Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Niek's Nu.nl

Tres Importante message!

19:03, 1/9/2010 .. 0 comments .. Link

Hoi hoi allemaal,

In principal ce'st mon letste message from deze website; An vervolg you can follow mon blog auf:

www.niekvandenadel.nl

Je suis very trots! Ich hoffe snel von ir let you know!

So, quickkly to mon new website! Voor meer pictures et stories!

Dikke kiss,

Niek



Life is like a box of chocolates

19:57, 26/8/2010 .. 24 comments .. Link

Dag Allemaal,

13;00 Ff duidelijk; voordat ik begin, ik heb helemaal geen zin om dit blog te typen, ik heb eigenlijk helemaal geen zin om iets van me te laten horen. Geen zin in motiverende teksten, geen zin in inspirerende zinnen, nee zo voel ik me gewoon even niet. Afgelopen week besloten om een pas op de plaats te maken, of liever gezegd; helemaal terug naar het begin. Bij een toch, iets te snel begin hier in het centrum zijn we (ik) helaas vergeten dat mijn rug nog erg kapot was, buiten het duidelijk aangetaste ruggenmergel. Dus het rekken en strekken en het oefenen van de afgelopen week kan heel goed geleid hebben tot deze verrekte rugpijn, nekpijn en krampen. Niet leuk zo'n weekje; liggen met pijn, ben toch wel (weer eens) hard op mijn bek gegaan. Niet leuk dit blog typen met pijn in mijn armen, stomme pijn, maakt alles niet leuk, ik stop ook maar met typen.

16:00 Okay wel op mijn bek gegaan, maar nu weer aan het opstaan. Goede nieuws is dat ik gelukkig wel aan de betere hand ben. Buiten een zeer aangetast ego, ben ik hard aan het rusten en aan het wachten tot het weer beter gaat. Ik ben nu 2 ochtenden wakker geworden zonder pijn en dat geeft de burger moed! Het is lastig te accepteren dat ik mijn eigen wedstrijd even verloren heb, of dat die revalidatie wellicht helemaal geen wedstrijd is.... Het is lastig te accepteren dat ik wellicht meer tijd dan anderen nodig heb, dat rust nu goed voor me is en dat de toegevoegde extra pijnstilling echt nodig is. Ik vindt het moelijk om even mijn stappen vooruit niet meer te kunnen zien. Ze zullen er ongetwijfeld zijn, maar ze zijn even verscholen achter een laag woede. Ik realiseer dat ik mijn revalidatie in heb gesteld op deze stappen vooruit, binnen 2 weken uit het ziekenhuis en knallen maar! Helaas dat gaat dus even anders, maar wat zijn dan de pijlers waar ik mijn energie uit ga halen? Grrrrrrr......

20:57 Dus daar zit ik weer, even zonder pijn :). De eens onverschrokken heer Niek van den Adel, trots stammend uit de van den Adeltjes bloedlijn, licht hulpeloos op bed. De tijden van een strak lijf met mooie six-pack, grootste womanizer ooit en een vette bankrekening lijken nu echt voorbij. Het wil niet, veel pijn weer en misselijk, een droevige blik op mijn gezicht achterlatend...Jeroen kwam voorbij met grootse zeer leuke plannen en mijn grootste droevenis om dit alles verdwijnt een beetje. Ik val in slaap en wordt lekker wakker met bijna een glimlach op mijn gezicht. Ik kijk achter me en zie 500 kaartjes hangen, ik begin te voorzichtig te lachen. Ik deel mijn enorme chocolade doos uit aan mijn favoriete zuster, ik krijg een prachtige glimlach terug, ik lach gemeend eindelijk weer terug.  Ik zit nu een serie little people te kijken en verras mezelf over de overeenkomsten, ik betrap me op stiekeme tranen van geluk. De moeder van forrest Gump had gelijk; "Life is like a box of chocolates, you never know what you gonna get" Ik accepteer weer even dat de stappen terug van afgelopen weer erbij horen en dank iedereen op aard dat het me weer even lukt de mooie dingen te durven zien. De kaartjes achter me, herrinneren me eraan dat ik de strijd niet helemaal alleen aanhoef, voor mij ongelooflijk belangrijk. Blijf alsjeblieft veel aan me denken, sturen die energie, verzenden die sms'jes en reageren op dat blog. Ik kan niet uit drukken hoe belangrijk dat voor me is....(okay nu ben ik weer aan het janken, ik hou op...:))

Nu lig ik misselijk op bed.... ditmaal omdat ik mij tegeoed heb gedaan aan minimaal de helft van de chocolade doos :) Goed gevoel ik ga maar snel slapen en dromen over de mooie dingen die met nog gaan gebeuren.

Dikke knuffel. Niek



ff zeiken

10:40, 20/8/2010 .. 12 comments .. Link

Dag allemaal,

Oeps, weer even geen weblog bijgehouden, de telefoon rinkelt, vele boze smsjes en emailtjes later dan toch hier weer mijn verhaal. Zelfs mijn assistenten worden met regelmaat, zelfs door nog onbekenden gebeld of ik nog wel leef...Gevleid, voel ik mij dat ik toch de aandacht van velen vast kan houden!

Gisteren was het een zonnige dag hier in Utrecht, ik kijk naar buiten en zie de zonnestralen komen, denkend aan korte rokjes en koude gele rakkers op het terras realiseer ik mij dat al mijn huisgenoten lekker aan het roeien zijn of op familiebezoek. Ik zou nu normaliter, in de zon de eerste groep passanten bij Ottenhome bedienen, kijkend over de wijde blik, colatje paraat genieten van die mooie zomerdag.. Ik weet niet waarom maar het gemis van alles hakt er ineens keihard in....

Vervolgens kijk ik naar binnen en voel me duf, misselijk en pijnlijk. Lui omdat ik niet naar therapie ben geweest en schuldig omdat ik al mijn bezoek heb afgezegd. Shit, Roos werd vandaag 1 en daar kon ik niet bij zijn, chips! ik kijk alweer veel te lang tv zonder iets te doen, vind je het gek dat alles pijn doet? De nogal heftig aanwezige zuster zit zwaar hard in mijn irritatie zone, boos worden durf ik niet, straks moet ik nog meer zelf doen. Ik lig tegenover een nieuwe patient, die geluiden rechtstreeks uit een horror movie kan maken tijdens zijn slaap. Mijn lontje wordt korter en korter maar ik geef mezelf geen rust. De enige goede kant is dat ik vannochtend letterlijk eindelijk heel veel 'shit' heb gehad, zodat mijn buik niet meer zo hard is en de misslijkheid weer afneemt.. Wat een dag...In de avond komen toch maar paps en mams langs, daarna val ik in slaap om snel weer wakker te worden van mijn luidruchtige snurkende/roggelende/slijmerige overbuurman...bah! het wil ff niet.

Ik wil het eigenlijk helemaal niet hebben over die irritante dingen. Maar met het ff niet willen vind ik het zo moeilijk mijn optimisme en kracht vast te houden. Opstaan, pijn, stijf en moe, het is elke dag hetzelfde klote verhaal, ik moet er doorheen weet ik, dan heb ik een leukere dag, soms lukt dat even niet, zoals deze dag. Daarna ga ik dan voor het eerst spijt hebben, wie heb ik allemaal pijn gedaan, wat zal ik toch allemaal missen, 6mnd met een rare overbuurman is wel heel erg lang en etc etc....HO STOP!          Dit wil ik helemaal niet. Ik realiseer me dat ik precies de patiënt aan het uithangen ben die ik helemaal niet wil zijn...Kom op ouwe schouders eronder, wakker worden en je best doen, revalideren is helaas anders dan vakantie houden...Ik neem me voor dit op zaterdag te veranderen. Vandaag lukt het redelijk. Misselijk en veel pijn maar toch eruit. Hupsakee die pillen naar binnen alsof het smarties zijn, sjansen met de zuster zingend mijn oksels wassen. Drie maal hoe la la, in die rolstoel, boterhammen met pindakaas naar binnen en de grote jongen uithangen!. Naar buiten et de matties en slechte grappen vertellen, over de overbuurman! Ik voel me het levende bewijs dat ik mijn eigen dag kan creëren, mijn eigen geluk kan maken, het is alleen zo verrekte zwaar. Vanavond val ik toch voldaan in slaap wetende dat morgen ochten weer een zware wedstijd wordt...kom maar op!

Lieve mensen, deze jongen gaat zijn ogen sluiten, nu kan ik namelijk echt niet meer..

dikke knuffel Niek

Lieve mensen, even een berichtje voor mijn zusje posten. Zij is bezig alles te regelen voor mij voor uitkering, wonen en andere regelzaken. Als jullie dingen weten die haar hierbij kunnen helpen, of mensen kennen laat het haar dan weten. Dan denk ik aan een aardige meneer bij een woningbouw vereniging in Gooi en Vechtstreek die me aan een mooi huisje kan helpen, arbeidsdeskundigen, ambtenaren bij het Wmo loket (gemeente) of andere stichtingen en organisaties. Graag dit blog en mijn hoofd vrij houden van al deze regeldingen, maar mooie suggesties en tips mailen naar mijn zusje op: yunavdadel@gmail.com.



mezelf leren kennen....auw!

20:09, 16/8/2010 .. 13 comments .. Link

Hey allemaal,

Gister was wederom een leerdag. Ik zat wederom met paps in de ambulance en waarom weten we niet, maar goede gesprekken komen op in die veredelde bus. Service in de zorg, leermomenten van het afgelopen jaar en uiteraard meiskes....Zo leer je namelijk dingen over jezelf die echt mega gaaf zijn. Zo kwam ik er achter dat ik 9 pillen tegelijk kan slikken. Ik heb zelfs een positieve indruk gemaakt op de gipsmeesters in het AMC, nog maar niet te spreken over de zusters. Ik ben al heel lang de beste kapitein tijdens de hemelvaart zeildagen en ik kan prima zonder excel lijstjes mijn leven in delen. Ik ben een goede zoener, denk vaak in mogelijkheden en ben verzot op appelsap.

Echter als ik echt heeeel eerlijk tegen mezelf durf te zijn kom ik soms achter dingen van mezelf die helemaal niet zo gaaf zijn. Gister maar ook vandaag was zo'n dag, met dank Thom. Eigenlijk gisteravond begon het al; even terug denkend aan de afgelopen tijd, eigenlijk afgelopen jaar. Nadat ik mijn leven het eerste helft van dit jaar zon 180 graden had omgegooid, zat de positieve lijn er lekker in. Lekker buiten werken, met mensen, dicht bij huis, zeilboten, mooie horeca, wat wil ik nog meer!  Wonen in Bussum, weer aan het leren, mooie mensen om mij heen, veel goede gesprekken. En toch...nog steeds....gaf ik zo verdomd weinig om zo veel....Het is voor mij een verrekt moeilijke zin om uit te spreken, maar ik gaf nogsteeds zo ontzettend weinig om een hoop, lekker vlak, geen pijn geen fijn, afstompen die pieken, alsof ik de beste anti depressivia ter wereld lijfelijk ontwikkelde... En maar blijven zoeken om iets te voelen, iets van waarde, maar het meeste gleed voorbij als een film. Soms lukte het, soms was ik heel dichtbij, soms was het daar als ik bij het haardvuur zat met een mooie dame, als ik een partij bij ottenhome succesvol af had gesloten, mooi vakanties met vrienden maar dit bleven maar de piek momenten. Niet zo getreurd, het ging stukken beter als het jaar ervoor maar nogsteeds had ik het 'het' niet gevonden, zelfs mijn verjaardag voelde niet zo heftig zo leuk als ik zou willen..Ik lag niet zo veel meer op de bank als ik Amsterdam deed maar nogsteeds klopte er iets niet. Vragen zoals: waar ben ik nu echt voor van betekenis? echt van betekenis? En wie sprak het uit? Ik niet.... Zit er dan gewoon niet meer in? Moet ik dan maar gewoon gelukkig worden in het zoekend zijn, of moet ik gewoon stoppen met zoeken? Ik heb zojuist geleerd dat er een verschil is tussen zelfvertrouwen en eigenwaarde. Kies maar welke nog steeds laag was bij mij...Dit komt uiteraard nu allemaal naar boven. Zelfs nu in mijn revalidatie denk ik te weinig aan mezelf en ben ik nog veel te veel de dokter aan het uithangen, en behandel jullie als de patiënt...

Waarom vertel ik jullie nu dit specifieke verhaal? Het brengt me bij het begin van dit verhaal; Het nergens/weinig meer om geven brengt me ook  uiteindelijk tot het lakkeloos terugrijden van mijn werk de bewuste avond, zonder enig vorm van protectie behalve mijn helm...

Het heeft zo moeten zijn, hierover geen spijt.. Alles gebeurd om een reden, ik denk dat ik deze dwarlaesie nodig heb om een hoop te beseffen, geen dag gaat meer zonder die gedachte voobij. Ik wacht nooit en te never meer met het kussen van een meisje waar ik gek op ben, als ik weer kan, zal ik vol trots kijken hoe boodschap 2 eruit ziet, en ik zal nooit meer de theezakjes in de gootsteen laten liggen...

Ja, dat brengt die mooie laesie me nog meer, ik mag er zijn. Zelfs zonder benen en middenrif ben ik toch een mooie jongen, met een verstandig brein ( nouja nog ff oefenen) een een te mooie sociale omgeving.

Even auw maar toch ook fijn.

Dikke zoen Niek



liefde is...

18:52, 15/8/2010 .. 12 comments .. Link

Hoi lieftallig publiek,

Wat een mooie dag, nu net 2 uur de oogjes dicht gedaan en nu weer vol energie ( met toast, alweer...) in bed. Ik kan maar 1 ding bedenken waar ik over wil schrijven vandaag....:

Liefde is...de kussen van mijn zussen, liefde is te vinden in knuffelberen, liefde is bijna 1 jr aan het worden, liefde is dikke smakkerds van een ex, liefde is...een speciale kerkmis voor mi opdragen, liefde is.,.30 NLP'ers krachtig denkend aan mij, liefde is, de beste vriend en p.a. ter wereld, liefde is er altijd thuis in Bussum, liefde is nooit een meisje durven zoenen, liefde is toastjes van de verpleging, liefde is de mooiste tranen met mijn coach, liefde is de beste knuffelleermeester ter wereld te hebben, liefde is zo ontzettend niet gebonden aan afstand, liefde is elke keer weer emotioneel zuid-afrikaan, liefde is zeer zeker Amerikaans, liefde is de mooiste teammanager ooit te hebben, liefde is wandelen door het wilhelmina park, liefde is te vinden in een hele mooie ondersteunende zuster, liefde is een zachte hand tijdens pijnlijke nachten, liefde is iemand die altijd om mijn grappen lacht, liefde is eindelijke terugkomen van vakantie zodat ik jullie weer kan zien, liefde is onvoorwaardelijk steun van mijn vrienden, liefde is eigen gemixte musli met pruimen, liefde is mijn witte onderbroeken wassen, liefde is borrel op zondag met het beste gezelschap, liefde is elke dag een cadeautjes, liefde is healen op prachtige wijze, liefde is als vrienden zonder schaamte kijken of ik verschoond moet worden, liefde is hele mooie kaartje krijgen van collega's, liefde is mijn rug in smeren met helende olie, liefde is al mijn zaken beheren en uitzoeken, liefde is onverwachts veel vanuit elke hoek, liefde is ongekend aanhoudend van velen, liefde is verwend genieten van dure champagne, liefde is er vanuit elke hoek, liefde is BBQ en rookworst, liefde is realiseren dat geluk niet in mijn onderlijf zit, liefde is in de avond de liefste smsjes krijgen, liefde is van familie een rondleiding krijgen, liefde is een schreeuwende maar liefste tante, liefde is hulp bij 180 gr draaien, liefde is zeilen in friesland, liefde is plassen met de deur open, liefde is gedouched worden in de morgen, liefde is gehandicapt zijn en gelukkig nog steeds in te kunnen zien wat liefde is...

Dikke zoen,

Niek

 



genieten is een keuze

20:01, 14/8/2010 .. 4 comments .. Link

Dag vrolijke luisteraars,

Het is een klamme zaterdag avond, de klok slaat net 9 uur, ik lig te twijfelen om de nacht vaarwel te zeggen en mijn welverdiende nachtrust te misbruiken. Maar dan!...een nog niet nader geidentificeerde zuster  komt binnen met de vraag of ik nog iets lekkers wil. Nadat ik me net al vol had gestopt met toastjes brie/roomkaas, was mijn enigszins getemperde antwoord dan ook nee. Maar, bij aandringen van meer toastjes met pate, file en eiersalade brak mijn hart en gaf ik mij over aan deze lekkernij.

Hier lig ik dan, te bedenken wat een fantastische dag ik ook heb. Snel laptop aan en schrijven; Ik lig van ons belastinggeld, voor het eerst aan een koude cassis aangevuld met toast, en krijg ik zo een heerlijke oxycotin! Ik heb net wijn gedronken met 2 toch zeer bereisde doch mooie dames, op mijn zonnig balkon grenzend aan mijn kamer. Vriendelijk werd hier, tot rode oortjes aan toe, aangeboden, mij met een zeer intiem, danwel niet nader te noemen mankement te verhelpen. Nieko (mijn p.a) , ik hoop dat je hier heeeel gauw een afspraak over in kan plannen.

Ik denk terug aan deze middag, onder het genot van een oxynorm wandelend. rollend voor het eerst door het zonnige welhelmina park, Lars mij behoedend voor allerlij enge en tevens steile afgronden/stoeprandjes. Standje kernsplisting op de rolstoel uitgeprobeerd en menig renner achter mij gelaten, en tenslotte tevreden stiekem voor het eerst naar de billen van Elles gekeken, lang leve mijn nieuwe ooghoogte!  Om 12 uur pas wakker worden, liefelijk de zuster een zielig bijna treurige hondenblik gegeven, waardoor ik na 2 weken voor het eerst eindelijk mocht douchen. Gelijjk de lekkerste shampoo in mijn haren gedaan, ondertussen complimenten ontvangend van mijn zuster! Schoon en fris weer terug naar mijn kamer, fluitend en met handgeklap werd ik opnieuw onthaald op de afdeling,de zon scheen, ontbijd stond klaar, en daarna gewoon nog even gaan slapen! Even mediteren, en sterk voornemend dat ik vandaag ga genieten van alle kleine mooie dingen. Wakker worden, mooiste kleren aan..(mooiste joggingbroek) snel de porsche in en op naar bovenstaand park. Toen was geluk nog heel gewoon...

Familie komt langs, in een rustig stiltecentrum volgt voor het eerst een healing sessie. Onbekend terrein, een beetje spannend, over me heen laten komen...Eigenlijk wel echt genieten, en goede energie kan ik altijd gebruiken, dus we spreken af dit vaker te doen. Beetje moe maar wel weer de rolstoel in en snel voor het eerst terrasje pakken! Als laatste, kom ik net terug op mijn kamer hangen daar weer allemaal kaartjes van jullie (dank Yuna). Een traantje pink ik weg, net voordat ik de eerste hap neem van mijn toastje pate.... Het is nu fijn om mij te zijn..

Dikke knuffel

Niek



Meer valide

16:52, 13/8/2010 .. 5 comments .. Link

Lieve lezers en lezeressen,

Het verhaal begint in de middag, compleet in angst lig ik rechtop als een hopeloos hoopje mens met mijn rug tegen de kniën van mijn therapeut, vandaag mijn eerste oefening op 'de mat* ' gehad. Ik probeer niks te laten blijken maar ik heb het warm, benauwd en voel me erg ongemakkelijk, ik kan alleen maar op mijn ademhaling letten. Diep in en diep uit. Iedereen kijkt naar me...of misschien toch niet, ik wordt duizelig en ook de therapeuten vragen zich af of het wel zo goed met me gaat. Iedereen om me heen kan alles al, zie ik, wat oneerlijk! Doorzetten Niek, zegt een stemmetje in mijn hoofd, kom op sukkel, je zit alleen maar rechtop dit kan je toch wel! Nee, toch niet kennelijk, toch maar weer liggen, na een welverdiende 15 seconden rechtop, lig ik weer uitgestrekt op mijn kussen..Daar lig ik dan,starend naar het plafon, ik zie niet goed wat er om me heen gebeurd want mijn 15 jr oude bril is nog steeds half afgeplakt omdat mijn hersenhelfden weigeren visueel samen te werken. Mijn benen liggen er verslagen en ongeordend bij, ook de laatse poging om mijn grote teen te bewegen faalde en mijn linker voet siert nogsteeds in het dik oranje gips, welke een flinke wond verschuild. Mijn linkerschouder geeft scheuten pijn door de beweging, kenmerkend aan mijn sleutelbeen operatie en mijn nek verkramt bij het zoeken naar steun. Mijn broek houd het niet schoon, veschrikkelijk die incontinentie. Ik denk terug aan de afgelopen 4 dagen vol met alleen maar pijn, pijn, pijn...Ik voel me nu zo godvergeten invalide!

Nou, een lekker begin van mijn blog... Zonder diepe dalen geen grote hoogtes zeggen ze dan. Toch lig ik hier in mijn weer schone broek met een grote glimlach op mijn mond mijn verhaal te beschrijven, ik heb namelijk 15 seconden gezeten!!!! Jahoe, zonder rompbalans op mien uppie, op de mat gezeten. Gebroeders wright gingen vliegen, Niek ging zitten, zo'n idee. Dit is het begin van mijn lichamelijke revalidatie. Nog een paar dagen en ik mag in de gewone rolstoel, nog 1,5 week en ik kan lang genoeg zitten om een meisje mee uit te vragen! Bij de fysio de schouders los gemaakt en tot jalozie van velen, een overheerlijk paraffine behandeling gekregen, dus Niek zit weer bewegelijk in bed. Ik ben blij dat mijn lichaam in staat is om na deze laatste rot dagen zo snel weer te kunnen genieten van de dingen die het kan,het glas zit lekker half vol. Van de dokter te horen gekregen dat er een goede kans is dat de jongeheer het weer redelijk gaat doen. In deze euforie heb ik daarna stiekem geflirt met de zuster en met een simpel getekend hartje een dikke smakkerd op mijn bolleke gekregen... Haha, wiens weekend begint nu beter?  

Een dikke knuffel,

Niek

*Let wel 'de mat' zoals boven beschreven is een begrip, een leidraad, een verhaal binnen ons revalidatie centrum. Het staat voor je eerste echt stapjes richting de goede kant, je kennismaking met al je mogelijjkheden maar vooral met ook de dingen die je nog niet kan. 



pijn

18:02, 11/8/2010 .. 7 comments .. Link

Goedenavond allemaal,

Mijn oprechte excuses voor mijn afwezigheid de afgelopen dagen, hieronder een verhaal dat mijn absense zal verklaren. En bedankt alle mensen die mij vrolijk mede deelden dat mijn afwezigheid hier niet op prijs werd gesteld mede omdat anders de dag niet goed begint....:)

Pijn is fijn, bloed moet? (lekker verhaal paps) Pijn is een emotie die je kan uitschakelen? (lekker verhaal Jelt), Wat heb ik jullie vervloekt de afgelopen dagen om deze uitspraken. Mijn ruggenmerg besloot de dappere beslissing te nemen in mijn 1ste thorocale rugwervel een neuropijn van een jewelste te beginnen. En ja, wepsen doen pijn, en ja ook te lang in de zon liggen is niet leuk, en ja ook te hard in elkaars edele delen knijpen is geen lolletje, maar potverdorie ( en dat zeg ik nog lief)  wat een pijn doet dit al 2 dagen lang. Nadat ook mijn hele rug begon te verkrampen, toch maar op het knopje gedrukt waarop de nachtzuster mij keurig kon vertellen dat ze toch echt geen medicatie mocht geven.. Hierop een dapper verhaal volgend dat dit niet de procedure was...Tot 10 tellen deed te pijn, dus op zijn Nieks een beste verhaal verteld dat mama niet goed zou keuren en 10 minuutjes later onder het genot van een take away oxycontin sliep ik weer, voor een uurtje...en toen alles weer opnieuw en weer een uurtje...Mijn mannelijkheid is weer getest, nu en voor altijd; IK BEN ER KLAAR MEE!. Pijn is niet fijn, bloed hoeft van mij ook niet. En nee, die emotie schakel je echt niet zo makkeljk uit... 1tje houden we erin: Wie mooi wil zijn moet pijn lijden, das dan wel weer erg toepasbaar...

Verder gemerkt dat op woensdag om 18.35 precies de mooiste dames van Utrecht  langs het voorraam van het restaurant lopen. (Het is een duister verborgen geheim waar ze gezamelijk heen gaan?). Dat ik de fysiotherapeuten  kan pesten omdat ik meer vaktermen dan hun weet in mijn rug. Mijn trotse hoofdverpleger echt eenprachtige coup soleil heefd, en ik stiekem onder mijn laken steeds heel hard om hem moet lachten, maar hij wel heel lief is. Ik elke dag een cadeautje uit mag pakken tot jaloezie van de rest. De oer hollandse buurt bestaat uit pitoreske café's en traiteurs.., ik ben stiekem alleen op onderzoek gegaan, sorry mam. Ik 2 wel heel prachtige dames op bezoek heb gehad, waardoor ik de player van de afdeling ben geworden! Respect! Ik belachelijke cadeaus uit Zuid-Afrika heb gekregen, maar stiekem wel een traantje heb weggepinkt. Ik mijn 2 lieftalligste huisgenoten weer in de buurt heb. Ik warm loop voor een avondje stappen op niveau (jaaaaaa, die is heeeel dubbel op te vatten..).

Oja, lesje van de dag, mocht je nu net wakker zijn, lekker uit de file, op je werk, lekker in je vierkante kantoor, met een kop koffie, dezelfde sjagarijnige koppen voor je en dit bericht te lezen achter je computer of laptop. Neem dan 1 ding van me aan, gooi dat klere ding uit het raam!!! Verbrand je stropdas, verkoop je pakken, meld je af, lach je baas eens uit en ga nu eindelijk eens doen wat je altijd hebt willen doen! begin die stichting voor invaliden nu eens :), je backpackers in Australië, je wereldreis, koop je boerderij, plan je 2de honeymoon, wordt president, ga paaldansen, doe je iron men, vraag je vrouw/man eindelijk ten huwelijk, oefen veel op kinderen maken, geniet van die heerlijke boodschap 2 in de morgen, of wordt conducteur MAAR LEEF! voor je het weet is het voorbij.....(en daarbij bedoel ik niet op mezelf, bovenstaande dingen gaan bijna allemaal nog gebeuren...)

Zo, dit moet hem weer zijn, hou van jullie, bedankt voor alle zeer intense knuffels en zoenen, keep up this spirit!

Dikke zoen,

Moi

P.S. Ik heb 2 vrijgezelle kamergenoten, redelijk appetijtelijk, maar echte doorzetter, ze zijn dringend op zoek naar een vriendin, ben jij dat?)



Knuffelen

19:30, 9/8/2010 .. 22 comments .. Link

Geacht publiek,

Vandaag voor u geen standaart weblog, geen verslag van heden tijd of geen beschrijving van de dagelijkse voortgang. Hierbij een gedachtenspinsel, iets uit de ware aard die men als Niek van den Adel zou mogen beschrijven; Er zit namelijk al even iets in mijn hoofd; het zal sommigen van u wel niks verbazen dat ik bovenstaand onderwerp toch eens tot discussie moet brengen. Knuffelen, beschreven als; een liefdevol of zorgzaam lichamelijk gebaar tussen twee of meerdere personen dat meestal het omsluiten met de armen van een ander of meerdere personen inhoudt. Nu we de officiële vertaling hebben gebracht allereerst de reden van deze titel.

Daar waar velen jaren lang bij begroeting van mijn eigen persoon er vanaf kwamen met een schamele zoen of handruk, merk ik nu een groot bijkomend voordeel van de dwarlaesie. Buiten dat ik nu overal mag parkeren, vooraan bij concerten mag staan en nooit meer in de rij hoef te staan, krijg ik momenteel de beste knuffels op aard, veelal in de zelfs ietswat moeilijke positie te bed. Daar bij dames de 3 zoenen nog redelijk geaccepteerd zijn, gaat mijn persoonlijk voorkeur ook hier uit naar een welgemeende liefdevolle knuffel. Bji de mannen passeerd echter groter nieuws de revue; Ik durf hier zelf een stapje verder te gaan, zelfs mijn zwager kenmerkend aan zijn tengere toch ietswat vrouwelijk persoon, begroet mijn hedendaags hartelijk met een volle zoen op de mond, eeeeeeennnnnnnn een knuffel. Met broerlief kwam ik vorige jaar tijdens een plesante wandeling over de dijk tot een gezamelijk convenant dat het eens op moest houden met onze laffe, half lauwe sholder to sholder, gezoend en een knuffel tot gevolg. Dat is nogeens familie! Dat dit geen uitzondering mag zijn is duidelijk, ook vrinden (hier de mannelijk vorm) beginnen mij massaal, an publiek volle pakkerds (wang is zeker geaccepteerd) te geven. Hierbij duidend op het gezegde; echte manneliefde is niet vies!

Geweldig! Ik ben er klaar mee, al die laffe, stoere mannelijk schouder bumps, stoere handshakes of lauwe gewone handschudding zijn passé! Vanaf nu; doe mij maar een goede knuffel!  Graag een tot 5 seconden of langer aanhoudende, goed beetpakkende, welgemeende knuffel. Wellicht dat dit enige oefening zal vergen maar ik daag u uit! Ontdek en verwonder u, ik ben er verzot op! Een knuffel zegt meer dan duizend woorden, een gegeven knuffel nooit ik de bek kijken en de liefde van een man gaat door zijn knuffel!

Lieve paps, dit blog moet ik toch aan jou opdragen, jij als beste knuffelaar aller tijde dient ook hier als voorbeeld, ik hou van je! Dus, dat gezegt niet veel nieuws, ik hoop u allen snel weer hartelijk te mogen begroeten,

Een dikke knuffel,

Niek



woh!

