Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
MrsAngel

Home - Profile - Archives - Friends

Koninginnen-Konings-Kroningsdag

Posted on 30/4/2013 at 19:12 - 0 Comments - Post Comment - Link

Zo vandaag was dan die dag , De historische dag die wij niet snel zullen vergeten . De dag dat Koningin Beatrix , Prinses Beatrix werd . De dag waarom Prinses Amalia , Prinses Amalia van Orange werd en natuurlijk de dag waarom Prins Willem Alexander van Orange , Koning Willem Alexander Van Orange werd ! Ik werd vanmorgen wakker met een heleboel plannen voor vandaag , Deze plannen vielen al snel in de soep toen mijn dochter doodziek uit der bed kwam. Zo zielig terwijl ze een slokje thee nam kwam het er met de zelfde noodgang weer uit . ook een aspirine naar binnen werken lukt niet en komt er sneller uit dan dat het naar binnen ging . Ik had weinig boodschappen in huis en besloot om maar even boodschappen te doen . De buurtsuper was gesloten wat ik ook eigenlijk wel verwacht had . Na even zoeken vond ik toch nog een supermarkt en ging naar binnen , na mijn boodschappen verzameld te hebben in de drukte van de dag ging ik naar de kassa en kreeg waarachtig een konigswuppie .( een per klantgenoot haha vond ik wel dolkomisch ) Nadat ik mijn boodschappen bij elkaar gepakt heb en tussen de meute door mijn auto had gevonden keek ik naar mijn klok . Half 2 zou het beginnen en konden wij alles via de tv volgen . Wij hadden s,ochtend om 10 uur ook het officiŽle gedeelte gezien . Het was 13.10 en ik moest opschieten . Ik startte de auto en ging naar huis. Eenmaal thuis aangekomen snel de boodschapjes opgeruimd en weer met mijn neus voor die tv . Ik vond het mooi om te zien en zoals mijn dochter Kimberley omschreef was het net een sprookje . Alleen is dit sprookje realiteit en normaal gezien heb ik zelf niet echt veel met het koningshuis maar moest af en toe wel slikken en heb vast ook wel een traantje weg gepikt . Ik denk ook dat het kwam doordat ik Prinses Beatrix echt op bepaalde momenten soort van kon aanvoelen , alsof zij emoties had die er niet uit konden en ik wel op dat moment . Tja niet onbekend voor mij dat ik emoties op pik Maxima zij was erg zenuwachtig dat kon je aan alles merken en Willem Alexander die was erg goed voorbereid . Bij hem speurde ik bijna geen enkele emotie . Ik zat er net lekker voor en hoorde alles eens aan en dacht toch ergens bij mezelf best romantisch en echt net een sprookje zoals mijn dochter al zei . Aan de andere kant het is zo stijf en van mij mag het echt wel wat losser , Ik zou het fijn vinden als mijn koning wat emotie toont . Aan de andere kant begrijp ik ook volkomen dat hij dat niet doet . Ik hoop voor Prinses Beatrix dat zij nu de persoon kan zijn die zij 33 jaar niet heb kunnen zijn . Dat zij s,avonds op de bank gaat hangen en lekker der slofjes uit , lekker hangen met een hapje en een drankje . dat zij kan gaan genieten van haar kleinkinderen zoals elke oma dat mag doen . Dat zij mag gaan genieten de rest van haar leven . Ik heb ook verhalen gelezen van mensen die het 1 grote poppenkast vinden en allemaal geldklopperij, zij vinden het niet fijn dat wij dit allemaal moeten betalen van onze belastingcenten . en vinden het allemaal onzin . Nu is het zo dat Nederland een koninkrijk is en dat die nu eenmaal met ceremonies en rituelen gaan , dat ze veel geld kosten en dat wij belastingbetalers er voor moeten betalen tja ik kan wel ergere dingen bedenken . En ja natuurlijk is er veel armoe in Nederland mensen die hun huizen noodgedwongen moeten verkopen omdat ze hun banen kwijtraken, Geloof me ik ben er 1 van, 1 van die mensen . Maar hoe erg het allemaal ook is ik vind dat je een traditie in ere moet houden . Ik had er zelfs wel iets meer van verwacht. Nog meer poppenkast ? ja nog meer poppenkast dat had ik verwacht . al met al vond ik het bijzonder om naar te kijken . Ik denk dat onze nieuwe Koning het samen met onze Koningin het super gaan doen ! LEVE DE KONING EN KONINGIN , HOERA HOERA HOERA !

Spiritualiteit wat houd dat voor mij in .

Posted on 28/4/2013 at 15:39 in spiritueel - 0 Comments - Post Comment - Link

Tja het woord spiritualiteit klinkt wel ergens magisch of als een sprookje maar wat is het nou eigenlijk . Voor mij is spiritualiteit een manier van leven en bewustwording . Het bewust worden van je leven en alles wat je ermee doet. Bewust zijn van je dagelijkse activiteiten en en bij stil te staan om ervan te genieten . Bewust te zijn van je gevoelens en emoties en het accepteren dat je het voelt zodat je het een plekje kan geven . Voor mij is spiritualiteit ook uitdagingen aangaan en zien wat je als mens allemaal aan kan en geloof me dat is veel . Wij mensen kunnen zoveel aan denk eens aan het verhaal van die vrouw waarvan haar kind onder een auto terecht komt en dat die vrouw die auto weet op te tillen zodat haar kind er onder vandaan kan komen . Of waarom de man( The iceman) die graag in ijswater zwemt het lukt om 100 meter onder het ijs door te zwemmen zonder enig hulpmiddel( bijvoorbeeld een zuurstof fles of een duikpak ) en dan niet het bewustzijn verliest . Ieder van ons had onderkoeld geraakt of erger . Dit zijn allemaal gebeurtenissen die bij mij onder zeer spiritueel vallen juist omdat het onmogelijke mogelijk word gemaakt . De een maakt het mogelijk door adrenaline en het zien dat je kind in moeilijkheden zit en daardoor onvoorstelbare krachten bezit om die auto op te tillen en bij de ander de focus op iets wat hij wil wat nog nooit eerder is vertoond en er duidelijk veel plezier aan beleefd . Als ik terug kijk op mijn leven en aan de spirituele ervaringen die ik allemaal heb meegemaakt maar me er niet bewust van was en er daardoor minder van genoten heb als hoe ik er nu van geniet is het omgaan met dieren en het begrijpen van ze . Ik heb nooit begrepen hoe het kan dat ik ze begrijp het is voor mij normaal geworden en nu ik er bewust van ben dat ik ze begrijp er dat niet iedereen dat heeft kan ik daar erg van genieten en voel ik me zeer rijk en gezegend daardoor . Om maar een voorbeeld te noemen in de tijd dat ik me er niet bewust van was. Ik was een klein meisje en hield al ontzettend van alle dieren en paarden, En ik kan mij een moment herinneren dat mijn opa 2 shetlanders had en zij liepen in het weiland en als je er 1 in je handen had wou de andere niet komen . Hoe vaak wij niet achter ze aan waren gegaan en mijn opa maar lachen . als we ze echt wouden dat moesten we ze in een hoek drijven en dan hadden wij ze allebei tegelijk . 1 keer was ik er alleen en ik vroeg mijn opa naar de pony,s en hij zei " als jij ze kan vangen mag je erop rijden " dus ik naar het weiland welke best groot was en als ik naar achteren liep liepen de pony,s naar voren en dit ging een klein tijdje zo door . tot ik het eigenlijk zat was en in het midden van het weiland ging zitten . Ik was er wel klaar mee en als ze niet wouden komen dan maar niet . Op een gegeven moment kreeg ik een gevoel van opgejaagd worden en angstig zijn . niet wetend wat er zou gebeuren als ze mij hadden . Ik dacht ineens waar komt dit vandaan en voor dat ik het in de gaten had stonden de pony,s bij mij alsof ze mij hun verhaal aan het vertellen was . Ik was er beduusd van . Maar begreep nu al snel waarom wij ze niet gewoon uit het land konden halen . Ik kwam er al snel achter dat ik een soort aan uit knop heb zodat ik als ik bewust ben van een dier of een moment dat ik dan best veel door krijg en en gewoon snap als een simpel rekensommetje . En heel normaal dat het gewoon normaal ik dat ik weer waarom en bepaald dier last heeft van iets of niet . Maar ik heb ook mijn uit knop en deze knop staat uit wanneer ik gehaast ben en niet bewust ben van het moment wanneer ik gestrest ben en wanneer ik met van alles bezig ben in mijn hoofd. De uit knop zou eigenlijk niet moeten bestaan maar aangezien aarde een grote leerschool is en ook ik een leerling ben moet ik nog een hoop leren . Daar ben ik mij wel degelijk bewust van ! en probeer dan ook dagelijks door alle beslommeringen van de dag ( werk , gezin , huishouden) echt wel bewust te blijven met alles wat ik doe . Spiritualiteit is voor mij ook acceptatie , accepteren dat het leven is zoals hij is en dat je in andermans leven een kijkje kan en mag nemen maar dat je altijd terug gaat naar je eigen leven . Dat je eigenlijk niet moet vragen waarom ( waarom een ander wel en ik niet ) maar wat kan en wat wil ik en wat is daar voor nodig? dat zij de dingen waar je je mee bezig moet houden en accepteren dat wat er in jou leven gebeurt dat het met een reden gebeurt en dat je er een les uit kan leren . Acceptatie van de tegenslagen in het leven en ook daarvoor een plekje reserveren . maar vooral het accepteren van de kleine dingen in het leven en dat juist die kleine dingen het verschil maken . Mensen die veel tegenslagen hebben zijn vaak veel sterker dan mensen die altijd alles mee hebben. Omdat ze er zoveel van leren van die tegenslagen dat ze overal tegen opgewassen zijn en nergens meer van staan te kijken . Spiritualiteit is voor mij ook de natuur en alles wat erin leeft . Als ik het druk in mijn hoofd heb ga ik graag wandelen met mijn honden door de natuur. en als ik dan weer thuis kom ben ik een ander mens. Dit komt doordat de natuur energie geeft aan ons , en die energie zijn we nodig om door te kunnen gaan met alle drukke bezigheden . Mensen realiseren zich vaak niet dat wanneer we naar buiten gaan en wanneer we bijvoorbeeld naar de bossen gaan dat daar een energie hangt en deze energie ademen wij in waardoor wij zoveel meer energie terug krijgen . er is uiteraard ook rust in de lente hoor je de vogeltjes fluiten en als je goed kijkt kan je zelfs enkele wilde dieren zien . Die rust de daar is hebben wij mensen ook nodig om bij te komen van al onze beslommeringen . Die rust vinden wij niet in een stille kamer maar die rust vinden wij in de natuur . Mediteren dat is een stukje spiritualiteit om dichter bij mijzelf te komen , om mijn lichaam goed te leren kennen en om indrukken op te doen . Ik mediteer om 3 redenen ten eerste om dichter bij mezelf te komen hiermee bedoel ik dat ik door meditatie mezelf op een hele ander manier leer kennen . zo ben ik door te mediteren erachter gekomen dat ik bepaalde dingen helemaal niet fijn vind als dat ik heb laten blijken. Door de stilte in de meditatie gaat er van alles door je hoofd en ik laat alles lekker gebeuren . soms gaat er zoveel door mijn hoofd dat ik het gewoon niet bij kan houden. In het begin vond ik het zo erg want dan was ik langer over aan het nadenken, maar dat is niet de bedoeling met Meditatie en dus laat ik het gaan. Na die tijd je mijn hoofd lekker leeg en kan ik lekker inspiratie opdoen . Ik mediteer ook om mijn lichaam goed te leren kennen . Zoals ik al heb laten blijken in eerdere/andere blogs ik heb fibromyalgie en andere aandoeningen die er eigenlijk soort van erbij horen . Nu wil ik graag weten wat ik voel en dit doe ik door te mediteren. Ik ga dan alle delen van mijn lichaam bij langs en voel wat ik voel . Na die tijd schrijf ik alles op wat ik voel in mijn lichaam en vergelijk dat soms met andere dagen . Zo kan ik dus zien dat wanneer ik aan het werk ben geweest ik meer last heb van bepaalde lichaamsdelen, en wanneer ik bijvoorbeeld hardloop weer last heb van andere gedeeltes van mijn lichaam . Zo houd ik er rekening mee wat voor mij haalbaar is en wat niet. Door te mediteren maak ik contact met heel mijn lijf . Wanneer ik mediteer en mijn hoofd leeg is duurt het vaak niet lang en krijg ik indrukken door . Soms is het alsof ik een film aan het bekijken ben en soms zie ik gezichten en hoor ik stemmen . Ik weet vaak nog niet wat ik er mee moet en hoop dit ook in de toekomst te leren . Ik neem namelijk aan dat ik deze indrukken niet voor niets door krijg .

Mijn eerste ervaring

Posted on 27/4/2013 at 21:17 in paranormaal - 0 Comments - Post Comment - Link

Een van mijn eerste ervaringen het paranormale was in het huis van mijn grootouders , Er is daar lang geleden iets gebeurt en daardoor is er iets blijven hangen wat ik daar zo nu en dan tegenkom , Het is absoluut niet negatief en het geeft me een fijn en veilig gevoel , je kan het bijna niet omschrijven. En eerst dacht ik wel eens dat ik gek was want ja immers spoken bestaan toch niet, word je verteld als je als klein kind monsters ziet ! Maar tot dat mijn dochter jaren later op een gegeven moment een foto had gemaakt waarop een verschijning te zien is, wist ik dat alles wat ik al die jaren voelde en zag echt was . Ik was een jaar of 15 dat ik al dingen begon te voelen die ik niet thuis kon brengen. Zo was ik op het ene moment super vrolijk en kon ik van het een op het ander moment ineens heel verdrietig en emotioneel zijn .En ik snapte daar helemaal niks van . Als ik er nu aan terug denk weet ik exact waarom ik alles zo voelde wat ik voelde . Het was namelijk zo en dat is nog steeds zo dat ik de emotie van anderen haarfijn aan voel . Zo kan ik als ik bij iemand voor de deur sta aanvoelen of er bijvoorbeeld een ruzie is geweest. Of als mensen mij vertellen dat ik zeer welkom ben wanneer dat niet het geval is , dat is dan wel vervelend omdat ik dan graag weg wil omdat ik me niet op mijn gemak voel. Het kan soms ook vervelend zijn wanneer ik bijvoorbeeld emotioneel word en het lijkt alsof het mijn eigen emotie is terwijl dat niet zo is . Dat is wel vervelend , het is weer een pluspunt wanneer ik ergens kom waar het moet 'spoken' dan voel ik de emoties van de overleden personen. Ik heb zelf ook in een huis gewoond waar het 'spookte' het was er altijd donker in huis en er stond een boom in de achtertuin en daar was iets mee .Het was echt een prachtige boom en in de lente bloeide die altijd erg mooi maar wat er mee was dat kan ik nog steeds niet zeggen maar ik kreeg er altijd de rillingen van . Het huis heeft ook nooit echt aangevoeld als een thuis . Heb er in de tijd dat wij er woonden verschillende energieŽn gezien en gevoeld . Maar altijd als ik alleen was, zo zag ik op een avond terwijl ik Jochem Meijer aan het kijken was een grote orb (een orb is een bol van energie soms als een bol met licht en soms als een bol met een soort mist/rook ) de orb was wel 30 cm in doorsnee en het was een bol van een soort mist en hij trok van rechts naar links zo op een afstand van 10 cm van mijn neus aan mij voorbij . Op het moment dat hij helemaal over de bank was getrokken verdween hij alsof het er nooit was geweest . Mijn lichaam reageerde er heftig op en ik zag helemaal bleek en mijn hart zat voor mijn gevoel in mijn keel ik was erg angstig omdat ik voelde dat het niet goed was juist omdat het zo dicht langs mij trok totaal respectloos . En als er energieŽn om mij heen zijn en dat is ergens best grappig maar dan word mijn linker oor kokend heet . Ligt er wel aan hoeveel energie er is en de intentie . Maar op dat moment was mij oor ook kokend heet . Die nacht ging ik naar bed en werd s'nachts wakker doordat ik het gevoel had dat ik aangestaard werd door een heleboel ogen . Het was zelfs zo erg dat ik terwijl ik al wakker was ik mijn ogen niet open durfde te doen omdat ik bang was dat ik iets zou zien wat ik niet wou zien . Uiteindelijk toch mijn ogen open gedaan omdat ik anders ook niet weer terug in de slaap zou komen . Ondertussen was ik erg bang en keek ik rond in de kamer en zag verschillende schimmen boven mij en voelde de negativiteit . Ik wist niet wat ik moest doen en wou eigenlijk wel onder de dekens kruipen maar wist dat dat geen zin zou hebben . Ik heb op een gegeven moment zelf zo hard gewenst dat het ochtend zou zijn dat het me letterlijk pijn deed en het hielp uiteindelijk niks . Ik heb toen alle moed bij elkaar gegrepen en het licht van de slaapkamer aangedaan. In de eerste instantie was het weg en net dat ik van de angst bekomen was dacht ik steeds vanuit mijn ooghoeken die schimmen weer te zien , maar nu had ik het licht aan en het gevoel van angst bekroop mij weer . k ben toen met het licht aan onder de dekens uiteindelijk toch nog in slaap gekomen . De volgende ochtend was ik zo blij dat het ochtend was en de schimmen waren weg alleen zou ik nog enkele nachten alleen thuis zijn en alleen met die gedachte dat ik weer zo,n nacht tegemoet zou gaan brak me alvorens de dag echt begonnen was . Ik ben toen op zoek gegaan naar iemand uit de buurt die mij ermee kon helpen diezelfde dag nog omdat ik uiteraard heel bang was om alleen die nacht te moeten doorkomen omdat ik voelde dat het nog niet afgelopen was . Mijn vriend zou nog een paar nachten wegblijven voor dat hij terug zou komen. Er was niemand die mij kon helpen maar voor het juiste bedrag was natuurlijk iedereen beschikbaar , alleen had ik dat juiste bedrag niet . Toe besloot ik dat ik het alleen zou doen omdat ik realiseerde dat wanneer ik er voor zou weglopen het alleen maar erger zou worden in de toekomst . Ik zou het confronteren , Ik zou het confronteren op een manier dat het voor mij haalbaar was en ik zou het niet langer toelaten dat zij zich konden voeden van mijn angst . Aangezien zij erg negatief aanvoelden en ik er zo gevoelig voor ben om er in mee te gaan besloot ik aan te vallen met de kracht van het positieve . Ik zou die nacht naar bed gaan wetend dat zij er ook zouden zijn en mij die angst gevoel zouden gaan geven . En ik had geen ongelijk ze waren er en hoe, ik voelde dat zij krachtiger over kwamen en even liet ik mij daardoor intimideren maar kort daarna pakte ik al mijn moed bij elkaar en begon alleen maar positief te denken en te fantaseren over mijn passie alles wat voor mij super positief is daar zat ik mee in mijn gedachte. Nu kan ik ook goed mijn fantasie verbeelden dus visualiseren en daardoor zat ik op een hele fijne plek waar ik niks negatiefs in liet komen . Ik heb die nacht een korte nacht gehad maar heb toch wel kunnen slapen . Ik heb mijn ritueeltje een week lang volgehouden en nadien werd het helemaal licht in mijn huis en kon ik voor mijn gevoel weer ademen . Het was weg , het gevoel in huis van bekeken te worden was weg . De boom buiten daar bleef ik de kriebels van krijgen maar in huis voelde het goed . Daarna nadat ik deze ervaring heb gehad heb ik meerder ervaringen gehad en zie regelmatig energieŽn soms als schim of schaduw maar soms ook gewoon zoals jij en ik als iemand van vlees en bloed . Dat laatste is af en toe vervelend omdat mijn lichaam er heel heftig op reageert. een voorbeeld : ik rijd op de A10 en ben onderweg om mijn schoonmoeder op te halen van de camping . Ik kom in een file terecht en in die tijd rookte ik nog en drukte op een knopje zodat mijn raampje van de auto naar beneden ging zodat ik een sigaretje op kan steken . Op het moment dat het raam open is hoor ik een harde geluiden en kijk ik opzij en zie dat er vlakbij mij een donkere auto rijd met een groep jongeren erin en 1 ervan steekt zijn hoofd uit het raam en roept "Kijk ze kijkt " ( het volgende is in een fractie van een paar seconde ) Aangezien wij stapvoets rijden draai ik mijn hoofd om om weer voor me uit te kijken maar ben mij ervan bewust dat wanneer ik mijn hoofd draai ik het geluid niet meer te hoor die uit de auto van de jongeren kwam . Dus ik kijk heel gauw weer om en de auto die net naast mij reed met de jongeren erin is weg , gewoon weg en dan ook helemaal weg . Ik keek achter me, voor me, en opzij maar ze waren weg . Mijn lichaam reageerde zo heftig dat ik de eerste afslag naar een pompstation heb genomen en dat ik even bij moest komen van wat ik had gezien . Mijn hele lijf trilde alsof ik een ongeluk had gehad en toen ik enige tijd later bij mijn schoonmoeder arriveerde keek ze mij aan en zei " zo wat je jij bleek alsof je een dooie hebt gezien " Mijn schoonmoeder is erg nuchter en gelooft hier niet in maar het enigste wat ik op dat moment dacht was , je moest eens weten . Mijn interesse voor het paranormale is zo gegroeid en in plaats van er een enorme angst voor te hebben ben ik op zoek gegaan naar een groep die het juist opzoekt en er bewijzen van wil verzamelen . En dat is gelukt ik ben dan ook een trotse team member van het HGN team of te wel Haunted ghost Nederland. Ik ben nu al enkele keren mee geweest met het team en voel me er dan ook al echt in thuis . Af en toe vind ik het nog best eng en dat gevoel had ik eigenlijk alleen bij een locatie waar vroeger een psychiatrische instelling had gezeten en waar kennelijk de patiŽnten nog rond waarden. Voor de rest voel ik me veilig doordat we een team zijn die best hecht is en we het samen super goed kunnen vinden met elkaar . Hier zal ik dus ook vaak over schrijven over alle ervaringen die we dan meemaken .

Mijn passie , liefde en mijn leven

Posted on 27/4/2013 at 13:52 in paarden - 0 Comments - Post Comment - Link

De titel zegt het al , Paarden dat is het voor mij . Helaas in deze tijd ( crisis) heb ik geen eigen paard meer maar ik heb wel altijd eigen paarden gehad . Het begon heel heel erg lang geleden , ik geloof dat ik 5 jaar was dat ik voor het eerst naar de manege ging om paardrijlessen te volgen . Voor mijn gevoel ben ik tussen de paarden geboren want ik geloof dat ik eerder paard zei dan papa of mama haha . Ik zat op de Manege Oosterboer in Meppel en kreeg daar mij eerste les op een hele lieve oude pony waarvan ik de naam helaas kwijt ben. ( mijn geheugen qua namen is soms als een zeef helaas ) Het was een bruine C pony met zwarte manen en een zwarte staart en hij had een mooie bles . Ik was er helemaal verliefd op . Mijn eerste lessen gingen geweldig , alsof ik nooit iets anders heb gedaan . Al snel ging ik een groep verder en reed ik op verschillende pony,s . Iedereen had altijd een lieveling maar ik niet echt ik vond ze allemaal even lief en als er nieuwe pony,s kwamen wou ik er altijd als eerste op . Hier kreeg ik dan ook wel de kans voor en dat vond ik geweldig . Ik kan me nog wel een pony herinneren het was een ruin en hij was voskleurig een luisterde naar de naam Fire , Ik kwam er gauw genoeg achter waarom hij zo heette . Wat een geweldig dier was het en totaal geen manege pony . Hij had een eigen karakter en daar kwam je dan al achter tijdens de verzorging van hem tijdens het borstelen gaf hij precies aan wat hij wel of niet prettig vond . met opzadelen was hij soms erg lastig en als je niet uitkeek dan beet hij in je billen . Tijdens het rijden was hij altijd erg heet , Dit houd in dat je hem absoluut niet hoefde aan te sporen want hij ging vanzelf wel je moest hem enkel inhouden . Dit laatste bleek soms ook erg lastig te zijn want als hij er geen zin in had dan pakte hij met zijn kiezen het bit vast en gaf hij een rodeo show weg . Ik greep hem dan bij zijn manen en bleef vaak wel zitten , heel af en toe dat ik eraf viel . Als het gebeurde dat ik eraf viel dan kwam hij altijd naar me toe en drukte hij zijn neus tegen mijn schouder alsof hij wou zeggen , sorry was niet mijn bedoeling . Deze pony was ondanks zijn karakter goudeerlijk maar absoluut geen manege pony en werd later ook spijtig genoeg verkocht . Hierdoor kwam ik erachter dat ik wel klaar was met de manege pony,s en dat het tijd werd voor het echte werk. Een jaar later gingen we verhuizen naar een klein dorpje met vele boerderijtjes en daar liepen ook vele pony,s in . Ik trok op een dag mijn stoute schoenen aan en ging al die boerderijtjes bij langs met de vraag " Ik zie dat u een pony heeft staan in het land en zou ik die mogen verzorgen ? " In die tijd was ging dat zo en hadden ze het niet over geld . Op een dag had ik geluk en kwam er een aardige wat oudere man naar de deur en zij , "ja ik heb een leuke pony waar ook op gereden kan worden en als je wilt mag je die verzorgen " Ow wat was ik blij ik was gelijk helemaal verliefd op deze prachtige merrie haar naam was Bonnie en ze was ook nog eens drachtig . Ik ging elke dag naar haar toe om haar te poetsen en te rijden , Ze was geen makkelijke pony maar ik hield van haar . Tegen de tijd dat ze het veulen op de wereld moest zetten ging ik niet meer op der rijden maar mocht ik van mijn ouders ( ik was toen 12 of 13 jaar ) mijn tentje daar neerzetten om er een paar nachtjes te logeren want ik zou er bij zijn wanneer het zou gaan gebeuren . Voor een week lang bleef ik trouw elke nacht in mijn tentje daar en hield de wacht . tot mijn ouders zeiden vanavond slaap je thuis . En ik wou natuurlijk niet maar die nacht zou ik thuis slapen . De eigenaar van Bonnie had haar die nacht in het land gelaten en ik weet niet waarom maar ik smeekte hem haar op stal te zetten . Nee was zijn antwoord ze blijft in het land . De volgende dag had ik mijn ogen nog niet open en stapte al op mijn fiets om naar Bonnie te gaan . Eenmaal aangekomen , kwam de eigenaar van Bonnie naar me toe gelopen . Hij zei blijf jij maar even daar staan en ik vroeg hem waarom en of alles goed was met Bonnie . Alles was goed met Bonnie alleen niet met haar veulen . Het veulen is in die nacht geboren maar Bonnie lag vlak bij de sloot en toen het veulen geboren was is deze in de sloot terecht gekomen en verdronken. Ik was uiteraard helemaal verdrietig en nam het hem eigenlijk kwalijk dat dit gebeurt was. Immers ja als hij haar op stal had gezet was dit niet gebeurt . Ik ging naar huis en was ontzettend verdrietig . Ik had haar een tijdje met rust gelaten qua rijden zodat ze even de tijd had om bij te komen en ging elke dag met haar knuffelen , borstelen en wandelen . Na een paar weken ging ik weer op haar rijden en kwam op een punt dat ik niet verder met haar kwam . Ik wou graag lessen op een manege uit de buurt met Bonnie . We hadden besloten ons aan te melden bij een ponyclub in Wanneperveen , daar kreeg ik dan 1 x per week les met haar en konden we mee gaan doen met wedstrijden als we daar iets voor voelden . Dat leek mij uiteraard geweldig en daar ging Angelique dan elke week les en bijna wel elke week een wedstrijd . een geweldige tijd heerlijk . Dan ging ik de avond ervoor Bonnie wassen , invlechten helemaal mooi maken en het zadel en hoofdstel invetten. Mijn laarzen en kleding netjes voor elkaar maken . Dan in mijn boekje kijken welke proeven ik moest lopen . geweldig vond ik dat . Ik heb er veel van geleerd in al die jaren . Tot ik te groot voor haar werd en afscheid moest nemen van haar , dit had een hele grote indruk achtergelaten omdat ik haar graag verder wou verzorgen ook al was ik te groot om erop te rijden ik hield van haar en zij van mij . Maar de eigenaar vond de wedstrijden net zo geweldig als ik en wilde graag een andere ruiter die met haar verder kon de wedstrijden rijden . Dit begreep ik wel en nam afscheid. Na enkele weken kwam ik terecht bij een handelsstal en mocht daar op allerlei soorten paarden en pony,s rijden , alleen geen wedstrijden . Dit vond ik ook niet erg ik vond het al leerzaam dat ik op al die verschillende paarden kon rijden . Hier heb ik heel veel geleerd . Maar ook geleerd dat je zo goed moet uitkijken als je een paard of pony wil gaan kopen . Ik reed ook altijd paarden en pony,s voor , als er klanten kwamen die een bepaald dier wilden zien . Dit vond ik altijd prachtig om te doen want kreeg vaak complimenten dat ik goed kon paardrijden . Altijd leuk om te horen natuurlijk maar zou het nooit van mezelf zeggen . Tot er een keer een jonge klant kwam . Een meisje van een jaar of 10 die samen met haar ouders een pony kwamen bekijken . Het was een prachtige pony om te zien maar had echt een rot karakter om het maar bot te zeggen . Deze pony moest ik rijden zodat de klanten het konden zien en daarna zou het meisje erop gaan . Ik vond dit zo vreemd dat juist deze pony , deze pony was absoluut niet geschikt voor dit meisje . Ik zat erop en het viel mij op dat de pony heel erg rustig was en zette geen stap verkeerd . Maar mijn alarmbellen begonnen te rinkelen omdat deze pony altijd een stap verkeerd zet . Dit was een pony die erg uitstekend was voor de sport en deze pony moest echt aan het werk gezet worden maar was absoluut niet geschikt voor waar dit meisje hem voor wou hebben . Maar goed mijn alarmbelletje rinkelden dus en het meisje ging erop zitten . Ze viel er op een gegeven moment bijna af en ik dacht dit gaat nooit goed omdat er iets met de pony was het klopte niet en mijn gevoel had gelijk . De handelaar had de pony iets gegeven waardoor hij slomer werd een soort kalmeermiddel . Ik heb met de klanten gesproken en zei dat de pony normaal nooit zo rustig was waarop zei zeiden " Rustig ? ik vond het nog wel een beetje wild " . Ik gaf aan dat ik deze pony absoluut niet geschikt vond voor hun dochter en dat ze beter verder konden kijken dat ik het gevoel had dat deze pony een kalmeringsmiddel toegediend had gekregen . De klanten gingen even later in gesprek met de handelaar waarop ze daarna weer weg gingen . Ik zag de bui al hangen en werd geroepen . Waar ik het lef vandaan had gehaald om de verkoop te saboteren en dat hij van deze pony af moest , waarop ik zei ten koste van dat arme kind ? Maar dat kon hem eigenlijk niks schelen hij dacht alleen maar aan geld verdienen . waarop ik na er een paar jaar gereden te hebben mijn spullen pakte en nooit meer ben terug gekomen . Want immers voor zulke mensen wil ik niet rijden . Ik was 14 toen ik van mijn ouders mijn eigen paard kreeg . Ik kon er nog weinig mee want zij was nog maar 1 jaar oud en mijn opa had haar gekocht van de zuidlaarder markt . Ik was zo trots als een pauw met haar en ze stond in de eerste instantie bij mijn opa . Daar had ik geen kosten aan haar maar zag haar niet zoveel . Ik besloot aan het werk te gaan zodat ik haar dichter bij me kon hebben en haar elke dag te verzorgen . Ow wat was ik blij met haar , ik noemde haar Ollie maar ze heette eigenlijk Olienca . Ze was een KWPN'er een mooi dames paardje wat mij opa altijd zei . en dat was ze zeker . Toen ze 2 en een half jaar oud was ging ik haar longeren en haar leren te luister naar mijn stem commando,s . Dit pikte ze snel op en al gauw deed ik haar een hoofdstel om en een longeersingel dit vond ze allemaal prima . En toen ze 3 en een half jaar was ging ik erop . Ik had haar in zeer korte tijd de basis geleerd en was heel erg trots op mezelf . Ik had immers zelf mijn eigen paard beleerd . Ik heb geweldige jaren met haar gehad . Er was alleen 1 nadeel ze hield niet van buitenritten terwijl ik het heerlijk vond . Ik heb haar later met veel spijt weg gedaan en altijd voorgenomen als ik haar weer zou vinden dat ik haar zou kopen en dat het me niet kon schelen wat ze moest kosten maar dat ik haar dan nooit meer weg zou doen . Ik was toen erg jong en ik heb tot de dag van vandaag nog spijt dat ik haar weg gedaan heb . Later zou ik nog verschillende pony,s hebben waarmee ik zelf wat ging handelen en was de jongste vrouwelijke handelaar uit de buurt en dat handje klap daar deed ik lekker aan mee . Ik heb ook nog gereden op een geweldige topper ( dressuur) heb daar enkele jaren meer gereden maar werd helaas verkocht heb er wel de littekens aan overgehouden en wijze lessen uit geleerd . De littekens kreeg ik na een lelijke val waarbij ik mijn rechterbovenbeen en heup brak . En nadat ik een half jaar uit de running was en ik weer kon beginnen ging ik er weer met volle moed tegenaan . Nadat ik nog een paar wedstrijden gereden had was het dier ineens verkocht . De les die ik hieruit geleerd had nadat ik er veel geld, tijd en energie in gestoken had was, dat ik nu wel wist hoe een boer rijk werd ! Toen ik begon voor deze meneer te rijden waren de paarden zo groen als gras en hij had er 2 waarvan ik alle twee beleerd had , de ene was een dressuur topper waar ik het mee zou gaan maken en de ander had ook springtalenten waarvan mijn zusje het graag wou proberen . Zo kon ik me volledig op het dressuurpaard richten . Hier heb ik dan ook een paar jaar mee getraind en toen hij verkocht werd kon hij al best veel . dus heeft meneer er ook een flinke slag uit kunnen slaan . en dat mag maar een bedankje kon er nooit vanaf . Na deze ervaring zou ik dus ook geen geld meer investeren in paarden die niet van mij zijn . In ieder geval niet meer op die manier . Ook heb ik een volbloed arabier gehad . Ik kreeg hem als twee jarige en hij heeft eerst samen met een andere tweejarige lekker in het land gestaan om lekker te kunnen groeien . Toen hij 3 en een half was Kwam hij op stal en ging ik met hem aan de slag . Zijn naam Alcatraz vernoemd na die beroemde gevangenis . Altijd als ik er een film over zie dan denk ik aan hem . Wij hadden zo,n bijzondere band samen, als hengst zijnde kon ik zoveel met hem en hij had zo,n uitstraling hij was me alles . Ik deed veel grondwerk en ging hem op 4 jarige leeftijd langzaam aan beleren . Hij stond op een plek waar ook veel kinderen kwamen en omdat hij wel een echt heertje aan het worden was, was het niet vertrouwd bij kleine kinderen. En zo kon hij ook niet in het weiland gezet kon worden , heb ik moeten besluiten hem te ruinen . Iets waarvan ik nooit gedacht heb om dat te zullen doen . Wel heeft hij een nakomeling . Het werd veiliger voor de kinderen en hij kon lekker het land op . Na een heerlijke periode samen met hem werd het me duidelijk dat ik hem bijna niet meer kon onderhouden , maar kon het ook niet over mijn hart verkrijgen om hem te verkopen .Dit had ik immers al eens meegemaakt en mijn gevoelens daarover waren nog niet over , dus besloot ik het anders aan te pakken . Ik had een advertentie geplaatst dat ik op zoek was naar iemand die hem wou leasen . Diegene betaalde zijn onderhoud , je kon hem beschouwen als je eigen pony en ik bleef eigenaar en ik betaalde de hoefsmid , tandarts en dierenarts enzovoorts . Dit bleek een hele goede optie en zo kon ik toch eigenaar blijven . Na ik hem 2 jaar aan haar verleast te hebben bleek het voor mij onmogelijk geworden om hem terug te moeten nemen en heb aangegeven dat ik hem zou moeten verkopen . Nu hadden zei hem al 2 jaar en ik wist dat ze hem financieel gezien goed konden onderhouden en dat ze stapelgek met hem waren , Zij mochten hem dan voor een vrienden prijs overnemen , wel met contract dat als ze hem niet meer konden betalen of als er iets zou zijn dat ze eerst bij mij zouden komen . En dat ik hem altijd mocht opzoeken . Dit laatste heb ik niet gedaan omdat ik weet dat als ik hem weer zou zien dat het mij zoveel verdriet zou doen dat hij niet meer bij mij hoorde dat ik dat niet aan zou kunnen. Ik hem hem dus ook niet weer gezien . Maar alles gaat goed met hem en daar ben ik blij mee. Ik ben daarna verhuist van Drenthe naar de provincie Groningen en heb daar gereden voor verschillende mensen tegen betaling . Ik heb zelfs gereden voor een internationale Italiaanse ruiter die zowel in Nederland als in ItaliŽ gevestigd is . Hij had hele bijzondere paarden op stal staan welke zoals hij omschreef een kronkel in hun hoofd hadden . Zodat ze hoger sprongen dan de andere paarden. Ik vond sommige gewoon erg gevaarlijk en aangezien ik een dochter heb besloot ik er naar een paar maanden mee te stoppen omdat ik niet wist als ik s,ochtend van huis ging of ik s,avonds wel thuis zou komen . Ik vond dit dus niet verantwoord en ben daar toen mee gestopt . Daarna zijn we wegens omstandigheden verhuist naar Amsterdam de grote stad ! Ik vond het heel spannend en bijzonder maar ook wel eng aangezien ik de rust en ruimte gewend was . Qua de paarden is het erg rustig en merk dan ook snel dat het hier er heel anders aan toe gaat dan dat ik gewend ben . Omdat ik het uiteraard wel mis kijk ik dan zo nu en dan op bijvoorbeeld marktplaats om te zien of er paarden staan waarvoor men een berijdster zoekt . Het enige wat ik er vreemd aan vind is dat men een bijdrage vraagt . Dit ben ik niet gewent . Een keer reageerde ik op een advertentie waarin werd gevraagd om een berijdster welke goed kon rijden , ze had een probleem met haar paard en zocht iemand die het probleem kon verhelpen zodat ook zij weer heerlijk zou kunnen rijden , Nu is het zo dat ik word aangetrokken tot 'probleem' gevallen en ik daar zeker een uitdaging in zie dus besloot ik erop te reageren. Volgende dag kreeg ik een reactie terug dat ze het leuk vond dat ik reageerde en dat ze graag een afspraak met me wou zodat ik kon kennismaken met haar en het dier, maar gaf ze aan dat ze wel een bijdrage vroeg en deze was niet mis ze vroeg 150 euro in de maand . Waarop ik reageerde van; sorry laat maar ik dacht dat je iemand zocht die je kon helpen met je probleem . Waarop zei antwoordde; ja dat zoek ik ook maar ik vraag wel die bijdrage . Nou je kan je misschien wel voorstellen dat het een volkomen shock voor mij was en heb aangegeven dat ik de situatie erg vreemd vond en dat ik haar niet ging betalen om haar te helpen zodat ik haar problemen met haar paard oplos en haar problemen dat ze het niet langer kon betalen ging oplossen . Dat ik geen hoe noem je dat een liefdadigheidsinstelling ben of zo iets haha . Maar goed mijn zoektocht ging verder en toen kwam ik iemand tegen en zei had een paardje waar ik op mocht rijden en verzorgen . Dit ging wel een poos goed maar ik kwam erachter dat ik niet mijn ding kon doen maar dat ik hetgeen deed dat de eigenaar wou dat ik deed het was alsof ik mezelf niet was . Dit vond ik niet fijn en in die periode kreeg ik ook steeds meer pijn en kwam de diagnose Fibromyalgie om de hoek kijken . Ik ben er toen meer gestopt . Maar het bloed loopt waar het niet gaan kan en nadat ik mijn aandoening geaccepteerd had ging deze mevrouw weer opzoek naar een leuk paardje waar ik lekker op mag rijden en verzorgen . Na een kleine periode zoeken kwam ik een leuk paardje tegen maar door verschillende tegenslagen is het helaas niks geworden . Nu ben ik weer op zoek en hoop dat ik iets kan vinden . en hoop ook dat ik ooit weer trotse eigenaar mag zijn van zo,n prachtig edel dier ! Op het moment geniet ik er van dat ik elke week met mijn dochter naar de manege kan waar zij dan les krijgt , zo help ik haar met het poetsen en het op en afzadelen van de pony waar zij die week dan op moet rijden , Zo kan zij het leren en geniet ik alleen al van het feit dat ik haar kan meehelpen met een klein stukje verzorging .

Altijd al willen doen

Posted on 27/4/2013 at 13:20 in hardlopen - 0 Comments - Post Comment - Link

Altijd al had ik het in mijn hoofd om te gaan hardlopen , altijd al leek het mij heerlijk om lekker te gaan met je hooft in de wind kijkend naar de horizon en gewoon lopen . Maar altijd was er wat , mijn knie dan mijn enkel dan weer mijn heupen of spieren en uiteindelijk mijn diagnose fibromyalgie . Maar nu na al die jaren waarvan ik nooit dacht dat ik het zou kunnen is er een begin En het is heerlijk precies zoals ik me het had voorgesteld . Ik loop nu zo,n kilometer per 10 minuten en dit dan met tussendoor stukken wandelen . Ik loop ongeveer 5 km per keer. Nu is het zo dat ik een slijmbeurs ontsteking heb in mijn heup en moet stoppen voor een poosje . Heb een kuur gehad en wil weer gaan beginnen . En om blessures te voor komen ga ik het nu heel voorzichtig opbouwen zodat ik over 10 weken 20 minuten achter elkaar kan lopen . Ik heb dus een schema en wil me daar dan echt aan houden . Ik zal hier maandag mee beginnen en er uiteraard over schrijven . Het begin zal vast erg makkelijk zijn omdat je dan 1 minuut moet lopen en 2 minuten moet wandelen maar ik zal me er wel aan houden omdat ik natuurlijk blessure gevoelig ben . Wat ik zo lekker vind aan het hardlopen is uiteraard dat je conditie vooruit gaan en dat je goed bezig bent voor lichaam en geest . Voor mijn lichaam vind ik het fijn omdat ik altijd nog een paar kilo,s kwijt wil en me dit ook echt wel gaat lukken op den duur . en voor geest is het een uitkomst omdat je nadat je gelopen bent fysiek erg moe ben maar geestelijk zoveel energie krijgt en krijg dan altijd creatieve ideeŽn waar ik op dat moment dan niet weet wat ik er mee moet . dus dan ben ik nadien weer druk met creatief bezig zijn .Ik wil altijd van alles doen maar kom er voor mijn gevoel ook nooit aan toe . Maar dit is de tijd van het doen en het begin is er . Ik wil van alles en ik doe van alles . Het begint met hardlopen want daar krijg ik altijd veel inspiratie door. Er zijn nog wel enkel dingen die ik wil bereiken met het hardlopen , doelen zeg maar waar ik zeker voor ga . Ik ga niet zeggen dat ik dit binnen een jaar ga redden maar ik zou toch wel de dam tot dam loop van Amsterdam naar Zaandam ooit willen gaan lopen en hoop dit toch wel binnen 3 jaar te kunnen bereiken . En ik zal dit zeker bereiken ook . Ook hierover zal ik blijven schrijven . Ik heb om te lopen ook verschillende apps op mijn telefoon , Mijn favoriet is Endomondo dit is een app waarop verschillende routes te vinden zijn voor hardlopen maar ook voor fietsen .Ook kan je je eigen routes creŽren en deze slaat hij op . Hij geeft aan hoeveel kilometer je gelopen hebt en hoelang je over een kilometer doet . Hij geeft aan wanneer je sneller word en je persoonlijke record verbeterd hebt. Ook geeft hij aan hoeveel calorieŽn je verbrand hebt en hoeveel vocht je verloren bent. Er zit ook nog een optie op voor je hartslag zodat je weet ik welke zone je zit . Hier gebruik ik gewoon een horloge voor welke is voorzien van hartslagmeter. Wat ook erg handig is dat die app ook aangeeft wanneer je een kilometer gelopen hebt want soms weet ik dat ik er bijna ben en dat geeft me dan net even dat stukje kracht om dan die ene kilometer uit te lopen voordat ik weer ga wandelen . Een uitvinding die app geweldig! Ik heb dus een schema waar ik mij aan wil gaan houden en dit is best lastig omdat je steeds op je horloge moet gaan kijken wanneer je klaar bent met bijvoorbeeld die minuut lopen of die 2 minuut wandelen . Dus wil ik ook nog even bezig gaan ( en hoop dat het mogelijk is ) om al die trainingen en de volledige tijd die eraan gespendeerd word op te nemen . Dit houd in dat ik mijn favoriete loop muziek ga opnemen en precies de tijd bij ga houden welke voor de training nodig is . ( dit is natuurlijk per training anders dus zal ik vele opnames gaan maken ) en als dan de muziek gestart is dan ik dan met een stopwatch de tijd bij houd en mijn stem zal opnemen die dan zegt wanneer ik moet lopen en of wandelen . Dit zou zo handig zijn want kan me dan volledig richten op mijn lopen , dus ga hier hard mijn best voor doen . I

Het begin

Posted on 26/4/2013 at 20:11 in Fibromyalgie - 0 Comments - Post Comment - Link

Het is nu zo,n 2 en een half jaar geleden dat ik in de ziektewet terecht kwam doordat ik ongelofelijk veel pijn had , waar ? overal eigenlijk . En ik voelde mijn eigen lamlendig zeg pfff liever pijn en lui dan pijn en moe . Vreselijke tijd , ik zat maar wat op die bank voor de tv mijn emoties weg te eten . en mezelf te troosten want ja ik heb toch pijn . Iets wat ik niet echt gewend was van mijzelf aangezien ik altijd doorging , en nu nu kon ik niet meer . Ik voelde me depressief en dacht nooit het geluk te gaan vinden . Ik ben gedoemd voor altijd . Dat is wat ik dacht na alles wat ik al had meegemaakt en nu dit , ik zou nooit gelukkig worden . Ik heb bijna anderhalf jaar bij huis gezeten voor er actie ondernomen werd . Ik ging voor 5 maanden in een traject , dit hield in dat ik 3 x per week moest gaan trainen en 1 keer per week op gesprek bij een psycholoog . Eerlijk is eerlijk , ik dacht nadat ik er mijn eerste intake gesprek had gehad " dit is niks voor mij en ik zie niet in hoe dit moet gaan werken " . Ik moest gaan bewegen maar daar krijg ik toch alleen maar meer pijn van . Ik zag het niet zitten . Eerst zou ik erachter komen wat mijn aandoening nou precies is en welke kwalen er nog meer bij kunnen horen. Zo kwam ik erachter dat Fibromyalgie eigenlijk letterlijk betekend pijn in spieren en bindweefsel. En dat deze aandoening 'gelukkig' geen schade aanricht aan het lichaam maar dat het alleen de pijn geeft . Fibromyalgie valt onder reuma en word ook wel weke delen reuma genoemd. Het houd voor mij in dat mijn spieren constant op spanning staan ook al heb ik het gevoel dat ik ontspannen ben . Ik kan je vertellen dat het wel heel vermoeiend is . Ik heb naast deze aandoening ook aandoeningen die er eigenlijk soort van erbij horen en ook weer niet . Heel veel mensen met mij die ook Fibromyalgie hebben delen ook in mijn andere aandoeningen zoals , CVS ( chronisch vermoeidheid syndroom ) , prikkelbare darmen , dikke handen en voeten ( vocht ) . Ook heb ik een trage schildklier waarvoor ik dagelijks thyrax gebruik . Ook heb ik last van slaap problemen en het gevoel dat ik al dement word af en toe . mijn hersenen laten me soms echt in de steek . Ik moet dan ook echt alles opschrijven anders vergeet ik echt belangrijke dingen zoals bijvoorbeeld afspraken. Hier is ook mijn liefde voor schrijven eigenlijk uit voortgekomen, ik hou er echt van om van alles en nog wat op te schrijven , over allerlei onderwerpen die ik fascinerend vind . Maar om maar weer terug te komen op de intake gesprek die ik gehad heb . Ik dacht echt dat het niets voor mij zou zijn maar ik moest dit doen het was 1 van mijn verplichtingen die ik moest voldoen in verband met mijn werk . Ook al voelde ik er niks voor had mezelf toch voorgenomen om mij er helemaal voor 200 % voor in te zetten . De eerste weken gingen moeizaam , het sporten viel me zwaar , alles deed me zeer en de gesprekken gingen moeizaam . Had het idee aangevallen te worden en stond op het punt er zoals ik gewoonlijk deed er maar voor weg te lopen en op zoek te gaan naar een anderen psycholoog . Weet eigenlijk nog niet waarom maar besloot toch door te gaan en dit was de beste beslissing ooit . Zoals als later zou blijken . Het sporten ging ook steeds beter en kreeg een soort liefde voor de loopband . Heerlijk vond ik dat iets wat ik altijd had willen doen maar nooit voor mogelijk hield , hardlopen. Dit heel erg langzaam en moeizaam opgebouwd te hebben kan ik het nu na 5 maanden ja ja 10 minuten oftewel 1 km achter elkaar door zonder rustpauze hardlopen . Ik moet wel toegeven dat ik het zonder de gesprekken bij de psycholoog niet had gered om te doen wat ik nu doe . Ik heb geleerd hoe ik dingen los moet laten en hoe ik dingen kan verwerken . Welke mensen er toe doen en welke niet . En om het niet te blijven proberen bij de mensen die je toch alleen maar naar beneden halen op welke manier dan ook . Deze mensen zijn voor mij dan ook verleden tijd en heb ze zeker in de toekomst niet nodig . Ik heb ook geleerd om niet alles persoonlijk op te vatten wanneer er dingen fout gaan . Als ik iets fout deed en als erop gereageerd werd voelde ik mij altijd aangevallen en trok ik me dat heel erg aan. Gelukkig heb ik dat niet meer , we zijn allemaal mensen en ja ook ik kan iets doen waarvan ik achteraf denk niet slim Angelique , maar ja wij mensen maken allemaal wel eens fouten en daar hoef ik niet als persoon voor te boeten . Dat denk ik nu ! voor een jaar geleden dacht ik nog niet zo. Dat heb ik allemaal moeten leren en dat ging zeker niet van de ene op de andere dag . Ik ben nou eenmaal iemand die perfectionistisch is en die alles in 1 keer goed wil doen . Maar goed iedereen weet dat je dingen leert door te vallen en weer op te staan . En op het moment van het schrijven nu ben ik 30 jaar en moet ik nog zoveel leren , volgens mij is een mens nooit uitgeleerd ! Dit is dus een beetje het begin van mijn aandoening Fibromyalgie en ik ben nu zover dat ik echt wel al gelukkige dagen tussendoor heb met af en toe dagen die ik snel liever vergeet. De meeste dagen geniet ik van alle kleine dagelijkse dingen . en van alles wat ik wel kan . Zoals vandaag geniet ik van het werk wat ik verricht heb zodat de mensen volgende week de hulp ontvangen die ze nodig zijn . Ik werk in de zorg als wijk coŲrdinator en zorg ervoor dat alle cliŽnten in mijn wijk de hulp ( huishoudelijke hulp ) krijgen die ze nodig hebben. Ik heb genoten van mijn dochter en haar vriendin die hier nu ook is voor een logeerpartijtje . En ik geniet van mijn honden en mijn vriend waar ik zielsveel van hou .
Hosting door HQ ICT Systeembeheer