Argentinië, van Iguazu tot Ushuaia

Argentijnse Tango

Tango is een muziekgenre dat eind van de 19de eeuw ontstond in Buenos Aires, in de wijken van de lagere klasse. Het genre ontstond door de mengeling van verschillende Europese muziekstijlen, die door de migranten meegebracht werden. Het woord ´Tango´ werd voor het eerst gebruikt in 1890. In het begin was het gewoon één van de dansen maar het werd snel populair bij alle lagen van de bevolking, omdat theaters en straatdansers de dans bekend maakten in zowel de sjieke als de arbeiderswijken. 

Al snel werd de tango een rage, ook in de betere wijken en clubs 

In de eerste jaren van de 20ste eeuw reisden dansers en muzikanten van Buenos Aires en Montevideo naar Europa. De eerste tangogekte ontstond in Parijs en de andere Europese hoofdsteden volgden snel. In 1913 was Finland en New York aan de beurt. Waar in de USA voordien een soort tango gedanst werd met muziek aan een veel sneller ritme, werden al snel meer authentieke tangostijlen gebruikt. Dansleraars refereerden naar het verschil tussen de Noord-Amerikaanse tango en de Río de la Plata-tango.

In korte tijd werd de tango een wereldwijd fenomeen

De crisis in 1929 en de afzetting van president Yrigoyen in 1930, met de daarmee gepaard gaande beknottingen van de persoonlijke vrijheid, zorgden ervoor dat de tangogekte afnam. Pas met Perón als president werd de tango weer populairder. In 1950 werd de tango weer minder populair door de economische crisis, de overname van de macht door de militairen(samenscholingen waren verboden) en de opkomst van de Rock ´n Roll. Tot 1983 was de dans weinig populair. Toen ging in Parijs de show ´Tango Argentino´ in première. Dit zorgde voor een wereldwijde rage en plots nam iedereen tangolessen. In 1990 stichtten de dansers Miguel Angel Zotto en Milena Plebs de ´Tango 2 X Company´. Zij creëerden een stijl die terugging naar de originele Tango van de Milongas, vernieuwden de stijl en plaatste hem centraal in hun shows.

In het grote aanbod van tangoshows staan complexe figuren en enorm snel voetenwerk op het programma

Verschillende shows maakten een wereldtoer, vooral de Broadwayproducties Tango Argentino, Forever Tango, Tango Passion en Tango 2 X.

De stijl van de tango verschilt naargelang de streek en het tijdperk waarin hij ontstond. Hij ontwikkelde zich naargelang de cultuur van de bevolking en naargelang de mode van de tijd. Enkele verschillende stijlen zijn: Tango Argentino, Tango Oriental(Uruguay), Tango Canyengue, Tango Liso, Tango Salon, Tango Milonguero, Tango Nuevo, Show Tango, Ballroom Tango, Finnish Tango en Filipino Tango. Deze verschillende tangostijlen worden gedanst met verschillende soorten muziek: Tango, Waltz, Milonga(welke een sneller tempo heeft) en Tango Electronico.

Het heeft toch wat extra, die straatmuzikanten met hun tangomuziek

De Milongerostijl is een stijl waar de partners tegen mekaar gedrukt dansen met korte passen syncroon voetenwerk. Zijn basis kreeg het in de overvolle clubs in de binnenstad in de jaren ´50.

De Milongerostijl, de partners dansen tegen mekaar en gebruiken korte passen

In de stijl die zich ontwikkelde in de sjiekere wijken dansen de partners verder uit mekaar omdat men lange stappen neemt en complexe figuren uitvoert, vooral in het voetenwerk. De soms zeer complexe figuren van deze stijl vindt men terug in de meeste commerciële Tangoshows. In deze shows dansen de partners vaak heel ver uiteen om artistieke kicks en drops mogelijk te maken. De Tango Nuevo is vooral de laatste jaren populair geworden bij het jongere publiek. De dans wordt heel open en elastisch gedanst, waardoor de leider makkelijker de complexe figuren kan leiden.

De nieuwe tangostijl is ingewikkelder en snel

Populair is de tango in elk geval. Bijvoorbeeld in Nederland zijn er in 40 steden tangoscholen. Opmerkelijk is de popularitiet van de tango in Finland, niet echt een land met een wild-enthousiaste bevolking. Er zijn heel veel tangowedstrijden. De Finnen beweren vaak schertsend dat de Argentijnen de tango van hen hebben gestolen.

De tango was nooit populairder op wereldniveau dan nu

Een onmisbaar instrument bij de tangomuziek is de bandoneón, een soort harmonika. In een traditionele show zal de bandoneón niet in het orkest ontbreken.

De Bandoneón, het onmisbare muziekinstrument bij de tangomuziek

dd

12:22, 26/2/2009 .. Posted by Anonymous

cool