Gister sprak ik met een jongen van 15 jaar. Ik noem hem in dit stukje Bas.
We zaten op de fiets en reden richting huis tot hij met zijn verhaal kwam:
' Ik kan niet meer geraakt worden, alleen mijn ouders kunnen me nog raken'.
Ik dacht bij mezelf: 'dat zijn niet veel mensen'. Hoe kan dit?
Ik begon hem vragen te stellen en uiteindelijk bleek Bas een echte DOENER te zijn:
- Als ik maar veel doe voor Nederland dan kan er een hoop veranderen.
- Als ik maar veel doe voor mensen dan gaan ze veranderen.
- Als ik maar veel doe voor God dan zal Hij zeer blij met me zijn.
Pfft, ik kreeg het al warm bij wat hij zei en sprak gelijk tegen hem; je hebt de verkeerde persoon leren kennen...hehe.. ik ben een doener en nog een perfectionist ook.
Het gaat bij mij vaak om wat ik doe. Als mensen me op mijn karakter aanspreken en zeggen wat ze daar fijn aan vinden draai ik met mijn hoofd weg en zeg lachend: weet ik wel,...terwijl ik me ondertussen bedenk dat ik niets waard ben behalve als ik dingen doe.
Ik sprak hem aan en zei tegen hem: bas...kun je ook begrijpen dat God naar je kijkt en dat je goed vind zoals je bent? Gewoon jezelf?
Zou je ook jezelf kunnen accepteren dat je goed bent zoals je bent ...zonder te presteren en hogerop te willen? Gewoon jezelf zijn?
Hmm, dat vond hij geen prettige gedachte en ik begreep hem helemaal...
Mijn bijnaam was tenslotte haantje-de-voorste- altijd vooraan gaan en doen!
Ik zei: Bas, je zei dat niets je kon raken he? En wat als ik zeg dat je erg minderwaardig over jezelf denkt? heb ik dan gelijk? Hij draaide plotseling alle kanten op...
''Dit is niet meer leuk''zei hij. Ik zei vervolgens...Hmm haha ik kom al te dichtbij he? Jongen. Leg eerst je pijn bij God neer. En dat is nogal wat want je durft er niets over te vertellen.
Begin eerst bij jezelf. Ruim eerst je 'troep' van binnen op zodat God meer en meer door je heen kan werken!
En Bas...Houd het enthousiasme in je, want dat zal God echt gaan gebruiken joh! Relax gewoon! Chill. Ik zei tegen hem dat ik nog een liedje voor hem in mijn hoofd had waar hij goed naar moest luisteren.
Ik heb hem hieronder opgeschreven:

| Zoals klei in de hand van de pottebakker |
|
|
|
Zoals klei in de hand van de pottebakker. Zo ben jij in Mijn hand, zegt de Heer. Zoals klei in de hand van de Pottebakker. Zo maak Ik jou een vat tot Mijn eer.
Kneed mij, Here God. Ook als het soms wel eens pijn doet. Kneed mij, Here God. U weet precies hoe ik zijn moet.
Zoals klei in de hand van de pottebakker. Zo ben jij in Mijn hand, zegt de Heer. Zoals klei in de hand van de pottebakker. Zo maak Ik jou een vat tot Mijn eer.
Kneed mij, Here God. Ik wil mij opnieuw aan U geven Kneed mij, Here God. U maakt iets moois van mijn leven. |
|