Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Nancy hoe gaat het?

Description




«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Vr. 1 juni 2012

Hallo allemaal, even geleden, dat ik iets van mezelf heb laten horen. Had even niet iets dringends te melden. Wat is er de afgelopen maand in vogelvlucht allemaal gebeurd! De vakantie was een super ervaring, waar we echt uitgeruster van terug zijn gekomen, echter kreeg ik het vrij snel hierna behoorlijk benauwd en kon erg moeilijk achter mijn adem komen. Met name de nachten waren angstig, soms durfde ik niet te gaan slapen, omdat ik bang was niet wakker te worden. Huisarts geweest en deze heeft mijn longen en hart geluisterd en mij aangehoord en vervolgens geconstateerd, dat ik "paniekhyperventilatie" zou hebben. Kort gezegd is dat, dat ik nu rust krijg en de spanning er op enig manier toch uit moet en bij mij slaat dat op mijn ademhaling en stembanden. Was natuurlijk eerst bang voor een andere uitslag, deze heeft me nu wel wat rustiger gemaakt en heb er ook stukke minder last van.

 

Vervolgens ben ik afgelopen vrijdag 25 mei enorm verwend door manlief, kids, familie & vrienden door mij een onvergetelijke 40ste verjaardag te bezorgen. Mooie cadeau's, leuke foto's en versiering in de wijk en tot slot een geweldig feest. Nogmaals bedankt allemaal. Hier kan ik lang op teren, minstens 40 jaar extra...... Zaterdagmorgen in alle vroegte vertrokken naar Disney en Parijs bezocht, was ook weer erg leuk, maar erg vermoeiend na zo'n feest.

 

Tot slot nog een spannende woensdag gehad. Omdat ik zoals vele van jullie weten, last bleef houden van mijn darmen, heb ik afgelopen woensdag een endoscopie gehad. Deze heeft een positieve uitslag gegeven. De verdikking, welke op de echo zichtbaar was, bleek een spastische darm te zijn. Ook dit is vaak een gevolg van stress en spanning. Dit kan ik er ook nog wel bijhebben. Met deze uitslag ben ik wel enorm blij en opgelucht, want hier was ik vanaf december al mee bezig en heeft me behoorlijk bang gemaakt voor het ergste. Mijn lijstje met onderzoeken en ziekenhuis bezoeken is nu gelukkig leeg en nu hopen dat ik snel mijn rust vind, zodat ik mijn oude leventje voor volle 100% kan oppakken.

 

Waarschijnlijk zal dit mijn laatste toevoeging zijn aan mijn blog. Ik wil vooral Etienne, Olga en Frank enorm bedanken voor de hulp en steun in deze zware tijd en verder iedereen bedanken voor het medeleven en de opbeurende teksten, deze hebben mij en in gezin enorm geholpen bij de strijd van deze k.. ziekte. Ik heb het gered en zoals mijn motto was en blijft. "ze krijgen mij echt niet kapot".

 

Ik hou van jullie allemaal. XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX-jes


Posted: 08:44, 1/6/2012
Comments (10) | Add Comment | Link

Za. 5-5-2012 wat een week Turkije al niet kan doen.....

Hoi allemaal. Even niks van mij laten horen, omdat we heerlijk met het gezin een weekje naar Turkije zijn geweest, wat was dat genieten. Nu weer terug in de dagelijkse realiteit en met beide benen op de grond. We hebben het geweldig naar ons zin gehad. Het hotel was super de luxe. Aan eten en drinken geen te kort (2,5 kg aangekomen). We hebben met het gezin een heerlijke hamman behandeling gedaan en bente samen met mij nog een chocolade massage, dat was lachen, gieren en brullen (en niet te vergeten erg lekker). Vervolgens ik alleen nog een heerlijke ontspannende massage. We hebben ook goed geshopt en (nep) inkopen gedaan, nadat ik onderhandeld had. Qua ziekte geen last gehad en me ook nergens wat van aangetrokken. Heel de week geen pruik op gehad, het lijkt wel of mijn haar pokon kreeg, het groeit zo hard. Je word dan wel aangekeken, maar het viel eigenlijk reuze mee. Zwemmen heb ik ook gewoon gedaan, de wond was precies op de dag van vertrek compleet dicht en had goede pleisters bij me. Ziet er nu (voor mij) ook naar tevredenheid uit. Aangezien ons pap van niks weet en mag weten, zou ik hier weer gewoon mijn pruik op moeten zetten, anders zou hij misschien vreemd opkijken. Toch besloten om dat niet meer te willen en de stoute schoenen aangedaan en naar alleen naar ons pap geweest om een lul verhaal op te hangen. De kapper in Turkije had mijn haar verprutst tijdens het knippen, waardoor we besloten hebben het er helemaal af te halen, dat groeit wel weer aan. Hij keek vreemd toen ik binnen kwam en na mijn verhaal moest hij lachen en gaf hij aan, dat het me niet misstond pfffffff.... Vanaf nu heb ik dan ook besloten om mijn pruik definitief in de kast te leggen. Weer een punt om weg te strepen. Jippie..We hebben goed bij kunnen tanken en gaan met volle vaart vooruit op naar re´ntegratie op het werk.

Posted: 11:15, 5/5/2012
Comments (3) | Add Comment | Link

ma. 23-4-2012 (echo onderbuik)

Vanmorgen al erg vroeg uit de veren, want er stond om 8.15 uur al een echo in het ziekenhuis van mijn onderbuik gepland. Dit omdat ik na de buikgriep in December last bleef houden. De internist gaf telkens aan, dat er niks aan de hand zou zijn, maar ik bleef het voelen en kon het hierdoor ook niet loslaten. Er is daarom besloten een onderbuik echo te doen en dat was dan ook vanmorgen. Ik ben nog niet gebeld door de internist over de uitslag, maar de radioloog liet al wel weten, dat het er allemaal goed uitzag. Hij heeft de nieren, baarmoeder, lever en darmen gecontroleerd. Hij gaf aan, dat er (bij of in) de lever een paar kleine kistens zaten, maar dat komt veel vaker voor en dat waarschijnlijk de irritatie vanuit de darmen kwam. Hij zag bij de overgang van de dunne naar de dikke darm een verdikking (irritatie). Dat kan mijn klachten veroorzaken. We gaan er dan ook maar vanuit, dat dit vanzelf weg zal gaan. Later in de middag gebeld door mijn internist over de uitslag. Hij zei hetzelfde als de radioloog, maar met als kanttekening, dat ze het toch nog wel verder willen gaan onderzoeken. Dit gaan ze doen Ó.h.v. Een endoscopie, welke ik over een aantal weken zal krijgen. Helaas is hier nog een wachttijd voor, waardoor het wat langer duurt. De internist kan nu of niks voor 100% uitsluiten, maar wil zeker weten waardoor de klachten veroorzaakt worden. Ik had gehoopt, dak na vandaag af zou zijn van verdere onderzoeken en onzekerheden, maar het is dus nog niet echt afgelopen (al ben ik niet bang voor een negatieve uitslag). Nu voor mezelf wat rust in mijn hoofd creeen en met volle teuge gaan genieten van onze vakantie in Turkije.

Posted: 19:51, 23/4/2012
Comments (3) | Add Comment | Link

Do. 19 april 2012

Vandaag toch wel een spannende dag geweest. Na weken van wachten, hebben we zojuist de uitslag van klinisch geneticus mogen ontvangen. Gelukkig zitten de bewuste BRC kenmerken niet in mijn bloed, waardoor het dus NIET genetisch bepaald is. Het is dus pure vette pech, dat het zowel aan vaders als aan moeders kant voorkomt. Een pak van ons hart. Ik hoef dus nu even niet na te denken over het verwijderen van mijn rechter borst en mijn eierstokken. Voor de kinderen is er gelukkig dus geen aanleiding om ze extra te laten controleren. Mijn gevoel heeft me gelukkig wederom nu niet in de steek gelaten. Helaas heb ik al vanaf december wat last van een plekje in mijn rechter onderbuik. Dit wil maar niet overgaan en begint aan mijn psyche te knagen. Ik heb overleg gehad met mijn internist en hij snap mijn gevoel. Door het voelen van hem en het zeggen dat het waarschijnlijk een irritatie van de darmen is, neemt mijn ongerustheid niet weg. Nu is besloten, dat ik maandag 23-4 een echo krijg. Ik hoop, dat deze uitslag mij wat rustiger kan maken in mijn hoofd, zodat ik het los kan laten. Wordt vervolgd. Wat betreft de wond. Deze wordt volgende week donderdag weer gecontroleerd. Tegenslag hierin is, dat er nu weer wildvlees aan het groeien is in de wond. Dit moet ik zelf behandelen met nitraat stokjes. Ik zie de bui hierin wel weer hangen.... Afwachten dus.....

Posted: 19:16, 19/4/2012
Comments (1) | Add Comment | Link

vr. 6-4-2012 (goede vrijdag / goed nieuws)

Gisteren bij mijn chirurg geweest voor wondcontrole. Eindelijk eens positief nieuws gehad, de vacuum pomp mocht eraf blijven, JIPPIE. Wat een ellendig zwaar ding om 24 uur per dag mee te leuren en dan nog maar niet te spreken over de pijnlijke behandeling als hij vervangen moest worden.

 

Drs. Maring was erg entousiast over het resultaat in 2 weken. De wond was eerst ongeveer 0,5 cm diep en zit nu weer aan de oppervlakte, dus de pomp heeft zijn werk goed gedaan. Neemt niet weg, dat er nog steeds een grote open wond zit van 6,5 cm breed en 2 cm hoog, deze moet natuurlijk ook nog sluiten. Dit heeft echt zijn tijd nodig en als we geluk hebben (MITS geen verdere tegenslag) gaat dit toch zeker nog wel 10 weken duren. Zwemmen in Turkye zit er zeker niet in, maar de focus ligt op de grote vakantie in Italië, daar gaan we voor. De wond ga ik vanaf nu ook zelf verzorgen en pleisters vervangen, gelukkig niet meer afhankelijk van de thuiszorg. Deze kwamen hier natuurlijk al vanaf begin nov. over de vloer.

 

Gevoelsmatig heben we weer iets van ons lijstje af kunnen strepen en kan ik nu echt gaan werken aan mijn herstel, zowel lichaamelijk als geestelijk. Zo'n 2e narcose heeft zijn sporen wel achter gelaten. Mijn kracht en conditie zitten echt op -100% en wil ik weer snel gaan opbouwen met therapie en rust (verstand op 0). We zijn nu na de 1e operatie en de chemobehandelingenprecies 6 maanden verder en nu kan het werken aan de toekomst echt beginnen. Ik ga ervoor............


Posted: 07:46, 6/4/2012
Comments (3) | Add Comment | Link

Vr. 30-3-2012 (wondcontrole en uitslag)

Wat was het gisteren toch weer een spannende dag. Maar dat is natuurlijk ook niet gek als je verteld wordt door de internist "als het in de andere borst fout is, ga dan maar veel vakanties boeken en genieten, want dan is het over". Zijn argument hierachter was, dan is het gegroeid tijdens de zwaarste chemokuur die je hebt gehad en dat zou onmogelijk moeten zijn. De nacht ervoor geen oog dichtgedaan en dan op naar het zkh. Waar het verlossende woord als eerste verteld werd. " het andere was niks" zei Drs. Maring bij binnenkomst. Het was een fibro adenoom, waarbij hij meteen aangaf, dat ik hier in de toekomst vaker rekening mee moet houden. De structuur van het borstweefsel, maakt deze bij mij makkelijker aan. Mocht ik iets voelen, dan meteen echo en punctie. Wat waren Etienne en ikzelf natuurlijk enorm blij. Maar echt uitte konden we het niet, waarschijnlijk omdat me nog met zoveel andere (soms onzekere) factoren bezig zijn. We leven nogsteeds in een roes helaas. We willen rust.... Wat betreft de wondgenezing. Hierover was de arts erg tevreden, hij vond dat er al veel vooruitgang geboekt was. Na de operatie was het een gapend gat van 7 cm bij 2,5 cm en een diepte van 0,5 cm. Hier was en ben ik toch wel van geschrokken. Hij vroeg mij hoe het ging en om eerlijk te zijn, kon ik mijn tranen niet bedwingen. Ik heb aangegeven, dat ik niet verwacht had, dat de vac therapie zo zwaar zou zijn. Vooral het vervangen doet enorm zeer. Ook aangegeven, dat ik alles over heb om snel te genezen, maar in dat ik dit geen weken vol ga houden en er dan mee stop. Qua vooruitgang, de diepte van de wond was een stuk minder en de ondermeining van 5,5 cm was al bijna helemaal dicht. Omdat hij mij heeft kunnen overtuigen, dat hij al er veel resultaat ziet, hebben we besloten nog min. 1 week door te gaan. Volgende week donderdag kijken we verder wat we gaan doen en ik hoop en denk zonder pomp. Wordt vervolgd.

Posted: 07:38, 30/3/2012
Comments (3) | Add Comment | Link

Ma. 26-3-2012

Afgelopen vrijdag op controle geweest bij de wondvepleegkundige op het zkh. Ze vond de wond er wel netjes, maar groot uitzien. Zonder hulp zou het wel een paar maanden duren eerdat de wond dicht zou zijn. Men heeft besloten toch de vacuumpomp aan te brengen. Moet eerlijk aangeven, dat dit geen pretje was. Nu loop ik 24 uur per dag voor waarschijnlijk een aantal weken met de pomp. Dat ding maakt herrie en ik heb heel de tijd ruzie met de slangen. Afgelopen weekend een druk, maar erg leuk weekend gehad. Zaterdag 2 verjaardagen van de buurkindjes en 's avonds naar de musical droomvlucht in het Efteling geweest. Kinderen hadden dit zeker verdiend en hebben enorm genoten. Gisteren een kinderfeest van Daan. Ondanks dat het een kinderfeest was, was hier weinig van te merken. De grote mensen hadden het zeker na een paar borrels erg naar het zin. Voor sommige ook even een ontlading na veel ellende. Voor we het wisten was het 21.30 uur. Kids snel naar bed, want die moeten echt naar school vandaag. Vanmorgen voor de 1e keer de pomp verschoond. Ik ben niet kleinzerig, maar ik werd misselijk van de pijn. Nu maar 2 paracetamol genomen, omdat ik echt beroerd ben geworden van het vervelende gevoel. └.s. Donderdag weer afspraak op zkh. Als ze me dan vragen of ik verder wil met de pomp, dan weet ik het nog niet. Het is echt te ellendig.

Posted: 15:26, 26/3/2012
Comments (6) | Add Comment | Link

Di. 20-03-2012 (operatiedag)

Vandaag operatie ondergaan, met helaas weer met wat horten en stoten. Vanmorgen belde ik naar de afdeling om na te gaan hoelaat ik verholpen zou worden. Bij toeval ontdekte ik hierdoor, dat mijn eigen chirurg (die overal vanaf weet en de wond regelmatig gezien heeft) de operatie niet zou uitvoeren. Met hem hebben we destijds alles doorgesproken en hij zou de operatie uitvoeren, vandaar dat ik vanmorgen ook niet blij was te horen een andere chirurg te krijgen. Waarschijnlijk een fout op de afdeling planning, Drs. Maring was zelf ook verbaasd, dat hij het niet zou doen. Ik heb mijn verontrusting geuit met als gevolg, dat mijn eigen chirurg Drs. Maring zich toch vrij zou maken, mits er geen spoed oproep zou komen, om bij de ok aanwezig te zijn. Eerst moest ik naar de echo afdeling om plaatsbepaling te doen voor het andere knobbeltje in mijn andere borst. Ik moet jullie zeggen, dat dit zonder verdoving geen pretje was. Verdere details zal ik jullie besparen. Vervolgens een intake gesprek op de dagopname en om 12.15 uur werd ik voorbereid voor de operatie. Drs. Maring heeft voor de ok tijd genomen en kwam naar de voorbereidingskamer toe om Etienne en mij te woord te staan. Toen gaf hij aan, dat hij toch zelf de operatie uit zou voeren gelukkig. Ongeveer 1 uur later werd ik wakker en voelde gelukkig nauwelijks pijn. Om 14.15 uur was ik terug op de afdeling en heb ik Etienne gebeld. Men gaf aan, dat ik na ongeveer 1,5 uur zou mogen gaan, dus rond 15.45 uur. Maar het was wachten en wachten en nogmaals wachten, omdat men nog niet duidelijk kreeg of ik nu wel of geen vacuümpomp mee zou krijgen. Inmiddels was het 16.30 uur toen Drs. Maring zelf ons even kwam bijpraten en om 17.00 uur konden we gaan. Nu nog even zonder pomp. Vrijdagsmiddag hebben we een controle afspraak en dan wordt bekeken of de pomp nog noodzakelijk is. Wordt vervolgd.

Posted: 09:02, 20/3/2012
Comments (3) | Add Comment | Link

do. 15-3-2012

Vanmorgen weer een hele poos op het zkh gezeten.

 

Gisterenavond bemerkte ik in mijn andere borst een oneffenheid. Als je dat voelt gaan meteen je haren recht overeind staan en dat gebeurde dus ook.

Om de onzekerheid in mijn hoofd wat draaglijker te maken, ben ik vanmorgen zonder afspraak naar mijn mammacare verpleegkundige gegaan. (wel met lood in mijn schoenen)

Zij heeft gevoeld en is van mening, dat het klierweefsel is, maar heeft toch voor de zekerheid een echo laten maken. Uit de echo bleek inderdaad de plek, die ik aangaf, dat dat klierweefsel was.

Echter bij doorkijken van de radioloog constateerde hij op een ander plekje een oneffenheid van 4mm. Men denkt in dit geval aan fibro addenoom (iets onschuldigs).

 

Aangezien ze in september ook mijn rechter borst grondig onderzocht hebben en dit plekje er toen niet zat, wil men dit toch erg goed in de gaten gaan houden.

Ik kreeg hiervoor wederom 2 opties.
1) nieuwe echo over 6 mnd, voor mij geen optie, gezien de snelheid waarmee het vorige keer groeide.
2) een punctie, ook geen optie, gezien de slechte ervaring vorige keer (geeft voor mij ook geen zekerheid).

 

Aangezien ik toch a.s. dinsdag aan mijn wond geopereerd word, heb ik gevraagd of ze dan in 1 keer ook aan de rechterzijde het knobbeltje willen verwijderen en op kweek kunnen zetten.

Mijn chirurg stond hier helemaal achter en zo gaat het dan ook a.s. dinsdag gebeuren. Ik ga ervan uit, dat het niks is, gezien de hoeveelheid chemo welke ik in mijn lijf heb, maar het blijft enorm spannend.

 

Ik houd jullie op de hoogte.


Posted: 13:30, 15/3/2012
Comments (7) | Add Comment | Link

ma. 12-3-2012

Vanmorgen wederom een bezoek gebracht aan de chirurg / wondverpleegkundige. Men is tot de conclusie gekomen, dat de wond niet zonder medische hulp dicht zal groeien. Er is daarom besloten een nieuwe operatie in te plannen, om de wond weer open te maken / schoon te schrapen en dicht te maken. De operatie staat gepland voor a.s. dinsdag 20-3-2012. Het wordt een dagopname, mits er geen complicaties zullen optreden.Hierna krijg ik een vacuümpomp, welke ik ongeveer 1,5 week de hele dag en nacht bij me draag om zo de wond te stimuleren dicht te gaan. Hoe lang we hier weer zoet mee zijn, weet ik niet. Men geeft al wel aan weer een aantal weken geen zwaar huishoudelijk werk te mogen verrichten en niet te mogen tillen. Waar ik wel van baal is dat de vakantie in Turkye (1e week mei) in het gedrang komt qua zwemmen. De kans is erg groot, dat dat dan niet zal mogen. Dan maar poedelen met mijnn benen en op afstand genieten van alles om me heen.

Het is natuurlijk enorm balen, maar ik wil nu ook wel dat de wond eens dicht gaat. Ik houd jullie op de hoogte.

 


Posted: 18:23, 12/3/2012
Comments (2) | Add Comment | Link

do. 8-3-2012

Vanmorgen bij de chirurg geweest voor wondcontrole. Hij gaf direct aan, dat de wond waarschijnlijk niet uit zichzelf dicht zal gaan. Hij is van mening, dat hier een nieuwe operatie (dagopname) voor nodig is.

 

Hij heeft met speciale stokjes wat in de wond zitten porren en wegschrapen, in de hoop dat het zal werken. Aangezien ik helemaal niks voel in dat gebied, denkt hij dat er meer weggehaald moet worden. Hierbij gaf hij ook meteen aan, dat hij hier niet zo vrolijk van wordt, want de kans op infectie is vele male groter en daar zou ik dan ook weer rekening mee moeten houden. En de overgebleven huid wordt steeds verder weggesneden, waardoor er weinig borsthuid overblijft voor evt. reconstructie. Toch moet er nu echt iets gaan gebeuren en we hebben een nieuwe afspraak voor a.s. maandag samen met de wondverpleegkundige. Dan horen we wat er gaat gebeuren.

 

De wond is nu al open vanaf begin november 2011, ben er onderhand wel klaar mee. Hopelijk zal alles wel hersteldt zijn, voordat we naar Turkye gaan. Met mij gaat het op zich best goed, wel erg vermoeid. Wordt vervolgd.......


Posted: 13:11, 8/3/2012
Comments (1) | Add Comment | Link

dag 5, chemo kuur 6

Het inbrengen van het infuus ging wederom niet vlekkeloos. Ze hebben weer 2x mogen prikken helaas.

 

Bij thuiskomst was het behoorlijk emotioneel. De buurtjes hadden gezorgd, dat er een vlag buiten hing en de vele bossen bloemen en kaarten stroomden binnen, echt geweldig.

 

De uitwerking de 1e dagen na de kuur is een beetje vergelijkbaar met de eerdere kuren, misschien zelfs iets beter, dus wel te verdragen. Op dit moment is het zaterdag en hopelijk heb ik het vervelendste weer gehad. Dacht gisteren even weer veel last van mijn maag te krijgen, dus even rustig aan doen.

 

Nu is het weer bergopwaards kijken en afwachten wat de diverse reeds geplande specialisten bezoeken nog te weeg gaan brengen. De grootste horde is genomen en hopelijk gaat het snel beter.


Posted: 12:35, 3/3/2012
Comments (4) | Add Comment | Link

Wat hebben met elkaar we toch genoten op wintersport, dat pakken ze ons niet meer af....


Posted: 13:09, 29/2/2012
Comments (0) | Add Comment | Link

Di, 28-02-2012

Hallo allemaal. Het is nu 8.15 uur, zit lekker in bad en over 1 uur krijg ik mijn laatste chemokuur toegediend. Eindelijk is het dan zover, dan kunnen we echt gaan toewerken naar een eeuwig herstel. Voor zowel de kinderen, Etienne en natuurlijk mijzelf is het een enorme opluchting als we ook deze strohalm voorbij zijn. Bente heeft me gisteren een erg mooi kaartje gegeven, welke ze zelf gemaakt had. Ze gaf hierop op, dat ze erg trots op me is en dat ze zelf een feestje gaat vieren als de laatste kuur erin zou zitten. Dat geeft des te meer aan, dat ze er onbewust wel erg veel mee bezig is. We hebben er dan ook samen een traantje om gelaten.

 

Vorige week hebben we een top wintersport week gehad met heel veel familie en vrienden om ons heen. Zelf ook nog veel geskied en ge-apre-skied en een avond gerodeld, super tof. Graag willen we dan ook iedereen bedanken, voor de gezelligheid. We hebben echt verstand op 0 gehad en niet gedacht aan de ellende waarin we ons bevinden. Dit smaakt naar meer en voor volgend jaar is alweer geboekt.

 

Gisteren naar het zkh geweest voor de laatste bloedcontrole. Deze zat op het randje van goedkeuring, maar dat is normaal tegen het eind van de kuren. Wel moest ik een echo van mijn hart laten maken, omdat ik last heb van hartkloppingen (druk op mijn borst) en veel vocht vasthoudt. De internist gaf aan dat deze kuur ook invloed kon hebben op de pompfunctie van mij hart. Dat was behoorlijk schrikken, zeker als je daar niksvermoedends alleen zit. Ze wilde dan ook voordat de laatste kuur toegediend zou worden, ik eerst een echo van in hart zou laten maken. Dat is dan ook gebeurt en ons Olga is meegegaan. Gelukkig zag alles er goed uit en heb ik groenlicht gekregen. Het zou een grote teleurstelling zijn geweest als vandaag niet door zou gaan. Je stelt je er toch op in en zoals jullie weten ben ik 200% van de planning en dan zou ik helemaal van slag zijn.

 

Zo, nu zijn jullie weer bijgepraat en ga ik me zo klaarmaken voor de laatste test... Houdoe


Posted: 15:16, 28/2/2012
Comments (3) | Add Comment | Link

Ma. 20-02-2012

Hallo allemaal. We zijn aan het genieten van onze wintersport week. Het is in 1 woord "geweldig". Het gaat erg goed met me en de omstandigheden zijn perfect. We zijn in het plaatsjes grossarl, zoals altijd en hier zijn we zo'n beetje kind aan huis. De wederzijdse buurtjes en schoolvrienden van ons, maken er mede voor ons een onvergetelijke vakantie van. Echt verstand op 0 en soms heb ik echt het gevoel, dat ik echt niet ziek ben, maar me alles verbeeld heb. Helaas is dat natuurlijk niet het geval. Ik heb echt geen last, soms wel wat moe, maar het skieen gaat me toch nog goed af. 'S avonds de apres ski is helemaal geen probleem, hierna liggen we wel om 20.30 uur in bed, maar wel voldaan. De kids vermaking zich uitstekend met cas, Lisa, Sam, Julian, Finn & Indy. Ook zij hebben even geen besef van alle ellende waarin we ons bevinden. Vandaag onverwachts visite gehad van ons Olga en frank en de kids, erg leuk en even een borrel gedronken samen. Deze week komen Joost en Sandra met Stijn en evy nog langs en gaan we met een groep van 22 pers. Rodelen. Zoals je kunt lezen, is dit echt even bijtanken. Tot horens/ziens.

Posted: 21:44, 20/2/2012
Comments (6) | Add Comment | Link

di, 14-02-2012

We zijn inmiddels 1 week verder na het toedienen van kuur 5. Het gaat goed met me. Ik merk wel dat ik telkens meer energie inlever na de kuur. Dag 3 en 4 waren echt ellendig, voelde me compleet futloos en chagrijnig. Gelukkig hebben veel vrienden en familie de kinderen goed opgevangen, ze zijn goed entertaint en hebben weinig last van moeder's gehad. Etienne daar en tegen des te meer, helaas. Nu dinsdag 14-02-2012, met de 1e voorbereiding voor de wintersport volgende week gemaakt. We hebben er enrom veel zin in en zijn er echt aan toe. Hopelijk gebeuren er volgende week geen ongemakken, zowel daar als hier bij het thuisfront (pa), zodat we de motor weer op kunnen laden.

Posted: 22:01, 14/2/2012
Comments (5) | Add Comment | Link

dag 2, chemo kuur 5

Afgelopen maandag eerst nog heerlijk met het gezin tappas gaan eten samen met het gezin van ons Olga. Ons allerliefste nichtje Marlou werd maandag al 13 jaar. Hier hebben we heerlijk zitten smullen en alles smaakte weer als vanouds.

 

Gisteren was het dan weer zover. Kuur 5 zit er inmiddels weer in. Het prikken ging deze keer in 1x goed gelukkig. Hierna weer naar huis en me op de bank gesetteld, met de bij jullie inmiddels bekende kwalen. Vandaag dag 2 na de kuur, gaat het op zich nog redelijk goed. Kom net van de fysio af en heb daar onder begeleiding ongeveer 1 uur gesport en niet te vergeten dat ik er op de fiets naartoe ben gegaan. Nu even wachten totdat ze straks mijn injectie komen zetten. De kids worden na school weer lekker opgevangen door onze vrienden.

 

Morgen is officieel de grote dag voor ons Britt, dan wordt ze echt 6 jaar. Ons olga gaat dat toch wel een beetje met haar vieren door lekker met z'n tweeën naar de film te gaan en in de stad te eten (super lief en leuk voor Britt). Bente heeft dan een kinderfeest van een klasgenootje, dus ze zijn weer heel de dag onsder de pannen. En ik vier mijn feestje wel alleen thuis op de bank (snik, snik!!).

 

Hopelijk blijf ik me deze dagen voelen, zoals nu, dan komt alles weer goed.


Posted: 11:57, 8/2/2012
Comments (2) | Add Comment | Link

zo. 05-02-2012

hallo allemaal, het weekend is weer bijna ten einde en de volgende kuur staat weer voor de deur. Afgelopen donderdag weer naar het ziekenhuis geweest voor bloed controle en alles was weer erg goed. De internist is erg tevreden over de voortgang en we kunnen soms ook nog wel lachen om de kwalen die ik ondervind. Nu heb ik er weer oogdrupels bijgekregen, omdat ik te weinig vocht in mijn ogen heb, dus 4x per dag 2 druppels en dan moet het beter gaan. Ik krijg 's morgens mijn ogen bijna niet open en 's avonds tranen ze alleen maar. Qua slapen, daar doen we het maar mee. Ik had inslapers gekregen, maar daar heb ik geen last van, ik zou en moord doen om 1x door te kunnen slapen. Hij wil geen langslaap medicijnen voorschrijven, want dan ben ik wellicht overdag niks waard en dat gaat nu zo goed. Even volhouden dus, straks haal ik mijn schade hopelijk wel een keer in.

 

Het afgelopen weekend was erg gezellig. Vrijdag hebben we op school de verjaardag van Britt gevierd en 's middag haar kinderfeest en 's avonds had ik een meiden avond. Wel vermoeiend, maar had ik zeker niet willen missen. Het was allemaal erg gezellig en het wordt alleen maar verdragelijker als je dochter naar je toekomt en zegt, dat ze het zo leuk gevonden heeft.  Zaterdag in 2 etappes haar grote mensen feest gevierd met een pak sneeuw voor de deur (en dus ook soms een waterballed binnen). 's middags de vrienden met de kinderen, hierna even opruimen en rust en vervolgens de familie. Britt heeft erg genoten en wijzelf ook het ging erg goed. Nu zondag even bijtanken en op naar kuur 5.

 

Het einde is in zicht, al moet ik wel zeggen, dat de moed me aardig in de schoenen begint te zakken (wetende wat me deze week weer te wachten staat!!!!) .

 


Kop op en nog even volhouden, dat is nu mijn motto.


Posted: 11:28, 5/2/2012
Comments (2) | Add Comment | Link

ma. 30-01-2012

Afgelopen week in het naar omstandigheden goed gegaan (buiten de standaard kwaaltjes). Het weekend hebben we het druk gehad. We zijn zaterdag even met de buurtjes gaan skieën in Rucphen en dat ging best goed. Ook lekker daar gegeten en 's avonds naar de verjaardag van Bas en Marlou. Zondag hebben we visite gehad van onze camping vrienden met de kids. Erg leuk om elkaar weer te zien. We hebben dus een erg leuk weekend gehad, welke ze ons niet meer afnemen. Deze week de verjaardag van Britt, deze hebben we 1 week vervroegd, omdat ik volgende week kuur heb.

 

Nu deze week nog proberen te genieten, want over 1 week is het weer zover.


Posted: 10:43, 30/1/2012
Comments (5) | Add Comment | Link

ma. 23-01-2012

We zijn inmiddels op dag 6 na de 4e chemo kuur. Deze kuur valt hetzelfde als de vorige, dus is goed te handelen. 1e paar dagen futloos en chachie, voel me dan gewoon ellendig, maar na dag 4 gaat het langzaam aan weer wat beter.

 

Afgelopen weekend met het gezin van ons Olga naar een huisje van de Roompot in Cochem geweest. Wat een rustig weekend en verstand op 0 weekend had moeten zijn, werd nu niet verstoord door mijn ziekte, maar door een oude heer, die in Nederland aan het spoken was. We hadden er zo veel zin in en het ging mij ook goed, maar onze moed zakt erg in de schoenen als je op een afstand van 300 km tot 4x toe gebeld wordt door de verzorging van ons pap, dat hij weer eens gevallen is en de huisartsenpost moet komen. Tijdens ons weekend is dit maar liefst 3x gebeurd. We hebben vrijdag en zaterdagmiddag rust gehad en een mooie burgt bezocht, maar daarna was het ellende door de vele telefoontjes en zit je zeker niet op je gemak. We zijn daardoor ook al op zondagmorgen om 11.15 uur weer vertrokken. Het weekend is dus eigenlijk door het kleine kind  thuis (ons pap) wat niet luisterd en constant zelf gaat staan, terwijl hij dat niet mag compleet in duigen gevallen.

 

Bovenstaand even een stukje frustratie, waarbij we ook wel weten, dat hij dit niet express doet, maar met zijn ziekte te maken heeft. We merken wel, dat onze lontjes op beginnen te raken. Destemeer waardeer ik de enorme zorg en last die ons Olga met zich mee draagt. Zij zorgt grotendeels voor ons pap en staat ook dag en nacht voor ons klaar. Olga we love you (dit geld natuurlijk ook voor Frank en de kids)

 



 


Posted: 10:33, 23/1/2012
Comments (4) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer