Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Na´ma 2013

27-12-2013

21:43, 27/12/2013 .. 1 comments .. Link
Het is weer even geleden dat wij een blog hebben geschreven.
Toch een goed teken omdat het tot nu toe stabiel gaat met Naïma.
Onze kleine vechtertje is alweer 8 weken oud en 35 weken zwangerschapsweken ver. Ze weegt nu 2700 gram (dit is wel met wat vocht).
Even een kleine samenvatting vanaf de laatste blog.
Op een gegeven moment is er vanuit de verpleegkundigen aangegeven dat Naïma eigenlijk best wel zonder de CPAP zou kunnen en dat het juist haar nu tegenwerkt in plaats van dat het haar vooruit helpt. Dus is er besloten om op de Low Flow over te gaan. LowFlow is zuurstof door een neusbrilletje. Een hele verandering en een hele grote stap voorwaarts. Erg spannend en we waren er ook bij toen het overgezet werd. Ze deed het fantastisch! Sindsdien heeft ze geen CPAP meer gehad en zit ze op de LowFlow.
Ze mocht ook nog toen ze 33 weken was lekker in een bedje liggen, en dat op mijn verjaardag 3 december! Dit omdat ze eigenlijk vanaf het begin heel goed haar temperatuur goed kon vasthouden.
Het bedje stond wel nog steeds op de NICU. 2 dagen dat Naïma in een bedje lag kregen we alweer te horen dat ze in dezelfde week misschien naar de Medium Care mocht!
En ineens kregen we op 5 december te horen dat zij na 6 weken intensive care naar de Medium Care mocht gaan. Oh wat ging alles ineens snel, eerst lichtere zuurstofondersteuning daarna in een bedje en toen Medium Care en dit alles in 1 week!!
Nu zitten we vanaf 5 december op de Medium Care. Ze zit nog aan de LowFlow met een druk van inmiddels 0.4lt pm. Ze drinkt indien ze wakker is zo nu en dan bij mij en morgen gaan we voor het eerst beginnen met het geven van een flesje.
Vandaag is ze ook ingeent. De gebruikelijke vaccinatie van 2 maanden na de geboorte.
Wat nu het belangrijkst is is groeien. Ze wordt letterlijk als een gans volgestopt met calorierijke voeding. Dit is nodig voor haar om verder te rijpen. Zeker met name de longen. Wellicht ontwikkelt zij nu BPD (chronische longziekte)maar dit is pas met zekerheid te zeggen als ze wat ouder is. BPD heb je in een lichte en ernstige vorm. We hopen dat Naïma de lichte vorm van BPD heeft, indien zij BPD krijgt.
Ook krijgt zij volgende week weer een ROPscreening. Dit is een oogscreening om evt afwijking aan het oog vroeg op te sporen. Prematuren kunnen door de zuurstof die zij onder druk krijgen oogproblemen krijgen. Door de beademing onder druk kan de hoornvlies gaan loslaten. De screening wordt gedaan om deze problemen voor te zijn en ook om het vast te stellen en behandelt te worden. Dit kan met lasertherapie.
Verder krijgt ze nu ook zo nu en dan fysiotherapie. Hier even een korte uitleg waarom:
Vroegtijdig geboren kinderen zullen het op verschillende terreinen moeilijker hebben en meer tijd nodig hebben dan à term geboren kinderen. Ook op motorisch gebied is dat zo en hier zijn verschillende redenen voor. Enerzijds is er de onrijpheid van het zenuwstelsel, doch anderzijds zijn er ook een aantal andere factoren waardoor de vroeggeborene het moeilijk kan hebben.Een voldragen kind krijgt naarmate hij groeit minder en minder plaats in de baarmoeder. Hij wordt dus meer en meer in buighouding gedwongen en hierdoor zal hij meer en meer bewegingen in buiging kunnen ervaren en zijn buigspieren oefenen. Als deze baby geboren wordt kan hij dus rekenen op een zekere kracht in de buigspieren. Deze kan hij gebruiken om zich na de geboorte tegen de zwaartekracht in te kunnen bewegen. De voegtijdig geboren baby is niet enkel jonger maar heeft ook minder kans gehad om zijn spieren te oefenen en heeft minder buiging kunnen aanvoelen. Hij wordt dus vroeger aan de zwaartekracht overgeleverd en heeft een minder geoefend spierstelsel.De voldragen baby krijgt ook meer bewegingservaring. De bewegingen in het vruchtwater zijn makkelijker dan tegen de zwaartekracht en door de bewegingen van de moeder krijgt hij ook heel wat meer stimulaties. De prematuur geboren baby krijgt zeer weinig bewegingservaringen. Als hij beweegt dan moet hij tegen de zwaartekracht op tornen en in de couveuse ligt hij in een eerste tijd vast in een bepaalde houding om de beademingstube, de katheters e.d. op de goede plaats te houden. Door de vaak intense verzorging is er minder kans om opgepakt te worden en zo bewegingen te kunnen aanvoelen.
Als laatste krijgt ze nog een gehoorscreening. Tot nu toe zijn de testen die bij haar gedaan zijn niet geslaagd omdat ze verkouden was en hierdoor vocht achter de trommelvliezen bevindt. Hierdoor kan de test negatief beinvloed worden. In principe heeft Naïma de tijd tot haar ontslag uit het ziekenhuis. Hopelijk slaagt ze alsnog voor deze test.
Zo dit was het voor nu dan weer. Hopelijk hebben we de volgende keer iets meer tijd voor een blog.
x


28-11-2013

20:18, 28/11/2013 .. 0 comments .. Link
Een paar dagen terug is er bij Naïma een echo van het hartje en een foto van de longen gemaakt.
De ductus staat weer open en is weer 2,5 mm groot. De bloeddoorstroming is laag, wat betekend dat er weinig bloed vanuit haar hart naar haar longetjes stroomt.
Op de foto van haar longetjes was geen grote schade te zien.
Dinsdag hebben we weer een gesprek met dr. Dijkman gehad en hij gaf aan dat het onduidelijk is waar de verhoogde zuurstofbehoefte van Naïma vandaan komt.  
Het kan zijn dat de ductus daarin toch nog een rol speelt. Meer waarschijnlijk is dat Naïma BPD heeft ( http://members.quicknet.nl/r.c.karel/BPD.htm ) en het probleem dus toch in haar longen zit.
Een operatie op haar ductus is voorlopig van de baan. Naïma moet zelf laten zien dat ze vooruit kan gaan.
Ze groeit wel goed en dat is heel belangrijk. Doordat ze blijft groeien wordt ze steeds sterker. Aangezien de ductus niet meegroeit met haar wordt deze in verhouding tot haar zelf steeds kleiner en zal deze ook steeds minder problemen voor haar gaan geven. De mate waarin haar longen beschadigd zijn is nu nog niet te bepalen en zal pas in een later stadium vast te stellen zijn. In de meeste gevallen groeien kinderen hier op den duur overheen.
Wachten wachten wachten dus.... Dinsdag had ik het even niet meer. Je hoopt steeds dat er achtehaald wordt waar een bepaald probleem bij Naïma vandaan komt en iedere keer krijg je weer te horen dat ze het niet weten. Het is niet zo dat ik weinig vertrouwen in de artsen en verpleegkundigen heb. De zorg is juist erg goed en we worden overal bij betrokken, worden over alles goed geÏnformeerd en mogen vragen wat we willen. Echt top! Het is alleen zo killing dat je geen houvast hebt in deze onzekere tijd.
Afgelopen nacht en vandaag heeft Naïma het wel wat beter gedaan dan de dagen daarvoor. Hopelijk is dit het begin van een goede periode.
Hopen hopen hopen....


24-11-2013

21:03, 24/11/2013 .. 1 comments .. Link
Er zijn weer een paar dagen voorbij gegaan.
We hadden gehoopt dat Naïma tegen deze tijd met wat minder zuurstof toe zou kunnen. Helaas is de zuurstofbehoefte van Naïma gestegen i.p.v gedaald.
Haar antibioticakuur is met een week verlengd omdat de serratiabacterie een potentieel gevaarlijke bacterie is (je kan er maar beter niet op Googlen...wat we natuurlijk wel gedaan hebben).
De bloedtransfusie heeft niet echt iets opgeleverd.
Omdat Naïma vocht vasthoud is er eergisteren een start gemaakt met vochtafdrijvende medicatie. Eerst een voor de korte termijn (de eerste 12 uur) en daarna voor de lange termijn.
Ook al heeft Naïma volle plasluiers, we zien helaas nog geen effect op haar zuurstofbehoefte. Sterker nog deze is weer gestegen... Vandaag is de druk op haar ademhalingsondersteuning omhoog gezet in de hoop dat ze daarmee het zuurstofpercentage kunnen afbouwen. Het vocht wat in en rondom haar longetjes zit kan er voor zorgen dat het ademen moeilijk gaat.
Wat ook nog zou kunnen is dat de ductus weer opnieuw open is gegaan door de infecties. Morgen wordt er om die rede weer een echo van haar hartje gemaakt.
Het is allemaal weer erg spannend en onduidelijk wat er nu precies voor zorgt dat haar zuurstof behoefte weer hoger is. Mocht het de ductus zijn dan zou het kunnen dat Naïma toch geopereerd zou moeten worden. Opnieuw een kuur Ibuprofen zou ook een optie zijn werd ons vandaag door een verpleegster verteld. Eerder is er aangegeven dat er maximaal 3 kuren van 3 dagen gegeven konden worden en dat zo'n kuur eigenlijk alleen echt effect heeft in de eerste 2 weken... We wachten maar af tot morgen. Ik weet het ook niet meer...
Iedere keer wanneer je hoopt dat het beter gaat en Naïma stapjes vooruit kan maken steekt er weer iets de kop op. Ze moet zo hard werken ons kleine meisje.
Wat wel heel fijn is, is dat Naïma steeds vaker heldere momenten heeft. Haar oogjes gaan dan open en je hebt het gevoel dat ze je echt aankijkt, ook al weet je dat ze alleen maar vlekken ziet.
Ook mogen we nu iedere dag allebei 1 keer met haar buidelen, echt heel fijn!.
We spraken vandaag iemand waarvan zijn zoontje 3 dagen geleden met een keizersnede gebracht is met 26 weken en 3 dagen. Hij had gehoord dat ons dochtertje ook met die leeftijd geboren was en wilde weten hoe het nu ging. Zag mezelf helemaal terug in hem en was meteen met mijn gevoel weer terug bij die eerste paar dagen na de geboorte van Naïma. Merk je meteen hoe weinig dat je toe komt aan het verwerken van je eigen emoties.
 
 
 
 
 
 
 
 


18-11-2013

21:19, 18/11/2013 .. 0 comments .. Link
Morgen is Naïma 30 weken oud!!!! Jeeeh onze eerste mijlpaal is gehaald.
Zo trots op onze kleine meid. Ze heeft het gewoon helemaal zelf gedaan!
Met natuurlijk een beetje hulp van medicijnen..
A.s woensdag, dan krijgt Naïma al een week antibiotica. Vervolgens wordt er besproken of zij langer antibiotica nog krijgt of dat het voldoende is.
Immers, de infectiewaarde is nu ongeveer 3.5. dus erg laag.
Vandaag zijn wij bijna de hele dag in het ziekenhuis geweest. Ontzettend fijn om dan bij onze kleine meid te zijn.
Gelukkig is er op dit moment weinig te melden over haar zuurstofbehoefte. Het gaat lekker nu.
Momenteel krijgt ze wel een bloedtransfusie. De waarden waren iets te laag. Ze krijgt dan ongeveer 18 ml en dan 4 uurtjes lang.
Hopelijk gaat ze snel klimmen en zien we de zuurstofbehoefte dalen. Hopelijk kan ze dan over 2 weken naar de medium care afdeling. Maar dan moet ze wel eerst echt van de NCAP af.
Vanuit deze blog wil ik Jeroen bedanken dat hij de afgelopen weken, vanaf de bevalling, zo goed voor Elina heeft gezorgd. Continue heeft hij haar bezig gehouden, lekker met haar gespeeld en iedere dag tegen haar gezegd dat hij zo trots op haar is. En dat ben ik ook!
Vandaag een chocoladetaartje gekocht om morgen de 30 weken te vieren. Één keer raden wie de taart heeft uitgekozen....


15-11-2013

20:07, 15/11/2013 .. 1 comments .. Link
Gisteren in de avond is de uitslag van de bloedkweek bekend gemaakt.
Naïma heeft maar liefst 3 bateriën in haar bloed te weten een huidbacterie, de ecoli bacterie en de serratia. Daarnaast is ze ook nog verkouden.
Het zit haar niet mee.
Gelukkig is er in een vroeg stadium met antibiotica gestart voor de huid en ecoli bacterie en is er sinds gisteren dus ook een gerichtere antibiotica gestart die ook de serratia ondervangt.
Ik heb net vernomen dat Naïma alweer een beetje aan het opkrabbelen is. Ze heeft veel minder dips en de zuurstof behoefte is ook weer naar beneden bijgesteld. Hopelijk kan ze snel weer terug naar het maskertje voor de ademhalingsondersteuning, ook al is het heel fijn om haar gezichtje nu wat beter te kunnen zien.
Vandaag tijdens het buidelen was het slangetje van de beademing 2 keer uit haar neus gegaan door haar gedraai en gemopper. Niet fijn voor haar, maar wel goed dat er weer wat meer pit in zit. We zijn blij dat ze weer moppert... We zijn heel trots op ons kleine meisje!
Hopelijk krijgen we nu echt eens een paar rustige en stabiele dagen waarin ze wat stapjes vooruit kan maken.
Al zijn een maar een paar dagen dat ze weer wat aan kan sterken...
 
 
 


13-11-2013

16:40, 13/11/2013 .. 0 comments .. Link
Gisteren een goed gesprek gehad met dr. Dijkman (neonatoloog) over Naïma.
Tijdens het gesprek was hij vooral aan het uitleggen wat de plannen zijn voor de komende weken. Het plan is om de ademhalingsondersteuning langzaam proberen af te bouwen.
Met betrekkning tot een mogelijke netvliesschade gaf hij aan dat er over twee weken een oogscreening door een oogarts uitgevoerd zou worden om te kijken of er schade is. Ook heeft hij verteld dat in bijna alle gevallen mogelijke schade met lasertherapie goed te behandelen is. Heel positief eigenlijk dus allemaal.
Vanmorgen kregen we slechter nieuws. Naïma heeft een slechte nacht gehad met veel dips in haar zuurstofbehoefte en hartslag. Ze zag ook bleek en was wat minder aanwezig als anders. Na het onderzoeken van haar bloed is er een infectie naar voren gekomen waaruit blijkt dat Naïma waarschijnlijk een bloedvergiftiging (sepsis) heeft. Heftig nieuws. We wisten dat de kans groot zou zijn dat ze hier een keer tegen aan zou gaan lopen, maar toch...
Haar bloed, urine en slijm staan op kweek om na te gaan om wat voor bacterie het gaat. Afhankelijk van de bacterie zal Naïma een gerichte antibiotica toegediend gaan krijgen. Tot die tijd krijgt ze een breed spectrum antibiotica. Wat dit voor Naïma betekend is nog onduidelijk. De hoop is er dat door de antibiotica er over ongeveer 2 dagen een verschil (in positieve zin) te zien is. Voor nu heeft Naïma een hogere zuurstofbehoefte die op een manier toegediend wordt die tussen ademondersteuning en beademing in zit. Een stapje terug dus. Ik heb net nog even gebeld en Naïma heeft gelukkig nu wat minder dips. Ze is erg rustig en laat alles over zich heen komen. Omdat bij een infectie de HB-waarde (hemoglobine ofwel rodebloedcellen) lager is krijgt Naïma opnieuw een bloedtransfusie.
We blijven hopen dat Naïma ook dit weer te boven komt.


11-11-2013

20:27, 11/11/2013 .. 0 comments .. Link
Met de zenuwen in mijn lijf ben ik vandaag naar het ziekenhuis gegaan omdat vandaag gekeken zou gaan worden middels een echo of de ductus dicht zou zijn. Hoe laat de echo zou zijn was afhankelijk van wanneer de arts tijd zou hebben. Toen ik de kamer van Naïma rond 09:30 binnenliep waren ze net begonnen. Ik heb de hele tijd mee staan kijken op het scherm (geen idee wat je ziet) en wachten tot de arts klaar zou zijn met de echo wat voor mijn gevoel heel lang duurde. Toen ze klaar was gaf ze aan dat de ductus nog een klein beetje open stond en het voor haar onduidelijk wwas of er iets aan gedaan moest worden. Ze belde een cardioloog om te vragen of die kon komen kijken. De Cardioloog kwam vrijwel meteen en ging zelf de echo opnieuw maken. Hij gaf aan goed nieuws te hebben. De ductus is nagenoeg dicht en Naïma hoeft niet geopereerd te worden. Heel fijn om te horen. Maar wat zorgt dan voor de verhoogde zuurstof behoefte? En wat is erger voor Naïma. Even later kwam een Neonatoloog en ik stelde de vraag of het nagenoeg dichtzijn van de ductus en de verhoogde zuurstof behoefte betekende dat er een probleem met haar longen is en of de uitkomst uit de echo inderdaad goed nieuws is. Hij gaf aan dat dit betekend dat haar longen inderdaad beschadigd zijn en op de vraag of de uitslag van de echo goed nieuws is zei hij na even stil te vallen, nee eigenlijk niet. Omdat het probleem van de verhoogde zuurstof behoefte niet in het open staan van de ductus zit kan het ook niet door een operatie opgelost worden. Door de onrijpheid van haar longen, de zuurstofondersteuning die ze nodig heeft en de druk waarmee die zuurstof in haar longen wordt geblazen zijn haar longen beschadigd. Haar longen moeten vanzelf herstellen, daar zijn geen medicijnen voor. Een beeld van hoe het met dat herstel zal gaan kan er pas na ongeveer 2 weken gemaakt worden. Wat dit voor Naïma betekend kan ook niets over gezegd worden. Het kan zijn dat ze er zonder klachten doorheen komt het kan ook zijn dat haar ogen beschadigd raken op den duur (mate waarin is ook onduidelijk) en wat het verder nog kan betekenen horen we mogelijk morgen in het gesprek met onze vaste Neonatoloog die voor Naïma zorgt.
Veel afwachten, het zou kunnen dat, mogelijk dat, misschien dat enz.. Meer onzekerheid dus kortom.
Er is ook nog een echo later op de dag van de hersenen gemaakt maar daar waren we niet bij omdat ze tussen door ook nog met Elina bij de huisarts zijn geweest en Nadia nog een afspraak met de gyneacoloog had staan. Met Elina gaat het overigens na 4 slapeloze nachten weer wat beter (we hebben voor de zekerheid wel een antibiotica kuur mee gekregen omdat de ontsteking nog niet weg was) en met Nadia gaat het goed. De uitslag van de echo hebben we niet meegekregen, maar als dat niet goed zou zijn geweest hadden we het zeker gehoord.
Naïma heeft een zware dag gehad door al die onderzoeken.
Nadia is nu bij haar en waarschijnlijk met haar aan het buidelen.
Ergens in de avond krijgt Naïma nog wat extra bloed toegediend via een infuus omdat het aantal rode bloedlichaampjes laag was (als ik het goed onthouden heb...) waardoor de zuurstoftransport in haar bloed wat slechter was. Dit zou ondeveer 4 uur duren. Hopelijk zien we morgenvroeg daar iets positiefs van terug in haar zuurstof behoefte.
Naïma is een vechter. In haar voeding blijft ze stijgen. Ze blijft groeien en sterker worden en daar houden we ons aan vast.
Jaqueline (verpleegster) zei gisteren in de avond tegen mij dat kindjes die net als Naïma zo vroeg geboren worden en moeten knokken vanaf het begin, pittige kinderen zijn en dat Elina dat nog wel zou gaan merken. Dat deed me goed om te horen en een mooi beeld om vast te houden. Fantaseren over de toekomst op de momenten dat dat lukt...


09-11-2013

13:42, 9/11/2013 .. 0 comments .. Link
Naïma is de nacht rustig doorgekomen. Vanmorgen ben ik bij haar geweest voor de verzorging en heb daarna heerlijk met haar gebuideld. Ons kleine meisje is weer wat aangekomen en weegt nu 1080 gram. De ademhalingsondersteuning is wel nog steeds erg hoog. Morgen is de laatste dag van de kuur Ibuprofen en maandag zal er een echo plaatsvinden om te kijken of de ductus weer dicht is. Eerlijk gezegd heb ik er een hard hoofd in of de ductus dicht is aangezien de ondersteuning nog steeds zo hoog is. Maar goed, ik ben geen arts en niet het meest geduldige type dus er is nog hoop.
Gelukkig groeit ze goed door en wordt ze met de dag sterker. Komende dinsdag is Naïma al weer 29 weken (oorspronkelijke datum).
Straks weer naar haar toe. Naïma ligt nu lekker te slapen.


08-11-2013

14:21, 8/11/2013 .. 0 comments .. Link
Er zijn weer een paar onrustige dagen voorbij.
Tijdens het buidelen heb ik een hartverzakking gehad. Naïma kreeg toen ze bij mij lag met het verleggen van het slangetje waardoor ze beademd wordt water binnen. Door de bevochtiging en warmte van de lucht die ze via de ademondersteuning ontvangt condenseert deze vanwege het verschil in temperatuur in en buiten het slangetje. Bij het verleggen van dat slangetje loopt er soms wat van de gecondenseerde lucht terug. Op het moment dat ze de lucht binnen kreeg door haar neusje kon ze geen adem meer halen en daarna ging ze tegenademen, waardoor ze nog steeds geen lucht binnen kreeg. Naïma trok helemaal lijkbleek weg en ik was bang haar te verliezen. De verpleegster gooide de ademondersteuning helemaal open en gelukkig ging Naïma weer wat beter ademen. Ik heb daarna niet meer lekker gelegen met haar en afwisselend naar haar en de monitor zitten kijken (die continue piepte).
Omdat de ondersteuning voor de ademhaling de afgelopen dagen weer hoger is gezet en omdat Naïma onrustig was is er bloed geprikt om na te gaan of er een (nieuwe) infectie in haar bloed zat en een echo gemaakt van haar boezem om te zien of de ductus weer open stond of dat er misschien vocht in haar longetjes zat.
Gisteren in de namiddag hebben we te horen gekregen dat de ductus weer open is. In de avond is er een nieuwe kuur van 3 dagen met Ibuprofen gestart. Maandag wordt er weer een echo gemaakt om te kijken of de ductus dicht is. Mocht dat niet het geval zijn dan gaat de Neonatoloog in overleg met een Cardioloog in Utrecht om te bespreken wat er dan het beste gedaan kan worden. Een operatie zou een mogelijke oplossing kunnen zijn is er in een eerder stadium aangegeven. Hopelijk komt het niet zo ver.
Worden weer spannende dagen omdat de kans op bloedingen door de Ibuprofen weer toe nemen.
Elina heeft de hele nacht gehuild. Ze was al een paar dagen niet echt lekker. Vanmorgen zijn we naar de huisarts gegaan. Ze heeft een ontsteking aan haar linkeroor en keel met het advies om neusspray en paracetamol te geven. Wanneer het over 3 dagen niet over is moeten we terug en krijgt Elina antibiotica.
Ze ligt nu lekker op de bank naast mij te snurken.
Maandag hebben we hopelijk goed nieuws te melden.


03-11-2013

20:48, 3/11/2013 .. 1 comments .. Link
Afgelopen nacht is de lijn voor de voeding en antibiotica er uitgehaald omdat het armpje van Naïma op een plekje vuurrood was. De lijn is op kweek gezet om te kijken of er mogelijk een infectie op zat. Naïma heeft gelukkig (nog) geen tekenen van een infectie. Ze oogt niet ziek. Mocht er toch een infectie zijn dan komt er een andere antibiotica bij. Laten we hopen van niet... Er is hierdoor wel weer een nieuw infuus geprikt en die sneuvelen helaas snel. Omdat ze in haar voeding, die ze oraal toegediend krijgt via de sonde, stijgt kan het infuus er hopelijk over 4 dagen weer uit.
De beademing gaat op en af. Voor nu geen probleem als ze wat meer ademhalingsondersteuning krijgt. Wanneer dit voor een langere tijd nodig is dan wel en kan ze hier o.a. longklachten en problemen met de ogen (netvliesbeschadeging) van krijgen. Door de antibiotica heeft ons kleine meisje nu een schimmelinfectie waar ze pijn van heeft. Doet echt pijn om haar hulpeloos te zien kronkelen in haar couveuse. We proberen haar wel te troosten, maar dat is lastig omdat we haar niet kunnen knuffelen. Voorlopig kunnen we haar alleen proberen te troosten door bij haar te zijn en met haar praten en onze handen op haar hoofdje en rugje leggen. Nadia heeft vandaag weer een uurtje met Naïma mogen buidelen. Morgen mag ik weer (mijn verkoudheid is gelukkig al weer weg). Elina was heel lief voor Naïma en heeft haar ook heel even geknuffeld (met de wangetjes tegen elkaar) en een handje gegeven.
Ondanks alle vervelende kwaaltjes en pijn is ze de dag weer goed door gekomen. Geen grote tegenslagen gehad dus vandaag.
Hopelijk komt ze de nacht goed door en wij ook. Elina heeft ons afgelopen nacht wakker gehouden en ons bed ondergeplast... Hebben er wel samen om kunnen lachen en uiteindelijk lekker samen in slaap gevallen.
 
 


02-11-2013

20:27, 2/11/2013 .. 0 comments .. Link
Gisteren te horen gekregen dat de ductus dicht is, waardoor de kuur ibuprofen gestopt is. De hersenbloedinkjes (was blijkbaar niet alleen links maar ook rechts) zijn niet toegenomen en waarschijnlijk vanaf de geboorte aanwezig geweest. De bloeddruk was goed en de continue meting is gestopt. Alles wat er aan meetapparatuur af kan is goed...
Afgelopen nacht en vandaag heeft Naïma wel wat saturatie (beademingsondersteuning) dipjes. Het is hard werken voor ons kleine meisje.
Jaqueline (verpleegkundige) heeft het een en ander uitgelegd over de apparatuur en hoe we die kunnen lezen. Ook had ze foto's van Naïma gemaakt (worden nog geplaatst) en verteld dat de beademingsondersteuning er doorgaans rond de 32 weken pas af gaat. De verpleegkundigen en artsen zijn allemaal erg aardig en leggen graag dingen uit, wat heel fijn is.
Iedere dag is spannend, maar iedere dag erbij is er een waarin Naïma weer een klein beetje verder geklommen is en meer weerstand heeft opgebouwd.
Elina is vandaag naar de verjaardag van Nawaf en heeft het erg leuk gehad hebben we net via de telefoon gehoord. Ze komt zo weer thuis, nog even knuffelen en dan mag ze weer naar bed.
Wij zij ook moe, het zijn lange dagen...
Morgen is er weer een dag.
 


1 november 2013

19:29, 1/11/2013 .. 0 comments .. Link
Naïma is op 23-10-2013 om 01:51 geboren na een zwangerschap van 26 weken en 1 dag.
Omdat Nadia weinig beweging voelde op 19-10-2013 is ze naar de gyneacoloog gegaan voor een CTG scan. Hieruit bleek dat het hartje van Naïma goed klopte.
De ongerustheid bleef en Nadia ging de dag daarna weer en een dag later (22-10-2013) weer in de ochtend en iedere keer was de CTG scan goed. Toen ik terug kwam van mijn werk had Nadia, na even geslapen te hebben, hoge koorts en zijn we samen opnieuw naar het ziekenhuis gegaan. Uit de CTG scan bleek dat de hartslag te vlak was en Nadia had ook hoge koorts (40,3). Hierom is er een echo gemaakt waaruit bleek dat de baarmoederhals korter was. Ook had ze wat bloedverlies. Rede voor de gyneacoloog om Nadia op te laten nemen. Nadia kreeg weeënremmers toegediend en uit voorzorg ook longrijpers. Na verloop van tijd leken de weeënremmers aan te slaan, maar later bleek anders. Vanaf dat moment kwam alles in een stroomversnelling. Er werd ons duidelijk gemaakt dat Nadia zou moeten gaan bevallen omdat het met Naïma niet goed ging. Eerst werd aangegeven dat het beter was voor Naïma wanneer Nadia op een natuurlijke manier zou bevallenlater moest het toch via een keizersnede. De vraag (lees advies) werd gesteld of Nadia onder narcose wilde gaan bevallen omdat dat beter voor Naïma zou zijn. Even later zou toch een ruggeprik beter zijn. We hebben zo veel artsen en verpleegkundigen voorbij zien komen met vragen, advies en informatie dat we het allemaal niet meer bij konden houden wat er gebeurde. We werden geleefd... En toen de Operatiekamer in. Nadia eerst en ik op de gang wachten tot ik naar binnen mocht. 10 hele lange minuten. Met de Neonatologen (kinderartsen) erbij stonden er 9 mensen in de O.K.. Nadia lag via de spiegeling van de lampen mee te kijken. Er werd mij stap voor stap verteld wat er gebeurde en ging gebeuren. Net op tijd stond ik op om Naïma uit de buik van Nadia omhoog getild te zien worden. Naïma werd meteen in een doorzichtige plastic zak gestopt om niet af te koelen. Spannende minuten... Met 4 man sterk waren ze Naïma aan het beademen en controleren of alles goed met haar was. Ik was met mijn aandacht bij haar en Nadia afwisselend. Bang ook om in de weg te staan/lopen. Geen idee of alles goed was met Naïma... Het leek goed te zijn, maar begreep maar de helft van wat er gezegd werd door een combinatie van stress, adrenaline en vermoeidheid. Nadia werd naar de uitslaapkamer gebracht en ik mocht mijn O.K. kleding uit gaan trekken en mijn eigen kleding weer aan gaan doen en werd naar de kamer gebracht waar Naïma lag. Onwerkelijk wat er allemaal was gebeurd. Na ongeveer een half uur kwam Nadia (in bed) er bij. Naïma werd aan allerlei apparaten aangesloten en wij werden naar een andere kamer gebracht met het advies om proberen te slapen om er de volgende dag voor Naïma te kunnen zijn. Meer dan 2 uur hebben we niet geslapen. Er was zo veel gebeurd dat we allebei moeite hadden om alles op een rijtje te krijgen, laat staan een begin maken aan het verwerken er van.
We zijn nu een week verder. In die week is alles beetje bij beetje op zijn plek gevallen. We hebben iets meer inzicht gekregen in waar Naïma nu staat. Ondanks alle angsten, onzekerheden, frustaties, vermoeidheid gaat het steeds beter. Naïma is een pittig en sterk meisje. Nadia en ik zijn erg trots op hoe ze het doet. Vandaag (01-11-2013) hebben we voor de 2de keer een gesprek gehad met de Neonatoloog en die was gezien de leeftijd van Naïma en gezien het feit dat ze vanwege een hele gevaarlijke infectie (listeriabacterie) ter wereld is gebracht, positief over hoe Naïma het doet. We weten dat we nog een lange weg hebben te gaan (de resterende 3 maanden van de oorspronkelijke zwangerschapstijd) met daarin zeker nog tegenslagen, maar Naïma is de eerste 24 uur en de eerste week doorgekomen en dat geeft vertrouwen.
In het hele verhaal heb ik nog een heel belangrijk persoon niet vernoemd. Iemand die door alle ellende en spanning heen gelukkig helemaal zichzelf is gebleven en een steun en toeverlaat voor ons is geweest. Iemand die door al het verdriet en tegenslag ook een lach heeft gebracht. Onze lieve, kunffelige, grappige, eigenwijze Elina. Je kan dit nu nog niet lezen, maar je helpt ons zo goed door je balletvoorstellingen (inclusief buigingen voor applaus) en je gekkigheid. Dank je wel mooie dame, wij houden zo veel van jou!
Verder wil ik iedereen voor alle steun alvast bedanken.
Hopelijk blijft het in de lange weg die we nog te gaan hebben gaan zoals het nu gaat, met veel complimentjes over ons pittige meisje.
 


About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

27-12-2013
28-11-2013
24-11-2013
18-11-2013
15-11-2013

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer