Bijverdienen? Zinngeld (tip!)
Surfrace (tip!)
MoneyMiljonair Euroclix
Gratis Korting
Zorgpremie goedkoper?
 

music :: culiblog :: flickr :: archief :: rss

Tussen ons - Geplant om 20:28 op 20/6/2011 in inner thoughts

Rook cirkelde uit mijn mond
Kleine porties in de atmosfeer, die zich zou vullen met electriciteit
Jij keek me wazig aan, maar had je blik wel strak op mij gericht
Waarschijnlijk door de alcohol

Rook cirkelde uit mijn stille lach
Die zich vormde
Niet naar jou,
maar naar deze altijd zo aangename verdoving van het leven
Het bevriezen van de tijd
Zodat onze gedachten in slow motion uitgesproken konden worden
zonder woorden

Een kolom van lucht hield ons samen
Los van de wereld om ons heen
Waarin de lichten al lang gedoofd waren
Tussen ons was het vuur net aangestoken
Ik zag het twinkelen in jouw ogen

~ - Geplant om 22:42 op 26/5/2011 in inner thoughts

He didn't say no
Nor did he say yes
He said "we'll see in time"
And time will come
For us to share
What has already been there for so long

Gemiste kans :: schrijven aan een bekende onbekende - Geplant om 10:00 op 5/5/2011 in inner thoughts

Je naam spelt zich constant in mijn hoofd
Je foto staat de hele dag op mijn netvlies geprojecteerd
Ik wil je roepen en doe dat ook in gedachten
Maar weet dat je me niet hoort,
zelfs al voelt het zo sterk alsof je me wel opmerkt als ik er maar sterk genoeg aan denk
Zou heel graag de tijd terug willen draaien
Naar die ene seconde waarin ik lachte en mijn hoofd afwende uit verlegenheid
toen je hallo tegen me zei
Onze enige seconde van 'contact'

Toen je weg ging en ik mijn spijt al voelde
Pakte ik je blik
Maar toen was het al te laat.
Het liefst had ik je aan dat onzichtbare touw terug de ruimte in getrokken,
omdat deze situatie al zo uniek was
Maar dat besefte ik me later pas.

Ik wilde je overhalen om te blijven
maar hoe hadden jij en ik dat gekund
Ik zou je nu aan blijven kijken, hallo terug zeggen en proberen met je in gesprek te komen
Dan had ik tenminste een indruk gehad of je echt zo bent zoals ik me voorstel
Of heel anders, waarna ik niet meer zo aan je gedacht zou hebben.
Het was makkelijker geweest als ik met je had gesproken en je me tegen was gevallen.
Dit is frustrerend, mijn kans gemist.
Mijn hoofd droomt en creeert een situatie waarvan ik niet eens weet of die reeel had kunnen zijn
Maar intuitie is altijd een belangrijke factor. Dromen ontstaan niet voor niets.
Die ene seconde had het verschil gemaakt.

Afscheid - Geplant om 23:32 op 1/3/2011 in inner thoughts

Hij zag me opstijgen,
en bleef zelf op de grond staan.
Zwaaide me uit,
met een lach.
Zoals hij had beloofd.

Liefde is ruimte,
tranen en eigenbehoud inruilen voor het geluk van een ander.
Hij had zijn missie volbracht.

Grunn - Geplant om 20:08 op 28/2/2011 in inner thoughts

Ik ken je niet,
hoewel we elkaar al in mijn kinderjaren hebben ontmoet.
En altijd als ik aan je denk en helemaal als ik bij je ben voelt het als thuis.
Met een vleugje melancholie dat we elkaar misgelopen zijn.
Ik zou me denk ik heel graag in je armen wentelen,
je hart voelen kloppen,
je dagelijks leven meemaken.
Opgenomen worden door je,
herinneringen creeeren.
Jij was het antwoord, zie ik nu.
En dat gevoel wordt steeds sterker.

Jij zou me blij maken.
Jij zou me mij maken.

Lo Stivale - Geplant om 17:45 op 27/2/2011 in inner thoughts

Kaarslicht flakkerde
Mijn haar danste
Jij lachte
Violen streken
De wijn smaakte in jaren niet zo goed
De geuren in mijn neus brachten me in hogere sferen
Ik was gelukkig.

At midnight - Geplant om 22:38 op 8/11/2010 in inner thoughts

We willen jong blijven,
voor altijd.

Dansen, lachen, sjansen
Proosten, feesten
Arm in arm het leven bezingen

Niet gegrepen door een burgerlijk bestaan.
Of aardse zaken.
Althans, niet voor nu

Af en toe valt er een tussenuit
Die niet meer vlucht maar kiest voor rust
Maar wij blijven samen, in gevoel.
Niet naar huis, er is geen huis, jij bent mijn thuis

Elke week voeren we de shows op die vrijheid en leven heten
Geliefd bij velen, herkend door velen
Samen staan we o zo sterk

Ik wil je, ik wil je nu.
Hou me jong, keep me strong. Keep me going on.

Terug keren - Geplant om 23:13 op 7/11/2010 in inner thoughts

Het was juist die avond
die me terug had geplaatst in de tijd
en tegelijk nieuwe wegen in bereik had gebracht
dat ik besefte dat dingen niet vast te houden zijn
hoe graag je ook wil, hoe zeer dit misschien slechts een begin leek;
maar wanneer weet je dat, wanneer weet je waar je goed aan doet,

hoe je af en toe ook weer even in het verleden staat;
als het leven verder is gegaan moet jij dat ook
ookal doet het soms zeer
en hoe weet je welke keuze de beste is
hoe weet je het goede gevoel van nu te behouden dat je nog maar net hebt verkregen
en niet (weer) in een ravijn gestort te worden;
door altijd maar op de safe side te blijven lopen?
De antwoorden te negeren op de vragen die gesteld worden?
Is dat leven? Of zijn dat kostbare dagen die onbenut zijn?

Het was stil om me heen. Oorverdovend stil in mijn oren
door een avond lang te hard geluid
maar dat maakte het naar huis lopen juist zo aangenaam
Er waren herfstbladeren, er was een nevel en verder alleen maar nachtelijke stilte
Ik hoorde alleen de ritmiek van mijn eigen hakken. Ik was verdoofd.
En ik hield van deze avond, hij was me zo ontzettend dierbaar
Waarom
moeten we keuzes blijven maken
wegen blijven vervolgen
waarom kan het niet even -voor altijd- zo fijn blijven als het nu was?

De antwoorden liggen voor je lief meisje
Je durft ze alleen niet te zien.

Omdat al het mooie je verlaten heeft - Geplant om 23:29 op 7/10/2010 in inner thoughts

Omdat al het mooie je verlaten heeft
je buitenspel bent geplaatst
alles wat jou was niet meer in bereik is
nooit meer vrij
van je zware taak
lieverd
waar is die mooie lach van je
waar is de zon
die je gezicht warmt
toen alles nog goed was

(geschreven na het overlijden van A. Kamerling)

Neem me mee - Geplant om 23:46 op 20/9/2010 in inner thoughts

Neem me mee
In jouw stad
Neem me mee naar die heerlijke scene zoals ik die in mijn hoofd heb
Naar de avond waarin het donker is gevallen,
iedereen naar een bestemming snelt, behalve wij
want mijn bestemming dat ben jij
waar mensen samendrommen in behaaglijke jassen bij haltes van tram en bus
op weg naar een thuis
het geeft me ineens een knus gevoel
en ik weet zeker dat ze de warmte ontberen zoals ik die nu bij jou ervaar

laat me genieten van die prachtige lichtjes die weerspiegelen in de zwarte gracht
neem me mee naar de film, waarin we wegzinken naast elkaar
ik zit er zo gaag met je
geborgen
ik hou niet van winter maar in deze setting verlang ik niet meer naar zomer
laat me semi-naief reageren als we een popcorn delen en mijn hand de jouwe raakt
laat ons lopen door straten, lachen, alsof er geen kou is
langs die typische verlichting van winkels en lantaarns
die zo duidelijk aangeeft welke tijd van het jaar het is

laat ons stilstaan
in tijd, in plaats, temidden van iedereen om ons heen
laat me voelen dat deze nacht geen einde kent
we overal heen kunnen gaan
tot de tranen over mijn wangen stromen in jouw omhelzing
we wolkjes uitblazen, en jij ze weg kust
laat dit moment niet vervagen

neem me alsjeblieft met je mee

Flikkeringen in het leven - Geplant om 22:54 op 6/9/2010 in inner thoughts

Tijd,
verdeeld in elementen
het grootste deel daarvan
kenden wij elkaar niet
en zullen we elkaar ook niet meer kennen
maar af en toe staan we oog in oog
in dit aflopende tijdvak
Dat is erg jammer en daarom ook extra mooi
die sporadische keren dat ik je zie
misschien blijft het mooi,
juist omdat het sporadisch is
misschien aan de andere kant omdat ik weet dat zelfs die frequentie naar nul zal dalen
En als er maar genoeg tijdselementen zonder jou voorbijgaan
ben je ook wel weer uit mijn hoofd
Al gaat dat vergeten nooit evenredig op met de momenten dat ik je zie
misschien is dat wel de clue van het hele leven
Niets paradijselijks is immers houdbaar
of het verliest zijn glans

~~ - Geplant om 22:33 op 19/8/2010 in inner thoughts

Ik wil dat je me zachtjes tegen de muur drukt
zodat ik niet meer weg kan
en geniet van de spanning die door mijn lijf schiet
als je je naar me toe buigt
je voorhoofd op het mijne laat rusten
omdat dit niet kan

zo zijn we ook samen
ik sluit mijn ogen
maar dan voel ik je wang tegen mijn gezicht
en hoe je heel langzaam
zwicht

~ - Geplant om 23:50 op 18/8/2010 in inner thoughts

"Mag ik je gewoon even vasthouden?"
Dat was het begin
de onzeker verlegen lach waarmee hij het vroeg maakte dat ik geen nee kon zeggen
los van het feit dat hij juist datgene vroeg wat ik in geen duizend jaar had durven dromen

Niet dat dat het makkelijker maakte
Integendeel
Het was zoals gedacht en dan nog beter
En zette ons allebei met 1 voet over de drempel

Terwijl we nog zo niet naar binnen wilden gaan

Back to nowhere - Geplant om 22:14 op 3/8/2010 in inner thoughts

Ik hoop dat je ergens
tussen die fatale explosie en de stilte van de eeuwigheid
rust hebt gevonden
zoals ik die niet meer zal vinden

Ik hoop dat je met de wind mee zweeft
die de bladeren aan de bomen doet ritselen
en dat dat je vrede geeft
zoals ik die niet meer zal kennen

Jij zal de sterren niet meer loslaten
Je blijft in de lucht
In gedachten ben je bij me
En ik beeld me in dat je me ziet
Op je vlucht die eeuwig werd

Jij zal altijd de horizon zijn
Mijn doel, de toekomst, als ik ga slapen en waar ook ter wereld

* - Geplant om 22:07 op 3/8/2010 in inner thoughts

Ik hou van je
waren de laatste woorden
die ik nog zeggen kon
voordat onze verbinding voor altijd verbroken werd
Ik weet niet of je ze nog hebt kunnen horen
in de chaos die volgde
op dat moment

Teruggevonden (van 19-10-2005) - Geplant om 23:09 op 20/7/2010 in inner thoughts

De eerste zin sluit aan op de laatste en ik weet nog dat ik toen ik het schreef van die 'flitsen' in m'n hoofd had, zoals in de film 'Eternal sunshine of the spotless mind'; donker, alleen de momenten (regels) even belicht:
"Ja" zei ze, terwijl ze wist dat het niet zo was
"Ik mis je", zei hij, terwijl hij bij die ander naar binnen drong
Ze lachte, terwijl ze het licht uit knipte
Ze lachte, toen ze nog een keer in zijn dromen verscheen

Hij fronste, hij kende die naam niet
De zon scheen, alsof er nooit iets gebeurd was
Wat een zachte huid, niet die van haar
De espresso ruikt heerlijk. In Rome. Met die ander.

De regen, voelde niet meer zo
Het uitzicht op de oceaan, was anders geworden
Het gelach van kinderen, was de toekomst niet meer
De wind, dreef geen vlieger meer omhoog

"Ik spreek je", zei hij

Ik mis je - Geplant om 22:42 op 24/6/2010 in inner thoughts

Ik mis je
maar ik zal het nooit zeggen
hoeft ook niet, want we spreken elkaar toch niet meer
en ergens heb ik ook een beetje een hekel aan je gekregen
maar ik mis je

Jij begreep wie ik was
tot je niet meer begreep wie ik was

- Geplant om 22:40 op 24/6/2010 in inner thoughts

De lucht rook naar zand
zand van het strand
Mmmm heerlijk

Het zeewater fantaseerde ik erbij
Net als jouw lichaam vlak bij mij

Tip van voetbalvrouw Bartina Koeman - Geplant om 22:46 op 16/6/2010 in inner thoughts

"Wees niet jaloers. Als hij beter kan krijgen gaat 'ie toch wel weg, of jij nou jaloers bent of niet".

Mooi! Als iets je lot is is dat niet te beinvloeden, niet door er bang voor te zijn, niet door je ertegen te verzetten. Je kunt je hoogstens voorbereiden op een eventuele gebeurtenis (en de momenten die je hebt extra waarderen), omzeilen is niet mogelijk. Het zit in je hoofd, je speurt naar tekens. Maar als het zover is is het daar, niets aan te doen. Je bent alleen maar aan het speculeren over een onbekende toekomst. Helpt niets. Het beinvloedt alleen het heden op een (doorgaans) negatieve manier. Jammer van de mooie dagen die je nog wel had.
Ik zie daar een sterke parallel met vrezen voor de dood van een geliefde.

En wat hebben we aan dat verstandelijke inzicht? Eigenlijk ook niets. Je gevoel heeft toch zijn eigen wil.

"Vannacht werd ik wakker van de wind..." - Geplant om 18:20 op 15/6/2010 in inner thoughts

Vannacht werd ik wakker van de wind
eigenlijk was ik al half wakker, sliep onrustig, tegen het bewuste aan
werd geconfronteerd met enorme schuldgevoelens
verwijten over dingen die ik nog niet af had terwijl de tijd op was
ik ontwaakte en stond op
bezorgd over de bloembakken aan de reling met deze wind
deed ik om half 2 's nachts de deur open en stapte het balkon op

En stapte in een wondere wereld
Een wereld vertrouwd en toch anders
met bomen die volop ruisden in de wind
maar verre van zo dreigend als het binnen had geleken
stil en toch vol van beweging, het leek haast een magisch element te hebben
alsof ik in verborgen krachten van de nacht was gestapt en nu de enige was die het per ongeluk aanschouwde
Het was alsof er iets in de bomen leefde
iets dat een soort boodschap sprak
die ik alleen niet kon verstaan
ik waande me in een boek van Dean Koontz
de nacht was zomers en tegelijkertijd zo anders, alsof ik op vakantie was
het was niet koud, de lucht rook heerlijk
iedereen sliep, behalve ik
even overwoog ik nog gewoon op het balkon te gaan zitten voor een paar momenten
maar was toen toch een beetje bang dat er aan de overkant ook iemand wakker was

Need some trance :: play me some music - Geplant om 22:19 op 9/6/2010 in inner thoughts

's ochtends half zeven
ik sla mezelf twee keer in het gezicht
één keer op de rechterwang en één keer links
Behalve dat ik nu wakkerder ben
zat er op beide handen ook een klodder foundation
dus ik zie er nu vast ook al een stuk beter uit

Vanmiddag even naar de sale
iets zoeken waarin jij me onweerstaanbaar zal vinden
en anders ik mezelf wel

wat doe jij er eigenlijk toe
al weet ik dat dat zo makkelijk niet afgedaan is
jij bent het verschil tussen zweven en lopen
tussen me irriteren aan de luide muziek en meedansen
tussen radio 1 en x fm
tussen adrenaline en vermoeidheid
tussen leven en de dag doorlopen
tussen f*cking mooi en allemaal wel okay :)

'Bindingsfobie' aka het spel der verleiding - Geplant om 22:35 op 7/6/2010 in inner thoughts

En als ze dan zeggen
'Ik ben eigenlijk al heel lang verliefd op jou'
Wil ik precies hetzelfde zeggen
Maakt mijn hart een sprong
En haper ik

Want dat was het einde
Daar is de betovering verbroken
Ongewild
De spanning is weg
De (veilige) afstand die me juist zo uitnodigde tot toenadering met jou ook

Ik ben niet meer wie ik ben
Of misschien was ik niet meer wie ik ben en ben ik nu weer terug
Ik weet het niet meer
Hoe dan ook: zelfvertrouwen wordt onzekerheid
En daarmee zullen wij de wereld niet bezeilen

(Toch krijg je een plekje in het plakboek van aangedane vakantiebestemmingen)

Zomer - Geplant om 21:12 op 2/6/2010 in inner thoughts

Achterop de fiets
De wereld van ons
Jij stuurman
Ik laat me gewillig meevoeren
Het voelt veilig achter je. Ik wil niet meer weg.

We rijden door de stad, jouw thuis, mijn herinnering
De avond is al lang gevallen
Van de dag waarop we op het middaguur zo heerlijk in het gras lagen,
Lachten om niets, alleen maar om het bij elkaar zijn

We keken film in het pluche van de stoeltjes van het Filmmuseum in het Vondelpark
Wat een geweldige setting daar,
Elke keer als je je naar me toe boog om iets te zeggen
Was het donker om me heen de perfecte conditie voor jouw nabijheid
Ik zou in je willen wegzinken om nooit meer op te staan

Ineens hou ik weer van Amsterdam
Nu, jaren later ben ik terug. En voel me even weer net zo heerlijk als toen
De lichtjes van het Holland Casino lachen ons toe in de spiegeling van het water
Het Museumplein rust 's avonds maar met de herinnering aan zoveel levendigheid in zich
Wat een prachtige aanblik

Ik wou dat ik jou was
De tijd zoveel jaar terug kon draaien en met jou zijn
De dingen doen die jij nu doet
Maar dan samen

Vergeten - Geplant om 21:43 op 19/5/2010 in inner thoughts

Verder gaande tijd heeft altijd een tegenstrijdigheid in zich
Dingen uit het verleden die je soms mist, maar die niet meer in het heden passen
De "het is beter zo" tegenover "was het nog maar zo"

Soms even teruggeworpen naar toen,
maar je had dingen ook niet anders willen doen
Keuzes scheiden ons soms van elkaar
De ene keer bewust, andere keren ongemerkt met de tijd meegedreven
Af en toe de scherpe randen bedekt met een zoet excuus,
maar dikwijls ook blijven hangen tussen ongesproken woorden

Was het leven maar zo ongecompliceerd
Dat je 'een momentje toen'
Nog even terughalen kon
En daarna weer razendsnel verder gaan zou

'Eerlijkheid is overrated' - Geplant om 23:23 op 4/5/2010 in inner thoughts

One of the best phrases EVER. Ik las 'm in deze kantoorborrel-post op het ZoZuidAs blog, wat een topzin! En zo waar. Inderdaad wil niemand weten wat je echt vindt van het werk of je nieuwe kamergenoot. Mensen willen horen wat ze willen horen. We pretenderen zo begaan te zijn met onze medemens, maar ook dat is maar spel. Omdat dat is wat de medemens en zijn medemensen jou willen horen zeggen. Omdat dat het ijs breekt dat nodig is om degene in de toegankelijke positie te krijgen waar jij hem of haar graag wilt hebben. Als je er serieus op in gaat zijn mensen niet echt geinteresseerd, blame them, zelf kun je ook geen uren luisteren naar een relatief onbekende die zijn hart uitstort. Of het nou om zakelijke of privé issues gaat. Alleen als je er zelf iets van herkenning in vindt gaat dat beter. Het is me opgevallen dat zelfs als het over ernstige ziektes gaat mensen maar een beperkte aandachtsboog hebben. Misschien omdat we het zo vaak tegen komen. Dat geeft ook niet. Er is maar een handjevol echte naasten die er wel wat om geven wat er in je om gaat, voor de kring daarbuiten gaat het erom dat je de wenselijke antwoorden weet te geven. Dat is ook niet erg, persoonlijk ga ik stukken vrijelijker, onbezorgder, opgewekter en beter om met mensen die op wat meer afstand van me staan, denk ik wel eens. Het is net of je daar zelf ook een beetje een ander (beter) mens van wordt, prettig. Wat niet zichtbaar is is er niet. Zonder bagage is immers iedereen gelijk. Het algemene belang van de werkbare situatie staat voorop. Gaandeweg leer je binnen welke onzichtbare grenzen je je moet houden 'in het leven'.
You give some, you take some.

Pornobarbie - Geplant om 19:50 op 24/2/2010 in inner thoughts

Wat een geniale ingeving, al zeg ik het zelf. Een goed verzorgde vrouw die toch altijd tacky zal blijven. Arm of rijk. Het woord kwam ineens in me op toen ik naar uitgaansfoto's keek van een voor mij onbekende vrouw die ik tegenkwam op de hyves van een oude basisschoolvriendin die ik uit nieuwsgierigheid eens ingetypt had.
Soms is het namelijk gewoon niet te ontkennen dat er wél hokjes bestaan.

Pornobarbie was een verassend goed ogende vrouw, die wel, ook meteen aan haar medestanders te zien, uit een bepaalde maatschappelijke klasse kwam. Het type dat graag naar allerhande Nederlandse schlagerzangers luistert met wie jij alleen meelalt als het carnaval is. Het type dat in de wieg is gelegd (niet denigrerend bedoeld, zij kunnen er ook niets aan doen) om óf kapster te worden of op hun 17e een man aan de haak te slaan en te beginnen met kinderen fokken. Het type met de blonde haren en zonnebankgebruinde huid. Het type wiens huis je binnen komt in een walm van sigarettenrook en overmatig schoonmaakmiddel c.q. kunstmatige geurverfrisser. Het type van wie je geen diepgaande beschouwingen hoeft te verwachten maar dat wel heel gezellig en praktisch kan zijn. En helaas ook het type dat op haar uitgezakte 40e nog steeds met de grootste vanzelfsprekendheid van de wereld in ongure discotheken uitdagende poses staat aan te nemen waar jij je in het begin van je uitgaanscarriere één keer aan gewaagd hebt. Nadat je te veel had gedronken.

Die barbie dus. Pornobarbie. Wat een prachtige term, die zowel iets verhevens boven de normale vrouw inhoudt als iets ordinairs heeft. Waar ik me namelijk al echt jaren over verbaas is dat vrouwen uit deze categorie er verdomd goed uit kunnen zien (waarbij ik met 'goed' een objectief soort goed bedoel, gezicht, slankheid, etc. Niet te verwarren met aantrekkelijk). Is dat ter compensatie om toch nog een beetje de wereld in te komen? Ik verbaas me daar al over sinds één van mijn beste vriendinnen die ik vroeger (12 jr) bij de paarden had. Waarom hebben deze meisjes zo'n enorm anders (en veel ongezonder!) eetpatroon dan ik maar hebben ze vaak een figuur to die for? Waarom roken ze zich te pletter en hebben zo'n fijne egale huid? Die heerlijke ongecompliceerde sociale ongeremdheid, daar ben ik ook jaloers op. Gewoon kunnen roepen wat je wil en meteen, hup met de flow mee. Een beetje 'del' uit 'van del tot dame', maar toch ook weer niet compleet kampvolk. Pornobarbie staat een tree hoger. Je herkent ze vaak in groepjes. Of achter de kinderwagen. Of om de nek van deze of gene. En vanaf nu heb ik er een fantastisch woord voor :). Typisch pornobarbie.

Afscheid - Geplant om 13:17 op 24/1/2010 in inner thoughts

Afscheid nemen bestaat wel
En is niet iets slechts
Het is alleen een beetje moeilijk
Voor je accepteert dat dingen onomkeerbaar anders zijn gelopen
dan je gewenst had

Het is het repositioneren
De troepen opnieuw opstellen, nieuwe koersen bepalen
Nieuwe orde in een verstoord landschap
En door het besef dat je zo lang niet had willen hebben
Wel voortaan de deuren gesloten kunnen houden voor incidentele aanrakingen met 'toen'
Zodat je niet opnieuw teleurgesteld wordt
Verder gaan alsof alles net is als voorheen
Maar dan een beetje anders

spanning (entre nous) deux - Geplant om 22:30 op 21/1/2010 in inner thoughts

- Kom je mee?
- Waarnaartoe?
- Naar mijn kamer.

Ik wilde antwoorden maar haperde; naar zijn kamer?
Wat bedoelde hij? Wat kon hij bedoelen?
In mijn mond vochten verschillende mogelijke antwoorden met elkaar
en daarom konden mijn lippen niet bewegen

Ik keek hem zoekend aan
een intense brug die ons verbond
maar las geen antwoord in zijn ogen
die verraadden niets
hij had gewoon dezelfde goedaardige blik als altijd

Hij wachtte
Die hele fractie van een seconde lang
Ik lachte
vragend, hopelijk

"Wil gewoon nog een borrel met je drinken,"
"Gezellig kletsen, weg van de drukte"
Ooooh, grijnsde ik
in een zucht die me verloste uit onzekerheid
alles begon te juichen

We hunkerden allebei naar elkaar
en stapten beiden opgelucht de lift in

Happy NY - Geplant om 20:29 op 1/1/2010 in inner thoughts

Moge in 2010 je rugzakje niet te zwaar zijn
En anders af en toe van je schouders getild worden
Door iemand anders
Zodat je kunt dansen en springen op de paden

Reeds gebaande en nieuw te ontdekken paden
 Interessante zijweggetjes met goed verborgen schatten
Misschien nog niet ontgonnen,
zodat er eerst enig kapwerk nodig is
voordat je kunt gaan zitten en genieten van het resultaat

Moge je genieten van het uitzicht
vergezichten en close ups
nieuwe inzichten verkrijgen en je blik verbreden
En de frisse geur van het leven opsnuiven

Leef, ontdek, dans en bewonder :-)

hny

Spanning - Geplant om 08:00 op 30/11/2009 in inner thoughts

Onze blikken raakten elkaar. Letterlijk. Er ging een siddering door mijn lijf. Ik had hem hier niet verwacht. Ik besefte me direct hoe uitzonderlijk het was dat hij hier nu was, in dit stampvolle cafe. Onwillekeurig schoten mijn ogen verder door de ruimte. Zogenaamd om een schijnheilige afstand te bewaren, maar in werkelijkheid scande ik of zij er ook was. Of ik op mijn hoede moest zijn. Welk masker ik op moest zetten. Niets te zien. Ik wist dat hij één keer in het jaar op stap ging. Blijkbaar alleen. Wat een toeval dat we elkaar nu tegen kwamen. Hij had me gezien en ik voelde aan zijn blik dat de gedachten die ik zelf had ook door zijn hoofd heen schoten. Dan sta je al snel ineens op een risicovol stuk ijs. Hij als eenling in dit publiek, torende voor mij boven de crowd uit.
Ik was aangenaam verdoofd door de drank die ik gedronken had. Hij maakte me helemáal week in m'n hoofd.
Er moest toenadering komen. Zogenaamd om het groeten dat je echt niet achterwege kunt laten. Maar in gedachten was ik al zo veel verder. Ik wilde me aan hem vastklampen. Mijn wang op zijn borstkas. Zijn gezicht dicht bij me voelen als hij iets tegen me zei. Zijn adem opzuigen terwijl ik gefocust ben op zijn mond. Praat maar door, zo veel je wilt. Het maakt niet uit wat je zegt als je maar bij me bent. Ik weet dat je me niet kunt kussen maar word al geliefkoosd door iedere lach die je me schenkt. Wat als je me wel zou (kunnen) kussen?

Zou zo voor de hand liggen. Afgezaagd. Ik houd niet van afgezaagd. De betovering is zo juist veel mooier en blijft hierdoor in stand. Of.... Of zou het hek dan echt van de dam zijn en je nooit meer uit mijn hoofd gaan.

Feest van herkenning - Geplant om 23:07 op 16/11/2009 in inner thoughts

Door de jaren heen was hij nooit verdwenen. Ik kende hem al voor mijn twintigste al raakten we later pas aan de praat. Het type man dat nieuwsgierig maakt. Onbewust. Naar hoe het zou zijn samen. Als onze levens samen te voegen waren geweest. Zou ik net zo vol geluk zijn als de beelden die ik dan voor me zag? Los van het feit dat ik me afvroeg of hij die dingen ook bij mij dacht. Dat vraag je elkaar niet. Dat is alleen maar een raadsel. Bedekt door de mantel van galantheden als we elkaar sporadisch zagen. Dan was ik altijd weer dagen in de ban van hem. Zong hij met me mee, iedere dag. Lagen we in mijn gedachten verstrengeld. Deden we de leukste dingen. Lichtstipjes in het leven die voorbij komen en dan ook weer uitdoven. Maar een waakvlam blijft branden. Hoe zou hij het niet kunnen voelen als ik het zo sterk voel. Voel ik het wel zo sterk? Zou in werkelijkheid niet alle gevoel ontbreken? Vooropgesteld dat die werkelijkheid ooit in bedrijf te brengen was? Dan is fantasie beter.
Zo leefde ik jaren verder. Ieder ons eigen leven, ook nog mijlenver weg van elkaar. Ik woonde niet meer in Nederland. Sprak ondertussen dagelijks vloeiend Frans en genoot van het goede leven in het Zuiden. Zo vaak dacht ik niet aan hem, de zon maakte mijn dagen al goed. Tot ik weer eens 'terug' kwam. Ik was met een vriendin. Verheugde me er de laatste paar dagen enorm op hem weer te zien. In werkelijkheid was het ook een droom. Zijn ogen, het gevoel van thuis komen. Zijn welkom. Ik was weggeweest. Ik was 'stoer', ik had iets opgebouwd. Levenservaring. Ik wist dat hij dat kon waarderen. Ik had altijd al gewild dat hij trots op me kon zijn. Mijn mentor. Ik was een vrouw geworden. En toch van binnen onder zijn blik heel klein. We waren allebei gelukkig in ons beider creatieve en goed gevulde leven. Het soort van de dagelijkse adrenaline waarin cumultatief de onvermijdelijke hunkering blijft van 'hoe zou het zijn' als je elkaar ziet. Genieten zonder grens. This is now.

Het was avond. Nacht. We wisten allebei dat het de enige zou zijn. Daarna ging ik weg om de komende paar jaar niet meer terug te komen. Dan gingen onze paralelle levens weer verder. Dit was de enige kruising. Grenzen vervaagden. De tijd werd een vacuum. Onze energie balde samen. We dronken. De wereld werd een utopie. Alles vervaagde en ik zag alleen nog maar zijn ogen. We dansten. Omdat ons leven ervan af hing. Met al die mensen om ons heen. Dat gaf een veilige haven. Maar de echt veilige haven was hij. Die onmetelijke kracht tussen ons in. Ik hoefde hem niet aan te raken om me omhelsd te voelen door hem. Ging in hem op. Er was geen tweede keer. Ik wilde niet denken. Niets ten koste van de concentratie op dit gevoel. Des te groter zou de ontlading zijn. Er was al zo veel ellende op de wereld. We hadden allebei genoeg meegemaakt. Kenden de waarde van het leven. De waarde van het genieten. Vonden zielsherkenning bij elkaar. We waren gelukkig in ons eigen leven en we hadden elkaar. We hadden elkaar. En tegelijkertijd zou dat nooit gebeuren.
Deel de passie voordat je de grond in gaat. Het kan maar een keer. Niemand weet wanneer. Maar als het karretje van de achtbaan langs komt kun je niet anders dan meegaan. Eén rit.
Morgen ben je weg. Getrouwd. Maar nooit vergeten.

Geinspireerd op één (zo'n krachtige allesomvattende) zin die een Fransman vanavond sprak in KRO's "Memories":
"Donc. On va vivre."

En op de juiste muziek natuurlijk: Coldplay - death and all his friends

De geur van shampoo (sjempoooooeh) - Geplant om 20:35 op 14/6/2009 in inner thoughts

'Ik wil alleen maar bij je zijn', zei ik
zachtjes
'Maar alleen vannacht'

Ik drukte mijn neus in haar haar
Rook de geur van shampoo
Sloot mijn ogen en genoot van het moment
Morgen zou onze verbondenheid zoals/voor altijd verbroken zijn

Stuk levert stilte op :: (Net als boem 'ho' is) - Geplant om 12:23 op 18/4/2009 in inner thoughts

Stuk
levert stilte op
In een ruimte die gevuld was met woorden
Maar wat was de betekenis van die woorden
Als ze niet meer tegen elkaar gezegd werden
Maar puur om de leegte te vullen?

Thuis (Rosmalen) - Geplant om 23:37 op 31/3/2009 in inner thoughts

Soms wou ik dat ik je terug kon halen
En dat alles van de afgelopen jaren in werkelijkheid niet voorgevallen was
Dat je daar gewoon nog zou staan
En ik opgelucht bij je binnen zou stappen
Zoals je kunt ontwaken uit een nare droom

Soms wou ik dat ik nog één keer je geur kon ruiken
Een dag samen zijn met jou
Nog een keer ons oude vertrouwde leven leiden
Met alles dat me dierbaar was
En toen zo vanzelfsprekend

En wat ik nu af en toe zo verdomd mis
Ja, ik besef me je waarde nu veel meer
En in mijn herinnering zul je altijd blijven
En op foto's nog zo mooi
Zoals alles op een gegeven moment afgelopen is
Maar wat er voor terug komt niet per se beter

Kon ik nog maar een keer terug naar toen
Misschien zou ik heel veel dingen anders doen

Een simpele foto kan maken dat je ineens tranen met tuiten huilt. En soms is dat gewoon heel prettig.

De emotie van geur - Geplant om 10:40 op 30/3/2009 in inner thoughts


De geur van haard maakt dat ik thuis kom
De geur van vers gemaaid gras maakt dat ik me vrij voel
De geur van frisse lucht zuigt mijn longen vol ambitie
De geur van regen maakt me melancholisch en blij tegelijk
Zelfs als ik terugdenk aan de geur van de nachtcreme van mijn moeder (hoe is het mogelijk) roept dat enig gevoel van geborgenheid op

De geur van sigaar doet me de hartslag van mijn vader voelen
Zoals ik vroeger op zijn schouder lag te slapen
De geur van stal de zachte troostende vacht van een paard
De geur van fris beddengoed alle plannen voor morgen

"En met de geur van jou vergeet ik al mijn zorgen"        (oew, cheesy, jammer!)

fictie - Geplant om 08:45 op 16/3/2009 in inner thoughts


Op het moment dat hij zijn mond open doet voel ik de lucht om ons heen samentrekken
En ik wil weg
Niet verder in deze tijd maar terug
Met een knip van m'n vingers alles bevriezen
Zoals in een film de wereld en tijd letterlijk stil kunnen staan
En dan weg

De kamer uit, de gang door, terug door de wachtkamer
Buiten staan en nooit binnen geweest zijn
Maar de tijd gaat door
Zijn woorden rollen als zware stenen uit zijn mond
Door niets of niemand tegen te houden

En verpletteren me

Mijn oren registreren maar horen niets
Het gewicht van zijn vonnis is te zwaar

Verliefd op een gevoel - Geplant om 19:57 op 3/3/2009 in inner thoughts

Soms is 'ie daar weer, die jongen van wie ik nooit snap waarom
Misschien is de essentie ook wel dat 'daarom' niet te snappen is
In wat je zou kunnen noemen een vlaag van iets dat in de verte op verliefdheid lijkt
Hij reist met me mee, bezorgt me een glimlach van binnen
en laat lentekriebels opstijgen. Bij iedere normale pas
Het rare is dat ik weet dat we totaal niet bij elkaar zouden passen
Zelfs als ik hem spreek is dat op een bepaalde manier altijd weer ontnuchterend 'anders'

Maar toch blijven zijn ogen daar
En het vertrouwde gevoel dat hij bij me oproept ook
Zo'n jongen wiens lieve hoofd je gewoon even vast zou willen houden
Net een seconde te lang het mysterie in zijn ogen proberen te ontwaren
Hij is niet voor permanent.
Niet eens een seconde voor me weggelegd
Maar toch.... zou hij die woorden anders zo hebben gezegd?

Mag het licht uit.... Als ik je in mijn armen sluit?

Inner thought - part *ik ben de tel kwijt* - Geplant om 13:51 op 8/2/2009 in inner thoughts

"Bescheidenheid siert de mens"
Ambitie ook.
Beiden springen voort uit eigenwaarde

Carpe diem - Geplant om 08:17 op 27/12/2008 in inner thoughts

Geluk is voor mij
beseffen hoe waardevol iedere dag is
dat je kunt bouwen aan je ambities
(immers de weg ernaartoe is net zo belangrijk c.q. belonend als het einddoel)
dat je omringd bent door degenen die je dierbaar zijn
niet geteisterd door ziekten
want op een dag keert het tij en is het noodlot onvermijdelijk
Genieten is besef, geluk is genieten

"Je hebt pas geluk als je beseft dat je geluk hebt "
Carpe diem

Jij... - Geplant om 22:40 op 1/12/2008 in inner thoughts

Jij, mijn edele Jonkvrouwe, waarheen gaat gij
Ik tast zonder u volledig in het duister
Kom (terug) en verlicht mijn wereld
Jaa, dit kwam super spontaan in me op als melige reactie na een goede studiedag (nu net, 22:30u afgerond!) op een bericht in mijn gastenboek wat er in het echt niet staat, maar alleen in mijn hoofd. Want dat edele raspaard uit in Spanje (heeft ze het over Sinterklaas?) zet nooit meer iets in m'n gastenboek als ze op vakantie is. En als enig kind heb ik geleerd mezelf bezig te houden en in uitzonderlijke gevallen maar tegen mezelf te praten. Vandaar ook dat mijn weblog vast zo'n succes is. HA HA HA. Truzzzzzzzzzie (*harde snurk*)


Terug :(en): Verder
Geld verdienen met je website ? - Meer bezoekers via Autosurf - Zelf ook een weblog maken? - Cursus verhalen schrijven - Statistieken gratis proberen