Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

mijn zwarte gat

Laatste augustusdag

19:43, 31/8/2011 .. 0 comments .. Link

Een uur voor het begint te schemeren, piept het zonnetje nog even tussen de wolken door. De laatste augustusdag zit erop, september loert al om de hoek.

Ja, nog steeds niet dakloos, en het ziet er naar uit dat er voorlopig nog geen executie plaats gaat vinden! Gisteren een telefoontje gekregen, dat de bank vooralsnog accoord gaat met een verlaging van de vraagprijs, en ik nog mag blijven. Wellicht vier ik nog kerstmis hier, en wordt 2012 hier in mijn eigen huis ingeluid...of dat dan echt de laatste kerst en oud en nieuw in dit huis voor mij wordt, hangt erg af van hoe de rest verder verloopt.

Spannend blijft het dus nog wel, binnenkort (mag ik toch hopen)  eindelijk een comparitie van partijen....Ik heb er gemengde gevoelens over, het ene moment ben ik vol hoop en het andere moment zakt de moed me in de schoenen.

Toch ben ik overwegend hoopvol, zo'n rechter laat zich niet om de tuin leiden door mooie praatjes en klinkklare leugens??

Ik ga ervan uit dat eerlijkheid het langst duurt, en dat rechtvaardigheid bestaat....

Dit ga ik winnen, ik kom hier uit, en nooit meer zal ik zo naief zijn, dat is dan mijn les geweest!



Relaxen

06:55, 20/8/2011 .. 0 comments .. Link

Het is stil gebleven...

Uiteindelijk gaat de bank acoord met een prijsverlaging van mijn huis, mag ik nog een maandje of wat blijven zitten en kan ik de rechtszaak gewoon doorzetten.

Een hele last valt van mijn schouders!

Natuurlijk ben ik nog niet helemaal uit de onveilige zone, maar het geeft me voor nu ontzettend veel rust te weten dat ik even een stapje terug kan doen, even pauze van de stress, die door mijn lijf heeft gegierd als een razende storm. Ik kan en mag relaxen!

En dan ook nog een prachtige dag vandaag, de zon schijnt haar augustusstralen al wanneer ik wakker word, dit is mijn dag!

Morgen? Ik zie wel!

 

 



Stilte

15:13, 4/8/2011 .. 0 comments .. Link

En we geven nog lang niet op!

Het is deze week (bijna eng) stil.

Geen telefoontjes,brieven of mailtjes tot nu toe, ik raak bijna in een relax toestand, geniet van de warme zonnestralen op mijn huid in mijn achtertuintje.

Dreigende wolken in de verte negeer ik gewoon, misschien waaien ze wel over?

Zou zomaar kunnen, toch???



help

06:56, 3/8/2011 .. 0 comments .. Link

3 augustus, de deadline is al voorbij, en ik zit nog in mijn huisje.

Geen berichten gekregen, geen post, geen mail, geen telefoon.

So far, so good.

Toch bespringt de paniek me zo nu en dan (en dan meestal zodra mijn vermoeide hoofd het kussen raakt).

Ik heb immers nog steeds geen vervangende woonruimte kunnen vinden, de oplossing is nog niet in zicht.

Gisteren heb ik bijna letterlijk mijn kop in het zand gestoken op het stampvolle strand van Domburg, maar vandaag tikt de regen gestaag tegen de ruiten, even ergens heen vluchten zit er dus niet in.

Dat wordt dan een dagje googelen, uitvogelen hoe en wat nu verder, proberen te toveren met de laatste euro's, ofwel weer gewoon een dagje overleven....

Eigenlijk zou ik het liefste gewoon een groot bord om mijn nek willen dragen met de tekst : HELP!!!



WEEKEND

14:59, 30/7/2011 .. 0 comments .. Link

Zaterdag. De post is al geweest, en nog steeds ligt er geen LAATSTE aanmaning,sommatie, dwangbevel of wat ik dan ook moet verwachten op de mat.

Nog altijd heb ik een miniscuul klein sprankje hoop, dat het nog goed komt, vóór het bereiken van die deadline.

1 augustus 2011, een magische dag,de dag van de waarheid.

Terwijl de wereld om mij heen gewoon verder draait, met alle ellende die daarin te vinden is, brokkelt mijn zekerheid steeds verder af, en blijft de wanhoop groeien. Niets is zeker, alleen dat we allemaal zullen sterven. Sterven doe je niet ineens, maar elke dag een beetje, als we aan de woorden van Toon Hermans denken.

Misschien is al deze angst wel totaal buiten proporties.

Blijkt dat ik morgen wakker word uit een langdurige nachtmerrie, en wat ik dacht te dromen tijdens die nachtmerrie, de werkelijkheid.

Of ben ik langzaam gek aan het worden?

Net als in die film, ik weet niet meer hoe die heet, maar daar dromen de personages ook hun hele leven, bizarre film. Uiteindelijk zijn ze gewoon compleet getikt.

Het is koud, bijna augustus, maar de thermometer geeft slechts 17 graden aan.

Buiten wappert mijn wasje in de frisse wind, de buren maken herrie, ze zijn aan het verbouwen, in de straat zie ik mensen met boodschappentassen vol etenswaren lopen, fietsen...

Het leven gaat gewoon door, zelfs dat van mij!



Zen

11:49, 29/7/2011 .. 0 comments .. Link

Vrijdag, voor degenen die werken de laatste dag van de werkweek.

Weekend voor de deur, geen bedrijf zal me bellen om me slecht nieuws te brengen. Wel jammer dat de post gewoon ook op zaterdag komt. Wanneer die geweest is op zaterdag ochtend, ontspan ik me altijd een beetje, niet al teveel, want dat lukt sowieso niet met dat zwaard van damocles boven mijn hoofd.

Ook al werk ik niet, het is wel weekend, ik sta me toe wat langer op bed te liggen en wat langer in  mijn ochtendjas rond te hangen, er zal geen deurwaarder op mijn stoep staan. Niet dat dat al eens gebeurd is, maar het zou zomaar kunnen en het is een geruststellende gedachte, die op zondagmiddag alweer plaats maakt voor het opkomende rotgevoel, de adrenaline begint weer te stromen en angst besluipt me, angst voor een nieuwe week, wat zal er nu weer allemaal gebeuren??

Ik had besloten dat ik het los zou laten, ik bedenk me dat er NU nog niets aan de hand is, ik heb nog steeds een dak boven mijn  hoofd,  nog brood en koffie in huis, het warme water stroomt nog en ik kan normaal naar de wc.Wie dan leeft, die dan zorgt.

Ik maak me niet druk om de grijze massa wolken buiten, ik maak me niet druk om mijn lege bankrekening, niet om het onkruid tussen de tegels, nergens meer om. Ik laat me meestromen op het ritme van de wereld.

Haal diep adem, in en blaas het langzaam uit, ik laat alles los. Ik ben bereid om te vergeven, bereid om te aanvaarden, bereid om gelukkig te zijn....

Tel mijn zegeningen en ben dankbaar....Ik ben bijna ZEN...hihihi



Aanvaarding

22:28, 26/7/2011 .. 0 comments .. Link

Dinsdag.

Vandaag heb ik geprobeerd te aanvaarden dat het onheil niet meer te keren is.

Dat wil zeggen dat ik de hele dag op zoek ben geweest naar alternatieven, waar kan ik heen als ik mijn huis uitgezet word? Ik was vorig jaar juli al ingeschreven bij de regionale woningstichting, dus ik heb 21 punten. Genoeg om op het aanbod te reageren, al gaat degene met de meeste punten altijd voor. Toch heb ik gereageerd op een woning in Goes Noord, het was de enige woning in Goes die beschikbaar is, dus ik schat mijn kansen niet echt hoog in, maar je weet maar nooit, misschien heb ik eens een keer geluk???

Ook ben ik op zoek gegaan naar antikraakwoningen, ik kwam op een site waarin er 3 staan, bij mij om de hoek nog wel. Reageren kon pas ná betaling van 10 euro, voor mij op dit moment een hoop geld, maar je moet wat...Na de betaling kon ik inloggen op de betreffende site, maar tot mijn grote verbazing bleken de antikraakwoningen ineens niet meer te vinden, gekker nog, mijn zoekopdracht naar antikraakwoningen in Goes, of zelfs Zeeland gaf aan , dat er niks beschikbaar is...Weer een manier om radeloze daklozen 10 euro afhandig te maken!!!??? Welja, ik ben al zoveel gen***d dat dit er ook nog wel bij kan.

Morgen toch maar eens bellen, want dit pik ik niet.

Al weet ik, dat mijn telefoontje waarschijnlijk niks oplevert, me alleen nog meer energie kost, en dat kom ik al zo tekort. Ik ben echt ontzettend moe.

Een vriendin van me, die me dacht te kunnen helpen, belde me nog vlak voor ik naar bed wilde gaan, dat ze niets kon doen. Ik had er al geen rekening mee gehouden, maar het valt toch weer even tegen....

Een andere vriendin zei dat iedereen wel iets heeft....tja....weet ik!!!

En zo heb ik besloten, dat ik maar gewoon moet aanvaarden, dat ik de strijd en daarmee alles verloren heb, dat mijn huisje straks niet meer mijn huisje is, en dat ik niet weet waar ik terecht kom, en dat ik La Solitide als tweelingzuster moet accepteren.

 



een nieuwe week

09:56, 25/7/2011 .. 0 comments .. Link

Maandag. De eerste dag van een nieuwe week. Nog 1 week voor de deadline, zoals de bank het noemt.

Ik zoek alle sites af naar mogelijke opvang vanaf dat moment. Het zou namelijk niet ondenkbaar zijn, dat er een deurwaarder met een grote vrachtauto komt die mijn huis leeghaalt en mij op straat gooit...

Niet 'niet ondenkbaar' maar zeer waarschijnlijk zelfs.

Het wonder wat nog zou kunnen gebeuren moet opschieten, anders haalt die de deadline niet!!!

Ik denk dat ik er alles aan doe, heb gedaan, om het onheil te keren. Meer ligt niet binnen mijn mogelijkheden.

Met angst en beven wacht ik de post af, zodra ik de postbode door de straat zie lopen, sta ik zo'n beetje paraat en trek de post bijna door de brievenbus heen uit haar handen. Met trillende vingers open ik elke envelop.

Nog 1 week tot de deadline, de minuten tikken, mijn hartslag gaat voortdurend zo snel alsof ik aan het hardlopen ben, mijn maag draait zich elke seconde om, mijn  bloeddruk is torenhoog. Als het zo doorgaat, kunnen ze me met de ambulance uit mijn huis komen halen al vóór de deadline....



neerwaartse spiraal

11:27, 24/7/2011 .. 0 comments .. Link

Zondag, en weer een week voorbij.

Gisteren de lotto, even checken of..misschien...wie weet...het zou zomaar kunnen...???

Gespannen, deze keer niet als de rest van de tijd een negatieve spanning,  maar een zeuwachtige blije verwachting, surf ik naar de 'mijn lotto' pagina om te kijken of ...heel misschien ..toch?

Al snel zie ik dat het weer niks is geworden, de kans is ook zo klein, maar wel heb ik 3 euro, 2x 2 getallen goed, dat betekent dus nog 2 extra kansen, de anticlimax zet zich om in een nieuw gevoel van hoop en ik vul de getallen en kleur voor de volgende week in. Want je weet maar nooit...toch?? Wie niet waagt, die niet wint.

Gek, hoe je dromen kunnen veranderen, ik droom er nu alleen maar van dat ik niet uit mijn huisje hoef en dat ik mijn schulden in één klap kan afbetalen, zodat ik niet meer elke dag de postbode met angst af hoef te wachten, en elke maand moet schipperen om iedereen een klein stukje af te kunnen lossen.

Dat was eerst wel anders!!

Ik ben er allang achter dat geld niet gelukkig maakt, nu ben ik er achter dat schulden heel ongelukkig maken, kortom, alles draait toch om geld.

Als je niets meer hebt, kom je in deze maatschappij toch wel een beetje in een sociaal isolement, je kunt je vrienden niet zo makkelijk uitnodigen, ja, dat kan wel, maar er is niet veel gezelligheid aan als je ze niets anders dan thee of koffie of water kunt aanbieden, een klein feestje wordt lastig dan. En als ze jou uitnodigen, voel je je bezwaard, omdat je niet eens een bloemetje of flesje wijn kunt meenemen, dus je verzint een smoes zodat je niet hoeft te komen...uiteindelijk zullen ze je ook niet meer vragen. Uitjes zijn niet te betalen, een dagje shoppen is frustrerend, wijntjes op een terrasje te duur, van het geld voor een bioscoopje kun je een halve week eten!!

Ook het feit dat bijna iedereen alleen een mobiele telefoon heeft en je ze dus mobiel moet gaan bellen, wat veel te duur is als je op een sociaal minimum zit, zorgt er uiteindelijk voor dat je niet meer kan bellen en ze jou dus ook niet meer bellen....

Dan komt het moment dat je gewoon niemand meer wil zien, omdat je je zo rot voelt, en ook niet afhankelijk wil zijn van de gulheid van je vrienden/familie.....Bovendien kun je nergens over praten, het enige wat je bezighoudt is jouw eigen uitzichtloosheid, en alleen daarover praten is ook niet echt gezellig, maar als je niets zegt, vallen er weer pijnlijke stiltes, waarin je hoofd zich nog meer vult met je eigen sombere gedachten...

Aan de financiele afgrond staan betekent dus het begin van een neerwaartse spiraal, je komt in een sociaal isolement en daardoor raak je depressief, waardoor het nóg moeilijker wordt om normaal te functioneren.En je uiteindelijk echt de afgrond in gaat....

(zucht)...........Maar ik blijf geloven in een wonder!!!!



La solitude

09:27, 23/7/2011 .. 0 comments .. Link

Na een avondje gezelligheid, waarbij ik heel even alle sores van me af zet, komt de werkelijkheid des te harder binnen bij thuiskomst. Het liedje 'La Solitude', lijkt op zo'n moment speciaal voor mij geschreven. La solitude is mijn tweelingzuster, ze wacht me op achter de deur en sleurt me binnen, omhult me met duisternis en vergiftigt me met negativiteit.

Of zou het de brief zijn van de bank die ik ongeopend op de trap had laten liggen, maar die nu toch echt gelezen moet worden, je kop in het zand steken heeft tenslotte geen zin, doen of het er niet is, wil niet zeggen dat het er ook niet is. Vrolijk word ik toch al niet van al die post, maar deze brief doet me beseffen dat ik alle controle kwijt ben, dat ik een soort opgejaagd wild ben en er geen ontkomen meer aan is.

Slaap geeft verlichting, maar die kan ik natuurlijk niet meteen vatten. Mijn tweelingzuster ligt naast me en houdt me in haar verstikkende greep.

Als ik, na uiteindelijk toch een paar uurtjes slaap, wakker word, is mijn tweelingzuster vertrokken en is het eerste wat ik doe bidden om dat wonder, vanavond weer de lotto, ach, ik vraag niet zo heel veel, maar misschien alsjeblieft, vanavond...een leuk bedragje, al is het maar genoeg om uit deze shitzooi te komen??? Dat is mijn hoop, laat me maar, het is mijn lichtpuntje, elke week opnieuw, dus.....please...???

 



Ik raak het kwijt

07:49, 22/7/2011 .. 0 comments .. Link

Vannacht erg slecht geslapen. De kerkklokken tot 3 uur horen slaan, en om 7 uur alweer wakker, met een gevoel alsof er zojuist een dierbare is overleden, dat knagende gevoel net boven je maag.

Koffie, ik wil koffie, want ik voel de kracht in me wegstromen, en ik heb kracht nodig om verder te kunnen knokken. Als ik op de bank zit met mijn koffie valt ineens mijn hele leven in duigen. Ik neem de kamer in me op, het piepkleine achtertuintje, het uitzicht aan de voorkant op de andere jaren 30 huisjes. Ik heb het goed hier, het is mijn huis, ik voel me er thuis, maar ik weet dat ik afscheid moet nemen, dat ik het moet achterlaten en een intense huilbui overvalt me.

In de tuin hoor ik duiven koeren, een waterig zonnetje glipt net tussen de wolken door. Het zou een mooie dag kunnen zijn. Maar ik voel me triest. Beetje bij beetje verlies ik de controle over mijn zekerheden, die dus nooit zeker zijn geweest. En hoe hard ik ook probeer en hoe graag ik ook wil, ik raak mijn positiviteit kwijt.

 

 



Wrang, zuur, bitter.

21:32, 21/7/2011 .. 0 comments .. Link

Vandaag mijn verhaal, radeloos als ik ben, naar de media gestuurd, (misschien willen zij het plaatsen?), in de hoop dat er iets gebeurt, waardoor ik het tij kan keren, in elk geval dat ik nog even uitstel krijg van de bank tot ná afloop van de rechtszaak....

Het mocht niet baten, ik kreeg een vriendelijke afwijzing, men wil geen partij trekken, het is mijn woord tegen dat van de franchisegever, dat is natuurlijk ook zo.

Maar waar het mij om ging, was het onrechtvaardige gegeven dat ik omdat ik de financiele middelen niet heb, nu bij voorbaat ga verliezen, omdat ik niet verder door kan zetten!

Wrang, zuur, bitter, het zijn de eerste woorden die in me opkomen.Maar ik ben zover gekomen, en ik wil niet opgeven, ik zal doorvechten tot ik erbij neerval!

Morgen weer een dag, elke dag een nieuwe kans. Ik zal ook die grijpen.



van roze wolk tot zwarte sneeuw

08:07, 21/7/2011 .. 0 comments .. Link

Dit gaat over hoe je van een roze wolk in de zwarte sneeuw terecht kunt komen....over (te) goed van vertrouwen zijn, over een grote droom waar willen maken, maar bedrogen, en totaal berooid terecht komen in een ware nachtmerrie....van Dom tot dakloos.....

Hoewel mijn ‘ellende’ voor mij persoonlijk eigenlijk een ramp is, wilde ik er nooit een drama van maken. Tenslotte is het, vergeleken met de echte ellende die er is in de wereld (honger, oorlog, akelige ziektes) niet echt een drama. Ik probeer altijd te relativeren. Positief te blijven ook!

Maar ik ben nu echt ten einde raad, sommige dingen zijn oneerlijk en wat er nu met mij gebeurt is zo onrechtvaardig.

Even alles op een rijtje:

Nadat ik allerlei heftige en emotionele  vervelende dingen had meegemaakt, dacht ik een nieuwe kans te hebben gekregen.  Vlak na mijn scheiding werd bij mij de diagnose van een ernstige ziekte gesteld, waar ik gelukkig goed uitgekomen ben, (dit is natuurlijk niet mijn verdienste, maar voornamelijk van de wetenschap, en daar ben ik heel dankbaar voor) heb ik een zware een rugoperatie  doorstaan, met gipscorset van 3 maanden vanaf mijn middel tot aan mijn knieën, (met dank aan degenen die in die tijd onvoorwaardelijk voor me bleven zorgen), daarna dacht ik dat er weer licht aan de horizon was gekomen en dat ik een nieuwe start kon maken.

Omdat mijn grote wens was, dat ik weer een eigen zaakje zou kunnen drijven, en ik de liefde van mijn leven in het midden van het land dacht te hebben gevonden, wilde ik die dingen samenvoegen en uit de provincie Zeeland vertrekken….Ik ben niet over één nacht ijs gegaan, dat moge duidelijk zijn.

En toch ben ik door het ijs gezakt….

Omdat ik het niet in mijn eentje zag zitten, leek franchise mij een goede optie, immers, het stuk wat ik tekort kwam, zou de franchisegever aanvullen, me ondersteunen…. Franchise heeft als voordeel, dat beide partijen aan elkaar kunnen verdienen. Dacht ik dus...

Ik kwam (is een lang verhaal, waar ik hier niet helemaal over zal uitweiden) in contact met  een franchisegever, en na vele gesprekken, waarin deze laatste zich profileerde als een ware ‘expert’, die me op alle vlakken zou ondersteunen en aanvullen, besloot ik ervoor te gaan.

De franchisegever vond een ‘prachtlocatie’ in hartje Utrecht, en vertelde mij dat deze kans niet vaak voorkwam, dat ik die niet mocht laten schieten. Ik rolde vanaf dat moment van het één  in het ander, er kwam een prachtige prognose uit de bus, ik werd overal in meegesleurd.

Er was een gesprek met de accountant (een overigens gerenommeerde, dus niet een louche type) van de franchisegever die mij er nog verder van wist te overtuigen dat ik een goede beslissing zou nemen wanneer ik met de betreffende franchisegever in zee ging. Voor zover ik nog twijfelde, werden deze twijfels door de accountant weggewuifd. Dat de huur wel erg hoog was, ja, maar ik zat op zo’n goede locatie, en er waren zoveel passanten, en de franchisegever zou ontzettend goed weten wat ze deed…

Uiteindelijk maakte de accountant (in opdracht van de franchisegever) een prognose waar ook de bank brood in zag.

Ik investeerde al mijn geld, en sloot een lening af met als onderpand mijn huis, waar flink overwaarde in zat, en vertrok richting Utrecht, ik liet de bovenverdieping van het pand bewoonbaar maken en de inrichting van de winkel werd door de franchisegever gedaan, daar had ik zelf geen inbreng in, maar ik kreeg wel de facturen. Ook de inkoop werd geheel door de franchisegever gedaan. Achteraf gezien was ik blind van vertrouwen.

 In de tussentijd bleek mijn 'liefde' een dubbelleven te hebben geleid, hij verliet me en ik stond er  alleen voor in een stad waar ik niemand kende, maar ik zette het verdriet hierom van me af en dacht dan toch in elk geval één van mijn dromen waar te kunnen maken.

Zo opende ik de deuren van mijn winkeltje op 15 augustus 2009. Vol goede moed en energie begon ik aan het avontuur.

Al vrij snel bleek de prognose niet haalbaar, bleek de ingekochte collectie een regelrechte misser, en kon ik de huur niet meer opbrengen, teerde ik in en had zelf geen inkomen. Dankzij de kleine WIA uitkering die ik nog steeds had als gevolg van mijn medische toestanden, kon ik net rondkomen…..

De franchisegever deed niets, alleen hameren op het feit dat ik vooral de huur (ik huurde via de franchisegever, de contracten waren onlosmakelijk met elkaar verbonden en ik betaalde ook nog 10 % huuropslag aan de franchisegever) en de franchise-fee moest betalen.

Maar hoe hard ik ook werkte, ( ik stond zo’n 53 uur per week in de winkel en deed in de vrije uren de administratie, en sopte de vloeren en de ramen van de winkel op zondagochtend), het zat er gewoon niet in, en uiteindelijk, een jaar later kón ik niet meer, ik zat er financieel helemaal doorheen, maar ook mentaal en min of meer fysiek was ik compleet opgebrand.

Omdat ik niet zomaar wilde opgeven, besloot ik een advocaat in de arm te nemen.

Deze zei mij dat ik de contracten kon ontbinden en me beroepen op dwaling, omdat de franchisegever mij een totaal verkeerde voorstelling van zaken had gegeven.

Uiteindelijk heb ik op aanraden van deze advocaat de deuren op 1 november 2010 gesloten, de contracten van rechtswege ontbonden en ben ik een gerechtelijke procedure opgestart tegen de franchisegever, die tot nu toe voor 90 % door DAS rechtsbijstand wordt betaald.

Sindsdien ben ik elke maand mijn schulden aan de leveranciers aan het aflossen, ik had al snel een baan gevonden (weer terug in Zeeland en in mijn eigen huis) en los tot nu toe elke maand een groot deel van mijn salaris af.

De gerechtelijke procedure loopt nog steeds, en duurt eindeloos….Helaas zit er een limiet aan de rechtsbijstand, ik weet niet hoelang ik het nog vol kan houden.

En, door alles wat ik heb meegemaakt en het emotionele gebeuren daar omheen, ben ik uiteindelijk ingestort met de diagnose burnout/depressie/overspannen en zit thuis….Nu heb ik sinds juli 2011 geen werk en geen inkomen meer (wellicht kan ik terugvallen in de WIA, maar dat is slechts 626, - euro per maand, dus dat wordt een bijstandsuitkering)

De bank gaat nu mijn huis executoriaal verkopen, de schuld bij hen is aanzienlijk, ik heb nog 2 weken, en dan….??? Ik kan ook mijn andere schulden niet meer aflossen, wat betekent dat er waarschijnlijk een faillissement boven mijn hoofd hangt, in dat geval betaalt DAS geen rechtsbijstand meer (dat staat in een artikel in de polis, hoe absurd het ook is!)  en moet ik stoppen met de rechtszaak. De 10 % eigen bijdrage is sowieso niet op te brengen… En juist de rechtszaak zou mij weer een kans voor de toekomst kunnen geven. De franchisegever is hiermee enorm in het voordeel, deze komt er op deze manier mee weg en ik zit compleet aan de grond, dakloos, en zonder inkomen…..

Ik ben letterlijk een paar ton verloren, en ga nu nog verder het schip in omdat mijn huis ver onder de prijs zal worden verkocht. Dit was mijn pensioen ( omdat ik lange tijd zelfstandig ondernemer ben geweest en dus geen pensioen heb opgebouwd).

Ik zal jarenlang de schuldsanering in moeten en dat allemaal omdat ik dacht met een professioneel bedrijf zaken te gaan doen. Door alle regeltjes, word ik hoogstwaarschijnlijk failliet verklaard en kan ik niet doorgaan met de rechtszaak, terwijl ik al twee jaar elke cent omdraai om mijn schulden af te lossen, maar nu is het zover gekomen dat ik niet meer kan aflossen…..

Ik weet dat ook mijn hardwerkende ex-collegaondernemers op deze manier onderuit gaan, één is een half jaar na  mij gesneuveld, een ander is mij een half jaar eerder voorgegaan, weer een ander kan niet eens zijn personeel betalen, tegen mij durven ze wel te zeggen hoe ze ervoor staan (slecht) en hoe ze over dit franchisegebeuren denken (nog slechter) maar ze durven niet op te staan en het hardop te zeggen, uit angst alles kwijt te raken, ze zitten immers allemaal aan een contract vast……ook degenen die er mee gestopt zijn en flink geld hebben verloren of diep in de schulden zijn geraakt, durven niets te zeggen, omdat ze een contract hebben getekend waarin staat dat ze moeten zwijgen.

Ik weet ook dat er leveranciers zijn die naar hun centen kunnen fluiten….maar ook zij zwijgen in alle talen, de franchisegever is immers een grote klant?!!

Concreet sta ik binnenkort op straat , heb ik geen inkomen en geen toekomst, terwijl de heren franchisegevers gewoon doorgaan met hun leven en zichzelf voorzien van een (riant) salaris!

Kan dit zomaar in Nederland, is dit het rechtssysteem??? Gaat de machtigste (lees rijkste) dit winnen, en zal de zwakkere gewoon nog verder in het zwarte gat vallen?

Is er nog iets/iemand die mij kan helpen????



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Laatste augustusdag
Relaxen
Stilte
help
WEEKEND

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer