21/8/2008 - een grote kleine man |
www.bloggers.nl/nicomudde
Met een angstige blik liep hij de winkel binnen. Al snel gingen zijn oogleden bijna helemaal naar beneden. De ogen erachter ontweken elk contact. De rest van de klanten keek wat bevreemd. Maar ik voelde achter de toonbank een groot verdriet opkomen. Al was het niets bij wat hij moest voelen. Uit de la pakte ik de lijst met de foto, die niet anders dan van zijn vrouw kon zijn.
Zoiets kleins, iets simpels als even een foto bewerken. Voor deze man is het even heel bijzonder dat het gedaan werd. Het vocht welde nu echt in zijn ogen op, terwijl hij keek naar de foto in de lijst. Misschien kuste hij teder haar wang in gedachten.
Het kon niet anders, dacht ik, terwij ik woede voelde. Dit moest wel zijn vrouw zijn. Zijn handen trilden toen hij de foto aanpakte en opborg in een meegenomen plastic tas. Hij was op alles voorbereid en vastbesloten haar ook in fotovorm te beschermen tegen al het kwaad.
De foto was slechts een herinnering aan iets wat eens was. Een stralende lach, een fluisterende stem die hem ooit had toegefluisterd: "ik blijf altijd bij je" en trots "ja" had gezegd, op die ene dag van hen samen.
En na al die jaren hield hij nog zo ontzagwekkend veel van haar. Hij glimlachte wanneer hij haar zag spelen met de kleinkinderen. Stiekem bekeek hij haar als ze naast hem in bed stapte.
Het enige wat er nu nog was, waren de herinneringen aan haar en een foto voor bij de kist.
Toen hij moest pinnen en ik hem het bedrag vertelde luisterde hij niet. Waarom ook? Geen prijs stond er op zijn vrouw. Haar hele leven lang had hij haar niets geweigerd en dat zou hij nu ook niet doen. Zijn handen trilden nog steeds toen hij de pas door de gleuf haalde. Ik moest slikken toen ik de man gebroken, alleen, kapot naar buiten zag lopen. |
| • Post A Comment! |
|
About Me
Welkom!
ik ben nico mudde en hier vind je allerlei kronkels en schrijfsels.
inmiddels ben ik afgestudeerd in een master Cultureel Erfgoed en
een bachelor Geschiedenis. en aangezien er nu hopelijk meer vrije
tijd is gekomen, ga ik voor de geïnteresseerden weer een hoop zin
en onzin plaatsen op deze weblog!
veel leesplezier en mocht je wat op te merken hebben, laat het me
vooral weten!
Friends
• ikbenhetismij
|
