Bijverdienen? Zinngeld (tip!)
Surfrace (tip!)
MoneyMiljonair Euroclix
Gratis Korting
Zorgpremie goedkoper?
 

music :: culiblog :: flickr :: archief :: rss

Dag lieve omi - Geplant om 20:07 op 4/7/2011 in memories die het leven goed maken

sweet memories sweet memories sweet memories

01.09.1917 - 03.07.2011

Dankjewel voor alles wat we samen meegemaakt hebben,
daar zit heel veel van mijn jeugd in wat ik tegenwoordig achter gesloten deuren houd en wat me nu toch weer verdriet doet maar waar jij een lichtpunt was. Jij was een veilige haven bij wie ik me geborgen en geliefd voelde.
Je heerlijke rijsttafels, je guitige lach en pretoogjes, je lieve bolle en zachte wangetjes, de pisang goreng, kroepoek en pangsit die we samen bakten in de wok en dan oppeuzelden, alle Indische hapjes waar we zo van genoten, alle verrassinkjes waarmee je altijd met een samenzweerderige blik en dezelfde pretoogjes kwam aanzetten, de geheimpjes die we zolang ik me kan heugen deelden.
Hoe trots ik altijd op je was dat je ook met mijn vriendinnen meteen geinteresseerd een gesprek had over dingen uit onze belevingswereld. Hoe je zo stoer meerdere keren in Las Vegas de jackpot hebt gewonnen op de 5c slotmachines waarop je zo graag speelde. Al het moois dat je op de naaimachine maakte en de schatkamer die de lades vol garen en knopen waren.
Hoe je altijd zo oprecht blij en trots was me te zien, je enige en 'gouden' kleinkind.
Je werd geen oude verbitterde zeurster, maar behield je innemendheid. Je was zacht en oprecht meelevend. De mensen kwamen naar je toe. Iedereen was meteen dol op je.   
Maar bovenal je vertrouwen en onvoorwaardelijke liefde, die je me slechts met een ander persoon in mijn leven gegeven hebt en die me zo ontzettend dierbaar was.
Ik hoop dat in je tocht naar boven de jaren van je afglijden tot je weer die mooie jonge vrouw van vroeger bent, en je zo voor altijd verder mag gaan.

Rust nu maar uit en verlicht de hemel met je aanwezigheid.
Je tjoe tjoe mas.
with granny (just turned 93 :) ) with granny (just turned 93 :) )

Altijd leuk als mensen aan je denken! Om 06:30u :) - Geplant om 22:23 op 26/8/2010 in memories die het leven goed maken

"Hmm, volgens mij..
 
Ik stuurde natuurlijk meteen terug dat het 'helemaal geen klein detail' was en dat ik blij was dat hij eindelijk na 8 jaar zich onze ontmoetingsdag herinnerde ;).
Altijd leuk als mensen zich ongevraagd in je leven wringen. Althans, dat kan het zijn. Daniel deed dat blijkbaar 8 jaar geleden alweer tijdens een volleybalwedstrijd. Sindsdien zijn we samen bij een studentenrijvereniging gegaan, hebben best dolle avonturen beleefd, vaak gedimsumd, tot twee keer toe dezelfde stijldanscursus gevolgd (en ik zou het nu nog steeds niet weten), maakte ik foto's van zijn tandarts-afstuderen, heeft hij me geleerd zelf sushi te maken -ik ben daar nu nog blij mee en voor hem was dat vooral een methode om mij dronken te voeren met sake, een win-win situatie dus- creeerde hij bijverdiensten voor mij door me als tandartsassistente boven monden van patienten van hem of zijn vriendjes te laten hangen, heeft 'ie me op Valentijnsdag een gebitsreiniging gegeven (en voor een calculerende burger als ik is dat heel convenient ;) ), waarna een roos van de bloemenman en toen we op A'dam CS stonden stelde hij voor de trein naar Parijs te nemen. Nou, ik had in ieder geval schone tanden maar dat wimpelde ik anticiperend met het oog op eventuele dilemma's die zouden ontstaan over de kamerverdeling, of nog erger, als dat helemaal nicht im frage was, maar snel en luchtig af, maar het idee op zich was prachtig. En hij heeft zoveel jaar in Parijs gewoond dat ik een goede gids aan mijn zij had gehad. En boven alles kan ik zo heerlijk eerlijk mezelf bij hem zijn; vragen of hij nou even alsjeblieft gewoon zijn mond wil houden zonder dat de overkant van de tafel je daarna als een beledigde Garfield zit aan te kijken.
Wat dat betreft zijn mannen zo veel makkelijker in de omgang dan vrouwen; een klap op de schouder en het is weer goed :D.

Magnificent Norway :: on Flickr - Geplant om 23:51 op 28/7/2010 in memories die het leven goed maken

Ze hebben het verdiend, de Noorwegen foto's. Ik had het al langer in m'n hoofd, en heb nu net dat zetje gehad. Op Flickr zijn ze van een betere kwaliteit en veel verder geselecteerd, zodat het niet meer zo'n verhaal zonder eind is. Een mooie ode aan het land waar ik in meerdere opzichten zo'n mooie herinnering aan heb; om de overwhelming surroundings, het uitzonderlijk perfecte weer dat we troffen, de paradijselijke places to stay, om de gevoelens die ik er had en om de periode in mijn leven van being back en hoe. Altijd bijzonder weer even terug te kunnen reizen. Het is net als een verloren liefde tegen komen; je wilde dat je de tijd weer even terug kon draaien, die gedachten, momenten, gevoelens die je in retroperspectief zo'n mooi kader hebt gegeven nog even kon beleven.

Sweet memories - Geplant om 23:21 op 5/7/2010 in memories die het leven goed maken

Sweet memories

"Dêr 't de dyk it lân omklammet" - Geplant om 23:13 op 5/7/2010 in memories die het leven goed maken

Dêr 't de dyk it lân omklammet

Damn those eyes.... - Geplant om 23:31 op 13/5/2010 in memories die het leven goed maken

Voor later als ik groot ben (en niet meer in een appartement woon) heb ik altijd een Rhodesian ridgeback gewild. Ben al een jaar of 6 verliefd op die hond. Edwin de Roy van Z en Margarita voerden er een 'voogdij'zaak over, en even geleden hoorde ik Albert V op de radio kirren (dat ww is onlosmakelijk verbonden aan Albert V) dat hij ook twee pups heeft aangeschaft. Luxe kan ook devalueren :). Ik zie hem al enthousiast gillend achter die honden aanrennen op de hei. Misschien dan toch een Vizsla, dat is al bijna net zo lang Rhodie's runner up. Eigenlijk precies dezelfde hond, maar dan zonder de kenmerkende ridgeback streep op zijn rug.
rhodie
Met zo'n blik heb je toch geen woorden meer nodig. Mooie herinnering komt in me op van toen ik enkele jaren geleden op een boerderij woonde en wel eens 's nachts om een uur of 3 thuis kwam van werk (horeca, geen duistere zaken), en dan in de stal voor ik naar boven ging midden in de nacht met de Mechelse herder aldaar en het hooi grazende paard als een drie-eenheid verbond een half uur in de nachtelijke stilte en donker gewoon een tijdje zat te teambuilden.... Dat is vriendschap in zijn meest pure vorm, vriendschap op gevoel, zonder woorden. Wij met zijn drieen, de tijd even stil, de dag van je af laten glijden. Ik had daar uren kunnen zitten.

(bakkie) Troost - Geplant om 23:52 op 14/12/2009 in memories die het leven goed maken

Antico Caffe Santa Maria in Rome;

En zo wandel je met Google maps een paar minuten voor het slapen gaan, met een verwachting deze nacht van een temperatuur tot zo'n -7 graden, door het zonnige Rome, vanaf mijn favoriete trattoria Valentino aan de Via Cavour naar mijn favoriete koffiebar (op foto) tegenover de Santa Maria Maggiore.
Je voelt de zon niet op je huid en die heerlijke Illy ijskoffie shotjes komen er ook geen kilometer van dichterbij, maar het tovert een glimlach op mijn gezicht voor ik de koude nacht ga trotseren.

In het kader van de terugblik op 2009... - Geplant om 19:48 op 2/12/2009 in memories die het leven goed maken

Met 2 naaste collega's. Op een boot. In het donker.... ik draaf door.
Zo'n uitje waarbij je semi-verplicht staat te doen of je elkaar ineens heel leuk vindt. Het moet vertrouwd zijn terwijl de echte humor pas komt op je werkplek, de vertrouwde setting. Zo heeft iedere vriend zijn setting.
Foto is hoogstwaarschijnlijk van 2008 zelfs nog.
De tijd vliegt. Mensen komen en gaan. Het leven is net als een foto, in je hoofd blijven de leuke momenten.
colleagues colleagues

Sweet memory of mine - Geplant om 22:17 op 5/5/2009 in memories die het leven goed maken

Sied van Riel :: trance :: what music can do - Geplant om 22:42 op 2/5/2009 in memories die het leven goed maken

En vooral wat álcohol in combinatie met music can do. Niet vaak krijg ik dat verlangen naar vroegere momenten. Het overkomt me alleen als ik in de auto zit. Dat doe ik dan ook het liefst alleen, met heerlijke muziek als mijn trouwe metgezel. Dat zijn de momenten dat ik op mezelf ben, dat zijn de tot rust kom en oplaadmomenten tegelijk. Over de snelweg cruisen in de Alfa en nobody can touch me. En tegelijkertijd ook juist veel meer dan 'normaal', maar dan op de goede manier. Flashbacks spelen zich af, mijn adrenaline en gevoel beginnen dan te stromen. Met de juiste muziek stijg ik echt op. En onvermijdelijk komt daar altijd een beetje heimwee bij omhoog. Naar die nachten dat je je over kon geven aan het verdovende effect van alcohol (*note*: ik heb het niet over het 'comazuipen' dat tegenwoordig onder kinderen van 6 zo stoer schijnt te zijn. Wel over alcoholgebruik dat weliswaar over de grens van het normale gezellige drankje gaat, maar wat niet over de grens van vervelend gaat.) Het heeft iets troostends, de controle laten overnemen door een andere macht. Wanneer muziek je lichaam overneemt, alles verdoofd raakt, gesprekken vanzelf gaan, alles een flow wordt. Het is net of je even uit jezelf kunt stappen. En tegelijkertijd voelt het altijd een beetje melancholisch op de achtergrond. Alsof je iets wil verdoven dat niet helemaal te verdoven valt of het alleen kan voelen met juist die verdoving. Vaag. Het waren mijn mooiste nachten. Eén worden met je omgeving. Bekenden en onbekenden. Eén vriendje dat mentaal altijd bij me is geweest op die momenten is Sjoerd. Hij hield me altijd in de gaten, niet openlijk, wel onzichtbaar. Zelfs al stond íe met z'n rug naar me toe met anderen te praten. Er was een elastiekje tussen ons gespannen ook al waren we elk in een heel ander deel van een ruimte. Een hele aparte vriendschap is (was) dat. Sjoerd voelde altijd veilig. Sjoerd was altijd een arm. Sjoerd was altijd een maatje om mee los te gaan zoals ik dat met niemand kon. Was was was. Onze wereld was een droomwereld. De connectie was (en is) er, maar was alleen zo sterk op die momenten. Soms verlang ik terug naar die tijd. Ontvluchten. Weg zijn. Voelen.

En dat allemaal naar aanleiding van meneer Sied van Riel - MME :-) :
Een beetje van meneer Sied van Riel, een beetje van Sjoerd.
(hij wordt op 1/3 heel mooi)


Voor Sjoerd. In de 12 jaar dat ik je nu ken. Vanaf die eerste lach dat we elkaar aankeken. De jaren dat we dansten, je me begreep door me alleen aan te kijken, we een paar keer zo gepassioneerd ruzie hebben gemaakt, jij mijn koppigheid haatte, ik jouw lompheid. Dat we ons niets aantrokken van wie dan ook. Ze allemaal hebben laten kijken. Voor die keer dat ik doordraaide en kon janken op jouw schouder. Voor de keren dat ik voor je neus met een ander stond te zoenen. It all was part of the game.
Vriendschap is geen frequentie, vriendschap is een gevoel.

2 jaar geleden - Geplant om 14:50 op 15/8/2008 in memories die het leven goed maken

2 jaar geleden, keek ik uit over een prachtig Noors meer tijdens de vakantie in Noorwegen. We kwamen terug van het eten in een plaats vlak bij, ik denk bij Wenche's familie, en reden door de bergen en tussen de loofbomen terug naar onze alleen-op-de-wereld hut. Ik was in ontspannen vakantiestemming, het type dat je toelaat contact te maken met je inner-me en je 'core feelings' te ervaren, zoals ik dat noem. Even in touch met je inner self, daar kom je toch meestal niet aan toe. Ik weet nog dat ik in de auto zat en aan Reinier dacht. Dat deed ik (vreemd genoeg) al 13 jaar lang vaker op vakantie kan ik me herinneren. Ik smste hem dat later toen Wenche al in bed lag en ik in het vallen der schemering aan het adembenemend mooie en stille meer zat. Ik denk dat ik me die sfeer altijd zal kunnen blijven herinneren. Ik kreeg een smsje terug, las 'm net weer omdat m'n nieuwe telefoon nu ter reparatie weg is. "Goed bezig lief, jij ook bij mij... Wat de tijd al niet overleeft! Ben benieuwd hoe je eruit ziet? Maar goed, dat zal de tijd dan ook wel vertellen. Voor nu..." (de rest ontbreekt). Hij noemde me 'lief'! Toch wel bijzonder voor iemand bij wie je beide in gedachten bent maar die je niet vaak spreekt, maar het paste allemaal perfect in mijn mood toen. Alsof het niet beter kon. Dat was 5 augustus 2006. Op 9 augustus 2006: "(........) Hoe is het in Bergen?! Wees voorzichtig met de jeep, slaap kus voor de liefste noorse zalm van Nederland". Weet nog dat ik opveerde toen ik dat las, zo lief, zo perfect. Later werd ik wantrouwig en vroeg of 'ie dat tegen iedereen zei, zo makkelijk. Toen heb ik 3 weken even niets meer gehoord :-).
Toch bijzonder, dit soort momenten. Uit het niets zaten we helemaal op elkaars golflengte. En, ik zou mij niet zijn zonder dit op te merken, ook een beetje melancholisch makend. Want het beste en meest onverwachte is ongrijpbaar en onmaakbaar en duurt nooit lang. Het was een van de mooiste inner-self vakanties.

Zee bij Oosterbierum (Easterbierrum) - Geplant om 23:18 op 3/7/2008 in memories die het leven goed maken

Het had iets moois, m'n vader die zo graag naar 'zijn' zee wilde, hij gleed uit op de gladde leren zolen van zijn schoenen toen 'ie de zeedijk beklom en moest op blote voeten verder. Met moeite zijn evenwicht bewarend, nog steeds op blote voeten, over de scherpe en ruwe basaltstenen daarna weer naar beneden. Het hield hem niet tegen. Naar zijn zee. Ik legde het fototoestel weg, haalde 'm op schoenen in en hielp 'm verder naar beneden. We knielden en voelden het water. We gingen naar Harns (Harlingen). Ik zei dat we gingen zwemmen in Oosterbierum, net als vroeger. Ik vreesde de kou maar die woog niet op tegen het plezier dat ik hem wilde doen. We reden naar Oosterbierum. De zee was weg. In een uur tijd te ver terug getrokken. Zijn geliefde zee, precies de plek van vroeger. Het moest niet zo zijn, ik had al een tijdje het verhaal van de achterbuurman in m'n hoofd die door de kou en een te sterke onderstroom nooit meer uit de zee terug gekomen is en was ergens opgelucht. Ik ondersteunde 'm weer terug naar boven over de basaltstenen. We komen terug.

Issie leuk! - Geplant om 22:57 op 25/6/2008 in memories die het leven goed maken

De foto's van de reunie van Bernrode lagen in de bus. Op de aankomstfoto samen met Os sta ik er wel een beetje met een boerenkop op, en Oscar heeft de slaap ook nog niet helemaal uit zijn ogen gewreven, maar de groepsfoto vind ik een hele geslaagde. Oscar staat daar ook erg grappig op. Roel een beetje moeilijk, Reinout een beetje wazig zoals 'ie de hele dag was, en Jasper lacht vrolijk een geheel andere richting op. Echt heel leuk! Eigenlijk ziet iedereen er nog precies hetzelfde uit, iedere persoonlijkheid is herkenbaar. Kunt clica.
(En die donkere schaduw erboven is van mij, want een foto met een digicam is toch een stuk makkelijker dan scanner aansluiten en installeren, dus wellicht hier en daar ietsie vervormd)

Vroegah - Geplant om 13:05 op 10/5/2008 in memories die het leven goed maken

Voor mijn aankomende fotomuur relaxed op het balkon wat foto's uit de oude doos bekeken, fijne herinneringen die dan boven komen. Vroegah was ik nog best een lekker wijf! Foto nog op mijn kamertje in Rosmalen, compleet met posters van Dani, Charly Lownoise and Mental Theo, en Anky van Grunsven. Vond oa ook nog deze, daar had ik nog een beetje zo'n Lara Croft look met een slanke taille ;), gemaakt door Osje nadat we allebie nat waren geworden in de Efteling, en deze, net bruin en gelukkig terug van mijn eerste vrije vakantie met Snoek in Argeles sur Mer. Foto's zijn erg fijne instrumenten om kleine filmpjes van de sweet memories van je leven af te spelen.

Lachen // de schat - Geplant om 18:20 op 1/3/2008 in memories die het leven goed maken

Die innerlijke wereld van Sjoerd was toch prachtig. Hij wilde steeds maar dat ik drijfnat regende, waarschijnlijk sexier, en zag me ook steeds in de meest kinderlijke schattige pyama's. Echt typisch Sjoerd, zou er helemaal om in een deuk kunnen liggen. Vond namelijk ook nog dit mailtje.
Jij kwam langs met de auto maar om een af andere reden was je drijf nat geregent. verder hebben we daarna alleen op de bank gezeten (jij in een geruite pijama met konijnen sloffen en een puntige slaap muts)
(, red.)

De mooie dingen van het leven - Geplant om 17:43 op 1/3/2008 in memories die het leven goed maken

Kwam laatst niet bedoeld in Reiniers hotmail terecht. Zo'n buitenkans waarop je je niet kan beheersen dus heb zitten bladeren wat resulteerde in 3 dagen ruzie vanwege mailtjes van vroegere fladders van hem, haha. Met dat soort neigingen snijd je jezelf altijd in de vingers. Maagoe, de heer vroeg mijn hotmail wachtwoord uit een soort beleefde weder'interesse', denk eerlijk gezegd dat 'ie het alweer vergeten is maar deed me wel zelf even bladeren wat er ook alweer allemaal nog in staat en kwam oa dit moois tegen, in de categorie 'kon je het moment maar altijd vasthouden':
Ik heb vanacht over je gedroomd. was raar en levens echt. Ik werd naast je
wakker op mijn oude kamer. jij had een roze pyame met witte beertjes aan. we
moesten vreselijk lachen en onze kamer deur was op slot. toen gingen we
mensergenieten met drank. was gezellig. en zijn vervolgens in onze pyama het
raam uitgeklommen en zijn in het park gaan liggen. maar het was zo levens
echt.
vervolgens moest het keihard regenen en gingen we douchen helaas werd ik
wakker en moest ik werken.

wanneer spreken we een keertje af.

x

Het mailtje is van Sjoerd en stamt uit de zomer van 2005. Typisch Sjoerd met roze pyama en beertjes, ik hoor 't 'm zeggen, en dat samenzijn. Zijn van die dingen die je zo'n mooie golf geven. Eigenlijk zou ik nog wel willen dat het weer zomer 2005 was, ik klom net uit het ravijn dat Gillis heette, had een supervakantie met Nouk in die Schweiz, was te dik maar stond aan het begin van een gezonde en sportschool periode en het weer aantrekken van de waardevolle vriendschapsbanden om me heen. De zomer daarop (2006) mooie reizen gemaakt oa Noorwegen en voelde ik me zo heerlijk, (zie deze post, deze post en deze post). Zal die avonden dat de Lifehouse cd in Rosmalen op stond en ik zweefde nooit vergeten. Stond aan het begin van een hele mooie periode met Reinier. Waar is de tijd, waar is de zomer, waar is mijn huis, waar is die ik. Kans is stuk kleiner dat Sjoerd me nu zo'n mail stuurt :). Ach, ben gevoelig voor melancholie. Maar de herinnering is zoet.  

Precies een jaar geleden - Geplant om 11:49 op 1/2/2008 in memories die het leven goed maken

  01.02.2007
zaten we na een paar slopende dagen en nachten op een steenworp afstand van waar ik nu woon bij de notaris in het Zuiderpark voor de overdracht van de Not. v/d Mortellaan

Celebrate :: ouwe tante - Geplant om 12:07 op 27/12/2007 in memories die het leven goed maken

Zonet even on the job een kopie van mijn rijbewijs gemaakt ten behoeve van de aanvraag van Digitenne; zie ik dat het vandaag precies 7 jaar geleden is dat ik mijn rijbewijs ontvangen heb! (27-12-2000)

Ons Rosmalen - Geplant om 20:14 op 11/10/2007 in memories die het leven goed maken

Eigenlijk best bizar; ik bedenk het me nu pas; op 9 oktober 2003 zetten mijn vader en ik weer voor het eerst voet over de drempel in Rosmalen. Gisteren 10 oktober 2007 heb ik weer voet over de drempel gezet. Zoveel meer gebeurd ondertussen. Ja, dat was best raar. Hetzelfde gevoel als die 5 minuten die ik een van de laatste verhuisnachten op het muurtje bij de haard zat, uitgeput en meteen weer verder, even realiseerde en tranen voelde. Het is een soort liefde, het is mijn jeugd, mijn opgroeien, mijn emoties, mijn vader, en ook die andere kant, mijn kamertje, mijn Bernrode, mijn fiets, mijn denkbeeldige paard, mijn tv, mijn wachten op het eten, haard, ruisende bomen, geuren, kerst, en zo veel meer. Het was mijn thuis. Nu voorgoed in herinnering. We waren even bij de achterbuurvrouw op de thee, zelf ook niet van onnieuwsgierige aard, en na 4en zouden de werklui weg zijn, we liepen om het huis (mijn vader heeft niets gezien, dat wil hij niet, het is nog meer zijn huis geweest dan dat van mij) en net toen we aan de voorkant waren en ik aan het balanceren was boven een bouwgat klonk er gefluit vanuit het huis en was er dus nog iemand binnen. Was natuurlijk niet de bedoeling dat wij daar liepen dus net zo spannend als in de film, haha. Voor mij een 'geluk', want ik ben naar binnen gestapt en gevraagd of ik mocht kijken. Het is onherkenbaar geworden, boven helemaal. Ze zijn in februari aan de bouw begonnen en denken nu nog zo'n 2 a 3 weken nodig te hebben. Het oorspronkelijke plan was voor September klaar te zijn.. Fotos van Rosmalen (44).   

De geur van vroeger - Geplant om 19:15 op 31/8/2007 in memories die het leven goed maken

Dit was typisch zo'n avond waarop we in Rosmalen de haard hadden aangestoken; zo'n herfstige avond met verstilde atmosfeer waarin een licht mistige nevel hangt, afgewisseld met af en toe een keine miezerregen. Perfecte omgeving voor de geur van haard. Die hangt hier dan ook op dit soort avonden als je buiten loopt, van een van de huizen hier vlak bij. Toen ik net gezellig met Guus aan de bar aan de afgehaalde Indier zat besefte ik me dat knus in een apartementengebouw nooit het knus van een vrijstaand huis zal ervaren. Waarom niet? Omdat je nooit tot dezelfde ontspanning en het gevoel van afstand van de wereld komt. Boven je ligt niet je eigen kamer maar hoor je mensen lopen. Een meter van de voordeur ligt niet het pad naar de brievenbus maar lopen er al weer vreemden door de hal. Je bent slechts een deel van. Misschien voor het eerst een gevoel van heimwee naar Rosmalen, dat komt met het gevoel van herfst en hoe ik daar in Rosmalen dan juist van de geborgenheid van thuis genoot. Kreeg ineens een flashback van de heerlijke afwisseling tussen de frisse kamers boven en het warme van de haard en lampen beneden. Vooral tijdens winteravonden had het op de een of andere manier ook iets even helemaal alleen in de frisheid en donkerte boven te zitten. Kan me helemaal die sfeer van naderende kerst en oud & nieuw voor de geest halen, ruik de koele lucht en haardgeur bijna. De geur van de geiser als ik in bad ging. De bomen buiten horen ruisen. Na een avondje haard in mijn bed te liggen onder de fris gewassen lakens. Heb 't m'n vader maar niet verteld. Weet dat we beiden toch wel dezelfde onuitgesproken gevoelens hebben, hij zelfs nog veel meer dan ik. Grappig, in het kader daarvan een gedicht dat ik ooit schreef toen ik op een late avond (februari 2003) in de trein terug uit A'dam zat en de trein langs het AMC voerde, deed me even denken aan m'n biologische moeder, mijn vader en ik waren toen ook al een paar jaar weg uit Rosmalen (maar wist dat het toen nog terug kwam).

Weer bij de haard in Rosmalen - Geplant om 11:38 op 13/8/2007 in memories die het leven goed maken

Afgelopen zaterdag- en gisterenavond waren de jaarlijkse 'vallende sterren nachten' in augustus. Toevallig was ik zaterdag bij Wenche, die ook ieder jaar op de betreffende zomeravonden de stoel buiten zet om de aandacht op de hemel te richten, en hebben we om een uurtje of twaalf heel leuk het vuur aangestoken en zijn laid back achterover gezakt om naar de heldere hemel te kijken. Goede keuze, want gisterenavond, toen de sterrenregens blijkbaar op hun hevigst waren, was het alleen maar bewolkt en vochtig. Ik heb 7 of 8 (die laatste is onzeker, of was het nou 8 of 9) vallende sterren gezien! En het was zo lekker weer bij de (een echte) haard te zitten in Rosmalen :). Mijn kleren roken daarna ook heerlijk naar haard, kreeg daar in Rosmalen altijd opmerkingen over van mensen als ze geweest waren, maar voor mij is het juist een hele fijne geur en herinnering. Heb de dierenriem geleerd van Wenche en kan nu alle sterrenbeelden benoemen ;) en als ge op de footootjes klikt hiernaast worden ze vergroot weergegeven. Wenche's vader pakt me nog enthousiaster vast dan Wenche zelf, en vind het dan ook altijd heel amusant als we poseren, en Wenche dan weer geirriteerd achter de camera vandaan komt 'Ad, niet zo aan m'n vriendinnen zitten!'.    

Strang ik was al bang waar bleef je nou zo lang - Geplant om 18:10 op 8/8/2007 in memories die het leven goed maken

We hebben Strang, het bedrijf dat ons ook verhuisd heeft, hier al redelijk vaak gezien bij anderen op de Heun, maar ze hebben natuurlijk vele verhuizers in dienst, dus die van ons kwam ik nooit meer tegen. Stap ik net op de viets voor mijn dagelijks brood bij de AH, zie ik net onze eigen (hoe heet hij ook alweer) wegrijden in de Strang Volvo! Het was iig de leukste jongen die er toen bij zat, een Friese zeiler, oh ja, Wally was zijn naam. Mijn vriendjes! Fietste verder en passeerde nog een Strang verhuiswagen, waar ik mij natuurlijk direct voor wierp.. In werkelijkheid staarde ik vaag naar het spiegelende glas om te ontwaren of de chauffeur een bekende was, maar zag alleen maar een grijze haardos, het gezicht spiegelde te veel, maar dat had best onze eigen Karel geweest kunnen zijn. Die hoogstwaarschijnlijk op zijn beurt gedacht heeft 'nou die is ook arrogant geworden in die paar maanden' :). Voor hen natuurlijk dagelijkse kost, voor mij toch een grappige flash back.

Catherine - Geplant om 14:46 op 23/7/2007 in memories die het leven goed maken

Vanochtend van m'n tante een mailtje gekregen met een briefje dat ze op zolder heeft gevonden met een gedichtje dat ik voor mijn eerste pony Catherine geschreven heb; ik denk dat ik toen een jaar of 9 was (zat er al vroeg in!). Heb het contrast iets aangescherpt anders is het moeilijk te lezen. Prachtig, ook met die verkeerd geschreven naam die doorgestreept is.
Hier op de community staan nog wat foto's van mij in die tijd met oa Catherine.
Klik op het plaatje om het gedichtje te lezen...

Catherine: mijn beste vriendin
Mijn allerliefste schat, waar ik ECHT van hou
En daarom blijf ik haar ALTIJD trouw
Lessen en buitenritten,
Zo zie ik het nog wel een tijdje zitten
Ik borstel haar,
Kam haar manen,
Aai haar over haar bles,
Geef haar snoepjes, hooi en brokken
Want als je een eigen pony hebt mag je gewoon niet meer mokken!

Het begin van het weblog - Geplant om 17:10 op 28/2/2007 in memories die het leven goed maken

Tussen mijn werkjes van de basisschool en proefwerken van Bernrode vond ik dit stukje uit '94 in het Ponypraatje, het clubblaadje van onze toenmalige ponyclub, waarin Wenche en ik allebei een verslagje doen van een concours in Den Dungen. Sowieso grappig om te vinden en al helemaal toevallig dat we daar naast elkaar staan. Toen gingen we nog niet eens met de trailer..... Ik zat toen ehh... in de eerste of tweede van Bernrode en was 12 of 13 jaar, Wenche dan ongeveer 15. Als je op het plaatje klikt kun je de tekst lezen :).
Grappig ook dat ik er heel positief doorheen wandel en Wenche wat strenger is en wel een paar punten van kritiek heeft; verklaart waarschijnlijk ook waarom de een een stuk verder is gekomen in de paardensport dan de ander .

Iets liefs - Geplant om 14:04 op 11/2/2007 in memories die het leven goed maken

Ben momenteel kaarten en brieven door mijn handen aan het laten gaan die nog dateren van jaren als 1989 en 1979, kon het toch niet over mijn hart verkrijgen om die dozen ongezien in de verhuisdruk weg te gooien. Die worden nu dus doorgespit zodat het meeste alsnog weg kan en mijn bed ook niet meer prominent midden in de woonkamer hoeft te staan. Vond net een brief die mijn vader's ex vrouw in 1979 vanuit Seattle naar hem heeft gestuurd met als aanhef 'lieve Guusje' en op het eind 'heel veel kusjes'. Bizar. Zal de zin die ik hier wilde schrijven met het woord duivel erin inslikken, geeft geen good vibes geloof ik en die kan ik wel gebruiken. Ook al mijn schriftjes van Bernrode worden nog 1 keer ingezien, kleine aantekeningetjes die er bij staan van Tim, maar nog veel mooier: kreeg ineens een flashbackje en zat weer heel even in het economielokaal en zag daar Reinier ook zitten, zoals 'ie toen was en ervaarde het gevoel wat ik in die jaren bij hem had; stoer, zeker sexy op een bepaalde manier, mysterieus en interessant en leuk en altijd die blik van verstandhouding :). Of juist uitdaging. Erg prettig in ieder geval met toch altijd een vleugje onzekerheid of spanning. Reinier was altijd wel ergens te horen, daar om zowel geliefd als minder geliefd, en ik, van nature juist stil en verlegen, vond het geweldig als ik dan even de eer had het onderwerp van de aandacht te zijn en helemaal als ik in alle commotie dan ook nog iets stoers terug kon zeggen of een adrem grapje kon maken dat bij de populaire jongens in de smaak viel ;). Volgens mij kon ik daar echt uren op zweven, haha, als er weer een 'moment' was geweest. Zeker met Daphne samen hadden we het dan echt leuk en stoer. Zo ver van het bed alweer dat moois, niet aan denken. Anyway, het overkwam me weer even hoe ik het toen voelde en dat verandert natuurlijk 'helaas' met de jaren. Mooi! Lieverd!! Blijft toch vreemd omdat je elkaar nu zo op een andere manier kent en je beiden ook ouder bent geworden :). Ik was heel even weer 'jong' en dat was mooi.

Nieuwjaarsg'dichtje - Geplant om 19:45 op 30/12/2006 in memories die het leven goed maken

Alle tijd die achter ons ligt
Alle momenten die me overvielen
En die later pas hun verdiende waarde kregen
Heb ervan genoten
Jouw lach te zien
Alles is alweer maanden geleden en meegenomen door de vlucht der tijd
Heb ervan genoten jouw lach te zien
Hoop je weer te zien stralen in het nieuwe jaar
Op een pad met niet te veel hobbels
En laat ons het anders samen plaveien
Wens je het allerbeste toe
Een lach opent deuren en mensen
Humor relativeert problemen met belangrijke procenten
Voel m'n arm om je schouder
Van mijn liefde ben jij houder :-)

Niet eens specifiek voor de liefde in mijn leven, alswel voor jullie allemaal. Aanzet was een post op dit log van 26/09 die ik zag met een fotootje erbij van een smsje van Reinier; 'wat ben je toch een prachtwijf!'. Alweer een paar maanden geleden, dat zijn de dingen die me altijd gemengde gevoelens opleveren. Alles kent fases en als ik terug kijk op fases geeft me dat een soort melancholie. Natuurlijk zijn daar hele mooie dingen uit voortgekomen, maar dat punt op zich heeft ook zijn waarde. Weet nog precies hoe het voelde, de spanning, nog zo veel niet ontdekt. Je gaat altijd verder, en soms is een begin gewoon zo mooi. Anyway, het deed mij nog even de vlucht van tijd beseffen. Al die mooie momenten die als in een flits voorbij zijn en zo ben je alweer maanden verder. Ze krijgen later hun waarde omdat ze dan in de context der tijd geplaatst zijn en vormen nog lang een mooie herinnering. Ik denk hierbij op dezelfde manier aan de vakantie met Wenche in Noorwegen. Hoe de zomer zinderde, we met zijn tweeën zo heerlijk vrij weg waren, het uitkijken op dat prachtige glinsterende meer.... De een is er ongetwijfeld gevoeliger voor dan de ander ;-). Ik heb die melancholie van mijn vader. Maar ook een simpel lachmoment met Nouk of Ceet aan een terrasje of ergens aan tafel vallen daaronder. 'Alles vervliegt zo snel met de tijd' of zo.... Maar heb ervan genoten! Was gewoon ff n stukkie bezinning. En ja, die laatste zin is een beetje raar voor mijn doen :-), maar 'n kniesoor die daar op let. 't Gaat om het geheel!

Is het al tijd voor het jaaroverzicht?? - Geplant om 20:43 op 8/11/2006 in memories die het leven goed maken

De winter komt er weer aan, sporadisch besef ik me hoe het een jaar geleden was, de tijd ertussen is zo ongelofelijk snel gegaan lijkt het wel. Als een korte warme flits. Het is nog geen tijd voor het jaaroverzicht, hoewel wel voor besef. Komt dat mooi uit, ivm kerst (gedachte) enzo straks. Worden mooie kaartjes hoor ;). De laatste twee maanden van dit huis gaan heel intensief beleefd worden. Mensen uitnodigen voor het eten bij de haard en de tweede en laatste winter met Wenche op deze manier. Kreeg gisteren voor het eerst een glimp van het besef van de definitiefheid dat we hier weg gaan, in een intens tevreden moment, toen ik bedacht hoe het op mezelf zou zijn, het even hier ook prima vond, en toen besefte dat hier binnenkort ophoudt te bestaan. Was een rare flits die ik niet eerder kende.

* Mijn heerlijke zomervakantie met Nouk en ouders nadat ik voor mezelf had gekozen, maar nog niet kon voorstellen wat me in de winter komend boven het hoofd zou hangen.

* Toen de herfst naar winter voer en de eerste tekenen kwamen dat de wereld iets anders was dan ik dacht.

* Hartje winter, de wereld was inderdaad anders dan ik dacht.

* Winter duurde lang dat jaar

* En was bovendien ongelofelijk streng, dit is een van de puurste dingen die ik ooit heb geschreven en zal schrijven, al zie je er niet aan dat ik jankend boven mijn laptop op de ergste muziek kapot aan het gaan was. Moest door een van de ergste sneeuwstormen van mijn leven, voordat de eerste lauwe zonnestralen nadat ik doodmoegestreden was door konden sijpelen.

* Begin van de zomer

* Foto van begin van de zomer

* Ein_de_lijk weer sterk En hoe. Heel mooi stukje

Is mooi zo'n overzicht! Je kunt alleen maar hopen en plannen opstellen voor de toekomst maar achteruit kunnen kijken is ook heel mooi.

Hoor ik regen? Dat zal lekker slapen straks. 

Nog een willekeurige leuke herinnering met Ceet - Geplant om 16:16 op 1/11/2006 in memories die het leven goed maken

17.12.2002 (vooral onderste stukje)   Link

 

Hulde aan 538 - Geplant om 12:45 op 27/10/2006 in memories die het leven goed maken

Ze draaien echt de nummers die ik wil horen! Tekst.
Weet nog precies wanneer ik dit nummer op zijn meesterlijkst vond; aantal jaar geleden, eigenlijk natuurlijk gewoon toen het net uitgekomen was, SNS, Menno Faber, hele mooie spanningsboog opgebouwd, met als toppunt 600 (samen) mailtjes in 16 dagen vlak voor 'ie de hele zomer naar Frankrijk zou gaan. Feestje gegeven voor collega's op de Neerstraat en nog erg lang met meneer als laatste overgebleven op het balkon. Gezoend, hij vertelde me verliefd dat hij al zijn vriendjes al over me verteld had en de dag voor 'ie wegging en we buiten op het Pettelaarpark een sigaretje gingen roken hadden we echt niets meer tegen elkaar te zeggen. Heb nog nooit zo veel niets meer afterwards tegen iemand te zeggen gehad als met hem. Grappig en raar hoe die dingen gaan. Liep hem laatst tegen het lijf toen ik de Jumbo uit liep om uit te vinden dat hij tegenwoordig al twee jaar samen is met mijn SNS-better half Tiny. En zo heeft ieder zijn kwaliteiten

najaar reunietijd - Geplant om 10:36 op 17/10/2006 in memories die het leven goed maken

Inderdaad. Erg leuk, kreeg een paar dagen geleden ineens na jaren een mailtje binnen van Ilse, een meisje dat op Bernrode een heel goede en leuke vriendin is geweest; ze had me gevonden via Schoolbank punt nl. Zolang het mensen zijn van wie je jezelf ook nog wel eens afvraagt hoe het met ze zou gaan is dat natuurlijk heel aangenaam. Ze was niet op de reunie vorig jaar September van Bernrode, erg jammer. Was echt verrast, en was leuk om te lezen:
(..)En wat een verhaal, zo ken ik je weer hihi.
Wel grappig he, aan de ene kant heb je elkaar best goed gekend, aan de andere kant weet je bijna niets meer van elkaar. Als ik aan onze Bernrode tijd terugdenk, denk ik vooral aan al die keren dat wij de slappe lach hadden en zo'n schriftje of zo waar we (vooral tijdens aardrijkskunde van Langens volgens mij) hele gesprekken in schreven, omdat we niet mochten kletsen. En de pauzes in de jongenstoiletten natuurlijk, waar dan Van den Hoven rustig even langskwam, jakkes!
(..)

This is my sound - Geplant om 23:55 op 15/10/2006 in memories die het leven goed maken

Vannacht zal de wereld anders zijn.

Ik zeg trance, een gelukzalig gevoel en meer dan ooit vriendschap. Sterker dan welke relatie dan ook. Jullie hebben gisteren getoond de besten te zijn. Je hebt me de afgelopen '3' jaar gezien vanaf de zijlijn, wisten wat ik nu nodig had en hebben het me gegeven op een manier die niet beter had gekund. En het dynamische verleden om het zo maar te noemen into account genomen is deze avond mijn definitie van vriendschap geworden. Geen troostend woord de afgelopen jaren had dit effect kunnen hebben. Ik moest hard en ben hard gegaan, jullie gingen hard mee maar hebben mij het hardst laten gaan en hebben als engeltjes op me gepast. Extra waardevol omdat ik ook flink op jullie tenen ben gaan staan in die mindere tijd. Sjoerd die me midden op de avond op het toppunt van mijn .. tequila in een innige omhelzing zegt 'gefeliciteerd meisje', ook nog eens op een geweldig nummer dat ik van vroeger ken, nog steeds even vertederd in de lach schiet als we ergens naar binnen gaan en ik als derde totaal lazarus weer richting Sjoerd en Oz lollig tegen de deur aan klap, Noukie die me zeker positief heeft verrast en weer even heeft laten weten waarom ik van haar hou en een feestje uitstekend weet te leiden, trouwe Ceet die altijd lief en enthousiast is en blijft en Osje, die ik zelf nu een hele grote knuffel zou willen geven. Waar ik toen op de zijrails ben gaan lopen voelde ik me nu weer terug. En kan je zeggen dat dat echt machtig is. Heb ik soms zo hevig naar verlangd en gisteren zetten jullie me terug. Want ik ben nog steeds een fantastische vrouw, hè Sjoerd. Maar nog geen tiende van wat jullie zijn. Heeft absoluut zo moeten zijn. Ik zeg welkom thuis. Nu nog wachten op die geile foto's ;-) en kga nu zekers heel voldaan slapen. We hebben letterlijk en figuurlijk gestampt :-).

Heb Boten Anna HELAAS gemist maar dat andere nummer is wel aan bod gekomen :-).

Lichtvoetigheid - Geplant om 15:59 op 28/9/2006 in memories die het leven goed maken

Net toen ik me gisteren in de trein naar Den Haag af begon te vragen of ik niet ook nog eens per ongeluk in het deel dat bij Gouda gesplitst was en naar Rotterdam ging zat, aangezien mij nogal lang een weids platteland voorbij zoefde dat in mijn eerdere herinneringen niet voorkwam, kwam de bebouwde kom weer in beeld en flitste er kort een tankstation langs, waar ik een jongen zag die bij een paar geparkeerde auto's duidelijk naar iemand stond uit te kijken. Weet niet eens meer hoe 'ie er precies uitzag, rode jas, donkere haren, zoiets, maar er was iets in die flits van een seconde dat maakte dat ik ook zo'n jongen wilde die zo op mij zou staan wachten. Misschien kwam het door het plaatje in de stand van de zon; najaar, beetje mistig en dromerig dat dat gevoel aanboorde, en was die jongen waarschijnlijk gewoon op de pechservice of een carpoolmaatje aan het wachten, maar het was een mooi moment van lichtvoetigheid en deed me aan Remco denken. Hoe we samen onafhankelijk van elkaar en toch verbonden over de snelweg zweefden; hij ergens vanuit het westen, ik vanuit het noorden, allebei richting het Brabantse landschap, aangezien dat mijn eindbestemming was, af en toe bellend, om ons eerste gezamelijke knooppunt in de vorm van een tankstation te bepalen. Zweven op snelheid, muziek en op dat moment ook op je mind. Symbiose is daar een mooi woord voor; twee delen die onderling verbonden zijn en samenkomen. De zogenaamde reden voor deze gezamelijke journey was veel onbenulliger dan de journey zelf (diepzinning, Moon) (en het uiteindelijk stoppunt was ook een stuk dichter bij Gewande dan strict gezien noodzakelijk was ;) ), maar daar schuilt nou juist het mooie in; vrijheid. In dit opzicht gezien als tegenstelling van de door mij zo gevreesde bekrompenheid. Geen binding aan tijd, plaats, bezwaren of benzinekosten, maar vrijheid. De zon stond toen precies zo, buiten voelde het precies zo en we hebben op een picknicktafel zittend met onze handen gevouwen om een papieren bekertje warme thee van het tankstation (en zelfs de belabberde kwaliteit van de thee verhoogt de charme van het moment alleen maar) naar het landschap met laagstaande zon in de verte gekeken. Die lichtvoetige pure momenten zijn de motor van het leven. Zie het betreffende tankstation altijd nog als ik over de A2 rijd :-). We zijn daarna weer in de auto gestapt en nog verder zuidwaarts gereden, subliem gegeten bij de Rotonde. Dat was Mooi. Houd daarom waarschijnlijk ook zo van reizen, omdat je even niet gebonden bent aan wat dan ook en vrij bent om te dromen wat je wil, in je hoofd.

Uit d'oude doos - Geplant om 15:52 op 20/9/2006 in memories die het leven goed maken

(wedstrijduitslagen uit het weekblad van Rosmalen e.o.)

Vond m'n vader op zolder, uit 1996! Tijd gaat echt snel. The Sunny Boys is de ponyclub van Rosmalen, heb ik vier pony's lang bij gezeten. Met een paard ging je dan naar de rijvereniging, St. Lambertus. Gezamelijke oefen/wedstrijdhal, zelfde mensen, andere naam. Heb ik met Mister bij gezeten. Ga tzt ook een album met mijn paarden maken. En Wenche, toen al konden ze je niet foutloos doen!

HAA Dit is ZO leuk! - Geplant om 13:57 op 27/8/2006 in memories die het leven goed maken

Is me net zo iets grappigs overkomen, Anouk dit vind jij ook leuk: Zit op Hyves en schiet me ineens via via een naam te binnen van iemand van vroeger aan wie ik leuke herinneringen heb, ga ik zoeken, en ja inderdaad, hij staat er bij. Ik friends request gestuurd, kijk daarna in zijn profiel, ik wist dat 'ie in Wageningen zat, zie ik dat 'ie dezelfde studie als Ceet doet!! (Ja we hebben het hier over John lol). Meteen Ceet gebeld en hij zit inderdaad bij haar, heeft zelfs al drie jaar verkering met een meisje dat tot een jaar geleden of zo bij Ceet op de afdeling heeft gewoond. Bizar, de wereld is klein! En ik vind het echt lache, want die John is een leuke herinnering. Zelfs toen ik een paar maanden geleden naar Eindhoven reed om iets bij iemand op te halen, kwam 'ie ineens weer in mijn gedachten, werd er vrolijk van. Ben na Bernrode net als Nouk naar het Erasmus College in Eindhoven gegaan, equivalent van het Luzac, priveschool als laatste redmiddel voor verveelde (rijkeluis)kindjes (maar ik had m'n diploma al hoor) en ik weet nog goed dat ik bij inschrijving (ik was rather last minute) in die folder blader en dat ik meteen viel voor zijn stukje daarin, waarin 'ie vertelde dat 'ie een 'universitaire opleiding tot boer' wilde volgen en de foto van zijn schattige kop die daar bij stond. Nou heb ik in dat komende jaar op het Erasmus niet veel gedaan, en het meeste wat ik heb gedaan was misschien nog wel met John, haha. Nee, ook dat valt erg mee, dus kun je nagaan.  John was in het echt (zat er blijkbaar 2 jaar) in ieder geval net zo leuk als op de foto, zo iemand waar je vrolijk van wordt, echt een lieve en in en in goeie jongen, altijd goeie humor, altijd aardig, echt Brabantse taal, en een hele schattige kop. Hoog knuffelgehalte imo. Had het geluk dat ik bij 'm in de 'klas' zat, die wel bestond uit zes personen, weet niet of ik bij alle drie de vakken die ik extra deed bij 'm in de klas zat, en het klikte. Echt GEZELLIG. Zat toen niet in de beste periode van m'n leven, maar John maakte me vrolijk. De kern van deze herinneringen vormen de scheikundelessen, gegeven op een bovenkamertje van een woonhuis, we zaten daar met zijn vieren, ik met John en nog twee jongens die ook erg leuk waren, en die lessen werden gegeven door een inteligente vent met humor die vreemd genoeg altijd kapotte kleren en een kapotte auto had, vreemd voor zo'n dure school, de kosten waren bijkbaar hoog. Laatst meende ik 'm nog op station Utrecht gezien te hebben, toen zag 'ie er helemaal uit als een zwerver. Nou ja, de natuurkundelerares was ook op zijn minst apart. Maar na de scheikundeles, dat was altijd de laatste les tot half zes of zo of die waarna er een kwartier pauze was, bleven wij vaak achter en gingen we zoenen :D. Niemand wist daarvan, Noukie ook niet geloof ik. Anyway, hij bracht me ook altijd lief naar het station na school met zijn auto (Was nog een jongen die zo aardig was, ik hoefde niet vaak met de bus terug ;)). Het is nooit uitgegroeid tot een relatie, daar was ik in die tijd helaas al helemaal panisch voor. Maar desalniettemin is het een van mijn  topherinneringen. Maakte die school toch nog een beetje leuk. Komen me nu nog wat namen te boven waardoor ik inderdaad weet dat ik het ook leuk heb gehad daar, heb waarschijnlijk vooral een trauma van die hockeymeisjes en de tijd thuis die toen een van de slechtste van mijn leven was. Anyway; this has made my day!!

Geld verdienen met je website ? - Meer bezoekers via Autosurf - Zelf ook een weblog maken? - Cursus verhalen schrijven - Statistieken gratis proberen