Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Argentina, van Iguazu tot Ushuaia, links

Biografie Ernesto ´Che´ Guevara

02:21, 15/6/2008 .. 0 comments .. Link

Ernesto ´Che´ Guevara werd geboren op 14 Juni in 1928 in Rosario, provincie Santa Fe, Argentinië. Tijdens zijn tweede levensjaar kreeg Che na een zwempartijtje een eerste astma-aanval. Zijn ouders, van adellijke afkomst, bezitters van grote theeplantages maar desondanks grote tegenstanders van Juan Perón, verhuisden om die reden naar Alta Gracia in de minder vochtige provincie Córdoba. Ernesto liep middelbare school in Córdoba-Capital. Door de grote interesse in boeken had hij op zijn zestiende de theorieën van Marx, Freud en Engels reeds onder de knie.

Op 15-jarige leeftijd startte hij een eerste protestactie tegen de gemeentearbeiders die zwerfhonden vergiftigden. Aanleiding hiervoor was de vergiftiging van zijn eigen hond.

In 1947 schreef ´Che´ zich in voor de doktersstudies aan de Universiteit van Buenos Aires. Na zijn eindexamen in 1952 maakte hij een lange reis, samen met boezemvriend Alberto Granada, met zijn motor door Argentinië, Chili, Peru, Colombia, Venezuela tot in Miami. In zijn dagboek van de reis schreef hij: ...we praten met vele bedelaars. Onze neus snuift aandachtig de miserie op. Aan het einde van die reis was hij van één ding zeker, hij zou nooit een beoefenaar worden van het middenklasse-leventje. In 1953 slaagde hij in zijn examen dermatologie.

Hij trok naar Bolivia waar de door hem veroordeelde nationale revolutie plaatsvond. Hij maakte de economische hervormingen en de nationalisatie van de mijnen mee, maar stelde ontgoocheld vast dat Bolivia uit de hand van de USA bleef eten. Ook de onderdanige houding van Panama tegenover de USA laakte hij. Toen hij tenslotte in Costa Rica kennismaakte met de miserie en de uitbuiting, veroorzaakt door het Amerikaanse United Fruits, liet hij zich volgende woorden ontvallen: ...op een afbeelding van de betreurde Stalin heb ik gezworen niet te zullen rusten vooraleer de kapitalistische octopussen vernietigd zijn.

In 1954 ziet hij hoe Amerikaanse vliegtuigen de arme volkswijken van Guatemala bombarderen. Ook ontmoet hij er zijn eerste echtgenote, de Peruaanse Hilda Galdea. Maandenlang discusiëren beiden over politiek. Korte tijd later volgde een staatsgreep in Guatemala, georganiseerd door de USA. Als lid van een activistengroepering probeert hij jongeren te overtuigen om te vechten, vervoert hij een arsenaal van wapens en helpt om politieke leiders in veiligheid te brengen. Hij schreef zich in de jongerenbrigade in om zo een militaire opleiding te kunnen volgen en gaf zich op als vrijwilliger voor de medische hulpdiensten. De opstandelingen verloren de strijd en Che vluchtte naar Mexico.

In 1955 ontmoette hij voor het eerst Fidel Castro, die net vrijgelaten werd uit de gevangenis, nadat hij amnestie verleend kreeg voor de opstand tegen Batista, de Cubaanse dictator. Gedurende 20 uren overlegden Fidel en Che achter gesloten deuren. Later verklaarde Fidel:...hij was zeer leergierig en overtuigd, hij was al een gevormde revolutionair. Datzelfde jaar huwden Che en Hilda. Ze hadden samen één dochter, Hildita, die volgens Che het evenbeeld van Mao was.

Che met Fidel Castro

Che stemde in met deelname aan de Granma-expeditie, een complot om de Cubaanse dictator Batista uit het zadel te lichten. In juli 1955 werden ze echter allemaal opgepakt voor de samenzwering. Dankzij de verdediging van de Mexicaanse president werden ze terug vrijgelaten en zetten ze hun activiteiten in het geheim verder.

Che stemde in om deel te nemen aan de Granma-expeditie. Ze werden allen in Juli opgepakt omwille van hun samenzwering tegen de dictator Batista (Cuba). Maar...de Mexicaanse president verdedigde hen en ze werden terug vrijgelaten. Ze zetten hun activiteiten verder in geheim. Op 2 december 1956 was de landing op Cuba gepland. Door een hevige storm verging het schip en verdronk het overgrote deel van de manschappen. De kleine groep overlevenden vochten een verbeten strijd uit om uiteindelijk te vluchten in de Sierra Maestra. Vanuit hun schuilplaats startten de 12 overlevenden een guerillaoorlog, gesteund door het volk, dat het platbranden van hun huizen en de moordpartijen van Batista, beu was. De slachtoffers zochten steun bij Fidel Castro, die het volk van deze tiran wou bevrijden. Che, die aanvankelijk als dokter fungeerde in het guerillaleger, ontpopte zich steeds meer als guerillastrijder en werd door Fidel bevorderd tot Commandant. Vanaf toen droeg hij de ´beroemde baret met ster´. Ook richt hij zijn eigen radio op, Radio Rebelde. Via dit medium laat hij het volk weten dat hij hen zal verdedigen. Uit sympathie helpen de boeren de rebellen met voeding en wapens. Hij schrijft in een brief aan zijn moeder:...winnen of sterven, dat is waar het hier om draait.

Che waarschuwde Fidel dat de strijd een gevecht zou worden tegen de USA. Door de zware Cubaanse sigaren verkeert hij regelmatig in levensgevaar door astma-aanvallen. telkens komt hij er echter weer bovenop, waardoor het handjevol guerilla´s steeds sterker geloofden dat het onmogelijke mogelijk was. Na 2 jaar strijd van de 300 rebellen tegen de 10.000 manschappen van Batista, besloot Fidel om Che samen met Camilo Cienfuegos naar Havana te sturen met 100 rebellen. In december 1958 na een trip van 7 dagen en 480 km stonden de rebellen aan de stadspoorten van de tweede grootste Cubaanse stad, Santa Clara. De charismatische Che wist de bevolking in een oogwenk van hun goede bedoeling te overtuigen. Het leger viel echter de rebellen aan met een gepantserde trein. Een meesterlijke tactische zet deed de trein echter ontsporen en alle soldaten opgesloten. Che werd in de bevrijde stad als een held onthaald. Nauwelijks één maand later dienden de rebellen het leger van Batista de nederlaag toe. Ze worden vol bewondering in Havana onthaald.

Deze gepantserde trein werd door Che en zijn guerilla´s tot ontsporing gebracht

Che zag voor het eerst sinds geruime tijd zijn vrouw terug, samen besloten ze te scheiden. Ook voor het eerst in 6 jaar ontmoette hij zijn ouders, die op uitnodiging in Havana waren, weer. Korte tijd later huwt hij zijn tweede vrouw, Aleida March, met wie hij 4 kinderen zou hebben.

Che met zijn tweede vrouw en hun 4 kinderen 

Aan het hoofd van een economische delegatie vertrekt hij naar het Midden-Oosten, Azië en Europa, waar hij overal hartelijk ontvangen wordt. De reis van 3 maanden naar landen die zich pas van een wreed juk ontdaan hadden was naar eigen zeggen een belangrijke politieke, sociale en economische les. Castro benoemt hem tot president van de Nationale Bank. Een volgende reis brengt hem naar de communistische bolwerken Rusland, China, DDR en Korea. Met de Russen onderhandelt hij over de verkoop van suiker en de levering van wapens. Amerika schorst de invoer van Cubaanse suiker en omschrijft Che als een pragmatisch communist. Een definitieve breuk met Amerika is het gevolg. Na zijn benoeming als minister van industrie geeft hij zijn ontslag als president van de Nationale Bank. De USA besluit tot een embargo tegen alle producten van Cuba.

Op 17 april 1961 proberen de USA Cuba aan te vallen. Maar niemand had rekening gehouden met de strijdkracht van de Cubaanse bevolking en vooral niet met de veteranen van de guerilla, Che en Raul Castro. De landing in de Varkensbaai zou voortaan te boek staan als de eerste nederlaag van het imperialisme.  

De twee veteranen in de guerillastrijd, Che en Raul Castro

In 1962 escaleerde de situatie nadat spionagevliegtuigen Russische raketbasissen ontdekten op Cuba. Een derde wereldoorlog dreigde maar Castro verplichtte de koppige Croetsjev om de basissen te ontmantelen.

Che stond ondertussen als Minister van Industrie voor een moeilijke taak. Hij alfabetiseerde de boeren op het platteland, richtte nieuwe kaderscholen op en zorgde voor de ´volksuniversiteit´, een educatief televisieprogramma, waarin vooral de volkssoevereiniteit en de economische onafhankelijkheid centraal stonden. Alsmaar meer werd hij door het volk als een god aanzien. Zijn bedoeling was het creëren van een nieuwe mens, eentje vol arbeidsvreugde, met ethische instellingen zonder enige materiële voldoening en morele verplichtingen. Hij wou een totale revolutie, een totale verandering van het diepste menselijke gevoel.Hij wou kortom een nieuwe socialistische staat, een theorie die niet gevolgd werd door de Russische communisten. Onder druk van de Russen werd de suikerindustrie terug prioriteit nummer één. Met de rug tegen de muur uitte Che zijn ongenoegen over de socialistische staten. 

Hij werd daarop de ambassadeur van de Cubaanse revolutie en trok naar verschillende wereldleiders zoals Mao, Tito, Croetsjev, Nehru en Nasser. Steeds sober gekleed in zijn strijdpak sprak hij in december 1964 de Verenigde Naties toe. Hij haalde aan dat de gewapende strijd de enige weg was om nationaal socialisme te realiseren. Ook hekelde hij die dag het embargo van de USA dat hij als wreed bestempelde. In februari 1965 hield Che zijn laatste officiële toespraak tijdens de Conferentie van Afro-Aziatische landen waar hij zwaar uithaalde naar het Communistische Rusland. Hij vond immers dat hulp uit die landen op vrijwillige basis moest gebeuren. Dit betekende het politieke einde van Che in Cuba.

Che bij Mao

De guerilla in Che bracht hem naar Zaïre waar hij aanhangers van de vermoorde Lumumba in het zadel trachtte te helpen. Hij heeft nooit begrepen waarom de drie rebellenlegers weigerden samen te werken. Volgende woorden zei hij over Mobutu:...hij is een natuurlijk leider. Hij spreekt enkel over de mooie meisjes in de Tropicana Club en over fortuinen verdienen. Met leiders als Mobutu gaat Afrika nog vele eeuwen van kolonialisme en slavernij tegemoet. Ook in Zaïre kreeg hij het bericht van het overleiden van zijn moeder. Gedemotiveerd verliet hij Zaïre en verbleef enkele maanden in Tanzania, waarna hij naar Praag verkaste. In het najaar tenslotte keerde hij terug naar Havana waar hij afstand deed van zijn officiële functies en het Cubaanse staatsburgerschap. Onder zware druk van het eigen volk kon Fidel niet anders dan de afscheidsbrief van Che openbaar maken. Che was hierover zeer boos vermits hij uitdrukkelijk gevraagd had om deze brief pas na zijn dood openbaar te maken. Hij liet zich tevens ontvallen dat Fidel de neiging had om het voorbeeld van Stalin te ver te volgen. Een stuk van zijn afscheidsbrief luidde als volgt:...ik laat hier de ultieme hoop als bouwer en de meeste geliefden achter. Ik laat een volk achter dat me als zoon ontving. Ondanks de heftige woorden aan het adres van Fidel hadden beiden niet echt ruzie. Bij het laatste officiële bezoek verbleven beiden 40 uur lang achter gesloten deuren om te praten.

In november 1966 belandde Che in Bolivia dat zijn revolutionaire basis zou worden. Hij probeerde steun te krijgen om een communistische guerillabeweging to organiseren maar dat lukte hem niet. Bij zijn eerste veldslag overrompelden de 50 guerillero´s de officiële Boliviaanse strijdkrachten bij verrassing. Ook bij de veldslagen met de US-troepen wonnen de guerillero´s het pleit. Steeds meer werd om de hulp van meer Amerikaanse troepen gesmeekt. Che verdeelde de guerillero´s in 2 groepen, maar de tweede groep werd kort daarop door het leger uit de weg geruimd. Op 17 april willen Ciro Bustos en de Franse schrijver Régis Debray de groep van Che verlaten. Ze worden gearresteerd door het leger. Bustos verraad Che en zijn metgezellen door gedetailleerde tekeningen te maken. Op hetzelfde tijdstip werd een laatste tekst van Che gepubliceerd:...laat ons twee, drie, vele Vietnams creëren.

Che met zijn companen tijdens de revolutie in Bolivia

Op 8 oktober 1967 vond de veldslag van Quebrada de Yuro plaats. Daar werd Che gevangen genomen. De Boliviaanse bevelhebbers beslisten dat Che zou geëxecuteerd worden en dat de officiële versie zou luiden dat hij omgekomen zou zijn bij de gevechten. Toen Che op de hoogte gebracht werd dat hij zou geëxecuteerd worden zei hij:...het is beter zo, ik mocht nooit levend gevangen genomen worden. Slechts één vrijwilliger werd gevonden om Che te executeren, Felix Rodriguez. Toen zijn beul binnenkwam, vroeg Che om te wachten tot hij rechtstond. Hij zei:...ik weet dat je gekomen bent om me te doden, schiet, smeerlap, schiet dan toch!!

Het lijk van Che na de executie

De zuster die het lijk van Che waste zei dat hij op Christus leek en dat ze 3 maal probeerde om zijn oogleden te sluiten maar hij opende ze telkens weer. Hij bleef die revolutionaire, oneindige blik in zijn ogen behouden, hij keek naar de wereld door 2 kristallen bollen. Che werd samen met zijn kameraden begraven in Vallegrande,Bolivia. Zijn lijk werd pas teruggevonden in juli 1997. 



{ Last Page } { Page 1 of 3 } { Next Page }

About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries


Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer