Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
De wereld van een chaoot

Description

Over dwarse kleuters, autisme, hutspot met spekkies, solliciteren, half afgemaakte projecten, liedjes en het opzetten van een natuurgeneeskundige praktijk.


«  October 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031 

My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends

Vragenvuur

Meestal gaat het goed, zolang het maar over iets luchtigs gaat. De standaardgesprekjes over het weer, wat er vanavond op tafel staat of wat je zou doen als je de Staatsloterij wint. Die schud ik meestal uit mijn mouw en is wel aan mij besteed.

 

Maar dan; op het schoolplein, bij de kapper. Soms heb ik er de grootste moeite mee een gesprek gaande te houden met kennissen en vage bekenden. Niet omdat er geen interesse is in de ander. Meer omdat ik bij elke vraag afweeg hoe het op de ander overkomt. Of het niet te persoonlijk is en het me geen donder aangaat. Of het niet een gevoelige snaar raakt. Of het niet een beetje dommig klinkt, omdat ik ondanks facebook en nu.nl een nieuws item heb gemist. Of hopeloos ouderwets, omdat ik de hipste trends nog niet zie als het in het nieuwste brillendesign op mijn neus staat. En dat is vermoeiend. En daarom ben ik altijd blij als de mousse erin zit of als de schoolbel gaat.

 

Ook als ik niet ter plekke een visueel beeld kan oproepen wordt het moeilijker. Over ruzies met tentstokken of de campingdisco in Frankrijk kan ik meepraten. Maar zo houdt zelfs een praatje over de reis naar een exotisch oord, waarbij ik niet verder kom dan een in mijn hersenen opgeslagen afbeelding van een blije vakantiebrochure, bij mij al snel op. "Lekker weer, lekker eten, leuke cultuur". Dan hoop ik altijd maar op spannende voorvallen, zodat die ander vooral aan het woord blijft en het verhaal tot in de details uit de doeken doet. Slechts aangemoedigd door een "o ja?" of "en toen?" van mijn kant. Want als toekomstig therapeut is luisteren gelukkig geen enkel probleem.

 

Gisteren heb ik een online enquete opgezet. Wat is het een verademing gewoon op de anonieme man af te kunnen vragen. Zoals de schoonvader die in een gemiddelde Hollywoodproductie zijn kersverse puisterige puberschoonzoon aan de tand voelt. Zoals Pauw zonder Witteman, ongeremd en direct.

 

En oké, mijn vragen zijn niet bedoeld om een 15 jarig ettertje de stuipen op het lijf te jagen, noch van hoog politiek niveau. Mijn vragen zijn bedoeld om in kaart te brengen of er een markt is voor detox-kuren en wie tot mijn doelgroep behoort. Doelgericht in 10 stappen.

"To tox or not to tox?" That's the question.


Posted: 09:07, 20/10/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Straatjes

Waar nu een afstand is ontstaan, had ik het op enig moment misschien nog goed kunnen maken. Door meer op het oordeel van anderen af te gaan en minder naar mijn eigen gevoel te luisteren. Maar wat ik voorheen als lastig ervoer, gaat me de laatste tijd stukken makkelijker af; ik ben ik. Ik ben oké. Met wat anderen vinden, heb ik niet zoveel. Uiteraard niet in de zin dat ik mensen wil kwetsen of schijt aan ze heb. En natuurlijk sta ik open voor suggesties, maar trouw blijven aan mezelf zal toch altijd doorslaggevend zijn.

 

Dus ja, ik had kunnen stoppen met bloggen over persoonlijke zaken, had af en toe een make-up-je of jurkje kunnen dragen, had de auto kunnen uitruimen na drie McDonaldsbezoekjes, had wat attenter kunnen zijn en had zo nu en dan de tuin aan kunnen vegen.

 

Waar ik bij sommige zaken heel resoluut ben en toch echt alleen mijn lippen rood stift en een decolleté laat zien als ik lekker in mijn vel zit, is het moeilijker uit te leggen waarom ik bij de aanval op mijn cyberschrijven een jaar geleden, zo in mijn schulp gekropen ben. Uit angst voor meer kritiek? Om de lieve vrede te bewaren? Zie ik ergens een kern van waarheid? Ik ben er nog niet helemaal over uit. Wel weet ik nu hoezeer ik mijn toetsenbord gemist heb en het uiten van mijn hersenspinsels. Dus pak ik het schrijven weer op ongeacht wat anderen daarvan vinden.

 

De zakjes met de gele M erop zijn gezien mijn carrièreswitch naar detox-coach misschien niet erg verantwoord. Maar ik moet eerlijk bekennen dat deze nog steeds herhaaldelijk over de stoelen van mijn nieuwe auto zwerven. Soms, als alles in het universum op het juiste moment bij elkaar komt, neem ik een handjevol troep mee. Dat wil zeggen, als ik een parkeerplek voor de deur heb, geen kinderen of volle boodschappentassen hoef mee te zeulen en de zwarte container nog niet vol zit.

 

Ik heb kaartjes geschreven. Ze liggen in mijn tas. Je verzint het niet, op sommigen zit zelfs een postzegel. Daar liggen ze weken en soms zelfs maanden. Al die tijd is de geadresseerde regelmatig in mijn gedachten. Waarom een kaart nooit de weg naar een brievenbus vindt, is mij nog steeds een raadsel. Net zoals het feit dat sommige sokken op mysterieuze wijze verdwijnen of dat ik altijd in de verkeerde rij bij de kassa sta. Wel heb ik inmiddels aanvaard dat dit hoort bij mijn leven.

 

Eigenlijk ben ik al met al best gelukkig met mezelf. En als ik niet meteen in het straatje van iemand anders pas, wil dat nog niet zeggen dat dat geheel aan mij ligt. Misschien is het navigatiesysteem op tilt geslagen of ben ik als een nieuwbouwwijk die nog niet (h)erkend wordt.

 

Wellicht is het tijd mijn eigen straatje schoon te vegen, om nog maar even op dat tuintje terug te komen.

 


Posted: 08:30, 19/10/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Printientje: huifkar

Dikke vriendinnen zitten met zijn twee

Met hun giegeltjes en popjes en kleine dames thee

Verscholen onder doeken en wij trekken ze mee

Over hobbels, zand en keien

Naar de koele zilte zee

 

Holderdebolder we stuiven en jagen

Door vrolijke zonnige zomerdagen

Holderdebolder

Ga je mee

In onze huifkar naar de koele zee


Posted: 12:57, 16/6/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Sollicitatiebrief

Hoorn, 29 mei 2013

 

Betreft: vacature orderpicker ochtendploeg

 

Geachte heer Meurs,

 

Rustig ademhalen, tel tot tien. Mijn zoon van vijf brult de longen uit zijn lijf, naar eigen zeggen is hij eigenlijk een leeuw, terwijl mijn peuterpuber haar poppen uit elkaar trekt omdat ze geen spekje mag. Een aantal jaren geleden had ik mijn leven me heel anders voorgesteld. Ik zag mezelf al zitten op een chique kantoor met veel belangrijke taken.

 

Nog eerder, als klein meisje, wilde ik vooral groot worden. Maar ook tolk, dierenarts, advocate en zangeres. Mijn ouders vertelden me toen al dat dat niet haalbaar was. Deels heb ik ze toch het nakijken gegeven. Ik ben inmiddels 36 jaar, uitgegroeid tot 1.73 en zing veel kinderliedjes. De overige beroepen bleken niet te combineren.

 

Er is weinig wat ik niet heb uitgeprobeerd op carrièrevlak. Zo heb ik in een bibliotheek gewerkt, heb ik koffie geschonken voor zakelijke contacten, cd's ingepakt en facturen gecontroleerd. Gek genoeg zijn het voor mij niet de werkzaamheden waardoor ik met plezier naar het werk ging. Het ging voornamelijk om het menselijke contact en de collegialiteit. Ik vind het erg prettig als ergens een informele sfeer hangt en dat is precies wat in alles doorklinkt in het werk bij Action. En wat jullie naam al zegt: Action please! Maar ook vind ik het fijn als er een uitdaging is op het vlak van leren en verbeteren van bestaande structuren.

 

Ik voel mij bevoorrecht dat ik veel ervaring heb mogen opdoen bij verschillende bedrijven. Bij mijn laatste werkgever deed ik de planning rondom de levering van goederen. Ook heb ik daar de verhuizing meegemaakt naar een groot bedrijfspand, waarbij het hele magazijn werd leeg getrokken en opnieuw werd opgebouwd. Momenteel volg ik de training bij TOF en ik ben zelf verbaasd over hoe leuk ik het vind op een orderpicker. En om even terug te komen op mijn huiselijke perikelen; u snapt natuurlijk wel dat ik veel aankan, mijn fysieke gesteldheid meer dan top is en ik wel opgeruimd moet werken, wil ik niet languit gaan over duploblokken of elke dag patat eten uit verkeerd timemanagement.

 

En dit zou ik dolgraag in de praktijk brengen binnen de functie van orderpicker bij de Action. En het lijkt mij een win-win situatie; u haalt voor 28 uur een zeer gemotiveerde medewerker binnen en ik ontsnap aan twee terrors en heb een vast maandelijks inkomen om te voorzien in luiers en sojamelk.

 

Rest mij te zeggen dat ik dolgraag word uitgenodigd voor een gesprek om te kijken wat het bedrijf dat begon met sokken op de markt en ik voor elkaar kunnen betekenen.

 

Een vriendelijke groet,

Nicole Heins


Posted: 08:28, 29/5/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

Printientje: het vieze versje

Poep poep poep

Is alles wat ik roep

Vandaag geen zin in netjes

Maar in bah en vies en getsjes

 

In woorden die niet horen

En die de mensen storen

Ik praat je oren vol

Over mijn net gelegde drol

 

Een gedraaide met een punt eraan

Waarin een kaars rechtop kan staan

Hartelijk gefelicijak

Voor jou een stukje poepgebak


Posted: 09:16, 16/2/2014
Comments (0) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer