Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Miranda's BlogSpot

Description

Leuke frisse verhalen over mijn leven en het leven zelf.


«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Waar draait het om?

Misschien is het de leeftijd (28 pff), misschien zijn het de veranderingen van de laatste tijd, de hoop en de wensen die er nog zijn, maar ik vraag me steeds meer af waar het in het leven om draait. De een zegt geld, de ander zegt sex, sommige mensen vinden dat alles om liefde draait of om zichzelf. Hoe dan ook, het blijft een zoektocht, een vraag onbeantwoord.. Hoe druk kunnnen mensen zich maken als ze dat ene sms-je niet krijgen, er teveel werd berekend in de supermarkt, een collega die gewilde promotie heeft gekregen of de uitverkoop net voorbij is als je salaris is gestort. Hoeveel oppervlakkigheid is nog verantwoord? Er zijn in mijn optiek maar twee dingen waarop iedereen hetzelfde reageert en dat zijn ziekte en dood. Hierbij komen emoties los die bij elk mens hetzelfde zijn; machteloosheid, onvrede, onrust en verdriet. Alle overige emoties zijn eigenlijk te negeren omdat ze van tijdelijke aard zijn. Dat wil niet zeggen dat je er niet van moet genieten, van geld, sex, de liefde of jezelf. Maar blijf inzien dat alles tijdelijk is (kan zijn), relatief. Als je twijfelt of je van iemand houdt, stel je dan eens voor dat diegene ziek wordt of doodgaat, dan ontdek je je ware gevoel. Is dat niet waar het om draait, om gevoel? Een mens zonder gevoel of emoties is als een bos zonder bomen, zo vreselijk kaal en leeg. Dus blijven voelen, de emoties een juiste plek geven en er niet meer van maken dan het is. Want als je je gezond mag prijzen en alle dierbaren nog om je heen hebt, ben je emotioneel rijk. Het draait dus eigenlijk allemaal om nuchterheid, op je benen blijven staan zonder je te verliezen in allerlei emoties en het beste er van maken. Laat ik daar nou juist niet zo goed in zijn! Ik, de horoscooplezende, impulsieve, soms zweverige, hak-op-de-tak persoonlijkheid die constant uitdaging en avontuur zoekt. Owh, ik krijg het nog moeilijk in deze molen....:-| Gelukkig denk ik er morgen weer anders over ;)

Posted: 10:55, 22/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

In de pas lopen

Wie kan het echt? In de pas lopen die voor jou bestemd is. Je maakt keuzes, ondervindt de gevolgen daarvan en loopt verder. Lopen, lopen, iedereen gaat ergens naartoe. Sommigen weten precies waar naartoe met stevige stappen en anderen twijfelen voor eeuwig in hun wankelige loopje. Iedereen leeft zijn eigen leven, vanuit zijn eigen overtuiging en bekijkt het door z’n eigen filter. Moeilijk is dat niet, het zit immers in je en je filter is gevormd door de dingen die je mee hebt gemaakt. Toch zie je heel vaak dat mensen zich druk maken over ‘de pas’ van een ander. Er ontstaat onduidelijkheid, onbegrip en soms zelfs ruzie. Dit terwijl ik de overtuiging heb dat er maar weinig ‘echt slechte’ mensen zijn op de wereld die alleen bestaan om een ander ten gronde te richten. Als zulke mensen wel bestaan hebben ze het waarschijnlijk bovenal slecht met zichzelf. Als je eenmaal je eigen pas hebt gevonden is er altijd wel weer iets wat je uit je ritme haalt. Dat is niet erg en goed zelfs om weer te weten waar je naartoe liep en of je daar tevreden mee bent. Tevreden zijn is heel belangrijk in het lopen van de juiste pas. Je test en speelt met je ritme, je richting en de snelheid. Hopelijk lopen je partner en vrienden mee. Zij lopen uiteraard ook hun eigen pas maar het sluit vaak aan op jouw loopsnelheid. Zo niet, dan raak je verwijderd van elkaar. Is ook niet erg, je moet iedereen z’n pas in zijn waarde laten. Laat ze maar lopen. Als het zo moet zijn, kruisen jullie passen elkaar weer. Geef om je eigen pas, zorg dat je de juiste loopt en hecht geen waarde aan die van anderen. Zij doen ook wat ze denken dat het beste is. Ritmisch of melodisch, zwalkend of rechtlijnig, er bestaat niet zoiets als een goede of slechte pas. Als je maar niet door anderen laat bepalen welke pas je moet lopen. Als jouw pas maar de jouwe is...dan loopt het vast wel. ~met dank aan jou~

Posted: 10:51, 22/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hij & Zij - Feestje

‘Ik ga nog even lekker de stoomdouche in, ik ben zo moe’. Het bekende ritueel, alvorens zij naar een feestje gaan, start zich langzaam en net iets te laat op (as usual). Hij is zich aan het scheren, terwijl Zij de dagelijkse beslommeringen door haar poriën van zich af laat druipen met 50 graden. ‘Hoelang hebben we nog?’ vraagt ze zwetend en puffend. Hij pakt z’n telefoon om te kijken en tegelijkertijd gaat hij af. De zeer luide maar verkorte versie van All Night / Sander Kleinenberg schalt door de badkamer. Ook Hij heeft zich ooit laten neppen door die inspiratieloze Ringtone sukkels op televisie. ‘SMS ringtone aan naar 5656’. Oftewel, breng vooral je geld weg voor 2 seconden kansloze herkenning om er vervolgens niets meer mee te doen. ‘Ha ha lachen, zo’n ringtone’ .. en het moment is weer voorbij. Betaal je daar nu werkelijk € 1,50 voor? ‘Gelukkig hebben we een Teakhouten vloer’ roept Zij hem na terwijl hij de kamer uit en de trap afloopt. Dat doet hij altijd wanneer hij aan het bellen is, lopen en ijsberen. Of het nou een zakelijk gesprek is of begint met ‘Mogge maat’ (zijn manier om intimi te begroeten), de vloer blijft niet gespaard. Nu weet ze nóg niet hoe laat het is, dan maar douchen. Terwijl de Schotse douche in haar nek klettert en de stoom langzaam veranderd in condens aan het plafond, ijsbeert Hij weer de badkamer binnen waardoor ze een gedeelte van het gesprek opvangt; ‘Tuurlijk willen wij dat project graag doen Ferdinand, maar alleen als de koffie klaarstaat om zeven uur hahaha’ zegt Hij zelfverzekerd. Zou het echt zo zijn? Gunnen ze hen dat enorme project van 18 appartementen waardoor zij komend jaar verzekerd zijn van een stabiele basis? Nog compleet doorweekt maar opgewonden springt Zij uit de douche. Mannen zijn al niet in staat meerdere dingen te doen naast een telefoongesprek maar als hij daarbij ook nog aan het ijsberen is, is het helemaal onmogelijk zijn aandacht te trekken. Toch zwaait ze uitbundig met haar fuchsia handdoek om oogcontact af te dwingen want uiteraard wil ze NU weten of het dit project betreft. Teleurgesteld komt ze erachter dat dit ~o ja~ het enige moment is waarop je nat en nakend voor hem kunt dansen maar hij niet in staat is daarop te reageren. Hij hangt op...verwachtingsvol kijkt ze hem aan. ‘We hebben het schat!’ Yes! Wat een euforie, de bekende handenklap (symbool voor als zij samen iets gepresteerd hebben) volgt, met iets meer enthousiasme dan normaal ~au~. Daarna volgt een soort vredesdans, waarbij ze zich niet lijken te storen aan de afwezigheid van kledingstukken. Met kriebels in de buik over de mogelijkheden, bespreken zij het project van voor tot achter, terwijl Hij zich van verder vuil ontdoet en Zij schone kleding aantrekt. Het plan van aanpak, de uitvoering en de winst, alles komt aan bod in het daaropvolgende uur. Zij hebben wel vaker last van het verzeild raken in dromerige discussies over de zaak of het leven, zeker als het er zo positief uitziet en zeker als zij eigenlijk al ergens hadden moet zijn.... ‘Shit’, de wolk waarop ze zaten ploft in een klap uit elkaar. ‘Het is al negen uur geweest, opschieten!’. Met een gehaast, maar positief gevoel (dat kan blijkbaar) sprokkelen zij alle benodigdheden voor het komende feestje bij elkaar en springen in de auto. Eenmaal aangekomen krijgen zij de bekende reacties van vrienden en bekenden; ‘Zo hebben jullie eerst je eigen feestje gehad?’. ......... Zij kijken elkaar aan en schieten in de lach, het 2e feestje kan beginnen! :D

Posted: 14:05, 16/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hij & Zij - Nieuwsgierig

