Argentinië, van Iguazu tot Ushuaia

Palacio San José

Het Palacio San José werd gebouwd door de eerste grondwettelijke president van Argentinië, Generaal Urquiza, en bevindt zich in de provincie Entre Ríos op 23 km van de stad Concepción de Uruguay, midden in de velden. Het werd ontworpen door architect Pedro Fossati en gebouwd tussen 1848 en 1858 in de midden 19de eeuwse Italiaans-Argentijnse stijl.

Eén van de oudste afbeeldingen van het Palacio San José

De benedenverdieping bestaat uit 2 lange galerijen waaraan 38 slaapkamers, een archiefruimte, een biljartkamer, een bibliotheek, een grote eetkamer, verschillende keukens, een kapel en 2 wachttorens uitkomen. Het paleis is luxueus ingericht met Italiaanse marmer, Franse spiegels en met goud belegde plafonds. In de archieven bevinden zich belangrijke historische monumenten, antikwiteiten, schilderijen van de veldslagen van Urquiza en lijsten van de schepen die aanmeerden in de haven van Concepción de Uruguay.

Als eerste woning in het land beschikte het paleis over stromend water. Met buizen werd het water van de Río Gualeguaychú tot aan een kunstmatig aangelegd meer gebracht. Buenos Aires moest wachten tot 1870 vooraleer over stromend water te beschikken.

In de keuken beschikte men over stromend water

Het paleis was zowel residentie als politieke verblijfplaats van de president. Verschillende buitenlandse diplomaten werden er ontvangen en internationale overeenkomsten getekend. Ook de pauselijke afgezant, verschillende hooggeplaatste militaiten en belangrijke politici waren bij de genodigden.

Urquiza werd in de nacht van 11 april 1870 vermoord in het paleis. De afdruk van zijn bebloede hand op de muur van de kamer waar hij vermoord werd, is nog steeds zichtbaar.

Op 30 augustus 1935 werd het paleis bij wet Nationaal Monument.

Een rondleiding in het paleis brengt je op volgende plaatsen:

-De hoofdingang en de exotische tuin: belangrijke politici zoals Mitre en Sarmiento werden hier ontvangen. In de exotische tuin legde Urquiza een afdruk van zijn persoonlijkheid. Als natuurliefhebber verzamelde hij verschillende soorten planten en dieren, die in harmonie samenleefden. 2 gietijzeren vogelkooien sieren de tuin.

-De Franse Tuin: de tuin, met Olea´s, Magnolias, Palmen en seizoensbloemen is volledig omgeven door een gietijzeren sierhek. Samen met vijvers met vissen, plantenbakken en een zithoek in Italiaanse marmer vormen de planten een mooi geheel aan de voorzijde van het paleis. Aan beide uiteinden van de tuin bevinden zich de wachttorens. De linkertoren heeft een klok en een uurwerk die overgebracht werden uit een voormalig klooster van de Jezuïeten. De rechtertoren heeft een geschilderde klok die het uur van de dood van Urquiza aanduidt.

-Achtertuin: deze werd destijds het meest gebruikt door de familie en de gasten van het paleis.

-Het kunstmeer: Dit was het laatste belangrijke bouwwerk van Urquiza: Een 80 cm dikke muur omringde het waterbekken dat 180 m bij 120 m mat. De diepte van het meer was 5 m. In de nabijheid van het huis werd een kleiner meer gemaakt met een watermolen, die het water via ondergrondse buizen naar het huis pompte. Tevens liet hij een klein stoomschip bouwen om op het meer te varen.

-De patio met de druivenstokken: hier bevonden zich de slaapkamers van familieleden, de permanente wachten en al wie op bezoek was om problemen in het paleis op te lossen. Tevens was er een bureau dat de aankopen regelde, de keuken en een kleine eetkamer.

-De erepatio: hier bevonden zich de slaapkamers van het gezin van Urquiza en van de belangrijke gasten, alsook de officiële ontvangstruimten.

-Slaapkamers van de gasten: verschillende belangrijke nationale en internationale politici brachten hier de nacht door.

-De zaal van de tragedie: slaapkamer van Urquiza, waarin hij vermoord werd. De kamer werd later door zijn vrouw als oratorium omgevormd.

-Receptiezaal: of de spiegelzaal. Meer dan 100 Franse spiegels versierden de zaal.

-Werkkamer: 20 jaar lang werden hier belangrijke dingen geregeld.

-Speelzaal: het biljart dateert van 1865 en werd gekocht bij Maison Verdier in Parijs.

-Eetkamer: ongetwijfeld één van de mooiste kamers van het paleis. De grote mahoniehouten tafel doet denken aan de traditionele Argentijnse gastvrijheid, is 9 m lang en werd gemaakt in Buenos Aires. Volgens de archieven werd het fijnste porselein, het beste kristal en zilveren bestek gebruikt bij de maaltijden.

-Keuken: was geïnstalleerd in één van de kamers van de patio met de druivenstokken en is nog steeds ingericht met de originele gebruiksvoorwerpen. Het fornuis werd speciaal voor het paleis gemaakt en telt 3 ovens en 4 kookplaten. Ook in de keuken beschikte men over stromend water.

-Kapel: De architect Pedro Fosatti ontwierp ook de kapel van het paleis, die gebouwd werd in 1857 en ingewijd werd door de pauselijke gezant Monseigneur Marino Marini op 19 maart 1859. De schilderingen in de koepel zijn van de hand van de Uruguayaan Juan Manuel Blanes. Het altaar is gemaakt van cederhout. Het beeld van San José werd geschonken door een neef van Urquiza, het kleed, geborduurd met stenen en gouddraad was een werk van Pablo Cataldi. De logeplaatsen zijn gemaakt van algorrobo-hout. Vanuit 2 van hen kon de dienst bijgewoond worden, de derde, boven de ingang, was voor het koor. Achter het oratorium bevinden zich 2 ruimtes, de doopplaats en de slaapkamer van de pastoor. Het doopvont werd gemaakt met Italiaanse marmer en werd vanuit Genua verscheept in 1857.