrekenen moeten ze hiervoor naar de kassa komen. Toevallig stonden er gisteren drie mensen tegelijk bij mij in de rij.

Klant nummer één had twee cappuccino en moest € 4,40 afrekenen. Gaf mij € 4,50 en zei: ‘Je kunt de rest in de fooienpot stoppen’ (zo dacht ik wat zijn we weer gul vandaag). Klant nummer twee moest
€ 29,10 afrekenen, gaf vervolgens € 30,00 en zei: ‘De rest houd je maar’. Vervolgens was klant nummer drie aan de beurt, de schade was € 13,40 en zij gaf mij € 15,00. Vervolgens maakte ze een wuivend gebaar toen ik haar het wisselgeld wilde geven. ‘Is voor jullie fooienpotje, jullie werken allemaal zo hard hier’ zei ze.

Bij klant nummer één was er sprake van de regel van wederkerigheid. Voor de bewezen diensten, keerde zij een fooi uit. Was dit bij klant twee en drie ook zo? Ik denk dat drie maal fooi geen toeval was. Klant twee en drie werden beïnvloedt door het gebaar van klant één. En vonden dat zij hetzelfde gebaar moesten maken, alleen dan groter. Om hun eigen gebaar niet teniet te doen, gingen ze hun voorganger overtreffen qua fooi.

Helaas voor mij staan er niet vaak drie klanten tegelijk in de rij.

Hanna


Posted: 17:55, 21/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Experiment Selma

Experiment Zelfbeeld

Hoe zien mensen zichzelf? Zijn zij tevreden over hun eigen ik? Wat voor cijfer geven mensen zichzelf?  Worden mensen positiever over zichzelf wanneer zij bijvoorbeeld net een zwerver of junk hebben gezien? Of  worden mensen minder positief over zichzelf wanneer zij net knappe succesvolle en sportiever mensen hebben gezien.
Ik vraag mij dit al best lang af. In mijn omgeving merk ik wel eens dat mensen zichzelf minder interessant voelen dan anderen. Of negatiever over een ander spreken om er zelf beter uit te komen. Ik vraag mij af of dit beeld wat mensen vormen over zichzelf en naar anderen toe beïnvloed wordt door andere personen. Of komt dit door onzekerheid?
In marketing land zijn al veel onderzoeken gedaan naar wat bijvoorbeeld slanke en stevige modellen veroorzaken in advertenties.
Maar ik ben juist benieuwd wat het zien van een paar beelden kan doen aan de waardering van het eigen zelfbeeld.

Ik wil dit gaan testen door een korte vragenlijst op te gaan stellen. Deze vragenlijst bevat maximaal 5 vragen over het zelfbeeld.
Ik wil minimaal 15 mensen de vragenlijst laten invullen zonder dat ik hen heb blootgesteld aan beelden. (controlegroep om het gemiddelde te berekenen)
Ik wil minimaal 15 mensen de vragenlijst laten invullen nadat ik hen beelden heb getoond van succesvolle, aantrekkelijke, sportieve mensen.
Ik wil minimaal 15 mensen de vragenlijst laten invullen nadat ik hen beelden heb getoond van minder succesvolle, onaantrekkelijke mensen.

Door dit experiment wil ik erachter komen of de waardering van het eigen zelfbeeld van mensen kan worden beïnvloed.

Hypotheses:

1 Mensen beoordelen hun eigen zelfbeeld minder positief wanneer zij net beelden hebben gezien van knappe, succesvolle, sportieve mensen.

2 Mensen beoordelen hun eigen zelfbeeld positiever wanneer zij net beelden hebben gezien van minder succesvolle, onaantrekkelijke mensen.


Posted: 17:05, 21/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

FREAK LIKE ME (tip)

NEDERLAND 3 Zondag, 21:35 - 22:10 in Freak like me:

Ondermeer iemand die op haar teennagels kauwt, een student die het liefst in bad eet, een meisje dat rondjes rent in haar slaapkamer en een man die zijn eigen scheten verzamelt.

 

Stand-up comedian Russell Kane (winnaar van de Edinburgh Comedy Award 2010) heeft allerlei gewoontes waar hij dwangmatig aan vasthoudt. Hij is geobsedeerd door kleine details en is daar trots op. Russell laat zien dat hij absoluut niet de enige is met kleine obsessies en gewoontes. We vragen ons allemaal weleens af of we normaal zijn of niet. We houden ons bezig met vreemde dingen wanneer niemand kijkt. Achter gesloten deuren heeft iedereen gekke gewoontes. Er is geen reden om dit te verbergen. Russell wil dat mensen hier juist trots op zijn. Schuilt er niet een freak in elk mens?

http://www.nederland3.nl/programma/freak-like-me

 

Leuke tip. Iedereen heeft wel een gewoonte. De een misschien een wat bijzondere dan de ander.. Ik vind het een grappig programma. Omdat je kan zien dat er werkelijk mensen bestaan met wel heeel gekke gewoonten. Iemand die 4 uur over haar maaltijd kan doen, omdat alle ingredienten los van elkaar gegeten moeten worden. Iemand met een opruimobsessie, iemand die elke dag een nieuwe onderbroek aan doet. Komende weken op zondagavond ff kijken!

Selma

 


Posted: 16:55, 21/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Sociale beïnvloeding

Ik denk erover om een experiment te gaan doen omtrent de sociale bewijskracht van mensen (kijken wat anderen doen en daar ons gedrag op baseren). Sociale bewijskracht is één van de zes principes van sociale beïnvloeding.

In het kader van sociale beïnvloeding vond ik een interessant experiment naar de negatieve kant hiervan:

http://www.eurib.org/fileadmin/user_upload/Documenten/PDF/Consumentengedrag/De_negatieve_kant_van_sociale_beinvloeding.pdf

Lidewij


Posted: 14:57, 21/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Niet bereikbaar

Ik ben komende week op vakantie en niet bereikbaar voor vragen over experimenten. Je mag ze natuurlijk wel gewoon mailen, maar ik kan ze pas op zijn vroegst zaterdag beantwoorden.
David Vlietstra

Posted: 14:38, 21/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

"Piano trap"

Volkswagen komt met een nieuwe campagne. Volkswagen wil hiermee de leuke kant van verantwoord gedrag te laten zien, hierbij doelt Volkswagen op de groene auto's.

De campagne wordt onder de naam " The Fun Theory" gelanceerd.

Tijdens deze camapagne wordt een aantal experimenten gelanceerd waarmee gekeken wordt of "fun" gedrag kan veranderen.

Door op onderstaande link te klikken zie je hoe ze proberen mensen niet met de lift of roltrap te laten gaan maar "lekker gezond"met de trap op een leuke manier! En het werkt ook nog.......

http://www.bright.nl/neem-eens-wat-vaker-de-pianotrap

Groetjes,

Sandra

 

 


Posted: 10:48, 21/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

"Een spel tussen geweten en sympathie"

Ik was aan het kijken naar ideen voor mijn experiment en ik stuitte toen op dit theather gezelschap; Lijn 1812 in het Rozentheater. Het wordt gespeeld door vijf acteurs met een mobiel op zak en zeven spelregels. De spelregels krijgen de acteurs daar te per plekke uitgelegd samen met het scenario en hun personage omschrijving.

Hier een linkje:

http://www.cultuurbewust.nl/site/theater-19377-lijn-1812-in-het-rozentheater-een-spel-tussen-geweten-en-sympathie/ 

Groetjes,

Sandra


Posted: 22:39, 20/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Secret Story - 15 deelnemers, 15 geheime geheimen

Tijdens de les van afgelopen maandag hadden we het over het inschatten van mensen. Wat voor persoon is het en wat doet diegene?

Vorige week zondag is Net5 begonnen met het uitzenden van een nieuw programma, Secret Story. In dit programma betreden vijftien mensen een huis in Portugal. Alle deelnemers hebben een geheim. Het doel van de kandidaten is om hun eigen geheim verborgen te houden en de geheimen van de overige deelnemers te raden. Elk geheim wat wordt geraden levert €10.000 euro op.

Elke week moet een van de deelnemers de huis verlaten. Op dit moment heeft al één man het huis moeten verlaten. De winnaar wint €100.000 euro en het prijzengeld van de geraden geheimen van de overige deelnemers.

De kijker heeft een kleine voorsprong. Die weet namelijk welke geheimen de bewoners hebben. Welk geheim bij welke bewoner hoort, is gissen.

Door het kijken naar de bewoners en het lezen van de geheimen, begin je als kijker al gauw te koppelen. Zo is er een geheim ‘ik ben dakloos geweest’. Door alle vooroordelen die ik heb, heb ik dat geheim al gauw gekoppeld aan een slungelige man met half lang haar. Of het klopt, moet ik natuurlijk nog afwachten.

Ik vind het een leuk programma om af en toe naar te kijken. Je ziet namelijk dat de ene bewoner heel veel psychologische/NLP-trucjes toepast op zijn medebewoners, dat sommige bewoners zich ongemakkelijk gedragen of dichtklappen en weer andere bewoners zetten hun medebewoners op een dwaalspoor.

Meer informatie over het programma vind je op de
website van Secret Story of elke werkdag om 19.30 uur op Net5

(Milou)


Posted: 17:00, 20/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Als er één Tunesiër de straat op is...

We hebben het er in de les en op de blog eigenlijk helemaal niet over gehad: de betogingen in het Midden-Oosten. Hoe komt dat? Willen wij ons ervan distantiëren, zijn we politiek correct en vermijden we het onderwerp uit angst iets te zeggen waar we commentaar op krijgen, of is het gewoon een te-ver-van-ons-bed-show? Eerlijk gezegd vond ik het nu wel eens tijd om er toch over te beginnen. Misschien komt dat doordat ik het onderwerp vrij nauw in de gaten hou, aangezien mijn vriend voor zijn werk bij de marine die kant op gaat, echter met een hele andere reden, namelijk de piratenjacht. In het begin wuifde ik het onderwerp dan ook weg, tegen de tijd dat hij daar in de buurt is, zullen alle gemoederen wel weer tot rust gebracht zijn. Toen ik echter van hem een update kreeg over de locatie van hun schip (op dat moment Algerije) en ik dezelfde dag op tv zag dat ook daar de protesten begonnen, moest ik wel even slikken.

Inmiddels varen zij richting het Suez-kanaal bij Egypte, als het goed is arriveren zij daar vandaag of morgen (zondag/maandag). En wat lees ik vandaag op internet? Iraanse schepen zullen maandag door het Suez-kanaal varen, als een soort speldenprikje naar Israël waar zij bepaald geen liefdevolle verhouding mee hebben. Misschien maak ik me wel druk om niets, ik hoop het maar. Toch wil ik het onderwerp even noemen op deze blog. Niet zozeer om mijn bezorgdheid over mijn vriend te uiten, daar hebben jullie verder niks aan, maar om het feit dat er vanuit het niets een golf van onrust over het Midden-Oosten spoelt. Onrust die helaas soms zelfs doden en gewonden tot gevolg heeft. Het is algemeen bekend dat vele landen in die omgeving nooit echt stabiel zijn geweest, maar men liet het begaan, niemand protesteerde. Hoe komt het dan dat sinds de Tunesiërs met succes hun staatshoofd hebben weggejaagd, die golf zich steeds verder verspreid? Na Egypte, Libië en Algerije zijn nu Jemen, Jordanië, Bahrein, Iran en vanaf vandaag zelfs Marokko aan de beurt. Een typisch voorbeeld van kuddegedrag? Of een eindeloze tijdbom die na jaren tikken stukje bij beetje ontploft?

Marloes


Posted: 13:35, 20/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Experiment - Hulpgedrag van mensen testen

Na mij te hebben verdiept in verschillende theorieën ben ik op het volgende idee voor een experiment gekomen. Ik wil graag onderzoeken of een bepaalde situatie invloed heeft op het hulpgedrag van mensen. Hiervoor wil ik het hulpgedrag van mensen testen in een aangename en een onaangename situatie. Een voorbeeldje van een onaangename situatie: ergens waar veel lawaai is of een plek waar het onaangenaam ruikt. Een aangename situatie: ergens waar de geluiden aangenaam zijn (achtergrondmuziek) of waar het aangenaam ruikt (voor de Douglas of een bakker). Ik wil me dus ook vooral richten op geluiden of geuren. Door in beide situaties aan mensen te vragen of ze bijvoorbeeld even een vragenlijst willen invullen of geld kunnen wisselen wil ik testen of de situatie invloed heeft op het hulpgedrag van mensen. Zijn mensen eerder bereid hulp te verlenen in een aangename situatie dan in een onaangename situatie? Dit is mijn idee voor een experiment. Uiteraard moet ik het experiment nog verder uitdenken en keuzes maken op welke situatie ik mij ga richten. Inge

Posted: 19:55, 19/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Nog een mooi voorbeeld met taal

In dit filmpje wordt verteld hoe taal gebruikt kan worden om mensen met een angststoornis/depressie van hun klachten af te helpen. Hun angsten moeten eerst benoemd worden, in het filmpje zie je bijvoorbeeld iemand die angstig is voor ongedierte. Dit woord wordt gekoppeld aan een ander (positief of neutraal) woord. Vervolgens worden op de computer de beide worden tegelijk getoond, met een plusteken ertussen. De hersenen slaan die woordcombinatie op, waardoor het woord (ongedierte in dit geval) geen negatieve lading meer heeft.

 Als je het filmpje niet kunt bekijken, ga dan even naar rtlgemist en kijk bij Editie NL van donderdag 17-2 naar het fragment 'Gamen tegen depressie'. Als je de hele aflevering wilt zien moet je namelijk betalen. Het is overigens nog maar een onderzoek, geen bewezen remedie. Hierbij ook een interview met degene die het onderzoek bedacht heeft en een toelichting over de uitvoering van het onderzoek.

 Marloes

 


Posted: 14:32, 19/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Intekenen Cialdini-sessies

Principe Naam                            

Naam (in geval van
samenwerking)

Wederkerigheid   Lotte  Ilse
Commitment  Selma  Esther
Sociaal bewijs  Jorrit  Inge
Sympathie  Sandra

 Marloes

Autoriteit  Anneke  
Schaarste  Hillie  Sacha


Posted: 14:42, 18/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Idee voor mijn experiment

Voor mijn experiment wil ik graag onderzoek doen naar het effect van lege en schone (of vuile en met afval bezaaide) tafels bij het opruimen van het afval van de studenten van de NHL Hogeschool. Is het echt zo dat studenten sneller hun afval opruimen als de tafels nog leeg en schoon zijn?
 
Vaak merk ik bij mezelf dat als de tafels in de kantine al helemaal vol troep liggen, ik minder snel de moeite neem om naar de afruimband te lopen om mijn bord en bestek daar neer te leggen. Er komt immers toch wel een medewerker langs om het afval van de anderen op te ruimen. Het is voor die medewerker dan toch een kleine moeite om mijn gebruikte bord ook mee te nemen!? Ik kom niet meer langs de afruimband, dus als er toch iemand langs komt om het op te ruimen, laat ik het ook maar liggen, is mijn gedachte dan (hoe slecht eigenlijk ook!). Maar als de tafel helemaal leeg en schoon is, heb ik sneller de neiging om mijn spullen ook op te ruimen, ook al moet ik omlopen, wil ik langs de afruimband komen. Ik vraag me af of dit voor meer studenten geldt. Is het echt zo dat studenten minder snel hun afval opruimen als het al vies is op de tafels? Of worden studenten door de vieze en met afval bezaaide tafels juist gemotiveerd om hun eigen afval (en eventueel dat van een ander) op te ruimen?

 

Karen


Posted: 16:51, 17/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

“Hey jij! Ja jij ja! Wil jij mij helpen?”

Experiment:

Een poosje terug had ik al dit experiment bedacht, alleen moest ik mijn experiment nog beter uitdenken. Ik wil namelijk tijdens de eerste situatie van mijn experiment, op straat mensen vragen om een gift te doen voor een goed doel.
Vervolgens ga ik tijdens de tweede situatie weer mensen vragen om een gift te doen voor een goed doel, alleen nu met een filmcamera erbij. Waarschijnlijk gaan mensen dan meer geld geven voor het goede doel, omdat er binnen verschillende groepen verschillende normen heersen.

Een norm is bijvoorbeeld dat je geld geeft aan een goed doel. Als er mensen toekijken raak je in een soort opwinding. Dit leidt tot een bepaald gedrag. We raken meer geneigd om ‘dominante responsen’ te vertonen. Dit zijn gedragingen die we het meest waarschijnlijk in een bepaalde situatie vertonen.
Waarschijnlijk gaan mensen als ze weten dat anderen toekijken (d.m.v. de filmcamera) wel geld geven, omdat dit de norm is binnen de samenleving. Als ze weten dat er niemand toekijkt zal er geen invloed op hun gedrag zijn.
Dit is de sociale-facilitatie theorie (Sociale psychologie 10.2.2 en 10.3.1; 2009).

Klein probleempje:
Tijdens de eerste situatie van mijn experiment wil ik graag mensen met een verborgen filmcamera filmen, maar hoe ga ik dit aanpakken? Ik heb al een ander alternatief gevonden, namelijk:

·         Een groepje van vijf personen vragen of ze iets willen geven voor een goed doel. Drie of vier mensen binnen dit groepje zijn acteurs. Als deze acteurs allemaal geld geven, geven de ‘echte personen’ dan ook geld? Worden ze beïnvloed door het groepsgedrag?

Omdat ik nog niet helemaal zeker weet hoe ik dit experiment het beste aan kan pakken, vraag ik ‘jou’ om hulp. Heb ‘jij’ nog een leuk idee of heb ‘jij’ misschien een goed alternatief? Zou ‘jij’, mij dit dan willen laten weten? Bij voorbaat dank!

Groetjes, Engelien


Posted: 15:56, 17/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Memory Theatre

Nog een tip van Mats Elzinga

Anneke


Posted: 15:41, 17/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Eerste indruk

Voor een module die ik volg in Groningen moet ik het komende semester met één andere student samenwerken. We hebben elkaar vandaag voor het eerst ontmoet. Een beetje een gezette jongen met blond haar (lokje-achtig), basball shirt aan, praat met de 'errrrrr' komt uit Haarlem, geen bijbaantje, nog geen reader van het vak gekocht en rook enorm naar bier. 

Automatisch opende zich bij mij het volgende beeld: feestend rijkeluiszoontje, altijd overal te laat, lui, niet serieus, geen kwaliteit etc. etc. Ik attribueerde dus onmiddellijk allerlei persoons eigenschappen op basis van zijn uiterlijk, zijn stemgebruik en zijn lichaamstaal. En nu weten jullie hoe goed een eerste indruk kan zijn! Maar de eerste indruk is gelukkig ook wel eens onjuist. Laat ik het hopen in dit geval.
Anneke


Posted: 15:18, 17/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Good or Bad news?

Is er ook iemand die een experiment wilt gaan doen met o.a. beïnvloeding van goed of slecht nieuws op iemand? Schoot vannacht iets door me hoofd wat mij op zich wel leuk lijkt, alleen ik wil niet iemand anders zijn idee erin meenemen.. Mocht dit zou zijn hoor ik dit graag en anders licht ik het idee wel kort toe in de les! Jorrit

Posted: 15:08, 17/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

College in Pathé

Wat ik al schreef zit het dagelijks leven dus barstensvol inspiratie voor sociaal psychologen. Gister had ik een hoorcollege in Pathé (bioscoopzaal) in Gron gen. Voor de les kocht ik nog een flesje cola en zag daar van die gigantisch grote emmers klaar staan om popcorn in te verkopen. Toen ik wat beter keek bleek dat die emmers het formaat Medium betroffen en dat er dus nog grotere exemplaren stonden die als Large over de toonbank gingen. Omdat ik dat reuze formaat (L) naast dat eerste (in mijn perceptie al hele grote) exemplaar (M) zag staan, kon ik de maten vergelijken en tot de conclusie komen dat medium niet eens zo heel groot was, want het nog grotere bewijs stond er naast. Dus kom ik in de verleiding om 'gewoon' medium te kopen, want dat doen we ten slot het liefst: niet te groot en niet te klein, daar kan je je geen buil vallen. Zo'n begrip medium is dus maar relatief en hangt af van dat waar je het mee vergelijkt. Eigenlijk zouden normaal gesproken de meeste mensen voor een normale maat kiezen (dat zij Small hebben genoemd) als die maar Medium had geheten. Het gaat hier dus om automatisch gedrag dat via contrastwerking gestuurd wordt naar een duurdere bak popcorn, dat in jouw perceptie toch een keurige mediummaat betreft... Anneke

Posted: 19:40, 16/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Studenten en oplettendheid?!

Ook dit is weer een idee voor een experiment, hoewel deze wel vaker is uitgevoerd maar dan met andere verhoudingen. Het is een mogelijkheid en leuk om deze theorie te testen op de studenten van vandaag. Bij dit experiment wordt er een situatie gecreëerd waarbij wordt gekeken wat voor invloed omstanders hebben bij een individueel persoon. Er vinden zich twee situaties plaats in de mediatheek van de NHL hogeschool die los van mekaar plaatsvinden, een situatie zonder meewerkende personen en eentje met meewerkende personen. Daarbij wordt er gekeken naar het gedrag van de proefpersoon die zich in deze twee situatie gaat bevinden: Situatie 1 – de meewerkende persoon van het onderzoek (persoon a) gaat op zoek in de mediatheek naar een tafel waaraan een individueel persoon, in dit geval is dit de persoon die geobserveerd gaat worden (persoon b). Persoon a gaat ook aan deze tafel zitten om te gaan werken aan zijn schoolopdrachten, maar dit doet hij niet al te dicht bij persoon b. Na verloop van tijd loopt persoon a weg van zijn spullen om naar de wc te gaan. In de tijd dat deze persoon weg is stelt zich er een verdacht persoon op (persoon c) die de laptop van persoon a zomaar in zijn eigen tas doet. Wat is de reactie van persoon b? Situatie 2 – er veranderd niet veel aan de setting van situatie 1. Wat er wel veranderd is dat persoon b nu niet alleen zit. Aan de tafel van deze persoon komen 2/3 personen erbij zitten. Dit zijn personen die meewerken aan het experiment en doen niet opvallen dat de laptop zomaar meegenomen wordt. Gaat persoon b mee in hun reactie? Jorrit

Posted: 16:51, 16/2/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Je eigen dag

Uiteraard kan je van internet veel informatie plukken, maar ook je eigen dagelijks leven biedt een kleurrijk boeket! Als je even bewust met de ogen van een sociaal psycholoog om je heen gaat kijken dan herken je talrijke interessante situaties waar je wellicht ook al over gelezen hebt of iets over in de les gehoord hebt. Ik zal vanavond zelf twee voorbeelden beschrijven op de blog die ik gister mee maakte en wat die met het vak te maken hebben. Probeer het zelf ook en laat het weten! Anneke

Posted: 10:10, 16/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Dan Ariely asks, Are we in control of our own decisions?

Dit is een filmpje van de website ted.com, dit is een platform waarop mensen met een uitgesproken mening een presentatie kunnen geven. Niet alleen wetenschappers, maar bijvoorbeeld ook fotografen.

Dan Ariely, een amerikaans/israelische professor in psychologie, beweert in deze presentatie dat we soms keuzes maken waar we niet helemaal achterstaan. We ontwijken moeilijke situaties en kiezen voor de makkelijkste optie of we kiezen gewoon niet (donor registratie). Maar ook kunnen je keuzes beinvloed worden door nutteloze opties. Een leuk filmpje om wat inzicht te krijgen in onze (onbewuste) keuzes.

Lisanne 


Posted: 16:20, 15/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Meer Derren Brown

Derren Brown doet me denken aan twee jaar terug, toen ik mijn vriend leerde kennen. Hij is erg into het NLP-gebeuren en we zaten dan samen op het balkon filmpjes daarvan te kijken. Hierbij twee filmpjes, die me erg zijn bijgebleven!

Eerst een waarbij Derren Brown NLP toepast om te beïnvloeden wat zijn vriend Simon voor cadeau wil hebben: http://www.youtube.com/watch?v=befugtgikMg

En nog een filmpje waarbij Derren NLP toepast om twee mannen uit de reclamewereld te beïnvloeden om tot een bepaald idee te komen: http://www.youtube.com/watch?v=ZyQjr1YL0zg

Ilse (ik moet nog even uitzoeken hoe ik met linkjes werk... excuses)

Posted: 16:24, 14/2/2011
Comments (4) | Add Comment | Link

Sociaal experiment

Dit filmpje van een vrij schokkend sociaal experiment kwam ik tegen op youtube. Het experiment is uitgevoerd met verborgen cameras in een appartementen complex in Johannesburg. Esther Heida

Posted: 12:48, 14/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Wist je dat?

Een mens gemiddeld 40.000 (!) gedachten per dag heeft? En nog interessanter: minimaal 70% van die gedachten is negatief. Een gezond en gelukkig persoon denkt dus minimaal zeven van de tien keer aan iets negatiefs. Dit komt omdat angst de grootste motivator is voor gedrag. Iets vervelends voorkomen telt voor ons verstand dus veel zwaarder dan iets positiefs te bereiken.

Als je je gedachten heel serieus neemt, dan zul je dus vaak uitkomen bij een negatieve conclusie. Laat je niet teveel leiden door je gedachten, door ze kritischer en afstandelijker te benaderen.

Gijs Jansen (www.denkwatjewilt.nl)

Ik vond bovenstaande wel een interessant weetje, dat ik jullie niet wilde onthouden. Keep up the positive thinking ;)! Ilse Lindenhovius

Posted: 09:38, 14/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

filmpjes van experimenten

Op psychologiemagazine.nl staan een aantal filmpjes van experimenten. Ik weet dat we ons nog niet te veel bezig mogen houden met de uitvoering van experimenten, maar deze filmpjes zijn soms wel grappig.
een voorbeeldje: http://www.psychologiemagazine.nl/web/Brein/Optische-illusies-en-breintrucs.htm

Grietje

Posted: 09:10, 14/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Zij blij, hij ook blij

Leeuwarder Courant, zaterdag 12 februari - sneon&snein

In zijn boek 'Horken en Heksen' schrijft psycholoog Jeffrey Wijnberg over de machtsstrijd tussen man en vrouw. De man zal die strijd nooit winnen, is zijn overtuiging. "Hij kan zich beter onderwerpen aan de natuurlijke dominantie van de vrouw." In zijn Groningse praktijk ziet psycho- en relatietherapeut Jeffrey Wijnberg al dertig jaar heel wat stellen voorbij komen die elkaar het leven zuur maken. In zijn recent verschenen boek Horken & Heksen concludeert hij dat bijna alle relatieproblemen draaien om de machtsstrijd tussen man en vrouw. Oftewel: wie bepaalt thuis wat er gebeurt. Wijnberg: "Het is typisch voor deze tijd dat de relatie tussen man en vrouw gelijkwaardig moet zijn. De emancipatie heeft de achterstand van de vrouw weggewerkt. Nadeel is dat vrouwen daarmee hun soort hebben gedemystificeerd. Ze zijn stoer, soms op het mannelijke af. En daardoor gaan mannen hen minder hoffelijk behandelen."

Het prinsesje moet haar eigen boontjes doppen. Dat wil ze ook, beaamt Wijnberg, maar tegelijkertijd vinden vrouwen het leuk als mannen hen ouderwets het hof maken, ook na twaalf jaar huwelijk. Helaas blinkt de Nederlandse man daarin niet uit. Wijnberg: "Nederlanders zijn een boerenvolk. Hoffelijkheid? Dat woord kennen ze niet. Voorbeeld: een veel gehoorde klacht van vrouwen in mijn praktijk is dat hij zo op de centen zit. Komt zij trots naar beneden om haar nieuwe jurk te showen, zegt hij: 'Je hebt toch al zo'n jurk?' Om te huilen, vind ik dat. Met dat soort gedrag helpen mannen hun relatie volledig naar de mallemoer."

Mannen moeten vrouwen veel meer op een voetstuk plaatsen, stelt Wijnberg. "Ze was toch ooit je prinsesje? Nou, behandel haar dan ook zo." Houd dus op met mokken over een dure jurk. Vertel haar hoe mooi ze is. En neem haar mee uit eten. Maar het belangrijkste van alles: doe in het dagelijks leven gewoon wat zij wil dat je doet. "Ruzies voorkom je als man door je te onderwerpen aan de natuurlijke dominantie van de vrouw."  Volgens Wijnberg heeft moeder natuur het ook min of meer zo geregeld. "Kijk naar de seks. De bevrediging is het grootst wanneer zij vochtig, en dus toegankelijk is. Daarom moet je als man aan voorspel doen en haar als eerste laten klaarkomen. Zo werkt het meestal optimaal." Als de relatie langer duurt wordt duidelijk dat het begrip voorspel meer omvat dan hoffelijkheid tussen de lakens. "Om haar in de stemming van wederkerigheid te brengen moet de man een hele reeks handelingen doen. Aandachtig naar haar luisteren bijvoorbeeld. Maar ook huishoudelijke taken uitvoeren en samen naar de schouwburg gaan."

Helaas hebben mannen niet altijd zin in al die heisa. En dan begint het gedonder dus. Wijnberg:
" 'Ik wil mezelf zijn', hoor ik mannen geregeld zeggen. Daarmee bedoelen ze dat ze na het werk thuis willen neerploffen op de bank, in plaats van haar even te helpen met het eten." Regelrechte zelfmoord voor de relatie, meent de relatietherapeut. "Want zodra de man zich als een hork gedraagt, ontpopt zij zich tot een heks."

In het heetst van de strijd belanden koppels op de bank bij de relatietherapeut. Wijnberg: "Tegen de man zeg ik altijd als eerste: zet die machtsstrijd uit je hoofd. Als je een gemakkelijk leven wilt, vraag haar dan hoe ze het hebben wil. Zodra een man zijn vrouw bepalend laat zijn, is zij ook genegen om hem aan zijn trekken te laten komen. Zo kom je samen in een opwaartse spiraal terecht. Zij zet de lijnen uit, dus raakt zij tevreden. Zij blij, hij ook blij.

Het klinkt wat oneerlijk, de man die voortdurend een knieval moet maken voor de vrouw. "Vrouwen hebben over het algemeen meer verantwoordelijkheden dan mannen", redeneert Wijnberg. "Daarnaast kampen ze met allerlei lichamelijke ongemakken - denk aan zwangerschap, bevallen, borstvoeding, ongesteldheid, overgang - die mannen niet hebben. Dat alleen geeft vrouwen meer zeggenschap. Van nature is het ook nog eens zo dat mannen van minder zaken een probleem maken. Dus waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?

Door Ingrid Beckers in de Leeuwarder Courant

Hester van der Velde

Posted: 08:58, 14/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Film kijken - Sacha

Hier alweer een blogje van mij, als ik toch bezig ben... :)

Milou had en blog geplaats over de film 'The Experiment'. Toevallig heb ik deze film onlangs gezien (lang leve gratis downloaden!). Ik had hoge verwachtingen van de film, ik hou wel van psychologische thrillers. Echter is de film nogal ongeloofwaardig. Naast dat het wel een beeld geeft wat gegeven macht met iemand kan doen is het allemaal nogal overdreven. Het experiment duurt twee weken en na twee dagen ligt iedereen al met elkaar overhoop, zonder dat daar echt aanleiding voor is. Toch is het leuk om de film gezien te hebben en er over na te denken. Maar ik zou er niet voor naar de bios gaan...!

Iemand (het spijt me dat ik niet meer weet wie) had het ook over een gelijksoortige film over een experiment in een klas. Het lijkt me inderdaad leuk om deze film samen te kijken en daarna kunnen we dan even meningen uitwisselen! Zoveel lesuren hebben we niet dus moet kunnen dacht ik zo! Jammer dat we tussen de lessen op maandag maar 3 kwartier hebben anders konden we hem dan bekijken, of in twee delen, dat kan natuurlijk ook!


Posted: 01:00, 14/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

I find you very attractive...

In een van de eerste colleges hebben we het gehad over een experiment waarbij vrouwen aan mannen vroegen of ze met ze naar bed wilden. Een bekend experiment van Russell Clark, waaruit bleek dat mannen veel gretiger zijn dan vrouwen. Psychologie Magazine heeft de proef op de som genomen!



Trouwens, Milou had het over het gevangenisexperiment (dat wilde ik ook over gaan bloggen :P). Ik vond een interessante link met allemaal informatie over dit experiment. Er staan ook foto's en filmpjes op, die tijdens het experiment gemaakt zijn.

http://www.prisonexp.org/

Lotte

Posted: 23:56, 13/2/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Wedekerigheid - Sacha

Ik ben een gezelligheidsmens. Ik ben het meest gelukkig als ik veel mensen om me heen heb in een ontspanne setting. Ik werk niet voor niks in een kroeg en heb een relatie met iemand die net zijn eigen cafe gestart heeft. In het uitgaansleven zorgt geld nog weleens voor onenigheid, de een geeft steeds rondjes en de ander profiteert er lekker op los. Sommige worden hier boos om. Ik kan me daar weinig bij voorstellen, dan geef je dus een drankje weg, maar je wil er wel weer een voor terug! Geef dan ook niks weg denk ik dan, dan doe je het alleen uit beleefdheid, of omdat het zo hoort.

Een van de 6 principes van overtuiging van Cialdi is: Wie geeft die krijgt...

Ik vind het erg interessant om hier de komende weken me in te verdiepen. Ik heb nog geen daadwerkelijk experiment bedacht en eerlijk gezegd is een hypothese ook nog ver weg...Dus iemand leuke ideeen over?


Posted: 23:45, 13/2/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Wat ging er om in het hoofd van Mubarrak?

Dit artikel kwam ik tegen toen ik op zoek was naar inspiratie voor ons blog. Erg interessant en actueel, wat gaat er om in het hoofd van een dictator en hoe kan het dat niemand in opstand komt?

http://www.time.com/time/health/article/0,8599,2048708-2,00.html

Lotte

Posted: 23:12, 13/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Verantwoordelijkheid voorbijgangers – experiment Milou

Er ligt een acteur op straat te ‘sterven’ en we lopen hem (bijna) allemaal voorbij. Er zit een baby opgesloten in een auto op een warme dag en ook hem lopen we (bijna) allemaal voorbij. Beide zijn zware voorbeelden die -wanneer ze werkelijkheid zouden zijn- zelfs de dood tot gevolg kunnen hebben. De meeste mensen willen daar niets mee te maken hebben en grijpen daarom niet in.

Maar, hoe zit het bij lichte gevallen? Bijvoorbeeld wanneer iemand in de trein slaapt terwijl de trein bij zijn eindpunt is? Of wanneer de band van je fiets lek is, en je niet verder kunt fietsen? Word je dan geholpen door voorbijgangers?

Dit is het onderwerp van mijn experiment. Hoe ik het precies uitwerk, moet ik nog uitdokteren.

Posted: 20:59, 13/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Responsibility of Strangers - Social Experiment

http://www.youtube.com/watch?v=tzLZD1gA5us


Zouden we niet iedereen moeten helpen, ongeacht wat het slachtoffer doet/zegt/hoe diegene eruit ziet? Hier een experiment waar je er al gauw achter komt hoe men hierover denkt.

Karen


Posted: 19:36, 13/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Onderwerp experiment - Marloes

Is het waar dat mensen negatieve berichten beter onthouden dan positieve berichten? Kunnen zij de strekking van een negatief verhaal beter aan iemand uitleggen dan die van een positief bericht? En hoe zit het eigenlijk met neutrale woorden, vergeten mensen die sneller omdat daar geen directe emotie aan verbonden zit?

 

Om hier achter te komen wil ik graag een experiment doen waarbij ik verschillende mensen drie verschillende teksten laat lezen, namelijk eentje met een positieve ondertoon, één met negatieve ondertoon en een tekst die enkel neutrale informatie bevat. Vervolgens wil ik de proefpersonen vragen om in het kort te vertellen wat zij gelezen hebben. Om duidelijk te verifiëren wat de personen onthouden hebben, zullen er in elke tekst enkele steekwoorden zijn opgenomen die expliciet negatief of positief van aard zijn. Door te controleren hoeveel steekwoorden de personen in hun samenvatting noemen (of woorden van gelijke strekking, het woord vreselijk komt bijvoorbeeld veel overeen met het woord verschrikkelijk) kan ik concluderen of het effect van woordkeuze inderdaad zo groot is als beweerd wordt in onder andere het artikel op Kennislink (waarvan ik een link heb gepost).

 

 

Marloes


Posted: 18:07, 13/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Uitleg over NeuroLinguïstisch Programmeren

Op deze website vind je een uitgebreide uitleg over wat NLP precies is, wie het bedacht heeft en waarom, en voor welke doeleinden je het kunt gebruiken. Kijk vooral even bij de pagina Vragen over NLP (te vinden onder het kopje Neuro Linguïstisch Programmeren waar je via de homepage op komt).

Er staat ook een korte toelichting over representatiesystemen op (onderaan bij vragen) waar de les Analysevaardigheden van maandag over gaat.

 

En hierbij nog een andere website, waarop het verschil tussen impliciet en expliciet geheugen en het begrip priming worden verduidelijkt.

 

Marloes

 


Posted: 16:18, 13/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Hou vast die vrienden!

Een leuk artikeltje uit de Quest Psychologie, omdat we allemaal wel aan social media doen.

"Stop met ontvrienden! 2009 en 2010 waren jaren waarin we massaal onze accounts op Hyves, Facebook en LinkedIn zuiverden van vage bekenden, of zelfs geheel verwijderden. 'Ontvrienden' is door Van Dale zelfs tot Woord van het Jaar verkozen. Alleen zeggen onderzoekers van Birgham Young Universiteit in de Verenigde Staten nu dat het geen goed idee was om je kennissen te lozen. Zij maakten de balans op van 20 jaar onderzoek naar het belang van sociale contacten. Met de resultaten van 148 studies sloegen ze aan het rekenen. Ze ontdekten dat mensen met goede sociale contacten 50 procent meer kans hadden om in leven te blijven tijdens een studieperiode van 7 jaar dan mensen die een minder sociaal leven leiden. Dat verschil in overlevingskans is vergelijkbaar met dat van rokers tegenover niet-rokers. En dan ging het niet alleen om ouderen. Op elke leeftijd kunnen vriendschappen je helpen. In een groep (dus sociale psychologie) voelen mensen zich verantwoordelijk voor elkaar, waardoor ze ook zichzelf beter verzorgen en minder risico's nemen."

Ik zou dus zeggen: Veel sms'en etc. met je vrienden! Heel verstandig; je zult er langer door leven ;)

Esther Heida


Posted: 13:34, 13/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Compliance

Ik kwam dit tegen toen ik me op internet aan het inlezen was over de principes van Cialdini. Ik zoek zelf trouwens vaak bronnen in het Engels, vooral op wikipedia geeft dit betere resultaten. Hieronder een korte uitleg.

Compliance

In psychology, compliance refers to the act of responding favorably to an explicit or implicit request offered by others. The request may be explicit, such as a direct request for donations, or implicit, such as an advertisement promoting its products without directly asking for purchase. In all cases, the target recognizes that he or she is being urged to respond in a desired way.

Foot in the door technique

Foot-in-the-door technique (FITD) is a compliance tactic that involves getting a person to agree to a large request by first setting them up by having that person agree to a modest request.

http://en.wikipedia.org/wiki/Compliance_(psychology)

http://en.wikipedia.org/wiki/Foot-in-the-door_technique

Het leuke van dit onderwerp is dat het heel goed toepasbaar is in communicatie. Met het experiment wil ik graag de foot-in-the-door techniek testen. Zijn mensen echt bereid een groter verzoek in te willigen, wanneer zij eerst een kleiner verzoek in hebben gewilligd. Zeggen mensen echt sneller B, als ze eerst A hebben gezegd? Het lijkt me leuk om het experiment toe te spitsen op een goed doel. Stel ik wil mensen een dag vrijwilligerswerk laten doen, helpt het dan ze eerst te vragen om een kleine eenmalige bijdrage (geld)? Ik kan het me moeilijk voorstellen, maar als het echt zo werkt, is het een handig trucje voor ons communicatie mensen!

Lisanne


Posted: 19:31, 12/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Als er één schaap over de dam is volgen er meer...

--Lidewij--

Posted: 13:14, 12/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Kliekjes

Sommigen hadden er de tijd van hun leven, anderen vergeten deze tijd het liefst zo snel mogelijk. Ik heb het hier over de middelbare school (al is het alweer een poosje geleden). Kliekjes hoorden hier bij. Hoorde jij bij de populaire meiden? De sporters? Of de nerds?

In Amerika is hier de populaire reality show High School Reunion op gebaseerd. In dit programma worden 16 klasgenoten van de Chaparral High School (Class of 1989) na twintig jaar in een huis bij elkaar gezet. Uit het programma blijkt dat de meesten hun High School imago nog niet kwijt zijn geraakt. Neem nou Cyndi, op de High School was zij één van de nerds. Nu is zij een knappe vrouw en zegt zelf totaal niet onzeker te zijn. In de show wordt ze geconfronteerd met de populaire meiden van toen en voelt zich weer onzeker. Iets wat ze zelf nooit had verwacht.

Dr. Phil nodigde Cyndi (nerd), Elena (populaire cheerleader), Eric (homoseksueel) en John (populaire sporter/pester) uit en praat met hun over hun High School Reunion. Op de site van Dr. Phil zijn fragmenten en gesprekken te zien uit deze aflevering. De gehele aflevering van Dr. Phil is helaas niet online te zien, evenals de afleveringen van High School Reunion.

Kijk hier voor de fragmenten van Dr. Phil:

- http://www.drphil.com/slideshows/slideshow/5589/?id=5589&showID=1403
- http://www.drphil.com/slideshows/slideshow/5589/?id=5589&slide=1&showID=1403&preview=&versionID=
- http://www.drphil.com/slideshows/slideshow/5589/?id=5589&slide=2&showID=1403&preview=&versionID=
- http://www.drphil.com/slideshows/slideshow/5589/?id=5589&slide=3&showID=1403&preview=&versionID=

Hanna


Posted: 12:09, 12/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Test: Stroop-effect (Inge)

Leuke test om zelf te doen! Heb 'em zelf ook gedaan en moet zeggen dat het in het begin best lastig was. Op een gegeven moment kijk je niet meer naar het woord en zie je alleen nog de kleur. Het doel van het experiment is dat je zo snel mogelijk aangeeft in welke kleur het woord is afgebeeld. http://zap.psy.utwente.nl/zaps/zaps/zaps/stroop.res/frames.html

Posted: 22:48, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Ontdek de neppe glimlach (spot the fake smile)

Leuk testje: je moet eerst aangeven hoe optimistisch je in het leven staat en of je verwacht goed of slecht te zullen zijn in de test. Daarna krijg je 20 korte filmpjes te zien van mensen die al dan niet oprecht glimlachen. Aan het einde krijg je te zien hoeveel je goed had en ook welke personen je fout had ingeschat.


David Vlietstra

Posted: 22:38, 10/2/2011
Comments (8) | Add Comment | Link

Het bedenken van een experiment.

Leuk dat er al wat ideeën voor experimenten binnendruppelen op deze pagina. Ik hoop dat jullie eruit komen. Zoals gezegd: haal vooral inspiratie uit het dagelijks leven (Jorrit had al een mooi voorbeeld) of laat je inspireren door de theorie in de boeken.

Doordat jullie ook het boek Invloed lezen, ben je misschien geneigd te denken aan een experiment in deze richting, en dat is natuurlijk prima. Maar sociale psychologie heeft nog veel meer centrale thema's waar je aan zou kunnen denken, zoals je in het boek van Roos Vonk ook wel kunt lezen: aantrekkingskracht, anderen beoordelen, zelfbeeld en zelfvertrouwen in combinatie met anderen om je heen (opwaarts en neerwaarts vergelijken), prestaties in een groep, etc.

Met foto's van knappe vrouwen of mannen kun je bijvoorbeeld leuke dingen uithalen op het gebied van zelfvertrouwen. En op het gebied van aantrekkingskracht zijn ook leuke experimenten gedaan, die je kunnen inspireren. Als mensen elkaar vaak ontmoeten/zien (zelfs zonder ooit met elkaar te spreken), dan vinden ze elkaar automatisch aardiger. En denk eens aan verschillende soorten taakjes die je hetzij in een groep, hetzij individueel kunt laten uitvoeren.

Bedenk ook dat het experiment helemaal niet ingewikkeld hoeft te zijn. Soms is het zelfs 'hoe kaler hoe beter'. Een voorbeeld hiervan was het 'mannen door deze deur, vrouwen door de andere deur' experiment, wat misschien niet puur sociaal-psychologisch was, maar wel een voorbeeld van eenvoudig en effectief. Benodigdheden: twee A4-tjes en plakband.

Laat je in je denkproces niet teveel tegenhouden door praktische belemmeringen in het opzetten van het experiment. Als je erg enthousiast bent over een bepaald fenomeen dat je wilt onderzoeken, dan komt er uiteindelijk vast wel een haalbaar experiment uitrollen. Lees zoveel mogelijk theorie over je interessegebied en kijk naar het soort experimenten dat al uitgevoerd is. De kans is groot dat hét idee dan ineens komt bovenborrelen.

Heel veel succes in jullie denkproces en ik volg deze pagina met grote belangstelling. Voor vragen mag je me altijd mailen.

Hartelijke groeten!
David Vlietstra

Posted: 22:03, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Kuddegedrag - nav het experiment van Jorrit

Ik heb nog een leuk voorbeeld van het kuddegedrag van mensen dat Jorrit wil onderzoeken. Dit gedrag komt ook met name overeen met de reactie van David Vlietstra op de post van Jorrit:

 

Tijdens een vakantie afgelopen zomer op Rhodos (Griekenland) bezochten mijn vriend en ik de ruïne van een oude vesting. Eromheen was een leuk ouderwets dorpje gebouwd, dat zeker de moeite waard was om te fotograferen, net als de vesting zelf. Uiteraard maakten alle mensen praktisch dezelfde foto's, als de één iets mooi vindt dan denkt de ander kennelijk dat die persoon gelijk heeft, ook al boeit het hem niet watvoor kanonnen ze destijds gebruikten, maargoed.

 

Mijn vriend en ik merkten op dat het wel erg vaak gebeurde dat mensen al heel snel foto's van iets maken als anderen dit doen, zonder eigenlijk zelf goed te kijken. Nou is dit vrij logisch bij een uiteengevallen maar monumentaal en vroeger uiterst belangrijk hoopje stenen, maar we wilden proberen of dit gedrag ook voor kwam op plekken waar niets te zien was dat in de boekjes van reisorganisaties/ANWB als 'bezienswaardigheid' vermeld staat. Dus liep ik een steegje in het oude stadje in, waar alleen een oude scooter en enkele vuilnisbakken stonden, en maakte ik een foto. Geloof het of niet, maar het duurde nog geen seconde of de volgende, toevallig passerende toerist stond naast me met zijn camera in de aanslag! Zonder te kijken naar de (ontbrekende) fotogeniekheid van het steegje klikte hij op het knopje en liep weer verder. Das toch bizar!?

 

Om het verhaal nog erger te maken; we hebben ook ondervonden hoe onorigineel mensen tegenwoordig zijn. Enkele meters naast de vesting was een plantsoentje, leuke struikjes, bloemetjes, en in het midden de restanten van een oude boom die ooit omgekapt was. Een lege plek in zo'n prachtig plantsoentje, daar zou je juist een mooi standbeeld verwachten! Dus, creatief als we zijn, bedachten mijn vriend en ik dat mijn vriend op die boomstam zou gaan staan in de positie van 'de denker' (je weet wel, dat standbeeld van één of andere kerel die met z'n kin op z'n hand steunt en peinzend schuin naar boven kijkt) en dat ik daar dan een foto van zou maken. Zag er geweldig uit, pastte precies en zoiets is lachen als je het later nog eens terug kijkt of aan familie laat zien.

 

Foto gemaakt, wij lopen weg, horen gegiechel achter ons, draaien ons om... staat de volgende toerist op diezelfde plek in dezelfde houding! Das toch niet leuk meer? Goed, misschien waren wij ook niet de eersten die dit hebben gedaan, die plek vroeg gewoon om een standbeeld! Maar wij zagen het tenminste niet voor onze ogen gebeuren en volgden het voorbeeld op. Dan vraag ik me toch af hè, ben ik nou zo creatief, of zijn andere mensen zo inspiratieloos?!

 

Marloes


Posted: 22:01, 10/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Leuke website

Een leuke website met grappige, interessante weetjes op het gebied van psychologie. Ik twijfelde alleen of deze al eens genoemd is?

www.psychologisch.nu

Hillie


Posted: 21:05, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Film: The Experiment

Sandra postte al iets over de film The Wave/Die Welle. Een andere film met de veelzeggende titel The Experiment is ook een interessante. 

Trailer film The Experiment

Het verhaal
Twintig volwassen mannen doen mee aan een experiment en worden onder toezicht twee weken opgesloten in een nagemaakte gevangenis.

Doel: achterhalen hoe hun gedrag zich ontwikkelt door acht mannen tot 'bewakers' te benoemen en twaalf mannen tot 'gevangenen'. De gevangenen moeten zich aan de regels houden en de bewakers krijgen de opdracht de orde te bewaren.

Al gauw zorgt de ongebruikelijke machtsverhouding voor onverwachte gebeurtenissen. Met de dag wordt de scheidslijn tussen autoriteit en rebellie dunner. Zozeer zelfs, dat het een kwestie wordt van leven of dood, zelfs de wetenschappers staan dan machteloos...

(Volgens mij is van deze film ook een Duitse versie.)

Groetjes,
Milou

Posted: 19:45, 10/2/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Ideeën mijn experiment

Onderwerp: invloed door sociaal bewijs Het effect van anderen heeft invloed op gedragingen, gedachten en gevoelens van mensen. Mensen bepalen hun mening voor een groot gedeelte door naar anderen te kijken, sociale bewijskracht komt voor wanneer de situatie voor iemand onduidelijk is of wanneer iemand onzeker is. Mensen hebben dan de neiging bij het nemen van een beslissing dingen te doen die anderen ook doen, de kracht van de massa. Maar hoe uniek en eigenzinnig we ook allemaal denken te zijn, we blijven kuddedieren en passen onze mening en ons gedrag aan de groep aan. Mij lijkt het dan ook erg leuk om deze theorie te kunnen toetsen. Hierbij heb ik nagedacht over een aantal experimenten, ik zal hiervan 1 kort toelichten: Experiment 1: Binnen in het gebouw van de NHL hogeschool zijn er diverse oplaadpunten waar je de studentenkaart met geld kunt opladen. Tevens is het zo dat het drukst bezochte oplaadpunt zich midden in het gebouw bevindt vlak bij het NHL café. Hier bevinden zich twee oplaadpunten naast mekaar. Tijdens het middag uur (drukste situatie van de dag) zet ik drie wachtende personen voor één oplaadpunt, terwijl de andere gewoon vrij en functioneerbaar is. Uiteindelijk wil ik bijhouden hoeveel mensen zich aansluiten bij de rij van drie personen en hoeveel er op de vrije automaat stappen. Daarbij kan ik nog onderscheid gaan maken in vrouwen en mannen. Het leuke van deze setting is dat het mijzelf is opgevallen. Ik fietste vanuit het station langs de Rabobank om geld op te nemen en er staat vervolgens een kleine rij voor 1 van 2 automaten. Zonder dat ik het doorhad sloot ik me aan bij de wachtende rij... uiteindelijk bleek de andere automaat kapot te zijn maar dat had ik dus niet snel door! Jorrit

Posted: 16:13, 10/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Link vergeten, hier alsnog:

http://www.youtube.com/watch?v=fIeZHULOH_o

Posted: 16:10, 10/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Marketing en psychologie

Door de onderstaande link aan te klikken, krijg je een filmpje te zien van Javier Guzman over Marketing. Het gaat over hoe de consument gemanipuleerd wordt.. en hij legt dit nog al grappig uit. Veel plezier ermee! Jorrit

Posted: 16:07, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

de eerste indruk

Ik kwam dit artikel tegen:

http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/article/detail/844324/2007/02/27/Aardig-of-onaardig-Sociale-psychologie-voor-leken-over-de-eerste-indruk.dhtml

Het is misschien een beetje basis psychologie. Maar de eerste indruk is iets waar wij dagelijks mee in aanraking komen. Wanneer we in een winkel in gesprek zijn met een verkoper. wanneer we op school iemand die we niet kennen aanspreken, op het station, zwembad etc.

Soms vormen wij bij het horen van alleen een voornaam al een soort profiel van hoe iemand zou zijn. soms is het toeval en klopt dit profiel. Maar hoevaak gebeurt het jou eigenlijk dat je iemand verkeerd hebt ingeschat? en terug moet komen op die eerste (verkeerde) indruk?!

Selma Vos

 


Posted: 13:42, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Is het echt waar dat de eerste indruk voor slechts 7% wordt bepaald door wat je zegt?

Zo kwam ik deze bovengenoemde stelling tegen op het internet. [bron: www.eersteindruk.nl]

Posted: 13:08, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

"Sandra" Experiment verfilmd: The Wafe (die Welle 2008)

The wave is een al vrij oude film van een experiment op een school. Gymnasiumleraar Rainer Wenger start, tijdens een studieweek met als onderwerp 'Staatsvormen', een project in zijn klas met de bedoeling een dictatuur voelbaar te maken. Wat vrij onschuldig begint met begrippen als groepsdruk en discipline ontwikkelt zich na enkele dagen in een serieuze beweging met als naam Die Welle. Al op de derde dag beginnen de scholieren andersdenkenden uit te sluiten en het ene na het andere conflict escaleert.

 

Misschien is het leuk deze film een keer met zijn alle te bekijken. Het is gebasseerd op een waargebeurd verhaal en vrij heftig!

 

Ik heb de trailer toegevoegd, duurt 3 minuten! Ben benieuwd wat jullie er van vinden.

 

http://www.youtube.com/watch?v=JbTkdqYivuw


Posted: 12:26, 10/2/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Boeken en link plaatsen (Anneke)

Twee dingen

1. Het boek Invloed en het Groot Psychologisch Modellenboek liggen nu ook in de mediatheek. Het eerste boek is verplichte literatuur en tweede is meer ter inspiratie en kan je wellicht goed gebruiken bij het theoretische gedeelte van de p-taak van AOP. Invloed vind je op plaatsingscode: 369.3 CIAL en het modellenboek op 414.9 GROO (beide daguitleen).

2. Maak linkjes op deze blog clickable. Plak ze dus niet gewoon in het tekstvak maar via het knopje in de werkbalk: Invoegen link.


Posted: 10:05, 10/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Wordt een man dommer door het praten met een mooie vrouw?

Hij: “Wil je met mij iets gaan drinken?”
Zij: “Of ik met jou iets wil gaan drinken?”
Hij: “Ik vind dat jij wel een leuke uitstraling hebt”

Het programma ‘Ook getest op mensen’ onderzoekt of interactie met een mooie vrouw ten koste gaat van het cognitieve vermogen.   Oftewel,  wordt een man dommer nadat hij met haar heeft gesproken?

Misschien geeft dit jullie wat inspiratie voor het experiment dat we uit mogen voeren.
Link:
http://www.een.be/programmas/ook-getest-op-mensen/domme-mannen-door-een-mooie-vrouw

Groetjes,                                         
Engelien


Posted: 22:24, 9/2/2011
Comments (3) | Add Comment | Link

Interessant artikel + tips experiment

Hallo allemaal,

Dit artikel wilde ik jullie niet onthouden, het staat vol informatie over sociale psychologie en er staan een aantal voorbeelden van onderzoeken die gedaan zijn. Misschien dat die een inspiratiebron kunnen vormen voor jullie experiment, voor degenen die nog geen onderwerp hebben.

Groetjes Marloes

http://www.kennislink.nl/publicaties/taal-werkt-ook-ongemerkt


Posted: 18:02, 9/2/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Minor Toegepast Psychologie

Een belangrijk moment in de geschiedenis van de opleiding Communicatie, de start van de minor Toegepaste Psychologie. Een idee van Anneke, veel praten met collega´s, zoeken naar inhouden en naar balans in het aanbod. En nu de eerste studenten, leergierig, enthousiast en zoeken naar de "roots" van het communicatievak.

Wat heb ik met de minor Toegepaste Psychologie. Formeel vertegenwoordig ik de minor in het AT (AfdelingsTeam), maar ik wil vooral graag betrokken blijven bij de ontwikkeling van de minor. Heel benieuwd welke kant jullie opgaan, ik hoop dat jullie Anneke, Mirjam, Laura, Syts en David blijven bestoken met vragen en zelf ook het initiatief nemen om nieuwe onderwerpen aan te dragen.

Verder ben ik voor het NHL brede Excellentieprogramma altijd op zoek naar talent, studenten die graag nieuwe dingen willen doen samen met studenten van andere opleidingen en extra ects willen halen voor een Excellentstempel op hun diploma. Hiervoor een linkje

https://www.learningcentre.nl/index.php?page=403

Ik wens de minor veel succes, maak er met z´n allen een bijzondere ervaring van waar je met een tevreden gevoel op terug kijkt.

Renny Poelstra

 


Posted: 13:34, 4/2/2011
Comments (2) | Add Comment | Link

Interview Cialdini (Anneke)

Rick Nieman interviewt de auteur Robert Cialdini van het boek 'Invloed'.

Posted: 09:29, 2/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Aanbeveling (Anneke)

Zit je nog niet op Twitter, open dan een account. Er zijn veel organisaties en docenten (ook van universiteiten) die vanuit met een psychologische invalshoek twitteren. Op deze wijze kom je al snel op relevante onderzoeken en thema's. Je kan onder mijn volgers sneupen naar voor jou interessante twitteraccounts/ personen. Mocht je zelf denken dat je niks te melden hebt, je kan gerust een twitteraccount nemen en alleen maar 'volgen' (als een bron voor wetenswaardigheden). Succes.

Posted: 17:17, 1/2/2011
Comments (0) | Add Comment | Link

Tip (Anneke)

 

Laat je ook inspireren op de website van David. Veel blogs, veel filmpjes met experimenten etc.
www.davidvlietstra.nl


Posted: 08:20, 31/1/2011
Comments (1) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer