Argentinië, van Iguazu tot Ushuaia

Perito Moreno

De Perito Moreno gletsjer werd genoemd naar de ontdekkingsreiziger Francisco Moreno die de regio als pionier bestudeerde in de 19de eeuw en een grote rol speelde in de verdediging van dit deel van Patagonië in het grensconflict met de Chilenen. Het is de belangrijkste van de 48 gletsjers van het Parque Nacional de Los Glaciares in de provincie Santa Cruz.

Een zicht op één van de twee wanden van de gletsjer, hier de noordelijke wand

De gletsjer heeft een lengte van 30 km en wordt gevoed door de Zuid-Patagonische Ijsvelden. De totale ijsoppervlakte bedraagt 250 km2. Daarmee is de Perito Moreno het derde grootste drinkwaterreservoir ter wereld. Het is tevens de enige gletsjer die nog steeds aangroeit, waardoor het uiteinde van de gletsjer regelmatig contact maakt met het vasteland.

Een mooi beeld van hoe de gletsjer zich vanuit de bergen een weg baant naar zijn ´terminus´

Hierdoor wordt het Lago Argentino, waarin de gletsjer uitmondt, in twee gedeeld. Het waterniveau van de zijarm die afgesloten wordt door deze natuurlijke dam, is soms tot 30 m hoger dan de rest van het meer. Door de enorme druk van de ijsmassa breekt tenslotte deze dam. Deze dambreuk is een spectaculair gebeuren(zie film Perito Moreno). De laatste keer dat dit gebeurde was in maart 2006.

Een satellietfoto geeft een mooi beeld van de gletsjer die de 2 delen van het meer van mekaar scheidt

Het uiteinde van de Perito Moreno is 5 km breed en heeft een gemiddelde hoogte van 60 m boven het wateroppervlak en 170 m eronder. De gletjer beweegt 2 meter per dag. Het ijs brokkelt steeds af waardoor de gletsjer de laatste 90 jaar niet langer, noch korter werd. De maximale dikte van de ijslaag werd gemeten op 700 meter.

Daar het ijs telkens afbrokkelt aan het eind van de gletsjer wordt hij niet groter