‘Lukt het nog?’ zei Zij met licht sarcasme terwijl ze met de riem klaarstaat. ‘Ja laat mij maar even schat, je weet toch....’ Ja ze wist het maar al te goed...het enige van hun gezamenlijke leven wat niet gezamenlijk is. Het enige onderdeel wat hij voor haar achter houd en wat ze zeker nooit, maar dan ook nooit te zien zal krijgen, al blijven ze nog 80 jaar bij elkaar. Zij snapt het niet want ze deelt gemakkelijk alles met haar partner, maatje en soulmate. Van haar beginnende kalknagel tot haar diepste gevoel en schaamt zich (nou ja bijna) nergens voor. ‘Waar komt het toch vandaan die schaamte?’ roept ze met de riem nog in haar hand en een grote rode bal in de andere, die ze tevergeefs in haar zak probeert te proppen. ‘Dat maakt niet uit, ik wil ut niet!’ roept Hij gefrustreerd. ‘Ga alvast anders, ik kom vanzelf’. Enigszins geïrriteerd struikelt ze de deur uit over de hond die zich inmiddels de riem én de bal eigen heeft gemaakt. Hij raakt daardoor los en rent de bekende route richting het konijnenhok van de buren. Het knuffelige beestje wat hier huist, wordt al 8 maanden door hun surrogaatkind geterroriseerd zodra hij daar maar even de gelegenheid voor ziet. Meestal wachten ze rustig af en komt de buurman hem vanzelf terugbrengen. Dit keer niet, Zij is er snel bij en Hij komt er (inmiddels klaar met ‘zijn ding’) ook aan gerend en stelt de retorische vraag ‘Zo zit hij er weer?’... Terwijl ze het konijn uit zijn benarde positie redden en de hond met een zwiepende routinematige beweging wegbonjouren, moeten ze er toch stiekem een beetje om lachen. ‘Ach gut, dat beest heeft geen rust’ zegt Hij grinnikend. ’Ik ook niet, voordat ik er een keer bij mag zijn...’ zegt Zij bijna dwingend. ‘Waarom zou je dat in godsnaam willen, er is geen normaal mens die dat wil’, waarop Zij antwoord: ‘Je weet toch met wie je getrouwd bent, een echte bnp-er’ (= bovennatuurlijk nieuwsgierig persoon). Ondertussen graaft de hond een gat dieper dan hij zelf groot is, in de netjes aangeharkte tuin van de buren (maar ze zijn er niet gelukkig). ‘Die bovennatuurlijke nieuwsgierigheid van jou heeft je niet alleen maar goeds gebracht toch? En je nieuwsgierigheid was daarna ook niet altijd bevredigd’. Lichtelijk aangedaan maar op een vreemde manier best opgewonden antwoordt ze ‘Ja, dat klopt’. ‘Waarom zou je nieuwsgierigheid dan bevredigd zijn als je bekend bent met mijn stoelgang gedrag?’ ... Zij kijkt hem met grote ogen aan, haalt haar schouders op en begrijpt zichzelf inmiddels ook niet meer. Vervolgens haalt ze de hond uit het gat waar hij nu zelf niet meer uit kan komen. Waarschijnlijk leren nieuwsgierige mensen meer dan gemiddeld, maar zeker niet alles is de moeite waard ;-)

Posted: 16:58, 11/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hij & Zij - Rammelen

‘Wat hoor ik daar zo rammelen?’ Zei Hij verontrust, terwijl Hij liggend in bed nog een roze koek naar binnen schoof. ‘Dat zijn m’n eierstokken schat....komt door dat schattige kleine mannetje waar we dit weekend geweest zijn. Maakt niet uit, gaat altijd weer over.’ ‘En als het dit keer niet overgaat?’ Zei Hij nog verontrustender. ‘Nou dan moeten we eraan geloven, zei Zij zelfverzekerd. Ik kan het wel aan hoor, of denk je dat ik het niet kan? ...’ Ja en dan kom je op een zeer kritiek punt in een relatie, de vrouw mag altijd zeggen dat een man het (nog) niet aankan om de verantwoordelijkheid te dragen voor een kind maar de man....nee die moet weten wanneer hij eerlijk mag zijn en wanneer hij haar in de waan moet laten. Aangezien deze man er een is die onder welke omstandigheden dan ook eerlijk blijft, antwoord hij: ‘Jij niet, jij bent nog zo met dingen bezig, daar kun je echt nog geen kind bij hebben.’ Waaaat?!!! Zoals het een goede vrouw betaamd krijgt de man eerst de volledige klaagzang over zich heen die duidelijk maakt dat hij juist degene is die de afgelopen jaren weinig, tot zeer weinig verantwoordelijkheid heeft getoond aangaande de privé-situatie, om vervolgens, met hoog volume te eindigen met de zin: ‘Als 1 het nog niet aan zou kunnen van ons twee, nou dan ben jij het wel!’ (herkenbaar?) Beide nemen nog een roze koek en overdenken de optie van het krijgen van een kind. Alles wat ermee te maken zou kunnen hebben, gaat aan ze voorbij, in gedachten, terwijl ze zwijgend naar hun flatscreen staren op de grote witte muur: Poepluiers, snottebellen, nooit meer uitslapen, stoppen met roken (en Zij ook met drinken), minder geld om uit te geven aan leuke dingen voor jezelf, geen spontane (sexy) acties meer, geen tripjes in de buitenlucht zonder veel gedoe, spontaan blijven slapen bij vrienden omdat je te ‘pissed out of your mind’ bent om ook nog maar je glas omhoog te houden, mogelijke problemen met ruimte en de hond, ze worden ziek, ze worden moe, alle zorgen en verantwoordelijkheden die het met zich meebrengt pfoei, het scoort nog geen hoge punten... Maar wat staat er eigenlijk tegenover? (van horen zeggen uiteraard) De liefde voor een kind is ongekend, een liefde die dieper gaat dan wat ook. (Hmja, klinkt mooi maar voelen kan ik het nog niet echt he). De glimlach van een kind maakt je hele dag weer goed, een schepsel wat voortgekomen is uit jullie liefde, wat je samen grootbrengt en verzorgt om het vervolgens te zien struikelen, vallen, opstaan, bloeien en leren. ~Prachtig~ Na deze overwegingen keken zij elkaar aan met een twijfelende, overpeinzende, licht glimlachende maar toch enigszins bedrukte blik... .... Het pak roze koeken ziet er inmiddels uit als een slagveld aan kruimels en overblijfselen (en dat in bed). .... ‘Nah, we wachten nog effies!’ :D

Posted: 16:57, 11/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hij & Zij - Part 1

Jahaa, ze heeft een nieuwe hobby, nou ze deed het al een tijdje maar deelde het niet met anderen. Om maar bij het begin te beginnen en ons eerst eens voor te stellen aan de lezers die ons niet kennen: Hij: 30 jaar, directeur van een aannemersbedrijf, gedreven, slim, vasthoudend (steenbok), recht voor z’n raap, nuchter, mentaal sterk, eigenwijs en koppig. Wil heel veel maar kan het soms niet. Hobby’s: tennis, golf, sex en bier. Zij: 28 jaar, werkzaam in zijn bedrijf, springerig, weet eigenlijk nooit goed wat ze wil (tweeling), duizendpootje, creatieveling, spiritueel, buigzaam en eigenwijs. Wil ook heel veel en doet het gewoon. Hobby’s: schrijven, sporten, koken, babbelen, muziek en sex (+ minstens 1 extra wisselende hobby per week). Deze twee delen hun getrouwde leven in vrijheid, zij hebben geen baas, wel een hond, dezelfde interesses maar passen eigenlijk totaal niet bij elkaar. Maken elkaar gek maar zijn daarom ook zo gek op elkaar. Hij heeft het vermogen haar terug te fluiten en zij zorgt ervoor dat zijn leven niet vreselijk saai wordt. Een goede basis? Dat vragen zij zich ook nog steeds af maar ze kunnen zeker niet zonder elkaar! Vele uitdagingen hebben deze twee niet uit elkaar gekregen in de zeven jaar dat ze samen zijn: Het hebben van een eigen zaak, 3 verbouwingen, de dood van een vader, geld te weinig, geld teveel, allerlei externe factoren, getrouwd zijn, verhuisd zijn, verliefdheden, nee zelfs de tijd niet! Hoe knap..?! Met een inlevingsvermogen van 0 (hij) en een gevoelsleven van 100 (zij) staan zij soms recht tegenover elkaar. Ze maken in ieder geval genoeg mee om er een boek over te schrijven. Boeken zullen niet snel in de winkel liggen, ik (zij) ben tenslotte de schrijver en kan me maar zolang vastbijten in iets. Daarom deze korte online verhalen over ons leven samen en met vrienden en familie...(wees gerust, geen namen en/of verwijzingen!) ;-)

Posted: 16:54, 11/10/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer