Ben niet zo van de doorstuur maar deze is toch wel uiterst grappig geschreven.

Gisteravond heel leuk en gezellig met Ceetje gegeten in DB en daarna naar TBS geweest (goh zie nu pas dat gisteren ook de premieredag was). De film is inderdaad volgens de lovende kritieken erg goed gespeeld én gefilmd, naar NLse maatstaven vind ik dan altijd. De ietwat slungelige en rauwe rol is TM op het lijf geschreven. Het is interessant omdat je je gedurende de film beseft hoe de verschillende feiten objectief in het nieuws naar buiten gebracht zouden worden, maar je het nu tegelijkertijd ook vanaf de andere subjectieve kant bekijkt. En je hebt natuurlijk intuitief toch al sympathie voor Theo Maassen. Sommige stukken die ernst zijn in de film zouden ook naadloos in een van zijn eigen voorstellingen als zijn macabere humor passen; 'Johan, we hebben je oma gevonden'. Je gaat er bijna om lachen. Ook wat dat betreft heel passend.

Moon: "En als je hier dan met Reinier zou lopen, komt 'ie altijd en overal iemand tegen" Ceet: "Oh, en dat vind je niet altijd even leuk he. Nou, met mij overkomt je dat niet zo vaak hoor" Moon: "Ja (zucht). Als je in het restaurant zit komt 'ie iemand tegen, als je staat af te rekenen komt 'ie iemand tegen, als je door de regen naar de bios loopt komt 'ie iemand tegen, als je snoep staat te scheppen komt 'ie iemand te... Oh hee, dat is Andries! Die heeft bij mij op ehbo gezeten."

Guus: "Dus dan zit je dinsdag en vrijdag op de Vu, Moon"
Ik (bezig): "Ja."
Guus: "En woensdag en donderdag op de .."
Ik: ".. advocaten. Ja."
(Ehmm......!)
Tis een beetje stil hier, komt soon weer verandering in. Had vanaf gisteren eigenlijk mijn eigen internet moeten hebben ware het niet dat toen ik de boel vrijdagavond had gekregen en vast in blijde verwachting aan het installeren was de stoppen 2 keer doorsloegen en het modem het nu niet meer doet, ik een brandlucht rook en na contact gehad te hebben met de technische helpdesk in de vorm van een niet bepaald geinteresseerde marokkaan die steeds duidelijk hoorbaar zijn lachen moest onderdrukken terwijl ik geirriteerd vertelde dat ik iedere keer in het donker kwam te staan als ik de stekker erin deed, nu aan het wachten ben tot volgende week een ander modem wordt afgeleverd.

Vandaag, bij de balie van de bloedprikdienst. Naast mij wordt een vrouw met hoofddoek geholpen, er is alleen sprake van een behoorlijke taalbarriere; ze spreekt enkel arabisch. Ze heeft al een soort begeleidende verpleegkundige bij zich, maar zij en de vrouw bij de balie kunnen de barriere niet verkleinen. Het meest grappige, en ook de intentie van dit stukje, is dat de vrouw achter de balie, in haar, haast dweeperige, poging om contact met de vrouw te maken de plank juist op een humoristische manier missloeg. Alsof het de bedoeling is dat wij ons aan die mensen aanpassen probeerde ze verontschuldigend overdreven duidelijk te maken dat de arabische taal te machtig was voor haar om te leren.
"You, arabic." -"Hmm hmm"
"For us difficult to learn" (Geen reactie.)
"Language" (Geen reactie.)
"difficult" (Geen reactie.)
Vrouw achter balie draait met haar wijsvinger rondjes langs de zijkant van haar hoofd, ten teken dat de taal moeilijk te leren is, ik, en ieder normaal denkend mens denk ik, vat dit eerder op als teken 'je bent compleet gestoord'
"You..... your language"
"not easy" (Geen reactie.) "Ehmm,........ *misschien verstaat ze wel frans*........... terrible"
Haha, het viel nog mee dat ze geen snijdend gebaar met haar hand langs haar keel maakte om duidelijk te maken dat al die taalbarrieres in 'moordend tempo' oprukken, of zo, lol, maar als ik: arabisch was, en zeker in het heersende negatieve klimaat, zo werd aangesproken, waarbij de ander spreekt van 'terrible' en rondjes langs zijn hoofd draait met zijn vinger, had ik het toch heel anders dan bedoeld opgevat en me zeker niet welkom gevoeld. Ik keek de goedbedoelde onhandigheid van de baliemedewerkster die zelf niets in de gaten had lachend aan en bedacht me nog dat dit soort onbegrepen momenten toch niet geheel risicoloos zijn; voor je het weet hebben ze er teveel aanstoot aan genomen en komen ze terug met een bom...

('s Avonds in bed, Simone is aan het sms'en, beetje afwezig)
Nouk: "Hij is een hele goede vriend van Jeroen. Oscar... Van de fluit"
Moon: "Hm? Welke fluit."
Nouk: "Van de Fluit"
Moon: "Ooh. Dat is z'n achternaam."
Nouk: "Reinier zal 'm ook wel kennen; hij komt ook uit Berlicum, hij tennist ook."
Moon: "Oh? Hoe heet hij dan?"
Nouk: ".......       Ja. VAN DE FLUIT!"
Moon: "Oh ja. Dat zei je"

Nouk: "Wat zegt een Italiaanse kat?"
In koor (en daarna nog met vele intonaties verder :-) ): "ciao!"

Heb tijd geleden een mooie blauwe katoenen zomerbroek bij Zara gekocht, waar helaas na een week de rits al van stuk was en ik het bonnetje te laat terug vond en bij Sting een reeds afgeprijsde spijkerbroek van 10 naar 5 euro gepingeld, omdat ook daar de rits van stuk was. Vanmiddag de stoute schoenen aangetrokken en eens een kijkje genomen bij het Turkse naaiatelier vlak bij de Arena in DB. Je wilt er toch een beetje leuk bij lopen als je vriendje thuis komt en ik kan zelf achter de naaimachine gaan zitten, maar ritsen schijnen duur te zijn en jeans naaien ook niet makkelijk. Het was net een film, werd er enthousiast van. Een bolle Turk van in de 40 schoot van achter een gordijntje vandaan en begroette mij met een brede verwelkomende lach in Turks NLs. Moest de neiging onderdrukken om bij het tevoorschijn halen van de broeken op de rits te wijzen en met eenzelfde brede lach te vragen 'Ish schtoek. Wat kost dat?', niet uit oneerbiedigheid, maar juist omdat  dit soort mensen mijn sympathie hebben. Dit was een Turk die dankbaar was werk te krijgen. Was net daarvoor naar de bloedprikdienst in het GZG geweest, maar daar kan er nog niet eens een dag van af bij het binnenkomen of weg gaan. Ik kreeg de prijslijst met al zijn mogelijkheden mee en werd op de website gewezen van 'De Bossche Schaar' (spreek uit: Bossche Sjgar, red.). "Jij kunt zaterdag ophalen". Nou, perfect. En dat ook nog eens voor maar 9 euro per broek. Daarna een kennis van mn vader tegengekomen die in Rosmalen vlak bij ons heeft gewoond die meteen enthousiast aankondigde koffie te komen drinken in mn nieuwe huis straks, leuk!   

(Bij Nouk op bank voor tv, begintune van Herman's helden speelt)
Moon: 'Oh, leuk!'
Nouk: 'Oh ja....... Harrie!'
Moon:
Nouk: 'Nee... ehm.... Henk!'
Moon:          Herman, Nouk!
Haha, het hoort natuurlijk bij je algemene (culinaire ;) ) ontwikkeling, maar puur het feit dat je den Blijker 'Harrie' of 'Henk' noemt vind ik echt om te gieren...

(Over de kracht van het kleine gebaar en een blijk van waardering, en dat het aardig is als mensen niet altijd met lege handen voor de deur staan als je voor ze kookt of ze uitnodigt)
Nouk: "ja, het gaat gewoon om het principe, kijk toen jij laatst langskwam en die dadels in spek had meegenomen... nou, ehh.. ik zeg niet dat dat niets voorstelt natuurlijk , maar dat is gewoon heel leuk"
Moon: Pakt denkbeeldige blocnote en noteert: 'volgende keer meer meenemen'
 

(Rijden in buurt van Brabanthallen naar adres om spullen op te halen)
Nouk, ook in kader van woningactualiteiten van Moon, verwacht hartgrondige beaming: "Jeetje, je zult híer maar wonen..."
Moon:  "Hier héb ik gewoond, Nouk"
Nouk: " Oh, echt waar, was dat hier? "
Haha, dat kon Nouk ook niet weten want ze is toen nooit daar geweest en normaal zou ik het ook helemaal beaamd hebben, maar dat kon nu even niet ;). Het was wel een heel grappig moment.

Wa'n lekker ding ben ik toch, en ik heb zo'n lekker kundje
'k Zag hem liggen in de kroeg, en ik dacht die haalt het niet tot morgenvroeg
Wa'n lekker ding ben ik toch, en ik heb zo'n lekker mundje
Tis dat j'er zo expliciet om vroeg, anders had ik je nooit mond op mond beademing gegeven....

Ok, aan het laatste gedeelte moet nog even geschaafd worden *prijsvraag*

Weet helaas de rest van het rijmpje (over een boer) niet meer, maar dit bekt al zo lekker weg. Kees Torn is echt een taalkunstenaar, dat is ook waar zijn voorstelling op draait, alsmede zijn semi-gekunstelde aandoenlijke intellectuele verstrooidheid. Hij was goed en gevat, hoewel het na een tijd iets moeite kost de echt perfect in elkaar gezette voornamelijk liedjes op rijm te blijven volgen. 'De laatste woorden voor iemands dood' waren goed ("Wat een bakbeest, weet u zeker dat 'ie niet bijt?", "Nee Jan, deze mijn is uitgeschakeld hoor", "Nee, met mij gaat het prima!", "He jongen met dat baseballpetje, zou je niet wat afstand houden?" <--!),  en ook 'lullige manieren om te sterven' ("vlak voor de finish tijdens het schaatsen voor het oog van je vrienden die je staan aan te moedigen vallen en onder een wak schuiven", "in de woestijn sterven aan uitdroging omdat je niet meer verder kunt door opgehoopt vocht in je knieeen") en zo nog veel en veel meer, het meeste c.q. wellicht leukste weet ik niet meer omdat er gewoon te veel over je utgestort wordt. Wat dat betreft is het jammer dat je het niet kunt opnemen, nieuwe telefoon aanschaffen wellicht :). De voorstelling ging over de dood en had ook een serieuze toon, oa een echt aangrijpend slotlied (jammer dat het toen eigenlijk nét iets te lang door was gegaan). Ik eindig met de grafopschriften van bekende Nederlanders, de paar die ik onthouden heb:
Sadam Hussein: "Nu houd ik me maar een tijdje schuil, in deze kuil"
Andre Hazes: "Dat ik hier lig is al gek, maar na al die jaren rusten zou ik wel wat lusten, heb een droge bek"
Steve Irwin: "Hij was de beste, in krokodillen pesten. Toen kwam die pijlstaartrog. Mooie beesten zijn dat toch"
Rita Verdonk: "Ik was al niet zo'n soepel wijf, maar nu ben ik helemáál stijf"
Stef Bos: "Nu de jaren na mijn dood verstrijken, begin ik wel héél erg op papa te lijken"