Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
nauders 2008 Home | Profile | Archives | Friends

Relaxen en shoppen in Samnaun1/9/2008

Maandag 1 september

Het is maandag vandaag en zoals voorspeld regent het. In de nacht hebben we nog een paar onweersklappen gehoord en het onweer is overgegaan in regen.

We schuiven iets later aan bij het ontbijt maar laten het ons goed smaken. We gaan vandaag terug naar Samnaun in burger. Met de fietskleren aan is het niet leuk shoppen en dat gaan we vandaag overdoen.

Na het ontbijt stappen we in de auto en rijden naar de afslag bij Kajetansbrucke en draaien de weg op omhoog. Het klimmen gaat zo een stuk gemakkelijker en voordat we het weten zijn we in Spiss waar we afdalen naar de grenspost. Niemand te zien en we rijden door.

In Samnaun lopen we winkel in en winkel uit maar geen onderlinge prijsverschillen. We kopen een geurtje en wat andere dingen en zoeken een terrasje voor een lekkere cappuccino.

We winkelen nog even door en gaan later naar een plekje zoeken waar we een hapje kunnen eten. We gaan bij een pizzeria op het terras zitten en bestellen een pizza met een lekker wijntje erbij.

Na de pizza besluiten we om terug te gaan en gaan op weg naar de auto. We rijden naar de benzinepomp want het is hier ook belastingvrij tanken. Helemaal belastingvrij zal ook wel niet maar het scheelt toch aanzienlijk.

Onderweg gaat het heftig regenen en rijden we onder de bui uit en wanneer we snel genoeg rijden houden we het droog tot in Nauders.

Het zit erop hier en we gaan morgen weer op weg naar huis. Vandaag hebben we als afsluiting een heerlijke massage op het programma staan omdat we best wel wat spierpijn hebben opgelopen met de wandeltocht van ruim 20 kilometer naar en van Plamort.

Wij vonden het super en we hopen dat jullie het ook leuk hebben gevonden om ons op deze manier te volgen op onze vakantie.

1 Comments | Post Comment | Permanent Link

Zondag 31 augustus, wandelen naar Plamort31/8/2008

Vandaag zijn we een week in Nauders en hebben nog geen slechte dag gehad wat het weer betreft. Bij het ontbijt ligt elke dag een nieuwsbriefje met het weerbericht. En jawel, in de namiddag wordt er onweer verwacht en het weer gaat veranderen en wordt wat onbestendiger.

We hebben besloten om vandaag niet te gaan fietsen maar in plaats daarvan een wandeling te gaan maken. Eerder hebben we gehoord dat Plamort een erg mooie bergtop moet zijn waar je vanaf een rost schitterende foto’s kunt maken. Dat wordt dus het doel voor vandaag.

Na het heerlijke ontbijt doen we de wandelschoenen aan en pakken onze spullen in. We vertrekken lopend vanuit het hotel en gaan richting de kabelbaan en gaan omhoog naar Bergkastel.

Daar aangekomen zetten we onze positie weer vast in de Garmin zodat we weer weten waar we naar toe moeten lopen mochten we onverhoopt verdwalen, je weet maar nooit. We lopen langs route 33 richting Plamort en we dalen eerst licht. In de schaduw is het koel, een beetje koud af en toe. Opnieuw schijnt de zon aan een blauwe lucht en wanneer we om de bergkam heen lopen zijn we weer in de zon en dat voelt lekker.

We gaan van een stenenweg over op een wandelpad en we lopen nu achter elkaar. Het wordt een mooi natuurpad wat uitkomt op een open heidevlakte. Er grazen koeien en sommigen hebben een kalfje erbij lopen. Mooie kleuren hebben de dieren hier en na een poosje komen we bij een bord met daarop STAATSGRENZE. We gaan over het prikkeldraad en staan in Italië waar we duivels tanden zien staan. Na een conflict tussen het Italië van Mussolini en Oostenrijk heeft Mussolini daar grote betonnen blokken met stalen punten laten neerzetten om pantservoertuigen tegen te houden. We zien links en rechts ook bunkers.

We lopen door over de heide en komen bij een uitstekende rots waar we uitzicht hebben over de beide meren. We zien op de voorgrond de Reschensee en daarachter in het verlengde de Haidersee. Het is echt schitterend hier.

We nemen foto´s en gaan terug via een ander pad en komen langs een groot water spaarbekken wat in aanbouw is, immens groot gewoon. We nemen een klein stukje de zelfde route en daarna lopen we een andere route die ons naar Nauders leidt. Tegen drie uur zijn we terug bij ons hotel. We zijn moe maar voldaan en ruilen de wandelschoenen om voor de slippers en gaan naar het terras.

We nemen koffie met (zoals blijkt) heerlijk appelgebak en een half uurtje nadat we binnen zijn begint het te regenen. We zien de flitsen en horen de donderslagen in de verte. We hebben onze koffie op en pakken onze badjassen en boeken en gaan op naar de sauna.  echt heel vervelend allemaal ;-)

O ja, morgen gaan we een dagje shoppen en relaxen in Samnaun

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

De dag naar de Stelvio30/8/2008
Zaterdag 30 augustus

Om het op zijn fries te zeggen "it sil heve" vandaag. We zijn er klaar voor en pakken onze spullen vandaag zorgvuldig in. We nemen voldoende energiebars en energiedrank mee en niet te vergeten ook onze paspoorten. Het is vandaag namelijk de Stelvio bike day. Deze tocht is bekend bij fiets enthousiastelingen als de koninginnerit van de Giro d`Italia en die tocht gaan we vandaag fietsen.

Dat betekent dat we ruim 1800 meter gaan klimmen over een afstand van 24 kilometer om uit te komen op de Stelviopas die op 2760 meter hoogte ligt. Daarna gaan we over de pas naar beneden om in Zwitserland uit te komen en via de Umbrailpas, Santa Maria del Mustair terug naar Malles Venosta waar onze auto staat.

In de Garmin hebben we bij het opde fiets stappen ons parkeerplekkie vastgelegd en wanneer we later op de dag weer terug zijn in Italië is dat ons richtpunt. We pakken onze spullen in de fietstasjes en stappen op. We willen een paar kilometer fietsen om onze spieren op te warmen voordat we beginnen aan de klim.

Hoe dichter we bij het vertrekpunt, Prato alla Stevio, komen hoe meer fietsers we zien. In Prato zelf is het een drukte van belang en je ziet veel Italianen in de kleurrijkste outfits. Zoals wij het vandaag gezien en beleeft hebben is de Stelvio voor de Italianen wat de Alpe ‘dHuez is voor ons, echt een belevenis gewoon.

We hebben en nemen de tijd om het allemaal te aanschouwen. Het is een drukte van belang en mooi om te zien. Nadat we nog een paar foto’s hebben genomen slikken we de laatste hap van een banaantje weg en stappen op onze fietsen om op weg te gaan naar de Stelviopas.

Er zijn heel veel fietsers onderweg en je krijgt een soort van “elfstedentocht op de fiets” gevoel. De weg is afgesloten voor auto’s en motoren en vandaag mogen alleen fietsers doorrijden.

Het klimmen gaat ons vandaag goed af en het gaat lekker. We hebben eigenlijk geen moment het gevoel dat we er door zitten. Ergens in een bocht staat een marktkraam en we kopen een wielershirt van Stelvio Bike day als aandenken.

Bij aankomst boven is het een gezellige drukte maar we zien ook mensen in een tent op een stretcher aan een infuus liggen. Dat is geen goed nieuws, die hebben kennelijk te weinig gedronken onderweg. Het was ook een schitterende dag met een strakblauwe lucht en temperaturen boven de 25 graden.

We lopen nog even rond en stappen daarna weer op de fiets om af te dalen naar de Umbrailpas. Dit is de grensovergang naar Zwitserland. Tot aan de grens is het heel even klimmen en dan alleen maar dalen. We rijden door een prachtig dal en komen weer terug in Italië. De Garmin geeft de plek al aan waar onze auto staat en fietsen er zo naar toe. Moe maar voldaan zetten we onze fietsen weer achterop en rijden terug naar ons hotel. Onderweg zijn we beide onder de indruk van alles wat we vandaag beleefd en gezien hebben. Dit was een superdag en een schitterende ervaring rijker stappen we later het hotel binnen.

3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Vrijdag, rondom de Reschensee29/8/2008

Vrijdag 29 augustus

Om te beginnen willen we jullie laten weten dat we het echt heel erg leuk vinden om jullie “comments” te lezen die jullie plaatsen op het weblog, echt heel erg leuk.

Gisteravond hebben we plannen zitten te maken en we gaan er voor om komende zaterdag, 30 augustus, de Stelvio op te gaan fietsen. Om die reden was het ons plan om het vandaag iets rustiger aan te doen.

Dat is niet helemaal gelukt, kunnen we alvast verklappen. Vanaf het hotel zijn we richting de Reschenpass, naar Reschen gegaan. Vlak voor het meer zijn we rechtsaf gegaan richting Schoneben Hutte. Toen we eergisteren de afdaling maakten zeiden we al tegen elkaar, dit zou ook een mooie klim zijn.

Eerst een klein stukje langs het meer en daarna rechts omhoog. Het is echt een mooie klim en na verloop van tijd dalen we een stuk en gaan voorbij de afslag naar Reschner Alm. Bij de skilift is het stijl klimmen en we komen uit bij de Schoneben Hutte.

We nemen een energiebar en gaan afdalen richting St Valentin. Het is echt een schitterende natuur hier en heel mooi om hier te fietsen. We gaan het meer een keertje linksom maken en dan via de steile kant klimmen, om weer bij St Valentin uit te komen.

We gaan door naar het Haidermeer en fietsen aan de rechterkant langs het meer. Na verloop van tijd zijn we het Haidermeer voorbij, en denken `er moet toch een afslag komen`…

Omdat het zo lekker gaat, wind in de rug en een mooie afdaling, missen we de afslag helemaal. We gaan in de remmen en keren om. Omhoog tegen de wind in, die lekker is gaan aanhalen. Het weer is echt prima en dat is alle dagen al zo. Iets om dankbaar voor te zijn.

We gaan terug via de andere kant van het Haidermeer, Die gaat over de doorgaande autoweg en dat is minder leuk met al die vrachtwagens die vlak langs je gaan. We komen weer uit bij de stuwdam en via een venijnig klimmetje (je merkt dat je benen vol raken) gaan we via de stuwdam langs de klimmende en dalende kant van de Reschensee.

Bij Reschen nemen we het fietspad naar Nauders en dat gaat weliswaar tegen de wind in maar het daalt lekker en we zijn zo maar weer bij het hotel. Op naar de middagsnack en de sauna. Volgens ons zijn we klaar voor de Stelvio morgen.

2 Comments | Post Comment | Permanent Link

Fietsen naar Samnaun, Donderdag 28 augustus28/8/2008
 Vandaag gaan we een tocht doen die Werner ons heeft aangeraden. We willen naar Samnaun fietsen en hebben dat op de routekaart eerst bekeken. Er staat bij dat het zo’n 12% stijgt en dat het voor caravans verboden is. Maar die hebben we ook niet.

Bij de kajetansbrucke nemen de weg omhoog en het klimmen begint direct. Eerst gaat de weg rechtdoor zonder bochten en dan komen de eerste haarspeldbochten. In de daarop volgende 3 kilometer zitten 7 haarspeldbochten en het stijgingspercentage is 13%.

We komen langzaam weer in het klimritme en gaan twee keer door een tunnel en dat is best wel lastig. We zijn de enige fietsers op weg naar Samnaun. Het verkeer raast soms vlak langs ons en in zo’n tunnel is het daarom goed uitkijken.

Zo gaan we door tot Spiss en zien ineens dat we gaan afdalen. Op de Garmin zien we dat we zo’n 100 hoogtemeters dalen. Langs de weg zien we een bord staan dat aangeeft dat we geldige reispapieren bij ons moeten hebben. We zijn aan het einde van de EU grens gekomen. We gaan door een boog in de rotsen en in een dal staan we ineens bij de grenspost.

De douanier hoeft onze papieren niet in in te zien maar we hebben ze wel bij ons in een rugzak. Die hebben we bewust meegenomen want misschien willen we iets belastingvrij kopen.

Na de grens gaat het weer omhoog en we klimmen richting Samnaun. Het is supermooi weer en het fietsen gaat lekker. Het is heel goed te zien dat we in Samnaun zijn want de weg ziet er echt perfect uit. In tegenstelling tot de weg naar de Kaunergletscher is dit echt super glad asfalt. Uiteindelijk komen we bij het dorp Samnaun en gaan lopend verder. We gaan een winkel naar binnen en kijken even rond maar laten het inkopen voor wat het is en gaan op een terrasje zitten.

We genieten van een heerlijke cappuccino en worden door de serveerster op de foto gezet. Daarna vertrekken we weer richting Kajetansbrucke. Het gaat strak naar beneden totdat we aan de grens komen. We kijken de douanier aan en we mogen door. We klimmen tot aan Spiss en daarna is het almaar door naar beneden.

Weer een mooie tocht en Samnaun is echt een bezienswaardigheid.

1 Comments | Post Comment | Permanent Link

Via Reschen, Haider Alm, Schoneben en Reschner Alm naar Nauders27/8/2008

Woensdag 27 augustus

Zoals elke ochtend, zitten we ook vandaag iets na 8 uur aan het ontbijt. Nadat we onze broodjes pindakaas en chocopasta naar binnen hebben gewerkt, maken we ons klaar voor vertrek.

Zo tegen 10:00 uur zitten we op de fiets. Vandaag gaan we vooral mountain biken. Ook deze tocht is een aanrader van de hoteleigenaar.

Vanuit Nauders fietsen we linksom, langs de Reschensee. Bij de stuwdam gaan we links naar beneden richting St. Valentin op 1470 meter hoogte. Hier begint de weg omhoog naar Haider Alm. De eerste paar km naar Plagolt is over een asfalt weg, maar daarna gaat het over in een bospad met kiezels, stenen en keien. Dat is wel even wennen en als we na een tijdje een plekje vinden waar we even stil kunnen staan, komen we een stel Duitsers tegen die bij ons in het hotel verblijven. Ook zij hebben het zwaar en tot aan Haider Alm is het stuivertje wisselen. Dan fietsen zij een stukje voor en dan wij weer.

Het laatste stuk gaat over een skipiste met een stijgingspercentage van 23%. Na een paar meter fietsen vallen we bijna om en dus stappen we af om dit stuk te lopen. Maar zelfs het lopen valt niet mee en zorgt voor spierpijn in je kuiten. Het allerlaatste stukje tot aan de top op 2120 meter kunnen we weer fietsen en Hiha, we zijn er… Haider Alm. Tijd voor een Italiaans bakje cappuccino.

Na een korte pauze vervolgen we onze weg. Eerst een stuk downhill, maar dit is wel even wat anders dan over een asfalt weg, nu gaan we maar met een gangetje van 11 km per uur naar beneden. Na een paar km komen we op een asfalt weg en is het weer klimmen. 3 km omhoog naar Schoneben Hutte op 2087 meter. Daarna weer een stuk naar beneden en tot slot gaan we 2,5 km weer via een bospad omhoog naar Reschener Alm.

We denken het pad loopt dood hier en we staan op het erf van de boerderij. Een aantal andere fietsers komen langs en gaan door naar het terras. Toch moeten we hier ergens door kunnen fietsen. We zien een hek dat dicht zit en dat blijkt de doorgang te zijn naar het pad wat ons uiteindelijk weer in Reschen moet brengen. Het is een slecht pad en het fietsen gaat moeizaam. Hier komt bijna geen verkeer en we zien helemaal geen fietsers meer.

De Garmin die we mee hebben geeft aan dat we toch goed zitten en we vervolgen onze weg. Bij het verder afdalen staan we voor een grote shovel. Hier wordt gewerkt aan het pad en we moeten er rechts omheen. Het pad lijkt meer een voetpad en het fietsen gaat maar moeilijk. We zien in de verte het asfalt van de weg naar Reschen en de laatste kilometers gaan onder onze wielen door.

We vervolgen onze weg naar Nauders en het gaat super. We voelen ons goed en bij aankomst in het hotel spoelen we onze fietsen af en gaan op het terras zitten om van onze middag snack te genieten. Weer een mooie dag.

Niet alleen wij hadden het vandaag moelijk...

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dinsdag 26 augustus op naar de Kauner Gletscher26/8/2008
Kauner Gletscherstrasse

We hebben besloten om vandaag naar de Kaunergletscher te gaan. De hoteleigenaar had ons de tip gegeven om met de auto naar Prutz te rijden en vanaf daar de Kaunertaler Gletscherstrasse te nemen. We hebben even moeite gedaan om de auto te parkeren omdat je nergens voor langere tijd kan parkeren. We zijn uiteindelijk bij de Lidl geparkeerd. De fietsen van de auto en de spulletjes in de fietstassen en op weg.

Het klimmen gaat direct al beginnen wanneer we Prutz uitrijden. Al na een paar kilometer krijgen we te maken met een klim van 14%. Oeps, dat is best even wennen en we komen langzaam in ons ritme. Na de klim vervolgt de weg in vals plat door dorpjes en we rijden door de slagboom en hoeven niet te betalen. Fietsen heeft zo zijn voordelen. Hierna zien we de stuwdam die als een muur op ons afkomt. Klim 2 komt eraan!

We gaan met de bochten beginnen en de eerste is Kehre 29. Het is stoef klimmen en we komen uit bij de stuwdam en nemen wat te eten. Nog een lange weg te gaan. Langs het stuwmeer gaat het op en neer en we gaan naar het begin van de volgende klim. En wat voor 1. In het begin volgen de bochten kort op elkaar en we tellen bocht na bocht af. Dat gaat lekker denken we maar bij bocht 8 stopt het aftellen. In geen velden of wegen is bocht 7 te zien.

Het gaat almaar door met een flink stijgingspercentage en helemaal in de verte en erg hoog zien we touringcar. We zeggen niets maar denken beide, dat is nog een heel eind, pfff. En eindelijk komen we na 40 kilometer klimmen boven en staan bij de eeuwige sneeuw op 2750 meter hoogte. We zitten niet meer te werken op de fiets en merken dat het hier best wel koud is. Snel onze jasjes uitgepakt en aangedaan en we lopen van de ene souvenirshop naar de andere souvenirshop maar vinden niets als aandenken aan deze klim. Helaas, dan maar zonder en we gaan naar beneden.

Met een flinke gang gaan we naar beneden maar krijgen koude handen van de wind want we fietsen in de schaduw. Na een paar bochten zien we de zon en dat voelt best wel lekker aan.

Na 5 kwartier staan we beneden bij de auto en stellen vast dat dit wel ons zwaarste tocht is geweest tot nu toe. Het was 40 kilometer klimmen en dat was zwaar en ook 40 kilometer dalen die echt fantastisch waren. Van 885 meter in Prutz naar 2750 meter op de top bij de Gletscher. Een hoogte verschil van bijna 1900 meter bedwongen en nu op naar de sauna en lekker aan tafel voor een hapje eten.

3 Comments | Post Comment | Permanent Link

Maandag 25 augustus, op weg naar Melageralm25/8/2008

Na een goede nachtrust zijn we tegen kwart voor 7 wakker en gaan we om 8 uur naar beneden voor een heerlijk ontbijt. We zijn van plan om via de Reschenpass en vervolens langs de Reschensee bij Graun omhoog te gaan naar Melageralm op 1980 meter. Deze trip was een tip van de fietscoach van het hotel.

Het is echt schitterend weer en een hele mooie tocht. We gaan eerst over een asfaltweg en naar verloop van tijd slaan we af en gaan over bospad omhoog. Even het ritme vinden en daarna gaat het goed. Uiteindelijk komen we aan bij de Melageralm en hebben een schitterend uitzicht op de Gletscher, de Weiskogel. We eten wat en gaan terug via Melag en over de asfalt naar beneden.

Terug bij het meer slaan we links af en gaan het rondje rondom het meer af maken. En jawel, bij het opdraaien van de stuwdam, een lekke band. Ongeluk komt nooit alleen en het blijkt dat we onze fietspomp zijn vergeten….

Maar geluk is aan onze zijde en een voorbijkomende duitser biedt de helpende pomp zodat we ons rondje af kunnen maken. Terug bij het hotel repareren we eerst de fiets van Andries door de buitenband te vervangen.

We hebben daarna lekker de middagsnack genomen en lekker douchen en sauneren maar. Het is nu tijd voor het avondeten. Niks mis mee en we vermaken ons prima.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer