Weblog maken?


MaakEenWebsite.nl (tip)
Totaal slechts 10 euro per maand incl. domeinnaam en gratis overzetten van uw bestaande weblog bij Bloggers.nl 100 MB ruimte
emailadres
Lees meer..... en bestel
Gratis geld verdienen met e-mails lezen? Meld je aan bij
Zinngeld, Surfrace, Qassa en Euroclix !

Op zoek naar God?
Mijn kind in Frankrijk Home | Profile | Archives | Friends
Na vele jaren overhoop gelegen te hebben met jeugdzorg, geen goede begeleiding voor mijn zoon te hebben. Is dit nu helaas zijn laatste eindstation om zijn leven weer op de rails te krijgen.

Dag 3 bericht uit Frankrijk7/9/2011

De wekker gaat, naar mijn gevoel veel te vroeg. Vandaag krijg ik eindelijk bericht uit Frankrijk hoe het is gegaan de eerste dag met mijn zoon. Mijn kleine meid trakteert vandaag op school, omdat ze in de vakantie jarig is geweest. Ze wil ijsjes, dus maar direct in de ochtend naar de winkel. Zoeken in diepvries, het zijn roomijscupjes geworden. Boodschappen in de auto, en naar school. Onderweg loop ik na te denken of er wel lepeltjes bij inzitten, ik zal bij school wel even een doos lostrekken denk ik. Maar ben dat vergeten realiseer ik me nu, op goed geluk dan maar.

Vandaag komt de oudste ( mijn grote meid, 20 jaar) altijd gezellig. Ik blijf deze ochtend thuis, want ze zou in de ochtend komen om haar boeken van school te kaften. Ze blijft ook eten, ik zal iets lekkers voor haar maken. Vindt het altijd gezellig als we weer met zijn allen aan tafel zitten.

10.30 uur telefoon, ik herken het nummer niet. De begeleider van met zoon belt, hij deelde mij mee dat de mijn zoon volop aanwezig was tijdens de reis naar Frankrijk en dat hij positief was ingesteld. Hij is goed ontvangen op de boerderij waar hij de aankomende tijd verblijft en zal gaan werken. Het is een boerderij met veel vee en in de winter doen ze in kerstbomen. Ik probeer nog het adres van zijn verblijf te ontfrutslen, maar dat wil de begeleider niet geven. Mijn zoon moet mij een brief schrijven, en daar de adresgegevens in vermelden. Ik hoop dat hij snel schrijft.

Ik ben een beetje, herstel een klein beetje gerust gesteld na het telefoongesprek.

Ik ga proberen er vandaag niet zoveel over na te denken, en er een gezellige dag van te maken met mijn meiden.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dag 2 leeg7/9/2011

Na een avond wachten en wachten op dat telefoontje of mijn zoon goed is aangekomen, toch maar gisteravond een sms gestuurd naar zijn begeleider. Het was ondertussen al half 11 en de reis zou maar 9 uur duren. Om 00.20 uur eindelijk een reactie kort en krachtig smsje "alles oke, wij hebben woensdag contact".  Ik ga slapen, want de wekker gaat weer om 06.45 uur. Het was een onrustige nacht werd wakker met zware ogen waarschijnlijk door de tranen en de wijn van gisteren.

08.30 uur op naar het werk, onder denken aan het geen wat ze me gaan vragen. Ik verzamel in de auto moed om te doen of er niets aan de hand is. Er word op het werk gevraagd hoe het is gegaan, ik geef eerlijk antwoord dat het erg moeilijk was. Ik kan mijn tranen bewingen, en gelukkig vragen ze niet door.

Een de twee directeuren komt aan het eind van de ochtend nog even bij mij zitten op kantoor en wil uit belangstelling wat meer weten over het hele Traject. Hij deelt hier in zijn eigen mening, het is wel goed voor je zoon zegt hij. Want je zoon heeft tot nu toe een puinhoop van zijn leven gemaakt. Ergens weet ik dat hij wel gelijk heeft, maar ik ben zijn moeder en kijk er toch anders tegen aan. 

 Weet als je mijn zoon ziet dan denk je wat een gezonde hollandse jongen. Hij is netjes , verzorgd en spreekt mensen aan met u. Maar dat is de buitenkant, en niemand ziet dat hij een handicap heeft. Zelfs ik wil het bij tijden niet zijn.

Handicap ( pdnos, adhd, odd en verslaafd)

Morgen krijg ik bericht uit Frankrijk van zijn begeleider, ik ben in mijn hoofd al vragen aan het maken voor hem.

Het is 23.00 uur het laatste weerbericht tot om naar bed te gaan, maar kan de slaap nog niet vatten. Hoe zou het weer in Frankrijk zijn, kleed hij zich wel warm genoeg. Kan hij dingen duidelijk maken wat hij bedoeld, begrijpt hij het gezin ( Tracject 58 noemt het zijn baas en bazin) wat zijn bedoelen. De mensen spreken alleen Frans.

Morgen weer een dag.

0 Comments | Post Comment | Permanent Link

Dag 1 afscheid5/9/2011

Vanochtend eerst  mijn kleine meid na school gebracht, haar eerste schooldag van groep 6. Ze was vol spanning, maar tegelijk had ze een heel dubbel gevoel. Haar grote broer moet ze waarschijnlijk 6 maand missen. Ik heb vluchtig haar nieuwe meester op de hoogte gesteld voor het geval dat ze een dipje krijgt.

08.30 uur onderweg naar Lelystad, behoorlijk druk op de weg. Ik kan niet harder dan 60 km per uur, doordat ik niet goed op let, zie ik niet dat er een omleiding is ingesteld. Bijna bij de afslag Lelystad had ik het in de gaten, maar gedraait en terug gereden en via de andere weg naar Lelystad gereden. Maar dan kom je dus ook via de andere kant Lelystad binnen. Help. Ik heb dus geen Tom Tom en mijn richtingsgevoel liet mij ook flink in de steek.  Uit eindelijk naar na 1 uur en 10 minuten( terwijl het normaal een ritje is van 40 minuten) kom ik aan op de plek van bestemming Rantrey Lelystad. De plek waar mijn zoon vanaf 5 juli 2011 heeft gezeten.  Langs de hoge muren met prikkeldraad zie ik hem al staan op de parkeerplaats. 

Hij staat daar tezamen met 3 begeleiders van Traject 58 en nog een meisje te wachten op mij en zijn koffers met spullen. Ik slik even voordat ik de auto uit ga.  Ik omarm hem, och wat is hij toch groot 17 1/2 jaar en 1.85 meter lang.  Hij draagt een korte broek en een t-shirt, naar mijn inziens veel te koud. maar hoe positief hij dan ook weer is vertelt hij mij dat het in Frankrijk mooi weer is en voor bereid wil zijn. ze zullen waarschijnlijk pas rond 21.00 uur op de boerderij aan komen. Hij zal daar een zware tijd krijgen, zo ver weg van alles. Het enigste contact wat er zal zijn is via de post. Ik mis hem nu al, ook al woonde hij de laatste jaren niet meer thuis toch zagen wij elkaar wekelijks, en belde wij wel 3 keer in de week. er rolt een traan over mijn wang, voel me rot. Waarom heeft het zover moeten komen. 

Traject 58 een Pel Project jongeren gaan werken op een boerderij in Frankrijk om zichzelf te leren kennen en om doeleinden te halen, zodat ze daarna weer terug kunnen in de grote mensen wereld. Ik ben van dit project nog niet volledig ovetuigd..... de toekomst zal het uitmaken.

Ik wacht nu met spanning af op een telefoontje dat mijn zoon veilig is aangekomen.

 

 

0 Comments | Post Comment | Permanent Link
Hosting door HQ ICT Systeembeheer