Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?

Pauline

Landelijk leedvermaak

20:21, 1/6/2009 .. 0 comments .. Link
“Waren wij eens tevreden met de vraag of Anna en Rik naar de disco mochten, zijn wij nu pas tevreden met bloed, blauwe plekken, vele tranen, slachtpartijen en andere tragedies.”

Documentaires, terugblikken en herdenkingen. Tegenwoordig doen ze er alles aan om slachtoffers van eerder gebeurde tragedies zo lang en zo vaak mogelijk in de picture te laten staan. Ze maken zo ook steeds vaker terugblikken, wat ik misschien nog wel het ergste vind. Waarom zou je heel Nederland moeten laten nagenieten van het feit dat er, zeg, acht jaar geleden een tragische gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Is dat niet iets van de nabestaanden of overlevenden, om dit op hun eigen manier te verwerken of herdenken?

Het feit dat de media hier zo bovenop zitten, vind ik op sommige moment, om zijn zachtst gezegd, hondsbrutaal! Maar zou het daarnaast niet zo zijn dat de media, al naar gelang hoeveel moeite en zendtijd ze eraan besteden, op zulke momenten zelf even met de handen in het haar zitten? Want elke dag onderwerpen vinden die nuttig én informatief genoeg zijn voor de krant, het nieuws en andere actualiteitenprogramma’s, dat is ook niet niks.
Want een gerespecteerd NOS journaal wil geen topics hebben van, laten we zeggen, niveau Shownieuws. Het feit dat een programma als Shownieuws de lat heel wat lager legt als het gaat om vers-van-de-pers-nieuws (Het hondje van Imka Marina is getrimd, een glittersteen is van Gordon zijn Toppers-kostuum gejat.) dat zegt heel wat over het niveau van de informatie die zij verstrekken.
Veel mensen ergeren zich kapot aan dit niveau van nieuws, maar weten op wonderbaarlijke wijze tóch dat het hondje van Imka een korte zomerse bob heeft laten knippen. Zo blijkt toch maar weer dat je met nieuws van welk niveau ook -nieuws is nou eenmaal nieuws- een programma prima kan vullen waar nog mensen naar kijken ook. Tenzij ze het natuurlijk niet durven toe te geven…

Ik vraag me dan af, waar de tijd gebleven is dat iedereen op vrijdagavond thuis bleef voor de simpele doch immens populaire series als Oppassen!!! dat uiteindelijk toch de langs lopende Nederlandse komedieserie was (van 1991 tot 2003). De grootste problemen die daar aan de orde kwamen, waren “het mooie plaatsje Veere” van Opa Buys of het feit dat Rik en Anna Bol naar de disco wilden. Of het feit dat iedereen zat te wachten wanneer de telefoon weer ging en één van de opa’s zou zeggen “Bol-Buys, met Bol” Zucht.. de nostalgie.
Maar anno 2009 kan het ons niet sappig, privé of tranentrekkend genoeg zijn als het gaat om soaps, actualiteitenprogramma’s en series; iedereen viespeukt met elkaar, baby’s die geboren worden, zijn op de meest gekke manieren familie van andere personages uit de serie om maar niet te beginnen over de talloze criminele activiteiten en andere illegale praktijken die worden verricht waarbij, wonderbaarlijk genoeg, niemand vaak ook maar één dag achter de tralies belandt.
Wel zijn er vele uurtjes (in de soap of serie enkele luttele minuten) die gespendeerd worden in een vierkant, grauw en kaal kamertje met een formica tafel, twee stoeltjes, een peertje aan het plafond én het beruchte spiegelraam wat uiteindelijk een verhoorkamer moet voorstellen. Iets teveel Amerikaanse invloed als je het mij vraagt. Maar de kijker vindt het geweldig! Hoe meer illegale praktijken, buitenechtelijke kinderen, pogingen tot moord en scharrels, hoe beter!

De series waar tegenwoordig normale onderwerpen de orde van de dag zijn, zijn ver te zoeken. Tenzij de doelgroep uiteraard een stuk lager ligt en bijvoorbeeld de perikelen om en rond een groep leerlingen van een middelbare school, de kijkers al tevreden stelt. Een missende schooltas, flauwe filmpjes maken met een mobiel, een debat over een gevoelig liggend onderwerp bij deze leeftijdscategorie of de stiekeme kalverliefde tussen twee scholieren. Zo onschuldig, zo lief, zo onbedoezeld! Daar kunnen mening programmamakers een voorbeeld aan nemen. Maar aangezien de samenleving al besmeurd is met de meest schokkende tv en actualiteiten, zijn wij tegenwoordig nog maar moeilijk tevreden te stellen.

Waren wij eens tevreden met de vraag of Anna en Rik naar de disco mochten, zijn wij nu pas tevreden met bloed, blauwe plekken, vele tranen, slachtpartijen en andere tragedies. Of ze nou fictie of realiteit zijn.
En om terug te komen op het feit dat tragische gebeurtenissen dezer dagen flink worden uitgemolken, lijkt het mij een juiste beslissing om ons dan maar te houden bij de vele fictieve series, soaps en films die wij in overvloed hebben, om zo de mensen die werkelijk verdriet hebben en bezig zijn met verwerken, hen ook het natuurlijke proces te laten doorstaan.
Bij niemand drogen de tranen sneller of wordt het verlies minder door interview na interview en terugblik na terugblik te moeten doorstaan.


Verbeter de wereld....

18:46, 13/4/2009 .. 0 comments .. Link

"En wanneer er eenmaal eentje begint met hoesten, dan beginnen ze allemaal…"

De hoeveelheid irritaties is per persoon en tevens per dag, erg verschillend. Heb jij net een ik-heb-geen-zin-in-een-charmante-outfit-vandaag-dag, dan kan jij je mateloos irriteren aan mensen die juist wél een ik-kleed-me-charmant-dag hebben. Gedachten als "Shit, had ik toch maar even de moeite genomen om me iets charmanter te kleden." schieten dan door je hoofd.

Heb je de hele dag uitgetrokken om te gaan studeren in een stille bibliotheek, dan zijn mensen die op hun laptop rammen, met hun pen tikken of net iets te hard ademen, mateloos irritant! Elke beweging hoor je en het werkt je flink op de zenuwen. Helaas is er in zo een geval niet iemand aanwezig die jou erop kan wijzen dat dit aan jouw "lack of concentration" ligt en niet aan die harde, zeer geconcentreerde studerende studenten!
Want in zo een geval pak je dan elk excuus aan om maar even niet bij die irritante mensen te zijn. Van het vullen van je flesje tot het checken van je chipknipsaldo; het zijn typische voorbeelden van het welbekende fenomeen studie ontwijkend gedrag. Beter bekend als SOGen.
Het zijn dus, voor alle duidelijkheid, geen irritaties maar concentratieproblemen van jou! Oef, confronterend!

Lopend door de stad, zijn er ook genoeg kleine en grote irritaties die jou dagelijks dwars kunnen zitten. Neem nou een persoon die jou aankijkt terwijl je, dit keer in normale, charmante kleding, zomaar door de stad loopt. Je vraagt je af of je iets op je gezicht hebt zitten (check…?! Nee niets!) of dat je haar recht omhoog staat (check…?! Nee zit goed!) en je merkt dat de kijkende persoon in kwestie jou gewoon hoogst irritant aan het aanstaren is! De brutaliteit!
Te laat besef je dat ook jij op jouw beurt deze persoon aanstaart. Hoe had je anders kunnen zien dat hij je aankijkt…

Irritaties in de trein staan tegenwoordig in de top 3 van de allergrootste ergernissen. Zo is bijvoorbeeld het houden van een luidruchtig telefoongesprek in een volle treincoupe, lang niet voor iedereen een pretje.
De onderwerpen zijn vaan enigszins van persoonlijke aard en niet bestemd voor de desbetreffende overvolle coupe.
Het begint algauw met de vraag die de bellende treinreizigster stelt aan haar belpartner of die ene meid inderdaad met die ene gast mee naar huis is gegaan afgelopen nacht. Na een korte stilte van de bellende treinreizigster wordt de conclusie door haar getrokken dat dat ene meisje toch wel een slet is! Vervolgens vertelt ze haar belpartner dat ze met dat ene meisje morgen wat gaat drinken.. Goed...?!
Na deze dubieuze mededeling worden ook nog hun eigen nachtelijke avontuurtjes van afgelopen weekend uitgebreid besproken.

Inmiddels vreet je jezelf op omdat je je mateloos irriteert aan het belvolume én de gespreksonderwerpen van je medereizigster die duidelijk niet bedoeld zijn om te bespreken in de desbetreffende overvolle coupe.
Gelukkig worden op dat moment net je irritaties onderbroken omdat je vriendin belt over de vorderingen met haar vlam. Hmm.. over irritaties gesproken..?

College volgen om 08.30 levert ook de nodige irritaties op. Vooral wanneer dit college wordt gegeven in en rond de winter.
Het aantal mensen om je heen dat zijn of haar neus luidruchtig ophaalt, lijkt met de minuut meer te worden. En wanneer er eenmaal eentje begint te hoesten, beginnen ze allemáál. Want ja, hoesten zit nou eenmaal tussen de oren. Zeggen ze…
Totdat je jezelf erop betrapt dat je ook je neus plots ophaalt nadat je hebt moeten hoesten. Shit..

Irritaties..? Of simpelweg dingen die je niet opmerkt bij jezelf en wel bij een ander? Verbeter de wereld, begin bij jezelf dan maar?



Een avondje bier

18:45, 13/4/2009 .. 0 comments .. Link

“Zijn armen maaiden om zich heen om iets solide vast te grijpen, wat de schouder van een meisje bleek te zijn.”

Het is een gezellige avond. Je bent met wat vrienden en drinkt een glaasje. Na een paar uur praten met de mensen die bij je in de buurt staan, ga je een om je heen kijken. Op zo een moment besef je dat alcohol niet alleen meer kapot maakt dan je lief is maar ook érg humoristisch is voor de directe omgeving! Waarschijnlijk denken de slachtoffers van de alcohol er de volgende dag anders over maar en çe moment is het hi-la-risch!
Neem nou mijn afgelopen avond; ik was op mijn studentenvereniging en had even een om-me-heen-kijk-moment.

Rechts van mij zag ik een jongen staan die nog maar net lid is van de vereniging erg slechte pogingen doen een meisje te versieren. De goedkoopheid straalde er vanaf. Meisje staat tegen de muur, jongen zet een hand tegen de muur aan naast het hoofd van het meisje. Meisje accepteert zijn avances niet, kijkt hem vuil aan en wandelt parmantig weg naar jongens die wél interessant zijn!

Inmiddels stond iemand waarmee ik kort daarvoor nog had staan praten helemaal in zijn remie om zich heen te kijken. Even dacht ik het flauwe vermoeden te hebben dat hij óók een om-zich-heen-kijk-moment had maar blijkbaar ben ik de enige met deze omgevingobserverende momenten en bleek dat hij enkel zijn ogen probeerde open te houden van blijkbaar een overvloed aan drank, door goed om zich heen te kijken. Op dat moment kwam het bovengenoemde meisje parmantig langs wandelen en bleken zijn ogen het opeens heel goed vol te houden. Toch handig dat hier geen Red Bull of Bullit voor nodig is om zijn ogen open te houden maar enkel een meisje met een trotse uitstraling!

Links van mij stond een laveloze jongen te zwalken op zijn benen. Met nog wat overgebleven resten schmink op zijn gezicht van een thema-avondje, maaiden zijn armen in het rond in de hoop iets solide te pakken te krijgen waar hij zich aan kon vast houden. In zijn geval bleek dit solide voorwerp de schouder van een meisje naast hem te zijn. Aangezien de jongeman in kwestie met een schotse kilt liep en de kans érg groot was dat onder deze flatteuze kilt uiteraard géén ondergoed zat, zag het meisje zijn wanhopige graai waarschijnlijk als een halve aanranding en begon als een dolle te schelden en zijn hand van zich af te schudden. De dronkeman wist niet wat hem overkwam en raakte door haar wervelstorm van woorden alleen maar meer uit balans.
Vervolgens kon deze jongeman enkel nog gaan lopen. Want blijven staan was in ieder geval geen optie. Aangezien er plukken hooi door de zaal verspreid lagen vanwege wéér een ander thema-avondje, werd de jongen echt getest op zijn balans wanneer hij zo kaal was. Het gevolg was dat hij een soort slalom maakte om de hoopjes hooi heen om te voorkomen dat hij zou vallen. Dat was waarschijnlijk net íets teveel van het goede voor zijn met alcohol gevulde lichaam waardoor zijn knieën dacht: “Je bekijkt het maar met je slalommen” en kon hij enkel nog een greep doen naar de bar die hij wonderbaarlijk genoeg nog haalde ook. Daar aangekomen voelde hij zich klaarblijkelijk een heel stuk beter omdat hij immers zichzelf staande kon houden en besloot hij nog een biertje te nemen. Gelukkig voor hem heeft iemand dat biertje afgepakt voordat hij zichzelf tegen te vlakte zou drinken. Op het moment dat zijn nieuwe biertje uit zijn handen werd gepakt, nam ik nog maar een slok van mijn goudgelepretcilinder. Heerlijk toch, dat studentenleven!



Gamen

18:44, 13/4/2009 .. 0 comments .. Link

“Je hoort je, normaliter zo stoere vent, kirrende geluidjes maken.”

Wie kent het niet. Wanneer je denkt, rustig met je vriend wat te gaan doen -filmpje kijken, knuffelen, een goed gesprek beginnen- komt hij met het briljante idee om te gaan gamen. Dé bezigheid van de zogenaamde moderne man. Ondanks dat tegenwoordig de mannen worden gezien als het steeds vrouwelijker wordende geslacht, de metroman, zitten ze toch op het puntje van hun stoel of bank met de controler in hun handen. Tussen de afgevuurde schoten die door de kamer denderen hoor je je, normaliter zo stoere vent, kirrende geluidjes maken als: “Ik ben zó goed!” of “Jongens, wat een kóning ben ik!” of zelfs “Ohhh ik HOU van mezelf!”. Goed.. dan is dat toch een heel stuk minder aantrekkelijk. Begrijp me niet verkeerd, ik ben nog steeds even gek op mijn vriend maar op zulke momenten -zoals op het moment dat ik dit nu schrijf- leer je toch ineens een andere kant kennen van je vriend.

Eveneens raad ik het ten strengste af om een gesprek aan te gaan met je vriend tijdens het uitoefenen van zijn favoriete bezigheid. (Was zij favoriete bezigheid niet.. Nee dus!) Niet alleen gaat zijn stem twee octaven omhoog tijdens het roepen van zelfvertrouwenopwekkende zinnetjes maar hij zal een onsamenhangend verhaal houden over het onderwerp waar jij het over had om vervolgens te eindigen met een anekdote over één van zijn ge-wel-di-ge spelervaringen, hoewel ook deze verhalen nogal hakkelend, onsamenhangend en met grote pauzes verteld worden. Want ja, hij moet natuurlijk wél zijn opperste concentratie bij het spel houden in plaats van bij jou.

Rest mij enkel nog te vertellen hoe je dit het beste kunt oplossen. Eigenlijk zijn er maar twee echte duidelijke oplossingen voor, waarvan de ene effectiever is dan de ander. Goed, de oplossing die misschien geen effect of geen gewénst effect kan hebben; je loopt naar je vriend toe, gaat op zijn schoot zitten (of in ieder geval in zijn beeld) en probeert zo met alle kwaliteiten die je in huis hebt je vriend aan andere dingen te laten denken. Maar let op, dit kán eventueel een chagrijnige uitwerking op je vriend (en daarna op jou) hebben. Hij moet tenslotte gamen!
Wat je ook zou kunnen doen en wat zeer effectief is weet ik uit ervaring; laat hem zijn gang gaan! Het zorgt even voor wat tenenkrommende kreten en kodakmomentjes wanneer hij vreugdedansjes doet als hij weer “iemand heeft neergeknald”, maar het gaat voorbij.
Mijn advies, laat die jongen maar even zijn jonge ik zijn, voelt hij zich ook weer even een koning!


Ik

18:41, 13/4/2009 .. 0 comments .. Link


About Me

Home
My Profile
Archives
Friends
My Photo Album

Links


Categories


Recent Entries

Landelijk leedvermaak
Verbeter de wereld....
Een avondje bier
Gamen
Ik

Friends

Hosting door HQ ICT Systeembeheer