Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
zwerven door het leven

Description

Frankrijk Een week zalig gezworven door het noorden van Frankrijk. Ga proberen de dagen te reconstrueren, hoewel dit moeilijk zal zijn, want op den duur wisten we dag noch datum. Maar dat het heerlijk was, dat wist ik en de honden wisten dat ook.


My Links

» Home
» My Profile
» Weblog Archives
» Friends

donderdag 9 augustus

Terug huiswaarts.
Woensdagavond hadden we alles in orde gebracht om donderdagochtend onmiddellijk te vertrekken.
We reden dan nog even richting Cap Gris Nez (58 km) Daar gingen we op de camperplaats staan met zicht op het kanaal om daar te ontbijten. Daarna gingen we een wandeling maken over de kliffen. Het was flink koud, koud genoeg om een wind breaker aan te trekken. Stoere Jason natuurlijk niet, een echte vent trotseert een beetje wind als een zeerover.
Het was dus koud, maar wel zonnig en helder. We konden de kliffen van Dover zeer duidelijk zien aan de overkant. We lieten de honden ook even in het water spelen ergens beneden aan een inham, strand was er niet. De wandeling was maar kort, de zeerover wou zo graag huiswaarts. Toen ik dan ook nog eens in Calais stopte, hebben we daar eigenlijk niks meer gedaan en zijn maar weer vertrokken. Ik heb nu wél de camperplaats in Calais gezien en het is een aanrader, zeer zeker de moeite om als tussenstop aan te houden.
Tja en dan kwam het moment van het GROTE VERTREK. Calais  niet meegerekend, 284 km voor de boeg vanaf Cap Gris Nez tot thuis. Eerst ging het nog allemaal zeer vlotjes. Maar o jongens toen we de grens gepasseerd waren!! Regen, niks dan regen. Ik had onderweg nog grapjes gemaakt over een bezoek aan Plopsaland. Op dat moment wisten wij dus niet daar ze daar in die buurt te kampen hadden met een enorme wateroverlast. De engeltjes in de hemel hadden de stop uit hun badjes getrokken, allemaal tegelijk, wat zullen ze een lol gehad hebben!!
De aanhoudende regen en de overrompeling van vrachtwagens maakte mij doodmoe. Toen we dan toevallig de radio opzetten, na afwezigheid van een week, was het eerste wat we hoorden "file vanaf Kruibeke tot de Kennedytunnel". Welkom, dit is België, terugkeer in de realiteit.
Een pauze om te rusten had weinig zin en arme Jason zou zich stierlijk vervelen, dus met al mijn moed bij elkaar gesprokkeld (zie je ze liggen op mijn dashboard?) reed ik verder richting home sweet home.
Veel langer dan bij het vertrek duurde de rit, om een uur of 5 reden we onze oprit op, met knersend grind wat het onvermijdelijke geblaf van Emma opleverde. Jaja,de buurt zou het weten, Emma Terror is back!

Posted: 07:07, 19/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Woensdag 8 augustus

Opnieuw en route, einddoel nog onbekend, maar onderweg besloten dat het Fort Mahon Plage zou worden, op 177 km, een hele afstand toch. Geen autostrade genomen, maar langs kleine baantjes, af en toe heel klein, tussen de velden, gelukkig geen kruisende campers gehad. Maar wel prachtige landschappen, oneindig ver, mais en graan.
Dan Fort Mahon, bweik, iek, verschrikkelijk. De camperplaats was gelegen naast een weg, dus er reden voortdurend auto's voorbij. Misschien niet zo hinderlijk als je aan de achterkant staat, maar het is een pleintje, dus een grote hoop campers staat in een halve cirkel aan de weg.
De plaats zelf viel dik tegen, het was druk druk en druk en erg duur. Eerst dacht ik ook dat de honden niet op het strand konden, maar ze mochten wel aan de uiteinden van het strand. Het is wel een prachtig groot zandstrand.
Misschien in een ander seizoen leuker, maar aub niet in augustus. We zijn er dan ook niet gebleven en wanhopig verder gereden, nog eens 130 km, terug naar Le Touquet.
Daar was geen plek meer aan de jachthaven, maar we vonden een leuk stekkie bij de renbaan. Helaas werkte de sanizuil niet, dus geen water noch elektriciteit. Ach, dat hadden we niet meer zo dringend nodig.
Emma werd verliefd op een Duitse Herder, een jonge vent, even onstuimig als zij. Muffin stond erbij en keek ernaar.

Posted: 18:03, 12/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Dinsdag 7 augustus

Zaten we nog steeds in Veulettes.
Die namiddag hebben we aan het winderige strand doorgebracht. Dubbel van het lachen om de honden die gingen huilen als Jason in het water ging. En gekke Emma ging gewoon mee in de golven. Is dat hetzelfde hondje dat thuis nooit zwemt?
Helaas heb ik geen foto's want...juist

Posted: 18:01, 12/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Maandag 6 augustus

Het was nacht, een uur of 4 denk ik, toen ik allerlei gestommel hoorde. Het leek alsof er iemand aan het inbreken was. Het was echter beginnen regenen en de buren liepen druk rond om allerlei dingen binnen te zetten. Ik ben ook naar buiten gegaan om de was binnen te halen. Toen ik een paar uur later terug wakker werd, was het nog steeds aan het regenen en niet weinig. Omdat wij de luifel uit hadden, waren onze spullen droog, maar de grond begon zompig te worden. Her en der waren mensen kletsnatte tenten aan het afbreken en in hun auto's aan het gooien. Mensen liepen in hun regenjasjes met hun wc rolletjes naar het toiletgebouw. Verkleumde hoopjes stonden daar ook bij de douches te wachten. Waarom douchen als het regent?
Wij hebben ook alles in gepakt, wat bij ons wat eenvoudiger was en vertrokken.
Ondertussen had ik ontdekt dat ik geen belwaarde meer had. Wilde een mail naar huis sturen, maar op de receptie zegden ze dat het internet niet werkte.
De supermarkt om de hoek, waar ik dan eindelijk ook kon tanken, had zo'n zuil met een internetverbinding maar wat een gedoe met zo'n track ball!! Ik kon mijn cursor nooit fatsoenlijk richten en werd er erg zenuwachtig van. Toch geslaagd een mail te versturen.
Toen reden we terug noordwaards.  Aan de Pont de Normandie stapten we lustig de brug op. Na twee foto's weigerde mijn camera dienst, batterij was plat. Ik kan je verzekeren dat ik bijna begon te huilen. Niks aan te doen natuurlijk, in een camper heb je geen  220V, je mag dan wel je lader bijhebben, het is nutteloos.
Dit is dus de enige foto die ik heb, maar wat een schitterende reden om nog eens terug te gaan!!


Wikipedia vertelt het volgende over deze brug (moest het je interesseren )

De Pont de Normandie (of Normandië-brug) is een tuibrug in Frankrijk. De brug in Normandië overspant de Seine en verbindt zo de havenstad Le Havre met Honfleur. Met een totale lengte van 2.143,21 meter is deze brug een van de langste in zijn soort in Europa.

De brug is na een bouwtijd van zeven jaar op 20 januari 1995 ingewijd. Op het moment van opening was het de langste tuibrug ter wereld, en ook de overspanning van 856 meter tussen twee pilaren was destijds ongeëvenaard. Beide records werden in het jaar 1999 gebroken toen de Tatarabrug in Japan het nieuwe record op haar naam zette, dat in 2004 weer werd verbroken door het Rio-Antirioproject.


Pont de Normandie

De Pont de Normandie maakt deel uit van de Franse snelwegroute A29 en biedt naast vier rijbanen ook twee voetgangerspaden. De twee betonnen pilaren zien er beide uit als een omgekeerde Y. Het gewicht van elke pilaar is 20.000 ton en de hoogte bedraagt 214,77 meter. Meer dan 19.000 ton staal en 184 kabels waren nodig voor de constructie van de pilaren.


Toen we de eerste keer over de brug reden was het middag en heel zonnig, daarom was ik niet gestopt, had dat dus beter wél gedaan, maar ja, 'n mens kan niet alles voorzien.

Ondertussen was het weer gebeterd. Ik besloot naar Etretat te rijden omdat die naam al lang door mijn hoofd spookte. Wat er was, wist ik niet meer, maar dat het een gekende plaats was, dat wist ik.
Nu, het bleek een geweldig idee, want wat is het daar mooi!! Ik moet nu even een foto lenen omdat mijn camera....a ja, dat wist u al



Met dank aan de onbekende maker van deze foto, grrrrrrrr, nu heb ik nog meer spijt dat ik niks kon fotograferen, weer een reden om nog eens terug te gaan. Je begint het door te krijgen, ik wil terug.

Daarna reden we verder en besloten de camperplaats in Veulettes sur Mer op te zoeken. Dit was een zalige plek, overnachten kost 3€, maar de eerste dag hebben we niemand gezien die kwam innen.
Er is een sanizuil op 300 m wat grappige taferelen opleverde van mensen die hun toiletcassette op hun fiets bonden om te gaan reinigen. Op de camperplaats zelf is er niks, alleen maar een prachtig uitzicht aan de achterkant. Je kan daar een wandeling van een paar uur maken tussen de velden. Ze komt wel langs de grote weg terug, maar wij zijn gewoon teruggekeerd, dat was even ver. Onderweg is er een gebouwtje met toiletten en picknick plaatsen, het ligt aan het riviertje Durdent.

Ik begin op een toeristische gids te lijken

Honfleur - Veulettes : 83 km

 



Posted: 17:02, 12/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Zondag 5 augustus

Dit werd zo'n dag die je liever vergeet. Zo'n dag die iedereen op vakantie wel meemaakt, een totale pechdag. Toen we Criel s/Mer verlieten op weg naar Honfleur (140 km), beseften we niet dat honderden Fransen deze plaats eveneens wilden bezoeken die zondag. En niet alleen Fransen, maar ook Italianen, Engelsen, Nederlanders, Duitsers.....
De (grote) camperplaats stond dus stampvol. Er was nog één plekje op de dagparking, maar dat was vlak bij het cirkus, daar bedankten we voor, geen dierencirkussen voor ons. De andere plekken aan de rand van de stad zagen we wel, maar we dachten dat het zigeunerkampen waren en dus gingen we er niet staan. Niet dat we iets tegen zigeuners hebben, maar ik vermoed dat je niet zomaar op hun terreinen wordt toegelaten.
Water hadden we ondertussen getankt op een camping, waar we ook de wc hadden proper gemaakt. Zelfs met de gedachte gespeeld daar te blijven omdat het echt wel een prachtige camping was, maar ja, we wilden een zandstrand voor de honden.
We reden dus maar verder, naar Deauville, Trouville waar we...niet geraakt zijn vanwege oneindige files.
Ik besloot dan maar de eerste de beste camping te nemen, prijs onbelangrijk. Vele campings hadden reeds het bordje "complet" bij de ingang.
Toen dan ook het lampje van de brandstof ging branden en het tankstation mijn bankkaart niet accepteerde, waren we maar al te gelukkig dat hier vlakbij een 4**** camping was, waar we aan de "schappelijke" prijs van 26€ een plekje kregen, zwembad en stroom inbegrepen.
Het ons toegewezen plekje stonk echter onwaarschijnlijk, ik werd er doodziek van. Toen ik ging vragen om een andere plek, kreeg ik te horen dat ik veeleisend was. Nou moe, voor 26€ mag dat toch wel en ik kreeg dus een andere plek. Onze oorspronkelijke plek is niet meer verhuurd geweest, ondanks het feit dat er 's avonds "complet" bij de ingang stond. Ze wisten dus wel degelijk dat dat stuk niet deugde. Aangezien deze camping in het binnenland lag, zijn we met de honden maar tussen de velden gaan wandelen, ook mooi.
We hebben wat gezwommen in het zwembad en een heerlijke hete douche genomen. Ook ons zelf verwend met een afhaalpizza. Het was zondag voor iets en we zaten tenslotte vlak bij het mondaine Deauville..

Posted: 07:55, 11/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Zaterdag 4 augustus

Rond een uur of 10 vertrokken met bestemming Honfleur.
Onderweg in een opwelling rechts afgeslaan naar het natuurreservaat Marquenterre.
Dit bleek alweer een fantastische beslissing.

De naam van het natuurreservaat Marquenterre (2300 ha) betekent letterlijk ‘la mer qui est en terre’, vrij vertaald ‘de zee die aarde wordt’. Bij elk laagtij komt de gigantische baai van de Somme droog te liggen; een weidse vlakte die zich ontrolt tot ver voorbij de einder.



We zouden de wandeling van 4 km doen om de honden niet te lang alleen in de camper te laten, maar natuurlijk liepen we verder aan de splitsing, het was zo mooi daar en ach, de honden kunnen toch geen klok lezen.

Mijn camera ging klik klik klik, er was zoveel te zien, zoveel te fotograferen en eindelijk kon ik eens wat vliegende vogels op een redelijke afstand fotograferen. De foto is flink gecropt, maar op oorspronkelijk formaat toch nog voldoende.



Dit is de ooievaar die toen net vertrok naar Schoten om maandag 6 augustus Nina te brengen bij Inge en Tom. Je ziet de baby niet, die zat in een rugzakje

Het was al laat in de namiddag toen we verder reden. Toen bleek ook dat we Honfleur niet zouden halen. Ik draaide maar terug en ging op zoek naar een overnachtingsplaats.
Die vonden we uiteindelijk in Criel s/Mer. Een geweldige plek, van het strand gescheiden door een weg. Het strand bestaat uit enorm grote keien, wat de Fransen Galettes noemen en die totaal nieuw waren voor de honden.

Op dat moment zaten we totaal zonder water en dan besef je hoeveel water je eigenlijk gebruikt. De oorspronkelijk gekozen overnachtingsplaats was volzet, daar hadden we wél water en elektriciteit gehad. We hadden nog een poging gedaan te overnachten "à la ferme", maar de boerin was zowat het meest onvriendelijke mens uit de omgeving en bovendien kon ik geen water nemen, wegens het ontbreken van het benodigde koppelingsstukje. In Criel waren geen voorzieningen, maar we kregen een jerrycan van de Nederlandse buren. Daar zijn we zeer zuinigjes mee geweest, we wilden hem niet totaal leeg teruggeven, stel dat zij ook extra water nodig zouden hebben!

Ook hier een droom van een zonsondergang, met z'n allen stonden of zaten we aan het strand om te genieten.



Die dag hadden we 97 km gereden.




Posted: 07:35, 11/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Vrijdag 3 augustus

Zoals gewoonlijk vroeg wakker. De honden uitgelaten op het strand dat vlakbij was. Wat een enorm strand is dat, daar kan je je geweldig uitleven. Er wordt ook veel met paarden gereden. De renbaan van Le Touquet is vlakbij en dus veel ruiters in de buurt.
Namiddag was het vloed en hebben we bij de duinen liggen luieren en gespeeld met de honden in de zee. Emma heeft waarempel in zee gezwommen, maak dat mee!




's Avonds naar strand getrokken met de camera en de mooiste zonsondergang gezien uit mijn leven. Ik was dus op het juiste moment op de juiste plaats en dit is echt een moment om te koesteren.



002

Posted: 07:18, 11/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Donderdag 2 augustus

Vertrokken om 11u. Nadat we de Franse grens waren gepasseerd kreeg ik een aanval van slaperigheid en ben even op een parking gaan staan om een klein dutje te doen.
Vlotjes Calais gepasseerd, het oorspronkelijke einddoel van de eerste dag, en dan ietsje verder geland in Le Touquet. Toen 325,6 km achter de kiezen, pardon, wielen.
Vrij vlotjes de camperplaats gevonden, lang leve l'Office de Tourisme! Er was niet veel plek meer, maar nog een leuk plaatsje vrij naast het grasveld. Een paar uur later kotste Muffin het grasveld onder, vlak bij de deur, dus konden we verhuizen .
Die eerste avond wandelden we even rond in de buurt en vielen doodop in onze bedjes.
001

Posted: 07:42, 10/8/2007
Comments (0) | Add Comment | Link

Hosting door HQ ICT Systeembeheer