Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

OFF ROAD


Offroadreizen

Home | Profile | Archives | Friends


2014 Off Road Dwars door Servie

Posted at 20:24, 13/8/2014

 

 

 

2014 

Dit jaar is gekozen om dwars door o.a. Servie en ook Bosnie te rijden

mail: morcetti@hotmail.com

Waarom? omdat we niet eerder in Servie offroad hebben gereden, wie wel?

De motor offroad tocht zal beginnen in Tirgu Mures, Roemenie, waar een klein vliegveld is. Hopelijk zijn Hans en Leo, 2 dagen eerder vertrokken met

een grote bus en aanhanger met elf motoren, dan ook hier aangekomen.

Eerst zaterdag 16 augustus nog een try out............... wordt vervolgt.

Di. 26 aug.  

Gisteren avond 12 motoren ingeladen met bagage en heden morgen zijn Leo Spieker en Hans Wolters met 

de grote transportbus met aanhanger vertrokken richting Oostenrijk.....https://www.youtube.com/watch?v=T71Gy90UIhM

kort filmpje 1e deel van de offroad tocht:  https://www.youtube.com/watch?v=zVQGDjIcd-w

kort filmpje 2e deel van de offroad tocht:  https://www.youtube.com/watch?v=zQsFw7w8MJQ

 

 Donderdag 28 augustus

   door Jan Esselink.

S’nachts 4 uur in de morgen verzamelen in Lichtenvoorde, het word een jaarlijks terugkerend ritueel.

We worden uitgezwaaid door onze geliefden. Een van ons merkt op dat ze ons wel erg enthousiast uitzwaaien, het geeft een beetje dubbel gevoel.

We vertrekken op tijd vanaf Dortmund, een enkeling maakt nog een haze slaapje, en 11:30h plaatselijke tijd zijn we in Tirgu Mures.

Leo en Hans wachten al op ons. De chauffeurs hebben daags ervoor doorgereden tot s’avonds 10 uur, het werd een lange dag.

De motoren worden uitgeladen en omdat we vandaag, hemelsbreed, maar 35 km hoeven, gaat alles erg relaxed.

Dat zou snel veranderen. Roemenie, en met name het gebied rond Sibiu, staat bekend als enduro eldorado.

We kregen gelijk pittige zandwegen, bospaden en hellingen voor de kiezen. Het heeft hier afgelopen dagen nog geregend, dus geen stof.

Een enkele helling gaf meer tegenstand dan menigeen aankon. Dus omkeren, en dat op een steile helling,

De eersten die al aan bodem onderzoek deden. Geen ernstige gevolgen, alleen een deuk in een aantal ego’s.

Om het de eerste dag niet al te laat te maken waren we al om 5 uur bij ons hotel in Medias. Weer opgewacht door Leo en Hans.

Vast ritueel, het eerste biertje aan het eind van de dag. Maar het bleef niet bij eentje. De motoren servicen is uitgesteld tot morgenvroeg,

ondanks andere afspraken, zo gaat dat elk jaar.

Leo deelt de kamer sleutels uit, een bekende snurker mag vannacht in zijn eentje slapen.                   

We eten in het hotel, dat kan even duren. Volgens Paul, die even in de keuken heeft gekeken, hebben ze maar 1 kookpitje.

Het duurde inderdaad lang, maar dat enkele pitje kan niet kloppen. Het eten was goed. Uit het verleden kennen we een Roemeens drankje, palenka.

Afgaande op het lawaai om me heen hebben een aantal er al meer dan 1 op. Ook ik ga voor een palenka. Tot morgen.

 

 

foto onder: meteen al, John, ongekende ruimte...

 

 

foto onder: de afdaling vol met grote stenen onder het lange gras.

foto onder: ze hadden wat mais, aardappelen en in het plastic zakje zaten eieren, we mochten erin kijken....

foto onder:  De rem intrappen via kettingen, dan komt deze boomstam tegen beide wielen.

 

foto onder: lastige klim....

.

 

29-8-2014 Naar Petrosani

door: Gerrie Pape

Het opstarten van de nieuwe dag was voor sommigen wat moeizaam na een uiterst gezellige avond. Codewoord …. Palenka.

Ook moest er nog wat laswerk aan een Japanse motorfiets verricht worden.

De extra tasjes met allerhande zaken die mee moeten zijn de oorzaak.

Na een wat mistig eerste uurtje deed de zon de rest van de dag zijn best er iets moois van te maken.

Dat betekent ook dat door de opwarming er zich al weer wat stof aan het ontwikkelen is hier en daar .

Op de plekken in de schaduw is het opletten voor de sappige modderstukjes.  

foto onder: Zomaar in de busch busch een gasstation, geen russisch gas zoals de bewaker beweerd, 

maar hier uit de grond, oftewel uit het plateu waar hij naar verwijst. 

Een lekke band door een grote spijker... even terug naar de hulpvaardige eenzame bewaker van het gasstation.

foto onder: zo`n 10 km verder wachten, er komt niemand, lekke band bleek later. het is hier doodstil...

We kunnen gerust stellen dat dit gebied een van de mooiste is om off road te rijden.

Niet voor niets wordt hier de wereld beroemde Red Bull Enduromania gehouden  . 

Ook wij hebben de paden gevonden waar dit spektakel zich heeft afgespeeld .

foto onder: Gerrie op de route RedBullManiacs

foto Onder:  op de route RedBullManiacs wisselen klimmen en afdalingen elkaar af.

foto onder: RedBullmaniacs route

foto onder: Ronald,  RedBullmaniacs route

 

foto onder: RedBullmaniacs route

 

We werden er door de mensen in de dorpjes  zelfs naar toe geleid.  Een lange helling die

tussen de bomen door naar boven leidde zorgde voor de nodige opwinding. 

Gemakkelijk was het niet maar enkelen van ons hebben de top gehaald. 

Fons was zo verstandig om op tijd terug te gaan om brokken te voorkomen,

we moeten proberen de week zonder grote schade te volbrengen.

Het is trouwens genieten van het enthousiasme van de mensen in de dorpjes hier. 

De kinderen proberen door hun handen uit te steken ons tot een “high five” te verleiden.

Dat is wel oppassen want ze onderschatten de snelheid een beetje . 

Ook de volwassenen doen hier soms aan mee en ook de omaatjes staan vrolijk te zwaaien.

Ons motto is echter “gin kunsten” en rustig aan in de dorpen.

Natuurlijk hebben we ook hier weer de moeilijkere passages die net even voor extra hilariteit zorgen.

Zo was er die diepe  doorgang  met als toegevoegde waarde een stinkende ( varkens ?) blubber

laag onderin waarvan ons de lucht nog lang ons in reukorgaan  bleef  achtervolgen.

Mooi om te zien dat ieder dan probeert zo goed mogelijk er door te komen zonder vast te komen zitten. 

Terwijl iedereen zich op het gunstige spoor concentreert had Paul  een slimme omleiding gevonden. 

Een lekke band  zorgde voor een flinke pauze op een zeer rustig traject , ook wel genieten. 

Doordat er maar weinig  afslagen in het uitgestrekte gebied waren stonden de posten een

vijftiental kilometers uit elkaar te wachten in de stille natuur.

Foto onder:  Fons:  hier oversteken?? de stroming is zeer sterk.

foto onder, De weg vragen...iedereen wil helpen, deze kerels, zoals vaak stinken flink naar alcohol..

foto onder:  vrouwen roepen iets van doorwerken kerels!

 

foto onder: John,weer een oversteek..

 

 

Het werd tijd om op te schieten en daar is asfalt uiterst geschikt voor. 

Onze buddyseats zijn dit wat minder in zo’n geval. We verkozen om de  67c te nemen.

Onder ons de  “Chauchesku Highway” genoemd tijdens  onze eerdere rit destijds naar Turkye.

foto onder: halverwege de voor ons beruchte Chauchesku een prachtig stuwmeer

foto onder: de diepte is prachtig, we moeten opschieten, de zon zakt en weten niet wat nog komt

foto onder:   waar-rimpellig mooi!

foto onder: Gert, de mouwen in de jas, het wordt frisser.

 

Van het slechte asfalt was weinig terug te vinden   maar  de omgeving is nog steeds prachtig. 

foto onder: Paul...Koeien lopen en grazen gewoon op of langs de weg

We hebben in het schemerdonker tenslotte ons mooi gelegen hotel gevonden.

.
Zaterdag 30 Augustus

smorgens in Petrosani

Door Fons Nijhof

De hotel eigenaar in het bergdorp of skidorp nabij Petrosani, stelde ons voor toch vooral even de skipiste met de Motor

te beklimmen. Nou, stelde voor dat zowiezo te doen.  Een prachtige klim over slingerende ski-wegen, ski-hellingen

en de hoogste top  bereikten we op 2000 meter hoogte, een machtig uitzicht.

Onder skiliften door naar beneden, ook vertelde ons een ski leraar dat de hoogste piste eigenlijk  niet bedoeld is

voor motoren.  Wel werd hier op deze piste een etappe van de Redbull rally verreden.

foto onder de skipistes 


.

foto onder vlnr Gerrie,Gert, Berry en Paul.

.

onder Fons en Gerrie:  prachtig uitzicht op 2000 meter hoogte

foto onder:  Gert en John

Toen na het tanken een mooie rit door een mooie canyon, dan  plots van de weg af de offroad paden op,

waarbij Gerrie nog schielijk moest remmen. Na veel zand en stenen, langs een rivier,

kwamen we  bij een onvoltooide waterkrachtcentrale, foto onder.


 

Even een pauze om een hapje te eten, dan weer de bossen en velden door.

Plots op een pad tussen struiken door met zeer diep uitgespoelde geulen,

de motor kon er bijna geheel in,  na anderhalve kilometer kwam iedereen toch ongeschonden boven.

Meerdere snelle gravel paden maakte de tocht geweldig!

Plots werd ons plezier verstoord op een smal pad achter de oude boerderijtjes langs,

door een enorme grote herdershond midden op het pad….

Slechts een van ons was ingeënt tegen hondsdolheid! Desondanks durfde hij er ook niet langs!

Gelukkig  haalde ze de hond naar binnen en dankbaar zwaaiend vervolgden wij ons pad.

Over steken van oude ijzeren bruggetjes zonder leuning over diepe afgronden

en een met leuning met zeer dunne ijzeren platen kwamen we de rivier over.

Vanaf een dorpje een lang bospad op met mooie sporen en geulen,

we kwamen dorpsbewoners tegen die groen hadden gehaald voor een (foto onder) bruiloftsversiering

wat plaatsvond op het boerenerf.   foto onder: Jos keerde even terug om een foto van het erf te maken.

 

Weer werden we op de proef gesteld met een heuvelklim, iedereen kwam boven,

helaas moesten we terug om onze weg te kunnen vervolgen, nog ff in een stuk zandweg,

dat ging over in een stuk moeras, waar sommigen tot aan de buddy wegzakten,

Foto onder: met vereende krachten werden de motoren weer op het droge geholpen.

.

rechtsomkeer helaas, er volgde daarna nog een lange zand en grindweg,

plots stonde we weer voor een rivier, de locals  adviseerden ons om hier over te steken,

om te laten zien dat het mogelijk was, ging men zelf met paard en wagen voor. 

Wij er ook door en tevens werd zo het moeras van de motor gespoeld.

Gezien de tijd reden we  nog een stuk over de weg naar ons doel voor deze dag,

Drobeta Turnu Severin, een flinke stad pal aan de prachtige Donau.

foto onder: Jan E. over dunne roestige platen..

zondag 31 aug.

Door Ronald Huinink.

Het is zondagmorgen, het wordt al warm op de kamer. Blijkbaar is de zon van plan vandaag goed zijn best te doen.

Gelukkig is het ontbijt niet zo overvloedig als het avond eten van de avond er voor.

Toch duurt het een tijd voor het geserveerd wordt.

Door de warmte zijn we allemaal een beetje traag, we komen niet snel aan de gang.

Fons heeft nog geprobeerd wat op de bloggersite te krijgen,  maar ook het internet is niet voor uit te branden.

Om 11.00 uur rijden we richting de grens van Roemenie met Servie, samen met Leo en Hans in de bus.

Al gauw komt de machtige rivier de Donau in zicht, geweldig mooi om te zien.

Wij passeren de eerste grens gemakkelijk. Leo en Hans doen er langer over.

De beambte ontdekt dat ze geen autobaan vignet hebben en wil € 60,00 vangen. Leo, niet voor een gat gevangen,

trekt zijn meest zielige gezicht dat hij kan bedenken, maar de douanier is niet te vermurven.

Dan maar eerst geld wisselen, de Lei omruilen voor de Dinar. Als dat rond is en de douanier nog niet van plan

is hun door te laten en ook geen aanstalten maakt om een vignet te pakken,

blijven Leo en Hans maar een tijdje in de bus wachten. Na een kwartier gaat Leo kijken

en de man zit ergens in een hoek een sigaret te roken.

Na overleg met Hans besluiten ze het rode stoplicht te negeren en gewoon door te rijden.

Kan zijn dat Engelbarts er later nog iets van hoort, we zien wel. Vervolgens samen over de Servische grens

en ookdat ging betrekkelijk gemakkelijk.

Direct over de grens vindt Fons prachtige paden, strak de heuvels (kleine bergen) op en door diepe bossen.

foto onder: Ronald en Gert...

.

We gaan over een pad,  slingerend naar boven, van een meter breed met twee diepe door water

uitgesleten sleuven van 20 cm breed en wel 40 cm diep.

Daar moet je met je voorwiel niet inkomen, want dan kost het veel moeite om de boel weer aan de gang te krijgen.

Het middelste deel is soms maar 10 cm. breed. Als we allemaal boven zijn we het met elkaar eens

dat dit het meest technische pad van de rit tot nog toe is.

Het wordt warmer, gelukkig vinden we een leuk restaurantje aan een groot water.

Even dacht ik dat het een meer was, maar het is toch de Donau. De spiegeleieren met mooie gloepers, pannekoeken

en een plesjkevica van 400 gram smaken best. De plesjkavica is zo gigantisch dat een persoon hem niet op kan.

De tocht gaat verder en het ene mooi pad sluit aan op het andere. Ook mooie brede paden van grit/kleine steentjes

dagen ons uit om de gaskraan lekker los te draaien. Wel oppassen, want soms is het glad.

foto onder: Gerrie

Even een oponthoud omdat de rijvolgorde niet meer klopt en dan staat de laatste man wel erg lang te wachten op

iemand die allang voorbij is.

Een lekke band heeft ons geplaagd, maar op de plek waar het gebeurde was dat geen straf, wat een mooi uitzicht.

Een boer op zijn trekker met vrouw en dochter achter op de kar stopt even en kijkt met verbazing wat wij

allemaal aan het doen zijn.

We komen onderweg vaker boeren tegen met hout, hooi en andere lading op hun karren met trekker er voor.

Ook een die een ander op sleeptouw heeft over die steile, hobbelige paden, je houdt het niet voor mogelijk.

Wat ons opvalt is het enthousiasme en de vriendelijkheid van de mensen hier. We krijgen een heel ander beeld

van de Serven dan het stereo_type beeld wat wij als nederlanders over het algemeen van de Serven hebben.

foto onder, Moeder en Dochter met Vader naar het land.

In de grotere plaatsen zien we wel die “beume van kearls” en die Serven kijken over het algemeen wat minder vriendelijk.

Natuurlijkzouden die ook wel gewoon heel vriendelijk kunnen zijn als je er mee aan de praat komt.

We naderen Bor, onze overnachtingsplaats. We zien enorme dagbouw mijnen.

Het blijken kopermijnen te zijn. Alles in en om  Bor draait om koper.

Rond 18.00 uur, toch wat later als gedacht komen we bij het hotel aan.

We zijn verbaasd, een 4 sterren hotel met veel pracht en praal.

Veel te luxe voor ons, maar Leo en Hans hebben zich al ingeschreven, zich gedoucht en helemaal

geinstalleerd en zijn Jan dankbaar voor dit onverwachte cadeautje.

Maar het plezier is van korte duur. Dat kan niet zegt Jan, ik heb een gewone Bed&Breakfest besteld.

Leo toch nog maar eens goed nagevraagd en ja het klopte er was geen boeking onder onze naam.

“Onze” Bed&Breakfest lag  tweehonderd meter verder, wel aan hetzelfde meer maar heel wat soberer.

Je kon er alleen maar slapen, niet eten, geen biertje pakken en niet ontbijten!!

Gelukkig konden we terecht bij het luxe hotel tweehonderd meter terug en zo kwam alles toch nog goed terecht.

.

Door Leo Spieker en Hans Wolters
Dag 4: zondag 31 augustus 2014.

Het verhaal van de jongens in de bus:

Zoals elke morgen is het een heidens karwei om de jongens weer de weg op te krijgen.

Iedereen op tijd aan tafel voor het ontbijt valt nog wel mee. Maar dan.

Na het ontbijt een drukte van belang op de toiletten, een geren door het hotel en op de trappen van het hotel,

want iedereen wil schijnbaar zo snel mogelijk weer bij zijn motor zijn. Dan zie je iedereen er om heen lopen,

heel gewichtig kijken ( wat is ie mooi ), een spuitbusje in de hand of een olieblikje.

Een stuk gereedschap doet het ook goed.

Na dit ritueel is iedereen weer tot rust gekomen en gaat men terug naar de kamer om zich klaar te maken

voor de dag die komen gaat.

De koffers worden gepakt  en naar de bus gebracht en het motorpak  gaat aan evenals de laarzen.

Je denkt het gaat gebeuren maar dan: kan de bus nog even open ik moet nog wat hebben:

Kan de aanhanger nog even open, ik ben nog wat vergeten. Is er nog water??

Ja, jongens we hebben nog water. Zit toch geen prik in. Nee zit geen prik in?????

Eindelijk is het zover en gaat de helm op; de stofbril en de handschoenen en wordt de motor gestart

en gaat men op weg. Pfffffffffffffffffffffffffffffffff

Eindelijk hebben we rust. Na inspectie van de kamers of niemand iets vergeten is zoals shampoo, tandpasta, camera’s etc.

en we afgerekend hebben bij het hotel kunnen wij ook op weg.

Vandaag is het de bedoeling dat we naar Bor in Servie reizen. Ongeveer 150 Km.. Dus we zullen de grens met Servie over moeten.

Net buiten Drobeda komen we aan de oevers van de Donau die hier op de grens van Servie en Roemenië loopt.

En na een tiental kilometers duikt de grens met Servie al op. De motoren kunnen er vlug door. Helaas wordt de bus aan de kant gezet.

We hebben geen Vignet voor het Roemeense wegennet gekocht, dus volgens de dienstdoende ambtenaar

mogen we de grens niet over.

We hebben echter uit ervaring geleerd dat rust en kalmte ons kan redden. En  ja hoor na een kwartiertje wachten,

zielig kijken en wat overredingskracht mogen we door rijden zonder dat het iets kost.

Net voorbij de grensovergang wachten de motoren

want men wil nog wel Servisch geld hebben voor o.a. tanken en eten.

Daarna zijn ze weg en hebben we ze de hele dag niet meer gezien.

We rijden ongeveer 50 Km langs de Donau op met aan weerszijden hoge bergen

en prachtige uitzichten over de Donau.

Daarna draaien we af meer westwaarts. De wegen zijn prima en het verkeer is er rustig.

We passeren enkele dorpjes waar de tijd schijnbaar

heeft stilgestaan en waar een lome stilte heerst. Het is immers zondag en 28 graden warm.

Inmiddels is het halfeen

geworden en we hebben wel zin in koffie. Maar we hebben de hele ochtend nog geen café o.i.d. gezien

en zullen dat de hele weg tot Bor ook niet zien.

Ook geen tankstation, dus we zijn benieuwd hoe de motoren dat gaan doen. Op een gegeven moment zien we

toch wat grauwe parasols en lijkt het te gaan lukken.

Volgens de dame buiten hebben ze koffie. Blijkt het een winkeltje te zijn waar ze oploskoffie verkopen.

Dus hebben we de weg naar Bor aan een stuk gereden zonder pauze. Om half twee zijn we over

en komen aan bij hotel JEZERO in Bor.

Een imposant en groot hotel in een prachtige omgeving.

In het eerste stuk van de rit leek Servie veel op Roemenië. Hoe dichter bij Bor hoe meer

het ging lijken op onze westerse wereld.

Op het moment dat ik dit schrijf is het bijna vijf uur in de middag en probeer ik nog even

van de rust te genieten want de motoren

kunnen elk moment binnen komen. Dan is het gebeurd met de rust.

Waar moeten we motoren stallen? Waar zijn de sleutels van de kamer? Waar is de kamer?

Toch wel een balkon? Is het bed niet te smal?

De kamer niet te klein? Waar is het bier? Het bier is toch wel koud genoeg? Etc. etc.etc..

Maar goed, daar zijn we dan ook voor. In ruil daarvoor is het elke dag weer genieten 

om met deze kerels op pad te zijn.

De chauffeurs.

 

maandag 1 september

door: Paul Nales en Leo Tiggeloven

Van Bor naar Kragujevac.

De dag begon met het zoeken naar een ontbijtje. Gelukkig konden we in het zelfde naburige hotel terecht, waar we de avond ervoor een uitsteken gegeten hadden.

Eenmaal op de motor eerst even tanken in Bor. De tankstation eigenaar was zo onder de indruk van zoveel Nederlandse motoren, dat hij eerst een foto van van ons wilde maken. Bekend als wij zijn met dit fenomeen stonden wij binnen de kortste keer fotogeniek opgesteld. Natuurlijk wel met helm op….

De tocht begon met een stukje asfalt. Het bord langs de weg met “verboten für Ausländer” had Fons gelukkig niet gezien. Verderop ging het asfalt over in gigantisch mooie bospaden waar we ons weer naar hartelust konden uitleven. Dit feestje duurde 70 km onafgebroken. Even wat ruimte met de voorganger om uit het stof te blijven, dan het gas d’r op. Wat een feest…

Op een open vlakte komen we op een gegeven moment wat oude legertrucks tegen. ‘t zal hier wal onmundig geknapt hebben, gezien het aantal kogelgaten in de trucks. Verderop komen we bij een houtskool oven. Even kijken hoe dit werkt. Van arbeidsomstandigheden hebben ze hier nog niet gehoord. Bij het wegrijden is er natuurlijk eentje die zich niet kan beheersen en zet de kearl buiten de oven nog meer in het stof dan de 3 kearls binnen in de oven.

Na wat omzwervingen komen we bij een forelkwekerij. Heerlijk zo’n forelletje zo uit het verse bergwater.  Na ook onze dorst gelest te hebben springen we weer op de motor richting Kragujevac.

We proberen zoveel mogelijk de pijl op de GPS te volgen, maar moeten na meerdere pogingen concluderen dat we de bergrug niet over kunnen steken. Dan maar met een grote omweg om de berg naar de eindbestemming.

Al met al weer een fantastische dag met heel veel mooie off-road momenten.       

 

 

 

 foto onder: legertrucks vol kogelgaten

foto onder: doorzeeft met kogelgaten maakt indruk.

foto onder:

foto onder: hier wordt houtskool gemaakt

.

foto onder: vele kilometers door de bossen en bergen zien we meer ovens, evenzien hoe het werkt.

 

Dinsdag 2 september

door:   Jos, John en Ronald.

Vandaag, begon de dag droog.

De rit op deze dinsdag  is hemelsbreed niet zo lang, maar omdat we niet over een bergketen kunnen zullen we er omheen moeten rijden.

Besloten wordt om de eerste 55 km over de harde weg te rijden naar de plaats Cacak.

Onderweg zien we veel autosloperijen van veel merken, wel 25 of meer. Jos zijn hart begon sneller te kloppen.

Bij de volgende tankstop zei hij dan ook, zo’n mooie route heb ik nog nooit gehad.  

Bij de tankstop bestellen we koffie. De ober bood ons van alles aan: cappuchino, zwarte koffie, chocolade,

met melk en zonder suiker enz.  enz. De chaos wordt groot, want dan  zijn volwassenen mannen soms erger dan kinderen,

er wordt van alles door elkaar geroepen. De ober is daardoor nog meer in de war dan wij zelf. 

Op het moment van vertrekken komt er een zeer enthousiaste Servier bij ons staan en vraagt of hij een foto van ons

en de motoren mag maken. Hij spreekt goed Duits en zegt dat hij zelf ook Offroad rijder is en een 

BMW rijdt. Als we bij hem in de bus kijken heeft hij inderdaad eenzelfde motor als Gerrie er in staan.

Hij heeft in Gerrie een maat gevonden.

Hij vraagt van alles, of we helemaal van Nederland komen rijden, hoeveel km we op een dag rijden,

waar we gestart zijn, waar we naar toegaan etc. etc.

Hij is helemaal verbaasd en houdt het haast niet voor mogelijk dat we, gezien onze grijze haren, dat allemaal nog presteren!!!!

Als we verder rijden begint het te regenen. Niet iedereen heeft zijn volledige regenpak bij zich en begint daar gauw spijt van te krijgen.

Verder gaat het over de harde weg in de stromende regen, ons verbazend hoe sommige idioten ons leven er aan wagen om ons voorbij te rijden.

25 km hemelsbreed verwijderd, duiken we de busch-busch in, terwijl het inmiddels droog is.

Het is oppassen geblazen, de paden zijn glad tot zeer glibberig. Het voorwiel glijdt en stuitert alle kanten op.

Dit leidt tot menige valpartij, echter gelukkig allemaal zonder schade aan persoon en motor.

De motor van Gert begon zich zelf hengstig te gedragen, eerst recht overeind op een wal

en 100 meter verderop een duik rechtsaf een weiland in.  Het pad loopt door, eerst nog redelijk, later slechter en stukken nauwelijks begaanbaar.

Toch redt Fons het om over de berg heen te navigeren en ook nog in de goede richting

Foto onder: Ronald, zeer natte gladde stenen.

 

Ergens midden in de rimboe worden we aangehouden door een man die ons uitnodigt voor koffie

en als we willen eten kunnen we kiezen uit vele soorten vlees of omelet.

Het is een heel leuke eeuwenoude hut met een barretje met krukken er omheen die uit de volle boom zijn gezaagd met de motorzaag.

Als we eenmaal zitten zegt hij dat de vrouw een vrije dag heeft, maar dat hij zijn zoon al heeft opgeroepen om iets voor ons klaar te maken.

Vanwege de kookkunst van zijn zoon wordt de keuze toch iet beperkter.

Het wordt cevapici en met nog een soort worst en brood. Het vuur is in no time aangemaakt,

een plaat ijzer wordt met een paar stenen boven het vuur gelegd. Het oude vet wordt er afgeschraapt als de plaat iets warm is

en binnen 15 minuten zitten we aan de worst met brood.

foto onder: z`n hond een Husky volgens ons bewaakt het terrein..

 

foto onder: het hout.. van de hut is eeuwenoud

foto onder: lag aan een prachtig kraakhelder riviertje.

 

 

 

 


De oude man spreekt Frans, omdat hij 30 jaar in Parijs heeft gewoond en gewerkt.

We konden er dus goed mee communiceren. Ook deze mensen waren erg hartelijk,

vriendelijk en nieuwsgierig naar onze avonturen, die wij natuurlijk in geuren en kleuren vertellen.

Ze waren zo blij na de fooi die ze ontvingen dat we een handgemaakte kinderschoen kregen,

die wel goed gebruikt was, want er zat een groot gat in de hak. Ook kregen we een bajonet uit het jaar 1900.

Deze was mooi verroest, maar het lemmet er in, was nog blank en scherp.

Je zou het zo weer als wapen kunnen gebruiken.

foto onder: de hut binnen

 

Het werd een hartelijk afscheid. Het vervolg van de rit was niet meer zo spectaculair,

maar wel erg mooi. Het ene dorp na het andere passeerden we. Een paar kilometer verder kreeg diegene

die het steekwapen in ontvangst had genomen en op zijn motor had vastgeknoopt, een beklemmmend gevoel.

 Hij haalde ons allemaal in, hield de voorste rijder Fons staande en vertelde met zweet op het voorhoofd

wat hem allemaal wel niet zou kunnen overkomen als de politie het wapen bij hem zouden vinden.

Uit de groep kwam de opmerking: maak ow geen zorgen dat “heurt toch bi’j ut basis gereedschapsetje van een KTM”.

foto onder:  met versleten hoedje, kapotte jas, kort afgeknipte laarsjes,

vriendelijk grasmaaiend tussen de stenen met z`n zeis.

 

De verbindingswegen verderop zijn geasfalteerd, smal en ontelbaar in aantal.

We raken er in verstrikt, het duurt daarom een hele tijd voordat we weer een doorgaande weg vinden.

Het begint opnieuw te regenen en het asfalt wordt spek glad. Je hoefde je achterrem maar aan te raken of het wiel kwam in de slip.

Iedereen reed erg behouden. Als we het bergdorp Zlatibor naderen wordt het erg mistig en koud.

De regen komt met bakken uit de lucht als we ons inkwartieren in het appartement.

De verdere avond verloopt zoals we dat gewend zijn , een mooie eetgelegenheid met een heerlijk koud biertje.

Wel wat problemen met het terugvinden van het appartement door de dikke mist, maar alles is weer goed gekomen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Untitled Comment

Posted by FN at 22:37, 13/8/2014

Sticker

Posted by Ans Wolters (77.175.107.143) at 21:20, 13/8/2014
Mooie sticker en gaat er nog iemand mee i.p.v. Ronald?

Frans gaat niet mee, i.v.m. Brazilië. Ronald wel.
geen invaller, kan, maar geen noodzaak. m.i.

prettige tocht en plezier

Posted by Bernadette Spieker at 20:58, 18/8/2014

Ik wens alle heren een hele mooie tocht en heel veel plezier!
Ook de chauffeurs natuurlijk een succesvolle reis en ook heel veel plezier.

Barbecue gemist

Posted by Bernadette Spieker at 21:05, 18/8/2014

Jammer dat wij de barbecue hebben gemist, maar ook vooral jullie spannende verhalen en jullie verwachtingen!
Wordt vast weer genieten!

Chauffeurs van off the road

Posted by Anonymous at 22:16, 26/8/2014

De chauffeurs zijn vanmorgen vertrokken en hebben er zin in!
Een aantal mannen en dames hebben ze in de regen uit gezwaaid! Hopelijk hebben de rijders beter weer!
Heren maak er weer een leuke tocht van, succes en plezier!
😊

reacties

Posted by Fons at 07:24, 27/8/2014

comments, altijd goed, voor de schrijvers.

Chauffeurs zijn over

Posted by Bernadette Spieker at 23:21, 27/8/2014

Na 2 dagen rijden zijn de chauffeurs over en staan klaar om donderdag de motorijders te ontvangen!
Het avontuur kan beginnen mannen en veel succes en plezier!

heel veel plezier

Posted by Angelique at 09:43, 28/8/2014

We wensen jullie heel veel plezier, we zullen jullie mooie verhalen lezen.

Het avontuur is begonnen

Posted by Irene at 21:29, 28/8/2014

Offroadmannen ik wens jullie heel veel offroadplezier en geniet van alles wat het leven te bieden heeft!!!!!!!!! Zorg goed voor elkaar!!!

Lieve groet van Irene

Untitled Comment

Posted by Liset at 09:32, 29/8/2014

Nou het begin is goed behalve dan die deukjes...
Veel plezier nog daar.

Prachtig

Posted by Annie P at 09:47, 29/8/2014

Mooie foto,s en al zo snel bedankt , wat een landschap zo laten jullie ons ook mee genieten.

Untitled Comment

Posted by Marieke at 14:56, 29/8/2014

Nog gauw ff de site bekijken voordat ik na Lucia ga om van haar etentje te genieten om te zien of ik nog niets gemist heb.
Hoorde van Ronald al de verhalen van gisteren.
Jullie ook veel plezier en wij dames gaan lekker genieten van het etentje.
Liefs Marieke

Untitled Comment

Posted by AnonymousMartin at 20:44, 29/8/2014

Dat had ik in Roemenië niet verwacht dat daar motoren voor het oprapen liggen.

Untitled Comment

Posted by annie s at 21:56, 29/8/2014

Hallo Heren,fijn dat jullie genieten en ons mooie foto's laten zien.wij hebben ook genoten van een heerlijk diner bij Lucia.nog mooie dagen gewenst.
gr. Annie

Boeiend verhaal

Posted by Irene at 22:27, 29/8/2014

Jan E, wat kun jij leuk schrijven...............zo leuk dat ik het gevoel had achter op de motor mee te hebben gereden.!!!!! Bedankt voor de mooie rit en het zand-happen.

Angelique

Posted by Irene at 22:30, 29/8/2014

Mannen ,geen fantasie meer over Angelique!!! Dus de echte lover of papa hoeft niet op te staan ha ha ha .Het is mijn dochter.!!!!!!!!!!!!!!!

Untitled Comment

Posted by Anonymous at 06:26, 30/8/2014

palenka jongens pas er mee op ik kan het weten
veel plezier
gr Paul

Voor Opa

Posted by Casper at 10:03, 31/8/2014

opa.
heel veel plezier met motorrijden in de bergen.
Zijn er nog trekkers opa? John deeah?
Daaaaaag opa, ik wil trekker zien!

Untitled Comment

Posted by Annie S at 20:08, 1/9/2014

Hallo Heren,eindelijk weer een verhaal met een paar mooie foto"s met WATER natuurlijk.geniet nog van de komende dagen.

Untitled Comment

Posted by Antoinette at 20:33, 1/9/2014

Hallo allemaal.
Wat een verhaal van weer een leuke dag.
Het omschrijven van jullie belevingen is op zich al een genot om te lezen.
Geniet en ga lekker verder met vakantie vieren.

Schoon

Posted by Annie p at 21:17, 1/9/2014

Ik hoop eigenlijk dat jullie nog wat regen krijgen om goed schoon gespoeld te worden, anders zijn jullie die varkenslucht nog lang niet kwijt,,,,,,,,,,

Geweldig wat een avontuur!!!!!!!!

Posted by Irene at 01:15, 2/9/2014

Offroadmannen.............kan het nog mooier, spannender als het al was..............jeetje wat is dit toch genieten!!!!!!!!!!!!!!!! geweldig wat een avontur weer vandaag!!!!!!!!

Geweldig wat een avontuur!!!!!!!!

Posted by Irene at 01:15, 2/9/2014

Offroadmannen.............kan het nog mooier, spannender als het al was..............jeetje wat is dit toch genieten!!!!!!!!!!!!!!!! geweldig wat een avontur weer vandaag!!!!!!!!

Untitled Comment

Posted by Marieke at 07:24, 2/9/2014

Wat een prachtig verhaal weer. Mooier kan het haast niet volgens mij
Dat is dubbelop genieten,want ik geniet net zo mee. Zit alweer te wachten op het volgende verslag.
Blijf maar fijn genieten en..... bewaar ook wat verhalen voor de thuiskomst. Gr. Marieke

Even zwemmen

Posted by Lucia at 07:38, 2/9/2014

Hallo allemaal.
Fons het lijkt wel of je wilt duiken!!!!!!.Erg mooi als er weer wat op site staan ,mooie foto s en leuke verhalen ,wij zijn er toch een beetje bij,gelukkig kunnen we het niet ruiken!!!!! Heel veel plezier allemaal geniet er van.
groeten Lucia

Niels

Posted by Anonymous at 20:47, 2/9/2014

Wat een omgeving en avontuur!! Super veel plezier nog
Groet Niels

Allemaal

Posted by Lucia at 08:39, 3/9/2014

Goede morgen .

Wat leuk dat een ze allemaal een stukje schrijven,
krijg je ook een gevoel hoe de andere jongens het beleven,en de chauffeurs allemaal geweldig gedaan . geniet er nog maar lekker van jongens!!!!!!
Gr Lucia

Goede verhalen

Posted by Annie P at 08:53, 3/9/2014

Ja prachtige verhalen , ook door de nieuwe schrijvers.Het is wel heel spannend om dit te horen, voor jullie een avontuur,daar gaat het om.Heel veel plezier daar samen.

Verhalen

Posted by Ans at 09:15, 3/9/2014

Leuk om de verhalen van de crossers te lezen, maar zeer zeker ook van de chauffeurs hoe de crossers in werkelijkheid zijn haha Gr. Nog veel plezier

Tjonge,jonge.......

Posted by Marieke at 13:14, 3/9/2014

Tjong,jonge wat een prachtige verhalen weer en wat kunnen jullie alles goed en mooi beschrijven. Ieder op zijn eigen manier. Lijkt wel of ik meereis( achterop) hi. hi.
Kan me voorstellen dat jullie genieten en blijf dat vooral doen ondanks de regen. Gr. Marieke

Mooie paar dagen nog.

Posted by Annie p at 13:03, 4/9/2014

Wat hebben jullie het weer leuk samen, en zo te horen komt er al weer een volgende keer,mooie verhalen van allemaal.dat is ook voor thuisblijvers fijn.

Leuk om te volgen

Posted by Liset at 13:29, 4/9/2014

Wat is het leuk om jullie op deze manier te volgen met al die mooie verhalen en foto´s. Ook het verhaal van de chauffeurs.... Veel plezier nog en geniet nog met z´n allen deze laatste paar dagen. Groeten.
Jos; toch geen handel beginnen in Servië ? ?

Untitled Comment

Posted by Leo vanuit Mostar at 19:26, 4/9/2014

Liset, Jos komt eerst thuis overleggen.

Voor alle offroadrijders een groet uit Roemenie

Posted by Irene at 20:21, 4/9/2014

Mannen, Jan H kreeg een bericht van Andy Dollinger uit Roemenie en hij woont in Petrosani. Hij vraagt hoe de offroadrit is .Ik heb hem naar de weblog verwezen..............leuk dat ze aan jullie denken . Er is ook een foto van jullie allemaal te vinden op zijn facebook wat vorig jaar is genomen????

Wat een kanjers zijn jullie toch!!!!!!!!!!

Posted by Irene at 23:11, 4/9/2014

Geweldig wat een mooi verhaal / verhalen zijn het weer . En wat een avontuur in het waterparadijs. Geweldig hoe jullie hier mee omgaan..........echte kanjers..................super trots ben ik op jullie allemaal.........maar ook super trots op de offroadvrouwen die jullie de gelegenheid en de ruimte geven om dit avontuur mee te mogen maken. Conclusie......zowel de mannen als vrouwen zijn kanjers!!!!!!!!!!!!!

hondje

Posted by Lucia at 10:08, 5/9/2014

Hallo Heren.
Wat leuke verhalen,maar Fons laat het hondje wel daar, hij (zij) kijk wel er lief maar geen plek voor!!!!!
in de tas.Groeten Lucia

Sokken

Posted by Annie P at 21:19, 5/9/2014

Hoeveel paar sokken hebben jullie daar gekocht?

Veilig aangekomen!!!!!!

Posted by Irene at 00:23, 6/9/2014

Wat fijn om te weten dat jullie veilig zijn aangekomen op de eindbestemming en dat de stemming onder elkaar opperbest is. Morgen
( straks ) gaan jullie allemaal lekker naar huis. Daar zullen de offroadmeiden weer klaar staan voor een warm onthaal............jammer genoeg heb ik een late dienst en kan er echt niet bij zijn. Maar ik vertrouw erop dat er voor iedereen een warm welkom zal zijn. Ik wens jullie allemaal een fijn samen zijn!!!!!!!!!!

Wachten op de chauffeurs

Posted by Bernadette at 16:29, 7/9/2014

Gelukkig zijn alle off the Roadrijders weer veilig, gezond en met een goed humeur weer thuis! Iedereen is enthousiast en nog volop aan het na genieten!
Nu nog even wachten op de chauffeurs die bezig zijn met de terugrit!


{ Last Page } { Next Page }
Hosting door HQ ICT Systeembeheer