Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Jouw neuz in mijn zaken

Eerste indruk

20:23, 10/5/2012 .. 0 comments .. Link
Bij sommige mensen heb je even de tijd nodig om ze te leren kennen. Hoe vaak komt het wel niet voor dat jij je tegen een vriendin negatief uitlaat over een gemeenschappelijke kennis en vervolgens het alom bekende antwoord krijgt: "ze lijkt soms inderdaad een bitch, maar als je haar beter leert kennen is ze eigenlijk ontzettend aardig!"? Gelukkig kan ik dit beamen; het merendeel van mijn beste vrienden maakte ook geen fantastische eerste indruk, maar ik zou ze nu voor geen goud meer inruilen. De afgelopen jaren heb ik geleerd dat we bij bepaalde personen kunnen spreken  van het tegenovergestelde: ik weet namelijk van mezelf dat ik een ster ben in het maken van een geweldige eerste indruk, om vervolgens iedere ontmoeting daarna erger tegen te vallen. Zo ben ik bijvoorbeeld ontzettend goed in het voeren van sollicitatiegesprekken; zo langzamerhand krijg ik bijna medelijden met die arme stakkers als ze aan het einde van het gesprek met een overenthousiaste uitdrukking staan te popelen om me aan te nemen. Wat ze dan uiteraard nog niet weten is dat ik het presteer om vaker te laat dan op tijd te komen, iedere gelegenheid aangrijp om onder mijn verplichtingen uit te komen en nogal moeilijk met autoriteit kan omgaan (note to self: blog afschermen voor toekomstige collega's en werkgevers). Mijn talent om mensen teleur te stellen beperkt zich overigens niet tot werkgerelateerde situaties. Begrijp me niet verkeerd, ik heb geen verdorven persoonlijkheid, maar ik heb het idee dat ik bij een eerste ontmoeting vaak socialer, gezelliger en grappiger uit de hoek kom dan ik in werkelijkheid ben. Nu ik tot deze teleurstellende conclusie ben gekomen moet daar natuurlijk aan gewerkt worden. En dan heb ik twee opties:
1.) Blijkbaar kán ik wel ontzettend sociaal, gezellig en grappig zijn, maar alleen als ik daar bewust mee bezig ben. Ik zal dus bij iedere ontmoeting met iemand evenveel moeite moeten doen om leuk over te komen als tijdens de eerste keer.
2.) Om later niet tegen te vallen, moet ik minder hoge verwachtingen van mezelf scheppen. Ophouden met leuk doen dus, dan kan ik later immers alleen maar meevallen.
Lui als ik ben kies ik dan toch maar voor de tweede optie, die lijkt me een stuk minder vermoeiend. Vanaf vandaag ben ik één van die mensen die ontzettend blijkt mee te vallen als je ze eenmaal leert kennen. Klein detail: ik heb morgen een sollicitatiegesprek...

Love sucks

20:44, 8/5/2012 .. 0 comments .. Link
De zomer is weer in aantocht en ook al is daar buiten nog bar weinig van te merken, bij menigeen zijn de lentekriebels al weer volop aanwezig. Bij mijn facebookvrienden wemelt het van de gewijzigde relatiestatussen en in mijn whatsappscherm stikt het van de hartjes. Zelf kan ik maar moeilijk genieten van die kriebels. Ik mag dan nog maar twintig lentes meegemaakt hebben, liefdesverdriet heb ik waarschijnlijk vaker gehad dan een gemiddeld persoon van 50. Hoe dat kan? Ik word ontzettend snel verliefd. Van een simpele blik kan ik al wekenlang van slag zijn. En dan heb ik ook nog de pech dat ik altijd op de verkeerde vrouwen val. Met nummer één had ik geluk, dat was mijn beste vriendin van de middelbare school en toen ik na anderhalf jaar ziek te zijn geweest van verliefdheid eindelijk de moed had verzameld om te vertellen hoe ik me voelde, bleek de liefde wederzijds te zijn. Nummer twee is een minder rooskleurig verhaal: een vriendin die hartstikke hetero was. Ook aan haar heb ik uiteindelijk opgebiecht wat ik voelde en toen was de vriendschap snel voorbij. Niet lang daarna kwam nummer drie in beeld, een klasgenootje die net als nummer twee op mannen viel. Ook zij was op de hoogte van mijn gevoelens, maar toen die eenmaal over waren zijn we goede vriendinnen geworden. Nummer vier was een getrouwde collega. Gelukkig had ik van nummer twee geleerd en heb ik haar nooit iets verteld. Uiteindelijk werden mijn gevoelens wel zo sterk dat ik ontslag heb genomen bij het bedrijf waar we samen werkten, maar achteraf bekeken is dat het allemaal waard geweest. Nummer vijf en zes hadden allebei een relatie waar ik absoluut niet tussen wilde komen. Ik was ze snel vergeten toen afgelopen herfst nummer zeven in beeld kwam, misschien wel de verschrikkelijkste van allemaal. Ze keek me één keer aan en ik was verkocht. Sindsdien zie ik haar meerdere malen per week en iedere keer als ze me aankijkt heb ik het gevoel alsof de grond onder mijn voeten wegzakt. Gelukkig kan ik erg goed toneelspelen en heeft ze niets door.  Ze is een stuk ouder en completely out of my league, dus ik bijt nog liever mijn tong af dan dat ik toegeef wat ze met me doet. Dus vergeef me als ik vraag om een teiltje als ik weer zo'n zoetsappig berichtje voorbij zie komen op Facebook. Love sucks.

Praag

19:49, 7/5/2012 .. 0 comments .. Link

Mijn zusje van zeventien vertrekt op werkweek naar Berlijn. Mijn ouders hebben zich voorbereid op een drama, zuslief heeft namelijk al een maand lang lopen verkondigen dat ze niet mee gaat omdat ze haar vriendje niet zo lang kan missen, maar het afscheid valt alleszins mee. Terwijl ik de auto weg zie rijden, denk ik aan mijn werkweek, een paar jaar terug. Ik was geplaatst bij Praag, gelukkig samen met drie goede vriendinnen. Maandenlang hadden we voorpret: als we de ouderejaars mochten geloven zou Praag één groot zuipfestijn worden en daar waren wij natuurlijk niet vies van. Eenmaal in Praag hebben we niets anders gedaan dan oma's op de foto zetten. Waarom? Omdat er gigantisch veel oude vrouwen rondliepen. Terwijl onze jaargenoten zich volgoten met wodka, absinth en andere Tsjechische alcoholische hoogstandjes, reisden wij, gewapend met onze digitale camera's, met zijn vieren per tram en metro heel Praag en omgeving af op zoek naar het perfecte plaatje. Gemakkelijk was het zeker niet, je moest te allen tijde je ogen openhouden ("kijk, die kale daar!"), kritisch zijn ("nee, die is niet verlept genoeg!") en vaak risico's nemen: de vijfenzestigplussers waren er niet altijd van gecharmeerd als je op tien centimeter afstand een close-up van ze probeerde te nemen. Maar het resultaat mocht er zijn: moe maar voldaan kwamen we na vijf dagen terug in Nederland met allevier een camera vol kiekjes van Praag's prachtigste bejaarden. Ik vergeet nooit meer de gezichten van mijn ouders bij het showen van mijn eerste vakantiefoto's....

 



About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Eerste indruk
Love sucks
Praag

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer