Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
nicoliendownunder2006

Description

australiereis okt en nov 2006 beginnend met de voorbereiding


My Links

* Home
* My Profile
* Weblog Archives
* Friends
*My Photo Album

Barcelona 7-11 mei 2007

Hoi allemaal,


De herrie van vannacht was schreeuwen, roepen, al met al viel het mee.
Ik was trouwens goed moe, dus ik heb echt heerlijk geslapen.
Het is heerlijk weer zoals wij het vorige week hadden maar dan warmer.
Ik heb vanmorgen alleen mijn bloese meegenomen.
Zojuist ben ik na hier gratis gedineerd te hebben ( kan je alke avond doen)
met een nieuwe kennis Amara, naar het flamingo dansen geweest. Wauw.
Ook dit was gratis; je hoefde alleen de sleutel van het hostel te
tonen. Dit is naast het hostel. Er was een kind van zoiets van 5 jaar
die tussen het publiek de show stal. Op het eind mocht zij alsnog
optreden. Ik heb genoten, maar het was wel effe veel passie.
Amara komt uit Nicaraquau, maar is Nederlandse.
Er is momenteel een herrie van stemmen om me heen maar dat is oke, ik
heb er geen last van.
Vandaag heb ik heel wat kilometers gelopen. ik ben naar een kerk van
Gaudi geweest, La Sagrada Familia. Een bouwsel dat uniek is in de
wereld en een publieks trekker in Barcelona. Om naar boven te gaan
stond er me toch een rij!!!
Ik heb even geprobeerd om stiekem voor te dringen maar dat ging niet
onopgemerkt dus dat ging niet door.!! Eerlijk gezegd had ik genoeg eraan
om er omheen te lopen. Al die drukte maakte het niet mijn ding maar ik had
het  beslist niet willen missen.
Hierna ben ik naar het park Güell geopen. Het was oorsrponkelijk de bedoeling om hier
een tuindorp te maken, maar het werd een park. Ool hier weer druk, de
rustige nornale mensen waren diegene die muziek maakten en hier komen
om geld te verdienen.Hier heb ik ook dankbaar van genoten. Onderweg
veelal oudere mannen de weg gevraagd, die hebben alle tijd om een
praatje te maken wen die genieten er ook van. Zodoende kan ik mijn
Spaans een beetje oefenen. Dat en het lopen en eten in een rustig
familierestaurant vind ik heerlijk, beter dan die drukke toeristische
attrakties. Die gewone ontmoetingen en gesprekken met allerlei mensen dat is het leukste wat er is.
Vandaag weer op het plein achter Placa Reial ( waar ik  in een hostel zit) gezeten.
Dit is een hele rare plak. Placa Reial is "schoon geveegd" van de
zwervers en hoertjes en die zijn denk ik verschoven hier naar toe. De
politie is ook hier veel aanwezig. Zij kiezen hier voor veel blauw op
straat maar ik krijg niet de indruk dat ze snel ingrijpen. Ze tolereren heel wat.
Ik zat hier op dit plein een wijntje te drinken en heb de zwervers
maar even genegeerd. Snelste manier om van hun vervelend gedrag
verlost te worden. Een enkeling is dronken, anderen zien er leuk, jong
en normaal uit maar bedelen desondanks. Wat ik hartverscheurend vind dat ik verschillende oude mensen heb zien bedelen. De vuilnisbakken worden leeggehaald voor wat bruiksbaar. Dat raakte me enorm.
  Het was gisteren wel even wennen aan het andere temperament. De
Spanjaarden zijn beslist niet zo easy-going als de Australiers. Meteen
bij aankomst wilde iemand me helpen bij het wijzen welke metro. Zij
vond dat iemand voordrong dus was er gelijk ruzie. Die keek mij er
vervolgens op aan, terwijl ik vond dat zij gelijk had. Sij had
voorrang.  Ik vond het wijzer me er niet mee te bemoeien. Obers zijn niet vriendelijker dan nodig is. Er wordt hard gewerkt. Vandaag heb ik met volle teugen genoten van het spektakel
mensen observeren.

9 MEI 2007

Vandaag weer omgeveer 15 km gewandeld. Ik ben weer naar een creatie van Gaudi geweest. Werkelijk geweldig en de 8 Euro waard. Het huis heet la Pedrera (  de steengroeve) ofwel Casa Mil`a. Alles is golvend ook de balkons net gedraaid ijzerwerk.Boven op het dak allerlei vreemde " pijpen". Alles is verrassend en totaal anders.  Ook hier was het druk maar het werd goed geregeld en er was alle tijd om rond te hangen. Hélène dit zou volgens mij wat voor jou zijn.

Ik ben vandaag weer eindeloos gaan dwalen door de steegjes, pleintjes, een kerk bezocht en wat wezen shoppen. Morgen wil naar de magic fontein. Rijzen en neervallen van waterstralen met allerlei kleuren. Barcelona is zeker de reis waard. Goed idee Annemie!

Vandaag 10 MEI

Zojuist mijn ontbijt gehad. Heerlijke restige start.

Ik heb geboft met mijn Braziliaanse roommates.  Gezellig een praatje en ´s nacht bij terugkomen hoor ik ze nauwelijks. Er zijn hier kamers van 8 en 10. Dat is wel een ander verhaal dan komt er verspreid door de nacht mensen terug. Amara ( uit Nederl) had weinig kans tot slapen gehad.Ze kon hier maar eennacht blijven want het hostel was vol. Op alle toeristische plekken is het hardstikke druk. Veel grote groepen oa scholen. In het vliegtuig zat een zo´n groep. Die gingen op "werkweek" en verblijven hier in een klooster dichtbij. Velen zaten voor het eerst in het vliegtuig en dat gaf heel wat oeoeoe..s en aah..s Iedere keer als we in een luchtzak kwamen en hrt vliegtuuig een stukje naar beneden zakte voelde je met ze mee bij hun  oeoeh..uitroepen. Het maakt zo´n reis toch wat specialer.....we "hangen" daar toch zomaar in de lucht.

Ik ben met Ryanair ( Iers) gevlogen. Ongeveer 100 Euro maar ze vliegen wel van Eindhoven naar Girona, dat ligt 90 km boven Barcelona. Extra E12,- voor de bus en E45,- voor het parkerenopEindhoven.  Ik voelde me heel wat toen ik 's morgens vroeg op weg naar Eindhoven was.

Vandaag ga ik beslist weer dwalen in de kleine steegjes en dan kom ik vanzelf weer van alles tegen. Om 13.oo mijn vlucht bevestigen. Dat vind ik nog steeds spannende dingen, want je moet maar afwachten of het allemaal goed gaat.

22.30 10 MEI

Zojuist terug van mijn dagtrip. Ik ben vanmorgen weer wezen dwalen in de wijk Barri Gòtic iedere keer weer verrassend de kleine steegjes of ontzettend stil of bruisend.  ik kwam bij een grote cathedraal La Seu. Ik heb weing zulk een imposante kerk gezien, maar wat jammer dat iedereen die wil zien. Het verkeer rondom zat vast. Grote groepen met de guide met oftewel een groot spigelei-bordje overdreven in de hoogte houdend of iets orginelers: een bloem of pet. Er waren veel groepen schoolkinderen. Ze hebben hier een soort "snelle" fietsriksja. Het heeft een zeer flitsende uitstraling en er zitten( al die ik gezien heb) snelle/knappe jongens in. Verder kan je ook nog met de groep op de fiets. Ik heb nog geen groep skeelers gezien, maar dat zou ook maar kunnen.  Het is wel een bruisende stad die ik iedereen die van de stad houdt aanraad. Ik had het gevoel dat er weinig ingegrepen werd, althans tot vanmiddag teon ik plotseling een groep straatventers hun boeltje zag pakken, vliegensvlug en weg was iedereen...Policia. Grote hilariteit maar het geheel was meer komisch dan dreigend. De zwervers zijn hier een groot probleem maar ook al zijn ze soms lastig ze worden met rust gelaten en de toeristen zitten zowat bovenop ze of andersom. ¨s Avonds loop ik niet lekker op straat en dan blijf ik op de hoofdstraten.

Vanmiddag met het bevestigen van de vlucht had ik mijn camera laten liggen. Ik was zenuwachtig ( ben ik dan altijd) Gelukkig was hij afgegeven bij de receptie.

Vanmiddag laat naar het  park/ wijk Montjuïc geweest. Helemaal naar het kasteel gelopen met een precht uitzicht op de haven. Containers worden hier geladen/ je ziet grote schepen die eruit gemanouvreerd worden en verschillende uitgangen. Hier kan ik echt wel een tijd naar kijken.

Van hieruit de magische fontein gaan zoeken dat had nogal wat voetstappen in de aarde ( letterlijk) Dit was een spectakel van fonteins met licht. Wauw!! Zoiets als bij de eiffeltoren alleen grootser. Het was schitterend. Terwijl het nog bezig was ben ik weggegaan, ik wilde namelijk niet in het donker naar "huis". UIteindelijk toch maar de metro genomen. Zo meteen ga ik nog even op het plein zitten met mijn boek. Morgen weer naar huis


12MEI Weer thuis en vanochtend weer gewerkt.
Het kostte toch al met al weer aardig wat geld maar het was het waard. 

Doeg, liefs Nicolien                    



Posted: 14:51, 9/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

7-5 tot 11-5 naar Barcelona!!

Wauw, morgen ga ik in mijn uppie naar Barcelona.
Spannend. Overmorgen schrijf ik wat.

Posted: 18:38, 6/5/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

5 december 2006 Weer 3 weken thuis

Hoi,

Acclimatiseren was heftiger dan ik had gedacht.

Meteen bij terugkomst heb ik het dagritme opgepakt, maar al met al was ik onwillig het ritme/ dagelijkse activiteiten op te pakken.

Alles leek me weer gewoon en ook thuis viel ik weer gelijk in hetzelfde patroon. Ik vond het leuk om er te zijn; om te koken/beetje extra zorg voor Hélène en Willem. Dat was even leuk maar niemand was overenthousiast over mijn heropneemende zorgrol; het was heel gewoon. Ik wilde feitelijk laten zien; zie, dat hebben jullie gemist!! Nou, dat was dus niks.

Dit wil ik ook niet. Hélène is er meer mee geholpen als ze dat kans krijgt zelfstandiger te worden en ik ben vrijer. Af en toe is leuk, maar het hoeft niet. Sterker nog, het is voor niemand goed.

De eerste weken heb ik verbazend genoeg veel van mijn vertrouwde dromen gehad over de weg kwijt raken; over problemen tijdens reizen en in één van die dromen liet ik Willem het oplossen! Al met al constateer ik dat ik niet een ander mens ben geworden en toch ook weer wel. Het vrije gevoel van: IK maak de dag en dat is spannend, ik heb er zin in,  dat heb ik nog steeds. Iedere dag is een dag van keuze's. Allerlei leuke dingen kunnen er gebeuren/ nieuwe mensen ontmoeten. Ik geniet en maak plezier met dat wat ik doe. Spier sanningen zijn niet verdwenen; dat had ik wel verwacht! Als die opspelen ga ik soms dansen. Wauw, dat brengt ontspanning en dat brengt me weer terug bij mijzelf. Woensdag is mijn wekelijkse dansavond daarnaast ga ik bijv. as zaterdag in een buurthuis dansen. 1ste uur is mediatief dansen daarna vrij dansen.

Ik vind het heerlijk weer te werken; mijn collega's weer te zien.

18-01-2007 Ik wil meer leuke, onverwachtse dingen doen.

Een middagje naar het strand. Leuke mensen uitnodigen voor een dineetje of lunchen.

Ik ben met Spaans begonnen. Gratis lessen op www.elemadrid.com Straks een week met Willem op vakantie en een weekendje alleen.... naar Madrid . Klinkt goed.

 

uluru-nic-vergroot-2-happy.jpg


Posted: 13:37, 5/12/2006
Comments (2) | Add Comment | Link

Perth 10 november

Hoi,

Vandaag op Rottnest eiland geweest. Dit ligt ten westen van Freemantle. Cicrca 35 km hier vandaan. In de eerste instantie had ik zoiets van: hmm net zoiets als Tessel. Maar het was wel effetjes anders. IK heb een fiets gehuurd en het eiland rond gefietst. Tussendoor korte buitjes, maar ik was weer snel droog. OP de boot, duurde vanuit Perth meer dan 2 u, gezellig contact gehed met mensen uit Tasmanie. Zij zorgden voor een goed plekje voor mij en ik voor hun op de terugweg.

Toch is de tijd dat ik hier ben precies goed. Ik wil nu weer naar huis.

Zojuist in "mijn" noodlebar in Williamstreet heerlijk gegeten. voor maar $9,-

In Williamstreet heb ik op mijn eerste dag hier ook henna gevonden! De eerste de beste kapperszaak verwees me naar deze kruiden/specerijen zaak. 's Avond met een pannetje gekookt water naar boven en een uur later Voila! Roder dan ik gewend ben maar dat bevalt me wel. Ik heb gelijk wat extra gekocht. Ik neem aan dat ik het wel mee uit het land kan nemen. In kon niet. Plantaardig/fruit/melkprodukten mag je niet mee het land inbengen. Zo vragen ze ook of je zand/modder aan je schoenen hebt. Die moet je dan alsnog schoon schrobben. Ook binnenin Australie vragen ze bij de overgang van de ene naar de andere staat deze vraag en hetzelfde verhaal rondom fruit. Soms komt er iets bij bijv. honing. Vaak niet te volgen.

Morgen mijn laatste dag!

Liefs Nicolien


Posted: 12:29, 10/11/2006
Comments (1) | Add Comment | Link

9-11-2006 Perth

Hoi allemaal,

Woow, ik ben ik Perth. Voor het eerst zie ik bomen in bloei, paars, oranje. een plezier voor het oog. De banksia-boom heeft een soort van diike kaars bloem. Rien en Marga weet je nog dat bloemstukje dat ik van jullie kreeg na het buikdansoptreden. Daar zat een banksia-bloem in. Perth en deze omgeving staan bekend om de vele wilde bloemen (wild flowers).

Hier voel ik weer helemaal in mijn element. Een relaxete stad. De stadskern is allemaal makkelijk te belopen. Maar er zijn gratis busdiensten; de red cat of de blauwe lijn heeft weer een andere route. De stad heeft 1 miljoen inwoners en zoals in het gehhel van Australie zijn de mensen easy-going. Gisteren was ik in kerkje en wilde zoals gewoonlijk een kaarsje opsteken. Er was niets. Bij de informatie vroeg ik ernaar. Ze vertelde me :als ik echt wanhopig was  (deze woorden gebruikte ze/ volgens mij was ze niet van hier) dan kun je een van de kaarsen die zij had aansteken. Zij zou er voor zorgen dat ze het uitblies voordat ze wegging. Ik was niet wanhopig maar ik vond het geweldig attent, dus ja graag. In Australlie vind ik niets gek. De mensen gaan gewoon ver om je te helpen.

Werkelijk, je krijgt een totaal andere kijk op de wereld. Je kan je hier niet voorstellen dat er zo'n rotzooi en ellende op sommige plekken in de wereld is. Jammer dat ze op het gebied met de aboriginals er zo'n puinhoop van maken.

Af en toe kom je een chagrijn tegen; maar dat maakt het allemaal weer wat in balans.

Bij aankomst in het Billabong Backpackers Hostel was de man bij de receptie zo'n type. Een dag verder schijnt hij gewoon een leuke homovent te zijn. Ik was doodmoe van de reis van Coral Bay naar Perth; 19 u reizen. We moesten 3 u (midden in de nacht) wachten op de aansluiting in Manilla of zoiets. Die had pech. Met een catapult was een ruit ingegooid. Deze hadden ze tijdelijk met plastic vervangen. en dit klapperde constant. Er lag nog overal stukjes glas en een aantal stoelen konden niet gebruikt worden. De w.c deur kon niet op slot die moest ik vast houden met een hand. Daarbij schommelde je heen en weer en moeest je je af en toe goed vast houden. De laatste plas voor aankomst ging dit niet helemaaal goed allemaal. No worries is mijn remedie voor alles. Hier in Perth aangekomen was er een drukte van jewelste vanwege de Melbourne cup. De paardenraces (de belangrijkste in Melbourne) maar in andere grote plaatsen houden ze die dan ook. Iedereen zet wel wat geld in en ze volgen alles in cafe's. De andere backpackers gingen allemaal naar een goedkoop hostel. Ik heb gebeld naar een betere maar moest er wel zelf naar toe lopen. Voor het eerst een tijdje met mijn rugzak gelopen! Prima te doen. Mijn eigen telefoon is ontzettend handig voor deze dingen.

Gisteren heb de beltoren bezocht; een uitkijkplaats met oude klokken vanuit verschillende plekken. Totaal oninteressant. Iedereen ging klokken luiden op instrukties van een persoon daar!

Van daaruit de blauwe bus genomen naar Mount Hospital. Van hieruit kon je met trappen 9250 meter hoger) naar King's Park. en de Botanische tuinen. Een inspirerende plek, goed voor je "ziel"; dit kun je je niet voorstellen van een park. Ik ga zo foto's downloaden.

Ik wil nog naar Rottnest eiland en Freemantle (een plaats hier in de buurt) . 

Gisteren een Nederlander in het hostel ontmoet; zijn zoon gaat trouwen. Hij is na 15 jaar wonen hier teruggegaan naar Nederland en heeft spijt met al z'n haren op zijn hoofd. Hij wist niet dat als je binnen twee jaat terug gaat je dit kan doen. Nu moet hij nog 2 jaar wachten totdat hij gepensioneerd is. Dan heeft hij een vaste inkomstenbron. Volgens hem is Australie het beste land waar je kan wonen en dan gaat het over de mensen. Ook vanavond weer met ze gegeten. Hier hebben ze geen vergunning voor alcohol dus BYO betekent bring your own; je mag je eigen alcohol meenemen.

De ontmoetingen met de meisjes met wie ik de kamers deel zijn zeer verschillend. In Coral Bay waren er twee stoned en doodziek. In Broome was er weer een meisje van het stapelbed gevallen op haar rug. Alles was oke met haar. Een ander heeft problemen met een jongen waar ze toch  nog steeds de kamer mee deeld! Een van de meisjes op de kamer zei eerst ggen boe of ba. Nu begint ze los te komen; ze schijnt voor iets weg gelopen te zijn . Ze is van de ene op de andere dag vertrokken.. Terwijl ze nog nooit voorheen ergens geweest was. Ze leren hier met schade en schande veel. Ik geniet.

Liefs Nicolien  

Willem, wil je de foto (een) van Coral Bay apart zetten en de andere van Perth  ook?

 

De foto's geven geen goed beeld Kijk op google naar Kings Park Perth.

 

De ekster (magpie) heeft een gebroken poot. Hij kan goed brood vangen en zijn vriendjes krijgen door hem ook meer eten! 

Helene, het paard bij Broome, dat magere paard voor de bus. Dit is een hengst die uit de "groep" gegooid is. Hij wass totaal uitgemergeld en was in die drie weken al aardig bijgekomen. Hier leeft een "groep" wilde hengsten. Zoals ook in andere gebieden van Australie..   


Posted: 13:31, 9/11/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

6 november Coral Bay

Hoi,

Ik ben blij dat ik nog een dag gebleven ben.

Vandaag met een glasboat tour ( 2 u) weg geweest. We hebben op 2 verschillende plekken gesnorkeld. Vooral de 2de plek was geweldig. Hier waren grote " snappers" Eeen zandkleurige, met iets blauw, vis. Ze waren overal kwamen dicht bij je gezicht en vonden het duidelijk leuk to hang out with jou. Verder allerlei kleurige vissen; groot en klein. De papagaaivis en vlindervis. Woow, het was een drukte van jewelste daar beneden. Af en toe worden ze gevoerd dus ze hangen daar niet voor niks bij je rond.

Hierna ben ik spontaan op het strand in slaap gevallen. De zon en zee werken zo op je.

 Daarna met Ierse meisjes verderop gaan snorkelen waar de zwat/witte haaien zijn. Ik eerst dapper meegesnorkeld maar ik zag heel weinig; een meter was helder.. Het was behoorlijk troebel. Ik heb mijn snorkel weggelegd en ben gaan lopen in het water. De haaien 4 stuks waren op nog geen meter afstand. Ze waren zeker 1,5 tot 2 meter. Als je een tijd in het water stond kwamen ze vanzelf op je af. Zodra er een 3 tal op me afkwamen bewoog ik wat, dan waren ze ook meteen weg. Ik heb ook een of andere rog gezien. 

Willem, Helene en ik hebben voorheen wel wat gesnorkeld maar dit was toch weer een stapje verder. Ik voelde me top vooral toen al die kleurige vissen rondom me waren.

Het koraal op zich is niet zo kleurrijk, zoals bijvoorbeeld aan de oostkust. Dit was voor mij beslist weer een highlight.

Ik heb me prima vermaakt en ga vanavond 12.00u naar Perth met de greyhound bus.

Ik heb hier geen foto's van gemaakt; het resultaat is ook over het algemeen niet de moeite waard. En het wel zo rustig zonder fototoestel. Je kan hier wel goedkoop onderwatercamara's kopen of een soort van beschermkoffertje eromheen.

De Westkust is toch weer heel anders dan ik me had voorgesteld. Er is gewoon een heboel niks. Onderweg met de grey-hound zie je een en hetzelfde landschap. Droog spinifexgras. Lang scherp gras in bosjes ( alleen de termieten kunnen het verteren) en kleinere boompjes. Het is de tijd voor het regenseizoen en dan wordt er nog steeds (gewoonte ven de aboriginals) fire-stick burning toegepast. Hele gebieden zijn zwart/verbrand. Hierdoor komt er weer wat voeding in de bodem en op het moment dat de regens beginnen kan he nieuwe zaad weer groeien. Dit zagen we in het noorden ook veel.

Hier zie je geen aboriginals in groepjes. Ook niet in Broome. In wonersd van daar beweren dat ze het hoogste aantal aboriginalskinderen op de scholen hebben. Diegene die ik zag waren allen veel lichter. Er is hier niet zo'n spanning zoals in Darwin en Alice Springs.

In Broome werden we gewaarschuwd niet alleen 's avonds op stap te gaan. Er scheen een serial verkrachter al een tijdje vele slachtoffers gemaakt te hebben.

In Novenmber beginnen de regens dit duurt tot februari. Gedurende deze tijd is het niet aan te raden te zwemmen vanwege kleine dodelijke kwallen die dan veel voorkomen. De Australiers zijn gewend aan al die obstakels in en buiten het water.

Ik kom als het goed is morgen om 17.20 aan in Perth en dan heb ik nog vijf dagen in Perth.

Allemaal tot horens

Liefs Nicolien 

 


Posted: 14:33, 6/11/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

5 november 2006 Coral Bay

Hoi,

Plan veranderd; ik blijf nog een dagje langer. Iemand van het hostel had de boeking voor de Grey-hound bus gedaan, maar een dag later. Ik heb gebrobeert dit telefonisch te veranderen maar dat lukte niet meer. Het moet 24 u van te voren geboekt worden, dit om het allemaal op elkaar te kunnen laten aansluiten.

Mijn mobiele telefoon heeft hier geen bereik. Mijn telefoonkaart werkt niet. Dus maar een andere gekocht. De meeste mobiele telefoons werken alleen maar in en rondom de steden.

Vandaag wordt een snorkeldag.

Het klimaat is hier heel wat plezieriger dan in Broome en Darwin. Het is wat droger hier.

Doeg Nicolien

 


Posted: 01:47, 5/11/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

VOOR FOTO'S kijk op http://nicolien.rootspirit.com/

nicolien.rootspirit.com

Posted: 20:18, 4/11/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Coral Bay 4-11-2006

Hoi Allemaal,

Ik zit sinds vannacht 3.20u hier. Ik had van tevoren een kamer geboekt. Dus bij aankomst lag in een mandje kamersleutel; lakens en bestek voor me klaar. Vervolgens kom je midden in de nacht vreemde mensen storen in hun slaap, maar no worries dat is iedereen wel gewend. Op hun aandringen toch licht aangemaakt en bed opgemaakt en slapen. Vanmorgen om 10.00 opgestaan om te betalen. Ik was goed uitgerust. In de grey-hound bus had ik ook wel wat geslapen. Coral Bay stelt niet veel voor. Het ligt tussen Broome en Perth; het is een straat en alles gericht op het toerisme. Ze komen hier allemaal voor het snorkelen of duiken. Het laatste stuk zijn we overgestapt in een shuttle-bus zodat de grey-hound niet teveel oponthoud heeft. Het schijnt dat tussen 2.00 en 3.00u de kangaroes spitsuur hebben; ze verplaatsen zich van hot naar haar. Het was regelmatig goed remmen. Het zijn hier de grote kangaroes en dan zijn ze wel voorzichtig. Ik had nu ongeveer 15 u in de bus gezeten en het is gewoon jezelf instellen op die tijd want er is niets aan; meestal heb ik ook weinig zin in praatjes maken met anderen. Ik heb vandaag niet geboekt voor een tour snorkelen of iets anders. Ik ga morgen zelf snorkelen; ik zie het heel wat mensen doen. De haaien die je tegenkomt doen je geen kwaad. No worries. Ik ben vandaag voor het eerst verbrand; dom. Ik ben niet de enige.

Vanavond gegeten met 2 Ierse meisjes en een Canadees. Zij hebben eten gemaakt en ik had wijn. We hadden het over fouten maken. Zij hadden hun paspoort en papieren laten liggen in een hotel. Gelukkig hadden de mensen die na hun vertrokken hun papieren meegenomen.

In Hong Kong hadden ze zich in de tijd vergist en zodoende een trein gemist. Vliegtuig bijna gemist. Ik heb nog geen enkele vervelende backpacker meegemaakt. Leuk stel mensen.

Zij gaan morgen met een "Manta Tour" voor 5a6 u. Ze gaan op verschillende plekken snorkelen. Er gaat een vliegtuigje vooruit om de Manta ray's te spotten of bijvoorbeeld schildpadden. Ik was dit eerst ook van plan maar heb er vanad gezien. Dit is niet mijn prioriteit en het kost toch $ 158,- Je moet behoorlijk goed kunnen zwemmen om de Manta rays bij te kunnen houden. De boot gaat dan weg om je later weer op te pikken; dit zag ik ook niet zo zitten. Ik heb vandaag niet veel gedaan maar voel me hier oke bij.

Toch moet ik zeggen dat de Westkust me tot nu toe tegen valt. De plaatsen zijn zoals bijvoorbeeld huizen in Canada. Ze hebben veelal een soort golfplaatdak'; geen bijzondere huizen. Broome was nog groen; hier hebben ze geen waterprobleem maar de meeste andere plekken wel. Hiet in Coral Bay heb je een aparte kraan voor drinkwater. Voor de rest wordt zeewater gebruikt. Ik hoop morgennacht te vertrekken naar Perth. Ik heb geen zin meer om naar andere kleine plaatsjes te gaaan. Ik heb nog een week; ik zie wel in Perth of ik een stopover maak in Hong Kong.

Liefs Nicolien    


Posted: 13:42, 4/11/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

woensdag 1 november Broome

Hoi allemaal,

Broome. Ik ben in de cable beach Backpackers Hostel. 200 mtr van het strand. Een heel mooi strand. Vanavond 2 nederlandse meisjes/vrouwen ontmoet. Ik blijf bij meisjes; is leuker. Ze zijn een stel. Woow; ik was onder de indruk. Ze vroegen of ik een lift wilde naar het strand; het was bijna tijd voor de ondergaaande zon. Yes! Dat wilde ik wel. Op dat moment lukte het allemaal niet zo. Ik zat op internet en alles zag er anders uit. No worries; morgen een nieuwe dag.

Niet parkeren op een parkeerplaats; nee stoer het strand op! 3 directoers stoeltjes naast de 4 wheel drive. Zij hadden patat; ik had wijn en voor ons de ondergaande zon. Genieten. Wat een meiden, Kim en Chris, zij waren al 22 maanden op reis en ze hadden al besloten om hiet te blijven. Kim is verpleegster en kon makkelijk overal werk krijgen. Ze had een baan aangeboden gekregen in Townsville. Daarbij kreeg ze 2 retourtickets voor Nederland ik geloof ook onkostenvergoeding voor hun accomodatie. Al met al; ze wilden er veel voor doen. Woow, wat een andere kijk op het leven. Ze zijn van Sydney langzaamaan naar Townsville, Darwin en vervolgens ook Kakadu-trip zelf gemaakt en nu hier.

Geweldig, willem iets voor ons; volgend jaar?

Helene, ook jonge mensen hier ontmoet van 18, 20 en oudere. Zo verschillend allemaal.Sommige hebben problemen met de guys; moten nog leren grenzen duidelijk te stellen. Renate kwam, liftend, met een jongen hier. Deze gaf problemen. Maar ze slaapt nog steeds met hem op een kamer! Ze is hem nog steeds niet kwijt geraakt!

Iedereen heeft zijn eigen dingen te leren en ik geniet van al deze ontmoetingen.

Vanmorgen naar een parelfarm geweest. Dit stond op mijn lijstje.

hewt hele proces was goed te volgen en ik heb er van genoten.

Ik probeer morgen foto's ter sturen, maar vandaag lukte dit totaal niet.

Het bevalt me prima hier en de tijd gaat snel. Te snel.

Ik overweeg om een stopover te maken in Hong Kong voor enkele dagen No worries; een nieuwe uitdaging; iets minder makkelijk dan hier.

Deze reis is precies goed voor mij.

Liefs Nicolien

 


Posted: 15:15, 1/11/2006
Comments (1) | Add Comment | Link

31 oktober Broome

Hoi allemaal.

Ik ben vanmorgen na een busrit van 24 u in Broome aangekomen. Al met al viel dit mee. Mijn boek. Hier heb ik,een van de weinige keren, ook de MP3 speler gebruikt, een film gekeken.

Vreemd genoeg (of eigenlijk niet) schoot ik weer even vol; zo ritmisch schuddend in die bus. Ik vind het te gek dat ik deze reis maak en het brengt me wat ik ervan verwacht. Ik sta veel opener tegenover al die aussies en medereizigers dan ooit tevoren. Ook tijdens de Kakadu-trip had ik zo'n moment van vol schieten. Ik heb het aan Paulli uit Ijsland en Justin (gids) laten weten en dit is allemaal prima. Men vindt hier niets gek. Maar het belangrijkste is dat ik het  zelf niet gek vind. Ik voel me hier mentaal en fysiek prima. Soms voel ik me even minder zeker. Maart dat mag ook en er is altijd wel iemand met wie je dit kan delen. In de bus een 4-tal mensen ontmoet en bij aankomst gezamelijk besloten een van de hostels te bellen.

Broome is heet en vochtig; ik had lagere temperaturen verwacht maar jammer, dus niet.

We zitten 200 meter van het strand. Mooie blauwe/groene zee; geen enkele schaduw, echter.

Gelijk een aantal kilometers gewandeld. Wandelen ga ik in Nederland beslist meer doen.

Voor morgen afgesproken om naar parelfarm te gaan. Broome staat hierom bekend.

Ik ben benieuwd.

Waarschijnlijk blijf ik 3 dagen hier.

Het is vanavond haloweenavond; er staat een horror-film op. En alles is in stijl. Vanavond heerlijk gezeten met Annette bij het zwembad. Zij is 26 jaar. Hetzelfde thema. Zij moest en zou naar Australie gaan. Iedereen doet het op zijn eigen manier. Zij is ook haar grenzen aan het verleggen. Momenteel is er een heleboel gegil op de achtergrond; film is echt erg.

Tot horens

Liefs Nicolien 


Posted: 12:24, 31/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

28 oktober Darwin Terug van Kakadu-Nationaal park

Hoi Allemaal,

Net terug van mijn Kakadu trip. Mijn fysieke grenzen heb ik wel weer verlegd.Foto's heb ik er al opgezet; moregen meer. Nu naar bed

Liefs Nicolien

 

29 oktober Darwin.

Hoi, Vannacht, ondanks de hitte goed geslapen. De airco werkte niet.

Ik zit in Melaleuca hostel. Ziet er allemaal goed uit. Een prima terras met zwembaden (stel daar geen grote bij voor) Alles oke, behalve de pasjes om de lift mee in werking te stellen. Er zijn meer mensen die al met een dat gaat toch niet lukken gezicht de lift in komen. Een persoon drukte gelijk zijn pas in mijn hand; zo van doe jij het alsjeblieft. Als de lift open gaat en iemand is, ongelukkig kijkend, bezig met het bedieningspaneel dam weet je al hoe het ermee staat. Het wordt zo langzamerhand komisch. Er is aan gewerkt maar iedereen klaagt erover. Er is gelukkig een brandtrap, die kun je ook gebruiken anders was ik allang hier vertrokken.

Gisteravond en vanmorgen wat meer, spierpijnen. Ik kan merken dat het al met al de trip fysiek een behoorlijke inspanning was.

Ik ben met Kakadudreams geweest. Er stond: Are you young, are you fit, are you ready!

Ik heb meer gedaan dan ooit voorheen. 3 dagen van behhoorlijk zware tochten. Met name de tweede dag. We zijn toen naat Twin falls en Jimm Jim falls gegaan. Het klauteren over rotsen. Langs een kleine richel met de afgrond beneden je. Over stenen de riviertjes over gegaan.

Ik voelde me al meer en meer een bergeit. Woow!. Ik had halverwege wat last van trillerig zijn. Toen we uiteindelijk boven waren brak het zweet me uit en ik dacht nooit meer zelfstandig van die berg te kunnen komen. Ik had van tevoren al extra gedronken. Een sandwich met extra zout genomen en maar drinken. Ik had uitdrogingsverschijnselen. Ik heb daar een half uur gezeten, trillend, met hoofpijn, zwetens en met het gevoel van ..hoe kom ik beneden.

Bij een activitei in deze hitte verlies je minimaat 2 liter maar het kan ook vier liter zijn. Wat iedere keer weer herhaalt wordt 1liter water in een uur drinken als je actief bezig bent.

Maar als je de dagen ervoor niet genoeg gedronken hebt dan haal je het niet hiermee.

We hadden 2 tourleiders; een in opleiding die had er ook last van.

De ervaring echter van verder gaan dan je fysiek denkt aan te kunnen is top. Een van de tourleiders had zijn didgeridoo ( een pijp van het een of ander) bij zich. Het geheel van deze ervaring; het kamperen, het landschap, de vele verschillende vogels, in een meestal ritmisch schuddende bus zitten met een groepje van 6, het gezamelijk eten maken, zorgen voor elkaar was geweldig en ik ben blij dat ik dit gedaan heb.

Zoals je op de foto's ziet hebben we ook bij Nourlangie mooie aboriginals rotstekeningen gezien en je ziet de gigantische grote termieten heuvels.

's Avonds naar de sterren gekeken. Ditmaal sliepen we in een tent, alleen binnentent opgezet. De eerste nacht op een camping, maar in het pikdonker. Ik deelde de tent met Paulli uit Iceland. Vond ik wel prettig. De tweede nacht in de bush, bush. Dan ga ik 's nacht niet tever van ons kamp. Ik heb nog niet al mijn angsten overboord gezet.

Maar in het geheel, heb ik het goed gedaan.

Op de heenweg zijn we de Adelaide rivier opgevaren op zoek naar krokodillen. Dat ging toch niet zo gemakkelijk wat wel zo prettig was. Dat is wel een toeristisch gebeuren maar alla. Wat ik wel bijzonder vond dat ze ook voor de grote visarend wat vlees aan een stok bonden en toen de boot in de versnelling en ja hoor deze kwam achter ons aan. Woow

Paulli uit Ijsland; Charlotte uit Zweden; Yirly uit Japan ( een beauty) en Yeudith en Robin uit Engeland. Allemaal ver onder de 30. Charlotte en Yirly 20 jaar.

Eenmaal terug in Darwin hebben we de avond afgesloten met een gezamelijk etentje. Dit heb ik kort gehouden. Het gesprek ging helemaal nergens over. Over dronken worden enzovoorts We zaten in het Victoria Hotel en het thema was wetdreams. Leken konden triptease doen en allerlei simplistische spelletjes, bal in een emmer proberen te krijgen. Dat was niks voor mij.

We hebben onze adressen uitgewisseld om ook foto's te delen en warm afscheid genomen.

Ik heb nu spierpijn maar voel me oke.

Het klimaat is wel verschrikkelijk en verder is hier eigenlijk niet zoveel te doen.

Morgenvroeg ga ik met de grey-hound bus naar Darwin.

24 uur! Vandaag wat lekkere dingen halen. Flink wat drinken mee. en mijn boek 2de van wat ik had meegenomen. "De stem van de aarde": van Elizabeth Fuller (een innerlijke zoektocht in het land van de aboriginals) Passend en een aanrader.

Doeg allemaal.

Ik ga nog wat foto''s van de trip erop zetten.

Doeg Nicolien

 

 


Posted: 03:53, 28/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Woensdag 25 October Darwin

Hoi Allemaal,

Momenteel mijn 3de dag in Darwin. Wat een klimaat; zweten. Ondanks dat ook gisteren veel gelopen, naar de jachthaven Cullen Bay. Hier lekker in de schaduw gaan zitten. Al snel kwam een groepje aboriginal wat verderop zitten. Biertje erbij. 2 vrouwen gingen vissen; visdraad met haak eraan en een " katrolletje" om de draad op te rollen. Het bierkartonnen doosje werd onder een auto gezet. Een man was dronken en een rustverstoorder. Niemand maakte zich druk om hem. Het was in zijn geheel een mooi tafereeltje. Een man haalde zijn "kinder"key-board tevoorschijn en begon te spelen en te zingen. Het klonk heerlijk dromerig en paste bij de windbries en het kijken naar hun en de jachthaven in rust.

Een vrouw nodigde me uit om bij ze te komen zitten. en dat deed ik.

Ze vertelde hoe ze alle heettten (monna en Berry, heb ik onthouden) en welke familierelatie ze hadden. Ik zat heerlijk relaxed bij ze te genieten van de muziek. Ik haalde mijn foto's te voorschijn. In mijn dagboek heb ik de familiefoto van 2001 (ons mam en wij met zijn zevenen) die liet ik ze zien. Ik klapte op het ritme mee. Dit was het eerste normale contact wat ik had en het voelde "verwarmend" een beetje praten en muziek beluisteren. De dronken man kwam bij ons zitten en had het over geld. Ik negeerde hem maar. Toen hij bezig bleef leek het mij een goed idee om hen de hand te schudden. Hij kneep hard en bleef me vast houden; maar hij werd rustiger. Ik wilde hiervan genieten. Monna vertelde dat ik een foto kon nemen. Ik wilde dat in de eerste instantie niet doen want ik wist dat ze dan geld zouden vragen. UIteindelijk toch gedaan. Ze vroeg het nog een keer. Zij wilde het natuurlijk voor wat geld en ik wilde het ook en ze vertelde me ook ronduit dat ze dat wilde. Ik wist waar ik aan toe was. Haar dochter nam de foto. De rustverstoorder zait er, wijzend, op. Ik had daar wel de hele middag willen zitten. De dronken man maakte dat niet mogelijk. Het was toch een hele prettige ontmoeting en Monna had zo'n warme uitstraling.

Kijk bij de link nicolienrootspirit voor deze foto's.

Daarna weer naat Midil-beach gelopen en genoten van de ondergaande zon. Ze willen hier een toeristen=resort bouwen. Er zijn vele protesten, maar het zal toch wel doorgaan.

Er was een hoe noemen ze dat kite springer; hij heeft een board en een gigantische vlieger. Al met al lukte het niet zo goed. Hij vertelde me dat hij niet bang was voor de kwallen (box-yelly-fisch) Zoals de waarschuwingsborden vertellen zijn ze er het hele jaar door. Hij was de enige die ik in het water heb gezien, volgens hem kwamen ze pas in November.

Zie foto waarschuwingsbord. 

Darwin valt me in zijn geheel tegen. Het klimaat is niet gemakkelijk 36oC en vochtig tot 60%!

Natuurlijk was Uluru-rock en de gehele 3-daase trip/ het leren kennen van vele mensen; dat was de high-light en dan naar Darwin. Ik heb hier toch wel een dip gehad van 1i/2 dag. Gisteravond heb ik Merel ontmoet, 18 jaar uit Nederland, ze was de nacht(4u) ervoor al gearriveerd. Ik sliep toen en 's morgens sliep zij nog toen ik wegging.

We hebben de avond gezamelijk doorgebracht.

Zij wil een lift naar Broome zoeken. Haar moeder komt daar naar toe en ze gaan dan gazamelijk naar Perth met een huurauto. Haar moeder heeft een moeilijke tijd. Net gescheiden; zoon die autistisch is en tijdelijk uit huis is omdat ze beiden doordraaiden. Zij was overspannen en het ging niet samen. Mijn boek had ik net uit; deze doorgegeven. Ik heb haar telefoonnumber genoteerd; het zou leuk zijn elkaar te ontmoeten hier.

Merel kwam net van een grote veeboerderij. Hier heeft ze 2 weken alles gedaan. Koeien gecastreerd, gevaccineerd. Horens eraf gesneden. Koeien bijeen gedreven. Zij reed thuis paard(dressuur) maar geen westers. Hij was heel hard werken. Woow, ze liet een filmpje zien van dat bloederig gebeuren. De boerderij is net zo groot als de helft van Nederland en dit is waarschijnlijk nog niet de grootste. Ik heb genoten van haar gezelschap. De varens worden als ze verkocht worden op grote roadtrains gezet. Dit is een gigantiche vrachtwagen. Ze kunnen wel 12 meter lang zijn en zes aanhangers. Daarbij ook nog eens 3lagen boven elkaar. Dus het is met recht een rod-train. Iets tussen een vrachtwagen en trein in. Onderweg op onze 3-daagse reis zijn we ze tegengekomen. Iedereen gaat vol respect voor ze opzij. Ze werpen een laag zand en steentjes omhoog en bij een beetje pech gaat je ruit eraan. Ze hebben een grote metalen hekwerk voor op hun auto( noemen ze kangeroevanger) want ze stoppen nergens voor. We hebben vele kangeroe's dood zien liggen naast de kant van de weg.Alice Springs heeft een groep vrijwilligers die regelmatig gaat kijken of er nog kleintjes leven in hun buidel en nemen die dan mee. Hier hebben ze een speciale vergunning voor, want het is de bedoeling dat ze weer terug worden gezet in het wild.

Ze wil hier 7 maanden blijven. Ze heeft in het Kakadu gewerkt en heeft hier geleerd van zich af te bijten. Ze heeft van die verhitte kerels uit gaan tent moeten trappen. Altijd waren ze dronken als dat gebeurde. Ze heeft het hier niet gemakkelijk gehad en is hier weer snel weggegaan.

's Avons op ons stapelbed nog een tijdje na zitten kletsen. We waren ditmaal allemaal op onze dorm en iedereen wilde vroeg gaan slapen!

Zie de foto van deze dorm!

Ik begin te wennen; ik slaap redelijk goed. Ik hou wel mijn spullen bij elkaar, want chaos is er al genoeg in de kamer.

Ik heb gisteren spijkers met koppen geslagen. Besloten om weer op een 3-daagse tocht te gaan. Naar Kakadu (Aboriginal-gebied) en daarnaast heb ik een Grey-houd buskaartgekocht (de Western explorer) Circa $ 700,.

Toen ik gisteren Merel ontmoetten had ik even zoiets van te snel deze keuze gemaakt, maar het is goed zo. Ik heb zelf niet zo'n zin om te gaan "shoppen" voor een lift. Dit kan qua bijdrage aan benzine nog duurder zijn, want benzine is duur.

Morgenvroeg vertrek ik om 7.00u 3 dagen kan ik niet emailen. Ik weet niet of ik mijn telefoon mee neem, want alles wordt ontzettens vies.

Tot horens

Liefs Nicolien


Posted: 03:45, 25/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

22 oktober 2006 Darwin; Top end

Darwin.

Gisteren aangekomen in Darwin. Vochtig tot 60 % en 36oC Wow dat is wennen.

Ik zit met 2 meisjes op een dorm. Heet. Vanaf 18.00u tot 6.00 gaat de aircondition aan. Koud als je binnen komt klammig heet als je naar buiten gaat.

Straks meer. Kijk op links nicolienspirit foto's. Nieuwe foto's zijn voornamelijk van kamperen in Swag lees log hierover. Wandelen in King's Canyon en Uluru 3 foto's en rijden op kameel. Dit was op de terugweg; gewoon leuk om te doen. Was ik bang voor; dus nu doe ik het gewoon. Wauw. Het is natuurlijk een zeer toeristisch gebeuren, maar het was weinig geld en weer een ervaring.

Willem wil jij ze opslaan? Ik wacht nog even met "deleten" Als jij ze hebt opgeslagen; kan ik die vast verwijderen.

Gisteravond naar Bindel-beach markt geweest. Dit staat bekend als een must ( moet je naar toe gaan) Het begint om 18.00 met op de achtergrond het strand en de ondergaande zon. Een heleboel eetkraampjes. Siereden, kleding en muziek. Allews klinkt veel magischer met zo'n achtergrond. Een groep rasta jongeren met herde rock en de didgeridoo. Hij 4 grote op een rij en het was woow. En van een darwinse folgsing achtig. Heerlijk. Toch was ik low-spirited gisteren. Gisteravond dan ook Willem gebeld; thanks mate! 

Het klimaat zet je wel een lagere versnelling. In decenber/januarie leven de mensen voornamelijk in hun air-conditioned huizen en werkplaatsen. In novenber beginnen namelijk de regens, dan moet het wel erg mooi zijn dan is het in Kakado een vogelparadijs. Ik heb weer een klein compact vogelboekje van vogels van de top-end gekocht.

Ik heb het vandaag rustig aan gedaan. Gelopen; je kan hiet 3 kanten oplopen en je gaat naar de zee. Genoten van de ondergaande zon op de werf. Er waren gigantische vissen: Maanvissen en Koninginvissen die op het voer afkwamen wat de mensen in het water gooiden.

De meisjes op mijn kamer werken 2 weken aan een stuk op een parelfarm.Ze werken 12u op de dag en houden schoon $800,- over en ze geven geen geld uit daar. Het is zwaar werk en in de zon de hele dag Ze moeten zich ook goed beschermen voor een bepaals wier waar ze uitslag van krijgen. Ze halen de oestermanden Omhoog spoelen ze af en maken ze dan van de buitenkant schoon; krabben met een speciaal mes. Het ligt tussen Darwin en Broome (westkust) en ze worden er gratis in en uit gevlogen door een watervliegtuig wat tevens op land kan landen.

Vanmorgen in mijn bikinie! tussen veelal jongeren gelegen op het terras van mijn hostel. Het heeft een zwembad een waterval tegen een gigantische stenen muur. Echt heel mooi.

's Avonds zit je er fijn voor een glaasje wijn met mijn boek. "Sporen in de woestijn" van, Robyn Davidson Gaat over een tocht van een vrouw met 3 kamelen door de woestijn van Alice Springs naar de Westkust en wat ze wil laten zien dat iedereen alles wat hij/zij wil kan doen. Want ze zit zichzelf klungelig enzo, dus als zij het kan dan kan iedereen het. Een aanrader.

Liefs aan allen Nicolien   

 


Posted: 11:05, 23/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

22 oktober Alice Springs

Hoi allemaal,

Momenteel zit ik mijn tijd te vullen met "schrijven" naar jullie. Ik ga zo meteen naar het vliegveld naar mijn volgende verblijfplaats Darwin.

Ik heb het hier geweldig naar mijn zin gehad. We hebben steed geluk met het weer. Met het lopen in de King's Canyon, een pittige walk van 4 u, was het regelmatig bewolkt. Als je moet lopen in 40oC in de brandende zon, dan voelde jeje gelijk hardstikke moe. Ik knapte gelijk op als de zon weg was. We hebben bij de Olga's weer een heel andere vorm gebergte nml ronder. Vandaag kan ik geen foto's overzetten; de computer is heel langzaam. Maar ik probeer het in Darwin.

Monique en ik hebben de laatste 2 dagen weer een kamer gedeeld en we hebben zojuist warm afscheid van elkaar genomen. Zij blijft hiet tot dinsdag . Ze is gisteren begonnen met werken hier in het Hostel nml schoonmaken. Ze verdient dan $10,- p u. van 9.00u tot 13.oo. Ze heeft geen working permit; wat een risico is. Maar dit is meteen handje contantje. Als je gepakt wordt zonder working permit dan wordt je linea recta het land uitgezet. Je kan tot 30 jaar een working permit krijgen. Monique is 33 jr. De laatste dagen zijn we weer wat dichter bij elkaar gekomen. Dit is haar reis; zoals ze zelf zegt: om het leven te vieren. Want zij ervaart dit als extra.

De 3-daagse reis naar Uluru was en ervaring om niet meer te vergeten. In de groep van 24 waren zoveel fijne mensen. Ik had een fijn clubje om me heen. Mijn memeory stick van de digitale camera was vol. 2 van de meiden groep hebben me beloofd om een cd van deze trip te sturen. Natuurlijk heb ik wat foto's erag gehaald zodat ik plek had voor foto's van de Uluru. Dit was wel heel speciaal en als ik weer aan denk dan voel ik me opnieuw emotioneel. Voor 3 jaar stond de ULuru voor: meer durven /  uit mijn veilige plek naer iets nieuws. En hier ben ik dan nu.

Ik ben een veel prettiger mens hier op reis. Overal waar ik kom heb ik meteen contacten en ik zie wel of je wat langer bij iemand blijft of niet. Dit is ook meteen duidelijk. Gisteren ben ik hier naar het Desert-Park geweest. Dit is 7 jaar terug gemaakt met landschappen 3 verschillnde van hier uit de omgeving. In het engels: Desert rivers habitat, woodland habitat en Sand country habitat.

Ik geniet al van het lopen hier doorheen; dan zie je ook nog blauwe, fluorisend lijkt wel, blauwe kleine vogeltjes met de engelse naam splended fairy wren. Dit even voor Michael. Ik heb een klein boekje gekocht met de meest voorkomende vogels hier. Ik heb iedere keer weer zoiets van wauw... wauw. Ik kwam een man van 60+ uit Perth tegen en ik vroeg of heo oke was om samen op te lopen. Hij kon me veel vertellen over de verschillende bomen en planten. Hij was een bushman type. Een lange wilde baard, stevig gebouwd en kleren wat maatjes te groot en pas later merkte ik dat hij rook. Maar het was top te lopen met hem. Samen wat gedronken. Ik wilde trakteren, maar dat was niet goed.

In het park heb ik gebeld met Dorothy, die ik in het vliegtuug naar Alice heb ontmoet, en ze kawm me hier ophalen. Ze woonde hiet vlakbij. Samen met haar nieuwe vriend gegeten en we hebben een tijd met z'n tween zitten praten. Wauw diepe maar niet zware gesprekken. Heel open over haar leven. Dit zijn momenten waar op en top van geniet. We hebben adressen uitgewisseld en ze zei: Je dochter zal ook wel naar Australie komen dus het is goed om contact te houden!

Mam haar dochter had een quilt voor haar gemaakt, zo mooi, ik heb er een foto van gemaakt.

Het was met de naaimachine gedaan.

Om 20.00u hebben ze me in de stad afgezet en ben ik naar een band gaan luisteren. Deze is bekend: de little river band met Glen Shorrock. Genieten.

Vele mensen waren verkleed, gewoon voor de lol. Gistavond was er om 18.00 openingsceremonie van de Mastergames. Hierbij worden wedstrijden voor de meest uiteenlopende sporten georganiseerd, van jong tot oud. Momenteel zijn er ongeveer 7000 tot 8000 mensen meer in de stad vanwege dit evenement. Alles is volgeboekt en ik had geluk voor die tijd te komen en ik meteen betaald voor het geheel van mijn verblijf.

Het eten kost nu $15,- ipv $5,- Zo ook met accomodatie. Australiers zijn gek op sport. Als ze het niet beoefenen dan genieten wel ze van het kijken naar sport. Willem ook cricket is een belangrijk onderdeel waar veel mensen ook vanuit Engeland voor komen om te kijken.

 

Gisteren, heb ik in hert Desert-Park wat vragen kunnen stellen aan een Parkwachter; half aboriginal. In de hele stad zie je groepen mensen bij elkaar zitten zo ook lang de rivier aan de overkant. Hij zei dat ze naar Alice Springs kwamen voor "zaken" en dat dit een onderdeel was van zaken doen. Dorthy vertelde me dat de mensen daar ook verblijven. Er zijn city-camps ( alleen de naam al) waar veel problemen zijn bijv. alcoholmisbruik, criminaliteit. Een aantal van de jongeren trekken naar de stad en hangen daar rond. Ik vind het schokkend te zien hoe wit en zwart met elkaar omgaat. Het merendeel lijkt weg te kijken van elkaar; alsof die ander niet bestaat. Er lijkt van beide kanten geen respect te zijn voor elkaar. Die groepen lopen door elkaar maar zijn totaal gescheiden. Een enkeling (gedeeltelijk aboriginal) werkt en heeft vrienden in de andere groep. Het feit ligt er dat jongere zijn die werken willen maar dit is niet gemakkelijk voor ze. Ze zien er zo anders uit. Volbloed aboriginal zien er ook in mijn ogen" lelijk" uit. Mensen zijn o zo voorzichtig over dit onderwerp en vele scamen zich over hoe de aboriginals behandeld worden. Velen noemen ze: Indigieus people=oorspronkele inwoners. 

Ik laat het hier, voor nu, bij

Liefs Nicolien     


Posted: 01:09, 22/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

20 oktober; weer terug in Alce Springs

Hoi Allemaal,

Weer terug.

Weer met Monique een kamer samen genomen. Ondanks alle ervaringen is het fijn om met z'n tweeen een kamer te delen ipv met vieren.

Monique, vertelde me de dag na dat komische gebeuren dat ze na het afsluiten van een chemokuur een hersenbloeding kreeg. Ze is een hele weg gegaan.

Toch moet ik bekennen dat ik wat afstand heb gehouden na het gebeuren en er gebeurde meer. Ik kwam 's middags net in de kamer binnen toen ze zei: dat ze een ceaser kreeg en ik zei wat is dat?

Ik dacht het wel dat het epileptisch insult was maar ik had even zoiets: watNu!

Ik ben heel rustig naast haar gaan zitten en ik hoefde geen actie te ondernemen. Soms is het goed om een washand tussen tanden te plaatsen om tongbeet te voorkomen. Het viel mee.

Hier kon ze natuurlijk niets aan doen. Maat het was gewoon allemaal een beetje veel. We hebben de afgelopen dagen dan ook weinig met elkaar opgetrokken.

We zijn met 24 mensen vertrokken met tour-gids Chris. Gelukkig was hij een wat rustiger type. Sommige tourleiders kunnen eigzins overdreven hyperactief/ australische slang kauwend/ hun verhalen doen. Ik wil dan na een kwertier hard weg lopen.

Dit was een verstaanbare, actieve, onderhoudende aussie.

We zijn eerste naar Kings Canyon vervolgens de Olga's en toen naar Uluru geaan Het is een totaal van 500 km dus je kunt je voorstellen dat het flink wat uren rijden is.

We hebben heel veel gewandeld. Ik zal later foto's sturen. Kijk Naar links en dan bij foto's.

De eerste nacht kwamen we in het donker op een afgelegen bush-terrein aan. Vervolgens moesten we hout vinden voor het kanpvuur. Ik had zoiets: Wat, in het donker; en slangen dan! De hele groep een richting op en ik heb ook wat hout meegenomen. Ik vond dat maar niets. Rondom het kampvuur hebben we onze swags uitgelegd. Een swag is een soort slaapzak van canvas; deze rits je dicht aan de zijkant; er zit een flap voor je hoofd, als het gaat regenen. Er zit een dun matrasje in. Ik was niet op mijn gemak; ik had net verhalen gelezen van slangen die graag de warmte opzoeken en bij je in een swag kruipen. Er was al heel wat gegild door de dames (leken stoer) vanwege vliegende kevers en sprinkhanen en een aantal spinnen. Het was een schitterde sterrenhemel en ik heb met sterrenkaart proberen sterren te identificeren. Ik zag schorpioen en de volgende dag orion. Het zuiderkruis is nu niet te zien. Wij hebben onze Poolster om ons op het noorden te orienteren zij het noorderkruis. Een flink aantal sterren zien wij helemaal niet. Dit was ook een onderdeel wat ik zo voor ogen had. Buiten slapen onder een schitterende hemel! De tweede dag in de swag was op een camping; wat ik heel prettig von want nu konden we tenminste douchen. Het kan allemaal een aantal dagen zonder douchen maar ik werd er helemaal blij van. Ik sliep aanzienlijk beter de tweede nacht maar het begon wel te regenen. Een aantal bleven liggen maar ik heb beschutting onder een afdak gezocht. Je trekt gewoon de hele zak op de plek die ik wilde. Het werd al een korte nacht omdat we 4.30u opstonden voor de zonsopgang bij de Uluru, Ayers Rock te bewonderen. We moeten natuurlijk zelf onze awag oprollen en eten klaar maken. De avond ervoor hadden we daar al doorgebracht met de ondergaande zon.Toen we daar aankwamen stonden de duurdere Touroperators al vooraan met tafels met tafellinnen, champanje en wijn. Wij gingen wat meer naar achteren; zittend met ons bordje op schoot; kijkend en genietend van het uitzicht. Het was alleen bewolkt dus de kleuren.wisseling was niet groots. Wij kregen daarentegen veel belagstelling en werden herhaaldelijk gefotografeerd!

Het zijn hier is wauw voor mij.

Toen we aan kwamen rijden met het eerste gezicht op de Uluru moest ik huilen. Gewoon lekker huilen. Maar, wat bleek het was niet de Uluru maar mount (berg) Conner!!

Nou ja, had ik dat vast gehed; hij leek uiteraard veel op de Uluru.

We waren met een fijn stel mensen, maar de tweede dag was ik moe. Veel nachten slecht slapen en was het me even teveel zo de hele dag in een groep. Daarna heb ik me weer ingesteld en gericht op het groepsgebeuren. Het was een highlight/ top.

Af en toe voel ik de kick/emotie. Ik ben hier. Wauw. De Luluru was soms gewoon een rock/rots. Op een ander moment voelde ik de magie/ door ander licht/ plantengroei. Het geheel was zeer spaciaal en was meer dan ik me kon voorstellen

We gaan nu met de groep eten.

Liefs allemaal.

Nicolien  

 


Posted: 10:03, 20/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Dinsdag 17 oktober

Het is dinsdagochtend ongeveer 9.15u
Vanmorgen een beter ontbijt gehad; potten boter; pindakaas, jam en
brood wit met bruine spikkeltjes staan klaar, zelfs krentenbrood. Al
met al waardeer je het weer meer als het niet gewoon is.
Willem, gisteren kon ik niet meer emailen.
Toen ik 9.15 ging kijken toen was de computerkamer gesloten
Het was gisteren een beetje druk allemaal. Bij aankomst gelijk een
tour geregeld naar Olga's King's Canyon and Ayers Rock. Het kost 155
EURO maar ik weet niet of de entree van Ayers Rock erbij in zit.

Kijk op www.mulgas.com.au voor meer info.

De city-trip was oke, maar ik ben wat gaan lopen gedurende het
gids-praatje bij de zendmast en het ontstaan van Alice Springs. Ik heb
er veel over gelezen en dat was genoeg. Het was daar prachtig. Rode
aarde, rode rotsen, wat lage bosjes en waarrempel mijn eerste kangeroe
gezien. Wauw. Verder heel wat papagaaien allerei kleuren. Er was
gelijk een leuk groepje mensen. Een jongen uit Ierland; een
australier, monique uit Canada. Met een drink van de ondergaande zon
genoten. en daarna voor $5,-(Euro 3,10) !! Helene, je kan inderdaad
goedkoop leven hier als je wat op een klein budget wilt leven dan kan
dat. De wijn, een fles kostte $15,- $1,= 0.62 euro. Maar de tour's
zijn duur. Toch is data een goede manier om dingen hier te zien.
De jonge mensen die ik ontmoet doen de ene na de andere tour.
Helene, fijn dat je jezelf goed aan het oerienteren bent. Wat zou je
willen studeren; heb je al wat ideeen?
Gisteren was ik blij dat ik met Monique een kamer kon delen. Ziet er
gewoon goed uit. Maar vannacht was ik daar niet zo blij meer mee. We
hadden met dat groepje gezamelijk gegeten. Monique wilde een tweede
fles wijn. Ik niet; om 9.15 ging ik naar bed. Heerlijk bed met mijn
eigen kussen een fris hoes om het dekbed. Bij binnekomst van Monique
was het vrij snel duidelijk dat ze teveel op had. Ze ging zitten op
bed en viel eraf en met haar benen omhoog lukte het haar niet meteen
om omhoog te komen. In de nacht is ze zo 3 x gevallen. Wat later
schrok ik wakker van en gedaante naast mijn bed die een soort Tai-sji
achtige gebaren aan het doen was. Ik kon het even niet meteen
plaatsen. Vervolgens wilde ze bij mij in bed kruipen. Even goed bij de
arm gepakt en haar naar bed gebracht, recht gelegd, dekens over haar
heen, klaar. Weer wat later ging ze naar de toilet; deed de deur
dicht; die heeft een code om te openen; dus vervolgens moedt ik weer
eruit om die open te doen. De tweede keer dat ze naar buiten ging heb
ik haar wat verder op de gang opgepikt en haar terug gebracht naar
bed.
Terwijl ik dit schrijf zit ik weer te lachen; het was vervelend maar
ook vooral een komische situatie.

Posted: 10:28, 17/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Maandag 16 oktober

Hier ben ik weer. Hier in Alice Springs is het een half uur vroeger.
Het is hier 16.35 en in Nederland 9.05.
Vanmorgen ban ik vroeg opgestaan 5.45u. Wat gegeten. Wit brood met
pindakaas( goeie van Kraft) Alleen moest ik het achterlaten; want je
mag geen eten meenemen in het vliegtuig. Dat wordt iedere keer apart
naar gevraagd. In deze neem ik geen risico voor A$ 3,- Maar toch
jammer; in deze dingen ben ik zuinig; tot nu toe 's morgens alleen wit
brood (toost) en water genomen. Notabene theezakjes waren op.
Ik ben blij nu in een frisser Hostel te zitten. Ik zit in Anniesplace
in Alice Springs.
In Sydney- Resort Hostel liepen naast de lkakkerlakken, bedbugs ook
nog ratten rond, eentje gezien! Dat was teveel van de beesten!
De shuttel-bus was perfect op tijd 6.20u. Inchecken op het domestic
vliegveld ging vlot en ik heb al die tijd zitten praten met een
Australische vrouw, die uit Rome kwam. Ik ben heel open en ik krijg
ook veel levensverhalen te horen. Ze heeft in Adelaid gewoont en
blijft nu in Alice Springs; eigen appartment, maar gaat werken bij
haar dochter die tandarts is.
Ze heeft me uitgenodigd om bij haar langs te komen, dat probeer ik
zeker te doen.
Zo meteen ga ik op een stadstoer. Het is maar $2,- met een drink
erbij. Je wordt hiet wel meteen overdonderd met toer dit en dat. Er
was een of ander festival dus ik moest allemaal snel beslissen. In de
bus ontmoette ik Monique. Ik had niets geregeld voor overnachting.
Geowon iemand aangesproken van Anniesplace dus. Er was plaats. Monique
wilde wel een kamer met me delen; dus we betalen ieder 25,- Dit is een
prima regeling; zij had een hostel zo vies dat ze er niet wilde
douchen. Ze komt uit Canada-Quebeck.
Verblijf in Sydney was precies goed wat tijd.
Helene het is ook een stad voor jou denk ik. Op gisteren na voel ik me
hier zo relaxed; ongekend. Ik loop veel; eet niet zoveel en voel me
fit.
Ik heb helemaal, op wat hoodpijn na, geen last gehad van de jetlag.
Velen klagen erover; niet kunnen slapen, moe, etc.
Willen het opladen van de apparaten kan ik een voor een; niet allebei.

Posted: 09:27, 17/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

Aankomst en verblijf in Alice Springs 16-09-2006

Het is momenteel 17-09-2006

Morgenvroeg ga ik op een georganiseerde tour naar King's CANYON, Olga's en Uluru oftewel de Ayer's rock; ik moet om 17.00u opstaan!

Zojuist naast de droge rivieroever naar het telegraafstation gelopen. Was een mooie wandeling maar het is 40oC. Ik had me 30+ zonnebrand crene ingesmeerd; dat is net zinkzalf. wat je probeert uit te smeren. Eenmaal daar heb ik een lift terug gekregen van een touroperator. Voorin in de bus; no worries mate. Gisteren was ik hier ook mar dan met een groep; alleen dit bekijken en van genieten is prettiger.

Ik heb Willen gevraagd de 2 vorige emailen hier op te zetten.

Ik werg gewaarschuwd niet de Tod's droge rivierbedding over te steken; hier zitten een groepjes verspreid aboriginals. In de stad wordt er hier en daar kunstwerken aangeboden en door anderen wordt er gebedeld. Het is een in en in triest beeld. Er zijn ook een aantal die een baan hebben in Alice, maar dat zijn er maar weinig.

Ik geneer me als ik een aboriginal tegen kom. Ik zeg gedag maar veelal reageren ze niet. Ik ben een van de toeristen; vervelende mensen voor hun in het algemeen. Het is dat hele gevoel van underdog zijn wat over hun ligt. Er zijn er velen. Iedereen waarschuwt je voor ze.

De australiers hebben er geen goed woord voor over.Ik neem mijn sterrenkaaet ( australie) morgen mee. Ik neem aan dat ik 3 dagen niet kan Megen. See you mates.

 


Posted: 08:22, 17/10/2006
Comments (0) | Add Comment | Link

5de dag met strubbels

Vanmorgen wilde ik on line mijn vlucht naar Alice Springs boeken, Maar ik kreeg het antwoord dat er geen vlucht voor mij gereserveerd stond en dat ik contact moest opnemen met diegene die geboekt had. Het is zondag vandaag dus er is hier niets open.
Vervolgens bleek batterij van mijn telefoon bijna leeg te zijn. Ik werd een beetje paniekerig . Dit is leerproces. Problemen komen op mijn weg om de neiging tot paniek af te leren 

Ik ben naar een Hostel gegaan, andere dan waar ik zit en vroeg daar of
er Nederlanders waren. Ik ging ervan uit dat zij een andere
stekkeradapter zouden hebben en te kijken of het dan wel werkte. Ik
vertelde het probleem; hij pakte gelijk een stekkeradapter van hemzelf
en het werkte. Hij keek naar de stekkeradapter en het bleek dat ik
deze moest draaien. Hij dacht dat er iets mis was met de connectie,
maar naderhand deed hij het uitstekend. Ik kreeg ook een ander nummer van Qantas wat 24 u te bereiken is.1 probleem opgelost.
Hij heeft op mijn verzoek nog opnieuw geprobeerd on line in te checken,
maar dit lukte bij hem ook niet.
Hij gaf een ander contact nummer.
In het Hostel was Tim de reptionist, Tim, er. Ik vertelde dat het
vanmorgen wat paniek was bij mij. Hij reist al 15 jaar zei hij, dus
hij zou bellen voor me.
Alles bleek in orde. Hij heeft ook gechecked of de shuttle-bus voor
morgen geregeld was. Ook oke.
No worries, mate.
Tim is mijn kappersafspraak, ik" knip" hem, voor vanavond en hij was blij mij te kunnen helpen.
Zonodig hulp vragen, is een thema van mijn reis.
 
Vanmorgen zijn er twee meisjes vertrokken. Een Braziliaans meisje vertelde me dat haar ouders haar makkelijk op reis lieten gaan. Ze zei: ' Ze wisten dat ik dit moest doen". Deze reis voelt voor mij ook zo. Dit is om veel van te leren en het voelt helemaal goed.
De aboriginals gaan om de zoveel tijd alleen op stap: ze blijven dan maanden weg; gewoon hun "eigen ding doen" Dit is mijn walk-about.
Momenteel regent het.
Ik ga nog de monorail bekijken vandaag; "hangende rails" en verder relaxen en nog haren knippen natuurlijk.
Nicolien

Posted: 05:36, 15/10/2006
Comments (1) | Add Comment | Link

<- Last Page | Next Page ->

Hosting door HQ ICT Systeembeheer