21/5/2008 - Geen enkele valse noot |
www.bloggers.nl/nicomudde
Als kind kon ik me al niet laten fascineren door een draaiorgel.
Gelukkig is het oeverloos optimistisch gejengel steeds minder in het Nederlandse straatbeeld te vinden.
Ongetwijfeld zullen er ergens actiegroepen bestaan die strijden
voor het instandhouden van dit stukje materieel en immaterieel cultureel erfgoed.
Helaas hier zit geen sympathisiant te typen.
Als ik winkel, dan wil ik rust.
Enqueteurs, Greenpeace-fanatici (ja, ben al donateur), Studenten die geld verdienen
voor, maar vooral door, Derde Wereldlanden en gratis Volkskrantaanbieders vind ik meer
dan genoeg in een winkelstraat.
Muziek hoort daar niet bij.
Bovendien hebben de meeste winkels tegenwoordig al riante geluidsboxen
en zijn ze voorzien van grote schermen met TMF clips, die overigens
vrijwel nooit gelijk lopen met de muziek.
Als het enigszins te hip klinkt, koop ik er geen kleren.
Terug nu naar het gejengel op straat.
Aandoenlijk hoor al die muzikanten, die hun geld verdienen met muziek.
Ik wil niet neerbuigend overkomen, maar bij de meesten is het
direct duidelijk dat de Albert Hall te hoog gegrepen is.
Nee, die klote inca's (zoals één van de gasten bij Dit was het nieuws ze ooit noemde)
hebben mij nog niet vaak kunnen bekoren.
Het niveau van lik m'n vestje ligt meestal bij een zuiver laten klinken van Vader Jakob.
Tot gister waren al deze ongezouten meningen mij toegedaan.
Nietsvermoedend liep ik aan de Jaarbeurs kant Hoog Catharijne uit.
In dit geval was het letterlijk hoog, want ik moest echt met de roltrap naar beneden
om dit noeste monumentale winkelcentrum te verlaten.
Onderaan de trap zat er weer één.
Ik wendde mijn ogen al af. Niet dat ik niet wilde kijken, maar oren kun je niet afwenden.
En als je dan toch iets wil afwenden, dan maar mijn ogen.
Al snel trokken mijn oren mijn ogen weer terug naar de jongen.
Met zijn accordeon vulde hij de lucht met de mooiste muziek die ik ooit op straat heb gehoord.
Die jongen zat daar zo fantastisch te spelen.
Het was zo mooi!
Geen niveau á la Au claire de la lune op een blokfluit op een Franse camping.
Betoverend klonk het.
Ik was zo verbouwereerd dat ik niet eens geld heb gegooid in zijn kapotte rieten stokbroodmandje, dat als geldbakje dienst deed.
Wat fantastisch dat één jongen met een instrument en passie even de zon terug kan brengen in je leven. Dankjewel.
Terug naar de werkelijkheid besef ik me nu dat ik voortaan alle muzikanten op straat zal vergelijken met deze getalenteerde Holland's got talent-winner to be.
Dus die inca's zullen nu nog meer van goede huizen moeten komen..
|
| • Post A Comment! |
22/5/2008 - panfluitmaya's |
| Posted by jess |
he united,
arme arme panfluit maya's!
blij dat je ventjes zomaar domweg gelukkig was.
dikke kus
jess
en ja; glimlach zit op knarretje |
| Permanent Link |
22/5/2008 - panfluitmaya's |
| Posted by jess |
he united,
arme arme panfluit maya's!
blij dat je eventjes zomaar domweg gelukkig was.
dikke kus
jess
en ja; glimlach zit op knarretje |
| Permanent Link |
|
About Me
Welkom!
ik ben nico mudde en hier vind je allerlei kronkels en schrijfsels.
inmiddels ben ik afgestudeerd in een master Cultureel Erfgoed en
een bachelor Geschiedenis. en aangezien er nu hopelijk meer vrije
tijd is gekomen, ga ik voor de geïnteresseerden weer een hoop zin
en onzin plaatsen op deze weblog!
veel leesplezier en mocht je wat op te merken hebben, laat het me
vooral weten!
Friends
• ikbenhetismij
|