08:48, 8/8/2010 .. 9 comments .. Link

Hoi lieve luisteraars,

Ik ben er weer. Als een lief klein babytje geslapen, goed wakker geworden, heerlijk gemediteerd en nu maar aan het blog. Lekker dat gister weer voorbij is, een wijze les dat ik me niet moet overstrekken in mijn revalidatieproces, maar wel mooi pilske gepakt met Nieko in de tuin:) Vannochtend maar eens opgezocht waar alle medicijnen voor dienen..Dat het genoeg is om het gemiddelde paard plat te krijgen mocht duidelijk zijn, maar ik stond er toch nog even van te kijken. Ik begrijp nu toch ineens waarom mijn geheugen het maar niet wil doen... Maar ook daarover alleen maar goeds, het zal wel een reden hebben verwacht ik. Morgen wieder zuruck naar het AMC, eens kijken wat we met mijn geluxeerde enkel kunnen doen en hoe de rest van mijn lichaam ervoor staat, stiekem hopen dat ik mijn zusters nog even tegenkom natuurlijk :)

Vannochtend een prachtig emotionel moment gehad, waarvoor dank Gijs & Theo. Bij het lezen van mijn blog las ik dat er een speciale kerk mis voor mij werd opgedragen en met de combinatie van de diepe indruk die ik op personen achterlaat werd het me toch even teveel. Daar lag ik dan, alleen in mijn bed te huilen en te peinzen hoe ik het ook alweer allemaal aan ging pakken. Waarom bereik ik nu toch zoveel mensen en hoe houd ik dat vast? Het bracht niet echt onzekerheid, maar meer zoekende naar de beste manier hoe ik mijn energie ga besteden. Heel veel trainen, op mijn voeding letten, en koppie koppie koppie, hier zal ik met mijn goede vriend Thom Olchanski de meeste bergen mee gaan verzetten. Als ik kijk wat mijn kamer genoten alweer kunnen en hoe zelfstandig ze alweer zijn kan ik daar alleen maar van leren! Ik wil ook!!!

Gister in 1 ruk 'Kracht' van Marc de Hond uitgelezen. Interessant boek, voornamelijk de manier hoe hij in dit alles staat, niet echt een voorbeeld, maar meer de herkennig van de hoop en de zoektocht. Het herrinnerd me weer dat het een keiharde strijd wordt over de controle van mijn onderbewustzijn, en daardoor het herstel van mijn lichaam. Visualiseren dat dat ruggenmerg weer gaat werken, niet dat stomme litekenweefsel laten winnen. Het is mijn lichaam, ik bepaal wel wat er gaat gebeuren! Zenuwbanen nieuwe kracht inblazen, mijn balans goed blijven zoeken en jullie energie vooral gebruiken voor mijn herstel. Ik geloof er heilig in, de zusters zie ik af en toe nog raar kijken als ik mijn zoveelste homeopatische snuif neem, of weer mediterend op mijn bed lig...Hier is maar 1 antwoord op: Als het werkt dat werkt het...koppie koppie koppie...

Reken mij nu, voor altijd, als u trouwe vrind uit Utrecht. Ik groet u.

Niek



Wat een kutdag!

13:30, 7/8/2010 .. 15 comments .. Link

Dag allemaal,

Nou daar is ie dan, de eerste officiele klotedag! Werd ook welleens tijd waarschijnlijk. Vannochtend wakker geworden met een scherpe pijn in mijn nek en wervelkolom, verkrampte armen en veel spasme. Lang leve de wet van Murphy, het ontbijten ging niet goed, poepen en piesen ging mis wat een ^&*^&%!!!!! zooi. Bezoek allemaal eerder weggestuurd en daar lig ik dan alleen in mijn bedje. Mijn kamergenoten zijn allemaal op familiebezoek naar huis en ikke niet dus veel aanspraak kan ik niet op rekenen. De wereld is vast tegen me en probeerd me met een listig complot het leven zuur te maken, bah! Vieze medicijnen slikken, beenwond geneest niet snel genoeg, mag linkerarm niet gebruiken, tis hier een rotzooi, zusters zijn niet lief, aaaaaaaaaaahhhhhhhhhhh!!! wat gebeurd er? Ik heb geen email, nu.nl heeft alleen maar negatieve rotzooi, ik mis het ziekenhuis, ik zie nogsteeds geen ene bal door die stomme bril, elvis is waarschijnlijk dood en spice girls zijn uit elkaar..

ik denk dat ik maar eens moet gaan slapen...Buiten dit alles is het ook nog mijn eigen fout, omdat ik er gister veel te lang uit ben geweest...Mijn broer vroeg me trouwens nog of ik soms verdrietig of last heb van mijn handicap. Dat is het geloof ik niet, altans daar denk ik niet zo aan, het is gewoon een ongelooflijke &(*%^%&^*())%$%##@%!!!!!! dag...Handicap alla, maar het wil allemaal niet, ken je dat? Nu krijg ik het ook nogeens koud, ik ga stoppen, volgend blog wordt ongetwijfeld weer leuker...

Niek



Voor mijn lieve zusters van het AMC

20:07, 5/8/2010 .. 2 comments .. Link

Dag lieve zusters van het AMC,

Geen serieus blog met een mooie boodschap hier vanavond,

Geen kritishe noot, geen dagelijkse oppepper en een verhaal uit mijn mond.

Slechts een passend dankwoord omdat ik nu weet dat jullie dit lezen,

Geheel illegaal en buiten elke omgangsvorm zal dit ongetwijfeld wezen.

 

Maar op deze manier wil ik jullie graag hartelijk bedanken voor het feit,

Voor al het poetsen, grappen, lolbroeken, luisteren en lachen van de laatste tijd.

Daar lag ik dan als hopeloos hoopje mens, nietskunnend vol met wonden,

Of vond ik het gewoon wel leuk dat al die dames dan aan mij bed stonden?

Een heldere, mooie blik als ik wakker werd of als ik ging slapen,

Een liefdevolle aanraking net voordat ik begon te gapen.

Altijd met spoed reagerend op mijn prachtige panic button,

Mijn klachten verdwenen dan als sneeuw voor de zon.

Standbeelden wil ik oprichten en iedereen mag het weten,

Dat ik ,Niek van den Adel ,jullie nooit zal vergeten.

Wat een mooie zinnen, maar is dit nu allemaal niet een beetje overdreven?

Nee hoor, dat is het voordeel van de morfine, die geeft net wat meer smaak aan het leven.

Vanuit mij, een oprechte, diepe buiging omdat jullie mij altijd konden behagen,

Maar vooral omdat jullie er zo verschrikkelijk mooi uitzagen.

Dikke zoen Niek



toen was geluk nog heel gewoon.

20:24, 4/8/2010 .. 10 comments .. Link

Dag jongens en meisjes,

Het was afgelopen maandag dan eindelijk zover ik mocht naar het revalidatie centrum in Utreggg. Na een lol overgoten ambulance rit met mams, omdat dit beestje met 950.00 km op de teller bijna uit elkaar viel, toch aangekomen op de plek van bestemming :) Een leuke intake, met een leuk dokter werd aangevuld met bezoek aan mijn 4 persoonskamer. MMM, beetje klein, wordt hard werken, oudere zusters, minder morfine.., die hotel functie met prachtige zusters in het AMC beviel me eigenlijk wel...Zonder gekheid, een prachtig centrum! Er blijken meer kerels van mijn leeftijd te zijn met een hoge dwarslaesie, wat mijn verblijf ongetwijfeld gaat veraangenamen, in de avond wordt er dan ook fanatiek gekaart en andere spelletjes bedreven!

Niet door Niek van den Adel helaas, ik ben nog even een kasplantje in bed, vandaag in mijn elektrische scooter er een half uurtje formule 1 gespeeld. Was weer even wennen, duizelig en moe ging ik toch snel weer terug. Nel, mijn heldin van de catering, stopt me de hele dag vol met echt goed eten, ik mag zelfs zelf kiezen:)De avond maakte toch mijn dag, Nieko en Jellebel op bezoek, mooie slechte gesprekken gehad over onduidelijke en verwarde onderwerpen. Het is altijd goed om te merken dat ondanks het 1 en ander niet meer werkt deze onderbroekenlol blijft bestaan :) Geluk zit in een klein hoekje...

Utrecht doet me ook steeds meer beseffen dat mijn drive, mijn plezier of mijn geluk dan ook niet in mijn benen/lichaampje zit, dat is wellicht dan ook waarom ik het vrij makkelijk kan erkennen allemaal... Hoe lekker is het om daar achter te komen. Geluk vind ik in personen, in op het water zijn, in mijn herrinnering, in familie, in stapje voor stapje, in mooie zusters en in nieuwe dingen ontdekken....mmm dat kan ik nog allemaal.... Geluk is gelukkig niet afhankelijk van dat (nog even) niet werkende lichaam. Hey maar dat is handig, door dat te beseffen, voor geluk te kiezen en te kunnen uitspreken veranderd mijn totale levenstandaard. Vandaag bijvoorbeeld prachtige gesprekken gehad met Thom Olchanski en besloten dat 50% van mijn revalidatie buiten het de therapien van het centrum wordt gedaan. Visualisaties, meditaties, speciale massages, reiki, NLP, cranio sacraal, homeopatihie en nog meer....als het werkt dan werkt het...Dokters weten ook niet alles, daar kunnen ze ook niks aan doen...Of wat dacht je van 2 ouders die meer weten dan alle dokters bij elkaar,me scherp houden, me verwennen, vertroetelen, aansturen, me laten groeien door mooie dingen te laten zien? Dat is toch geluk? En ja, een kerel van 28 mag best in onderbroeken gekocht door zijn moeder lopen, daar is niks mis mee!

Dus vol goede moed even een paar weekjes wachten en dan mag ik al in het zwembad!! U hoort nog van mij.

Een dikke zoen,

Een vrolijke (nog) gehandicapte jongen.



begin de dag met een dansje...

19:46, 1/8/2010 .. 12 comments .. Link

Hoi allemaal,

Vandaag is paps jarig! Gefeliciteert pap dat ik jou leeftijd maar mag halen! Vannochtend dan ook uitgebreid in het AMC ontbeten op van den Adel stijl; tafelkleed, filé met ei, verse vruchtensappen,croissant en vivaldi op de achtergrond. Geniaal, dat de rest van de mensen om ons heen ons vrij appart vond drukte de pret niet, wij waren even als gezin ultiem gelukkig...(uiteraard hier nog even een realisatiemomentje van gemaakt :))

Hoe kan je dag dan nog stuk? Niet dus, lekker gedouched door mijn lieftallige zusters, die zo op mijn 1 naar laatste dag mijn blog hadden gelezen en allemaal toch even aan bed kwamen zitten. Hoe leuk het was om te horen hoe ik het nu als patient ervaar, hoe normaal dingen al voor hun waren en hoe simpel geluk kan zijn. Leave a legacy heb ik ooit gelezen, ik hoop dat dat gelukt is, ik hoop dat ik op mijn manier echt contact heb kunnen maken en deze afdeling ook daadwerkelijk nog eens terug denkt aan mijn. "Die Niek, die was best gezellig als die niet in zijn bed poepte!" of iets in die trand....  maar ik kom er zo langzamerhand wel achter dat die echte band, die connectie is waar het om draaid.Daar haal ik mijn energie uit, diep respect voor alle verpleegkundigen hier dat ze dat mogelijk hebben gemaakt. ( en dank voor alle sexuele grapjes tijdens het eten :))

Lekker wat bezoek tussendoor, Thomas gepest omdat ik meer nietjes had, met Niek over pilsjes drinken in het cafe gehad, en een heerlijke zondag middag borrel met Mae en Darja gehad aan bed. Ik begin te beseffen dat juist dit soort gebeurtenissen ook weer zo veel nieuwe en bestaande banden versterken, het is prachtig om van een afstand te horen dat vele vrienden nu samen zitten en met mijn familie kijken naar de aankomende tijd. Mensen in de 4de of 5de graad mijn blog lezen en deze nog leuk vinden ook..? Hoe blij wordt ik elke keer dat het me lukt deze dingen te zien. Geen twijfel dat elke ochtend wakker worden moeilijk is, maar het lukt nog elke keer om de mooie dingen te blijven zjin. Elke dag lukt het om echt contact te maken met mensen. Daarvoor ben ik alles en iedereen dankbaar, wacht maar tot ik weer kan lopen, dan kom ik je persoonlijk bedanken.

Een dikke zoen,

Niek

 

 



Ahead on shedule!

12:50, 31/7/2010 .. 10 comments .. Link

Hoi lieve vrienden,

Mooi nieuws vannochtend! Tijdens mijn heerlijk douche werd ik op de weegschaal gewogen en bleek ik 6 kilo kwijt te zijn! Niet helemaal eerlijk wat ik woog dan ook 101kg afgelopen week toen mijn lichaam zich vol met vocht had gezogen, maar toch..... Ook vertrekt deze nu enigszins gehandicapte adonis as maandag al richting zijn revalidatie centrum! Jahoe, 2-5 weken in het ziekenhuis werden er dus 2, en terecht! Voelt als een mega overwinning. Fuck them all!, nu mag ik zweten, werken en huilen als een baby omdat de dingen nog niet lukken. Zwemmen, fitnessen, zelfstandig worden en nog veel meer, ik ben op de goede weg!

In deze euforische staat kreeg ik wederom een heerlijke douche waarbij mijn zeer slechte humor in goede aard viel bij de zusters:) Het is verbazingwekkend om te merken hoe snel een mens (altans ik) van zijn innerlijke schaamte af is, je hangt als een verlamd hoopte mens in een soort van tillift in je nakie, wat toch echt geen leuk gezicht kan zijn, net uit je luier, druk in gesprek over mijn nieuwe nitendo ds te praten. Maf,  als ik er later over na denk, maar eigenlijk ook wel ergens leuk. Als rasoptimist, kon ik het niet laten te vermelden dat die er normaal toch echt wel groter uit zag hoor....:) Opmerkelijk goede gesprekken gehad met mijn zusters, ze maken indruk op me, het relativeringsvermogen, de ongelooflijke warmte en goedheid en de sexy pakjes :) zorgen voor een top service hier in het AMC.

Dus een volgend chapter in mijn opbouw, een leuk boek gekregen van Marc de Hond, die geloof ik wel hetzelfde in deze omschakeling zit als ik. (mijn dank Ilona). Een beer gekregen die niet in mijn kamer past, bloemen tot over mijn oren en heel het ziekenhuis is jaloers op me....en terecht! Mijn koppie doet het nog; Genoeg tijd om na te denken, om te beseffen wat er gebeurd (is), en waar ik naar toe wil. Ik wordt bewuster van de tijd, van belangrijkheid, van energie, van jullie, van wat er nog allemaal mogelijk is. Gelukkig worden van de simpele dingen in het leven, maar dan ook echt gelukkig er van worden. Het zien van een gelukkig gezicht, van een traan van lach. Ik heb de grootste luxe ter wereld nu; ik mag en kan stilstaan bij deze momenten. Mijn god, wat heb ik snel geleefd, doorgaan en maar doorgaan... teveel over het hoofd gezien, dat gaat me niet meer gebeuren heb ik voorgenomen.

Mensen die mijn goed kennen, kennen mijn realisatie momentjes.. Nooit geweten dat die zo belangrijk waren. Zo belangrijk dat ik ze aan je mee wil geven, het werkt als volgt: Bij een uniek, warm spektaculair, gaaf, bijzonder moment, krom je beide handen voor je ogen (alsof je een foto neemt) en roep je uit volle borst ( realisatiemomentje!!!!!!) Hopelijk doen je vrienden mee, waarschijnlijk voel je je enorm voor lul staan :) Maar ik kan je 1 ding beloven, je vergeet het gevoel van het moment nooit meer.....Ik ben nu namelijk enorm blij dat ik het gevoel kan herrinneren van boven op de tafelberg staan met Daan en Peer, Hoog in de bergen met Danny, onder water met Serge, zeilen met Jelte en Niek etc etc... probeer maar eens...:)

Maar genoeg gepreekt, ik ervaar dat het goed gaat en het gaat beter worden, wat een mooi vooruitzicht he?

Ik spreek jullie snel, hou van jullie.

(let op ook kaartje en overige kunnen voortaan naar: Revalidatiecentrum De Hoogstraat
Rembrandtkade 10 3583 TM Utrecht )



opnieuw wakker worden

20:25, 29/7/2010 .. 8 comments .. Link

Dag Allemaal,

U bent zojuist getuige van een historische gebeurtenis, dit wordt voor het eerst dat ik weer zelf achter de computer kan liggen en kan typen. Het gaat niet snel, maar het werkt. Mijn god, wat een reakties, wat een positieve energie krijg ik van jullie, ik kan het letterlijk voelen als ik elke dag wakker wordt. Als ik in mijn leven voor het ongeval zou hebben gerealiseerd dat jullie zo over mij dachten zou ik een wel heel arrogant mannetje zijn geworden en wellicht ook niet zo lang vrijgezel :) Mijn dank is groot, ik hoop jullie nog allemaal persoonlijk te mogen bedanken.

Mijn status; Ik ben helemaal af van alle lijntjes JAHOE!, dat betekend dat ik per dag nog mag 36 pilletjes moet slikken afgezien van de overige 14 die mijn mams voor me heeft meegebracht. Magnesium, morfine, vitamine a,b,c,d,e,f,g,h,i,j,k,l,m,n,o,p  en nog veel meer; smullen maar! De pijn is dan ook grotendeels gezakt en ik kan ondanks mijn slecht zicht beter genieten van alles om mij heen. Dat nu zelfs de artsen binnen komen met een welgemeend woh!, doet wel vermoeden dat ik nu echt in een fantastische kamer zit! en er gaan zelf stemmetjes dat ik eind volgende week al naar het revalidatie centrum mag!

Vandaag slecht wakker geworden, boehoe, waarom heb ik nu geen werkend onderlichaam meer, wat als? en waarom ben ik daar elke morgen toch weer verbaasd over? Hoe vind ik  nu ooit een vriendien, wat kan ik allemaal niet meer, hoe zal mijn leven eruit komen te zien als ik dat allemaal niet meer kan etc etc. Het duurt dan ook altijd even voordat ik dit boze mannetje van mijn schouder heb gewipt. Vanochtend heb ik dat gedaan door in mijn hoofd door alle kaartjes en reakties heen te gaan.Verder een heel luxe een knip-en scheerdeurt gehad van mijn geliefde kapper uit Bussum. Deze toch zeer geemotinioneerde Turkse held, heeft mij helemaal in de watten gelegd, een super ervaring. Mams had een lekker maaltje gekookt die ik onder jaloers toezicht van mijn geliefde, humoristische  zusters Shelly en Gertruda (namen zijn ter identificatie vervalfst) :) , op mocht peuzelen.

Een welgewaarde vrind, Thomas Zijlma die al maanden geniet van zijn BN'er status omdat die een of ander boekje heeft geschreven omdat meneer ziek is geweest; sprak wijze woorden tot mij. Het is alsof je opnieuw wakker wordt na zo'n ongeluk./ziekte. Het leven ervoor met al zijn verspillingen van vanalles, nietsdoende momenten en teveel energie verspiling is voorbij. Dit herken ik zo duidelijk. Sinds dat ik wakker wordt is er een taak: Beter worden, de rest doet er even niet toe. Vandaar wellicht ook mijn positieve draai aan het geheell ik twijfel dus ook geen moment dat het zal lukken en stiekem de artsen en jullie  zal verbazen wat er nog mogelijk is met mijn toestand! Mijn dank Thomas, de woorden doen me goed.

Tot morgen allemaal, ik begin nog even aan mijn pillen cocktail!

Dikke kus

Niek



Rust voor Ome Niek

20:15, 28/7/2010 .. 15 comments .. Link

Vandaag dinsdag 27 juli 2010

 

Rust voor ome Niek!

 

Vanochtend was het dan echt zover, voor het eerst alleen wakker worden in mijn prachtige 2 persoonskamer. Na een goede 8 uur slaap werd ik dan ook wakker vrolijk uitkijkend naar een muur waar nog maar weinig behang te zien is vanwege de vele kaarten, vlaggen, slingers en ballonnen van vrienden en familie.

Het was ook de eerste dag na mijn sleutelbeen operatie, gelukkig werd ik pijnloos wakker en zonder irritaties aan mijn schouders. Dan volgt er inmiddels een standaard procedure van wassen, ontbijten en rolstoelen. De enige verandering vandaag was een kous die ervoor zorgde dat mijn bloed uit mijn benen bleef. Een mooi idee zou je zeggen, ik kreeg het echter toch wel een beetje warm toen mijn beide prachtige vrouwelijke zusters dicht bij mijn mannelijke trots de boel konden vaststropen. Met volle energie twee rondjes solo rolstoelen over de afdeling met ondertussen waarderende blikken opvangend van de staf; het was een mooi begin van de dag!

Uiteraard weer compleet overmoedig, veel te veel gedaan en dus snel weer terug moe en voldaan mijn bed in. De rest van de middag gespendeerd met leuk bezoek. Ik kreeg warempel Jamie’s pasta als avondeten van mama voorgeschoteld.

 

Ik realiseer me steeds meer dat de positieve inslag waar ik voor gekozen heb niet perse een logische keus voor eenieder hoeft te zijn. Ik kies ervoor om de positieve kant van het verhaal te bekijken. Ik weet donders goed dat ik het zwaar ga krijgen aankomend jaar, maar heeft het zin dat nou de hele tijd te belichten? Ik slaap met limoenen in mijn bed, ik heb de Boeddha aan de muur hangen en wonderstenen in de kast liggen. Ik heb homeopathische middeltjes gekregen, 1000 gelukskaarten en veel te veel positieve energie van iedereen, en laat ik nou juist geloven dat dit helpt. Ik ben er dan ook blij om dat ik mijn verhaal dagelijks mag ‘verdedigen’. Mijn gedachte dwalen af naar een aangepaste ski-bike, een aangepaste rolstoel voor de Cape Apic van 2011 of een modieuze carbon superchair 2011 waarin ik Nederland zal vertegenwoordigen op basketball gebied. Waarom niet? De wereld ligt nog open! Wat ik met mijn benen niet meer kan zal ik compenseren met mijn handen, mijn hoofd doet het nog en ik heb gelukkig mijn UITERLIJK mee!! Maar ik zie het nog juist als een enorm leuke uitdaging wat er gaat komen het aankomende jaar. Ergens diep vanbinnen heerst sinds dat ik weer wakker werd, het gevoel dat deze ervaring me iets positiefs gaat brengen. Er moet een reden zijn waarom dit juist mij overkomt. Ik heb het gevoel dat ik dit de aankomende jaren, zeker aan jullie, zal kunnen laten blijken.

 

Welterusten….



mijn eerste stapjes,

22:18, 25/7/2010 .. 21 comments .. Link

Vandaag was de dag dat het mocht gebeuren.

Mijn eerste meters geheel zelfstandig In de rolstoel!  Stiekem op weg naar het restaurant op de begaande grond waar paps en mams niets vermoedend zaten te wachten. Ook de mensen onder narcose in de O.K. konden het gegil van moeders horen. Tafels en stoelen werden erbij getrokken en onder het genot van een heerlijke kop koffie ( jus voor mij) sproken wij de dag door;

Om half negen gewekt door een verpleegkundige, waarna ik klaarwakker kon verklaren dat ik heerlijk gedroomd had over het douchen wat spoedig plaats zou vinden. Eerst nog even tegen Danielle verteld dat ze tafel 9, 13 en 23 nog schoon moest maken want ik zat kennelijk nog in mijn laatste slaap. Toen ik met veel pijn werd over geplaatst op een wasbare brancard, vertrokken wij opgewekt richting de douche. Hier, en dat is geen grapje, kreeg ik de allerbeste douche ooit. Stel je voor: je hebt 3 weken lang niet gedoucht en je wordt met 2 zusters in een te kleine douchecel gestopt en ingezeept. Halleluja, leve de dwarslaesie!! Heerlijk en helemaal fris weer terug, helaas daarna een pijnlijk uurtje op mijn kamer gelegen. De rolstoel in en met paps en mams geluncht in de bezoekersruimte. Na een welverdiende siësta en een telefoontje uit Afrika ben ik dus zoals hierboven te lezen is opnieuw mijn A.W.D* ingestapt om met klapperende trommelvliezen moeders in mijn armen te sluiten.

In het algemeen gaat de revalidatie tot nu toe zeer voorspoedig. De hele heftige pijnmomenten beginnen minder te worden en ik kan genieten van de kleine stapjes voorwaarts. Het is onwerkelijk hoeveel energie ik in mijn hoofd vind en tevens geruststellend hoe juist deze draai in mijn leven mij heel veel moois gaat brengen. Hier geloof ik met de dag sterker in en hoop dit jullie allemaal persoonlijk te kunnen laten zien.

Mijn hele kamer hangt vol met foto’s, vlaggenlijnen, kaarten, tekeningen en ballonnen. Super bedankt voor iedereen die zo met me meeleeft. My room is almost pimped!

Tijd voor een tukkie. Morgen de sleutelbeen operatie, morgen avond volgt er meer.......

Dikke kus Niek

*Arm Wheel Drive



Herrie in het ziekenhuis...

00:58, 25/7/2010 .. 3 comments .. Link

Na een heerlijk nacht met Peer aan mijn zijde was ik klaar voor de dag! Om half negen had ik al bedacht dat ik mijn rolstoel in wilde, dat ging helaas niet vanzelf. Naar verwoedde pogingen heb ik door veel te veel pijn in mijn armen (kramp) moeten opgeven. Maar om 10:00uur begon ik weer aan mijn oefeningen om er zeker van te zijn tegen de middag wel in de stoel te kunnen plaats nemen. Om half 1 was het gelukkig zover. Ik zag er wel even tegenop, maar uiteindelijk deed het veplaatsen van bed naar stoel geen pijn en kon ik trots in mijn zetel gaan zitten. Samen met Daan ben ik een ronde gegaan over de gang en heb ik een salade geitenkaas als lunch kunnen eten buiten mijn kamer. Heerlijk!

In de middag kreeg ik door nieuwe medicijnen en de inspanningen van de ochtend een zware terugval. In mijn beleving was ik in een beachclub in een heerlijk warm land, waar een vrouw binnenkwam die ik niet herkende. Bij navraag bleek het mijn moeder te zijn die aan mijn bed stond... Zij deed pogingen mij terug te krijgen in de wereld van het AMC maar helaas zonder slagen. Pas toen mijn vader binnen kwam zag ik een punt van herkenning. Deze combinatie van medicijnen waren duidelijk geen succes en het was echt een vreselijke ervaring zo ver van de realiteit verwijderd te zijn.

Gelukkig hielp het aanpassen van de medicatie zeer snel, waardoor ik me een uur later al weer top voelde. Mijn tweede poging in de rolstoel ging ook vlekkeloos waardoor de lieve zuster Sanne vertelde dat ik onder haar begeleiding wel even naar beneden mocht. Het oranje legioen was jaloers geweest op het enthousiaste applaus dat ik ontving toen ik beneden in de centrale hal stond. Wat een super beleving!! Mijn dag kan niet meer stuk.

Nu is het al heel erg laat, en ik kan niet slapen... Is er toch een goede reden dat ze hier blijft slapen vannacht!!

Weltruste en tot morgen



Pijn is fijn?!

22:10, 23/7/2010 .. 4 comments .. Link

Hier maar eens een origineel berichtje van mezelf!

Het is nu een uurtje of 11 in de avond en Peer is mijn secretaresse die dit typt...

Na een een goede nachtrust samen met Niek op de kamer werd ik om 05.00 uur gewekt door een akelige pijn in mijn beide onderarmen. Deze verschrikking heeft mij tot het middaguur bezig gehouden en sterker nog, het werd nog erger. Door mijn verlamming in mijn onderlijf kan ik niet meer bepalen waar ik mijn spieren kan/zal ontspannen. Dit heeft tot gevolg dat mijn ruggegraat ongelofelijk veel pijn ging doen. Een dikke 12 op de schaal van 1 tot 10... Na vele goed bedoelde pogingen van Niek en medisch personeel zakte de pijn in de middag eindelijk weg. Morfine heet mijn nieuwe vriendin...

Verder moest en zou ik nog een ritje maken in mijn rolstoel! Na een bijzondere soepele instap was ik de pijn van die dag alweer vergeten. Ik mocht een heuse 15 meter uit mijn kamer rollen. Na dit kleine rondje stonden de Van Den Adeltjes plus aanhang uitgebreid te applaudiseren voor Nieuwe Niek... Zelf geniet ik nog na van deze prestatie. Op naar de volgende zege!!

Al met al een moeilijke en roerende tijd met toch veel lichtpunten. Bij het uitspreken van 'verlamd zijn' gaat er nog steeds een koude rilling over mijn rug. En begrijp ik heel goed wat dit me gaat brengen de aankomende jaren. Aan de andere kant besef ik dat ik me in mijn handjes mag knijpen hoe ik er vanaf ben gekomen. Al is het nog een lange weg voor me. Ik leer wederom opnieuw mijn vriendschappen en families enorm te  waarderen. Ik sta versteld van al het support en liefde die ik hier ontvang.

Een heleboel dank! Ik voel me geprezen met het feit dat er zoveel mensen om mij heen staan en blijven staan. En ook weet dat ik jullie hard nodig zal hebben de aankomende jaren. Het allerliefste zou ik jullie allemaal hier op mijn kamer willen hebben. Helaas is dat voor mijn herstel nog een beetje too much. Geen nood, jullie tijd komt nog. Fijn dat jullie er allemaal zijn!

Morgen meer nieuws,

Niek



{ Last Page } { Page 1 of 2 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Tres Importante message!
Life is like a box of chocolates
ff zeiken
mezelf leren kennen....auw!
liefde is...

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer