Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Ober

14/12/2008 - Weer terug naar LA

Vandaag was het weer zo ver: terug naar LA. Ik heb een lekker (druk) weekje gehad in Nederland. Gezellig thuis met Carin, mijn collega's in Woerden weer gezien, twee dagen cursus gehad, al mijn familie gezien, de verjaardag van mijn moeder gevierd ,een beetje gewerkt in Woerden, Amsterdam en Brussel en ook nog uit eten geweest met mijn jaarclub om ons komende lustrum door te spreken.

(Zie morgen de foto's voor een fraai familieportret.) Ik was best moe de afgelopen week: van alle indrukken, de jet lags en ook door een verkoudheidje. Ik heb daarom lekker veel geslapen en niet superlange dagen gemaakt.

De vlucht zit er op. Het was er een om snel te vergeten. Het begon bij het inchecken. Na de afgelopen keren dacht ik dat je redelijk snel kunt doorlopen als je via internet hebt ingecheckt. Fout. er stond nu een hele grote rij bij de balie om bagage af te geven. 45 minuten wachten. En toen bleek ik ook nog overgewicht te hebben. Mijn koffer bedoel ik dan. Moest ik nog naar een apart loket om bij te betalen. Maar dat was het begin. Mijn vertrektijd was 13.20 uur maar het werd 17.20 uur. Eerst een defect toestel, daarna een extra veiligheidscontrole. Dat duurde allemaal erg lang.

De vlucht ging verder wel goed, al blijft het lang: 11 uur vliegen. Ik zat naast een (stevige) man die steeds in slaap viel: letterlijk. Mijn kant op. Moest ik hem steeds wegduwen. Achter me zeten Duitsers stevig aan het bier. Verder ging het goed. Ik heb wat gelezen, gesoest en tv gekeken. We landen uiteindelijk rond 18.30 uur lokale tijd. Dat is 03.30 in NL. Al met al dus en lange dag.

De douane ging vlot. Ik was denk ik om 19.30 uur in het hotel, na en taxiritje van 20 minuten. Ingecheckt en vervolgens boodschappen gedaan: tandenborstel (was ik vergeten), flesje wijn, water en frisdrank voor op de hotelkamer. Daarna naar het restaurant om snel een hapje te eten: lekkere tapas: hummus, italiaanse gehaktballetjes en nog wat met kaas en aubergines. Glaasje wijn erbij en daarna douchen. Nu zit ik in bed te bloggen. Zometeen slapen en hopen dat ik lekker doorslaap. Morgen meer.

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

1/12/2008 - Een herfstige zondag

Vandaag was het een regenachtige zondag in NYC. Het regende de hele dag. Van die vervelende miezer die niet wil ophouden. Het was grijs, nat en het waaide flink. Dat heb je hier sowieso al snel met al die wind die tussen de gebouwen doorgaat.

Ondanks de regen heb ik een prima dagje gehad. Lekker lang geslapen, daana ontbeten en vervolgens een paar uurtjes gewerkt. Dat gaat prima hier. Beneden staat koffie, er is een draadloos netwerk en ik heb een prima tafeltje op mijn hotelkamer. En er is genoeg te doen. Ook dat helpt. En zelfs op zondag werk ik niet alleen: er waren vanuit allerlei uithoeken collega's online met wie ik driftig gemaild heb.

Om een uur of twee ben ik, met een geleende paraplu, de stad ingewandeld. Naar het MAD, het Museum for Art and Design. Een leuk en klein museum aan de rand van het Central Park. Ze hebben daar allemaal kunsig design. Niet echt functioneel design om te gebruiken maar echt kunst, voor aan de muur of op de tafel. Een leuk museum om eens doorheen te lopen en er staan (vind ik) verschrikkelijke dingen (een stellage van plastic theelepeltjes) en hele mooie dingen: een kroonluchter van allemaal oude bejaardenbrillen en een hele mooie variant op de monalisa van allemaal naaigarenklosjes.

Na dat uurtje museum nog een ommetje gemaakt, wat dingetjes gekocht voor op de hotelkamer: broodje, flesje wijn (voor Carin: pinot noir uit Oregon beetje waterig), water, etc, etc en terug naar het hotel. Nog even gewerkt, broodje gegeten en toen naar de fitnessruimte. Gisteren was ik daar ook al en vandaag ging het prima: een half uurtje fanatiek op de cross trainer, daarna wat spieroefeningen, met als hoogtepunt de buikspieren. Die doen het niet goed. Die zijn echt teveel opgerekt in de afgelopen 10 jaar door al dat eten en die wijn he. Ik voel ze nu wel. Dus ze bestaan nog.

Net lekker gedoucht en nu een glaasje wijn en zometeen ergens een hapje eten. Ik ga vandaag een italiaan opzoeken. Weet nog niet waar, maar er zijn er genoeg (Little Italy is net te ver en ik heb geen zin in taxi's en metro's)

De komende dagen zal het druk zijn op het werk. Laat ik even niets van me horen, dan komt het daardoor.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

29/11/2008 - NYC

Vandaag is het de zaterdag na thanksgiving. Zo ongeveer iedere Amerikaan heeft vakantie: 4 dagen achter elkaar vrij. Dat is hier veel, als je bedenkt dat 10 vakantiedagen per jaar heel normaal zijn. Je merkt in de stad dat het vakantie is. Het is heel druk. Gisteren ben ik Broadway een stukje afgelopen richting het Noorden, langs Times Square en je kon letterlijk over de hoofden lopen. Het is daar trouwens altijd wel druk, maar dit weekeinde helemaal. Vandaag heb ik ook een stuk door de stad gelopen. Eerst over 5th Avenue, daarna wat meer richting het oosten, vervolgens door Central Park en zo weer terug naar mijn hotel, ongeveer op de hook van 31st Street en 5th Avenue. Ook vandaag is het druk. Op 5th Avenue en met name bij Rockefeller Center was het heel druk. Ook voor de etalages van de grote warenhuizen staan rijen mensen de etalages te bewonderen: ware kunstwerkjes vol bewegende onderdelen vullen de etalages. Een eye catcher.

Toen ik een aantal jaren geleden met Carin in NY was, was ik niet zo onder de indruk. Ik weet nu weer waarom dat was. Dat had met name te maken met de enorme drukte en met de schreeuwende neon rond Times Square en Broadway. Inmiddels ben ik er achter dat dat wel een heel beperkt beeld van Newy York is. E zijn hier prachtige gebouwen en prachtige gevels. Rijk versierde entrees, met veel koper. Veel beelden. Er zijn de bekende hoge gebouwen, maar ook kleinschalige gebouwen. Soms heel kneuterig: imitatie vakwerkhuizen bijvoorbeeld. En natuurlijk zijn er overal die beelden die iedereen kent van New York: straten vol met gele taxi's, stoom die omhoog komt onder putdeksels vandaan, straat barbeques waar worsten, pretzels, kastanjes en nog veel meer worden klaargemaakt. En sporen van de kredietcrisis: veel winkels worden leegverkocht en er staat veel kantoor- en winkelruimte te huur.

Zie ook de foto's.

Ik doe het zelf een beetje rustiger aan. In de eerste weken dat ik op pad was in de States had ik continue het gevoel dat ik dingen moest zien en meemaken. Dat heb ik wat minder. Ik heb ook af en toe wat rust nodig, helemaal met het steeds veschuiven van mijn bioritme. Ik blijf dus wat vaker lekker op mijn hotelkamer om wat te lezen, muziek te luisteren (of soms natuurlijk om even te werken) of ik ga met een boek in het cafe zitten. Ik heb zowaar bijna mijn tweede boek uit. Zowaar: ik lees niet zo veel normaal, maar nu vind ik het wel lekker. Twee biografieën: van Harry Muskee, Cuby, en van Herman Brood. Vandaag ook een nieuw boek gekocht: desolation Angels van Jack Kerouac, de voorganger van de beat generation.

Met het ritme gaat het ook een stuk beter. Ik zit meteen goed in het NY ritme. Ga rond 22.30 uur naar bed en slaap gewoon de hele nacht door. Ben dus behoorlijk fit. Zometeen ga ik lekker fitnessen, dan nog wat luieren en vanavond een simpel hapje eten, ik denk weer bij de Japanner. Lekker licht.

De laatste week is ook de eerste week dat ik echt alleen ben. De collega's uit Amsterdam zijn er niet meer. Dan is het soms best wel eenzaam soms. Even het thuisfront bellen helpt dan wel. Maandagavond komen er weer een aantal mensen uit NL over dus dan gaat het wel weer.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

27/11/2008 - Morgen naar New York

Even een kort berichtje uit LA, voorlopig mijn laatste vanuit Hermosa. Het was een goed weekje. Qua werk is er veel gebeurd en liggen we goed op streek. Het weekeinde heb ik de grand canyon bezocht. En ik heb regen meegemaakt in LA. Niet veel maar toch. Het was volgens sommigen de eerste regen in 8 maanden tijd. Ook goed tegen de bosbranden die hier nog steeds woeden.

Morgen ga ik naar New York, voor een dag of acht. Ik vlieg dan op één van de belangrijkste feestdagen in de USA, Thanksgiving. Volgens wikipedia: De Amerikaanse traditie associeert de feestdag met een feest dat door de Pilgrim Fathers zou zijn gevierd in 1621 toen zij in Plymouth in Massachusetts een nederzetting hadden gesticht (zie Plymouth Colony). En dan is de cirkel weer rond. Want die Fathers vertrokken vanaf de Vliet in Leiden. In ieder geval gaat iedereen met zijn familie een paar dagen eten. Net als wij (en ook de Amerikanen bij kerst doen).

Mijn vlucht morgen is heel vroeg. Ik vertrek om 06.20 uur naar Minneapolis. Daar stap ik over op een vlucht naar New York. In New York kom ik om 17.00 aan (dat is 1400 uur LA-tijd). Dan door naar het Chandler (mijn hotel).

ZOmeteen nog een hapje eten, en de koffer pakken, dan gaat het wekkertje om 0415 uur. Morgen meer uit New York en ook wat foto's die ik hier vanavond heb gemaakt in het donker.

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

24/11/2008 - Grand Canyon (II)

Vandaag ben ik teruggereden uit de Grand Canyon, weer naar Hermosa. En net als gisteren, de heenreis, was het nu ook weer mooi en lang. Ik heb er zo'n acht uur over gedaan. Ik ben nu teruggereden over een iets zuidelijkere route in Arizona. de 89, 71 en daarna Highway 10. Een mooie rit door bergen en woestijnen. Foto's komen binnenkort.

En tijdens zo'n rit leer je Amerika weer wat beter kennen. Een dagje radio luisteren levert veel op. Een bloemlezing:

Het is bijna thanksgiving. In de praktijjk komt het erop neer dat de Amerikanen zich komende donderdag en vrijdag opsluiten en flink gaan eten en drinken. De discussie op de radio gaan erover of je wel of geen Turkey met eten. De turkey wordt trouwens verkocht voor 0,50 dollar per ounce en je moet minimaal voor 25 dollar bestellen. Drie- en een halve ounce is een ons. dat betekend dat  een ons 1,75 dolar kost. Ook is er veel reclame voor allerlei compotes die je over je turkey heen kunt doen. Van Granberries, bijvoorbeeld, waarbij alleen water en suiker is toegevoegd.

Erger zijn de reclames die te maken hebben met de kredietcrisis. Daar wordt je echt mee doodgegooid. Ik heb vandaag geleerd dat dit het juiste moment is om een auto te kopen. De prijzen zijn historisch laag. Je zou gek zijn als je het niet deed. En bovendien: kun je ook weer goed lenen, dus financiering is geen probleem.

En als je je hypotheek niet meer kunt betalen; moet je tijdig aan de bel trekken en wel bij iemand die je tegen betaling gaat ondersteunen.

Helemaal mooi een reclame die mensen aanmoedigt om goed op te letten op huizen die vrijkomen doordat de eigenaren hun hypotheek niet kunnen betalen: ook daar geldt: nu kopen, want de prijzen zijn laag.

En natuurlijk heel veel commercials van advocaten, etc. etc.

Om een uur of 1600 was ik weer hier. Ik heb opnieuw ingechecked, een paar uurtjes gewerkt en daarna de auto weggebracht en weer met de taxi terug. Even gegeten: weer Japans. Dat bevalt me goed. Dat is lekker licht.

En nu ben ik net terug in het hotel. Deze week ga ik eerst drie dagen hier werken en op donderdag weer naar New York. Daarben ik tijdens thanksgiving. Ik ben benieuwd!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

23/11/2008 - Grand Canyon

Woensdag aangekomen, donderdag en vrijdag behoordelijk doorgewerkt en ik qua tijd nog wat van slag. Ik wordt iedere morgen rond een uur of 5 wakker en tegen 10 uur 's avonds ben ik klaar: dan val ik direct in slaap.

Ook vanmorgen was ik vroeg wakker: om 5 uur: ik heb nog even wat gedraaid, mijn mail bekeken en rond 6 uur zat ik in de auto. Op weg naar de Grand Canyon.

Eerst het autorijden: dat is hier anders. Anders dan bij ons. Veel gedisciplineerder. Je hoort hier zo'n beetje bij ieder kruispunt stil te gaan staan. Degene die het eerst staat, die mag dan doorrijden. Mensen zwaaien heel vriendelijk naar elkaar en wenkel: "ga jij maar". Kost allemaal vreselijk veel tijd. Ik zorg dat ik snel stilsta, ga zelf niet zwaaien en hoop dat mensen naar mij zwaaien, of minstens een vinger opsteken. Dan steek ik snel over, anders kun je bezig blijven.  En verder zijn er ook nog wel wat andere dingen anders: je mag altijd rechtsafslaan, ook al staat het stoplicht op rood en je moet je goed aan de snelheid houden: ze zijn hier best streng. Er wordt dan ook amper te hard gereden. Dat viel me vandaag niet mee.

Ik had van tevoren bedacht dat ik in 6 uur bij de Grand Canyon kon zijn. Dat was erg optimistisch. Het duurde 8 uur. Eerst ben ik Los Angeles doorgereden. Dat alleen kostte me (zonder file) al 2 uur. Ik  ben eerst over Highway 91 gegaan, daarna Highway 15 en vervolgens heel lang Highway 40. Het was een erg mooie rit: zodra je de stad uitbent wordt het al snel woest: grote vlaktes met stenen en struikjes, bergen en bossen. Het minste stukje was naar de Grand Canyon zelf. Dan rijd je over een soort van hoogvlakte tussen allemaal bosjes terwijl er weinig te zien is.

Om 14.00 uur was ik er. En ja hoor: het gebrek aan voorbereiding was meteen duidelijk. Ik had namelijk in mijn hoofd dat je door de grand canyon heen kon rijden. Dat is niet het geval. Dat is Death Valley. De grand Canyon is een ongelooflijk mooie, diepe en grillige kloof die is uitgesleten door een rivier. Je ziet allemaal lagen steen in heel veel rodige kleuren.

Overigens, dat zul je altijd zien: precies op het moment dat ik aankwam verdween de zon. Gelukkig kwam die later terug.

Je kon dus niet de Canyon in: je rijdt er langs en dan zijn er heel veel uitzichtpunten. En ik kwam op het goede moment: toen de zon er weer was, zag je alle kleuren goed en die werden steeds mooier naarmate de zon onderging. Bij de zondsondergang reed ik op de rand van de Canyon en de woestijd. Dat leverde echt mooie plaatjes op.

Ik heb ook nog een lifter meegenomen: een man die 5 dagen door de Canyon had gewandeld. Wel heel flink want het is echt grillig. Hij had nog een schorpioen gezien. Die zitten hier ook en bergleeuwen. En herten.

Nu zit ik in een motel aan de route 66. Ook die loopt hier vlak langs. Morgen ga ik via Phoenix terug. Dat is een iets korte route.

Zometeen eerste slapen. Zometeen nog een wandeling langs de 66. Even frisse lucht en beweging.

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

20/11/2008 - Tweede termijn

Ik ben weer terug in Hermosa. Afgelopen zondag was ik heel even terug in Nederland, en vanmiddag (woensdag) ben ik weer in LA teruggekeerd. Veel Miles/Kilometers.

Al was het kort, het was lekker om weer even thuis te zijn: Carin even zien, eigen bedje, niet uit eten hoeven (thuis lekkere hutspot gegeten, die vind je hier natuurlijk nergen). Ook even naar Woerden, naar IG&H, wat collegás zien en spreken. Kortom: kort maar krachtig. En het was ook wel ongezellig om zo snel weer weg te gaan.

Vanmiddag om 13.20 Nederlandse tijd opgestegen. 11 uur later in LA geland, nog even naar kantoor geweest en daarna inchecken en eten. Daar ben ik net mee klaar . De dag wordt zo wel lang: het is hier Nederlandse tijd nu 5 uur 's ochtends. Het gekke is dat ik niet echt moe ben. Ik heb dan ook even geslapen in het vliegtuig. Een power-nap. Dat helpt. En was ook best knap: veel huilende kinderen, wat aangeschoten medepassagiers, etc. etc. Toch heb ik lekker geslapen. En verder wat gewerkt, muziek geluisterd, gegeten en gedronken. Het viel me best mee. En ik kreeg lekkere snoepjes van een Litouws echtpaar naast me. Hij is geboren op 1-1-36 en zij op 1-6-38. Dat weet ik omdat ik ze geholpen heb met het invullen van wat formulieren die nodig zijn voor de douane. En daarvoor kreeg ik heel veel snoepjes.

En nu weer hier in Hermosa. De komende dagen worden qua werk heel druk. EN in het weekeinde: een grote auto en de stad uit: naar de grand canyon. Dan komen er ook weer nieuwe foto's. En nu eerst slapen, want ik voel toch wel wat vermoeidheid.....

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

15/11/2008 - Hermosa (III)

Mijn eerste verblijf in de USA zit er bijna op: nog een uurtje en dan komt de taxi voorrijden om me naar het vliegveld te brengen. (het is hier nu zaterdagmiddag 1300 uur). Vanmorgen hoefde ik voor de afwisseling niet te werken. Ook hier is het weekend. Ik ben wel vroeg opgestaan, ik was toch weer vroeg wakker: om 700 aan het ontbijt en daarna een ochtendwandeling gemaakt. Om 0900 uur heb ik een fiets gehuurd, een beach cruiser. Met een heel groot en stoer stuur. Echt Amerikaans. 6 versnellingen. Ik ben naar Manhatten beach gefietst en daarna landinwaarts. Dat viel niet mee: flinke heuvels, flink zweten en flink hijgen. Ik heb wat geshopt (cadeautje voor Carin) en ben weer teruggefiets, helemaal naar het zuidpuntje van het strand (Redondo Beach). In totaal ben ik 3 uur onderweg geweest.

En het is vandaag echt mooi weer. Zonnig, ik denk dik 25 graden. Het strand is druk bevolkt. er wordt hier enorm veel gesport: fietsen, beachvolleyballen, rennen, brandingsurfen, etc. Mensen zien er gespierd en gebruind uit: het is ook wel een cultus hier. Iedereen is enorm druk bezig met fit zijn, hoe hij eruit ziet, gezond eten, etc. Op iedere hoek van de straat zit een Pilatus of Yoga studio. Op het strand zie je ook veel mensen Yoga doen. Het tegenstrijdige is wel dat iedereen dus heel druk bezig is om fit te zijn en gezond te blijven, maar 5 minuten lopen naar het werk doen ze niet: met de auto. En dan geen kleintje, maar zo'n dikke Amerikaan (of liever een dikke Europeaan, dat is hipper).
Het lelijke aan LA is dan ook dat je een dikke bruine wolk tegen de heuvels en boven de zee ziet hangen: smog. En de stad is volledig dichtgeslipt. Heel veel files en traffic jam. Het jammere is dat er niet echt goed openbaar vervoer is. Daar wordt wel aan gebouwd, maar het zal nog wel even duren.

Ja en die eerste twee weken in de USA: waren spannend, hebben opgeleverd dat ik nu goed in mijn project zit, waren leuk, en ook vermoeiend. Mijn ritme is compleet weg en ik ben ook best moe. Zometeen in het vliegtuig ga ik lekker slapen. Ik ga dan proberen een paar dagen aan de Nederlandse tijd te wennen. Nederlandse tijd stijg ik op om half twee 's nachts.  Te hard wennen heeft trouwens niet zoveel zin. Aanstaande woensdag ben ik hier weer terug. Dan neem ik wel wat korte broeken en een zonnebril mee. DIe heb je hier toch echt nodig.

En volgend weekend: dan ga ik naar de Rocky Mountains. Ik heb een auto gehuurd. En na de paar zinnen hierboven durft ik het bijna niet te zeggen: een hele dikke vette vervuilende Amerikaan: een chevy trailblazer....

Maar eerst Nederland. Even lekker thuis, Carin weer zien en mijn eigen bedje!!!

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

13/11/2008 - Hermosa (II)

De jetet lag hier heb ik bijna verwerkt. Ik werd vanmorgen om 0600 wakker. Prima geslapen. En wat doe je dan, om dat tijdstip in Hermos: je staat op en gaat hardlopen. Niet in een fitness ruimte, natuurlijk niet, maar langs het strand. Langs heel LA is strand en langs het strand ligt de walkway. Daar ga je dan hardlopen, fietsen of skaten. En om 600 's ochtends ben je niet alleen. Er zijn dan al honderden fanatiekelingen bezig met hun ochtend work-out.

Daar ging ik dan. (En voor degenen die het niet gevolgd hebben, ik heb in mijn leven nog niet vaak buiten hardgelopen. Wel in een sportschool op de band, ik zit ook met regelmaat op een fiets, maar hardlopen?). De hoogmoed kwam dus ook bij mij voor de val. Dat betonnen paadje, de walkway, vond ik wel heel suf. het strand zelf, langs de vloedlijn, zag er aanlokkelijker uit. Na 5 minuten voelde ik wel dat het lopen daar niet meeviel. Mijn enkels, achillespezen en nog wat onderdelen begonnen ernstig te protesteren. De handrem erop dus, en wandelen. Al met al heb ik een klein uurtje buiten gespeeld. Soms wandelen, soms rennen. Het waar is er hier prima voor. De smog is erg zichtbaar. In de verte aan de horizon zie je een grijze band. (Zie ook foto's).

Gisteren de hele dag gewerkt. Het werkritme is hier iets anders dan in NY en heel anders dan in Nederland. In Nederland zijn we van het vroege beginnen en het op tijd naar huis. Hier komt iedereen tussen 0900 en 0930 binnen en gaat iedereen rond zessen naar huis. Niemand neemt een broodtrommentlje met boterhammen mee. De lunch die haal je ergens. Bij een lokale deli, en traitteur, of japanner op de hoek. Best lekker allemaal.

En ook gezond. Dat vette Amerikaanse eten valt echt reuze mee. Het is er natuurlijk wel, maar ik ben nog geen mensen tegengekomen die alleen vet eten. De meeste mensen hier eten gezond: veel salades, veel japans, veel diet-spul met weinig calorieën. En natuurlijk alles is wel groot. Of het nu om een pizzapunt gaat of om een cola of een cappucino. Het is minstens 2 keer zo groot als in NL. Maar jullie kunnen gerust zijn. Er zijn nog geen kilotjes bijgekomen.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

12/11/2008 - Hermosa

Het is bijna niet te bevatten. Het verschil tussen Hermosa en New York is het verschil tussen hemel en aarde. Vanmorgen vertrok ik uit New York. Een en al verkeersopstopping: 5th Avenue was afgesloten omdat President Bush de stad aandeed. De taxi die me naar JFK-airport bracht kon nergens door en stond alleen maar vast. Gelukkig toch op tijd. 6 uur later land ik in Los Angeles. Bijna geen wolkenkrabbers. Uitgestrekte woonwijken met kleine en lage huisjes. En eindeloos veel strand.

Mijn hotel ligt aan het strand. Morgen ga ik hier de zondsondergang volgen. Moet heel mooi zijn. De zon zakt in de zee. Net als op vakantie: daar is deze plaats ook voor gemaakt, voor vakantie. restaurantjes, barretjes, disco. Geen plek om te werken. En dat is toch wat ik hier ga doen. Morgenochtend om 800 uur de eerste afspraak en daarna de hele dag door.

Over Hermosa de komende dagen ongetwijfeld meer. (Er zijn trouwens al wel wat foto's) Nu eerst over mezelf. Het gevoel voor tijd ben ik aardig kwijt. ik leef nu nog NY-tijd, maar dat is lokaal 3 uur vroeger. Hier is het nu 19 uur.  De avond begint net, terwijl het eigenlijk bedtijd is en ook zo voelt. En ik probeer ook steeds terug te rekenen naar Nederlandse tijd. Ook dat wordt moeilijk. Maar gelukkig heb ik een telefoon waarop meerdere tijdszones instelbaar zijn. Dat is in deze dagen mijn enige houvast. In NY had ik net door wanneer ik mensen in Nederland kon bellen. Hier ga ik dat nog leren.

En het vermoeit ook wel. Soms slaap ik heel lang door, soms wordt ik midden in de nacht  wakker. Dat is wel gek en het is ook belastend. Ik heb me voorgenomen (en dat lukt tot nog toe goed) om genoeg rust en ontspanning in te bouwen. De valkuil bestaat om te gaan werken als ik toch wakker ben, hetzij in de avond, hetzij in de ochtend. Dat is misschien nog wel het moeilijkst: het gebrek aan ritme. Daarom ga ik zo gewoon NY tijd naar bed. Over een uurtje of zo. Nog even een wandeling over het strand. Dat wel. Dat kun je tenslotte ook niet iedere dag.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

9/11/2008 - Zon

Vandaag was hier de eerste zonnige dag, sinds ik hier ben. En dat scheelt. Gisteren de hele dag regen. Je kon letterlijk over de paraplu's lopen. Vandaag zat heel New York in 1 van de vele parken of was op straat te vinden.

Mijn dag begon in de gym. Een half uurtje aan de conditie werken. Daarna ontbijt. Standaard met de krant. De New York Times: de weekeindeditie is dikker dan het telefoonboek. De krant heeft trouwens een "raar" formaat: de breedte van een tabloid, maar de lengte van een traditionele krant. Gelukkig kon ik er wat in terugvinden over voetbal. Van de Sar is twee keer gepasseerd, Van Persie is geblesseerd en Ruud ook, die heeft last van zijn knie. Ben ik toch weer bij.

Het ontbijt wordt gerund door een aantal mannen die uit India of Pakistan komen. Uit die regio ongeveer. Vriendelijke mensen en net als iedereen in Amerika vragen ze eerst: "How are you". Dat is een ritueel.Het heeft volgens mij niet al te veel betekenis. Het ontbijtbuffet bestaak uit croissants en donuts. En natuurlijk beleg en ook veel fruit. Dat is lekker 's ochtends. Vreemd genoeg neem ik daar thuis nooit de tijd voor (behalve in het weekeinde), maar hier wel en het bevalt goed. Kopje koffie erbij en nog een vers glaasje jus. (Het kost tenslotte 16 dollar en als rechtgeaard Hollander wil ik dat er wel uithalen.....). Meestal vraag ik 's ochtends om wat toast en gebakken eieren en het mooie in Amerika is, dat je daar lekker veel ketchup bij krijgt. Ik heb nu alweer zin in het ontbijt van morgen.

Na het ontbijt het ik een paar uur zitten werken en daarna ben ik de stad in gewandeld. Met de metro naar Wall Street en Ground Zero. Wall Street is niet echt interessant en Ground Zero is één grote bouwput. Er komen veel Amerikanen op af en hier zie je nog duidelijker dan elders veel vlagvertoon.

Ik heb ook voor het eerst gewinkeld: in een gigantisch warenhuis met merkkleding tegen outlet-prijzen. Echt groot, heel druk  en goedkoop Ik zag, kreeg en voelde: "meer, meer, meer". Ik heb me kunnen bedwingen: 4 boxershorts en 3 paar sokken. Kan ik weer fris de week door. Het is trouwens goedkoper om in dat warenhuis iets nieuws te kopen dan het hotel de was te laten doen. een paar sokken wassen kost ongeveer 5 dollar! Sokken kopen: 4. En het zijn dan echt mooie sokken, met kleurige ruitjes.

Daarna heb ik veel gewandeld door de hippere wijken: Tribeca (triangle below Canal Street), Soho (South of Housten Street) en door Greenwich Village, met name Bleecker Street. Ik heb een paar geweldige platenzaken gezien, met heel veel mooie jazz-albums, maar ik heb me weer kunnen beheersen. Die koffer zit al zo vol.......

In totaal heb ik 5 uur gelopen, ik denk zo'n 15 kilometer en Manhatten is veel mooier dan ik dacht (Carin en ik zijn hier in 2003 ook geweest). Mooie panden, groen, vriendelijke mensen. De zon hielp natuurlijk ook.

Zometeen ga ik eten. Naar de japanner: lekker mager eten, met een Japans biertje.

Overmorgen meer: dan vanaf het strand in Los Angeles!!

Oh ja: er zijn weer foto's.

 

 

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

8/11/2008 - De stad uit

De eerste week zit erop. Het voelt trouwens niet als een week: het voelt als veel langer: door alle wisselende indrukken, het tijdsverschil, alle nieuwe mensen die ik leer kennen, etc.

De week heb ik gisteren afgesloten bij Frederik, die ik ken uit Leiden, en zijn vrouw Janet. Zij zijn zwanger. Tenminste als je het letterlijk vertaald. Hier zeggen ze: we are pregnant. Nog 2 maanden en familie Van der Weijden krijgt gezinsuitbreiding.

Ze wonen erg mooi: een mooi huis in een hele mooie omgeving, in New England, het plaatsje Old Greenwich. Met de trein ben je daar in 3 kwartier. De reis begon in het prachtige Central Station, een schitterend momument hier in Manhattan. Een hele grote hal, ontzettend veel perrons (meer dan 100!), oude loketten met lange rijen.

De trein was bevolkt met kantoorwerkers. Mannen in pak, vrouwen in mantelpak. De meeste met meerdere telefoons en Blackberries, bij voorkeur bevestigd aan de riem. Anders dan in NL kwam de conducteur meerdere keren langs. Hij knipt niet alleen je kaartje, maar neemt die ook in. Krijg je niet meer terug.

We hebben gezellig geklets en gegeten. Bij de japanner. Was erg lekker. Daarna naar huis en nog wat gedronken: buiten! het was behoorlijk warm. Vergeleken met de stad was het ongelooflijk stil: alleen krekels maakte geluid. die kun je nu eenmaal niet uitzetten:-)

Vanmorgen hebben we de buurt verkend: eerst een wandeling op een schiereilandje: met nog prachtige herstkleuren. De omgeving is echt mooi: zee, bos, veel ruimte en erg mooie huizen. De traditionele huizen zijn allemaal bedekt met hout: of met planken, of met kleine plankjes van ongeveer 10 bij 8 centimeter.

In de middag ben ik teruggegaan naar NY. Heb daar nog een stukje rondgewandeld en heb even gewerkt. Straks ergens eten. Voor het eerst deze week alleen.

(Zie ook de foto's)

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

7/11/2008 - Ritme

Na 4 dagen komt het ritme. De jetlag verdwijnt en ik wen aan het schema. Georganiseerd als ik ben, probeer ik de dagen gelijk in te delen. Een vast ritme. Dat bevalt me wel.

Om een uur of 6.30 sta ik op. Daar is tot nog toe geen wekker voor nodig.Ik wordt vanzelf wakker. Ik trek dan wat sportkleren aan en ga naar de fitnessruimte. Een half uurtje zweten. Fietsen en rennen. Best lekker. Al heb ik wel spierpijn. Daarna douchen en ontbijten en vervolgens naar het werk lopen. Daar ben ik dan rond kwart voor 8. Maar ik ga eerst twee deuren verder: naar de Starbucks om een cappucino te scoren. Dat is een mooi begin. Vervolgens werk ik van 8 in de ochtend tot 6 tot 7 in de avond. Tussendoor gun ik mezelf wel voldoende pauze. Ik loop New York in en kijk een beetje rond, ga ergens wat eten/drinken.

Rond een uur op 1900 naar het hotel of naar een restaurant of naar een bar zoals vanavond met 10 coleega's. En om 22.30 uur naar bed. Morgen meer: en ook weer wat foto's.

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

5/11/2008 - verkiezingen

4 november. TIjd voor change. Op straat merk je in New York niet heel veel van de verkiezingen. Op het werk wel. Veel mensen hebben het over Obama (ik ben zelf geen McCain aanhangers tegengekomen). Bijna iedereen die ik ontmoet is gaan stemmen. En de rijen zijn lang. 3 uur wachten voor het stemlokaal is zeker geen uitzondering. Maar dat heeft iedereen er graag voor over. En het regent niet. Dat scheelt enorm.

Op TV wordt heel de dag aandacht beesteed aan de verkiezingen. Ze coveren het precies zoals achtervolgingen: de helikopter hangt boven rijen wachtenden en filmt de rij. Erg dynamisch. Het is nu bijna 2300 uur en het is bijna zover: over een uur verwacht iedereen dat Obama definitief heeft gewonnen. McCain staat te ver achter.

Ik ben nog even de stad ingewandeld om te kijken hoe het leeft. Time Square heb ik niet gehaald. Dat is te ver vanaf het hotel. Ik kwam wel op een ander plein waar het vol stond met (voornamelijk jongeren) met een hele grote vlag. En ook nog veel mensen met spandoeken. Voor Obama. Voor de revolutie.

Kijk ook nog maar even op de fotopagina.

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

4/11/2008 - In New York

Ik ben er!. Vanmorgen om 0500 uur opgestaan. Na inchecken, wachten, en 8,5 uur vliegen landde ik in New York!. Geweldig om hier rond te lopen. Het is groot en overweldigend, druk, lekker weer en mooier dan ik me van 5 jaar geleden kon herinneren. Het hotel waar ik zit is naast de Empire State Building. Ik werk op 500 meter lopen hiervandaan, bijna op de kruising Broadway, 5th Avenue. De afstand tussen mijn bed en mijn werk is nog nooit zo klein geweest. Kan ik lekker uitslapen! Tot 6.30 uur. Dan kan ik om half acht beginnen.

De vermoeidheid voel ik nu wel. Ik ben ongeveer 20 uur geleden opgestaan. In Nederland is het nu tegen enen. Hier is het bijna 7 uur. Maar de dag is nog niet voorbij. Ik ga met een collega eten, ergens om de hoek. Japans. Daarna slapen. Dat zal wel lukken.

Kijk ook even op de foto-pagina. Daar heb ik wat beelden van onderweg neergezet.

Comments (0) :: Post A Comment! :: Permanent Link

29/10/2008 - Nog een paar dagen

Nog een paar dagen. Dan begint mijn eerste buitenlandproject. In de Verenigde Staten. Soms in New York, soms in Los Angeles. Voor mij nieuw en uitdagend en natuurlijk spannend. Veel weg van huis: 3 weken daar, 1 week hier. En wat doe je dan: een blog beginnen. Ideaal om het thuisfront op de hoogte te houden over mijn belevenissen in the States. Niet over mijn werk. Daar kan ik niet teveel over kwijt. Wel over wat ik daar verder meemaak.

Comments (1) :: Post A Comment! :: Permanent Link

<- Last Page :: Next Page ->

About Me

Blog van Ober

«  December 2017  »
MonTueWedThuFriSatSun
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031
<
Hosting door HQ ICT Systeembeheer