Er zijn dingen die ik af en toe nog mis en dat ook altijd zal blijven doen. Dat 'af en toe' is als ik 's avonds in mijn bedje lig met m'n Ipodje, m'n gedachten uitadem die de hele dag beheerst zijn gebleven en er liedjes voorbij komen die me nog steeds hetzelfde gevoel geven als vroeger. Deze nummers behoren tot mijn core music, een staat zelfs in de titel van mijn site. Ik stijg er nog steeds van op. Voel dezelfde adrenaline in mijn hoofd als toen en mis dan die heerlijke werking van de alcohol. Tequila tikken -smerig spul, maar het meest effectief- tot je los bent van de werkelijkheid en je dan over laten nemen door de trance van de muziek. Een ontsnappingsvlucht uit het leven en tegelijkertijd de kern ervaren; in een roes zitten en tegelijkertijd al je emoties voelen, in dat gevoel van adrenaline en euforie tegelijkertijd je rugzakje met levensbagage kunnen openen en toelaten. Alles voelen en tegelijkertijd dat heerlijke niets meer voelen. Dingen in een flow die een glimlach op je lippen tovert :). Het mag duidelijk zijn: dat was duidelijk een uitlaatklep die me goed deed ;). Misschien heb ik er desondanks nog niet genoeg van geprofiteerd, want dan denk ik aan Beau die zegt dat je in je jonge jaren genoeg moet rampetampen omdat je anders in je latere (getrouwde) leven verlangen en spijt krijgt. Maar de maat van behoefte is voor iedereen natuurlijk anders. Ik geloof niet dat het gevoel mij ooit helemaal zal verlaten. Iets missen betekent dat het mooi was, niets missen betekent dat je heel wat gemist hebt, zeg ik altijd maar. En mooi was het.
Never stop that feeling.