Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
De geschiedenis van m.s. "Zaandam" (1939 - 1942)

Korte inhoud 'Bestemming New York'

Posted in Unspecified

Het boek 'Bestemming New York' is een reconstructie van de korte en heftige geschiedenis van het passagiersschip "Zaandam" van de Holland - Amerika Lijn (HAL) tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het schip met een 130-koppige bemanning werd in januari 1939 in gebruik genomen en was bedoeld om ingezet te worden op de lijndienst Rotterdam - New York. De geschiedenis zou echter een andere wending krijgen.De politieke spanningen in Europa zijn voelbaar, wanneer op 7 januari 1939 het nieuwe passagiersschip "Zaandam" in gebruik wordt genomen. 

De schepen van de HAL kunnen het aanbod van passagiers dat van Europa naar de Verenigde Staten wil nauwelijks aan. Wanneer op 1 september 1939 de oorlog uitbreekt, halen Franse, Duitse en Engelse rederijen hun passagiersschepen uit de lijndiensten tussen Europa en de Ver. Staten. Hoewel de risico's op zee steeds groter worden, varen de Nederlandse maatschappijen door.

De 'Zaandam' wordt eind april 1940 naar Nederlands - Indië gedirigeerd. Op 7 december 1941 breekt ook in het Verre Oosten oorlog uit. Kapitein Stamperius ligt op dat moment met zijn schip in San Francisco en krijgt de opdracht om een lading oorlogsmateieel naar Singapore en Batavia te brengen. Het schip krijgt bewapening aan boord. Derde stuurman Broekhof wordt opgeleid tot 'gunnery officer' en twee matrozen worden opgeleid tot kanonnier. Onderweg moeten ze nog 12 bemanningsleden opleiden en dit blijkt later hard nodig te zijn. inmiddels zijn de Japanners opgerukt naar Singapore en daarom wordt de 'Zaandam naar Tjilatjap, een kleine haven aan de zuidkust van Java, gedirigeerd.  Op zee wordt de Zaandam aangevallen door drie Japanse Zero jagers, maar kapitein Stamperius en zijn kanonniers weten de aanval af te slaan.

Terug in Tjilatjap krijgt Stamperius de opdracht om evacue's naar Australië te brengen. De Japanse marine heeft Java inmiddels omsingeld. Onder andere met hulp van de Engelse destroyer 'HMS Stronghold' weet de 'Zaandam' met 892 evacue's aan boord te ontkomen en veilig Fremantle te bereiken.

Ook een hachelijke bevoorradingsmissie van het Britse leger in het Midden Oosten wordt tot een goed einde gebracht. Op de terugreis naar New York gaat het echter mis. Op 2 november 1942 wordt de Zaandam in het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan, ongeveer 400 zeemijl uit de Braziliaanse kust getorpedeerd door de U 174. Stuurman Broekhof weet met 59 andere opvarenden in een lekke redddingsboot de Braziliaanse kust te bereiken. Drie schipbreukelingen weten 83 dagen op een vlot te overleven. Uiteindelijk blijken 134 bemanningsleden en passagiers te zijn omgekomen.

Het verhaal is gereconstrueerd aan de hand van brieven, dagboeken, scheepsverslagen, krantenartikelen en gesprekken met nabestaanden. Met dit verhaal wordt tevens een goed beeld geschetst van het leven aan boord van een koopvaardijschip in oorlogstijd.       

Het ISBN nummer is: 90 5730 516 X. Het boek is uitverkocht en niet meer verkrijgbaar via de reguliere boekhandel. Alleen via www.bol.com zijn nog enkele nieuwe exemplaren te verkrijgen.

  

 

10:33 - 26/10/2009 - comments {3} - post comment


ms Zaandam tijdens haar maiden voyage in januari 1939

Posted in Unspecified

09:38 - 26/10/2009 - comments {0} - post comment


Bemanning "Zaandam" slaat met eigen geschut en snel manoeuvreren een aanval van Japanse Zero jagers af

Posted in Unspecified

22:48 - 25/10/2009 - comments {0} - post comment


Recensies

Posted in Unspecified

NRC, Cultureel Supplement, 9 mei 2008:

Henk Top schrijft met bezieling. Uitgebreid en degelijk en met veel vertellersplezier. Eigenlijk is ´Bestemming New York´ een scheepsjongensboek met spannende avonturen, onwaarschijnlijke anekdotes en veel scheepstaal. Aangrijpend en spannend.

VPRO's radioprogramma OVT, 11 november 2007: 

'Bestemming New York', is een prachtig boek, dat leest als een roman.

Wereldomroep, 1 november 2007:

Top reconstrueert het letterlijk laveren tussen torpedo's, mijnen en bommen. En de standvastigheid van kapitein Jacob Stamperius. Het boek is een hommage aan de kapitein. En wat Top betreft ook een monument voor de hele koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog.

Tijdschrift voor zeegeschiedenis, 2/2008:

 

 

Voor elke liefhebber van de geschiedenis van de zee is 'Bestemming New York' een aanrader.

21:50 - 25/10/2009 - comments {0} - post comment


Britse destroyer HMS Stronghold escorteerde de "Zaandam" tot haar ondergang ten zuiden van Tjilatjap

Posted in Unspecified

20:06 - 25/10/2009 - comments {1} - post comment


English summary "Destination New York"

Posted in Unspecified
Zaandam put in service (January 1939)
This book tells the extraordinary story of the captain, crewmembers and passengers of the Dutch passenger ship Zaandam of the Holland-America Line (hal) in the beginning of World War II. The Zaandam was a new vessel, with the capacity of 125 passengers and 10,000 tons of cargo. She was put into service in 1939 between Rotterdam and New York on the day that British prime-minister Chamberlain visited the Italian dictator Mussolini to discuss the political tensions in Europe.
In the period that followed the vessels of the hal had begun to experience the first signs of the coming struggle. During the summer an increasing number of German Jews and other opponents of the Nazi Regime were trying to leave Europe. It became worse on September 1st  when war broke out between Germany, Poland, Great Britain and France. During this period, when The Netherlands staid neutral, her ships, together with those of the United States, bore the brunt of repatriating tens of thousands of Americans, mostly summer tourists who had been stranded in Europe. The British, French and Germans had taken their passenger ships out of service. The London, Paris and Rotterdam offices of the hal were besieged by anxious travellers.
Dutch ships and the breath of war
In the fall of 1939 the vessels brought in more and more passengers, far above their regular capacities. Hundreds slept on mattresses in cabins and public rooms. This process brought to The Netherlands the first hot breath of the war and the newspaper publicity on the arrivals of the ships in the United States was tremendous. Movie stars, diplomats, prominent businessmen and even royalty, were forced to travel under makeshift conditions due to the overcrowding.
Several ships were stopped at sea by the fighting countries, some by German U-boats and other by British warships. The rush of repatriates began to decrease within a few weeks when the dangers of travel became greater.
The sinking of several Dutch ships and the many casualties in that period were the reason that the management of the hal decided to withdraw the larger shipsfrom service. The Nieuw Amsterdam (36,000 gross tons) was laid up at her Hoboken pier at New York and the Statendam (28,000 gross tons) at Rotterdam. The service was maintained by the smaller passenger ships. During the winter of 1939 - 1940, three ships of the company, the Binnendijk, Spaarndam and the Burgerdijk, were sunk by mines. Several crewmembers and passengers died.
On route to  the Dutch East Indies (Indonesia)
During the German invasion of The Netherlands on May 10th , 1940, the Zaandam was somewhere in the Atlantic Ocean on its way from New York to Cape Town with passengers and cargo. The final destination was Batavia (Djakarta) in the Dutch East Indies (Indonesia). Captain Stamperius had received orders to bring his vessel in the New York-Java Line service. Far from home, but quite safe, ship and crew sailed the year that followed in the Pacific Ocean.
Equipped with arms  
The situation in the Pacific changed on December 7th , 1941, when the Japanese attacked Pearl Harbour. This attack was also the start of their military operations in Southeast Asia. It was the second major catastrophe for The Netherlands, because the Japanese were on their way to conquer the Dutch East Indies.
The day after Pearl Harbour was attacked; the Zaandam was almost ready to depart from San Francisco for Singapore with a hundred passengers and a full cargo. Sailing orders were cancelled and on the l4th the Dutch Government requisitioned the ship's services and transferred her to the Commandant of Sea Forces at Batavia. She finally sailed on December 26th, with her cargo, but during the delay, a four inch gun and two anti-aircraft guns were installed on board, as well as protection for the bridge and the radio room. Third officer Willem Broekhof was trained in San Francisco and became the gunnery-officer.
The route was via New Zealand and the south coast of Australia to Oosthaven on Sumatra. Many warnings of Japanese submarines were received and on February 3rd the Zaandam arrived in Lampong Bay. There was much confusion at Oosthaven and reports came in that the British had evacuated Malacca and withdrawn to Singapore. Thousands of evacuees, civilians as well as military, had reached Palembang (Sumatra) and had been transported to Java.
On February 8 the ship departed for Tjilatjap (south coast of Java), arriving there two days later to find the river crowded with large and small vessels, as well as United States warships. The next two weeks were spent in trying to get unloaded, but without success.
Attaqued by Japanese fighters
On February 27, all the ships in the port were instructed to proceed to sea, but the Zaandam was ordered to return, as she had been designated to carry evacuees. She cruised off the coast all night. The next morning three Japanese planes appeared, but when they saw the ships guns open fire, they held off. In the meantime, the vessel began to turn in circles at high speed. After three attacks the Japanese gave up.
Escaping from Java to Australia with 892 evacues
Back in Tjilatjap the next day, March l, people started streaming on board. There were British and Australian troops, Dutch air force personnel and their families, the staff of the U.S. Consulate and some civilians of various nationalities, including women and children. There was no check of the embarkations. To complicate matters, the British destroyer HMS Stronghold came alongside with a hundred persons, some injured, she had rescued from the British vessel City of Manchester. It was finally determined that 892 persons came on board the Zaandam. There was a full clear moon. The little motorboat, which was supposed to come out to take off pilot Droste, didn’t show up. Captain Stamperius had no alternative then to take him and the assistant harbourmaster Van Raalte along. As their families were ashore, their agony of mind can easily be imagined. In the evening the Zaandam was escorted by the Stronghold, but left her station during the night for unknown reasons. Later on that night the Stronghold was sunk by Japanese cruisers after a heavy and unequal fight.     
The next day a lifeboat with 30 persons was picked up. They were survivors of the Dutch vessel Tomohon. The lifeboat itself had rescued three men from the Norwegian steamer Prominent. Both ships had also been sunk during the night by Japanese warships. Continuous calls were heard from ships being attacked by submarines, planes and surface ships. On March 6, the Zaandam arrived safely at Fremantle in Australia where the refugees were disembarked.
It was April 27 before the Zaandam had been unloaded and loaded again with wool for Antofagasta, Chile, where she arrived on May 17. There she took aboard a cargo of copper for New Orleans. Despite many submarine warnings in the Gulf of Mexico the vessel arrived at the Louisiana port safely on June 4.
With the secret convoy AS-4 to the Middle East 
In July, 1942, the Zaandam sailed in a small and fast convoy from Brooklyn with U. S. Army personnel, Sherman tanks and ammunition food for Cape Town. From Cape Town she was part of a British convoy proceeding to the Red Sea and Ismalia in the Suez Canal. Here the men and supplies were discharged to provide the British general Montgomery's forces for his attack on the German general Rommel at El Alamein a few weeks later.
The Zaandam returned to Cape Town, stayed there three days and sailed on October 21. She had 169 passengers, comprised for the most part of officers and crew members of torpedoed American merchant ships. The crew of the Zaandam numbered at that moment 130, so that the total aboard was 299.
Torpedoed on it's way to New York, 137 persons missing
On November 2, several hundred miles off Recife, Brazil, the ship was struck by two torpedoes of the U-174 and sank in thirteen minutes. It happened in the afternoon when second officer Willem Broekhof was on duty on the bridge.
The last seen of the Zaandam, were her screws sticking right out of the water. When she went under, bow first as though she was diving, she made a noise like a waterfall and there was a great big wave. There were a lot of bamboo rafts floating around, pieces of hatch covers that had been blown out by the explosion. People were hanging onto the rafts which were built to give a man some support, but not to carry him, to the hatch covers and to any piece of wreckage they could find.
Among the victim’s in this vortex of destruction were captain Jacob Stamperius and captain Jan Pieter Wepster of the Volendam, who was a passenger. Stamperius was 58. Except for a short spell on leave, he had been her commander continuously since her maiden voyage from Rotterdam to New York in January, 1939. He decided to stay on the bridge.
About a month after the sinking, figures were released giving 162 of those aboard accounted for, with 137 dead and missing. For the latter little hope was held.
60 survivors reached the Brasilian coast
The 162 men who survived landed at widely divergent points, in three lifeboats. Two boats, under the command of second officer Karsten Karssen, were picked up on November 7 by the American tanker Gulf State and landed at Port ofSpain, Trinidad, on November 13. One boat was carrying 72 men, the other carried 34.
The third boat, commanded by second officer Willem Broekhof, carrying 60 men, landed in a remote part of the Brazilian coast on November 10. Broekhof kept a diary during these eight days. In the early morning of the l0th, land was sighted. He manoeuvred his boat carefully through the surf. The men got out of the boat and kissed the beach.
They found they were half a mile east of Ponte dus Mongues and four and a half miles west of the Rio Perguicas. They found some fishermen who took them five miles up the river to Pharo. In the afternoon Willem Broekhof left on horseback for Barreirinhas, where he arrived at night and reported to the chief of police there. The British consul then took charge and the men were well cared for until they were well enough to travel back to the United States. Two men died during there stay in Brazil.
83 days on a liferaft
As harrowing as this experience might have been, it could not match that of a trio of other Zaandam survivors. Three months after the Zaandam went down, the total number of missing persons had been reduced by three, when a raft was picked up by a U.S. Navy patrol craft, PC 576. On the raft were Kees van der Slot, 37, of Rotterdam, an oiler, Nicko Hoogendam, a 17-year old Dutchman from Vlaardingen, and Basil Izzi, 20, from South Barre, Massachusetts, of the American gun crew on the Zaandam. The men had drifted for eighty-three days, from November 2, 1942, to January 24, 1943. It was one of the longest periods that human beings had been known to survive the open sea, surpassing even the history record of Captain Bligh of H.M.S. Bounty. (Later on in the war a Chinese sailor survived for 103 days on a raft)
Originally there had been five men on the raft, which measured only eight by nine feet. George Beezley, an American sailor who had been a passenger on the Zaandam, died after sixty-six days. Ensign James Maddox of the U.S. Navy , who had been in command of the gun crew on board the Zaandam, passed away on the seventy-seventh day.
Rain kept them reasonably well supplied with water, but food was the major problem. They finally managed to catch a bird on Thanksgiving Day, just after they had been passed by the first of three ships that didn't see them. After that they caught a shark, using their toes through a noose as a lure, but the meat would spoil in a few hours. They also snared some small birds, fish and snails from the under-side of the raft.
When rescued by the US Navy patrol boat, PC 576, which detached itself from a convoy whose planes had spotted them, the men were living skeletons and had lost about eighty pounds each in the more than two thousand miles they had drifted. They tried to climb the rope ladders thrown down to them, but their knees buckled under them. Van der Slot was the only man who did not have to be carried aboard, said one of the navy boat's crew, ‘Somehow, with high Dutch pride, he managed to stand up and be assisted, not carried, to the deck.’ Van der Slot took the Dutch flag that had been flown on the raft.
Main characters of the book and epilogue
Ship’s journals, diaries, official reports, correspondence, newspaper articles (mostly American) and interviews with relations were used to make a reconstruction of this history. The main characters are captain Stamperius, second officer Willem Broekhof, oiler Kees van der Slot, gunner Basil Izzi, ensign James Maddox and passenger Nicko Hoogendam. But passengers like the Australian soldier Jim Iliffe, the Dutch pilot Droste and the adventurer Job Dutilh also played a role in this history and told their stories.
Back home after 5 years of war
In the last chapter (epilogue) attention is paid to the return of the Dutch survivors to their homes in 1945 and 1946 and the experiences when they met their families and relatives after five years of absence.
     

10:30 - 25/10/2009 - comments {1} - post comment


Voorjaar 1939. ms Zaandam in zwaar weer op Atlantische Oceaan

Posted in Unspecified

20:32 - 19/10/2009 - comments {0} - post comment


Interview dochters bootsman Langendoen van de 'Zaandam'

Posted in Unspecified

Ieder jaar wordt er op 4 mei door de Vereniging Maritiem Gezinscontact (VMG) een krans gelegd bij “De Boeg”, het monument voor de Nederlandse koopvaardij in de Tweede Wereldoorlog. Sinds kort probeert het bestuur de kinderen meer bij de herdenking te betrekken. In het Spuigat, het orgaan van VMG wordt er altijd verslag van gedaan.

Maar de oorlog is al heel lang geleden. Wie gedenken we en waarom is het nog belangrijk? In dit nummer een interview met twee zussen, Ada Simons-Langendoen en Leny van der Linden-Langendoen. Zij waren kind in de Tweede Wereldoorlog en hun vader kwam om op zee.

 

“Hoe ouder je wordt, hoe meer je er mee bezig bent”, verzucht Leny van der Linden. “Ik keek nog even wat gegevens na voor dit gesprek en na zoveel jaar raakt het me nog steeds.” En haar zus Ada vult aan:  “Ik blijf als ik dit allemaal heb verteld nog wel een paar dagen narommelen. Morgen nog de opening van het oorlogs- /verzetsmuseum op Katendrecht en volgende maand ‘de Bunker en de herdenking en dan zet ik er een punt achter.”

Over een paar weken zijn ook zij weer bij “De Boeg”. “Daar ben je om iedereen te gedenken, want het is een vergeten groep, die zeelui”, zegt Ada Simons. Iedere 4e mei wordt er een boeket uit de eigen tuin geplukt dat bij het monument wordt neergelegd. En dan zijn er ook nog de gemengde gevoelens. Want wie van die mensen die er ook staan heeft misschien hun vader nog gekend?

 

Vader Klaas Langendoen was bootsman en voer bij de Holland-Amerika Lijn. Op 14 maart 1940 vertrok hij op het splinternieuwe schip de ‘Zaandam’. Op 10 mei brak de oorlog uit en was Klaas Langendoen een van de vele zeevarenden die niet meer naar Nederland terug kon en onder de vaarplicht viel.

 

De eerste jaren van de oorlog zijn heftig voor het gezin Langendoen, bestaande uit moeder, opoe, Leen en de tweeling Ada en Leny. Ze maken op 14 mei het bombardement op Rotterdam mee, voor de deur wordt fel gevochten en ze zien de schepen van de Holland–Amerika Lijn aan de Wilhelminakade in vlammen opgaan.

De ‘Zaandam’ wordt ingezet voor het vervoer van evacués uit oorlogsgebieden en de bevoorrading van o.a. de troepen van generaal Montgomery in Noord-Afrika. Het schip ontsnapt een paar keer op wonderbaarlijke wijze. Op 2 november 1942 gaat het mis. Op weg van Kaapstad naar New York wordt de ‘Zaandam’ ter hoogte van Pernambuco (Brazilië) getorpedeerd door een Duitse onderzeeër.  Honderd vierendertig mensen komen om.

 

Moeder Langendoen, die altijd naar het nieuws luistert, hoort op de radio dat er een konvooi getorpedeerd is: “het nieuwste schip van de Holland Amerika Lijn is in de grond geboord.” , wordt door de bezetter vermeld. Dan volgt er een lange periode van onzekerheid.

De zussen vertellen dat ze zagen dat er bij buren een aanzegger langs kwam om te melden dat hun man en vader omgekomen was. Bij hun gezin kwam niemand langs, dus ze waren dolblij, het betekende dat Klaas Langendoen in ieder geval niet bij de omgekomenen was.

Dan komt alsnog het slechte bericht. Op een dag in mei komen de kinderen uit school als moeder zonder iets te doen aan tafel zit en de stofzuiger midden in de kamer staat. Op de tafel staat een witte brief met een rood kruis. Het bericht dat hun vader vermist is.

 

De beide zussen vertellen dat dat eigenlijk nog het ergste is, dat ze jaren hebben gedacht dat hij misschien nog wel terug zou komen. Het is zo moeilijk om het af ronden. Ze halen de herinnering op aan het suikergoed dat meer dan twintig jaar in de kast heeft gestaan, wachtend op papa, totdat het van ellende uit elkaar viel.

Leny van der Linden: “De logica zegt het kan niet anders dan dat hij dood is, maar je wilt het niet weten.”

 

Zowel Ada als Leny trouwde met een zeeman. “We zijn zeemeiden in hart en nieren” zeggen ze in koor. Maar getekend zijn ze wel door de gebeurtenissen. Nog jaren gingen ze naar de pier van de HAL om te vragen of iemand Klaas Langendoen kende, of met hem gevaren had. Broer Leen beet zich vast in de geschiedenis, kon het niet goed verwerken en had uiteindelijk een oorlogssyndroom. Ook praktisch gezien gaf het grote problemen. Moeder moest uit werken gaan om de kost te verdienen. Later kreeg ze gelukkig een goed pensioen.

 

Voor de HAL hebben de zussen niet veel goede woorden over. Hun moeder, zo zeggen ze, heeft nooit meer iemand gezien. Verder hebben ze er veel moeite mee dat de plaquette die in de Cruise Terminal hing plotseling verdwenen was. Deze blijkt te zijn verdaagd in het depot van het Maritiem Museum. Leny van der Linden heeft herhaaldelijk gevraagd of ze nog eens een cruise schip mocht bekijken, maar daar is de rederij nooit op ingegaan.

Het praten over het gebeuren grijpt de beide zussen duidelijk aan. Het helpt wel, zo zeggen ze beiden, als je een luisterend oor vindt. Door de jaren door hebben ze veel aan het Prinses Margrietfonds gehad en ze bewaren goede herinneringen aan bezoeken aan “De Witte Hul” in Zeist..

 

Wat ze ook graag willen zeggen tegen de zeemansvrouwen van tegenwoordig dat dingen niet zo vanzelfsprekend zijn. Dat anderen offers hebben gebracht voor de generatie die nu jong is. Dat mag niet vergeten worden, omdat het belangrijk is. En dat de korte tijd die zij met hun eigen vader hebben meegemaakt nog steeds waardevol is omdat ze zulke goede herinneringen hebben. “Je leeft nu”, zegt Leny van der Linden, “geniet ervan, doe dat met de kinderen, juist die kleine dingen zijn zo belangrijk.”

Zelf geven ze hun geschiedenis door aan hun kinderen en kleinkinderen. En het herdenken blijft belangrijk.

 

Helene Perfors, voorjaar 2009

 

19:50 - 30/9/2009 - comments {0} - post comment


Haven Fremantle maart 1942

Posted in Unspecified

00:42 - 28/9/2009 - comments {0} - post comment


Namen bemanningsleden m.s. Zaandam

Posted in Unspecified

De 'Zaandam' werd op 2 november in het zuidelijk deel van de Atlantische Oceaan getorpedeerd  door de U 174. Het schip was onderweg van Kaapstad naar New York. Het schip zonk binnen 13 minuten. Aan boord bevonden zich 299 passagiers en bemanningsleden. 134 van hen komen tijdens of kort na de ramp om het leven.

In het overzicht staan alle bemanningsleden, dus niet de passagiers, met hun functie, leeftijd en nationaliteit vermeld. Ook is aangegeven of het desbetreffende bemanningslid tijdens de ramp is omgekomen of is gered.

  
Stamperius, Jacob M. kapitein 58 Ned. overleden
 
Staleman, Johan 1e stuurman 48 Ned. overleden
Lange, Johannus de  2e stuurman 49 Ned. gered
Karssen, Kasper 2e stuurman 28 Ned. gered
Broekhof, Willem 2e stuurman 27 Ned. gered
Stael, Joan 3e stuurman 24 Ned. overleden
Dijk, Arie van 4e stuurman 22 Ned. gered
Langendoen, Klaas bootsman 46 Ned. overleden
Leeuwen, Hendrikus van timmerman 43 Ned. overleden
Willeboordse, Marinus matroos 27 Ned. overleden
Warnas, Alexander matroos 34 Ned. overleden
Pedersen, Alfred matroos 23 Denemarken overleden
Palmquist, Leon matroos 23 Sweden gered
Ruytenberg, Gerrit matroos 29 Ned. gered
Rieborn, Jochem matroos 28 Ned. gered
Barendregt, Jan matroos 29 Ned. gered
Das, Thomas matroos 58 Ned. overleden
Adriaansz, Willem matroos 46 Ned. gered
Giesen, Hendrikus matroos 24 Ned. overleden
Duyn, Teunis van matroos 34 Ned. overleden
Kreuk, Willem matroos 43 Ned. gered
Pet, Gerardus matroos og 18 Ned. overleden
Stolk, Lucas dekjongen 16 Ned. gered
Vuyk, Johannes 1e marconist 43 Ned. overleden
Vliet, Johan van 2e marconist 22 Ned. gered
Lauw, Giap Tjoen dokter 32 N.O.I. overleden
Ebbeler, Evert hoofdmachinist 54 Ned. overleden
Sjakes, Hendrik 2e machinist 48 Ned. overleden
Steehouwer, Jan 3e machinist 32 Ned. overleden
Plouvier, Eugene 3e machinist 33 Ned. overleden
Noordhoek, Johannes 3e machinist 31 Ned. gered
Mijlhoff, Jan 4e machinist 24 Ned. gered
Beije, Marinus 4e machinist 26 Ned. overleden
Giessen, Dirk van der dd. 4e machinist Ned. overleden
Bos, Jan dd. 4e machinist 20 Ned. overleden
Hage, Hendrik dd. 4e machinist 22 Ned. gered
Tiessen, Dirk van der dd. 4e machinist 20 Ned. overleden
Poelman, Riemer dd. 4e machinist 21 Ned. overleden
Calame, Anthony 1e electricien 51 Ned. gered
Beltman, Reinardus H. 1e electricien 43 Ned. gered
Kohaut, Karel voorman 42 Ned. overleden
Slot, Cornelis van der olieman 37 Ned. gered
Groeneweg, Gerard olieman 27 Ned. overleden
Dijkhuizen, Gerrit olieman 50 Ned. overleden
Florus, Johannes olieman 42 Ned. overleden
Dijkhuizen, Michiel olieman 59 Ned. gered
Borman, Abraham tremmer 26 Ned. overleden
Geeratz, Matthieu tremmer 40 Ned. overleden
Schakel, Jacob tremmer 59 Ned. overleden
Stoppelenburg, Jacob tremmer 40 Ned. overleden
Vuyk, Cornelis tremmer 27 Ned. gered
Linden, Nicolaas van der keteljongen 18 Ned. overleden
Apon, Cornelis purser 46 Ned. overleden
Verroen, Harry assistent purser 37 Ned. gered
Schram, Marinus chef hofmeester 56 Ned. gered
Vaal, Pieter de  bediende 18 Ned. gered
Terlaak, Johan slager 33 Ned. gered

Zijl, Willem van

bediende 29 Ned.

gered

17:01 - 27/9/2009 - comments {0} - post comment


ms Zaandam tijdens konvooi AS-4 met Sherman tanks aan dek

Posted in Unspecified

20:41 - 26/9/2009 - comments {0} - post comment


Namen bemanningsleden m.s. Zaandam (vervolg)

Posted in Unspecified
Scheepers, Johannes bediende 28 Ned. gered
Sardijn, Johannes 1e kok 33 Ned. overleden
Roos, Jacobus bediende 28 Ned. gered
Poly, Franciscus pantryman 42 Ned. gered
Plugge, Jacobus bediende 27 Ned. gered
Piscaer, Joseph kok 29 Ned. overleden
Oever, Jan van de kok 46 Ned. overleden
Nijenhuis, Lieffert chef kok 42 Ned. gered
Nieman, Theodorus kok 27 Ned. gered
Lataster, Adam bediende 32 Ned. overleden
Klink, Cornelis bakker 29 Ned. overleden
Hoose, Hendrik kapper 46 Ned. overleden
Hoen, Henri 't 1e hofmeester 37 Ned. overleden
Heus, Jacobus de  magazijnmeester 46 Ned. overleden
Hennink, Gerrit messroom bediende 35 Ned. overleden
Harlaar, Arie C. barkeeper 46 Ned. overleden
Boogert, Gerard v.d. pantrybediende 29 Ned. gered
Feltz, Kuno van der pantrybediende 34 Ned. overleden
Dommelen, Marinus van patissier 46 Ned. overleden
Djojo  bediende 21 N.O.I. overleden
Djemoer bediende 32 N.O.I. gered
Moestar bediende 22 N.O.I. gered
Moes koksmaat 41 N.O.I. gered
Moehamat Asik bediende 18 N.O.I. gered
Matrawie bediende 33 N.O.I. gered
Matelan bediende ? N.O.I. overleden
Matassan bediende 21 N.O.I. gered
Matarie bediende ? N.O.I. overleden
Markassan koksmaat 32 N.O.I. overleden
Maidin bediende 21 N.O.I. gered
Kari bediende 24 N.O.I. gered
Samion wasbaas 47 N.O.I. overleden
Sakiman II bediende 47 N.O.I. gered
Sakiman I kok 34 N.O.I. gered
Pia bediende 23 N.O.I. gered
Boesri bediende 23 N.O.I. overleden
Boenawan bediende 31 N.O.I. gered
Boela bediende ? N.O.I. overleden
Oesin bediende ? N.O.I. overleden
Oemar bediende 39 N.O.I. gered
Astro bediende 32 N.O.I. gered
Arman bediende 50 N.O.I. gered
Soepian bediende 24 N.O.I. gered
Soenan bediende 23 N.O.I. gered
Amin bediende 26 N.O.I. gered
Amat bediende ? N.O.I. overleden
Ponimin bediende 25 N.O.I. gered
Tabri bediende 20 N.O.I. gered
Adenawie bediende 37 N.O.I. overleden
Adam bediende 22 N.O.I. gered
Abdoelrachman bediende 37 N.O.I. gered
Tamidin bediende 40 N.O.I. gered
Maddox, J.S. l.t.z. 3e kl. A.G. Amer. overleden
Crum, J.W. bootsman A.G. 25 Amer. gered
       
   

18:26 - 26/9/2009 - comments {0} - post comment


Bemanningsleden ms Zaandam (vervolg2)

Posted in Unspecified
Antrip, D.L. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Austin, W. kanonnier A.G. 21 Amer. gered
Barron, W.L. kanonnier A.G. 18 Amer. gered
Craddock, J. kanonnier A.G. 20 Amer. gered
Fudala, S. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Izzy, Basil kanonnier A.G.   Amer. gered
Jankowsky, M.M. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Jensen, D.E. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Johnson, E. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Jowdy, E. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Kacevich, V. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Karlin, L. kanonnier A.G. 17 Amer. gered
Labbe, N. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Satterwhite, J. kanonnier A.G.   Amer. overleden
Wiedeman, G. kanonnier A.G. 25 Amer. gered
Lorenz, V.A. radioman A.G.   Amer. gered
Boven de rol        
Wepster kapitein 56 Ned. overleden
Ruiter, W. de olieman 65 Ned. overleden
Stenekes, Sietze matroos 56 Ned. overleden

18:05 - 25/9/2009 - comments {3} - post comment


Description
Deze weblog gaat over het boek 'Bestemming New York' waarin de belevenissen van de bemanning van het passagiersschip m.s. 'Zaandam' beschreven worden van 1939 tot 1942. Op deze weblog staat aanvullende informatie en zijn ook de reacties van nabestaanden en lezers weergegeven.
Home
User Profile
Archives
Friends
Nederlandse koopvaardij 1940 - 1946
Geschiedenis van de Holland Amerika Lijn
Mijn CV
Interview Wereldomroep
Interview VPRO's programma OVT
Vereniging De Lijn
Recent Entries
- Korte inhoud 'Bestemming New York'
- ms Zaandam tijdens haar maiden voyage in januari 1939
- Bemanning "Zaandam" slaat met eigen geschut en snel manoeuvreren een aanval van Japanse Zero jagers af
- Recensies
- Britse destroyer HMS Stronghold escorteerde de "Zaandam" tot haar ondergang ten zuiden van Tjilatjap
Hosting door HQ ICT Systeembeheer